Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι αγρότες στη συγκομιδή των καλλιεργειών τους καθώς η έλλειψη εργατικού δυναμικού είναι πιο σοβαρή από ποτέ.

Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα παραγωγές να μην μαζεύονται ποτέ από το χωράφι, με τους παραγωγούς να έχουν μειωμένα έσοδα χάνοντας έτσι ένα μεγάλο μερίδιο ρευστότητας τους.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, αγρότες σε επικοινωνία με το Agrocapital σημείωναν ότι οι λιγοστοί αλλοδαποί εργάτες γης που έχουν μείνει στη χώρα μας ζητούν μεροκάματο που θα ζήλευαν ακόμη και εξειδικευμένοι εργαζόμενοι σε μεγάλες εταιρίες.

Χαρακτηριστικό είναι ότι εργάτης από ο Πακιστάν ζητά περί τα 40 – 45 ευρώ για εργασία 7 – 8 ωρών ενώ αυτοί από την Αλβανία 50 – 60 ευρώ το μεροκάματο.

Το πρόβλημα δυσχεραίνει η «απαίτησή» τους να πληρώνονται «μαύρα». Έτσι, γλυτώνουν τους φόρους που καλούνται να καταβάλλουν και όλα τα χρήματα τους «μένουν» στο χέρι.

Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα και τα κρατικά ταμεία να χάνουν χρήματα αλλά και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Εμείς δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε: Θα κάνει κάποιος κάτι για να προστατευθούν τόσο οι καλλιέργειες, όσο και οι παραγωγοί και τα έσοδα των κρατικών ταμείων; 

Πηγή – agrocapital.gr

Ανακοίνωση της ΕΑΣ Διδυμοτείχου – Έβρου 

Μετά από πολλές προσπάθειες και αναμονή για την πώληση των σιτηρών εσοδείας 2023, καταφέραμε για τους παραγώγους  της Ένωσης μας να πετύχουμε και φέτος τη μεγαλύτερη τιμή σκληρού σίτου εσοδείας 2023 στα 380€ τον τόνο επ’ αυτοκίνητου για την ποσότητα των  4.000 τόνων σκληρού σίτου.

Η ΕΑΣ Διδ/χου – Έβρου  θα πληρώσει  τον παραγωγό

–  Σίτος Σκληρός  360€/τόνο (36 λεπτά το κιλό)

Στην τιμή δεν συμπεριλαμβάνεται ο Φ.Π.Α.

Η Ε.Α.Σ. Διδυμοτείχου – Έβρου βρίσκεται πάντα κοντά στον Αγρότη και κάθε χρόνο πετυχαίνει τη μεγαλύτερη τιμή για τους παραγωγούς της.

Για την ΕΑΣ Διδυμοτείχου – Έβρου

Ο Πρόεδρος

Καμπρούδης Αξιώτης

Το δίκτυο προειδοποίησης και φυτοϋγειονομικών πληροφοριών της Ανδαλουσίας (RAIF) ανέφερε στον ιστότοπο του, σύμφωνα με το Mercacei, ότι η τελευταία έκθεση του Ευρωπαϊκού και Μεσογειακού Οργανισμού Φυτοπροστασίας (EPPO) για το μήνα Μάιο αναφέρθηκε στην ύπαρξη νέων ανιχνεύσεων του βακτηρίου Xylella fastidiosa κατά τη διάρκεια του έτους 2022 στην περιοχή της Οξιτανίας στη Γαλλία. Στην περίπτωση του Λιβάνου, επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά η παρουσία του βακτηρίου σε αμυγδαλιές.

Σύμφωνα με τη RAIF, η γειτονική χώρα είχε ήδη ανιχνεύσει το βακτήριο το 2015, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά στο νησί της Κορσικής. Στη συνέχεια, εντοπίστηκε στην περιοχή Provence-Alpes-Côte d’Azur και το 2020 εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην περιοχή της Οξιτανίας, συγκεκριμένα στα διαμερίσματα Aude και Gard.

Τα νέα κρούσματα τα οποία ανιχνεύτηκαν το 2022 εντοπίστηκαν σε έξι άλλα διαμερίσματα της περιοχής, όπου ελήφθησαν σχεδόν 7.000 δείγματα, εκ των οποίων τα 395 ήταν θετικά για το βακτήριο Xylella fastidiosa. Οι εργασίες συνεχίζονται επί του παρόντος για την εξάλειψη του βακτηρίου στη χώρα.

Επιπροσθέτως, η RAIF επεσήμανε ότι στο νότιο Λίβανο, λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ισραήλ, η παρουσία του βακτηρίου Xylella fastidiosa επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά σε αμυγδαλιές σε δείγματα που ελήφθησαν το 2020, ταυτοποιώντας το υποείδος fastidiosa. Το ταυτοποιημένο υποείδος είναι το ίδιο που είχε εντοπιστεί το 2017 σε αμυγδαλιές στην κοιλάδα Hula στο Ισραήλ, σε φυτείες που βρίσκονται λίγα χιλιόμετρα από την περιοχή όπου έχει εντοπιστεί το βακτήριο.

Πηγή –  Bactéria ‘Xylella Fastidiosa’ detetada na Lousã e em Sintra (DN/Lusa)

Γράφει

Υποψήφιος Διδάκτορας Σώτηρας Μάριος- Ιωάννης MSc. Γ.Π.Α., μέλος της 4 Ε

Πηγή – olivenews.gr

Oι ξηροί καρποί ανταγωνίζονται επάξια το ελαιόλαδο, τις καλύτερες πηγές ασβεστίου, τα φρέσκα λαχανικά, το άπαχο κρέας… Είναι κρίμα που τους θυμόμαστε κυρίως στις γιορτές και δεν εκμεταλλευόμαστε καθημερινά τις ευεργετικές τους ιδιότητες στην υγεία.

Αμύγδαλα, καρύδια, πεκάν, φιστίκια, κάσιους, φουντούκια, αλλά και πολλοί άλλοι, περισσότερο ή λιγότερο εξωτικοί κάθε φορά, οι ξηροί καρποί έχουν την τιμητική τους τις ημέρες των γιορτών, αφού τους καταναλώνουμε κατά κόρον, τόσο συνοδεύοντας το ποτό ή το κρασί μας όσο και ως συστατικό διάφορων γλυκών ή αλμυρών πιάτων. Σε κάθε περίπτωση, οι ξηροί καρποί αποτελούν μια υγιεινή, θρεπτική και νόστιμη διατροφική επιλογή και γι’ αυτό δεν πρέπει να λείπουν από το διαιτολόγιό μας, όχι μόνο σε γιορτές και ειδικές περιστάσεις, αλλά και στο πρωινό, το σνακ ή το γεύμα μας. Πριν τους απολαύσετε με οποιονδήποτε τρόπο, γνωρίστε όλα τα μυστικά της επιλογής και της φρεσκάδας τους, αλλά και την ιδιαίτερη διατροφική τους αξία. 

