Οι καλοκαιρινοί βολβοί λουλουδιών ή βολβοί ανοιξιάτικης φύτευσης όπως λέγονται, φυτεύονται την άνοιξη και ανθίζουν μέσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο. 

Τα βολβώδη λουλούδια που απολαμβάνουμε στον κήπο και το μπαλκόνι μας αποτελούν εντυπωσιακά καλλωπιστικά φυτά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, καθώς διαθέτουν ειδικά όργανα, τροποποιημένους βλαστούς ή ρίζες. Λόγω των ειδικών οργάνων που διαθέτουν, τα οποία συνήθως ονομάζουμε βολβούς, τα βολβώδη λουλούδια μπορούν και αποθηκεύουν θρεπτικές ουσίες, ώστε να φυτρώνουν ξανά κάθε χρόνο. 

Ανάλογα την μορφή και τον τρόπο λειτουργίας των ειδικών οργάνων που αποκαλούμε βολβούς, διαχωρίζονται σε κόνδυλους, ριζώματα, σαρκώδεις ρίζες, βολβούς και κορμούς Οι βολβοί χωρίζονται σε καλοκαιρινούς βολβούς λουλουδιών ή βολβούς ανοιξιάτικης φύτευσης και τους χειμωνιάτικους βολβούς ή βολβούς φθινοπωρινής φύτευσης. 

Οι ανοιξιάτικοι βολβοί συμπληρώνουν με τον πιο όμορφο και εντυπωσιακό τρόπο, με χρώματα και αρώματα, το ανθισμένο τοπίο του κήπου και του μπαλκονιού μας την περίοδο του καλοκαιριού. 

Ας δούμε αναλυτικά ποιοι είναι οι πιο όμορφοι ανοιξιάτικοι βολβοί λουλουδιών, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για την φύτευση και την φροντίδα τους, ώστε να απολαμβάνουμε την υπέροχη ανθοφορία τους κάθε χρόνο στον κήπο, την αυλή, τη βεράντα και το μπαλκόνι.

Πότε και πώς φυτεύονται στο χώμα οι καλοκαιρινοί βολβοί;

Οι καλοκαιρινοί βολβοί είναι ευαίσθητοι στις χαμηλές θερμοκρασίες και πρέπει να φυτεύονται μέσα στην άνοιξη, αφού έχουν περάσει οι παγωνιές του χειμώνα. 

Για τη φύτευση των ανοιξιάτικων βολβών στον κήπο ή σε γλάστρα, ακολουθούμε τα εξής βήματα για να μας δώσουν πλούσια και εντυπωσιακή ανθοφορία.

• Επιλέγουμε ηλιόλουστα ή ημισκιερά σημεία για τη φύτευση των καλοκαιρινών βολβών. 
• Φυτεύουμε τους βολβούς σε σημεία προστατευμένα από δυνατούς ανέμους για να μη σπάσουν οι ανθοφόροι βλαστοί. 
• Σε θέσεις με νότιο ή δυτικό προσανατολισμό οι βολβοί αναπτύσσονται καλύτερα, καθώς έχουν περισσότερη ηλιοφάνεια. 
• Προμηθευόμαστε εμπλουτισμένο φυτόχωμα που περιέχει περλίτη για τη φύτευση των βολβών σε γλάστρες για να έχουμε καλύτερο αερισμό και απομάκρυνση του νερού που περισσεύει με το πότισμα. 
• Φυτεύουμε τους βολβούς ανοιξιάτικης φύτευσης σε βάθος 2-3 φορές τη διάμετρο τους, με τέτοιο τρόπο ώστε οι οφθαλμοί (μάτια) των βολβών να στρέφονται προς τα πάνω. 
• Για βολβούς που αναπτύσσουν ψηλά λουλούδια, όπως οι γλαδιόλες και οι ντάλιες, τοποθετούμε πασσαλάκια στήριξης ώστε να μην λυγίσουν λόγω του ύψους ή των ανέμων. 
• Κατά τη φύτευση των ανοιξιάτικων βολβών, προσθέτουμε στο χώμα 1 κουταλιά του γλυκού πλήρες κοκκώδες ή βιολογικό λίπασμα για να ενισχύσουμε την ανάπτυξη και την ανθοφορία τους. 
• Αποφεύγουμε το υπερβολικό πότισμα κατά τη φύτευση, γιατί υπάρχει κίνδυνος να σαπίσουν οι ανοιξιάτικοι βολβοί λόγω προσβολής από μυκητολογική ασθένεια. 
• Για προστασία από ασθένειες, μετά τη φύτευση του βολβού, προσθέτουμε στο αρχικό πότισμα 1 κουταλιά του γλυκού γαλαζόπετρα (θειικός χαλκός).

Το έντομο προκαλεί ζημιές κυρίως στους νεαρούς βλαστούς, ενώ στα δένδρα εμφανίζονται φαγώματα στα φύλλα στα οποία αρχικά δημιουργούνται κηλίδες

Η Μαργαρόνια (Margaronia Palpita unionalis) είναι έντομο που προσβάλλει την νεαρή βλάστηση της ελιάς. Οι προνύμφες προσβάλλουν την ακραία τρυφερή βλάστηση µε καταστροφικές συνέπειες στην ανάπτυξη και τη διαμόρφωση των νεαρών δέντρων.

Τα ενήλικα έντομα εμφανίζονται τον Απρίλιο και εναποθέτουν τα αυγά τους σε ομάδες στα τρυφερά φύλλα και στις βλαστικές κορυφές της ελιάς.

Οι προνύμφες  έχουν την τάση να συνδέουν με μετάξινα νήματα δυο γειτονικά φύλλα και να τρέφονται τρώγοντας την κάτω επιδερμίδα και το παρέγχυμά τους. Αργότερα τρέφονται τρώγοντας μεγάλα κομμάτια ή και ολόκληρα τα φύλλα και τους μίσχους.

Οι νύμφες εγκαθίστανται ανάμεσα στα συνενωμένα φύλλα ή σε ρωγμές του φλοιού. Στη συνέχεια εμφανίζονται τα ενήλικα της νέας γενιάς και ο βιολογικός κύκλος επαναλαμβάνεται.

Η Μαργαρόνια συμπληρώνει 5 γενεές τον χρόνο, δύο την άνοιξη μέχρι τον Ιούνιο και άλλες τρεις το καλοκαίρι – φθινόπωρο. Οι προνύμφες των θερινών γενεών προσβάλλουν τον καρπό, από τον οποίο τρέφονται. Όταν ολοκληρώσουν την ανάπτυξή τους, ανοίγουν οπή εξόδου και εξέρχονται από τον καρπό για να νυμφωθούν.

Συμπτώματα

Προκαλεί ζημιές κυρίως στους νεαρούς βλαστούς, ενώ στα δένδρα εμφανίζονται φαγώματα στα φύλλα στα οποία αρχικά δημιουργούνται κηλίδες όπου έχει παραμείνει μόνο η επιδερμίδα της πάνω επιφάνειας. Στη συνέχεια από τα φύλλα λείπουν ολόκληρα κομμάτια.

Συχνά λείπουν τμήματα από τους νεαρούς βλαστούς από τα οποία έχουν τραφεί οι προνύμφες. Το έντομο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές σε νεαρά δένδρα σε φυτώρια ή νέους ελαιώνες καταστρέφοντας φύλλα, οφθαλμούς ή εμβόλια. Οι ζημιές στους καρπούς δεν είναι πάντα συχνές και γι’ αυτό αυτοί επηρεάζονται λιγότερο.

Αντιμετώπιση

Βιολογική Καταπολέμηση: Σοβαρή μείωση του πληθυσμού του εντόμου προκαλούν οι φυσικοί εχθροί όπως το ωοφάγο Υμενόπτερο Trichogramma sp. και τα παράσιτα, επίσης Υμενόπτερα Apanteles laevigatys και A. Lacteicolor και το Δίπτερο Ctenophorocera pavida.

Χημική Καταπολέμηση: Για τη χημική καταπολέμηση όταν είναι απαραίτητη, οι ψεκασμοί πρέπει να εφαρμόζονται εναντίον των νεαρών προνυμφών και των πρώτων ακμαίων την άνοιξη.

Αυτή την περίοδο: Συστήνεται προστασία κυρίως των νεαρών δέντρων στα φυτώρια και στους νέους ελαιώνες και των ελαιοδέντρων που έχουν δεχτεί κλάδεμα ανανέωσης. Στα παραγωγικά δέντρα όπου διαπιστώνετε σοβαρές προσβολές στη βλάστηση χρειάζεται επίσης αντιμετώπιση κατά των προνυμφών µε εγκεκριμένα σκευάσματα.

Η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται έγκαιρα γιατί οι προνύμφες προστατεύονται μέσα στα τυλιγμένα φύλλα και όσο µμεγαλώνουν είναι περισσότερο ανθεκτικές στα εντομοκτόνα.

Η Biopack όχι απλώς δεν αφήνει ίχνος απορριμμάτων αλλά μεταμορφώνεται σε ένα μικρό κήπο

Ένας Έλληνας σχεδιαστής από τη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Μπόσνας, αναδείχθηκε νικητής στον διαγωνισμό Young Balkan Designers 2019 για μια όχι απλώς ανακυκλώσιμη, αλλά οργανική συσκευασία αυγών που μετά το τέλος της χρήσης της μεταμορφώνεται σε μικρό κήπο.

