Αρχική Blog Σελίδα 684

Διπλό πριμ και 19 ευρώ συνδεδεμένη ενίσχυση φέτος για τα ψυχανθή

0


 

Οι επιδοτήσεις από το νέο πρασίνισµα µπαίνουν για πρώτη φορά στην εξίσωση των αποφάσεων των παραγωγών ενόψει των εαρινών σπορών, µε τα µέχρι σήµερα δεδοµένα να αναδεικνύουν τα ψυχανθή ως µία επιλογή που πρέπει να εξεταστεί σοβαρά, τουλάχιστον σε επίπεδο αµειψισποράς.

Διπλό πριμ και 19 ευρώ  συνδεδεμένη φέτος για  ψυχανθή, οι επιλογές  αγρανάπαυσης που  κόβουν το πρασίνισμα

Σύµφωνα µε τα µέχρι σήµερα δεδοµένα, εφόσον λείπει ακόµη το εθνικό εφαρµοστικό πλαίσιο της νέας ΚΑΠ που θα προσδώσει την απαραίτητη σιγουριά στις καλλιεργητικές επιλογές, βίκος και µηδική έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον των παραγωγών.

Σηµειώνεται εδώ πως σε όποια ενέργεια και να προχωρήσουν οι αγρότες θα πρέπει να επιδείξουν προσοχή καθώς ενδέχεται να επηρεάσει άµεσα τις επιδοτήσεις τους.


Παρουσιάζονται παρακάτω ενδεικτικά οι επιδοτήσεις που αξιώνουν οι δύο αυτές καλλιέργειες:

Σπορά βίκου

Ενίσχυση αντικατάστασης: Θα πρέπει στο ΟΣ∆Ε να έχουν δηλώσει ποτιστικά αγροτεµάχια µε κάποιες από τις καλλιέργειες: µηδική (αντικατάσταση για 48,8 ευρώ το στρέµµα), βαµβάκι (10,9 ευρώ το στρέµµα), αραβόσιτος (31,6 ευρώ το στρέµµα. Αν δεν είναι δηλωµένο ποτιστικό το στρέµµα δεν λαµβάνει την ενίσχυση. Ο ποικιλία βίκου πρέπει να θεωρείται «µικρού βιολογικού κύκλου».

Σπορά τοπικής ποικιλίας βίκου: Εδώ το ΥΠΑΑΤ έχει αποτύχει πλήρως στο χρονοδιάγραµµα και δεν έχει εκδώσει σχετικό κατάλογο µε το ποιες ποικιλίες τοπικών ψυχανθών θεωρούνται επιλέξιµες. Οι αγρότες µπορεί λοιπόν κατά… τύχη να λάβουν 62,8 ευρώ το στρέµµα.

Υπερδιπλάσια συνδεδεµένη ενίσχυση: Για τα πρωτεϊνούχα ψυχανθή στα οποία περιλαµβάνεται ο βίκος (µαζί µε κτηνοτροφικό κουκί, κτηνοτροφικό ρεβίθι, κτηνοτροφικό µπιζέλι, κτηνοτροφικό λαθούρι, λούπινο, ρόβι, σόγια) προβλέπεται επιδότηση 19,2 ευρώ το στρέµµα από τα 8 ευρώ που λάµβαναν την περασµένη περίοδο.

Σπορά Μηδικής

Σπορά τοπικής ποικιλίας µηδικής: Ισχύει ότι και για τον βίκο. Η επιδότηση είναι 62,8 ευρώ το στρέµµα.

Αγρανάπαυση σε συνδυασµό µε µηδική: Πρέπει τουλάχιστον το 6% του αγροτεµαχίου να µπει σε αγρανάπαυση και το υπόλοιπο ψυχανθή. Επιδότηση 3,7 ευρώ το στρέµµα αν η αγρανάπαυση γίνεται στο καλαµπόκι, 1 ευρώ στα χειµερινά σιτηρά και 1,6 ευρώ στο βαµβάκι.

Χλωρά λίπανση µε µηδική: Αφορά τη δράση του νέου πρασινίσµατος «Εφαρµογή βελτιωµένων πρακτικών φυτοκάλυψης µε µη παραγωγική κατεύθυνση». Η επιδότηση είναι 5 ευρώ το στρέµµα.

Τα κρίσιµα σηµεία στις εξαιρέσεις για αγρανάπαυση και αµειψισπορά

Με εγκύκλιο το ΥΠΑΑΤ προ ολίγων µηνών, είχε αποσαφηνίσει πως για το 2023 ο αγρότης µπορεί να µην προχωρήσει σε αµειψισπορά και αγρανάπαυση, που είναι υποχρεωτικές πρακτικές για τη λήψη της βασικής ενίσχυσης. Εκεί που το πράγµα «θολώνει» είναι στην παράγραφο που αναφέρει ουσιαστικά πως αν τελικά ακολουθήσει κάποιος τις σχετικές υποχρεώσεις, ενδέχεται να αποκλειστεί από κάποιες δράσεις του νέου πρασινίσµατος, χωρίς να αποσαφηνίζει το ποιες είναι αυτές. Έτσι έχει µεταδοθεί ένας φόβος για το αν θα πρέπει τελικά οι αγρότες να ακολουθήσουν αυτές τις εξαιρέσεις.

Πιο συγκεκριµένα, η εγκύκλιος µε Αριθ. Πρωτ. 988/287247 της 29ης Σεπτεµβρίου, έδινε την άδεια να παρεκκλίνουν οι αγρότες µε αροτραίες εκτάσεις άνω των 100 στρεµµάτων από τις δεσµεύσεις ΚΓΠΚ 7 (Αγρανάπαυση) και ΚΓΠΚ 8 (Αµειψισπορά). Όµως αναφέρει επίσης πως οι ανωτέρω παρεκκλίσεις […], δεν εφαρµόζονται στις περιπτώσεις που οι δικαιούχοι επιλέξουν να εφαρµόσουν οικολογικά προγράµµατα του άρθρου 31 ή/και γεωργοπεριβαλλοντικές, κλιµατικές και άλλες δεσµεύσεις διαχείρισης του άρθρου 70 του Καν. (ΕΕ) 2021/2115, όπως προβλέπονται στο Στρατηγικό Σχέδιο της Ελλάδας για την ΚΑΠ 2023-2027, όταν οι δεσµεύσεις των παρεµβάσεων αυτών υπερβαίνουν τις απαιτήσεις του ΚΓΠΚ 7 ή την πρώτη απαίτηση του ΚΓΠΚ 8.

H δράση που «χτυπάει» στις εξαιρέσεις

Προς το παρόν η µοναδική δράση που φαίνεται να «χτυπάει» µε την παραπάνω προϋπόθεση είναι η «Επέκταση της εφαρµογής περιοχών οικολογικής εστίασης» που αφορά «µη παραγωγικά στοιχεία» (αγρανάπαυση, σωροί λίθων, πολιτιστικά χαρακτηριστικά, τάφροι, παρυφές αγρών, αγροτεµαχίων, ζώνες ανάσχεσης, θαµνοστοιχίες, δενδροστοιχίες, µεµονωµένα δέντρα ή συστάδες δέντρων, µικρές λίµνες και υγρότοποι,πέτρινοι τοίχοι, ρέµατα, αναβαθµίδες) σε τουλάχιστον 10% του αγροτεµαχίου.

Από την άλλη η αµειψισπορά, δεν εµφανίζεται σαφώς σε καµία ενισχυόµενη δράση από το νέο πρασίνισµα. Όµως στη σελίδα 266 του στρατηγικού σχεδίου αναφέρεται στην υποχρέωση Αµειψισποράς πως «η χρονική παρέκκλιση (σ.σ εξαίρεση για το 2023) δεν ισχύει για τους δικαιούχους των παρεµβάσεων του άρθρου 31 και 70». ∆ηλαδή, πολύ απλά όποιος δεν κάνει αµειψισπορά δεν µπορεί να συµµετάσχει σε καµία δράση από το νέο πρασίνισµα ούτε αγροπεριβαλλοντικών του Προγράµµατος Αγροτικής Ανάπτυξης. Το τι ισχύει ακριβώς, µόνο το αναγκαίο νοµοθετικό πλαίσιο σχετικά µε την αιρεσιµότητα θα το αποκρυσταλλώσει.

Το νέο χρονοδιάγραµµα πληρωµών

Οι επιδοτήσεις από το νέο πρασίνισµα θα πληρώνονται στο τέλος του έτους όπως γινόταν και την περασµένη περίοδο, σύµφωνα τουλάχιστον µε την πρακτική που θα ακολουθήσουν άλλα κράτη-µέλη. Μαζί θα πληρώνεται και η συµπληρωµατική ενίσχυση των νεαρών αγροτών (7 ευρώ το στρέµµα). Η προκαταβολή του τσεκ τον Οκτώβριο θα περιλαµβάνει τη βασική ενίσχυση και κατά πάσα πιθανότητα και την αναδιανεµητική.

Αργοπορία στις εφαρµοστικές αποφάσεις των άµεσων ενισχύσεων

Τα παραπάνω παρουσιάζονται µε κάθε επιφύλαξη καθώς από τις αρµόδιες αρχές αναµένονται ακόµη οι σχετικές εφαρµοστικές αποφάσεις. Η αργοπορία πάντως είναι δεδοµένη και οι παραγωγοί συνεχίζουν να αγνοούν (εφόσον φυσικά επιθυµούν να συµµετέχουν σε κάποια δράση από το πρασίνισµα) ποιες συγκεκριµένες καλλιεργητικές φροντίδες και καλλιέργειες πρέπει να αξιοποιήσουν για να λάβουν τη σχετική στήριξη. Σηµειώνεται πως όλες οι αιτήσεις συµµετοχής θα γίνουν µέσω των αιτήσεων ενιαίας ενίσχυσης (ΟΣ∆Ε 2023). Ενδεικτικό είναι πάντως πως στην Ισπανία έχουν εκδοθεί από τον περασµένο ∆εκέµβριο όλες οι απαραίτητες εθνικές αποφάσεις και είναι διαθέσιµες προς τους αγρότες ώστε να προετοιµαστούν κατάλληλα για τα καθεστώτα των επιδοτήσεων όσον αφορά τουλάχιστον τις άµεσες ενισχύσεις.

Στις 3 Φεβρουαρίου πρώτη συνεδρίαση για την ΚΑΠ

Στις 3 Φεβρουαρίου και στα πλαίσια της έκθεσης Zootechnia θα πραγµατοποιηθεί η πρώτη Επιτροπή Παρακολούθησης του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ 2023-2027, την οποία διοργανώνει η νεοσύστατη Ειδική Υπηρεσία ∆ιαχείρισης ΣΣ ΚΑΠ του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Προϊστάµενος της ΕΥ∆ ΣΣ ΚΑΠ η οποία αποτελείται από έξι µονάδες είναι ο Νικόλαος Μανέτας. Παράλληλα δηµιουργήθηκε η Ειδική Υπηρεσία Εφαρµογής Άµεσων Ενισχύσεων και Τοµεακών Παρεµβάσεων µε προϊστάµενη
την Καραµαγκιώλη Ελένη.

