Νέα μέθοδος φωτογράφισης των ελαιοκαλλιεργειών σε διαφορετικά μήκη φωτός, δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τα επίπεδα των θρεπτικών στοιχείων στα δέντρα, σύμφωνα με ρεπορτάζ του περιοδικού Mercacei

Οι σχετικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν στο Alentejo της Πορτογαλίας, από ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου της Ουέλβα και του πορτογαλικού ινστιτούτου Αγροτικής και Κτηνιατρικής Έρευνας. Χρηματοδοτήθηκαν μετά από σχετική έγκριση από το Πρόγραμμα Interreg VA Ισπανία – Πορτογαλία (POCTEP) 2014-2020.

Η μέθοδος αυτή μπορεί να οδηγήσει σε έγκαιρη, στοχευμένη λίπανση των δέντρων και κατ’ επέκτασιν στην διατήρηση της καλής υγείας των ελαιοκομικών καλλιεργειών. Βασίζεται στην σάρωση ελαιώνων με drone, εξοπλισμένο με πολυφασματική κάμερα η οποία εκτελεί λήψη στιγμιοτύπων. Τα φάσματα φωτός που εκπέμπει κάθε ελαιόδεντρο, αναδεικνύουν τις ποσότητες καλίου, φωσφόρου και αζώτου που έχει.

Μέσα από τις εικόνες αυτές, φαίνεται αρχικά η γενική κατάσταση κάθε τομέα ελαίων. Η συνολική δειγματοληψία ευνοεί μάλιστα την εξατομικευμένη παρέμβαση, καθώς ο αγρότης μπορεί εύκολα να δει ποια ελαιόδεντρα χρειάζονται λίπασμα και σε τι ποσότητα. Αυτό επιτρέπει την εξισορρόπηση τυχόν ανεπαρκειών στα συστατικά των δέντρων, προκειμένου να μην αλλοιωθεί ο καρπός τους.

Η πρόσθετη λίπανση στα δέντρα γίνεται βάσει των δεδομένων που κατεγράφησαν από την πτήση drone. Συνεπώς είναι κρίσιμο να μην  μεσολαβεί μεγάλο χρονικό διάστημα από την δειγματοληψία έως την εξαγωγή των αποτελεσμάτων της. Διότι σε άλλη περίπτωση, υπάρχει ο κίνδυνος να μην ανταποκρίνεται η λίπανση στην ακριβή κατάσταση των δέντρων.

Οι αντίστοιχες αναλύσεις πεδίου απαιτούν περισσότερο χρόνο. Για την εκτέλεσή τους, οι αγρότες προσλαμβάνουν εξειδικευμένες εταιρίες, οι οποίες παίρνουν τυχαία φυτικά δείγματα. Τα αποτελέσματα αυτού του είδους ανάλυσης συχνά καθυστερούν αρκετά. Eπιπροσθέτως, η ανάλυση ολόκληρης ελαιοκαλλιέργειας με αυτόν τον τρόπο είναι πολύ δαπανηρή.

Με βάση αυτά, φαίνεται λοιπόν ότι η νέα μέθοδος συμφέρει περισσότερο, τόσο από άποψη χρόνου όσο και κόστους.

Πηγή – elaiaskarpos.gr

Η άρδευση είναι ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόστους παραγωγής των αρδευόμενωνκαλλιεργειών. Ιδιαίτερα για τις περιοχές που ποτίζουν με νερό από υπόγειους υδροφορείς (π.χ. Ανατολική Θεσσαλία) το κόστος φτάνει με κανονικές τιμές ενέργειας ακόμη και τα 100 ευρώ/στρ. Αλλά και σε περιοχές που αρδεύονται με επιφανειακά νερά το κόστος άντλησης και διανομής του νερού φτάνει τα 30-40 ευρώ /στρ. Υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα διαχείρισης του νερού της Θεσσαλίας, για το οποίο έχω γράψει πολλές φορές τόσο στη στήλη όσο και σε δημοσιεύματα με την Ε.Δ.Υ.ΘΕ. (Επιτροπή Διεκδίκησης επίλυσης του Υδατικού προβλήματος της Θεσσαλίας).  