Η Biopack, όπως ονομάστηκε, φτιάχνεται από χαρτοπολτό, αλεύρι, άμυλο και οργανικούς σπόρους και όταν πλέον έχει ολοκληρώσει τη χρηστική αποστολή της, φυτεύεται και βλασταίνει. «Η ανακύκλωση είναι μια μορφή διαχείρισης των απορριμμάτων που συνίσταται στη μετατροπή τους σε επαναχρησιμοποιούμενα προϊόντα» σχολιάζει ο σχεδιαστής στην ιστοσελίδα του (georgebosnas.com) και προσθέτει:

«Η ανακύκλωση μια διαδικασία με πολλά βήματα, που περιλαμβάνει τη μεταφορά, τον διαχωρισμό, την επεξεργασία και τη μετατροπή των υλικών σε νέα προϊόντα. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί το ποσό της ενέργειας που καταναλώνει. Η οικονομία δεν ευδοκιμεί από τις προσπάθειες για ανακύκλωση – γιατί γίνεται όλο και πιο ακριβή η διαδικασία επεξεργασίας όλων των απορριμμάτων που παράγουμε. Η Biopack είναι μια συσκευασία σχεδιασμένη έτσι ώστε να είναι οικολογική σε κάθε επίπεδο. Μετά την κατανάλωση των αυγών ο χρήστης αντί να την πετάξει ή να την ανακυκλώσει, την ποτίζει ή τη φυτεύει έτσι ώστε οι σπόροι να εξελιχθούν σε φυτά. Η βασική ιδέα και ο στόχος είναι η δημιουργία ενός προϊόντος αληθινά φιλικού προς το περιβάλλον».

(Αναΐς Παρίση – womantoc.gr) 

Η φύτευση γκαζόν είναι μία διαδικασία που απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία και σωστή ενημέρωση για να κάνουμε την καλύτερη επιλογή που ταιριάζει στον χώρο που διαθέτουμε και στις ανάγκες μας. Η εγκατάσταση γκαζόν στον κήπο του σπιτιού μας δίνει μία όμορφη αίσθηση ηρεμίας και χαλάρωσης, καθώς αποτελεί ένα υπέροχο χώρο αναψυχής για όλη την οικογένεια. Χρειάζεται, βέβαια, και την κατάλληλη περιποίηση. Ανάλογα τον τύπο χλοοτάπητα που θα επιλέξουμε, η φροντίδα του γκαζόν απαιτεί τακτικό πότισμα και συντήρηση για να διατηρηθεί όμορφο και υγιές. 

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες γκαζόν και μίγματα με διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανάλογα τη χρήση που το θέλουμε. Άλλοι τύποι γκαζόν είναι πιο ανθεκτικοί στις υψηλές θερμοκρασίες και άλλοι ανταποκρίνονται καλύτερα στη σκιά. 

Από κει και πέρα, η φύτευση του γκαζόν μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: είτε με σπορά κάποιας ποικιλίας γκαζόν, είτε με την εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα. 

Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά ποια πλεονεκτήματα έχει κάθε μέθοδος, ποιες είναι κυριότερες ποικιλίες γκαζόν για να επιλέξουμε, ποια είναι η κατάλληλη εποχή για τη σπορά και τη φύτευση γκαζόν, καθώς και τις απαραίτητες συμβουλές για να δημιουργήσουμε ένα όμορφο χλοοτάπητα που να ταιριάζει στον χώρο και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας.

 1. Ποια εποχή γίνεται η σπορά γκαζόν και ποια πλεονεκτήματα μας προσφέρει; 

H κατάλληλη εποχή για σπορά γκαζόν είναι η άνοιξη και το φθινόπωρο, ειδικότερα από τις αρχές Μαρτίου μέχρι τα τέλη Μαΐου και από τις αρχές Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Η σπορά του χλοοτάπητα πρέπει να αποφεύγεται την ζεστή περίοδο του καλοκαιριού, καθώς και τους κρύους μήνες του χειμώνα. Ο σπόρος του γκαζόν, στις κατάλληλες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας, φυτρώνει σε 10 – 15 μέρες. 

Η σπορά του γκαζόν έχει βασικό πλεονέκτημα ότι είναι μία πολύ οικονομική μέθοδος για τη δημιουργία του χλοοτάπητα. Βέβαια, έχει πιο περιορισμένη περίοδο εγκατάστασης, απαιτεί περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί και παρουσιάζει κάποιες τεχνικές δυσκολίες για να μας δώσει το καλύτερο αποτέλεσμα, ειδικά για τους αρχάριους της κηπουρικής. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που δημιουργηθεί πρόβλημα λόγω ανομοιόμορφης σποράς ή κακού ποτίσματος, πρέπει να γίνει επανασπορά σε αυτά τα σημεία με αποτέλεσμα να καθυστερήσει κι άλλο ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα στον χλοοτάπητα μας. 

2. Σε ποιες περιπτώσεις επιλέγουμε την εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα; 

Η εγκατάσταση έτοιμου ρολό γκαζόν στον κήπο μας έχει μεγαλύτερη περίοδο εγκατάστασης που ξεκινά από τις αρχές της άνοιξης μέχρι τα τέλη φθινοπώρου. Μόνο την περίοδο του Αυγούστου, είναι καλό να αποφεύγεται η εγκατάσταση του έτοιμου χλοοτάπητα, λόγω υψηλών θερμοκρασιών και συνθηκών καύσωνα που μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα στρεσαρίσματος, τα οποία προκαλούν κιτρινίσματα και ξηράνσεις στο γρασίδι. 

Η εγκατάσταση έτοιμου χλοοτάπητα έχει σημαντικά μεγαλύτερο κόστος συγκριτικά με τη σπορά, ωστόσο προσφέρει άμεσο και εξασφαλισμένο αποτέλεσμα. Η τοποθέτηση έτοιμου χλοοτάπητα επιλέγεται περισσότερο από επαγγελματίες, όταν πρόκειται για ξενοδοχειακές και τουριστικές εγκαταστάσεις όπου απαιτείται ολοκληρωμένο αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στην περίπτωση εφαρμογής έτοιμου χλοοτάπητα, το γκαζόν μας μπορεί να πατηθεί μετά από 2 – 3 βδομάδες. 

3. Ποιες είναι οι κυριότερες ποικιλίες γκαζόν; 

Βασική προτεραιότητα για την εγκατάσταση του γκαζόν, είναι να επιλέξουμε την κατάλληλη ποικιλία, ανάλογα την χρήση που το θέλουμε, το έδαφος που θα φυτέψουμε, αν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια ή είναι πιο σκιερά και ανάλογα τις καιρικές συνθήκες της περιοχής. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες γκαζόν που μπορούμε να φυτέψουμε, όπως η φεστούκα, το κικούγιου, η ουγκάντα, το πασπάλουμ και δίχονδρα. Επίσης, έχουν διαμορφωθεί ειδικά μίγματα ποικιλιών γκαζόν για συγκεκριμένους σκοπούς, όπως για αθλητικούς χώρους ή για σκιερά σημεία. 

Μια βασική διάκριση των ποικιλιών γκαζόν είναι σε ψυχρόφιλες ποικιλίες που μένουν πράσινες την περίοδο του χειμώνα και σε θερμόφιλες ποικιλίες γκαζόν που την περίοδο του χειμώνα πέφτουν σε λήθαργο. 

Ας δούμε, λοιπόν, αναλυτικά τα χαρακτηριστικά της κάθε ποικιλίας και των μιγμάτων ποικιλιών γκαζόν για να κάνουμε την καλύτερη επιλογή που ταιριάζει στη δική μας περίπτωση. 

– Ποικιλία γκαζόν Φεστούκα

 Η ποικιλία γκαζόν φεστούκα (Festuca sp.) είναι ποικιλία ψυχρόφιλη με μέτρια αντοχή στη σκιά, γρήγορη ανάπτυξη και σκούρο πράσινο χρώμα όλη την περίοδο του χρόνου. Ανάλογα το μέγεθος του φυλλώματος, υπάρχει η ψιλόφυλλη ποικιλία, η μεσόφυλλη και η πλατύφυλλη. Η ψιλόφυλλη ποικιλία δίνει πιο καλής ποιότητας χλοοτάπητα σε σχεση με την χονδρόφυλλη που είναι πιο ανθεκτική σε προσβολή από ασθένειες. 

– Ποικιλία γκαζόν Κικούγιου 

Η ποικιλία γκαζόν κικούγιου (Kikuyu sp.) είναι ένα θερμόφιλο είδος γκαζόν με πολύ γρήγορη επιθετική ανάπτυξη και ζωηρή βλάστηση με έντονη καλυπτικότητα. Συνήθως φυτεύεται σε μίγματα με ποικιλίες γκαζόν φεστούκα που μετά από χρόνια φύτευσης επικαλύπτει πλήρως τον χώρο του χλοοτάπητα. Η ποικιλία γκαζόν κικούγιου είναι πολύ ανθεκτική σε ασθένειες, στο συνεχές πάτημα, σε υψηλές θερμοκρασίες και ξηρές συνθήκες. 

– Ποικιλία γκαζόν Ουγκάντα 

Η ποικιλία γκαζόν ουγκάντα, γνωστή και ως βερμούδα ή αγριάδα (Cynodon dactylon), είναι θερμόφιλη ποικιλία γκαζόν με μικρές ανάγκες σε νερό, κατάλληλη για ξηρά και παραθαλάσσια εδάφη. Tην περίοδο του χειμώνα η ποικιλία ουγκάντα πέφτει σε λήθαργο, κιτρινίζει και καφετίζει το φύλλωμα της. Στις αρχές της άνοιξης, ξαναβλασταίνει και πρασινίζει το φύλλωμα της προσφέροντας ένα πολύ ανθεκτικό χλοοτάπητα.

 – Ποικιλία γκαζόν Πασπάλουμ 

Το πασπάλουμ (Paspalum sp.) είναι ένα θερμόφιλο είδος γκαζόν, με μεγάλη αντοχή στην ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους, το οποίο είναι ανθεκτικό και σε ημισκιά. Διαθέτει γρήγορη ανάπτυξη την άνοιξη, αλλά εισέρχεται σε λήθαργο τον χειμώνα. Έχει ζωηρή και πλούσια βλάστηση την περίοδο του καλοκαιριού και δίνει ένα καταπράσινο χλοοτάπητα. 

– Ποικιλία γκαζόν Διχόνδρα 

Η διχόνδρα ή καλλωπιστικό τριφύλλι είναι μία ποικιλία γκαζόν που διαθέτει πυκνό στρογγυλό πράσινο φύλλωμα και χαμηλή ανάπτυξη. Επειδή έχει μεγάλη καλυπτικότητα, δεν αναπτύσσονται αγριόχορτα (ζιζάνια) μέσα στον χλοοτάπητα και συνήθως δε χρειάζεται κούρεμα. Η ποικιλία γκαζόν διχόντρα παρουσιάζει καλή εμφάνιση και σε ημισκερά σημεία.