Μείωση 48,4% στις επιδοτήσεις των Θεσσαλών, λέει το ΓΕΩΤΕΕ

Η µελλοντική κατάσταση για το 2026 θα έχει τους δικαιούχους παραγωγούς στην Θεσσαλία να λαµβάνουν δικαιώµατα Βασικής ενίσχυσης 116.993.872 ευρώ (µείωση 48,4% από τα χρήµατα που είχαν να λαµβάνουν), σύµφωνα µε έκθεση από την επιστηµονική Οµάδα Εργασίας για τη νέα ΚΑΠ 2023-2027 του ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδας. Όπως αναφέρεται στην έκθεση αν υπολογιστούν αναλογικά σε επίπεδο Θεσσαλίας τα πιθανά ποσά ενίσχυσης από το νέο πρασίνισµα και από την αναδιανεµητική ενίσχυση και προστεθούν στην βασική ενίσχυση τότε θα φτάσουµε στα 180.520.066 ευρώ (µείωση 20,4% ανά έτος δηλαδή 46.255.085 ευρώ λιγότερα κάθε έτος) χωρίς να υπολογίζονται τα κόστη που θα προκύψουν στους γεωργούς για την εφαρµογή και τήρηση των απαιτήσεων από το νέο πρασίνισµα αφού θα απαιτούνται σε όλες τις περιπτώσεις έξοδα προκειµένου να επιτευχθούν οι ποιοτικοί αλλά και οι ποσοτικοί στόχοι ανά δράση µε την παρακολούθηση και την κατάρτιση µελετών από συµβούλους, την µετακίνηση των ζώων, την αγορά εφαρµογής για την παρακολούθηση των εισροών και εκροών του παραγωγού κ.ο.κ.

Η οικονοµική µείωση σε επίπεδο περιφερειακών ενοτήτων κάθε έτος έχει ως εξής:

  • Καρδίτσα: η µείωση είναι 13.958.968 ευρώ.
  • Λάρισα: η µείωση είναι 20.498.630 ευρώ.
  • Μαγνησία: η µείωση είναι 5.479.103 ευρώ.
  • Σποράδες: η µείωση είναι 49.177 ευρώ.
Πηγή www.agronews.gr

Πως να φτιάξω μόνος μου θειασβέστιο;

 


Τα χημικά σκευάσματα τα οποία επιτρέπονται στη βιολογική γεωργία είναι ενώσεις θείου και χαλκού. Από αυτές, οι ενώσεις του θείου θεωρούνται πιο φιλικές στο περιβάλλον σε σύγκριση με αυτές του χαλκού.

Ένα από τα πιο δραστικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση πολλών εχθρών και ασθενειών  (ακάρεα, κοκκοειδή (λεκάνιο), βαμβακάδα, ωίδιο κ.λ.π) και σε αντικατάσταση του χαλκού είναι το θειασβέστιο το οποίο μπορούμε να αγοράσουμε σε έτοιμα σκευάσματα ή να το παρασκευάσουμε οι ίδιοι. 

Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε κυκλοκόνιο, γλοιοσπόριο και βακτήρια σε συνδυασμό με χαλκό. Το θειασβέστιο έχει και ακαρεοκτόνο δράση ενάντια στους τετράνυχους και εντομοκτόνο δράση ενάντια σε κοκκοειδή. 

Έχει και άλλες δράσεις όπως: 

  • είναι πηγή ασβεστίου για την προστασία των φρούτων από το σχίσιμο και την αύξηση της διατηρησιμότητας τους στα ψυγεία
  • μειώνει το θερμικό στρες
  • με το λεπτό φιλμ που δημιουργεί στα φύλλα και τους καρπούς αποτρέπει τα έντομα στην εναπόθεση αυγών
Απαιτούμενα υλικά

– 2 κιλά ασβεστοπολτού
– 4 κιλά θειάφι
– 16 κιλά νερό
– 1 καζάνι από γαλβανισμένη λαμαρίνα και όχι από χαλκό

Οδηγίες παρασκευής

Ρίχνουμε στο καζάνι τη μισή ποσότητα του νερού και όλο τον ασβέστη και με ένα ξύλο ή με τον αναδευτήρα ενός δράπανου ανακατεύουμε τον πολτό.

Όταν λιώσει ο ασβέστης προσθέτουμε σταδιακά το θειάφι και το υπόλοιπο νερό και συνεχίζουμε το ανακάτεμα ενώ στον πυθμένα ανάβουμε φωτιά.

Το υγρό έχει γίνει κίτρινο. Συνεχίζουμε το σταδιακό ανακάτεμα και όταν αρχίσει να βράζει το αφήνουμε στη φωτιά για 45 λεπτά.

Το υγρό σταδιακά αλλάζει χρώμα και από κιτρινωπό παίρνει το βαθύ καφέ χρώμα της σοκολάτας. Απώλεια νερού κατά το βράσιμο αποκαθίσταται ώστε να παραμείνει η αρχική αναλογία.

‘Οταν κρυώσει, το βάζουμε σε πλαστικά δοχεία έτοιμο για χρήση.

Η δοσολογία εφαρμογής είναι στην περίοδο ληθάργου των δέντρων από 4% μέχρι 6%. Σε ραντίσματα με το φύλλωμα η δοσολογία μειώνεται δραστικά από 2 – 3 τοις χιλίοις σε 0,5 – 1 τοις χιλίοις κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Προσοχή στις δοσολογίες εφαρμογής. Σε μερικά δέντρα μπορεί να έχουμε σοβαρά προβλήματα φυτοτοξικότητας κα γήρανση. Να αποφεύγεται σε νεαρά ελαιόδεντρα και να προηγείται δοκιμή πριν από τη γενική χρήση του.

Βιβλιογραφία
”Ελιά – Βιολογική καλλιέργεια της ελιάς” ( Ά έκδοση 2019) (σελ. 148 – 149)
Γιώργος Δαουτόπουλος – Τάκης Χαραντώνης, Γεωπόνοι Α.Π.Θ


Παράγουμε βαμβάκι και εισάγουμε σώβρακα και φανέλες

0

 

Mε αφορμή την εκδήλωση στην Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας για την επισιτιστική κρίση, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Δημήτρης Κουρέτας καταθέτει επισημάνσεις και θέτει μια σειρά από ερωτήματα.


o κ. Δημήτρης Κουρέτας

Πιο συγκεκριμένα, έγραψε:

«Επειδή βλέπω ακούω και κρίνω όσα λένε οι υποψήφιοι κομμάτων θα ήθελα να τους ρωτάτε το εξής όσοι τους συναντάτε:
Γιατί η Γερμανία έχει 17 αναπτυξιακές τράπεζες και εμείς μια ίσον καμία; Από που θα βρουν χρήματα νέοι αγρότες να επιχειρήσουν; Από το Tαμείο Aνάκαμψης; Αλήθεια ε;

Όταν λέτε ανάπτυξη και αλλαγή παραγωγικού μοντέλου τι ακριβώς εννοείτε; Θα μας εξηγήσετε γιατί τώρα δεν δημιουργούνται ορισμένα μεγάλα νηματουργεία να κάνουν το βαμβάκι νήμα που το αφήνουμε και το κάνει η Τουρκία και μας το στέλνει πίσω σε σώβρακα και φανέλες και πληρώνουμε 5 δις; Με 600 εκατομμύρια από το ταμείο Ανάκαμψης θα δημιουργούνταν 10 μεγάλα νηματουργεία και θα έδιναν πίσω τον τρίτο χρόνο 1 δις σε ΦΠΑ μόνο; Γιατί δεν αγγίζετε το αναπτυξιακό κομμάτι και ρίχνετε στάχτη στα μάτια του κόσμου;»

Πηγή – facebook.com/dimitris.kouretas

Ο δεκάλογος του ορθού κλαδέματος καρποφορίας στην ακτινιδιά


 

Επίκαιρες οδηγίες για τη διενέργεια σωστού και αποτελεσματικού κλαδέματος καρποφορίας στους ακτινιδεώνες εξέδωσε το Περιφερειακό Κέντρο Φυτοπροστασίας Καβάλας, εφιστώντας την προσοχή στους καλλιεργητές ώστε να εξασφαλίσουν άριστες συνθήκες αερισμού και φωτισμού για τη διασφάλιση καλής υγείας και παραγωγικότητας των δένδρων και την παραγωγή καρπών καλής ποιότητας.

Η ακτινιδιά ανήκει στο γένος Actindia sp. της  Οικογένειας  Actinidiaceae, της τάξης Theales. Είναι φυτό δικοτυλήδονο και αναρριχόμενο. Το χειμερινό κλάδεμα είναι μία πολύ σημαντική εργασία, η οποία επιβάλλεται να διενεργείται την περίοδο του ληθάργου των βλαστών και να γίνεται με βάση τον τρόπο καρποφορίας του φυτού και τις ιδιαιτερότητες της κάθε ποικιλίας, με την οποία επιδιώκεται:

  • Η αποκατάσταση ισορροπίας μεταξύ ριζών και κόμης και η αποφυγή προβλημάτων κατά την κατεργασία του εδάφους του οπωρώνα (όσον αφορά νέα φυτά σε οπωρώνες που πρόσφατα εγκαταστάθηκαν),
  • Η ρύθμιση της θέσης, του μεγέθους και της κατεύθυνσης της νέας βλάστησης με σκοπό την διευκόλυνση του φωτισμού και αερισμού της κόμης των φυτών,
  • Η ρύθμιση της θέσης, του αριθμού και του σχήματος των βραχιόνων και κλάδων καθώς και η ρύθμιση της θέσης, του αριθμού και του μεγέθους των καρποφόρων οργάνων, με απώτερο σκοπό την  ρύθμιση του αριθμού, του μεγέθους και κατ’ επέκταση της ποιότητας των καρπών καθώς και τη μείωση του απαιτούμενου αραιώματος των καρπών μετά την ολοκλήρωση της καρπόδεσης,
  • Η απομάκρυνση τμημάτων του φυτού που είναι ξηρά, προσβεβλημένα από εχθρούς ή ασθένειες ή που προστρίβονται το ένα με το άλλο και πληγώνονται (όσον αφορά κυρίως παλαιότερους οπωρώνες) – &  Η διευκόλυνση της καταπολέμησης εχθρών και ασθενειών.
  • Το κλάδεμα διαμόρφωσης κατά τα πρώτα χρόνια δεν πρέπει να είναι υπερβολικά αυστηρό με σκοπό τη δημιουργία απλής και καλοσχηματισμένης μορφής ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στο φυτό να αναπτυχθεί ικανοποιητικά και να αποκτήσει ισχυρό κορμό.
  • Επιπλέον των ανωτέρω, το χειμερινό κλάδεμα αποσκοπεί:
  • Στη βράχυνση των βλαστών που καρποφορούν,
  • Στη διατήρηση της παραγωγής κοντά στον κεντρικό «σκελετό» του φυτού και τους βραχίονες του φυτού -&
  • Στην αφαίρεση καρποφόρων κεφαλών που καρποφόρησαν για δύο έτη μετά τη δημιουργία βλαστών αντικατάστασης.