Όταν αγοράζουμε και συντηρούμε ξηρούς καρπούς 
Σήμερα μπορούμε να βρούμε οποτεδήποτε όλους τους ξηρούς καρπούς -ακόμα κι όταν δεν είναι η εποχή τους ή οι ντόπιοι δεν επαρκούν-, αφού εισάγονται από το εξωτερικό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν συγκεκριμένες εποχές του χρόνου που βγαίνουν στην αγορά οι νέες σοδειές, όπου κατά κανόνα οι ξηροί καρποί είναι καλύτερης ποιότητας (δείτε αναλυτικά σε κάθε κατηγορία). Oι ξηροί καρποί πρέπει να φυλάγονται σε μέρος ξηρό και δροσερό, γιατί η υγρασία τούς κάνει να μουχλιάζουν και η ζέστη τούς κάνει να ταγκίζουν και αλλοιώνει τη γεύση τους. Γι’ αυτό -και κυρίως το καλοκαίρι- είναι σκόπιμο να τους διατηρούμε σε κλειστά σκεύη στο ψυγείο. Ένα σημαντικό πρόβλημα που προκαλείται στους ξηρούς καρπούς (κυρίως στα αράπικα και στα φιστίκια Αιγίνης και λιγότερο στα αμύγδαλα και στα φουντούκια) είναι οι καρκινογόνες αφλατοξίνες-μυκοτοξίνες, που δεν είναι ορατές στο γυμνό μάτι. Oι αφλατοξίνες μπορεί να προκληθούν είτε από τη μη σωστή καλλιέργεια είτε από τη μη σωστή συντήρηση των ξηρών καρπών. Γι’ αυτό το λόγο, οι περισσότεροι ξηροί καρποί ελέγχονται πριν βγουν στην αγορά από το Γενικό Χημείο τους Κράτους, ενώ γίνονται και έλεγχοι από τις νομαρχίες όταν έχουν ήδη βγει και πωλούνται στην αγορά.

Γιατί να τους τρώμε;
Oι ξηροί καρποί είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία τροφίμων, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνονται πολλές έρευνες για τη σύσταση και την αξία τους. Από τις έρευνες αυτές έχει αποδειχτεί ότι είναι πλούσιοι σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (υγιεινά λίπη δηλαδή), πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία (π.χ. μαγνήσιο), φυτικές ίνες, αλλά και σε πολλές βιταμίνες, όπως η Ε. Γι’ αυτό άλλωστε και οι ειδικοί μάς προτρέπουν να τους καταναλώνουμε ακόμα και καθημερινά, συστήνοντάς μας απλώς να μην ξεπερνούμε το μέτρο (γιατί δίνουν αρκετές θερμίδες) και να τους προτιμούμε νωπούς και ανάλατους.

Ξηροί καρποί κατά του διαβήτη 
Oι άνθρωποι που καταναλώνουν πέντε ή περισσότερες φορές την εβδομάδα ξηρούς καρπούς (φιστίκια, καρύδια και αμύγδαλα) έχουν κατά 27% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2. Αυτό έδειξε μια μεγάλη έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο του Harvard επί 16 χρόνια (1981 με 1997) σε περίπου 84.000 γυναίκες ηλικίας 34 έως 59 ετών.

Αμύγδαλα, όπως ασβέστιο 
Κατά πάσα πιθανότητα κατάγονται από την Εγγύς Ανατολή, αλλά υπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων και στη Μεσόγειο και στα υπόλοιπα ζεστά αλλά όχι τροπικά κλίματα. Στην αγορά τα ελληνικά φρέσκα αμύγδαλα βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα εισαγωγής προέρχονται από την Αμερική και την Ισπανία. Μπορούμε να αγοράσουμε αμύγδαλα με το κέλυφος, ωμά με τη φλούδα, ψημένα και αλατισμένα με τη φλούδα ή λευκά (χωρίς τη φλούδα), ολόκληρα, σε φέτες («φιλέ», που βάζουμε στα γλυκά), σε κυβάκια (για τα παγωτά) ή σε σκόνη (που χρησιμοποιείται στα αμυγδαλωτά). 
Τα καλύτερα: Δεν έχουν τρύπες και η φλούδα τους είναι ξανθιά. Μάλιστα, πρέπει να ξέρετε ότι όσο πιο ξανθιά η φλούδα τόσο πιο φρέσκα είναι. Επίσης, τα καλά αμύγδαλα δεν πικρίζουν και δεν είναι ζαρωμένα. 
Διατροφική αξία: Είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες και φυτοστερόλες. Είναι πολύ καλή πηγή ασβεστίου: Ένα φλιτζάνι αμύγδαλα μας δίνει τόσο ασβέστιο όσο και ένα μικρό κομμάτι φέτα! 

Καρύδια, όπως ελαιόλαδο 
Τα καρύδια εμφανίστηκαν αρχικά μάλλον κάπου στην κεντρική Ασία. Ήταν όμως γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη και ήταν ένας καρπός αφιερωμένος στο Δία. Τα ελληνικά καρύδια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο και τα αναγνωρίζουμε επειδή δεν κάνουν θόρυβο όταν τα κουνάμε. Από το εξωτερικό εισάγουμε κυρίως καρυδόψιχα (μόνο το εσωτερικό του καρυδιού, χωρίς το κέλυφος) από την Ινδία, τη Μολδαβία, την Κίνα, την Oυκρανία, τις χώρες των Βαλκανίων και την Αμερική. Αν και τα ινδικά καρύδια είναι πολύ καλής ποιότητας, επειδή τα καρύδια που εισάγονται από ανατολικές χώρες (π.χ. από τη Μολδαβία) μοιάζουν πιο πολύ στη γεύση με τα ελληνικά, προτιμώνται από τους καταναλωτές. Καρύδι είναι επίσης και το πεκάν, που εισάγεται κυρίως από την αμερικανική ήπειρο και έχει λεπτό κέλυφος. Είναι διαδεδομένο στην Ευρώπη γιατί χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική (όχι σε μεγάλες ποσότητες, γιατί μπορεί να γίνει «βαριά» η γεύση του γλυκού), η γεύση του δεν είναι πικρή και έχει ωραίο άρωμα. 
Τα καλύτερα: Δεν έχουν πράσινη ψίχα (αυτό σημαίνει ότι έχουν μουχλιάσει), δεν είναι παλιά (ταγκίζουν στη γεύση) και το χρώμα της ψίχας τους είναι λευκό (όταν είναι μαύρο, θεωρούνται κατώτερης ποιότητας). Επίσης, η καρυδόψιχα είναι καθαρή και δεν έχει τσόφλια. 
Διατροφική αξία: Είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες, έχουν μεγάλη ποσότητα αντιοξειδωτικών ουσιών (όπως σελήνιο και ψευδάργυρο), δίνουν πολύ μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο, λίγο σίδηρο, καθώς και βιταμίνη Ε. Μάλιστα, μία χούφτα καρύδια μάς δίνουν τόση βιταμίνη Ε όση και μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Το σπουδαιότερο ίσως είναι η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Κ, μια βιταμίνη που συντίθεται κυρίως στο έντερο, αλλά τα καρύδια την προσφέρουν σε μεγαλύτερη ποσότητα. 