η σωστή άρδευση επηρεάζει τόσο τις αποδόσεις των καλλιεργειών όσο και το κόστος παραγωγής

Ένα τμήμα της σωστής διαχείρισης είναι η εφαρμογή του νερού στο χωράφι. Αυτή είναι δουλειά των αγροτών και η σωστή άρδευση επηρεάζει τόσο τις αποδόσεις των καλλιεργειών όσο και το κόστος παραγωγής. Ποτίζουμε σήμερα σωστά τις καλλιέργειές μας; Φοβάμαι πως η απάντηση είναι αρνητική. Η εφαρμογή του αρδευτικού νερού είναι εμπειρική. Ο κάθε αγρότης γνωρίζοντας το χωράφι του και την καλλιέργεια εφαρμόζει τη δόση και τον χρόνο με κριτήρια που έχει διαμορφώσει με την εμπειρία του. Κάθε καλλιέργεια έχει τις δικές της απαιτήσεις. Άλλες καλλιέργειες, όπως το καλαμπόκι, θέλουν να έχουν συνεχώς επάρκεια νερού, ενώ άλλες, όπως το βαμβάκι, θέλουν σε κάποια στάδια να έχουν περιορισμένη επάρκεια νερού για να αναγκαστεί το φυτό να μπει σε στάδιο αναπαραγωγής και να μην παρατείνει το βλαστικό στάδιο που δημιουργεί μεγάλα φυτά με μικρή παραγωγή. Με την ανάπτυξη αισθητήρων τα τελευταία χρόνια έχουμε δυνατότητα να μετρούμε χαρακτηριστικά που μπορούν να μας βοηθήσουν να εκτιμήσουμε τον χρόνο που πρέπει να ποτίσουμε και την ποσότητα που θα εφαρμόσουμε. 

Το έδαφος έχει δύο χαρακτηριστικές υγρασίες: Την υδατοϊκανότητα, δηλαδή την ποσότητα του νερού που μπορεί να συγκρατήσει το έδαφος μετά την απομάκρυνση του νερού με τη βαρύτητα (στράγγιση), οπότε μένουν και πόροι για κυκλοφορία του αέρα, και το σημείο μόνιμης μάρανσης, δηλαδή την περιεκτικότητα σε νερό που το φυτό δεν μπορεί πλέον να απορροφήσει και μαραίνεται μόνιμα. Θεωρητικά θα πρέπει να διατηρούμε το νερό στο έδαφος ανάμεσα στα δύο σημεία για να έχουμε συνεχή τροφοδοσία του φυτού και κανονική λειτουργία της ρίζας.  Όταν εφαρμόζουμε νερό πάνω από την υδατοϊκανότητα, τότε το νερό με τη βαρύτητα στραγγίζει, μεταφέρεται στα βαθύτερα στρώματα του εδάφους και χάνεται για τα φυτά. Το κακό είναι ότι μαζί του μεταφέρει και τα υδατοδιαλυτά στοιχεία του εδάφους, όπως το άζωτο, που με τον τρόπο αυτόν χάνεται (για τα φυτά και την τσέπη μας) και οδηγείται τελικά στα υπόγεια νερά που ρυπαίνει (νιτρορρύπανση). 

Επομένως, ο στόχος μας πρέπει να είναι να εφαρμόζουμε νερό μέχρι την υδατοϊκανότητα και να διατηρούμε την υγρασία πάνω από το σημείο μόνιμης μάρανσης. Σήμερα έχουμε εργαλεία για να βοηθήσουμε τους αγρότες να εφαρμόσουν την άρδευση στον σωστό χρόνο με τη σωστή ποσότητα.  Υπάρχουν αισθητήρες που μπορούν να μετρούν την υγρασία του εδάφους σε διάφορα βάθη και σε διάφορα σημεία του χωραφιού. Μπορούμε, επομένως, να εκτιμήσουμε ένα βάθος ριζοστρώματος (εκεί που βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της ρίζας των φυτών) και να μετρούμε την περιεκτικότητά του σε νερό. 