Ο δεκάλογος του αποτελεσματικού κλαδέματος

Έτσι κατά τη διενέργεια του κλαδέματος πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε:

  • Η ανάπτυξη του φυτού να δρομολογείται σε δύο κεντρικούς άξονες – βραχίονες, οι οποίοι θα αποτελούν τη βάση της παραγωγής του φυτού.
  • Οι κλάδοι παραγωγής που θα αφεθούν να έχουν καλής ποιότητας ξύλο, να έχουν αναπτυχθεί την  περασμένη άνοιξη (νέες βέργες),  να έχουν δεχθεί πλήρη ηλιοφάνεια και να είναι πλήρως ώριμοι /ξυλοποιημένοι.
  • Να προτιμώνται ως κλάδοι παραγωγής αυτοί που ξεκινούν από τον κεντρικό άξονα του φυτού για να μη δημιουργούνται δευτερεύοντες άξονες που οδηγούν σε απώλεια παραγωγής και να αφαιρούνται κλαδιά που κατευθύνονται προς το κέντρο και δημιουργούν προβλήματα σκίασης.
  • Κατά την αφαίρεση των κληματίδων, το κλάδεμα να μην γίνεται από τη βάση τους αλλά να δημιουργούνται αναμονές (βέργες 15 -20 cm), οι οποίες θα δώσουν κλάδους παραγωγής την επόμενη χρονιά. 
  • Η απόσταση των κλάδων παραγωγής να είναι όσο το δυνατόν σταθερή και να κυμαίνεται περίπου στα 35- 40cm.
  • Το επιθυμητό σχήμα που πρέπει να έχουν οι κλάδοι παραγωγής μεταξύ τους να είναι το «ψαροκόκαλο», ώστε να επιτυγχάνεται καλός φωτισμός και αερισμός του φυτού ενώ ο επιθυμητός αριθμός οφθαλμών ανά κλάδο παραγωγής πρέπει να κυμαίνεται στους 15 – 25 ανάλογα και με τις αποστάσεις φύτευσης (λιγότεροι οφθαλμοί σε πυκνότερες φυτεύσεις). 
  • Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σε ένα πλήρες αναπτυγμένο φυτό και ανάλογα με τη ζωηρότητά του κατά το χειμερινό κλάδεμα αφήνονται συνήθως 15 – 20 βέργες παραγωγής.
  • Μετά το κλάδεμα να ακολουθείται μηχανική καταστροφή των κομμένων κλάδων και να ακολουθείται χημική επέμβαση με ένα χαλκούχο σκεύασμα εγκεκριμένο για την καλλιέργεια της ακτινιδιάς.
  • Το κλάδεμα πρέπει να γίνεται όταν ο καιρός είναι ξηρός καθώς αυξημένη υγρασία ευνοεί την ανάπτυξη μυκητολογικών προσβολών
  • Τα κλαδευτικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται θα πρέπει να απολυμαίνονται (διάλυμα υποχλωριώδους νατρίου 10%).

Ποια ποικιλία ελιάς να διαλέξω;

0

 

Ένα βασικό ερώτημα για κάθε νέο ελαιοκαλλιεργητή (αλλά και για κάθε έμπειρο ελαιοκαλλιεργητή που θέλει να οργανώσει ένα νέο ελαιώνα) είναι τι ποικιλία ελιάς να επιλέξει. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά για το συγκεκριμένο θέμα, το οποίο ακόμα και στις μέρες μας αποτελεί συχνό αντικείμενο συζήτησης μεταξύ ελαιοπαραγωγών και γεωπόνων. 

Στη χώρα μας υπάρχουν πάνω από 43 διαφορετικές ποικιλίες ελιάς. Ένα μεγάλο πρόβλημα αρχικά είναι η ονοματολογία, καθώς για μία συγκεκριμένη (ταυτοποιημένη) ποικιλία υπάρχουν συνήθως δύο κύριες και τέσσερις με πέντε δευτερεύουσες ονομασίες, κάποιες εκ των οποίων μοιάζουν πολύ με άλλες, με αποτέλεσμα συχνά να υπάρχει σύγχυση ως προς το ποια ποικιλία ελιάς καλλιεργεί κάποιος, και συνεπώς τι ποικιλίας προϊόντα (βρώσιμες ελιές και ελαιόλαδο) διαθέτει στην αγορά. 

Υπάρχουν δύο βασικά στοιχεία που καλείται να εξετάσει ένας καλλιεργητής πριν αποφασίσει για το ποια ποικιλία ελιάς θα φυτέψει. Το πρώτο είναι φυσικά η τοποθεσία του ελαιώνα. Με αυτό εννοούμε την περιοχή της Ελλάδας στην οποία βρίσκεται ο ελαιώνας γενικά αλλά και το μικροκλίμα που διαμορφώνεται εντός του ελαιώνα κατά τη διάρκεια του έτους. Είναι αυτονόητο ότι μια ποικιλία μπορεί να ακούγεται ότι αποδίδει εξαιρετικά σε ένα νομό γενικά, αλλά στην πραγματικότητα αποδίδει μόνο σε ελαιώνες με συγκεκριμένο μικροκλίμα. Τρανό παράδειγμα αποτελεί η βασίλισσα των ελαιοπαραγωγικών ποικιλιών “Κορωνέϊκη”. Η ποικιλία αυτή π.χ. στη Λακωνία δίνει εξαιρετικές αποδόσεις σε ποιοτικό ελαιόλαδο, αλλά μόνο σε περιοχές χωρίς προβλήματα παγετού. Από ένα υψόμετρο και πάνω στη Λακωνία, δε συνίσταται η χρήση της ποικιλίας αυτής λόγω έντονης ευαισθησίας στον παγετό, και στη θέση της οι ελαιοκαλλιεργητές προτιμούν άλλες ποικιλίες. 

Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να λάβει υπόψη του ο ελαιοκαλλιεργητής πριν αποφασίσει για την ποικιλία είναι το είδος του προϊόντος που θέλει να παράξει. Υπάρχουν ποικιλίες κατάλληλες για ελαιόλαδο, οι λεγόμενες ελαιοπαραγωγικές ποικιλίες. Από την άλλη, υπάρχουν οι λεγόμενες επιτραπέζιες ποικιλίες που χρησιμοποιούνται κατ εξοχήν για παραγωγή βρώσιμων ελιών. Τέλος, υπάρχουν μεικτές ποικιλίες, δηλαδή ποικιλίες που αποδίδουν ικανοποιητικά και στα δύο προϊόντα. Έτσι, ο ελαιοκαλλιεργητής είναι ελεύθερος να αποφασίσει με τη συγκομιδή για το αν θα οδηγήσει τις ελιές στο ελαιοτριβείο για να παράξει ελαιόλαδο, ή θα επεξεργαστεί τις ελιές έτσι ώστε να τις διαθέσει ως βρώσιμες. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να προηγηθεί έρευνα αγοράς προκειμένου ο ελαιοκαλλιεργητής να καταλήξει σε αυτό το ερώτημα, καθώς μία ενδεχόμενη αλλαγή κατεύθυνσης εκ των υστέρων συχνά έχει ολέθρια αποτελέσματα. Ένα παράδειγμα που όλοι μας έχουμε σίγουρα συναντήσει είναι έναν καλλιεργητή ελιάς ποικιλίας Καλαμών (κατ εξοχήν βρώσιμες ελιές), που αντιλαμβάνεται σε κάποιο σημείο ότι δε μπορεί να διαθέσει στην αγορά τις ελιές του λόγω υπερπροσφοράς ή χαμηλής τιμής, και αρχίζει να ερευνά το ενδεχόμενο να κατευθύνει την παραγωγή του προς ελαιοποίηση. Θα βρεθεί σίγουρα χαμένος σε αυτήν την περίπτωση. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι αν η βασική μας ποικιλία έχει προβλήματα αυτεπικονίασης, τότε χρειαζόμαστε και άλλη ποικιλία στον ελαιώνα, προκειμένου να επιτευχθεί η σταυρεπικονίαση. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επικονιάστρια ποικιλία είναι η Κορωνέϊκη.  

Οι κυριότερες ελαιοπαραγωγικές ποικιλίες 

  1. Κορωνέϊκη. Είναι μακράν η πιο δημοφιλής ελαιοπαραγωγική ποικιλία στη χώρα μας. Πρόκειται για μια μικρόκαρπη ποικιλία που δίνει μεγάλη ποσότητα ελαιολάδου, καλής ποιότητας, και σχετικά νωρίς στον κύκλο ζωής του δέντρου, αρκεί όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως να βρει τις κατάλληλες συνθήκες και όχι παγετό. Είναι ποικιλία ανθεκτική στην ξηρασία και τους έντονους ανέμους αλλά ευαίσθητη στο δάκο. Είναι αυτογόνιμη ποικιλία που λειτουργεί ως επικονιάστρια σε πλήθος άλλων ποικιλιών. Καλλιεργείται σε χαμηλά υψόμετρα σε όλη την περιοχή από την Φθιώτιδα έως την Κρήτη. Οι προσπάθειες να καλλιεργηθεί βορειότερα συχνά αποτυγχάνουν, λόγω της ευαισθησίας του δέντρου στον παγετό. Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα μιας ομάδας ελαιοκαλλιεργητών να φυτέψουν ελιές της ποικιλίας αυτής στην περιοχή των Τρικάλων. Τα πρώτα δείγματα ήταν θετικά, καθώς όντως τα δέντρα ήταν ζωηρά και μπήκαν αρκετά νωρίς σε καρποφορία. Όμως, στη συνέχεια ένας έντονος παγετός έπληξε τα δέντρα, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν έντονα καρκινώματα στον κορμό και να σταματήσει σχεδόν τελείως η περαιτέρω ανάπτυξή τους. 
  2. Τσουνάτη ή Μαστοειδής. Στο παράδειγμα της Λακωνίας που αναφέρθηκε προηγουμένως, σε περιοχές όπου δε μπορεί λόγω ψύχους να καλλιεργηθεί Κορωνέϊκη, συνήθως φυτεύεται η ποικιλία Τσουνάτη ή μία άλλη ποικιλία που λέγεται Μουρτολιά. Η Τσουνάτη είναι μικρόκαρπη ποικιλία ελιάς που δίνει μέτρια ποσότητα ενός εξαιρετικής ποιότητας ελαιολάδου. Καλλιεργείται στην Πελοπόννησο (Λακωνία και Μεσσηνία), αλλά κυρίως στην Κρήτη. Μπορούμε να τη συναντήσουμε ακόμα και σε υψόμετρο 900 μέτρων. Είναι ανθεκτική σε χαμηλές θερμοκρασίες αλλά ευαίσθητη στον δάκο. Παρενιαυτοφορεί πολύ έντονα. Είναι ιδανική για αγουρέλαιο. 
  3. Κοθρέϊκη ή Μανάκι. Είναι μεσόκαρπη ποικιλία ανθεκτική στο ψύχος και τους έντονους ανέμους, και τη συναντάμε συχνά σε μεγάλα υψόμετρα, πολλές φορές άνω των 700 μέτρων. Κάποιοι την κατατάσσουν στις ποικιλίες διπλής χρήσης, καθώς μπορεί να δώσει και βρώσιμες ελιές με σημαντική εμπορική αξία. 
  4. Λιανολιά Κέρκυρας. Πρόκειται για μικρόκαρπη ποικιλία που δίνει μέτρια ποσότητα ελαιολάδου πολύ καλής ποιότητας. Το δέντρο γίνεται πολύ ψηλό, φτάνοντας ακόμα και τα δεκαπέντε μέτρα. Καλλιεργείται σχεδόν σε όλα τα νησιά του Ιονίου αλλά και την Ήπειρο. Είναι περισσότερο ανθεκτική στο ψύχος από την Κορωνέϊκη, αλλά έχει απαιτήσεις σε εδαφική υγρασία. 
  5. Αδραμυτινή ή Μυτιλινιά. Πρόκειται για μεσόκαρπη ποικιλία που δίνει μέτρια ποσότητα από ένα ελαιόλαδο εξαιρετικής όμως ποιότητας. Το αυθεντικό ελαιόλαδο της Μυτιλήνης όπως γνωρίζουμε όλοι είναι ξανθό, ελαφρύ και αρωματικό. Το δέντρο φτάνει τα 8 μέτρα και η ποικιλία καλλιεργείται στη Μυτιλήνη και τη Χίο. 