Κάσιους, με μέτρο 
Τα κάσιους ανακαλύφτηκαν το 16ο αιώνα από τους Πορτογάλους στη Βραζιλία και από εκεί διαδόθηκαν στον υπόλοιπο κόσμο. Στην ελληνική αγορά τα βρίσκουμε όλο το χρόνο, εισαγόμενα από την Ινδία και το Βιετνάμ. Εισάγονται κατά κανόνα ωμά (και το χρώμα τους είναι άσπρο), τηγανίζονται (ή ψήνονται) και αλατίζονται και το χρώμα τους γίνεται χρυσό. 
Τα καλύτερα: Είναι τα τηγανισμένα και τα ολόκληρα (όχι σπασμένα). 
Διατροφική αξία: Πλούσια σε πρωτεΐνες, περιέχουν κορεσμένα λιπαρά (που αυξάνουν τη χοληστερίνη όταν τα τρώμε σε μεγάλες ποσότητες).

Κουκουναρόσπορος, όπως πολυβιταμίνες 
Γνωστός από την αρχαιότητα ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ρωμαίους, θεωρείτο ότι είχε αφροδισιακές ιδιότητες. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι βρώσιμοι οι σπόροι από όλα τα πεύκα, αλλά από 18 είδη. Βέβαια, μόνο τέσσερα από αυτά καλλιεργούνται, μεταξύ άλλων και για τη συλλογή των σπόρων τους, και σε αυτά ανήκει και η κουκουναριά (πεύκη η ήμερη). Oι σπόροι του κουκουναριού, που παίρνουμε από τα κουκουνάρια αφού πέσουν από το δέντρο και ανοίξουν από τον ήλιο, τρώγονται ωμοί ή ψημένοι και χρησιμοποιούνται πολύ στη μαγειρική. Στην αγορά βρίσκουμε ελληνικούς -σε πολύ μικρές ποσότητες- από τον Oκτώβριο μέχρι το Μάρτιο και εισάγουμε κυρίως από την Κίνα, την Τουρκία και την Ισπανία, συνήθως τα Χριστούγεννα που έχουν πολλή ζήτηση. 
O καλύτερος: Έχει ομοιόμορφο λευκό χρώμα. 
Διατροφική αξία: Είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως ο σίδηρος, το μαγγάνιο και ο ψευδάργυρος. 

Σπόρια, όπως λαχανικά 
Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι ηλιόσποροι και ο πασατέμπος (κολοκυθόσπορος). Oι πρώτοι, όπως φαίνεται και από το όνομά τους, είναι οι σπόροι του ηλίανθου και ο δεύτερος τα σπόρια του κολοκυθιού. Και τα δύο είδη ψήνονται και συνήθως αλατίζονται πριν κυκλοφορήσουν στην αγορά στα τέλη Αυγούστου. Εκτός από τα ελληνικά, ωμά σπόρια που ψήνονται στη χώρα μας εισάγονται και από την Τουρκία, την Oυκρανία, την Κίνα και τη Βουλγαρία. 
Τα καλύτερα: Είναι «γεμάτα» και ο καρπός τους δεν πικρίζει (τότε είναι παλιάς σοδειάς). 
Διατροφική αξία: O πασατέμπος περιέχει τα πολύτιμα λιπαρά οξέα ω-6 και κυρίως λινολεϊκό οξύ. Στην Κίνα, μάλιστα, θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. O ηλιόσπορος είναι μια τροφή πλούσια σε φυτοστερόλες και επομένως ευεργετική για την καρδιά. Είναι πολύ πλούσιος σε φυλλικό οξύ. Χαρακτηριστικό είναι ότι 100 γρ. ηλιόσποροι μάς δίνουν περισσότερη ποσότητα φυλλικού οξέος από τη συνιστώμενη ημερησίως. Τα σπόρια είναι επίσης πλούσια σε φυτικές ίνες, σίδηρο και μαγγάνιο.

Φιστίκια Αιγίνης, όπως κρέας 
Τα φιστίκια Αιγίνης έφτασαν στην Αίγινα στις αρχές του 20ού αιώνα και κατάγονται από την κεντρική Ασία. Στην αγορά, τα φρέσκα ελληνικά φιστίκια Αιγίνης και Μεγάρων που είναι Π.O.Π., αλλά και αυτά των άλλων περιοχών, όπως η Φθιώτιδα, η Χαλκιδική και η Εύβοια, βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Εισάγουμε όμως και πολλά φιστίκια τύπου Αιγίνης κυρίως από το Ιράν και τη Συρία, που θεωρούνται εξίσου καλής ποιότητας με τα ελληνικά. Εισαγωγές γίνονται και από την Αμερική, αλλά η γεύση αυτών των φιστικιών διαφέρει κατά πολύ από αυτήν των Αιγίνης που γνωρίζουμε. Τα αγοράζουμε ολόκληρα με το κέλυφος ή μόνο την ψίχα, ψημένα ή άψητα, αλατισμένα ή ανάλατα, αλλά και φρέσκα. 
Τα καλύτερα: Πρέπει, όταν τα αγοράζουμε, να είναι λίγο ανοιχτά και ο καρπός τους να μην έχει τρύπες. Τα καλύτερης ποιότητας είναι φυσικά ανοιχτά από τη μύτη και όχι από το πλάι, όπως είναι αυτά που είναι τεχνητά ανοιγμένα, οι λεγόμενες τσιμπίδες. 
Διατροφική αξία: Δύο χούφτες φιστίκια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα κρέας, καθώς παρέχουν πλουσιοπάροχα στον οργανισμό μας πρωτεΐνη. Αν και οι περισσότεροι ξηροί καρποί έχουν πολυακόρεστα λιπαρά, τα φιστίκια, όπως και τα φουντούκια, είναι πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, που είναι επίσης ευεργετικά για την καρδιά.