Αν μετρήσουμε την υδατοϊκανότητα, τότε γνωρίζουμε πόσο νερό πρέπει να εφαρμόσουμε για να τη φτάσουμε. Αν γνωρίζουμε το σημείο μόνιμης μάρανσης, τότε γνωρίζουμε πού δεν πρέπει να αφήσουμε να φτάσει η υγρασία του εδάφους, οπότε θα έχουμε ζημιά στα φυτά μας. Επομένως, ορίζουμε ένα εύρος υγρασίας του εδάφους από την υδατοϊκανότητα μέχρι π.χ. 30% πάνω από το σημείο μόνιμης μάρανσης και μπορούμε να τη διατηρούμε, ώστε τα φυτά να έχουν συνεχώς επάρκεια νερού για τη μέγιστη δυνατή απόδοση. Αυτό ισχύει για καλλιέργειες που θέλουν πάντα επάρκεια νερού. Σε καλλιέργειες που θέλουμε να δημιουργήσουμε μικρές καταπονήσεις, όπως π.χ. στο βαμβάκια ή στα σταφύλια για οινοποίηση, θα εφαρμόζουμε μικρότερες ποσότητες νερού για ορισμένα διαστήματα.

Tο ΓΕΩΤ.Ε.Ε Θράκης καλεί τους πολίτες να μην πετάνε τα κουκούτσια των φρούτων στα σκουπίδια παρά να τα σκορπάνε σε ακαλλιέργητες εκτάσεις ώστε με αυτόν τον τρόπο θα συνδράμουν στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Κάτι αντίστοιχο γίνεται και στην Πτολεμαΐδα, το οποίο ξεκίνησε από τους ιδρυτές του THE OLD PARK Project, ενός καφέ το οποίο έδωσε ζωή στο παλιό πάρκο της Πτολεμαΐδας.

Διαβάστε την επίσημη ανακοίνωση του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας:

ΔΕΝ ΠΕΤΑΜΕ ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ή ΠΩΣ ΤΑ ΚΟΥΚΟΥΤΣΙΑ ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ

Τα περισσότερα φρούτα τα καταναλώνουμε τώρα το καλοκαίρι. Μεταξύ αυτών είναι και τα βερίκοκα, ροδάκινα, κεράσια, νεκταρίνια, δαμάσκηνα, κορόμηλα, αχλάδια κλπ. Όλα τα απομεινάρια τους (κυρίως τα κουκούτσια) τα πετάμε στα σκουπίδια. Αυτή η πράξη ισοδυναμεί με μια από τις μεγαλύτερες “ανοησίες” της ”έξυπνης” εποχής μας.

Το κουκούτσι είναι ο σπόρος για να μεγαλώσει ένα δένδρο. Είναι γενετικό υλικό που, αν εκτεθεί στα στοιχεία της φύσης, είναι πιθανόν να φυτρώσει, να μεγαλώσει, να καρπίσει και να δώσει όλα τα οφέλη που μπορούμε να πάρουμε από την παρουσία ενός οπωροφόρου δένδρου ή θάμνου. Μπορεί με τα φρούτα του να δώσει τροφή σε ανθρώπους και άγρια ζώα. Μπορεί να δώσει περισσότερο οξυγόνο από ότι η ποώδης βλάστηση. Επίσης η παρουσία δένδρων μπορεί να αντιστρέψει την κλιματική αλλαγή που βλέπουμε να συμβαίνει γύρω μας, όπως έχει επισημανθεί από πολλούς επιστήμονες.

Για αυτό λοιπόν στην υπόλοιπη ζωή μας καλό είναι να το βάλουμε ως στόχο. Όπως έχουμε βάλει στην ζωή μας τον διαχωρισμό των σκουπιδιών σε ανακυκλώσιμα και μη, έτσι πρέπει να κάνουμε και ένα κουτάκι όπου θα μαζεύουμε τους σπόρους (κουκούτσια) των φρούτων που καταναλώνουμε. Στην συνέχεια όπως θα πηγαίνουμε κάπου με το αυτοκίνητό μας ή το ποδήλατο, τα διασκορπίζουμε σε μέρη ακαλλιέργητα όπου παρατηρούμε την απουσία δένδρων. Για τα υπόλοιπα αφήστε την φύση να φροντίσει. Τα πιο υγιή, δυνατά και ευπροσάρμοστα θα μεγαλώσουν.

Γι αυτό λοιπόν : ” Σκορπίστε τα κουκούτσια σε ακαλλιέργητες εκτάσεις. Σίγουρα δεν θα φυτρώσουν όλα, αλλά και το 1% αυτών να φυτρώσει είναι πολύ καλύτερο από το να τα πετάμε στα σκουπίδια και να καταστρέφουμε γενετικό υλικό, που η βλάστησή του θα μπορούσε να κάνει τον πλανήτη μας καλύτερο ”. 