– Μίγματα ποικιλιών γκαζόν για γήπεδα

 Για γήπεδα και αθλητικούς χώρους που υπάρχει συνεχές πάτημα και καταπόνηση του χλοοτάπητα, έχουν διαμορφωθεί ειδικά μίγματα γκαζόν από βελτιωμένες ποικιλίες. Αυτά τα μίγματα ποικιλιών γκαζόν προσφέρουν τη δημιουργία ενός πυκνού χλοοτάπητα, ανθεκτικού σε ασθένειες, με γρήγορη αναβλάστηση και αποκατάσταση στο πάτημα. 

– Μίγματα ποικιλιών για σκιερά σημεία 

Επειδή αρκετές ποικιλίες γκαζόν δεν παρουσιάζουν καλή εμφάνιση σε σκιερά σημεία ή σε περιοχές κάτω από δέντρα, έχουν δημιουργηθεί ειδικά μίγματα ποικιλιών γκαζόν που παρουσιάζουν ζωηρή βλάστηση και καταπράσινο φύλλωμα σε σκιερές περιοχές. 

4. Πώς προετοιμάζουμε το έδαφος για την εγκατάσταση γκαζόν; 

Είτε σπείρουμε γκαζόν, είτε φυτέψουμε έτοιμο χλοοτάπητα, είναι απαραίτητο να γίνει κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους για να έχουμε επιτυχία στην εγκατάσταση. 

Πριν προχωρήσουμε στη φύτευση γκαζόν, η προετοιμασία του εδάφους περιλαμβάνει τα εξής βήματα:   

– Απομακρύνουμε χόρτα και ζιζάνια και αφαιρούμε τις μεγάλες πέτρες.

 – Δημιουργούμε αφράτο χώμα με ένα καλό φρεζάρισμα και ενσωματώνουμε τύρφη, κομπόστ και λίπασμα βραδείας αποδέσμευσης για γκαζόν, ώστε να βελτιώσουμε την ποιότητα του χώματος και να το εμπλουτίσουμε με θρεπτικά συστατικά.

Η φύτευση γκαζόν είναι μία διαδικασία που απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία και σωστή ενημέρωση για να κάνουμε την καλύτερη επιλογή που ταιριάζει στον χώρο που διαθέτουμε και στις ανάγκες μας

– Εγκαθιστούμε σύστημα με αυτόματο πότισμα για το γκαζόν, προκειμένου να έχουμε άριστη κάλυψη σε όλον τον χώρο που θα γίνει η σπορά του γκαζόν ή θα τοποθετήσουμε το ρολό του έτοιμου γκαζόν. 

– Ισοπεδώνουμε το χώμα με τσουγκράνα δίνοντας μία ελαφριά κλίση στο έδαφος για να στραγγίζει το νερό και να μη λιμνάζει. 

– Με ένα κύλινδρο ή ένα βαρέλι, συμπιέζουμε ελαφρά το χώμα. Στη συνέχεια, το ποτίζουμε καλά και το αφήνουμε να στεγνώσει. 

5. Πώς κάνουμε τη σπορά για την εγκατάσταση νέου χλοοτάπητα; 

Αφού προετοιμάσαμε κατάλληλα το έδαφος για την σπορά του γκαζόν και προμηθευτούμε την κατάλληλη ποικιλία γκαζόν, προχωράμε στη σπορά του γκαζόν ως εξής: 

– Μοιράζουμε τον σπόρο της ποικιλίας γκαζόν που έχουμε προμηθευτεί σε δύο ίσα μέρη και σπέρνουμε σταυρωτά προκειμένου να έχουμε μεγαλύτερη ομοιομορφία στην κάλυψη. 

– Ενσωματώνουμε τον σπόρο του γκαζόν στο χώμα με μία τσουγκράνα και το πατάμε ελαφρά με ένα κύλινδρο ή με ένα βαρέλι. 

– Διασκορπίζουμε στο χώμα ειδικό απωθητικό για να αντιμετωπίσουμε τα μυρμήγκια στον κήπο και να μην πάρουν το σπόρο του γκαζόν. 

– Ποτίζουμε 2 – 3 φορές την ημέρα, μέχρι να φυτρώσουν οι σπόροι του γκαζόν, για περίπου 2 βδομάδες. Είναι σημαντικό να διατηρούμε συνεχώς σχετικά υγρό το χώμα, χωρίς να το αφήνουμε να πλημμυρίζει, γιατί τότε σε αυτά τα σημεία δεν θα φυτρώσουν οι σπόροι του γκαζόν. 

– Αποφεύγουμε το πάτημα του χλοοτάπητα μέχρι να φυτρώσουν οι σπόροι και το γρασίδι φτάσει σε ύψος 8 – 10 εκατοστών που θα κάνουμε το πρώτο κούρεμα. 

6. Πώς γίνεται η τοποθέτηση έτοιμου γκαζόν; 

Μετά την απαραίτητη προετοιμασία του εδάφους και αφού προμηθευτούμε το είδος έτοιμου χλοοτάπητα που ταιριάζει στις ανάγκες μας, προχωράμε στην τοποθέτησή του ως εξής: 

– Ξεκινάμε την τοποθέτηση έτοιμου χλοοτάπητα από την πιο μακρινή πλευρά του κήπου, βάζοντας σαν οδηγό πασαλάκια και σπάγκο που τεντώνουμε. 

– Τοποθετούμε το ρολό του γκαζόν με τέτοιο τρόπο ώστε η κάθε λωρίδα να έχει άμεση επαφή με τη διπλανή λωρίδα χωρίς να αφήνει καθόλου κενά και ταυτόχρονα να μην την καλύπτει από πάνω. 

– Κάνουμε προσεκτικά τα κοψίματα του έτοιμου γκαζόν στις άκρες του κήπου με ένα κοφτερό μαχαίρι, έτσι ώστε να έχουμε καλή εφαρμογή και να μην παρατηρούνται κενά που δεν δίνουν καλό αισθητικό αποτέλεσμα. 

– Η τοποθέτηση είναι καλό να γίνεται απόγευμα, ώστε να μην έχουμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Αν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες ποτίζουμε με λάστιχο κάθε 20 – 30 τμ. έτοιμου γκαζόν μόλις το τοποθετούμε. 

– Μόλις ολοκληρώσουμε την διαδικασία της τοποθέτησης, περνάμε τον χλοοτάπητα με έναν κύλινδρο ή με ένα πλαστικό βαρέλι που γεμίζουμε με νερό για να έρθει σε καλή επαφή με το έδαφος. 

– Ποτίζουμε δύο φορές την μέρα το χλοοτάπητα τον χλοοτάπητα για να διατηρήσουμε υψηλή υγρασία, ενώ μετά απο 2 εβδομάδες επανερχόμαστε στο κανονικό πότισμα ανάλογα την εποχή, το έδαφος και τις θερμοκρασίες που επικρατούν. 

– Για 2-3 εβδομάδες μετά την τοποθέτηση δεν πατάμε τον χλοοτάπητα μέχρι να ριζώσει καλύτερα στο χώμα και κάνουμε το πρώτο κούρεμα όταν φτάσει σε ύψος 8-10 εκατοστών. 

7. Κι ένα μυστικό για τη σπορά και φύτευση γκαζόν 

Αν έχουμε κατοικίδια στο σπίτι μας όπως γάτες ή σκύλους, μετά την σπορά του γκαζόν ή την τοποθέτηση του έτοιμου χλοοτάπητα, είναι καλό να περιφράξουμε το συγκεκριμένο χώρο για λίγες εβδομάδες για να εξασφαλίσουμε την καλή εγκατάσταση του. 

Πηγή – mistikakipou.gr

Εµβαπτίσµατα σε σχήµα pellet, παρασκευασµένα από αρωµατικά φυτά και µείγµατα βοτάνων, τα οποία τα καλλιεργεί, µε βιολογικό τρόπο, στο ιδιόκτητο αγρόκτηµά της στην περιοχή του Σοχού Θεσσαλονίκης, είναι η καινοτόµα πρόταση, που λανσάρει στην εγχώρια αγορά ροφηµάτων, η οικοτεχνία «Ώρα για Τσάι Σοχού – Tea time Sohos».

Εµπνευστής της ιδέας, που έχει εξασφαλίσει, µάλιστα, και κατοχύρωση από τον Οργανισµό Βιοµηχανικής Ιδιοκτησίας για την πρωτότυπη πατέντα που ανέπτυξε, είναι ο παραγωγός Απόστολος Μισχόπουλος, ο οποίος είδε µια ευκαιρία να διαφοροποιηθεί από τον ανταγωνισµό, εκεί που οι άλλοι έβλεπαν µια απλή µηχανή παραγωγής pellet.

«Ήταν µέσα στην πρώτη καραντίνα του κορονοϊού, όταν σκέφτηκα να αξιοποιήσω µια µηχανή του pellet, που είχαµε. Έπειτα από ορισµένες µετατροπές στον εξοπλισµό, το δοκίµασα µε τα βότανα και είδα ότι το τελικό προϊόν όχι µόνο δεν χάνει τίποτε σε ποιότητα, αλλά είναι πιο εύχρηστο στη διαχείρισή του. Κι αυτό γιατί µειώνεται έως και 80% ο αρχικός όγκος της πρώτης ύλης και διευκολύνεται η αποθήκευση κι η διακίνησή της, ενώ λόγω της συµπύκνωσης αποξηραίνεται ένα περίπου 3% παραπάνω από ό,τι µε την κλασσική µέθοδο», εξηγεί ο κ. Μισχόπουλος, για το πώς έφτασε να δηµιουργήσει το νέο καινοτόµο προϊόν και τί πλεονεκτήµατα του προσδίδει.