Αράπικο φιστίκι, κατά της χοληστερίνης 
Η αραχίδα, το φυτό από το οποίο παίρνουμε το αράπικο φιστίκι, κατάγεται από τη Νότια Αμερική και οι Πορτογάλοι ήταν αυτοί που το έκαναν γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Τα φιστίκια, πάντως, καθιερώθηκαν μετά τον Α’ και το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή ήταν πολύ δημοφιλή ανάμεσα στις συμμαχικές δυνάμεις. Τα αράπικα φιστίκια βγαίνουν στην αγορά το Σεπτέμβριο. Σπανίως είναι ελληνικά – συνήθως τα εισάγουμε από την Αίγυπτο (μάλλον έτσι πήραν και το όνομά τους), την Κίνα και την Αργεντινή. Μπορούμε να τα αγοράσουμε στη φυσική τους μορφή (με το κέλυφος), ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς το κέλυφος αλλά με τη φλούδα ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς τη φλούδα τηγανισμένα και αλατισμένα (τα γνωστά πίνατς). 
Επειδή τα φιστίκια είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, στην αγορά κυκλοφορούν σε πολλές μορφές: Επικαλυμμένα με αλεύρι και καρυκεύματα, π.χ. τα τύπου ζολίτα ή μπονίτα (φτιάχνονται στην Ελλάδα ή έρχονται από Σιγκαπούρη, Oλλανδία, Κίνα, Τουρκία κ.α.), τύπου κρόκερ ή πανέ ή κροκερίνο (φτιάχνονται στην Ελλάδα και στην Κύπρο).
Τα καλύτερα: Δεν είναι μαλακά και δεν έχουν υγρασία.
Διατροφική αξία: Έχουν μεγάλη ποσότητα φυτικών στερολών (διπλάσια από τους άλλους ξηρούς καρπούς και τα υπόλοιπα τρόφιμα που θεωρούνται καλές πηγές) και είναι έτσι πολύ αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της χοληστερίνης.

Φουντούκια, όπως ελαιόλαδο 
Φουντούκια υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική. Παρ’ όλα αυτά, το 75% της παγκόσμιας παραγωγής φουντουκιών προέρχεται από την Τουρκία. Αυτά υπάρχουν κυρίως και στη χώρα μας, αφού τα ελληνικά είναι μάλλον λίγα. Τα φουντούκια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο. Εισάγονται χωρίς το κέλυφος και μετά ψήνονται και έτσι φεύγει η φλούδα τους. 
Τα καλύτερα: Δεν πικρίζουν και δεν είναι καφέ (μπορεί να είναι σάπια). 
Διατροφική αξία: Είναι πολύ πλούσια σε λιπαρά και κυρίως σε «καλά» μονοακόρεστα (από τα συνολικά λιπαρά τους, το 76% είναι μονοακόρεστα). Μας δίνουν πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, μαγνήσιο και φώσφορο.

Στραγάλια, ένα πλήρες γεύμα 
Τα στραγάλια δεν είναι ακριβώς ξηρός καρπός. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ψημένα ρεβίθια. Στην αγορά τις περισσότερες φορές είναι ελληνικά, μπορεί όμως να πρόκειται και για εισαγόμενα από την Τουρκία. Υπάρχουν δύο κατηγορίες, τα αφράτα και τα σκληρά, που δεν έχουν διαφορές στη διατροφική τους αξία.
Διατροφική αξία: Τα στραγάλια δεν έχουν πολλά λιπαρά. Είναι καλή πηγή πρωτεΐνης, αλλά και υδατανθράκων. Είναι εντυπωσιακό ότι δύο χούφτες στραγάλια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα άπαχο κρέας και 1 μερίδα μακαρόνια! Περιέχουν επίσης πολλές φυτικές ίνες και πλεονεκτούν σε σχέση με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς σε βιταμίνη Α και σε β-καροτίνη, βιταμίνες απαραίτητες για την αναγέννηση των κυττάρων. Είναι επίσης πολύ πλούσια σε βιταμίνες Κ και C. 

Βραζιλιάνικο φιστίκι, όπως συκώτι 
Προέρχονται αποκλειστικά από τον Αμαζόνιο και έχουν γλυκιά γεύση. Περιβάλλονται από κέλυφος και βρίσκονται μέσα σε ένα περικάρπιο που περιέχει 8 έως 24 φιστίκια κάθε φορά. 
Διατροφική αξία: Είναι πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών και σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μία χούφτα περιέχει 1.000 mg σεληνίου, ενώ οι περισσότερες τροφές που θεωρούνται καλές πηγές, όπως το συκώτι, μας δίνουν περίπου 100 mg. Δυστυχώς, έχει κορεσμένα λιπαρά, που σε μεγάλες ποσότητες αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης. 

Μακαντάμια, με μέτρο 
Τα αγαπούσαν οι αυτόχθονες στις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας και οι κάτοικοι της Χαβάης, που είναι σήμερα η δεύτερη χώρα σε παραγωγή μακαντάμια μετά την Αυστραλία. Στη χώρα μας τα εισάγουμε κυρίως από τη Νότια Αφρική. Τα μακαντάμια θεωρούνται από τους πλέον «ιδιαίτερους» ξηρούς καρπούς, χάρη στην κρεμώδη και λεπτή τους γεύση. Τρώγονται σκέτα, ενώ χρησιμοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική, αλλά όχι σε πολύ μεγάλες ποσότητες γιατί κινδυνεύει να γίνει «βαριά» η γεύση. 
Διατροφική αξία: Αποτελούν πολύ καλή πηγή σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Έχουν όμως κορεσμένα λιπαρά, που αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης. 

Σταφίδα, όπως πορτοκάλι 
Αν και δεν πρόκειται για ξηρό καρπό, αλλά για αποξηραμένα φρούτα, συμπεριλαμβάνονται εδώ επειδή τις καταναλώνουμε μαζί με ξηρούς καρπούς (στραγάλια) και βέβαια τις χρησιμοποιούμε σε πολλά γλυκά και φαγητά. Υπάρχουν δύο είδη σταφίδας, η ξανθιά (σουλτανίνα) και η μαύρη (κορινθιακή). Πρόκειται ουσιαστικά για αποξηραμένα σταφύλια στα οποία, όταν γίνεται η επεξεργασία στο εργοστάσιο, προστίθεται λίγο λάδι και στις ξανθιές σταφίδες θείο (σε ποσότητες οι οποίες ελέγχονται), ώστε να είναι ανοιχτότερο το χρώμα τους. 
Η ελληνική σταφίδα βγαίνει στην αγορά το Σεπτέμβριο, αλλά φέτος, επειδή η παραγωγή μας είναι μειωμένη (λόγω της ξηρασίας και των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο), θα γίνουν εισαγωγές από την Τουρκία και το Ιράν. 
Oι καλύτερες: Είναι μαλακές, όχι όμως τόσο ώστε να κολλάνε μεταξύ τους. 
Διατροφική αξία: Είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, σίδηρο και φυτικές ίνες. 