Πηγή – geotee.gr

Ξεκίνησε η πτήση της 2ης γενεάς του εντόμου καρπόκαψα στην καρυδιά. Ωστόσο, σύμφωνα από τα δεδομένα του δικτύου των φερομονικών παγίδων, οι συλλήψεις παρουσιάζουν διαφοροποίηση, με τον αριθμό τους στις περισσότερες περιπτώσεις να κυμαίνεται από χαμηλά ως μέτρια επίπεδα.

Οι παραγωγοί θα πρέπει καταρχάς να παρακολουθούν τις παγίδες που έχουν τοποθετήσει στα κτήματά τους, δεδομένου ότι υπάρχουν και περιπτώσεις μηδενικών συλλήψεων.

Επίσης, συνιστάται τακτική επιθεώρηση των καρπών για τη διαπίστωση προσβολών, ιδιαίτερα στους αγρούς με ιστορικό προσβολών και όπου οι παραγωγοί δεν έχουν τοποθετήσει δικές τους φερομονικές παγίδες.

Σε περίπτωση συλλήψεων ή προσβολής συστήνεται ψεκασμός με ένα κατάλληλο και εγκεκριμένο για την καλλιέργεια εντομοκτόνο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην πλήρη κάλυψη των δένδρων με το ψεκαστικό υγρό. Ο χρόνος επέμβασης εξαρτάται από τον τρόπο δράσης του φυτοπροστατευτικού προϊόντος

Ωστόσο, η καταπολέμηση είναι αποτελεσματικότερη όταν στοχεύει στις νεαρές προνύμφες, πριν αυτές εισέλθουν στα καρύδια. Αυτό πρακτικά αντιστοιχεί σε διάστημα 8-10 ημερών μετά τη σύλληψη αρρένων ακμαίων στις φερομονικές παγίδες (2-3 πεταλούδες).

Η επανάληψη του ψεκασμού θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των προσβολών, τη διάρκεια δράσης του φαρμάκου που χρησιμοποιήθηκε και τις καιρικές συνθήκες.

Εγκεκριμένες δραστικές ουσίες: Bacillus thuringiensis var. kurstaki (pb-54), chlorantraniliprole, Cydia pomonella granulosis virus, deltamethrin, dodecanol-1-ol, (E,E)- 8,10-dodecadien-1-ol, emamectin benzoate, spinetoram, tetradecanol-1-ol.

καρπόκαψα

Ο μελισσοκόμος Χρήστος γράφει στην Ορεινή Μέλισσα …

Ο οποιοσδήποτε μπορεί να πάθει αλλεργικό σοκ και ειδικότερα εμείς οι μελισσοκόμοι που δεχόμαστε που και που τσιμπήματα. Όταν κάποιος δεχθεί τσίμπημα, ο οργανισμός μας αντιδρά στο δηλητήριο παράγοντας αντισώματα και μετά από πολλά τσιμπήματα τα αντισώματα αυξάνονται. Δυστυχώς αυτά τα αντισώματα που φτιάχνει ο οργανισμός μας για να μας προστατέψει, σε ένα ατυχές τσίμπημα λειτουργούν πολλαπλασιαστικά με το δηλητήριο και έχουμε αλλεργικό επεισόδιο ή αναφυλακτικό σοκ.

Τα συμπτώματα ποικίλλουν ενώ αυτά που οδηγούν στο μοιραίο είναι το πρήξιμο της αναπνευστικής οδού και τον θάνατο από ασφυξία. Η μόνη θεραπεία σε τέτοιο συμβάν είναι η άμεση χορήγηση επινεφρίνης ή αδρεναλίνης. Υπάρχει σύριγγα στα φαρμακεία με την ονομασία Αναπεν σε συσκευασία έτοιμη για χρήση άμεσα κάνοντας την στο μπούτι ακόμη και πάνω από τα ρούχα.

Κοστίζει γύρω στα 40€ και συντηρείται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος για περίπου ένα χρόνο. Αχρείαστη να είναι και πιστεύω ότι δεν είναι τρομερό έξοδο για μια φορά τον χρόνο. 

Σπάει το µοτίβο που θέλει τη Μόσχα να προβαίνει σε επιφανειακές αντιδράσεις για το ντιλ ουκρανικών σιτηρών, µε τον ρόλο της Τουρκίας να µην µπορεί να υποστηρίξει σ’ αυτη τη φάση την ανανέωση της συµφωνίας.