Οι κυριότερες ποικιλίες για βρώσιμες ελιές 

  1. Καλαμών. Είναι παγκοσμίως γνωστή ποικιλία που δίνει μεγάλες μαύρες βρώσιμες ελιές. Το δέντρο έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις σε pH, καθώς αυτό πρέπει να κρατηθεί στο 7 για καλύτερα αποτελέσματα. Είναι ποικιλία απαιτητική σε εδαφική υγρασία, παρόλα αυτά καλλιεργείται πολλές φορές ακόμα και στην Πελοπόννησο ως ξερική. Οι υποψήφιοι καλλιεργητές πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι οι τιμές στις ελιές Καλαμών καθορίζονται από το μέγεθος του κάθε καρπού, και όχι γενικά με το βάρος όλου του φορτίου. Όσο πιο μεγάλες είναι οι ελιές, τόσο καλύτερη τιμή θα πάρουμε. Για παράδειγμα, αν για μεγάλες ελιές Καλαμών (μέσο βάρος 7,1 γραμμάρια – 140 καρποί σε ένα κιλό) πάρουμε 2,40 ευρώ ανά κιλό, για τις μικρότερες (μέσο βάρος 4 γραμμάρια – 250 καρποί σε ένα κιλό) μπορεί να πάρουμε τιμή μόλις 1,30 ευρώ το κιλό. Για το λόγο αυτό, συχνά οι καλλιεργητές χρησιμοποιούν μεγάλης ποσότητας άρδευση και διαφυλλική λίπανση προκειμένου να φτάσουν σε μεγάλου βάρους καρπό. Αυτό όμως συχνά αποβαίνει εις βάρος της ποιότητας. Η ποικιλία αυτή καλλιεργείται ευρέως στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη και την Αιτωλοακαρνανία. 
  2. Αμφίσσης ή Κονσερβολιά. Πρόκειται για μεγαλόκαρπη ποικιλία ελιάς που μπορεί να φτάσει και τα 10 γραμμάρια. Δίνει πολύ καλής ποιότητας μαύρες και πράσινες ελιές, αλλά μπορεί να δώσει δευτερευόντως και καλής ποιότητας ελαιόλαδο. Όπως προδίδει και η λέξη “Αμφίσσης”, καλλιεργείται στην Κεντρική Ελλάδα, αλλά θα τη συναντήσουμε επίσης στην Αιτωλοακαρνανία, την Ήπειρο και λιγότερο στη Χαλκιδική.

Οι κυριότερες μεικτές ποικιλίες 

  1. Μεγάρων. Μεσόκαρπη ποικιλία που καλλιεργείται στην Πελοπόννησο και την Κεντρική Ελλάδα. Είναι ανθεκτική στο ψύχος, αλλά ευαίσθητη στο δάκο. Συχνά καλλιεργείται ως ξερική. Δίνει άριστες ελιές τσακιστές, κονσερβών, αλλά και ελαιόλαδο. 
  2. Χαλκιδικής. Μεγαλόκαρπη ποικιλία ελιάς που καλλιεργείται στη Μακεδονία. Το βάρος του καρπού μπορεί να φτάσει τα 13 γραμμάρια. Έχει έντονες απαιτήσεις σε ψύχος, προκειμένου να ανθίσει. Δίνει πράσινες και μαύρες ελιές κονσερβών, και δευτερευόντως μπορεί να δώσει καλής ποιότητας ελαιόλαδο. 
  3. Θρουμπολιά ή Θασίτικη. Πρόκειται για ποικιλία που ευδοκιμεί στα νησιά του Αιγαίου (Θάσος, Σάμος, Κρήτη, Ρόδος και άλλα) και δίνει βρώσιμες ελιές μεγάλου μεγέθους. Εναλλακτικά, δίνει ικανοποιητική ποσότητα ενός ποιοτικού ελαιολάδου. Το δέντρο είναι ορθόκλαδο και φτάνει τα δέκα μέτρα σε ύψος. Είναι ιδανική για φύτευση σε μεγάλο υψόμετρο.

Έχοντας κατανοήσει το πλαίσιο αυτό, ο κάθε καλλιεργητής οφείλει στη συνέχεια να κάνει μια έρευνα στην περιοχή του σχετικά με ποικιλίες που αποδίδουν καλά, αλλά και ποικιλίες που ενδεχομένως να υποφέρουν συχνά από κάποιον τοπικό παράγοντα (π.χ. συχνοί ανοιξιάτικοι παγετοί). Μετά από συζήτηση με τον τοπικό γεωπόνο, θα είναι σε θέση να καταλήξει τελικά στην ποικιλία ή ποικιλίες που θα του εξασφαλίσουν μια καλή παραγωγή τα επόμενα χρόνια. Είναι αυτονόητο ότι κάποιος έχει νόημα να ξεφύγει από την πεπατημένη που έχουν πάρει οι υπόλοιποι καλλιεργητές στην περιοχή του μόνο εφόσον υπάρχουν όλα εκείνα τα επιστημονικά στοιχεία που τεκμηριώνουν μια παραγωγή καλύτερη από τις δημοφιλείς ποικιλίες στην περιοχή αυτή. Τέλος, υπάρχει μια μικρή μερίδα ελαιοκαλλιεργητών που τα τελευταία χρόνια έχει στραφεί σε ξένες ποικιλίες, όπως π.χ. η Arbequina που χρησιμοποιείται σε πάρα πολύ πυκνές φυτεύσεις. Εδώ οι απόψεις διαφέρουν, και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν αυτοί οι καλλιεργητές θα είναι μακροπρόθεσμα κερδισμένοι που επέλεξαν ξενόφερτες ποικιλίες με ένα ξένο για τα ελληνικά δεδομένα τρόπο φύτευσης. Το μόνο σίγουρο είναι οι ελληνικές ποικιλίες είναι παγκοσμίου φήμης (π.χ. η Κορωνέϊκη φυτεύεται με μεγάλη συχνότητα σε Ισπανία και Πορτογαλία), και συνεπώς πρέπει υπάρξει πολύ μελέτη και έρευνα πριν προχωρήσει κάποιος σε κάποια ξένη ποικιλία. 

Πηγή – wikifarmer.com

Kόβει ρυθμό η αγορά ελαιολάδου,κλείνει ο τρέχων κύκλος άνοδος ,


Τα πρώτα σηµάδια κόπωσης είναι ήδη εµφανή στην εγχώρια αγορά ελαιολάδου, µε τη ροή των εµπορικών πράξεων να περιορίζεται, σε ένα διεθνές περιβάλλον που από τη µία θέλει τις τιµές στην Ισπανία να πιέζονται και από την άλλη την ιταλική βιοµηχανία να επικαλείται για την ώρα γεµάτες δεξαµενές, χωρίς όµως να µεταβάλλονται οι τιµές στη γειτονική χώρα.

Αρχίζει και ανακόπτει ρυθμό η αγορά ελαιολάδου, κλείνει ο τρέχων κύκλος ανόδου

Καθώς η αγορά ελαιολάδου αρχίζει και ανακόπτει τους εµπορικούς ρυθµούς, φαίνεται πως τα υψηλά για τη περίοδο που διανύεται έχουν ήδη σχηµατιστεί και αντοχές για κάτι καλύτερο προς το παρόν δεν υπάρχουν. Το επόµενο σήµα στην αγορά θα κάποια πιθανή ανασύνταξη υπέρ της ανόδου θα έρθουν από τις ενδείξεις ανθοφορίας την προσεχή άνοιξη αλλά και από τις αντοχές της κατανάλωσης να αφοµοιώσει τις τιµές που έχουν ήδη διαµορφωθεί. Ζητούµενο λοιπόν τώρα, είναι να δείξει η τιµή παραγωγού αντοχές στην πίεση που διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Ήδη οι τιµές σε Κρήτη και Μεσσηνία έχουν υποχωρήσει λίγο κάτω από την περιοχή των 4,85 ευρώ για τον βασικό όγκο που εµπορεύεται αυτήν την περίοδο, ενώ στα παραγωγικά κέντρα της Λακωνίας, όπου παραµένουν τα 5,30 ευρώ το κιλό, η ζήτηση περιορίζεται. Στα βιολογικά ελαιόλαδα ωστόσο, τα οποία αποτελούν μια παράλληλη υπό αγορά που λειτουργεί σε αρκετές περιπτώσεις με τους δικούς της όρους προσφοράς και ζήτησης, σημειώθηκε τις προηγούμενες ημέρες μια νέα ανοδική πράξη που τοποθέτησε την τιμή στα 5,80 ευρώ το κιλό, μια ανάσα δηλαδή από τα 6 ευρώ. Πρόκειται για μια ποσότητα 30 τόνων ελαιολάδου του Συνεταιρισμού Παλαιοπαναγιάς Λακωνίας. Πριν από δύο εβδομάδες, ο Συνεταιρισμός Ξηροκαμπίου στη Λακωνία είχε κλείσει εμπορική συμφωνία για 27 τόνους ελαιολάδου με την Agrovim στην τιμή των 5,61 ευρώ το κιλό. 

Στη δεδοµένη συγκυρία, λίγοι αγοραστές είναι διατεθειµένοι να βάλουν στην αποθήκη τους ακριβά αγορασµένο προϊόν χωρίς να έχουν ενδείξεις για το πού βαδίζει η αγορά. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ένα βυτίο (28 τόνοι) στοιχίζει σχεδόν 149.000 ευρώ έναντι 98.000 ευρώ στα υψηλά της αγοράς πέρυσι, κάτι που σηµαίνει ότι το ρίσκο είναι µεγάλο, ειδικά σε µια περίοδο που το χρήµα ακριβαίνει και η ρευστότητα περιορίζεται. Υπό αυτή την έννοια, φαίνεται πως η αγορά έχει σχηµατίσει τις κορυφές της, τουλάχιστον για τον υφιστάµενο εµπορικό κύκλο.

Η Agrenda και το Ελαίας Καρπός µε συνεχόµενα ρεπορτάζ γύρω από τις τάσεις και τη δυναµική στην εγχώρια και ευρωπαϊκή αγορά ελαιολάδου, είχαν τοποθετήσει το δεύτερο µισό του Ιανουαρίου ως την ιδανικότερη στιγµή για πωλήσεις από πλευρά παραγωγών και οι εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν εκ των υστέρων την εκτίµηση αυτή. Σημειώνεται πάντως, ότι σε καμία περίπτωση οι ενδείξεις της αγοράς δεν υπαγορεύουν κάποια κατάρρευση των τιμών, αφού φαίνεται πως η ζήτηση περιμένει και μια ενδεχόμενη διόρθωση θα υπερτόνιζε τις υφιστάμενες ελλείψεις με αποτέλεσμα οι τιμές να κινηθούν ξανά με έντονα ανοδικό ρυθμό. Σε πρόσφατο ρεπορτάζ της Agrenda που φιλοξενούσε δηλώσεις του αγροοικονομολόγου αναλυτή Χουαν Βιλάρ, αναφερόταν πως το φετινό έλλειμα της παραγωγής θα δώσει τον τόνο και στην επόμενη σεζόν ακόμα και αν η προσφορά επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα. 

Με την παγκόσμια κατανάλωση στους 3,25 εκατ. τόνους, η φετινή παγκόσμια παραγωγή των 2,5 εκατ. τόνων μαζί με τα περσινά αποθέματα, μπορεί μετά βίας να διαμορφώσει μια προσφορά των 3,1 εκατ. τόνων. Αυτό σημαίνει ένα έλλειμμα 150.000 τόνων το οποίο μεταφέρεται και στην επόμενη σεζόν, κάτι που λειτουργεί υποστηρικτικά ως προς τις τιμές, ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, που όπως εκτιμούν αρκετοί παραγωγοί, τα δέντρα του χρόνου δεν θα είναι τόσο φορτωμένα. 

Πιέζεται η τιµή στην Ισπανία

Την περασµένη εβδοµάδα, η µέση τιµή ελαιολάδου στην Ισπανία έγραψε τα 5,20 ευρώ, έναντι των υψηλών 5,55 ευρώ στις αρχές του έτους. Μια απώλεια άνω των 30 λεπτών εντός λίγων εβδοµάδων σε µια αγορά που παραδοσιακά κινείται µε πιο αργούς ρυθµούς, είναι ενδεικτική της αντιστροφής της τάσης, αλλά και της έντονης µεταβλητότητας.