Κοκτέιλ ξηρών καρπών 
Το συναντάμε συχνά σε μπαρ ως συνοδευτικό του ποτού μας και το κοκτέιλ αυτό μπορεί, ανάλογα με το είδος του, να περιλαμβάνει ψημένα και επικαλυμμένα στραγάλια, φιστίκια, μπιζέλια, κουκιά, καθώς και κράκερ (π.χ. με γεύση γαρίδα). Αυτοί οι ξηροί καρποί -που πρέπει να προσέχουμε να μην είναι «μαλακωμένοι» και να μην έχουν υγρασία- εισάγονται κυρίως από τη Σιγκαπούρη και την Κίνα. 

Προσοχή στις αλλεργίες 
Oι ξηροί καρποί συγκαταλέγονται στα τρόφιμα που προκαλούν συχνά σοβαρές αλλεργίες που δεν ξεπερνιούνται εύκολα. Όπως όλες οι αλλεργίες, μπορεί να προκύψουν ξαφνικά και σε οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και σε κάποιον που έτρωγε σε όλη του τη ζωή το συγκεκριμένο ξηρό καρπό. Έτσι, αν κάποιος εμφανίσει έστω και μια ελαφριά αντίδραση σε κάποιον ξηρό καρπό, θα πρέπει να τη διερευνήσει με τη βοήθεια ενός αλλεργιολόγου, επειδή την επόμενη φορά μπορεί να είναι πιο σοβαρή. 

Ακριβώς επειδή η αλλεργία μπορεί να προκύψει ακόμα και από λίγη σκόνη (π.χ. επειδή στο ζαχαροπλαστείο έγινε λάθος και ανακατεύτηκαν οι σκόνες του αμύγδαλου με το καρύδι ή επειδή χρησιμοποιήθηκε το ίδιο κουτάλι ή επειδή ο αέρας μετέφερε λίγη ποσότητα από το ένα πιάτο στο άλλο), θα πρέπει οι αλλεργικοί να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με όλους τους ξηρούς καρπούς καθώς και με τα έτοιμα τρόφιμα που μπορεί να περιέχουν υπολείμματα ξηρών καρπών. Το αισιόδοξο μήνυμα, πάντως, είναι ότι μέσα στα επόμενα χρόνια οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα έχουν στη διάθεσή τους φάρμακα με τα οποία θα μπορούν να κάνουν απευαισθητοποίηση από αυτές τις αλλεργίες.

www.onpharm.gr

Με ”νέου τύπου” κλαδέματα που ευνοούν την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα, θρυμματισμό για την ενίσχυση του εδάφους με οργανική ουσία, σπορά σπορομειγμάτων και παρασκευή και χρήση ”κομπόστ” αλλάζει η ελαιοκαλλιέργεια

Γίνεται πιο φιλική στο περιβάλλον, πιο οικονομική και αποδοτική για τον παραγωγό. Αυτά λένε οι επιστήμονες από ερευνητικά ιδρύματα και πανεπιστήμια που στο πλαίσιο του προγράμματος Sustainolive κατέληξαν σε μια σειρά από προτάσεις που αναδείχθηκαν στην διήμερη συνάντηση τους που ολοκληρώθηκε στα Χανιά.

Μιλώντας στα haniotika-nea για τη ”μείωση του κόστους παραγωγής και της χρήσης χημικών στην ελαιοκαλλιέργεια με εφαρμογή οικολογικών πρακτικών” ο κ. Roberto Garcia Ruiz καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Jaen στην Ισπανία, συντονιστής του προγράμματος Sustainolive αναφέρθηκε σε όλα όσα προτείνονται από τους επιστήμονες για μια ”άλλη ελαιοκαλλιέργεια”. 

Ειδικότερα στην ερώτηση μας για το τι θα έλεγε σε ένα παραγωγό προκειμένου να τον πείσει να αλλάξει τον τρόπο καλλιέργειας του και να επιλέξει νέες πιο φιλικές στο περιβάλλον μεθόδους ο κ. Ruiz απάντησε: «Καταρχήν για να το κάνει αυτό χρειάζεται η στήριξη των φορέων (των αρμόδιων υπουργείων, των υπηρεσιών, των ιδρυμάτων κα). Μιλάω για τεχνική υποστήριξη γιατί για να κάνεις την οποιαδήποτε αλλαγή απαιτείται αυτή η στήριξη. Θα του έλεγα πως η Ε.Ε. στα πλαίσια της νέας ΚΑΠ προκρίνει την οικολογική γεωργία και έχει ως στόχο μέχρι το 2030 να αυξήσει σημαντικά τις βιολογικές καλλιέργειες, επίσης θα του επισήμανα πως όλοι οφείλουμε να δείξουμε υπευθυνότητα και να σκεφτόμαστε τις επόμενες γενιές και πως θα μειώσουμε τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα στην παραγωγής μας! Τέλος είναι και οι λόγοι οι οικονομικοί. Υπάρχουν εταιρείες και επιχειρήσεις που θα πληρώσουν σε καλύτερες τιμές ένα προϊόν που θα είναι ποιοτικά άριστο και χωρίς υπολείμματα σε φυτοφάρμακα».

Ο κ. Ruiz επισήμανε πως στα πλαίσια του προγράμματος η έρευνα έδειξε πως υπάρχει μια «υπερλίπανση των ελαιοδέντρων κάτι που σημαίνει επιβάρυνση τους αλλά και παράλληλα αύξηση του κόστους για τον παραγωγό. Στόχος της Ε.Ε. είναι η μείωση της χρήσης λιπασμάτων σε ποσοστό 25-30% μέχρι το 2030».