Λήγει τη ∆ευτέρα 17 Ιουλίου η συµφωνία για τα ουκρανικά σιτηρά, η οποία υπεγράφη πριν από ένα χρόνο και σηµατοδότησε µια πολύµηνη βαθιά διόρθωση στις τιµές µαλακού σίτου, κριθαριού, καλαµποκιού και έµµεσα σκληρού σίτου, ενώ για πρώτη φορά φαίνεται πως είναι πολύ πιθανό να µην ανανεωθεί.

Είναι µια συµφωνία που η Ευρώπη τηn αποζητά διακαώς, καθώς έχει προβεί σε ηχηρές παραχωρήσεις τόσο στο εσωτερικό του µπλοκ όταν χάρισε 100 εκατ. ευρώ σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης που θέλησαν να κλείσουν τα σύνορα τους, όσο και στην εξωτερική διπλωµατία, µε τις τελευταίες πληροφορίες να θέλουν την Κοµισιόν να ανοίγει την ως τώρα κλειστή λόγω κυρώσεων πόρτα σε ρωσικές τράπεζες, ώστε αυτές να εξυπηρετούν τις ανάγκες του σκοπού.

Ωστόσο, σε γεωπολιτικό επίπεδο πολλά έχουν αλλάξει από τον περασµένο Μάιο, όταν η συζήτηση της ανανέωσης είχε εκ νέου ανοίξει χαρίζοντας 90 µέρες παράτασης στη συµφωνία και το πρόβληµα εντοπίζεται στις αινιγµατικές κινήσεις της Άγκυρας, η οποία είχε καταλυτικό ρόλο στην επίτευξη του ντιλ το 2022 αλλά και στην συντήρηση των διαδρόµων της Μαύρης Θάλασσας.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε δηλώσει προ ολίγων ηµερών ότι πιέζει τη Ρωσία να παρατείνει τη συµφωνία για τρεις µήνες τουλάχιστον. Σε µια συγκυρία όµως κατά την οποία ο πρόσφατα επανεκλεγείς Τούρκος πρόεδρος δοκιµάζει εκ νέου παιχνίδι σε διπλό ταµπλό, προσπαθώντας να επαναπροσεγγίσει τη ∆ύση πετυχαίνοντας χτυπήµατα κάτω από τη ζώνη στο Κρεµλίνο, φαίνεται ότι οι ισορροπίες είναι διαφορετικές και είναι περισσότερο πιθανό απ’ ό,τι τις προηγούµενες φορές, η Ρωσία να τινάξει τελικά στον αέρα τη συµφωνία.

Σηµειώνεται πως η Μόσχα απειλεί να αποσυρθεί από τη συµφωνία που επιτρέπει την ασφαλή εξαγωγή σιτηρών και λιπασµάτων από τα ουκρανικά λιµάνια, επειδή όπως υποστηρίζει, δεν έχουν ικανοποιηθεί πολλά αιτήµατα για την αποστολή των δικών της σιτηρών και λιπασµάτων.

Σύµφωνα µε τη Ρωσία, οι φτωχότερες χώρες δεν έλαβαν περισσότερο από το 3% των περίπου 30 εκατοµµυρίων τόνων ουκρανικών σιτηρών και άλλων τροφίµων που εξάγονται από τον Ιούλιο του 2022 στο πλαίσιο της συµφωνίας.

Ένα επιχείρηµα που η Κοµισιόν απορρίπτει

«Η Ρωσία παρόλο που ισχυρίζεται ότι η συµφωνία ωφελεί τους Ευρωπαίους ή τους Ουκρανούς, η ίδια στην πραγµατικότητα καταγράφει αυξηµένα κέρδη από τι δικό της εµπόριο λιπασµάτων, σιτηρών και δηµητριακών, κλέβοντας από την Ουκρανία. Έτσι οτιδήποτε προέρχεται από τη Ρωσία είναι βασικά απλώς ψέµατα, ψέµατα που συνδέονται µε την παράνοµη εκστρατεία κατά της Ουκρανίας» δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για θέµατα Εξωτερικής Πολιτικής, Πίτερ Στάνο.