Για την κάλυψη των αναγκών της οικοτεχνίας σε πρώτη ύλη, ο συνοµιλητής µας διαθέτει ένα αγρόκτηµα 10 στρεµµάτων, στο οποίο καλλιεργεί, µε βιολογικές µεθόδους, σε υψόµετρο 600 µέτρων, τσάι του βουνού, φασκόµηλο, θυµάρι, µέντα, µελισσόχορτο, χαµοµήλι κι άλλα αρωµατικά φυτά, τα οποία εµπλουτίζει µε νέα είδη, ανάλογα µε τα µείγµατα που θέλει να κυκλοφορήσει στην αγορά.

Η πρώτη ύλη γίνεται pellet, συσκευάζεται και παίρνει το δρόμο για τα καταστήματα

Με τη χρήση της µηχανής pellet ο ευρεσιτέχνης παραγωγός, έχει, πλέον, καθετοποιήσει πλήρως την οικογενειακή οικοτεχνία, καθώς εκτός από την καλλιέργεια των αρωµατικών φυτών και βοτάνων, έχει προχωρήσει και στην τυποποίηση, τη συσκευασία κι εµπορία του τελικού προϊόντος. «Αυτή τη στιγµή έχουµε τέσσερις διαφορετικές συσκευασίες. Το Τσάι του βουνού, το φασκόµηλο, το χαµοµήλι και ένα ενεργειακό µείγµα µε διάφορα βότανα, τα οποία συσκευάζονται σε κουτάκια που περιέχουν 15 εµβαπτίσµατα µε κάψουλες τύπου pellet», τονίζει ο παραγωγός και προσθέτει πως η διάθεσή τους γίνεται τοπικά και στη Θεσσαλονίκη, σε καταστήµατα µε προϊόντα της περιοχής του Σοχού και delicatessen.

«Μετά τη συγκοµιδή η οποία γίνεται χειρωνακτικά, όπως και σχεδόν όλες οι εργασίες µέχρι την τελική συσκευασία, ακολουθεί η ξήρανση των αρωµατικών µε φυσικό τρόπο και στη συνέχεια τα κόβουµε σε µικρά κοµµάτια για να είναι ευκολότερη η αποθήκευση. Όταν έχουµε µία παραγγελία, µετατρέπουµε την πρώτη ύλη σε pellet και τη συσκευάζουµε, πριν πάρει το δρόµο για τα καταστήµατα, έχοντας αποκτήσει υπεραξία», λέει ο κ. Μισχόπουλος.

Με τη χρήση της µηχανής pellet ο ευρεσιτέχνης παραγωγός, έχει, πλέον, καθετοποιήσει πλήρως την οικογενειακή οικοτεχνία, καθώς εκτός από την καλλιέργεια των αρωµατικών φυτών και βοτάνων, έχει προχωρήσει και στην τυποποίηση, τη συσκευασία κι εµπορία του τελικού προϊόντος

Σε δεύτερο επίπεδο, στόχος του συνοµιλητή µας είναι να εµπλουτίσει περαιτέρω τους υφιστάµενους κωδικούς µε νέες γεύσεις, ποντάροντας, όπως λέει, κυρίως στα µείγµατα ροφηµάτων, για τα οποία υπάρχει µεγαλύτερη ζήτηση από την αγορά. «Ευελπιστούµε µέσα στην άνοιξη να έχουµε κάποιες καινούριες συνταγές µε µείγµατα βοτάνων και αφού κάνουµε τις απαραίτητες δοκιµές, µετά το Σεπτέµβριο και τη συγκοµιδή να είµαστε έτοιµοι να βγούµε στην αγορά µε νέους κωδικούς», τονίζει και συµπληρώνει: «Θέλουµε επίσης να επεκταθούµε και σε άλλα σηµεία πώλησης, ακόµη και στο εξωτερικό, αλλά µε µέτρο διότι είµαστε µια µικρή οικοτεχνία µε πεπερασµένες δυνατότητες παραγωγής και µας ενδιαφέρει να µπορούµε να δίνουµε ίδια ποιότητα στο τελικό προϊόν, χωρίς να τη θυσιάσουµε στο βωµό της αύξησης των ποσοτήτων».

(Λεωνίδας Λιάμης – agronews.gr)

Ακόμα και στην Ελλάδα το μπουκετάκι των 6 λουλουδιών πωλείται προς 14.40 ευρώ.

 Ποια εποχή κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές και τι κλάδεμα χρειάζεται κάθε είδος τριανταφυλλιάς; Όσοι έχουμε τριανταφυλλιές, γνωρίζουμε ότι το κλάδεμα αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη φροντίδα της τριανταφυλλιάς για να απολαμβάνουμε πλούσια ανθοφορία με μεγάλη διάρκεια.

Η τριανταφυλλιά χρειάζεται κλάδεμα κάθε χρόνο για να ανανεωθεί και να μας δώσει νέα βλάστηση με πολλά υπέροχα τριαντάφυλλα. Οι τριανταφυλλιές που κλαδεύονται σωστά δίνουν περισσότερα λουλούδια, έχουν έντονη βλάστηση και μεγαλύτερη αντοχή στις ασθένειες. Τ

Tα βασικά βήματα που ακολουθούμε για το σωστό κλάδεμα της τριανταφυλλιάς είναι κοινά για όλες τις τριανταφυλλιές, είτε τις έχουμε στον κήπο, είτε βρίσκονται σε γλάστρα. Βέβαια, ανάλογα το είδος της τριανταφυλλιάς, υπάρχουν διαφορετικοί χειρισμοί για να εξασφαλίσουμε ζωηρή ανάπτυξη και πλούσια ανθοφορία. 

Παρακάτω, θα δούμε αναλυτικά τα μυστικά του κλαδέματος της τριανταφυλλιάς, πώς κλαδεύουμε κάθε είδος τριανταφυλλιάς και τι προσέχουμε για να φτιάξουμε ένα κήπο γεμάτο με πανέμορφα τριαντάφυλλα που διαρκούν περισσότερο. 

Ποια εποχή κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές; 

Κατάλληλη εποχή για το χειμερινό κλάδεμα της τριανταφυλλιάς είναι από τα μέσα του χειμώνα όταν τα φυτά είναι ακόμα σε λήθαργο, και πριν την έναρξη της νέας βλάστησης. Τ

ο κλάδεμα των τριανταφυλλιών σε διάφορες περιοχές της χώρας μας γίνεται μέσα στην περίοδο Ιανουαρίου – Μαρτίου. Ανάλογα με την περιοχή και το υψόμετρο στο οποίο βρίσκονται οι τριανταφυλλιές μας, μπορεί να διαφέρει πότε θα τις κλαδέψουμε. 

Συγκεκριμένα, στις νότιες περιοχές της χώρας κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές νωρίτερα μέσα στο χειμώνα την περίοδο Ιανουαρίου- Φεβρουαρίου. Σε βορειότερες περιοχές και σε πιο ορεινές, το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς καθυστερεί λίγο και γίνεται την περίοδο Φεβρουάριου – Μαρτίου. 

Ποια εργαλεία χρησιμοποιούμε για το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς; 

Για το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς, χρειαζόμαστε κατάλληλα εργαλεία όπως κλαδευτήρι, γάντια, χαλκό και πάστα κλαδέματος που μας επιτρέπουν να κλαδέψουμε ευκολότερα και πιο αποτελεσματικά τις τριανταφυλλιές μας. 

Κλαδευτήρι τριανταφυλλιάς: Επιλέγουμε κλαδευτήρι κατάλληλο για τριανταφυλλιές που να κάνει τομές σε βλαστούς μέχρι 2 εκατοστά σε πάχος. Το κλαδευτήρι μπορεί να είναι είναι τύπου bypass κατάλληλο περισσότερο για φρέσκους βλαστούς ή ακμονοειδές κατάλληλο περισσότερο για ξερούς βλαστούς. 

Γάντια για τριανταφυλλιές: Χρησιμοποιούμε γάντια, ειδικά για τριανταφυλλιές, αδιαπέραστα στα αγκάθια που παράλληλα είναι αρκετά άνετα στο χέρι μας, ώστε να μπορούμε να χειριστούμε το κλαδευτήρι και να κλαδέψουμε με ευκολία τις τριανταφυλλιές μας. 

Χαλκός και πάστα κλαδέματος: Για προστασία από ασθένειες, προμηθευόμαστε ειδικό βιολογικό σκεύασμα χαλκού από γεωπονικά καταστήματα για να ψεκάσουμε τις τριανταφυλλιές μετά το κλάδεμα καθώς και πάστα κλαδέματος για να αλείψουμε τις μεγάλες τομές κλαδέματος στους βλαστούς της τριανταφυλλιάς.

Πώς κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές; 

Το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς έχει ως βασικό στόχο να βοηθήσουμε το φυτό να αναπτύξει νέα βλάστηση και ταυτόχρονα να του εξασφαλίσουμε καλό αερισμό για προστασία από ασθένειες και έντομα. Αν και το κλάδεμα στα διάφορα είδη και ποικιλίες τριανταφυλλιάς διαφέρει, υπάρχουν κάποιες κοινές βασικές αρχές και βήματα που ακολουθούμε όταν κλαδεύουμε. 

1. Αφαιρούμε ξερά, άρρωστα και αδύνατα κλαδιά: Με την αφαίρεση από τη βάση τους, των ξερών, αδύναμων και προσβεβλημένων από ασθένειες βλαστών της τριανταφυλλιών, βοηθούμε στην ανάπτυξη ζωηρής βλάστησης της τριανταφυλλιάς και εξασφαλίζουμε καλύτερο αερισμό στα φυτά. 

2. Κλαδεύουμε μισό εκατοστό πάνω από το μάτι. ”Μάτι” ή οφθαλμό στις τριανταφυλλιές ονομάζουμε την προεξοχή που βρίσκεται πάνω στον βλαστό του φυτού, ανά διαστήματα. Φροντίζουμε να κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές μισό εκατοστό πάνω από την προεξοχή αυτή, ώστε να αναπτυχθεί φυσιολογικά ο καινούριος βλαστός του φυτού της τριανταφυλλιές. 

3. Αποφεύγουμε να κλαδέψουμε αρκετά ψηλότερα από το μάτι. Κλαδεύοντας τις τριανταφυλλιές, πολύ ψηλότερα από το μάτι, το τμήμα του βλαστού που θα παραμείνει, το οποίο ονομάζεται ”τακούνι” από τους κηπουρούς, θα ξεραθεί και δεν θα βλαστήσει. Κάτι που δεν είναι αισθητικά όμορφο για τις τριανταφυλλιές μας. 