Πηγή www.agronews.gr 

Γιατί ένα δέντρο δεν κάνει φρούτα;

0

 

Ένα συνηθισμένο πρόβλημα που έχουμε συναντήσει όσοι καλλιεργούμε κηπευτικά και καρποφόρα δέντρα είναι περιπτώσεις που τα φυτά δεν κάνουν καρπούς. Είναι η στιγμή που αναρωτιόμαστε τι φταίει και τα φυτά μας δεν μπαίνουν σε καρποφορία και τι πρέπει να κάνουμε για να το διορθώσουμε. 

Υπάρχουν πολλές αιτίες που οι ντοματιές μας, οι αγγουριές, οι κολοκυθιές και οι φραουλιές δε δίνουν καρπούς. Γιατί άραγε η βερικοκιά, η λεμονιά, η πορτοκαλιά, οι ελιές και το αμπέλι παρουσιάζουν μειωμένη καρπόδεση και κάνουν πολύ λίγους ή καθόλου καρπούς; 

Το στάδιο της καρποφορίας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ανθοφορία ενός φυτού και ακολουθείται από την καρπόδεση, δηλαδή το ”δέσιμο” του άνθους σε καρπό. 

Ορισμένες φορές παρατηρούμε τα φυτά να μη σχηματίζουν λουλούδια, σε κάποιες άλλες τα άνθη να πέφτουν και να μην γίνονται καρποί, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οι μικροί καρποί να πέφτουν από τα λαχανικά και τα καρποφόρα δέντρα πριν προλάβουν να ωριμάσουν. 

Στο σημερινό άρθρο, θα δούμε τις βασικές αιτίες που δε δίνει καρπούς ένα φυτό, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για να το βοηθήσουμε να μπει σε παραγωγή και να μας δώσει πλούσια καρποφορία. 

Ποιες είναι οι αιτίες που τα φυτά δεν κάνουν καρπούς και τρόποι αντιμετώπισης 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που τα φυτά μας δεν κάνουν φρούτα και δεν δίνουν καρπούς. Οι αιτίες συνδέονται τόσο με τις καλλιεργητικές φροντίδες όπως το πότισμα, τη λίπανση και το κλάδεμα αλλά και με την ηλικία των φυτών, τις καιρικές συνθήκες και τα προβλήματα επικονίασης που εμφανίζονται. 

1. Nεαρή ηλικία φυτών 

Σε αρκετά καρποφόρα δέντρα, όπως στην καλλιέργεια της καστανιάς, στην καλλιέργεια της καρυδιάς, στην καλλιέργεια της φουντουκιάς και στην καλλιέργεια της φιστικιάς το ξεκίνημα της καρποφορίας καθυστερεί κάποια χρόνια. Για παράδειγμα, η φιστικιά ξεκινά να δίνει καρπούς μετά τον 6ο χρόνο από την φύτευση και δίνει πλήρη παραγωγή μετά τον 10ο χρόνο. 

Επίσης, σε κάποια λαχανικά όπως στην καλλιέργεια αγκινάρας και στην καλλιέργεια φράουλας, η πρώτη χρονιά μετά την φύτευση είναι φτωχή σε παραγωγή καρπών σε σχέση με την δεύτερη και την τρίτη χρονιά που είναι πιο πλούσια σε συγκομιδή.

2. Προβλήματα επικονίασης 

Πολλές φορές παρατηρούνται στα φυτά προβλήματα επικονίασης με αποτέλεσμα να μην έχουμε επιτυχή γονιμοποίηση των λουλουδιών και σχηματισμό καρπών. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους. Για παράδειγμα, στην καλλιέργεια του ακτινιδίου, στην καλλιέργεια της φιστικιάς και στην καλλιέργεια της χουρμαδιάς χρειάζεται να φυτέψουμε και αρσενικά και θηλυκά δέντρα για να εξασφαλίσουμε παραγωγή καρπών.

Επίσης, σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην καλλιέργεια της φιστικιάς, τα αρσενικά άνθη ωριμάζουν πιο πρώτα από τα θηλυκά άνθη με αποτέλεσμα να πρέπει να γίνεται τεχνητή επικονίαση της φιστικιάς με το χέρι συλλέγοντας πρώτα τη γύρη από τα αρσενικά άνθη, να τη διατηρήσουμε σε ψυγείο και στη συνέχεια να τη σκορπίσουμε πάνω από τα θηλυκά άνθη. 

Σε αρκετές καλλιέργειες καρποφόρων δέντρων, όπως στην καλλιέργεια της κερασιάς, στην καλλιέργεια της αμυγδαλιάς, στην καλλιέργεια του αβοκάντο χρειάζεται να φυτέψουμε παραπάνω από μία ποικιλίες για να έχουμε γονιμοποίηση μεταξύ των λουλουδιών των διαφορετικών ποικιλιών και να εξασφαλίσουμε υψηλά ποσοστά καρπόδεσης. 

Προβλήματα επικονίασης παρατηρούνται στην καλλιέργεια λαχανικών στα θερμοκήπια, λόγω περιορισμένης δράσης των μελισσών, και για αυτό γίνεται εισαγωγή βομβίνων για να βοηθήσουν στην επικονίαση και στο δέσιμο των καρπών.

3. Έλλειψη θρεπτικών στοιχείων 

Αρκετές φορές τα φυτά μας δεν διαθέτουν τα βασικά θρεπτικά στοιχεία λίπανσης όπως το άζωτο, τον φώσφορο και το κάλιο και αυτό έχει σαν συνέπεια τη μειωμένη καρποφορία τους. Επίσης, εκτός από τα βασικά στοιχεία υπάρχουν και κάποια ιχνοστοιχεία όπως ο ψευδάργυρος και το βόριο που συντελούν αποφασιστικά στην πλούσια ανθοφορία και την επιτυχημένη καρπόδεση. 

4. Ακατάλληλο πότισμα 

Σε συνθήκες υπερβολικής υγρασίας αλλά και ξηρασίας τα φυτά δεν σχηματίζουν ή ρίχνουν τα λουλούδια τους και έχουμε μειωμένη καρπόδεση. Κατά την περίοδο ανθοφορίας και καρπόδεσης τα φυτά θέλουν επάρκεια νερού αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα. Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην καλλιέργεια της λεμονιάς, μειώνουμε το πότισμα και προκαλούμε στρεσάρισμα στα φυτά για να το βοηθήσουμε να σχηματίσει λουλούδια και να δέσει καρπούς.

 5. Δυσμενείς καιρικές συνθήκες 

Χαμηλές θερμοκρασίες: Αρκετές καλλιέργειες λαχανικών και καρποφόρων δέντρων φυτά μπορεί να μην ανθίσουν και να δέσουν καρπούς λόγω πολύ χαμηλών θερμοκρασιών κατά την περίοδο της ανθοφορίας και της καρπόδεσης. 

Δυνατοί άνεμοι: Οι πολύ έντονοι άνεμοι μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στην ανθοφορία και να καταστρέψουν τα λουλούδια φυτών και δέντρων. Μπορούν να ρίξουν τα άνθη ή τους μικρούς καρπούς των φυτών με αποτέλεσμα να έχουμε μειωμένη παραγωγή. 

Μειωμένη ηλιοφάνεια: Όταν τα φυτά δεν δέχονται τον απαιτούμενο ήλιο για να φωτοσυνθέσουν, δεν σχηματίζουν αρκετά λουλούδια ή παρουσιάζουν προβλήματα στην καρπόδεση. Σε σκιερό περιβάλλον, τα φυτά αναπτύσσουν συνήθως πιο καχεκτική βλάστηση και εμφανίζουν μειωμένη ανθοφορία και παραγωγή καρπών. 

Έντονη ζέστη και ηλιοφάνεια: Βέβαια, σε αρκετές περιπτώσεις καλλιέργειας λαχανικών, κατά την περίοδο του καλοκαιριού, τα φυτά παρουσιάζουν μειωμένη παραγωγή λόγω υψηλής ηλιοφάνειας και έντονης ζέστης. Οι υψηλές θερμοκρασίες και οι έντονες ηλιακές ακτίνες προκαλούν κάψιμο των ανθέων και αποτυχία στο στο δέσιμο των καρπών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μία καλή λύση είναι η δημιουργία διχτυοκηπίου για να προστατεύσει τα φυτά και να εξομαλύνει τις δυσμενείς συνθήκες. 

6. Ακατάλληλο κλάδεμα 

Το σωστό κλάδεμα αποτελεί βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη, την ανθοφορία και το δέσιμο των καρπών των φυτών. Λανθασμένο κλάδεμα μπορεί να προκαλέσει μείωση ή και απώλεια της παραγωγής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, στην καλλιέργεια αμπελιού, η λευκή επιτραπέζια ποικιλία σταφυλιών “σουλτανίνα”. Αν την κλαδέψουμε στα 2 – 3 πρώτα μάτια των βλαστών της, δεν θα δώσει ανθοφορία και δεν θα καρποφορήσει καθώς τα 3 πρώτα μάτια στους βλαστούς της δεν είναι γόνιμα και δεν σχηματίζουν λουλούδια. 

7. Προσβολή από ασθένειες και έντομα 

Υπάρχουν πολλές μυκητολογικές ασθένειες και έντομα που προσβάλλουν τους ανθούς και τους καρπούς των λαχανικών και των καρποφόρων δέντρων με αποτέλεσμα να υποβαθμίζουν ή να καταστρέφουν την παραγωγή των καρπών και χρειάζεται να τις αντιμετωπίσουμε.

 Για να εξασφαλίσουμε λοιπόν καλή προστασία των φυτών για να έχουμε πλούσια συγκομιδή καρπών, χρησιμοποιούμε κατά περίπτωση διάφορα βιολογικά σκευάσματα που προμηθευόμαστε από γεωπονικά καταστήματα όπως χαλκό, θειάφι, φυσική πυρεθρίνη, άλατα καλίου, θερινό πολτό και βάκιλο Θουριγγίας. 

Κι ένα μυστικό για την καρποφορία των δέντρων 

Σε αρκετά καρποφόρα δέντρα όπως στην καλλιέργεια της ελιάς, στην καλλιέργεια της φιστικιάς και στην καλλιέργεια της φουντουκιάς παρουσιάζουν το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας, δηλαδή μια χρονιά μεγάλης παραγωγής ακολουθείται από μία χρονιά μικρότερης ή μηδαμινής παραγωγής. 

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καλή καλλιεργητική φροντίδα, με τακτικό πότισμα, λίπανση και σωστό κλάδεμα μπορεί να μειώσει την ένταση του φαινομένου της παρενιαυτοφορίας για να εξασφαλίσουμε ικανοποιητική παραγωγή κάθε χρόνο.

Πηγή – mistikakipou.gr

Το κλάδεμα του αμπελιού

0

  …. Γενάρη μήνα κλάδευε , φεγγάρι μην κοιτάζεις ….

Κλάδεμα καλείται η οποιαδήποτε αφαίρεση ζωντανών τμημάτων ενός φυτού.

Υπάρχουν τα θερινά κλαδέματα και τα χειμερινά .

Τα κλαδέματα που γίνονται κάθε χρόνο και έχουν σκοπό την ρύθμιση της παραγωγής λέγονται κλαδέματα καρποφορίας.
Το κλάδεμα του αμπελιού

Κλάδεμα καρποφορίας

Το κλάδεμα της αμπέλου γίνεται, κατά κανόνα, κάθε έτος και απαιτεί ο κλαδευτής πέρα από τη δεξιοτεχνία, να σκέφτεται και να κρίνει πριν από οποιαδήποτε ενέργειά του.