Ουσιαστικά η Μόσχα απαιτεί την άρση των φραγµών στις εξαγωγές αυτών των προϊόντων, αν και δεν φαίνεται να υπάρχουν σοβαρές επιπλοκές, µιας και η χρηµατιστηριακή εικόνα των τιµών σίτου στην Ευρώπη, δείχνει να πιέζεται εξαιτίας των πολύ ανταγωνιστικών τιµών που έχει το ρωσικό σιτάρι, µε τις αγορές µάλιστα, παρά την αναταραχή γύρω από την συµφωνία, να τηρούν στάση αναµονής χωρίς να  «αγοράζουν» προς τα πάνω τις τιµές.

Παράλληλα η πίεση της συγκοµιδής αλλά και οι εξαιρετικά φθηνές ρωσικές εξαγωγές, θα µπορούσαν σε περίπτωση που επιτευχθεί τελικά η συµφωνία, να πιέσει περαιτέρω τις τιµές.

Πηγή www.agronews.gr

Από τα απρόσμενα που συναντά κανείς στην πόλη η εμφάνιση ενός γανωτή στη Λάρισα, με την πρόχειρη ταμπέλα του να ξυπνά μνήμες άλλων εποχών, όταν το επάγγελμα του γανωτή ή καλαϊτζή ανθούσε στη χώρα μας, με τους τεχνίτες της εποχής να γανώνουν τα μπακιρένια σκεύη, ώστε να προστατεύσουν τον χρήστη τους από τα δηλητηριώδη οξείδια του χαλκού.

το επάγγελμα του γανωτή ή καλαϊτζή ανθούσε στη χώρα μας, με τους τεχνίτες της εποχής να γανώνουν τα μπακιρένια σκεύη, ώστε να προστατεύσουν τον χρήστη τους από τα δηλητηριώδη οξείδια του χαλκού

«Γανωτής Κώστας» μας ενημερώνει η … βιτρίνα του υπαίθριου εργαστηρίου του, με τους πρώτους ενδιαφερόμενους να κάνουν την εμφάνισή τους και τα χέρια του κυρ – Κώστα, μαζί και τα σύνεργά του, να παίρνουν φωτιά.

«Καλά τα ανοξείδωτα, μα σα το μπακιρένιο δεν έχει, αρκεί να γανωθεί σωστά ώστε να είναι ασφαλές για το νοικοκυριό», σχολιάζει ο συνομιλητής της, την ώρα που τα πρώτα αντικείμενα αρχίζουν να «μεταμορφώνονται» στα χέρια του, με την οξείδωση να εξαφανίζεται και τη λάμψη να επανέρχεται στις επιφάνειές τους.

εικόνες άλλης εποχής, με τον κυρ – Κώστα και την τέχνη του να δείχνουν «ανοξείδωτοι» στο χρόνο…

αντικείμενα «μεταμορφώνονται» στα χέρια του, με την οξείδωση να εξαφανίζεται και τη λάμψη να επανέρχεται στις επιφάνειές τους

Ε.Π.

ΦΩΤΟ: Λεωνίδας Τζέκας 

Πηγή – larissapress.gr

Πρωτοεμφανίστηκε στη Νότια Ιταλία στην περιοχή της Απουλίας τον Οκτώβριο του 2013 και θεωρείται εξαιρετικά μεγάλης οικονομικής σημασίας για όλες τις ελαιοκομικές περιοχές του κόσμου.

Ι. Βασικές παραδοχές.

• Η Xf δεν έχει εμφανιστεί ακόμα σε καμία περιοχή της Ελλάδας.
• Στην Ιταλία όπου η Xf πρωτοεμφανίστηκε δεν έχουν βρεθεί ακόμα τρόποι για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της.
• Δεν μπορούν να απαγορευτούν στην Ελλάδα οι νόμιμες εισαγωγές φυτών από χώρες της ΕΕ.
• Η ελληνική επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει διάθεση να μελετήσει την ανθεκτικότητα των ελληνικών ποικιλιών ελιάς στην Xf σε δικά μας εργαστήρια, είτε γιατί δεν διαθέτουμε τις απαιτούμενες υποδομές ενός πλήρως και 100% ελεγχόμενου χώρου, είτε γιατί δεν θέλει να πάρει ένα τέτοιο ρίσκο.
• Το μεγαλύτερο μέρος του εγχώριου ελληνικού γενετικού υλικού – ποικιλιών ελιάς δεν έχει καταγραφεί, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε ούτε τι έχουμε ούτε πόσο αυτό αντέχει στα παθογόνα.