Όσοι έχουμε τριανταφυλλιές, γνωρίζουμε ότι το κλάδεμα αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη φροντίδα της τριανταφυλλιάς για να απολαμβάνουμε πλούσια ανθοφορία με μεγάλη διάρκεια

4. Δεν κλαδεύουμε πολύ κοντά στο μάτι της τριανταφυλλιάς. Αν κλαδέψουμε τους βλαστούς της τριανταφυλλιάς πολύ κοντά στο μάτι και δεν κρατήσουμε την απόσταση του μισού εκατοστού που αναφέραμε παραπάνω, υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί το μάτι και να μην βλαστήσει η τριανταφυλλιά μας από εκείνο το σημείο του βλαστού. 

5. Κλαδεύουμε σε μάτι που βλέπει πάντα προς τα έξω. Κλαδεύουμε πάντα τους βλαστούς της τριανταφυλλιάς σε μάτι που βλέπει προς τα έξω, για να αναπτυχθεί προς τα έξω η καινούρια βλάστηση εξασφαλίζοντας ανοιχτό κέντρο στο φυτό, καλύτερο αερισμό, είσοδο του ηλιακού φωτός στα φύλλα και μείωση της προσβολής από ασθένειες. 

6. Κάνουμε τομές κλαδέματος με κλίση αντίθετα του ματιού. Κλαδεύουμε τις τριανταφυλλιές κάνοντας τομές με ελαφριά κλίση, αντίθετα της πλευράς του ματιού για να απομακρύνεται η υγρασία και το νερό από το μάτι ώστε να αποφεύγουμε την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών. 

7. Κλαδεύουμε τους βλαστούς μέχρι να βρούμε λευκό υγιές ξύλο. Αρκετές φορές, κλαδεύοντας τις τριανταφυλλιές παρατηρούμε ότι το εσωτερικό του βλαστού της τριανταφυλλιάς έχει προσβληθεί από ασθένεια και είναι χρώμα καφετί ή είναι ξερό. Συνεχίζουμε να κλαδεύουμε πιο χαμηλά τους συγκεκριμένους βλαστούς μέχρι να βρούμε λευκό υγιές ξύλο στο εσωτερικό τους.

8. Απομακρύνουμε τους πλεονάζοντες βλαστούς. Πολλές φορές αναπτύσσονται περισσότεροι από έναν βλαστό από το μάτι που κλαδέψαμε τις τριανταφυλλιές, την προηγούμενη χρονιά, κάτι που παρουσιάζεται συχνά στις ζωηρές ποικιλίες τριανταφυλλιάς ή όταν έχουμε προσθέσει μεγάλη ποσότητα λιπάσματος αζώτου. Φροντίζουμε λοιπόν με το κλάδεμα να απομακρύνουμε τους βλαστούς που περισσεύουν. 

9. Αφαιρούμε τους άγριους βλαστούς από τη βάση της τριανταφυλλιάς. Στα φυτώρια, οι περισσότερες ποικιλίες τριανταφυλλιάς, ειδικά οι θαμνώδεις, οι δενδρώδεις και οι αναρριχώμενες είναι εμβολιασμένες σε υποκείμενα άγριας τριανταφυλλιάς. Κάτω από το σημείο εμβολιασμού, κοντά στη ρίζα της τριανταφυλλιάς αναπτύσσονται άγριοι βλαστοί που πρέπει να τους απομακρύνουμε με το κλάδεμα. 

10. Απομακρύνουμε τα υπολείμματα του κλαδέματος. Αφού ολοκληρωθεί το κλάδεμα, απομακρύνουμε τα υπολείμματα του κλαδέματος, βλαστούς και φύλλα, στα σκουπίδια ή τα καίμε. Με αυτόν τον τρόπο, καταστρέφουμε πιθανές εστίες μόλυνσης από μυκητολογικές ασθένειες όπως το ωίδιο της τριανταφυλλιάς, η σκωρίαση της τριανταφυλλιάς και η μαύρη κηλίδωση. 

11. Ψεκάζουμε με σκεύασμα χαλκού τις τριανταφυλλιές. Μετά το κλάδεμα, ψεκάζουμε τα κλαδεμένα φυτά τριανταφυλλιάς με βιολογικό σκεύασμα χαλκού για προστασία από μυκητολογικές ασθένειες και καλύπτουμε με πάστα κλαδέματος τις μεγάλες τομές που κάνουμε. 

Τι ειδικό κλάδεμα χρειάζεται κάθε είδος τριανταφυλλιάς; 

Πέρα από τις γενικές αρχές για το κλάδεμα τις τριανταφυλλιάς που αναφέραμε, παραθέτουμε παρακάτω ειδικές συμβουλές κλαδέματος ξεχωριστά για κάθε είδος και ποικιλία τριανταφυλλιάς που διαθέτουμε στον κήπο, στην αυλή και στο μπαλκόνι μας: 

# Κλάδεμα τριανταφυλλιάς μινιατούρας: Οι τριανταφυλλιές μινιατούρες είναι ποικιλίες τριανταφυλλιές που το ύψος τους δεν υπερβαίνει τα 40 εκατοστά και φέρουν πολλά μικρά άνθη, μεμονωμένα ή σε μπουκέτα. Σε αυτές τις ποικιλίες, αφαιρούμε αδύναμους και ασθενείς βλαστούς από τη βάση τους ενώ παράλληλα κλαδεύουμε τα ζωηρά κλαδιά στα 3 – 4 μάτια από τη βάση τους. 

# Κλάδεμα τριανταφυλλιάς υβριδίων τσαγιού: Τα «υβρίδια τσαγιού» είναι τριανταφυλλιές που διαθέτουν χαμηλή θαμνώδη ανάπτυξη, ζωηρή βλάστηση και ύψος που φθάνει μέχρι τα 70 εκατοστά. Στις συγκεκριμένες ποικιλίες τριανταφυλλιές, απομακρύνουμε τα ξερά και άρρωστα κλαδιά και στη συνέχεια κλαδεύουμε τους βλαστούς στα 2 – 3 μάτια από τη βάση τους, περίπου 15 εκατοστά πάνω από το έδαφος. 

# Κλάδεμα θαμνώδους τριανταφυλλιάς: Οι θαμνώδεις ποικιλίες τριανταφυλλιάς διαθέτουν χαμηλό βασικό κορμό και φθάνουν συνήθως σε ύψος 1 – 1,5 μέτρο από το έδαφος. Στις θαμνώδες τριανταφυλλιές, κλαδεύουμε τα μακριά κλαδιά τους περίπου στο ένα τρίτο του μήκους που διαθέτουν, τους κατώτερους βλαστούς κλαδεύουμε στα 2 – 3 μάτια ενώ απομακρύνουμε την αδύναμη βλάστηση με μικρή ανθοφορία από την βάση της. 

# Κλάδεμα τριανταφυλλιάς εδαφοκάλυψης: Οι ποικιλίες τριανταφυλλιάς εδαφοκάλυψης αναπτύσσουν μακριούς πλάγιους βλαστούς και έρπουν στο έδαφος. Οι συγκεκριμένες ποικιλίες συνήθως χρειάζονται κλάδεμα κάθε 2 – 3 χρόνια, κατά το οποίο, μειώνουμε το ύψος των βλαστών της τριανταφυλλιάς στο 1/3 από την επιφάνεια του εδάφους. 

# Κλάδεμα δενδρώδους τριανταφυλλιάς: Οι δενδρώδεις ποικιλίες τριανταφυλλιάς φτάνουν σε ύψος ενάμιση με δύο μέτρα σχηματίζοντας ένα ψηλό κεντρικό κορμό, από τον οποίο αναπτύσσονται τα κλαδιά της. Με το κλάδεμα, διατηρούμε αρχικά το δενδρώδες σχήμα κλαδεύοντας πάνω από το σημείο διακλάδωσης του κεντρικού κορμού, τα μακριά κλαδιά περίπου στο ένα τρίτο του μήκους και τους χαμηλότερους βλαστούς στα 2 – 3 μάτια από τη βάση τους. 

# Κλάδεμα αναρριχώμενης τριανταφυλλιάς: Οι αναρριχώμενες τριανταφυλλιές αναπτύσσουν βλαστούς που μπορεί να φθάσουν σε μήκος τα 4-5 μέτρα και καλύπτουν τοίχους και πέργκολες. Στις συγκεκριμένες ποικιλίες, αφαιρούμε αρχικά τους ξερούς και αδύναμους βλαστούς από τη βάση τους, δένουμε στην υποστύλωση τους βλαστούς που αναπτύσσονται από τα κεντρικά κλαδιά και στη συνέχεια κλαδεύουμε τους δευτερεύοντες ανθοφόρους βλαστούς στα 3 – 4 μάτια. 

Κι ένα μυστικό για το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς

 Εκτός από το χειμωνιάτικο κλάδεμα της τριανταφυλλιάς, υπάρχει και το θερινό κλάδεμα. Κατά την περίοδο του καλοκαιριού, αφαιρούμε τα τριαντάφυλλα μόλις ολοκληρωθεί η ανθοφορία τους για να προωθήσουμε την εμφάνιση νέων λουλουδιών και να εξασφαλίσουμε μία πλούσια και μεγάλης διάρκειας ανθοφορία.