O ελαιοκαλλιεργητής πρέπει να εκπαιδευτεί

Στη σημασία της εκπαίδευσης του παραγωγού ώστε να αλλάξει τον τρόπο καλλιέργειας του τόνισε ο κ. Γιώργος Κουμπούρης ερευνητής του ”Ινστιτούτου Ελιάς και Υποτροπών-ΕΛΓΟ Δήμητρα”. «Όσα προκύπτουν από το πρόγραμμα δεν είναι μόνο για τους βιοκαλλιεργητές, δεν θέλουμε όλοι να γίνουν βιοκαλλιεργητές αλλά να μπορούν να εφαρμόσουν κάποιες πρακτικές και να τις συνδυάσουν με το δικό τους σύστημα διαχείρισης. Απλές πρακτικές που τις παρουσιάζουμε με βίντεο, με έντυπο υλικό και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και εκπαιδεύσεις όπου χρειαστεί σε συνεταιρισμούς για βελτίωση του κλαδέματος, ανακύκλωση κλαδεμάτων, κομποστοποίηση αλλά και μια διαφορετική διαχείριση του ελαιώνα, οργανωμένη και μετρημένη» ανέφερε ο ερευνητής.

Παράλληλα υπογράμμισε πως «πρέπει να εκσυγχρονίσουμε την καλλιέργεια, ο αγρότης που θα επιβιώσει θα είναι αυτός που θα ενημερώνεται, θα είναι ανοικτός στο να ακούσει πράγματα, θα μετράει κάθε τι που κάνει θα το τεκμηριώνει! Δεν θα κάνει κάτι από παράδοση,επειδή το έκανε και πέρυσι και επειδή του το είπε…ο γείτονας!».

Ο ερευνητής εξήγησε πως οι νέες πρακτικές που προτείνονται από το πρόγραμμα συμβάλλουν ώστε να μειωθεί η χρήση των βιομηχανικών λιπασμάτων οι τιμές των οποίων κάθε χρόνο γίνονται πιο απαγορευτικές, βελτιώνεται η απόδοση σε ελαιόκαρπο και ελαιόλαδο. «Δεν μπορεί να επιβιώσει ο ελαιοκαλλιεργητής κάνοντας αυτά που έκανε τα προηγούμενα χρόνια. Πρέπει να εκπαιδευτεί, ώστε να πάψει το έλλειμμα εμπιστοσύνης που υπάρχει στον αγρότη και τον κρατάει πίσω» κατέληξε.

Με ”νέου τύπου” κλαδέματα που ευνοούν την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα, θρυμματισμό για την ενίσχυση του εδάφους με οργανική ουσία, σπορά σπορομειγμάτων και παρασκευή και χρήση ”κομπόστ” αλλάζει η ελαιοκαλλιέργεια

Το παράδειγμα της Μεσσηνίας

Ένας από τους συνεταιρισμούς που αξιοποίησε τις νέες αυτές πρακτικές είναι ο ”Αγροτικός Συνεταιρισμός – Νηλέας” στη Μεσσηνία. Ο πρόεδρος του κ. Γιώργος Κόκκινος ενημέρωσε πως οι νέες πρακτικές υλοποιήθηκαν από τους πιο ευαίσθητους στα περιβαλλοντικά ζητήματα αγρότες και αυτήν την περίοδο επιλέγονται νέα αγροτεμάχια για την εφαρμογή τους και την εκπαίδευση των παραγωγών.

Οι νέες πρακτικές που ακολουθεί ο συνεταιρισμός ”Νηλέας” στα πλαίσια του Sustainolive είναι:

–  Ένας νέος τρόπος κλαδέματος που ευνοεί την αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα.
–  Ο θρυμματισμός των κλαδεμάτων ώστε να προσφέρουν στο έδαφος οργανική ουσία.
–  Η σπορά σπορομειγμάτων για να βελτιώνεται η δομή του εδάφους και να εξασφαλίζεται άζωτο.
–  Η παρασκευή ”κομπόστ” από οργανικά υπολείμματα και κλαδέματα.
«Εκεί που επενδύουμε είναι η εκπαίδευση και οι πιλοτικές εφαρμογές ώστε να είναι κατανοητό στον κάθε παραγωγό τι μπορεί να κάνει ώστε να πάψει να χρησιμοποιεί χημικές εφαρμογές» επισήμανε ο κ. Κόκκινος.

Μειωμένη και φέτος η παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία

Μειωμένη θα είναι και φέτος η παραγωγή ελαιολάδου στην Ισπανία εξαιτίας των ακραίων κλιματολογικών συνθηκών που και το 2023 προκάλεσαν προβλήματα στην καλλιέργεια της ελιάς. Αυτό επιβεβαίωσε ο κ. Roberto Garcia Ruiz, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Jaen στην Ισπανία.

«Είναι πολύ προβληματική και φέτος η παραγωγή ελαιολάδου» ανέφερε χαρακτηριστικά και συμπλήρωσε «δεν είχαμε καθόλου βροχές μέχρι τα μέσα Μαΐου! Φανταστείτε καθόλου βροχή για τόσους μήνες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καλή ανθοφορία! Μετά τα μέσα Μαΐου είχαμε βροχές όμως την ίδια ώρα η θερμοκρασία ήταν πολύ αυξημένη. Έτσι και φέτος όλα τα στοιχεία δείχνουν πως θα έχουμε μειωμένη παραγωγή ίσως όχι τόσο μεγάλη όσο πέρυσι αλλά σίγουρα θα είναι πολύ μειωμένη».

(Γιώργος Κώνστας – haniotika-nea.gr)

Έντονο στρες και καταπόνηση για τις καλλιέργειες, αλλά και επαναλαμβανόμενες ανάγκες παρεμβάσεων που στοιχίζουν αποτελούν το βασικό χαρακτηριστικό της φετινής περιόδου, κατά την οποία μια βροχερή άνοιξη διαδέχτηκε ένας επίσης βροχερός Ιούνιος για να δώσει τελικά τη θέση του σε ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες και επίμονους καύσωνες τον Ιούλιο. Σε αυτήν τη συνθήκη, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο καιρός βρέθηκε στο πλευρό των ασθενειών, με το ρεπορτάζ να μεταφέρει ένα αποπνικτικό κλίμα, ενώ στο μεταξύ, κατευθύνσεις προς τους παραγωγούς για την διαχείριση του καύσωνα στις καλλιέργειες απέστειλε και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Απώλειες στην παραγωγή και εκτίναξη του κόστους φυτοπροστασίας, καταγράφουν οι αµπελοκαλλιεργητές στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής Επικράτειας, οι οποίοι έχουν χάσει το µέτρηµα στα µπες – βγες, για ψεκασµούς στα αµπέλια, στη «µάχη» που δίνουν για τον περιορισµό µυκητολογικών ασθενειών. 

Ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα, περονόσπορος στην αρχή κι ωίδιο στη συνέχεια, βάζουν πολύ δύσκολα φέτος στους παραγωγούς, οι οποίοι έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους πλέον στον καύσωνα, ώστε να απαλλαγούν από τους δύο επικίνδυνους µύκητες, που δεν µπορούν να επιβιώσουν σε υψηλές θερµοκρασίες.