ΙΙ.  Χαρακτηριστικά της X. fastidiosa

• Η Xf είναι βακτήριο που προσβάλει τα αγγεία των φυτών, δηλαδή βρίσκεται καλά προστατευμένη μέσα στους ιστούς των φυτών.
• Στη μετάδοση της ασθένειας συμβάλουν καθοριστικά διάφορα είδη από μικρά «τζιτζικάκια», δηλαδή έντομα με στοματικά μόρια μυζητικού τύπου που ρουφούν χυμούς και τη μεταδίδουν από δένδρο σε δένδρο και από φυτό σε φυτό.
• H μετάδοση της ασθένειας σε μεγάλες αποστάσεις γίνεται κυρίως με μολυσμένο πολλαπλασιαστικό υλικό.
• Εκτός από την ελιά η Xf προσβάλει και πάρα πολλά είδη, καρποφόρα δένδρα (αμυγδαλιές, εσπεριδοειδή, αμπέλια, καφεόδενδρα κ.α.), καλλωπιστικά φυτά (πικροδάφνες, πολύγαλα, λεβάντες κ.α.) και περισσότερα από 250 αυτοφυή φυτά.
• Μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί αποτελεσματικοί τρόποι ελέγχου της φυσικής εξάπλωσης της Xf , αλλά ούτε και μέτρα καταστολής.
• Από τις μέχρι τώρα έρευνες, που κυρίως διεξάγονται από Ιταλούς, έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχουν κάποιες ανεκτικές ποικιλίες ελιάς όπως π.χ. η Leccino, καμία όμως άνοση.
• Από μελέτες επίσης των Ιταλών σε ελληνικές ποικιλίες ελιάς προκύπτει δυστυχώς ότι οι ποικιλίες «Κορωνέϊκη» και «Καλαμών» είναι πολύ ευαίσθητες στην Xf.
• Τα συμπτώματα της Xf στην ελιά μοιάζουν και με συμπτώματα από άλλες αιτίες.

ΙΙΙ.  Μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την πρόληψη εισόδου της X. fastidiosa και τον άμεσο εντοπισμό της.

1. Ενοποίηση όλων των φυτωριακών αδειών (ΥΠΑΑΤ και ΥΠΕΝ) κάτω από μία εποπτική αρχή και την ανάρτησή τους σε μία πλατφόρμα ώστε να είναι εύκολος ο εντοπισμός όσων διαθέτουν φυτωριακές άδειες και το είδος αυτών.
2. Προσαρμογή των φυτωριακών αδειών σε 3 κατηγορίες έχοντας ως κριτήριο τη δραστηριότητα που αυτά έχουν και όχι τα είδη των φυτών που παράγουν.
3. Θέσπιση αυστηρών προδιαγραφών για τη λειτουργία κάθε μίας κατηγορίας φυτωριακής άδειας.
4. Κατάργηση του «ειδικού καθεστώτος» σε όσους ασχολούνται με τη φυτωριακή παραγωγή και υποχρέωση όλων των φυτωριούχων να έχουν τιμολόγια ώστε να είναι ευκολότερος ο έλεγχος διακίνησης των φυτών.
5. Ενίσχυση και επέκταση του θεσμού του επιβλέποντος γεωπόνου δίνοντάς τους αρμοδιότητες αλλά και επιβάλλοντάς τους διοικητικές κυρώσεις.
6. Ανάρτηση των γεωπόνων που επιβλέπουν τα φυτώρια σε κοινή πλατφόρμα με τα φυτώρια.
7. Ενημέρωση των φυτωριούχων και των γεωπόνων τους σε θέματα Xf και έκδοση «πιστοποιητικών επιμόρφωσης» σε όλους όσους επιμορφώνονται.
8. Αξιολόγηση των ήδη γνωστών ελληνικών ποικιλιών ελιάς ως προς την ανθεκτικότητά τους στην Xf.
9. Δημιουργία, πριν ακόμα εισέλθει η ασθένεια στην Ελλάδα, ενός «Εθνικού Συντονιστικού Κέντρου (ΕΣΚ)» για την αντιμετώπιση της Xf και άλλων παθογόνων καραντίνας που θα συντονίζει τις φυτοϋγειονομικές υπηρεσίες, τις Περιφέρειες, τους ερευνητές, τους φυτωριούχους κ.λπ., θα παρακολουθεί την ασθένεια και θα εισηγείται τη λήψη μέτρων.
10. Εντατικοποίηση της ενημέρωσης των πολιτών από τις Περιφέρειες και τους Δήμους σε θέματα που αφορούν την Xf.
11. Εντατικοποίηση των επισκοπήσεων από τις φυτοϋγειονομικές υπηρεσίες.