Πηγή – mistikakipou.gr 

Οι μελισσοκόμοι μπορείτε να υποβάλλετε ηλεκτρονικά:

 Η Σάιλα Ντάρμος παρέλαβε ένα μικρό κομμάτι γης με ελαιώνες και εσπεριδοειδή, κοντά στη θάλασσα, στη Σκάλα Λακωνίας, από τον πατέρα της, που επί τριάντα χρόνια το καλλιεργούσε αποκλειστικά με βιολογικές πρακτικές. Οι σπουδές της στην κοινωνιολογία τη βοήθησαν, μη έχοντας ακόμη τη γεωργική γνώση, στο να παρατηρεί τον τρόπο που το κτήμα από μόνο του λειτουργούσε. Τι σήκωνε το χώμα, τι φυτά φύτρωναν από μόνα τους. Μέσα από την παρατήρηση, έχοντας -σαν νέα γενιά- στο μυαλό της έννοιες όπως η περμακουλτούρα, έκανε ένα βήμα παραπάνω και ανέβασε τη διαχείριση των καλλιεργειών σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο. Επέλεξε να περάσει σε αγροδασοπονία, ένα σύστημα ακόμη άγνωστο στην ελληνική αγροτική κοινωνία τού σήμερα, έχοντας σαν όραμα τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος, αρμονικής συμβίωσης ανθρώπων και οικοσυστημάτων για την παραγωγή υψηλής διατροφικής αξίας προϊόντων.

Η γνωριμία με τη Σάιλα Ντάρμος ήταν η ωραιότερη στιγμή της ημέρας μου στο bio festival όπου και συναντηθήκαμε, αλλά και κομβικής σημασίας θα μπορούσα να πω. Είχα ανάγκη να δω κάτι καινούργιο, να πάρω ελπίδα για το μέλλον, ότι τα πράγματα προχωρούν, εξελίσσονται, ότι νέα παιδιά δημιουργούν καινοτόμα προϊόντα μέσα από επιστημονική προσέγγιση της αγροτικής ζωής και σε μεγαλύτερη αρμονία με τη φύση. Και αυτή την ελπίδα μού τη χάρισε απλόχερα αυτό το νεαρό κορίτσι με τη δουλειά του και την όμορφη παρουσία του.

Με έστειλαν άλλοι εκθέτες στο περίπτερό της για να δοκιμάσω τις «καλύτερες πράσινες ελιές που έχεις φάει ποτέ», που αυτοί τις είχαν πρωτύτερα γευτεί και τιμήσει. Έχω μάθει να μην αφήνω τις ευκαιρίες να χάνονται κι έτσι βρέθηκα -σε ένα πολύ λιτό αλλά αισθητικά πολύ προσεγμένο περίπτερο- μπροστά σε μια νεαρή κοπέλα με πλατύ χαμόγελο που μιλούσε στους επισκέπτες για τα προϊόντα που προσέφερε.

Πάστα πράσινης ελιάς – καυτερή, ελιές πράσινες, ελιές Καλαμών με την αντίστοιχη πάστα ελιάς, με λιγότερα όμως καρυκεύματα. Φυσικά δοκίμασα πρώτα τις πράσινες ελιές που βρίσκονταν μέσα σε βάζο με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο δικής τους παραγωγής (υπήρχε και ελαιόλαδο με βότανα), όπως άλλωστε και οι Καλαμών. Εξαιρετικές. Πέρασα στην πάστα ελιάς. Γνώριμη μου φάνηκε η γεύση.

”Ρίγανη”; ρώτησα.

– Ναι, και σκόρδο. Αρέσει πολύ στους καταναλωτές του εξωτερικού, στους οποίους κυρίως απευθυνόμαστε, μου απάντησε μία από τις δύο κοπέλες που ήταν εκεί.

Εκμεταλλεύτηκα την άφιξη νέων επισκεπτών για να περιεργαστώ με την ησυχία μου τα άλλα προϊόντα στον πάγκο. Την προσοχή μου τράβηξε η πολύ προσεγμένη ετικέτα με ασημένια τα γράμματα της ονομασίας των προϊόντων: «Silver leaf».

Παρατήρησα πως το καπάκι από τις πάστες ελιάς έχει αυτοκόλλητο QR code, με την πρόσκληση: «Μάθετε για εμάς, δείτε το βίντεο». Να ακόμη ένα συν. Πήρα ένα βαζάκι με θαλασσινό αλάτι Μάνης. Στην ετικέτα διάβασα: «Συλλέγεται με το χέρι από τους λάκκους των βράχων στις ακτές της Μάνης, στεγνώνει με φυσικό τρόπο στον ήλιο. Ανεπεξέργαστο».

Είχαν και ταχίνι, «ολικής άλεσης, αλεσμένο με παραδοσιακό τρόπο σε πετρόμυλο». «Πόσα προϊόντα μπορεί να έχει ένα κτήμα;» αναρωτήθηκα, όταν άκουσα τη μία κοπέλα να λέει ότι στο κτήμα ακολουθούν σύστημα Agroforestry (Αγροδασοπονίας). Αυτή η πληροφορία ήταν για μένα η πιστοποίηση ότι είχα ανακαλύψει θησαυρό.

Έτσι ξεκίνησε η γνωριμία μας με τη Σάιλα Ντάρμος, την ιδιοκτήτρια της Silver leaf και δώσαμε ραντεβού για να συνεχίσουμε τη συζήτησή μας την επομένη ημέρα, με ηρεμία.

Θα μπορούσε να πει κανείς, γιατί τόση χαρά; Τι παραπάνω έχει από ένα άλλο βιοκαλλιεργητή;

Όποιος γνωρίζει από επαρχία καταλαβαίνει τι σημαίνει τριάντα χρόνια πριν, ένα κτήμα είκοσι στρεμμάτων να καλλιεργείται με αποκλειστικά βιολογικές μεθόδους. Και πού; Στη Σκάλα Λακωνίας, στην καρδιά των ελαιώνων που ακόμη και σήμερα ελάχιστοι είναι οι βιοκαλλιεργητές. Με το 95% της παραγωγής τους -εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, επιτραπέζιες ελιές, διάφορα εσπεριδοειδή- να φεύγει κατευθείαν για το εξωτερικό όταν ακόμη σήμερα η μεγαλύτερη ποσότητα ελαιολάδου φεύγει χύμα στο εξωτερικό.

Και τώρα, που η διαχείριση του κτήματος πέρασε μετά το «φευγιό» του πατέρα Σταύρου Ντάρμου στην κόρη του Σάιλα, αυτή, μια νεαρή κοπέλα, αποφασίζει να ακολουθήσει τις αρχές της αγροδασοπονίας, απόφαση που καταδεικνύει την αγάπη και τον σεβασμό στη γη και στις λειτουργίες της φύσης, αφού είναι σε υψηλότερο επίπεδο -θα τολμήσω να πω- όχι μόνο από τη βιολογική, αλλά και από τη βιοδυναμική καλλιέργεια.

Η αγροδασοπονία συνδυάζει τις γεωργικές καλλιέργειες με τη συνύπαρξη δέντρων καρποφόρων και μη, τόσο για την παραγωγή χρήσιμης ξυλείας που χρησιμοποιείται για την αύξηση της οργανικής ύλης του χώματος αλλά και βρώσιμων καρπών. Στον σχεδιασμό δε των νέων φυτεύσεων δημιουργούνται «όροφοι» βλάστησης.

Θάμνοι, καρποφόρα δέντρα και δέντρα που φτάνουν σε μεγάλο ύψος και αποτελούν τη σκεπή του συστήματος. Και όλα έχουν τον ρόλο τους, αλληλοσυμπληρώνονται και συνεπικουρούν στην υγιή δομή και λειτουργία του οικοσυστήματος που δομούν, το οποίο στηρίζεται και δημιουργείται σε ένα πλούσιο έδαφος, παράγοντας, έτσι, εξαιρετικής διατροφικής αξίας προϊόντα.

Η αγροδασοπονία συνδυάζει τις γεωργικές καλλιέργειες με τη συνύπαρξη δέντρων καρποφόρων και μη, τόσο για την παραγωγή χρήσιμης ξυλείας που χρησιμοποιείται για την αύξηση της οργανικής ύλης του χώματος αλλά και βρώσιμων καρπών

«Γύρισα στην Ελλάδα πριν ”φύγει” ο πατέρας μου. Σιγά σιγά μάθαινα δίπλα του και αναλάμβανα όλο και περισσότερες ευθύνες. Ανέλαβα ολοκληρωτικά το 2015. Το τελευταίο πράγμα που κάναμε μαζί πριν “φύγει”, ήταν να κόψουμε περίπου 450 δέντρα και να τα κεντρώσουμε λάιμ, λεμόνια και χειμερινά πορτοκάλια, γιατί τα καλοκαιρινά δεν πηγαίνανε πολύ καλά. Εγώ, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να πάρω μια τέτοια απόφαση. Να τα βλέπεις όλα κομμένα και να αισθάνεσαι ότι έχεις κάνει τεράστια καταστροφή.

Βέβαια, απ’ ό,τι έμαθα σε διάφορα σεμινάρια για την αγροδασοπονία, η ίδια η φύση, από μόνη της, με τους ανέμους, με τις φωτιές, δημιουργεί καταστροφές. Αυτός είναι ένας τρόπος να ξαναδημιουργηθεί το δάσος από την αρχή και στην αρχή υπάρχει πάρα πολύ βιοποικιλότητα. Όλα αυτά τα δέντρα, τα κλαδιά, τα φύλλα, πέφτοντας στο χώμα δημιουργούν μια πλούσια οργανική ύλη που βοηθά το περιβάλλον να αναγεννηθεί. Ο πατέρας μου ήξερε πολύ καλά πώς να φροντίζει το κάθε δέντρο με φυσικό τρόπο. Είχε διαβάσει και Fukuoka, αλλά δεν είχε μπει σε αγροδασοπονία.

Αφού λοιπόν είχαμε κόψει και κεντρώσει όλα τα δέντρα, το χώμα ξαφνικά δέχτηκε πάρα πολύ φως. Βρήκαν την ευκαιρία και φύτρωσαν πάρα πολλά δέντρα – μουριές, συκιές, βγαίναν από παντού, δίπλα από τα μικρά κεντρωμένα δέντρα.