Απώλειες στην παραγωγή και εκτίναξη του κόστους φυτοπροστασίας, καταγράφουν οι αµπελοκαλλιεργητές στο μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής Επικράτειας

Σε πολλές περιοχές, ωστόσο, η ζηµία που έχει γίνει στα αµπέλια είναι µη αναστρέψιµη. «Είναι τελειωµένη ιστορία. Πάνω από το 70% στα 1.800 στρέµµατα επιτραπέζιων σταφυλιών, που καλλιεργούµε στην Κρύα Βρύση Πέλλας έχει καταστραφεί από τον περονόσπορο, τόσο ώστε κάποιοι παράτησαν τα κτήµατα, ενώ στο άλλο 30% οι αγρότες προσπαθούν να γιατροπορέψουν το νεκρό, γιατί µιλάµε για προϊόν που αν δεν είναι άριστο οπτικά, ο καταναλωτής δεν το αγοράζει» ανέφερε στην Agrenda ο πρόεδρος του τοπικού «Α.Σ. Αιγές», Σάκης Κούσης.

Ο έµπειρος παραγωγός σηµείωσε, ακόµη, πως συνεπεία της προσβολής το κόστος φυτοπροστασίας υπερδιπλασιάστηκε, λόγω του µεγαλύτερου αριθµού επεµβάσεων και µε διασυστηµατικά σκευάσµατα, αυξάνοντας συνολικά το κόστος παραγωγής πολύ πάνω των 450 ευρώ το στρέµµα, φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη στήριξης των αµπελουργών.

Προβληµατική είναι η εικόνα των αµπελιών και στο Κιλκίς. «Ραντίζουµε για µυκητολογικά, πλέον, κάθε τρεις ηµέρες, αντί για κάθε δέκα, µε την ελπίδα να σώσουµε έστω τη µισή παραγωγή µας», δηλώνει ο Γιώργος Παπαδόπουλος, αµπελουργός και πρόεδρος της οµάδας παραγωγών «Μακεδονικοί Αµπελώνες», η οποία καλλιεργεί περί τα 600 στρέµµατα µε επιτραπέζια σταφύλια, συµπληρώνοντας πως «η πηγή του κακού είναι η αυξηµένη υγρασία, ευελπιστούµε να βοηθήσει ο καύσωνας».

Απώλεια στο 35% της παραγωγής

Αρκετές ζηµίες από τους µύκητες έχουν προκληθεί ήδη στον αµπελώνα της Γουµένισσας, όπως µας είπε ο επικεφαλής της οµάδας παραγωγών της περιοχής, Αντώνης Ρήτος. «Επειδή κάναµε αυτοψία στα αµπέλια των µελών της οµάδας, υπολογίζουµε πως το 35% της προσδοκώµενης παραγωγής έχει χαθεί ολοσχερώς. Σε κάποιες περιοχές ο συνδυασµός υγρασίας κι υψηλών θερµοκρασιών απέβη καταστροφικός, ό,τι και αν έκαναν οι αµπελουργοί», ανέφερε, σηµειώνοντας ότι «πέρυσι τέτοια εποχή είχαµε κάνει 7 ραντίσµατα και φέτος ήδη είµαστε στα 12, καθώς µπαίνουµε να ψεκάσουµε ανά έξι ηµέρες και µε πιο ακριβά σκευάσµατα που έχουν ανεβάσει κατά 150% το κοστολόγιο φυτοπροστασίας. Και το κακό είναι πως ίσως να έχουµε και συνέχεια».

Παρόµοια εικόνα περιγράφει και ο Νίκος Μουρατίδης, πρόεδρος της οµάδας παραγωγός «Σύµβολο» από το Ελαιοχώρι Καβάλας. «Τρέχουµε τώρα µε το ωίδιο, ενώ νωρίτερα είχαµε τον περονόσπορο, ο οποίος σε κάποιες περιοχές άφησε προβλήµατα κι εκτιµάται ότι ένα περίπου 15% της παραγωγής χάθηκε», µας είπε ο παραγωγός, συµπληρώνοντας πως «σε αρκετές περιπτώσεις, λόγω και της αύξησης κατά 20% – 30% στις τιµές των σκευασµάτων, οι αµπελουργοί δεν είχαν την οικονοµική δυνατότητα να κάνουν όλες τις φυτοπροστατευτικές επεµβάσεις, καθώς τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι πολύ δύσκολα για το σταφύλι και έτσι δηµιουργείται ένας φαύλος κύκλος».

Την έξαρση των µυκητολογικών ασθενειών σε αµπέλια στην περιοχή επιβεβαιώνει και ο γεωπόνος Γιώργος Παπαναστασίου από την Καριανη Καβάλας. «Υπάρχει εξάπλωση του µολύσµατος, αλλά στο στάδιο που είναι η ανάπτυξης των τσαµπιών δεν µπορούµε να προσδιορίσουµε το µέγεθος της ζηµιάς στο σταφύλι» και προσθέτει πως ακόµη µεγαλύτερο είναι το πρόβληµα στα οινοποιήσιµα σταφύλια, δεδοµένου ότι πολλά τοπικά οινοποιεία καλλιεργούν βιολογικούς αµπελώνες, µε συνέπεια η καταπολέµηση µυκητολογικών ασθενειών µε βιολογικά σκευάσµατα να µην είναι εξίσου αποτελεσµατική µε τα χηµικά.

Για εντατική εφαρµογή προγραµµάτων φυτοπροστασίας εκ µέρους των παραγωγών, κάνει λόγο και ο Γιώργος Τσελέπης γεωπόνος από το χωριό Ορφάνι Καβάλας. «Αν µπει µέσα στο αµπέλι ο περονόσπορος, έχασες το λεωφορείο και µετά τρέχεις από πίσω», είπε χαρακτηριστικά. Μεγάλο ζήτηµα κατά τον ίδιο, είναι αυτό του «πολέµου», όπως λέει, που έχει κηρυχθεί από την Ε.Ε. σε µια σειρά από χηµικές δραστικές. «Δεν έχουµε όπλα στα χέρια µας, αποσύρονται διαρκώς σκευάσµατα, ενώ την ίδια στιγµή η ευρωπαϊκή ήπειρος κατακλύζεται από προϊόντα τρίτων χωρών όπου δεν υπάρχει κανείς έλεγχος. Ιατρική χωρίς φάρµακα δεν γίνεται. Δεν χρειάζεται να δαιµονοποιούµε τα πάντα στη φυτοπροστασία, διότι η κατάσταση γίνεται τραγική».