VΙ.  Άλλα μέτρα που πρέπει να ληφθούν και μπορούν να λειτουργήσουν μακροπρόθεσμα στην αντιμετώπιση νέων εχθρών ή ασθενειών όπως η X. fastidiosa.

1. Δημιουργία χώρων ασφαλούς φύλαξης και προστασίας του υπάρχοντος εγχώριου γενετικού υλικού από νεοεισερχόμενους εχθρούς και ασθένειες και όχι μόνο.
2. Καταγραφή του υπάρχοντος εγχώριου γενετικού υλικού των σημαντικότερων οικονομικά φυτικών ειδών της χώρας.
3. Την οικονομική ενίσχυση των φυτωρίων προκειμένου να στεγάσουν την παραγωγή τους με εντομοστεγή δικτυοκήπια.
4. Δημιουργία κατεύθυνσης Πολλαπλασιαστικού υλικού και διαχείρισης γενετικών πόρων σε κάποια από τα ανώτατα εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.

Η Xf θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί μπορεί να αλλάξει όχι μόνο τον ελληνικό αλλά και τον παγκόσμιο χάρτης της ελαιοκομίας.

του Γιώργου Κωστελένου

Γεωπόνου, Συγγραφέα, Φυτώρια Γ.Κωστελένος/Olea

Πηγή – elaiaskarpos.gr

Η ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επενδύσει 129 εκατομμύρια ευρώ, υπό προϋποθέσεις, από το Εθνικό Ταμείο Ανάπτυξης (NGF) στο πρόγραμμα καινοτομίας Re-Ge-NL. Το πρόγραμμα αυτό έχει σχεδιαστεί για να επιφέρει τη μετάβαση σε έναν αναγεννητικό, κερδοφόρο και κοινωνικά υποστηριζόμενο γεωργικό τομέα.

Η πρόταση για το πρόγραμμα Re-Ge-NL υποβλήθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, Φύσης και Ποιότητας Τροφίμων. Αναπτύχθηκε από το Next Food Collective, το Wageningen University & Research, το Πανεπιστήμιο του Groningen και το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης σε συνεργασία με 54 εταίρους από όλο το διατροφικό σύστημα. Οι συνεταιρισμοί και τα δίκτυα αγροτών, τα μέρη της αλυσίδας, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οι προμηθευτές γνώσης και τεχνολογίας και τα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα θα ξεκινήσουν από κοινού την εφαρμογή το 2024.

Η αναγεννητική γεωργία συνδυάζει την παραγωγή τροφίμων με την αποκατάσταση των οικοσυστημάτων, τη βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους, τη διαχείριση των υδάτων και τη βιοποικιλότητα. Επιπλέον, η αναγεννητική γεωργία μπορεί να συμβάλει θετικά στην κοινωνική και οικονομική θέση των γεωργών. Με τον τρόπο αυτό, συμβάλλει στην επίλυση των ευρύτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων της ολλανδικής γεωργίας και ανταποκρίνεται στην αυξανόμενη ζήτηση της αγοράς για βιώσιμη παραγωγή τροφίμων.

Συμβουλευτική Επιτροπή NGF: “Η πρόταση Re-Ge-NL προσφέρει μια πιθανή λύση στα ευρύτερα γεωργικά, περιβαλλοντικά προβλήματα και προσπαθεί να επιταχύνει τη μετάβαση. Για τον μέσο αγρότη, η μετάβαση σε έναν αναγεννητικό τρόπο εργασίας είναι μερικές φορές ανέφικτη λόγω έλλειψης γνώσεων, οικονομικής προοπτικής ή παραδειγμάτων εργασίας. Το Re-Ge-NL αντιμετωπίζει αυτά τα εμπόδια μέσω μιας ολοκληρωμένης συστημικής προσέγγισης και με τη συμμετοχή των αγροτών από κάτω προς τα πάνω. Με αυτόν τον τρόπο, θα καταδειχθεί ότι και πώς είναι δυνατή η μετάβαση“.