Αυτό είναι απαραίτητο για:

α. ) Να ισορροπήσει την παραγωγή με τη βλάστηση σε συνδυασμό με την ηλικία και την ευρωστία του πρέμνου στη μελετώμενη περιοχή.
β. ) Να ρυθμίσει την παραγωγή έτσι ώστε να μην υπάρχει μεγάλη διακύμανση μεταξύ των ετών, όπως συμβαίνει στα ακλάδευτα πρέμνα.
γ. ) Να βελτιώσει την ποιότητα της παραγωγής (περιεκτικότητα σε σάκχαρα και οξέα), τις διαστάσεις των σταφυλιών και των ραγών, καθώς και την εμφάνιση τους (σταφύλια αραιά ή πυκνά στην περίπτωση των επιτραπέζιων).

δ. ) Να διατηρήσει το σχήμα.
Το κλάδεμα καρποφορίας ανάλογα με το μήκος των παραγωγικών μονάδων (κεφαλές, αμολυτές) διακρίνεται σε βραχύ, μακρό και μικτό.
– Βραχύ κλάδεμα. Στο κλάδεμα αυτό διατηρούνται κεφαλές μέχρι 3 οφθαλμών. Ο αριθμός των κεφαλών που αφήνονται εξαρτάται από την ισχύ και την ηλικία του πρέμνου και τις οικολογικές συνθήκες.

– Μακρό κλάδεμα. Σ’ αυτό αφήνονται αμολυτές των 5 έως 7 ή και περισσοτέρων οφθαλμών.
– Μικτό κλάδεμα. Σ’ αυτό αφήνονται κεφαλές μέχρι 3 οφθαλμών και αμολυτές με
περισσότερους των 4 οφθαλμών.
Η επιλογή ενός κλαδέματος (βραχύ, μακρό ή μικτό) και του μήκους που δίνουμε σε κάθε καρποφόρο μονάδα (κεφαλή ή αμολυτή), επιτρέπουν μια διακύμανση σε ευρέα όρια του όγκου παραγωγής που θα προκύψει (δυναμικού όγκου παραγωγής).
Το κλάδεμα της αμπέλου γίνεται, κατά κανόνα, κάθε έτος και απαιτεί ο κλαδευτής πέρα από τη δεξιοτεχνία, να σκέφτεται και να κρίνει πριν από οποιαδήποτε ενέργειά του

Κριτήρια επιλογής κληματίδων που θα κλαδευτούν

Για την επιλογή των κληματίδων που θα κλαδέψουμε μας ενδιαφέρει να :

α ) Είναι υγιείς (γερές). Δεν κρατάμε για κλάδεμα κληματίδες που έχουν τραύματα (από χαλάζι, από εχθρούς και ασθένειες ή καλλιεργητικά εργαλεία).
β ) Έχουν καλή ξυλοποίηση. Το χρώμα των κληματίδων να είναι το χαρακτηριστικό της ποικιλίας, να παρουσιάζουν αντίσταση στη συστροφή, εύκολη αποκόλληση του φλοιού.
γ ) Έχουν κανονική ζωηρότητα. Κανονικό μήκος και πάχος κληματίδας και μήκος μεσογονατίου διαστήματος. Αποφεύγονται οι κληματίδες με πολύ μεγάλα η πολύ κοντά μεσογονάτια διαστήματα.
Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ότι οι “κοντόκομπες” και μέσου πάχους κληματίδες καρποφορούν καλύτερα και δίνουν αφθονότερη παραγωγή.
δ ) Έχουν θέση και κατεύθυνση που να εξασφαλίζουν τη διατήρηση του σχήματος, την ισορροπία φορτίου – βλάστησης και την καλή διευθέτηση τον φυλλώματος.
ε ) Υπάρχει πρακτικά ίδια περίπου απόσταση από το έδαφος των καρποφόρων μονάδων, ώστε ο φωτισμός τον φυλλώματος να είναι καλύτερος και να διευκολύνονται η αντιμετώπιση των ασθενειών και οι καλλιεργητικές εργασίες.

Κλάδεμα καρποφορίας ( Προσδιορισμός του φορτίου)

Πριν αρχίσουμε το κλάδεμα ενός πρέμνου μελετάμε την υφισταμένη κατάσταση .Έτσι, η συμπεριφορά του πρέμνου στο κλάδεμα καρποφορίας του περασμένου έτους (φορτίο που αφήσαμε) θα μας βοηθήσει στον καθορισμό του φορτίου. 

Μπορούμε να διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις:

Α) Οι οφθαλμοί που αφέθηκαν κατά το προηγούμενο κλάδεμα βλάστησαν και έδωσαν χονδρές κληματίδες, μεγάλου μήκους και καλά ωριμασμένες. Επιπλέον βλάστησαν και κοιμώμενοι οφθαλμοί και έδωσαν λαίμαργους. Η εικόνα αυτή δηλώνει ότι το προηγούμενο κλάδεμα ήταν αυστηρό και επομένως πρέπει να αυξήσουμε το φορτίο. Αυτό θα γίνει είτε αφήνοντας δύο κεφαλές στον ίδιο βραχίονα είτε μία αμολυτή 5-10 οφθαλμών.
Β) Οι οφθαλμοί που αφέθηκαν δε βλάστησαν όλοι, οι κληματίδες είναι λεπτές, κοντές και δεν υπάρχουν λαίμαργοι. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να μειώσουμε το φορτίο κλαδεύοντας πιο αυστηρά “σφιχτά” ή αφαιρώντας μερικές κεφαλές.
Η αφαίρεση κεφαλών και κληματίδων γίνεται με το σκεπτικό να ανοίγει το κύπελλο και να διατηρείται το σχήμα. Βέβαια κατά προτεραιότητα αφαιρούνται οι ασθενικές (λεπτές) κληματίδες και εκείνες που απομακρύνονται από τον άξονα του κυπέλλου.
Γ)  Όλοι οι οφθαλμοί τους οποίους αφήσαμε με το κλάδεμα τον προηγουμένου έτους, βλάστησαν και οι κληματίδες έχουν κανονικό πάχος, μήκος και το χαρακτηριστικό χρώμα της ποικιλίας. Αυτό σημαίνει ότι το φορτίο πρέπει να είναι το ίδιο με αυτό του περασμένου έτους.
Εποχή κλαδέματος

Το κλάδεμα είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, γι’ αυτό συνήθως ο χρόνος κλαδέματος αποφασίζεται από τον αμπελουργό ανάλογα με τα εργατικά χέρια που διαθέτει και τον προγραμματισμό των εργασιών του. Όμως θα πρέπει να επισημανθούν μερικές χρήσιμες διαπιστώσεις. Όταν σε μια περιοχή ενδημούν βακτηριακές ασθένειες συνιστάται κλάδεμα τον χειμώνα (αρχές Ιανουαρίου).

Για την αποφυγή των μολυσμάτων της Ευτυπίωσης θα πρέπει το κλάδεμα, αν είναι δυνατόν, να γίνεται αργά προς το τέλος Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου (λίγο πριν την έναρξη της δακρύρροιας ).

Επίσης θα πρέπει να επισημανθεί ότι το όψιμο κλάδεμα καθυστερεί την εκβλάστηση.
Κλάδεμα vεαρώv φυτών

Στα πρώτα χρόνια της ζωής των φυτών ακόμη και ένα μικρό φορτίο θεωρείται υπερβολικό. Το φυτό στα πρώτα χρόνια της ζωής του θα πρέπει να οικοδομήσει τα μόνιμα τμήματά του και επομένως η παραγωγή δρα ανταγωνιστικά προς αυτό. Έτσι, κατά τα πρώτα χρόνια, θα πρέπει να αφαιρούνται οι ταξιανθίες.

Την πρώτη χρονιά αφαιρούνται όλες, τη δεύτερη οι περισσότερες και ούτω καθ’ εξής. Πολλές φορές ιδιαίτερα σε αμπελώνες επιτραπέζιων σταφυλιών, υπερβολικό φορτίο κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του αμπελώνα υποθηκεύει το μέλλον των φυτών και υποβαθμίζει την ποιότητα της παραγωγής.

Θερινά κλαδέματα

Είναι οι επεμβάσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Με τα θερινά κλαδέματα επιδιώκουμε την διόρθωση σφαλμάτων που έγιναν κατά το χειμερινό κλάδεμα και την βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.

Τα θερινά κλαδέματα είναι : το βλαστολόγημα, το κορυφολόγημα,το ξεφύλλισμα, το αραίωμα βοτρύων, η χαραγή και η δακτυλίωση.

Βλαστολόγημα

Το βλαστολόγημα αφορά στην αφαίρεση διογκωμένων οφθαλμών, βλαστών στα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους. Συνήθως οι αφαιρούμενοι βλαστοί είναι άγονοι και δεν είναι χρήσιμοι για τη διαμόρφωση του κλήματος και το επόμενο χειμερινό κλάδεμα. Είναι όμως δυνατόν να γίνει αφαίρεση γόνιμων βλαστών που είναι κακοσχηματισμένοι ή που η θέση τους είναι τέτοια ώστε να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη άλλων βλαστών.

Εποχή και τρόπος πραγματοποίησης του βλαστολογήματος

Το βλαστολόγημα έχει σκοπό να προσαρμόσει τη βλάστηση στις συνθήκες του περιβάλλοντος και στην εφαρμοζόμενη καλλιεργητική τεχνική. Επίσης, έχει σκοπό να συμπληρώσει το προηγούμενο χειμερινό κλάδεμα και να προετοιμάσει το επόμενο. Η έγκαιρη και σωστή εφαρμογή του συμβάλλει στην καλύτερη διατροφή των βλαστών που απομένουν καθώς και των σταφυλών που αυτοί φέρουν. Επειδή όμως αυτό στοχεύει στην εξοικονόμηση υγρασίας και θρεπτικών στοιχείων στο κλήμα, πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα όχι όμως πριν ξεχωρίσουν οι ταξιανθίες (όταν οι βλαστοί έχουν τουλάχιστον 5 φύλλα και μήκος από 10-15 cm έως 30-35 cm δηλαδή κατά την περίοδο Απριλίου με μέσα Μαϊου και γενικά πριν την άνθηση). Έτσι και τα φύλλα των βλαστών που αφαιρούνται δεν έχουν συμπληρώσει την ανάπτυξή τους και φωτοσυνθέτουν ελάχιστα ή καθόλου, δηλαδή πρόκειται για παράσιτα του κλήματος των οποίων η αφαίρεση θα ωφελήσει τους βλαστούς που απομένουν. Εάν η πραγματοποίηση του βλαστολογήματος καθυστερήσει, τότε αφαιρούνται φύλλα ικανά να φωτοσυνθέτουν, για τα οποία το κλήμα κατανάλωσε προϊόντα φωτοσυνθέσεως, νερό και ανόργανα στοιχεία δηλαδή θα γίνει ζημιά στο κλήμα.

Ανάλογα με τη θέση των βλαστών που πρόκειται να αφαιρεθούν, διακρίνεται σε βλαστολόγημα τον κορμού, των βραχιόνων και των καρποφόρων μονάδων.