(Λεωνίδας Λιάμης – agronews.gr)

Ένα αρωματικό φυτό, συνώνυμο της καθαρής αναπνοής και της στοματικής υγιεινής, θα μπορούσε να δυναμώσει τη μνήμη και να καταπολεμήσει τη νόσο Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με Ισπανούς ερευνητές

Το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου δημοσίευσε ανησυχητικά στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της βιομηχανίας ελαιολάδου στην Ευρώπη.

Μεγάλες ελλείψεις και εκτίναξη των τιμών αναμένονται το φθινόπωρο. Μια άνευ προηγουμένου κατάσταση που οφείλεται κυρίως στην ξηρασία και το υδατικό στρες που έχει επηρεάσει ιδιαίτερα τη νότια Ευρώπη εδώ και αρκετούς μήνες.

Η Ισπανία, η οποία από μόνη της αντιπροσωπεύει σχεδόν το 50% της παγκόσμιας παραγωγής, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και ήδη φοβάται μια δεύτερη κακή συγκομιδή, καθώς οι ευρωπαϊκές θερμοκρασίες συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Ως εκ τούτου, προβλέπεται, ήδη, μια εκτεταμένη έλλειψη ελαιολάδου το επόμενο φθινόπωρο.

Παρήχθησαν 850.000 τόνοι έναντι 1,3 εκατομμυρίων σε κανονικούς χρόνους

Το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου προβλέπει ότι η Ισπανία θα παράγει 850.000 τόνους ελαιόλαδο το 2023 σε σύγκριση με 660.000 τόνους πέρυσι, που ήταν η χειρότερη χρονιά εδώ και δέκα χρόνια. Αλλά αυτό έγινε χωρίς να ληφθούν υπόψη οι προοπτικές ενός άνευ προηγουμένου καύσωνα που θα επηρεάσει ιδιαίτερα την Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι. Επιπλέον, σε μια «κανονική» χρονιά, η χώρα είναι σε θέση να παράγει 1,3 εκατομμύρια τόνους.

Ο κλάδος βρίσκεται, ήδη, σε κρίση από την περασμένη άνοιξη, όταν η ζέστη διέκοψε την ανθοφορία των ελαιόδεντρων στην Ισπανία. Και με τις κορυφές της ζέστης να φτάνουν τους 43°C, ορισμένες περιοχές της νότιας Ισπανίας βλέπουν ήδη τους καρπούς των δέντρων τους να πέφτουν στο έδαφος.

Τα αποθέματα ελαιολάδου εξαντλήθηκαν από τον Σεπτέμβριο

Ως αποτέλεσμα, τα σούπερ μάρκετ αναμένεται να αντιμετωπίσουν ελλείψεις ελαιολάδου από το ερχόμενο φθινόπωρο. Το σκεπτικό είναι απλό: η επόμενη συγκομιδή θα παράγει νέο λάδι μόνο από τον Νοέμβριο και τα περυσινά αποθέματα θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Μπροστά στην άνοδο των τιμών, οι αγοραστές έχουν περιορίσει τις δαπάνες τους για το ελαιόλαδο. Η κατανάλωση στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει ήδη μειωθεί κατά ένα πέμπτο, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Kantar. Από την πλευρά τους, εμφιαλωτές και άλλοι διανομείς ελαιολάδου έχουν επικαλεστεί ρήτρες ανωτέρας βίας στα συμβόλαιά τους για να δικαιολογήσουν τόσο τη μείωση των παραγγελθέντων ποσοτήτων όσο και την αύξηση των τιμών τους.

Και δεδομένου ότι το πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής δεν προβλέπεται να βελτιωθεί με την πάροδο του χρόνου, όμιλοι, όπως ο Filippo Berio, στρέφονται, ήδη, προς την Τουρκία, ακόμη και τη Χιλή, για να ενισχύσουν τον εφοδιασμό τους με ελιές στην Ευρώπη, η οποία παραδοσιακά βασίζεται στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία.

Πηγή: www.bfmtv.com

Με μεγάλη καθυστέρηση συνεχίζεται σε ολόκληρη τη χώρα η ενεργοποίηση των δικαιωμάτων των παραγωγών, μέσα από την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον ΟΠΕΚΕΠΕ να δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία δεν έχουν ενεργοποιήσει μέχρι σήμερα ούτε 100.000 παραγωγοί, όταν οι δικαιούχοι παραγωγοί που ελάμβαναν επιδοτήσεις μέχρι τώρα ανέρχονται περίπου στους 630.000.

Αναλυτικότερα, η διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ την Παρασκευή 14 Ιουλίου, εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την πορεία της διαδικασίας υποβολής των δηλώσεων ΟΣΔΕ έτους 2023. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση

«μέχρι σήμερα (σ.σ. χθες) στο σύστημα καταχώρισης της ΕΑΕ 2023, το οποίο βρίσκεται στο gov.gr, έχουν οριστικοποιηθεί 95.564 δηλώσεις-αιτήσεις. Πρόκειται για σχετικά μικρό αριθμό, που όμως δικαιολογείται εξαιτίας της έλλειψης εξοικείωσης των γεωργών με τα νέα σχήματα του Στρατηγικού Σχεδίου της νέας ΚΑΠ και τη γενικότερη ανασφάλεια, που εύλογα προκαλείται από τον νέο τρόπο δήλωσης των αιτημάτων ενίσχυσης, αλλά με ικανοποιητικό επιταχυνόμενο ρυθμό.

Σε συνέχεια διεκπεραίωσης των ενεργειών που απαιτούνται, ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα εκδώσει, μέχρι την Τετάρτη 19/7/2023, σχετική εγκύκλιο για το ΟΣΔΕ 2023.

Επιπρόσθετα και μέχρι την Παρασκευή 21/7/2023 ο ΟΠΕΚΕΠΕ προχωρά στην έκδοση της εγκυκλίου οδηγιών σχετικά με τα οικολογικά σχήματα (eco schemes).

Εντός του ίδιου χρονικού διαστήματος θα εκδοθεί η σχετική εγκύκλιος για τα συνδεδεμένα καθεστώτα.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ συμμετέχει ενεργά στις διαδικασίες εκπόνησης των υπό έκδοση Υπουργικών Αποφάσεων σχετικά με το Στρατηγικό Σχέδιο της νέας ΚΑΠ 2023-2027, οι οποίες προβλέπεται να ολοκληρωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνοντας μια νέα αρχή, προχωρά μαζί με τους αγρότες στη νέα εποχή της νέας ΚΑΠ 2023-2027».