Μη έχοντας τη γνώση, σκεφτόμουν τι να κάνω τώρα; Αν το αφήσω θα γίνει δάσος από μουριές. Έτσι άρχισα να μιλάω με διάφορους εναλλακτικούς καλλιεργητές, όπως ο Παναγιώτης Μανίκης, και να ζητώ τη γνώμη τους. Παρατήρησα όμως, σε ένα άλλο κτήμα που είχαμε στον Πάρνωνα, με τσάι, ότι επειδή δεν το διαχειριζόμασταν ιδιαίτερα δημιουργήθηκε με τον χρόνο δάσος. Σιγά σιγά φυτρώναν παντού δέντρα. Ο ξάδερφός μου επέμενε ότι έπρεπε να καθαρίσουμε το κτήμα, γιατί δεν ήταν καλό για το τσάι. Εκείνη την εποχή ο Πάρνωνας είχε καεί και σκεφτόμασταν με ποιους τρόπους θα μπορούσε να γίνει αναδάσωση. Τότε σκέφτηκα, εδώ που καλλιεργούμε βγαίνει το δάσος μόνο του και δεν το θέλουμε, το ίδιο συμβαίνει και στο άλλο μας κτήμα και πενήντα χιλιόμετρα πιο κάτω παλεύουμε να αναστήσουμε το δάσος και δεν μπορούμε. Ετσι κατάλαβα ότι οι καλλιέργειες και το δάσος με κάποιο τρόπο δένουν μεταξύ τους.

Μετά παρακολούθησα μια ομιλία του Δημήτρη Τσίτου από το Mazi farm στη νότια Εύβοια, που μιλούσε για syntropic farming – μέθοδος που γίνεται στη Βραζιλία και την έκανε γνωστή ο Ernst Gotsch. Του μίλησα για το τι γίνεται στο κτήμα και ενθουσιάστηκε. Οπότε κατάλαβα ότι όλες αυτές οι μουριές, οι συκιές που είχαν φυτρώσει μόνες τους στο κτήμα μου και δεν χρειαζόταν να αγοράσω για να φυτέψω, αυτές θα αποτελούσαν μέρος του high layer του δάσους που ήθελα πια να δημιουργήσω στο κτήμα μου. Το 2016 ήταν.

Τώρα πια ξέρω πώς να το οργανώσω, ποια δέντρα να κρατήσω για να είναι ένα πυκνό και ψηλό δάσος που θα με προστατεύει κι από τα ψεκάσματα που κάνουν οι άλλοι καλλιεργητές στην περιοχή μας και να είναι και λειτουργικό, να μπορεί να περάσει το τρακτέρ.

Φέτος παρακολούθησα διάφορα σεμινάρια στο εξωτερικό όχι μόνο για αγροδασοπονία, αλλά για food forest, για διαχείριση του νερού, όλα αυτά συνδέονται μεταξύ τους. Τώρα οργανώνουμε σεμινάρια σαν κτήμα κι εμείς στην Ελλάδα».

Η φύση είναι ο μεγάλος δάσκαλος!

Η φύση είναι ο μεγάλος δάσκαλος

Τι καλλιέργειες και τι δέντρα υπάρχουν στο κτήμα σήμερα;

«Συνεχίζουμε πάντα να έχουμε ελαιόδεντρα και εσπεριδοειδή (λάιμ, πορτοκαλιές, λεμονιές). Το ψηλότερο επίπεδο φυτεύσεων αποτελείται κυρίως από λεύκες. Ενδιάμεσα υπάρχουν πολλές μουριές και συκιές που δομούν το επίπεδο πάνω από τις πορτοκαλιές. Κυρίως τα καλλιεργούμε για να τα κλαδεύουμε εντατικά και να χρησιμοποιούμε τα κλαριά τους για να αυξήσουμε την οργανική ύλη, τη δύναμη του εδάφους, ώστε να ευημερούν τα υπόλοιπα δέντρα.

Έχουμε φυτέψει ακόμη πάρα πολλούς φρουτόθαμνους, όπως καρίσσα, διάφορα είδη μούρων (gooseberries, γκότζι μπέρι κ.ά.). Είχαμε εξαρχής πολλά φρουτόδεντρα αλλά φυτέψαμε και άλλα, περίπου τριάντα ποικιλίες, για να καλύψουμε τις δικές μας ανάγκες, για να είμαστε αυτάρκεις. Οταν αρρώστησε ο μπαμπάς μου δεν θέλαμε να τρώει τίποτα που δεν ήταν δικό μας.

Αυτή τη στιγμή έχουμε πάνω από 80 ποικιλίες καρποφόρων. Μηλιές, αχλαδιές, λωτούς, κερασιές, ροδιές, βερικοκιές. Κεντρώσαμε άλλα οκτώ είδη εσπεριδοειδών (μανταρινιές, κλημεντίνες, γκρέιπ φρουτ). Βάλαμε passion fruit, φράουλες, φεϊζόα, dragon fruit, φράουλες, μπανανιές ροζ.

Αυτή την άνοιξη βάλαμε και τροπικά φυτά. Πειραματιστήκαμε με τσεριμόγια, παπάγια, γκουάβα, σαπότε. Είναι τόσο όμορφα, δεν το πιστεύω ότι έχω τη δυνατότητα να έχω τέτοια φυτά στο κτήμα μου!

Τρελαίνομαι με τα φυτά, ειδικά αν είναι λίγο ”περίεργα”, θέλω να τα γνωρίσω, να τα έχω. Πλέον το κτήμα είναι σαν βοτανικός κήπος!»

Τα προϊόντα που έχετε δεν είναι όλα δικά σας;

«Όχι. Σκοπός του silver leaf είναι να βοηθήσουμε και να δώσουμε ένα οικονομικό κίνητρο στους ανθρώπους να γίνουν βιοπαραγωγοί και να τους βοηθήσουμε να είναι και βιώσιμοι. Οπότε για εμάς έχει νόημα η συνεργασία, από το να παράγουμε μόνο τα δικά μας καθαρά προϊόντα. Το αλάτι, π.χ., είναι από μια γυναίκα στη Μάνη, καταπληκτική. Έχουμε ακόμη ταχίνι, ξίδι, λιαστές ντομάτες. Συνεργαζόμαστε με βιολογικούς παραγωγούς της περιοχής μας, που έχουν εξίσου καλή ποιότητα προϊόντων, τους γνωρίζουμε, τους εμπιστευόμαστε και συμμεριζόμαστε τις ίδιες ηθικές αρχές».

Ποιοι λειτουργούν στο κτήμα;

«Στην επιχείρηση είναι σχεδόν μόνο μέλη της οικογένειάς μου. Η θεία μου, Παναγιώτα Ντάρμου, είναι πολύ σημαντικό μέλος, οργανώνει όλη την παραγωγή χωρίς αυτήν δεν ξέρω τι θα έκανα. Βοηθούσε και τον πατέρα μου δεκαπέντε χρόνια. Είναι χρυσός άνθρωπος.

Δουλεύουν πολλά ξαδέρφια μου μαζί μας κι έχουν περάσει πολλά ξαδέρφια μου από την επιχείρηση κι αυτό είναι κάτι που μας ενώνει όλους μαζί και μου αρέσει πάρα πολύ.

Το κτήμα και το project τα ”τρέχω” με τον ξάδερφό μου, Παναγιώτη Ντάρμο, που κι αυτός είχε εξαρχής ένα όραμα για την επιχείρηση κι έβλεπε ότι είναι πολύ σημαντικό αυτό που κάνουμε αλλά και τι μπορούμε να κάνουμε. Προσπαθώ όλες τις αποφάσεις να τις παίρνουμε πάντα μαζί. Βέβαια κάποιες φορές πρέπει να πατάω φρένο, γιατί εγώ έχω ολόκληρη την εικόνα, τα οικονομικά, κ.λπ.

Μαζί μας είναι και η Αγγελική Γουδή, που τη γνώρισες στο φεστιβάλ. Στην αρχή ήρθε σε μας για να κάνει πρακτική -ήθελε να πάρει εμπειρία για να καλλιεργήσει ένα δικό της κτήμα- κι επειδή ταίριαζε τόσο καλά και μπορούσε να προσφέρει πάρα πολλά, έχει κάτσει περίπου έναν χρόνο. Σκοπός της τώρα είναι να κάνει σπουδές και μετά να γυρίσει με τη γνώση και να μας βοηθήσει με όλα αυτά που κάνουμε. Και αυτή δεν είχε καμία σχέση με τη γεωργία. Αρχιτεκτονική έχει σπουδάσει».

Αγγελική Γουδή, Σάιλα Ντάρμος

Λειτουργείτε κατά κάποιο τρόπο σαν βιοκοινότητα;

«Σαν ένα είδος σχολείου θα ήθελα καλύτερα να πω. Ο στόχος του project είναι να παρέχουμε γνώση και υποστήριξη σε άτομα που ενδιαφέρονται για το πώς μπορείς με βιώσιμους τρόπους να καλλιεργείς αλλά και να ζεις.

Γιατί δεν είναι μόνο η καλλιέργεια. Θέλουμε στα νέα σεμινάρια που θα κάνουμε να εντάξουμε θέματα που αφορούν την υγιεινή διατροφή, τη φυσική δόμηση, τη διαχείριση νερού και πολλά άλλα. Το κτήμα είναι ιδανικό μέρος για τέτοιου είδους σεμινάρια που συμπεριλαμβάνουν, βέβαια, και δράσεις. Κατά καιρούς έχουν περάσει φανταστικοί άνθρωποι.

Θέλουμε, ακόμη, να εντάξουμε και προγράμματα για μικρά παιδιά, κάτι σαν καλοκαιρινή κατασκήνωση. Να μπορούν να ζήσουν για λίγο στη φύση, να μάθουν για τους σπόρους, να δουν τα φυτά. Έχω πάθει σοκ με ιστορίες παιδιών που μεγαλώνουν στην πόλη και είναι τόσο απομακρυσμένα από τη φύση. Με αγχώνει αυτό. Πώς θα προχωρήσουμε σε ένα καλύτερο μέλλον αν είμαστε τόσο αποκομμένοι από τη φύση;

Οπότε, σκοπός μας είναι να εντάξουμε στο project ό,τι χρειάζεται ουσιαστικά μια κοινότητα για να είναι βιώσιμη, και το προσπαθούμε και μέσω σεμιναρίων αλλά και δράσεων, όπως π.χ. να οργανώσουμε μια δράση αναδάσωσης.