Το βλαστολόγημα αρχίζει με αφαίρεση των βλαστών από τον κορμό δηλαδή λαίμαργων που βγαίνουν είτε από το υποκείμενο, είτε από το εμβόλιο. Στη συνέχεια γίνεται
αφαίρεση αυτών που βγαίνουν κοντά στους βραχίονες και οι οποίοι δε θα μας χρησιμεύσουν στο χειμερινό κλάδεμα, των κακοσχηματισμένων και αραίωμα των διπλών ή τριπλών (προέρχονται από τη βλάστηση δύο ή τριών αξόνων του οφθαλμού) μετά την εμφάνιση των βοτρύων. Βέβαια, κατά το βλαστολόγημα στους βραχίονες και τις καρποφόρες μονάδες δεν αφαιρούνται όλοι οι βλαστοί που δεν έχουν σταφύλι, διατηρούνται μερικοί για να βοηθήσουν με το φύλλωμά τους στην αύξηση της φωτοσυνθετικής ικανότητας του κλήματος.
Στις ζωηρές ποικιλίες, το βλαστολόγημα μπορεί να προκαλέσει ανθόρροια. Στην περίπτωση αυτή είναι καλύτερα να αυξηθεί το φορτίο κατά το χειμερινό κλάδεμα και να ακολουθήσει ένα ελαφρό βλαστολόγημα. Τα μικρά φυτά δεν τα βλαστολογούμε αυστηρά με σκοπό τον όσο το δυνατόν λιγότερο περιορισμό της φυλλικής επιφάνειας. Επίσης, σε περιοχές που επικρατούν ισχυροί άνεμοι δεν αφαιρούμε τους βλαστούς από τους βραχίονες γιατί μπορεί να χρειαστούν στο επόμενο κλάδεμα.
Στην πράξη, στα άγονα και ξηρά εδάφη των αμπελουργικών περιοχών, που στις κριτικές για την αμπελοπεριόδους υπάρχει πρόβλημα ακόμα και επιβίωσης των κλημάτων, είναι ιδιαίτερα επιβεβλημένο το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα για εξοικονόμηση υγρασίας και προσαρμογή των κλημάτων στις εξαιρετικά δύσκολες αυτές συνθήκες. Επίσης, στα γόνιμα και αρδευόμενα εδάφη και στις ζωηρές ποικιλίες όπως Ραζακί, Σουλτανίνα, Σοβινιόν, Σιδερίτη, Φράουλα κόκκινη κλπ, χρειάζονται πολλές φορές περισσότερα του ενός βλαστολογήματα.
Με το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα επιτυγχάνεται:
– οικονομία νερού και θρεπτικών στοιχείων
– καλύτερη ανάπτυξη των βλαστών που απομένουν
– γρηγορότερη και καλύτερη διαμόρφωση των κλημάτων αποτελεί απαραίτητη προπαρασκευαστική εργασία, η οποία ενώ δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα, προσφέρει πάρα πολλά και οι αμπελουργοί την ονομάζουν “καλή δουλειά
– διευκόλυνση τον επόμενου χειμερινού κλαδέματος
– καλύτερος αερισμός και φωτισμός των βλαστών που απομένουν
– έμμεση αντιμετώπιση του περονόσπορου με την πρόληψη της πρώτης προσβολής που είναι ιδιαίτερα επιζήμια στις τρυφερές ταξιανθίες και τα νεαρά φύλλα, καθώς και την ελάττωσή τον στις επόμενες προσβολές
– καθυστέρηση του γηρασμού των κλημάτων γιατί δημιουργούν πληγές (βασική αιτία γηρασμού).
Το βλαστολόγημα γίνεται με το χέρι.
Ο εργάτης που το πραγματοποιεί πρέπει να γνωρίζει κλάδεμα, να σκέπτεται το παρόν και το μέλλον του κάθε κλήματος . Έτσι, επιλέγει τους βλαστούς που θα αφαιρέσει και κρατάει αυτούς που θα χρειαστούν για αντικατάσταση βραχιόνων και καρποφόρων μονάδων, καθώς και αυτούς που είναι κατάλληλοι για κάλυψη κενών στο σχήμα, ανεξάρτητα αν φέρουν ή όχι σταφύλια.
Πηγή – ampeli.gr

Το μυστικό στο ξεπίκρισμα της ελιάς

0

 

Στις πολύτιμες αντιοξειδωτικές ουσίες που κρύβονται στο ξεπίκρισμα της ελιάς αναφέρεται με σημείωμά του ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Δημήτρης Κουρέτας.

Ειδικότερα, αναφέρει:

«Οι επιτραπέζιες ελιές αποτελούν βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής και συνδέονται με πολλές ευεργετικές βιολογικές δραστηριότητες, οι οποίες σχετίζονται κυρίως με τις φαινολικές ενώσεις τους.

Η διαδικασία αποπίκρανσης της ελιάς καθορίζει την ποσοτική και ποιοτική σύνθεση των επιτραπέζιων ελιών σε βιοφαινόλες.

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει την in vitro αντιοξειδωτική ικανότητα και την προστατευτική δράση του DNA ενός εκχυλίσματος που προέρχεται από δείγματα άλμης, σύμφωνα με την ελληνική διαδικασία ξεπικρίσματος των καρπών της ελιάς Καλαμών.

Οι in vitro δοκιμασίες χωρίς κύτταρα έδειξαν ισχυρή ικανότητα δέσμευσης ελευθέρων ριζών από το εκχύλισμα, επομένως αντιοξειδωτική ικανότητα.

Σε κυτταρικό επίπεδο, τα ανθρώπινα ενδοθηλιακά κύτταρα (EA.hy296) και οι μυοβλάστες ποντικού (C2C12) υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με μη κυτταροτοξικές συγκεντρώσεις του εκχυλίσματος άλμης και η κατάσταση οξειδοαναγωγής αξιολογήθηκε με μέτρηση της γλουταθειόνης (GSH), των αντιδραστικών ειδών οξυγόνου (ROS) και των επιπέδων λιπιδικής υπεροξείδωσης (TBARS).

Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ειδική απόκριση κυτταρικού τύπου, ασκώντας προστασία από τις οξειδωτικές βλάβες. Τέλος, και στις δύο κυτταρικές σειρές, προεπεξεργασία με εκχύλισμα άλμης έδειξε ότι προστατεύει από βλάβη το DNA.

Συμπερασματικά, αυτή είναι η πρώτη ολιστική προσέγγιση που ανέδειξε τα λύματα επιτραπέζιας ελιάς από τη διαδικασία αποπίκρανσης ελληνικού τύπου Καλαμών, ως πολύτιμη πηγή βιοδραστικών ενώσεων, που θα μπορούσαν να έχουν ενδιαφέρουσες επιπτώσεις στην ανάπτυξη νέων προϊόντων σε τρόφιμα ή άλλες βιομηχανίες και ειδικά σε καλλυντικά τα οποία ενδιαφέρουν την γήρανση του δέρματος. Μέχρι τώρα υπάρχουν δεδομένα και προιόντα από τον καρπό της ελιάς, τα φύλλα, τα υποπροιόντα μετά την ελαιοποίηση.

Μετά την σημερινή μας δημοσίευση στο περιοδικό Antioxidants φαίνεται ότι το ξεπίκρισμα από την ελιά καλαμών περιέχει πολύτιμες αντιοξειδωτικές ουσίες, που αξίζουν πολύ περισσότερο από την ίδια την ελιά και το ελαιόλαδο. Ας το εκμεταλλευτούμε λοιπόν»

Πηγή – larissanet.gr

Καλλιέργεια πικροδάφνης : επιστημονικά δεδομένα και πρακτικές

0


 

Τη συναντάμε συχνά ως χώρισμα ανάμεσα στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ως μικρό διακοσμητικό θάμνο σε γλάστρες και ζαρντινιέρες έξω από διάφορα καταστήματα, ως φυσικό πολύχρωμο και αδιαπέραστο φυτοφράχτη που μπορεί να φτάσει πολλά μέτρα σε ύψος, ή ως διαμορφωμένο καλλωπιστικό δένδρο σε παρτέρια πεζοδρομίων. Αυτό οφείλεται στο ότι η πικροδάφνη είναι από τα πιο ευπροσάρμοστα φυτά που μπορούν να ευδοκιμήσουν στην Ελλάδα και να αναπτυχθούν με ελάχιστη φροντίδα από ένα σημείο της ζωής τους και έπειτα.

Η επιστημονική ονομασία της πικροδάφνης είναι Nerium oleander. Πρόκειται για έναν πολυετή αειθαλή καλλωπιστικό θάμνο που μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 5 μέτρα σε ύψος. Έχει άνθη διαφόρων χρωμάτων, με πιο συνηθισμένα χρώματα το ροζ, το λευκό και το κρεμ. Χρειάζεται προσοχή καθώς διαθέτει τοξικά φύλλα, που είναι δηλητηριώδη για τον άνθρωπο και τα κατοικίδια ζώα. Δεν θα πρέπει φυσικά να συγχέεται με τη δάφνη που προσθέτουμε στο φαγητό. Η επαφή με το φύλλωμα και τα λουλούδια της πικροδάφνης ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρούς ερεθισμούς του δέρματος και αλλεργικές αντιδράσεις. Για το λόγο αυτό, φοράμε πάντα καλής ποιότητας γάντια όταν πρόκειται να εργαστούμε πάνω στο φυτό αυτό.

Όπως συμβαίνει σε πολλούς καλλωπιστικούς θάμνους, υπάρχουν νάνες αλλά και πλήρους ανάπτυξης ποικιλίες πικροδάφνης. Οι περισσότερες νάνες ποικιλίες φτάνουν μετά από 2-3 χρόνια σε ύψος 1,20 με 1,40 μέτρα και δεν ψηλώνουν άλλο. Αντιθέτως, οι πικροδάφνες πλήρους μεγέθους έχουν πολύ γρήγορο ρυθμό ανάπτυξης. Αν μια πικροδάφνη πλήρους ανάπτυξης βρει ευνοϊκές συνθήκες, μπορεί να αυξάνεται καθ ύψος για 50 με 70 εκατοστά το χρόνο ή και περισσότερο. Αυτό σημαίνει ότι αν τη χρονιά που θα τις φυτέψουμε σε σειρά έχουν ύψος 1,5 μέτρο, ήδη σε 1 -2  χρόνια λειτουργούν άψογα ως φυτοφράχτης, καθώς μπορεί να έχουν αποκτήσει ύψος 2,50 με 3 μέτρα, ενώ το εσωτερικό του φράχτη θα είναι αρκετά πυκνό, εμποδίζοντας εντελώς τα αδιάκριτα βλέμματα. 

Πρέπει να τονιστεί ότι το φυτό χρειάζεται ηλιοφάνεια και άμεση πρόσβαση στο ηλιακό φως για τουλάχιστον 6 ώρες ημερησίως, καθώς σε σκιά -όπως βλέπουμε στη φωτογραφία- γίνεται καχεκτικό με λεπτούς ασθενικούς βλαστούς και σαφώς πολύ μικρότερη βλάστηση και ανθοφορία. 

Η επιστημονική ονομασία της πικροδάφνης είναι Nerium oleander

Η πικροδάφνη ανέχεται την ξηρασία σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ένα μεγάλο ποσοστό των φυτών που συναντούμε στο δρόμο δεν ποτίζεται καθόλου μετά τα πρώτα δύο με τρία χρόνια ζωής, και τα φυτά διατηρούνται απορροφώντας απλώς το νερό από τις όποιες βροχοπτώσεις. Βέβαια για να συμβεί αυτό, και να είμαστε σίγουροι ότι το φυτό θα επιβιώσει και θα αναπτυχθεί σωστά, το πρώτο και ίσως το δεύτερο καλοκαίρι μετά την φύτευση στο έδαφος είναι καλό να ποτίζεται τακτικά. Όσον αφορά το έδαφος, και εκεί η πικροδάφνη δεν έχει κάποια ιδιαίτερη απαίτηση, καθώς μπορεί να ευδοκιμήσει σε άγονα εδάφη και σε ένα μεγάλο εύρος pH και αλατότητας. Υπάρχουν αναφορές ότι αναπτύσσεται ακόμα και σε pH ελαφρώς πάνω από 8, ενώ η αντοχή της στην αλατότητα την καθιστά ιδανική για φύτευση σε παραθαλάσσιες περιοχές. 

Μεταφύτευση

Η κατάλληλη εποχή μεταφύτευσης για την πικροδάφνη είναι η άνοιξη ή το φθινόπωρο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε αφού αγοράσουμε τα φυτά μας είναι να τα καθαρίσουμε με ψαλίδι κλαδέματος, έτσι ώστε να αφαιρέσουμε την όποια ξερή βλάστηση και τα μαραμένα λουλούδια. Με αυτόν τον τρόπο θα τα βοηθήσουμε να συγκεντρώσουν τους πόρους του και τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους σε λιγότερα αλλά ομορφότερα και πιο λαμπερά λουλούδια. Αρχικά λοιπόν αφαιρούμε τα ώριμα άνθη τα οποία έχουν αρχίσει να μαραίνονται. Καλό είναι να αφαιρέσουμε όλο το βλαστό που περιέχει το σχεδόν μαραμένο λουλούδι έως την προηγούμενή του διακλάδωση. Αυτό είναι μια απαραίτητη διαδικασία, καθώς έτσι το φυτό θα συγκεντρώσει την ενέργειά του στα νεαρά μπουμπούκια που θα μας εκπλήξουν πολύ σύντομα με την εμφάνιση, τη ζωντάνια και τα χρώματά τους. Στη συνέχεια, ανοίγουμε ένα λάκκο με διάμετρο μεγαλύτερη από αυτή της γλάστρας και τοποθετούμε το φυτό μας. Στην περίπτωση που θέλουμε να δημιουργήσουμε φυτοφράχτη, η απόσταση μεταξύ δύο φυτών πικροδάφνης πλήρους ανάπτυξης πρέπει να είναι τουλάχιστον ενάμισι μέτρο. 

Κλάδεμα

Παρόλο που δεν είναι απολύτως απαραίτητο, το κλάδεμα μπορεί να χρησιμεύσει για την ενίσχυση της ανθοφορίας και την αύξηση της πυκνότητας του θάμνου. Είναι σαφές ότι σε έναν πολυετή θάμνο με πολύ γρήγορο ρυθμό ανάπτυξης, το κλάδεμα είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Ουσιαστικά εμείς με το κατάλληλο κλάδεμα μπορούμε να δώσουμε στο φυτό το σχήμα που επιθυμούμε. Μπορούμε να το διαμορφώσουμε σε ένα μαζεμένο θάμνο αν το κλαδεύουμε αυστηρά κάθε 2 χρόνια, να το ενθαρρύνουμε να ψηλώσει πολύ δημιουργώντας φυτοφράχτη, να το διαμορφώσουμε σε δέντρο ή να μην κάνουμε τίποτα και μετά να μαζεύεται με πολύ μεγάλη δυσκολία. Χρειάζεται για κάθε φυτό ένα σαφές σχέδιο που πρέπει να έχουμε εκ των προτέρων. 

Την άνοιξη απομακρύνουμε κάθε ξερό βλαστό ή κατεστραμμένο από τον πάγο φυτικό υλικό. Το φθινόπωρο γίνεται όμως το βασικό κλάδεμα. Τα λουλούδια φύονται μόνο σε ξύλο προηγούμενου έτους, οπότε είναι καλύτερο να μην κλαδεύουμε ταυτόχρονα όλο το φυτό, καθώς αυτό θα οδηγήσει σε ένα χρόνο χωρίς λουλούδια. Η ιδέα είναι να κλαδεύουμε ⅓ από τα κλαδιά κάθε χρόνο, έτσι ώστε ολόκληρος ο θάμνος να κλαδεύεται μέσα σε τρία χρόνια. Το κλάδεμα καλό είναι να γίνεται στις αρχές του φθινόπωρο, έτσι ώστε να αφήσουμε στο φυτό αρκετό διάστημα να προφυλαχθεί για τον πρώτο παγετό. Σαν γενικό κανόνα, εάν κλαδέψουμε παλιό ξύλο, θα εμφανιστούν νέοι και μακριοί βλαστοί. Εάν κόψουμε σε περιοχές με άνθη, θα πάρουμε μικρότερους βλαστούς που θα ανθίσουν γρήγορα.

Για να διαμορφώσουμε μία πικροδάφνη σε σχήμα δέντρου, ξεκινάμε διαλέγοντας το πιο δυνατό βλαστό, ο οποίος θα αποτελέσει τον κορμό του δέντρου. Επίσης, διαλέγουμε το επιθυμητό ύψος κορμού και από εκεί και κάτω κλαδεύουμε οποιαδήποτε διακλάδωση του κεντρικού κορμού. Θα πρέπει να πραγματοποιούμε την παρακάτω εργασία για αρκετό καιρό και να αφαιρούμε κάθε λαίμαργο βλαστό, έτσι ώστε το φυτό να αρχίσει σταδιακά να μεγαλώνει σε σχήμα δένδρου. 

Έχει άνθη διαφόρων χρωμάτων, με πιο συνηθισμένα χρώματα το ροζ, το λευκό και το κρεμ

Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι χυμοί του φυτού είναι τοξικοί και χρειάζεται οπωσδήποτε να φοράμε γάντια καλής ποιότητας και μακρυμάνικη μπλούζα, έτσι ώστε να αποφύγουμε δερματικούς ερεθισμούς. Ακόμα, μετά το κλάδεμα πλένουμε τα εργαλεία και τα χέρια μας. Το πλύσιμο του εξοπλισμού μας διασφαλίζει ότι την επόμενη φορά που θα τα χρησιμοποιήσουμε δεν θα διατρέχουμε κανένα κίνδυνο ερεθισμού από το φυτό αυτό. 

Η προσωπική ασφάλεια είναι πολύ σημαντικός παράγοντας στις εργασίες του κλαδέματος. Μπορεί η κηπουρική να είναι ένα φαινομενικά ακίνδυνο χόμπι, όμως εγκυμονεί κινδύνους που ένας αρχάριος πιθανά δεν φαντάζεται. Αρχικά είναι σημαντικό να προμηθευτούμε γαλότσες καλής ποιότητας. Ο κήπος συχνά, κυρίως κατά το τέλος καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου, όπου είναι και η περίοδος κλαδέματος της πικροδάφνης, προσελκύει ανεπιθύμητους επισκέπτες που αναζητούν τροφή, όπως για παράδειγμα φίδια ή ποντίκια. Ένα απρόσεκτο βήμα στον κήπο, μπορεί να έχει κακή εξέλιξη. 

Λίπανση

Παρόλο που σαν ώριμο φυτό η πικροδάφνη χρειάζεται ελάχιστη ή καθόλου λίπανση, η προσθήκη λιπάσματος σε ένα νεαρό φυτό θα το βοηθήσει να μεγιστοποιήσει τον ρυθμό ανάπτυξής του, να ωριμάσει και να αποκτήσει πιο γρήγορα το επιθυμητό ύψος και πυκνότητα, ειδικά αν προορίζεται για φυτοφράχτης. Η λίπανση μπορεί να πραγματοποιείται τρεις φορές ανά έτος, αρχικά στις αρχές της άνοιξης, όταν η νέα βλάστηση εμφανίζεται για πρώτη φορά, στη συνέχεια κατά το τέλος της άνοιξης και ακόμη μία φορά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Δε χρειάζεται να προμηθευτούμε κάποιο ιδιαίτερο λίπασμα, καθώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα ισορροπημένο λίπασμα (π.χ. N – P – K  10 – 10 – 10) που χρησιμοποιούμε για τα λαχανικά στον κήπο μας. 

Πικροδάφνη σε Γλάστρα

Εκτός από το έδαφος, αρκετοί είναι αυτοί που διατηρούν την πικροδάφνη σε γλάστρα στο μπαλκόνι. Φυσικά για να γίνει αυτό, είναι αυτονόητο ότι θα επιλέξουμε μια νάνα ποικιλία που δε θα ξεπεράσει το 1,5 μέτρο σε ύψος. Δύο καλές επιλογές ποικιλίας είναι η Petite Pink (ροζ άνθη) και η White Sands (λευκά άνθη). 

Αν προσέξουμε κάποια βασικά πράγματα, η πικροδάφνη μας θα ζήσει αρκετά χρόνια στη γλάστρα μας και θα μας χαρίζει απλόχερα τη ζωντάνια και τα πλούσια χρώματά της.  

6 Μυστικά για καλλιέργεια πικροδάφνης σε γλάστρα

  1. Τοποθετούμε τη γλάστρα σε ένα σημείο όπου το φυτό μας να έχει άμεση πρόσβαση στο ηλιακό φως για τουλάχιστον 6 ώρες ημερησίως. Είναι βασικό στο σημείο που θα τοποθετηθεί η γλάστρα να μην έχουν άμεση πρόσβαση παιδιά και κατοικίδια ζώα. Ο λόγος είναι ότι – παρόλη την εξωτερική ομορφιά – όλα τα μέρη του φυτού είναι τοξικά και η επαφή με αυτά μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς και αλλεργικές αντιδράσεις, ενώ μία ενδεχόμενη κατάποση ενός φύλλου εγκυμονεί πολύ σοβαρούς κινδύνους. 
  2. Σε σχέση με την καλλιέργεια πικροδάφνης στο έδαφος, το φυτό σε γλάστρα είναι λιγότερο ανεκτικό στην ξηρασία, και ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες θα πρέπει να το ποτίζουμε τακτικά, αφού διαπιστώσουμε με το δάκτυλό μας ότι το χώμα της γλάστρας είναι εντελώς ξηρό.  
  3. Στα πρώτα ένα με δύο χρόνια ζωής του φυτού, καλό είναι να προσθέτουμε ένα ισορροπημένο λίπασμα δύο φορές το χρόνο (μία την άνοιξη και μία το καλοκαίρι). Μπορούμε να προσθέσουμε ένα απλό μπλε κοκκώδες λίπασμα που χρησιμοποιούμε για άλλες χρήσεις (κηπευτικά) και αμέσως μετά να ποτίσουμε. Εναλλακτικά, μπορούμε να ποτίζουμε τη γλάστρα έχοντας προσθέσει στο ποτιστήρι ένα υδατοδιαλυτό λίπασμα. 
  4. Μετά το τέλος της ανθοφορίας και πριν μετακινήσουμε τη γλάστρα για το χειμώνα, μπορούμε να κλαδέψουμε το ⅓ των κλαδιών στο μισό μήκος τους για να διατηρήσουμε ένα ωραίο μαζεμένο σχήμα. Κάθε χρόνο, προχωράμε στο κλάδεμα και πάλι του ενός τρίτου των κλαδιών, έτσι ώστε ολόκληρος ο θάμνος να κλαδεύεται σε μια τριετία.
  5. Προς το τέλος του φθινοπώρου, ενδεχομένως να χρειαστεί να αλλάξουμε τη θέση της γλάστρας με την πικροδάφνη μας, με σκοπό να την προστατέψουμε από το κρύο και την παγωνιά που έρχεται. Στη Κεντρική και Νότια Ελλάδα αυτό ίσως να μην απαραίτητο, ωστόσο από τη Θεσσαλονίκη και πάνω συνήθως οι γλάστρες με την πικροδάφνη τοποθετούνται το χειμώνα σε εσωτερικούς ή ακάλυπτους χώρους αν υπάρχει δυνατότητα, έτσι ώστε το φυτά να διαχειμάσουν και να αντέξουν το κρύο με τις λιγότερες δυνατές συνέπειες. Σε θερμοκρασίες από -10oκαι κάτω, το φυτό αρχίζει να έχει σοβαρά προβλήματα, ειδικά όταν οι θερμοκρασίες αυτές επιμένουν για αρκετές ώρες. Κάποιοι άλλοι επίσης σκεπάζουν τις γλάστρες με τα φυτά για τον ίδιο λόγο.
  6. Φοράμε πάντα καλής ποιότητας γάντια όταν πρόκειται να εργαστούμε πάνω στο φυτό αυτό, καθώς η παραμικρή επαφή μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς στο δέρμα. 
Πηγή – wikifarmer.com