Θέλουμε να δημιουργηθεί μια κοινότητα που να είναι αλληλέγγυα, να υπάρχει βοήθεια, συνεργασία. Σήμερα, π.χ., έχουμε οργανώσει μια συνάντηση με το Mazi farm με περίπου δώδεκα άτομα που ξέρω ότι έχουν διάφορες οργανώσεις. Θα είναι από το Evolving Cycles, από το permaculture school της Αθήνας, από ένα πρότζεκτ της Μεγαλόπολης που δεν τους έχω γνωρίσει από κοντά, από την “κιβωτό Κορογώνα” που είναι στη Νεάπολη. Για να δούμε πώς μπορούμε όλοι μαζί να βοηθηθούμε και να υποστηριχτούμε, σε όλες αυτές τις δράσεις που θα κάνουμε. Χρειαζόμαστε ο ένας την υποστήριξη του άλλου».

Οπότε, ο στόχος είναι … ;

«Ο στόχος είναι να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Να είμαστε ένα hab [εργαστήριο] που δρα προς τα έξω με πολύ θετικό τρόπο και να είμαστε σε θέση να δίνουμε αυτό που χρειάζεται το περιβάλλον. Τι χρειάζεται όμως το περιβάλλον; Αυτή είναι μια σημαντική ερώτηση που κι εγώ τώρα αναρωτιόμουν βλέποντας ότι το τελευταίο σεμινάριό μας δεν είχε μεγάλη ανταπόκριση. Και κατάλαβα ότι δίνουμε πολύ εξειδικευμένη γνώση (φυσική καλλιέργεια) που ακόμη δεν υπάρχει το κατάλληλο υπέδαφος για να γίνει κατανοητή.

Οπότε κατάλαβα ότι πρώτα χρειάζεται να έρθει ο κάθε άνθρωπος πιο κοντά στη φύση, να καταλάβει, για να μπορέσει να αλλάξει νοοτροπία και μετά θα ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Γι’ αυτό λοιπόν είναι δύσκολο να πεις εξαρχής ”αυτός είναι ο στόχος”. Ο,τι είναι απαραίτητο, για εμάς κυρίως, για να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο περιβάλλον κι ένα καλύτερο μέλλον, αυτό θα το κάνουμε. Που δεν μπορώ να ξέρω εξαρχής τι θα είναι. Αυτό θα αλλάζει κι εμείς θα προσαρμοζόμαστε.

Κι όταν λέω ”εμείς”, εννοώ ότι πρώτα ξεκινούμε από τα δικά μας, πώς μεταφράζουμε αυτή τη γνώση κι αυτή την ηθική, τι πρέπει εγώ να κάνω, τι απαιτεί η δική μου περίπτωση για να παράξω κάτι καλύτερο, πιο υγιεινό. Και μέσα από αυτήν τη διαδικασία βελτίωσης του περιβάλλοντός σου, βελτιώνεις και τον εαυτό σου».

” Σκοπός του silver leaf είναι να βοηθήσουμε και να δώσουμε ένα οικονομικό κίνητρο στους ανθρώπους να γίνουν βιοπαραγωγοί και να τους βοηθήσουμε να είναι και βιώσιμοι ”

Ο καταναλωτής ξέρει τι τρώει;

«Όχι· κι εγώ δυστυχώς κατάλαβα ότι ο καταναλωτής δεν έχει δει με τα μάτια του τι γίνεται στις καλλιέργειες. Έκανα μια ομιλία όπου παρουσίασα την εταιρεία μας, από πού έρχομαι και ποια είμαι και μετά άρχισα να δείχνω φωτογραφίες από συμβατικές καλλιέργειες όπου τα χωράφια δεν έχουν χορτάρι, το χώμα είναι νεκρό, είναι πεταμένα κάτω μπουκάλια από σκευάσματα. Τους είπα: ”Αυτή είναι η πραγματικότητα”. Και μετά τους έδειξα φωτογραφίες από το δικό μου κτήμα: ”Μπορεί όμως να είναι και έτσι”, είπα. Για να καταλάβουν ότι, αν εσύ, καταναλωτή, αλλάξεις τώρα τις καταναλωτικές σου συνήθειες, η πραγματικότητα θα ήταν σαν το δικό μου κτήμα, που σου φαίνεται παράδεισος τώρα που το βλέπεις.

Να ανοίξουμε τα μάτια μας. Γιατί και εμείς χωρίς τον καταναλωτή δεν πάμε πουθενά. Για να επιβιώσω πρέπει να επικοινωνήσω με τον τελικό αποδέκτη, που είναι ο καταναλωτής. Γι’ αυτό αποφάσισα, όπου μου δοθεί η ευκαιρία, να κάνω τέτοιες ομιλίες. Γιατί κατάλαβα ότι εμπνέει τον κόσμο το να βλέπει ένα κοριτσάκι που έχει σπουδάσει κοινωνιολογία, που δεν ήταν αγρότισσα, να μιλάει για φυσική καλλιέργεια. Κι ούτε ήξερα πολλά. Προχώρησα και έμαθα, παρατηρώντας. Είναι μια αρχή της περμακουλτούρας αυτή.

Παρατηρείς και επιδράς. Παρατηρείς και επιδράς (Observe and interract). Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Είναι μια αργή διαδικασία. Αυτό όμως που κατάλαβα, είναι τι επιταχύνει αυτή τη διαδικασία. Την επιταχύνει το community, η ομάδα. Να έχεις κι άλλα άτομα που κάνουν το ίδιο με σένα. Γιατί έτσι, εκτός από συμβουλές για κάτι που εσύ αντιμετωπίζεις τώρα αλλά αυτός το γνωρίζει καλά γιατί το έχει αντιμετωπίσει πρώτος, παίρνεις και θάρρος, παίρνεις εμπιστοσύνη γιατί κι άλλοι σαν εσένα πειραματίζονται.

Ξέρεις, ήμουν στην Ελλάδα πέντε χρόνια και δεν ήξερα για κανένα πρότζεκτ εναλλακτικό, δεν ήξερα κανέναν καλλιεργητή που να κάνει κάτι διαφορετικό. Κι αναρωτιόμουν ”πώς θα ζήσω σ’ αυτή τη χώρα χωρίς κανέναν να συζητήσω για τέτοια θέματα”; Στην επαρχία, αν πας να κάνεις μια πιο βαθιά κουβέντα, η μόνη απάντηση που παίρνεις είναι: ”Έτσι είναι, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα”. Τι λες, άνθρωπε μου, που δεν μπορώ να κάνω τίποτα!

Τυχαία, λοιπόν, πήγα σε ένα σεμινάριο του free & real και εκεί γνώρισα έναν άλλο κόσμο που υπάρχει στην Ελλάδα, γνώρισα όλα τα άλλα πρότζεκτ που υπάρχουν. Δικτυώθηκα πολύ γρήγορα και η επαφή μου με όλους με βοήθησε πάρα πολύ. Και πολύ συχνά επικοινωνώ μαζί τους για να με συμβουλέψουν. Και το κάνω γιατί ξέρω ότι έχουν τις ίδιες αρχές, αξίες και το ίδιο όραμα. Πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει η αλλαγή.

Έχω παλέψει πάρα πολύ γι’ αυτήν την επιχείρηση. Μέσα στην κρίση, χωρίς να ξέρω από οικονομικά, με τεράστια χρέη πελατών που καθυστερούν να τα πληρώσουν. Έχω παλέψει, γιατί πιστεύω ότι η επιχείρησή μας αξίζει και παρέχει κάτι πολύ πολύτιμο σε όλη την κοινωνία.

Αν ήταν για μένα, θα έκανα μια άλλη δουλειά, θα έφευγα για εξωτερικό, τι να κάνω εδώ; Αλλά είδα ότι το κτήμα ”δένει” τον κόσμο και δημιουργεί όμορφες επαφές. Κι εμείς με τους περισσότερους πελάτες μας και με τους παραγωγούς που συνεργαζόμαστε έχουμε δημιουργήσει δεσμούς. Οπότε δεν μπορούσα να το αφήσω. Ήρθε στα χέρια μου ένας θησαυρός που είδα ότι εγώ θα μπορούσα να μεγαλώσω την επίδρασή του, να παράγω κάτι ακόμη πιο υγιεινό.

Για να γίνει η αλλαγή πρέπει να δημιουργηθούν πολλές τέτοιες ομάδες καλλιεργητών, αλλά θα πρέπει να συνδεθούμε και με όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Να υπάρχουν άτομα που κατανοούν και ενστερνίζονται αυτό που προσπαθούμε και να υπάρχουν διασυνδέσεις παντού. Έτσι παίρνουμε κι εμείς ελπίδα, γιατί αν είναι να είμαστε μόνοι μας και γραφικοί, δεν έχει νόημα».

Στην ουσία, δηλαδή, μιλάς για τη δημιουργία θυλάκων όχι μόνο βιοποικιλότητας αλλά γνώσης και πολιτισμού, που μεταξύ τους θα συνδέονται, θα αλληλεπιδρούν, επηρεάζοντας θετικά και το περιβάλλον τους.

«Έτσι ακριβώς το περιέγραψε και ο Δημήτρης από το Mazi farm. Δημιουργείς μικρούς πυρήνες στη φύση -τα κτήματα-, που επικοινωνούν, συνεργάζονται μεταξύ τους και στην ουσία μιμούνται, λειτουργούν όπως ένα δάσος. Nα σου πω όμως και κάτι άλλο που μου έμαθε. Τα φρούτα που καλλιεργούνται σε υγιές χώμα δεν χαλάνε! Και το είδα στην πράξη με τα δικά μου πορτοκάλια, από έναν καινούργιο πελάτη που φέτος πρώτη φορά παίρνει από εμένα, γιατί οι υπόλοιποι καταστράφηκαν από το χαλάζι. Προτού στείλω την πρώτη παραγγελία μου είπε ότι μέχρι τώρα είχε πρόβλημα γιατί τα πορτοκάλια έφταναν μουχλιασμένα και με ρώτησε αν ήξερα γιατί συμβαίνει αυτό. Σκέφτηκα ότι για να το κάνει θέμα, θα έπρεπε να είχαν μουχλιάσει πάρα πολλά, πέρα από το φυσιολογικό. Το συζήτησα με τον Δημήτρη κι αυτός μου είπε ότι τα φρούτα που καλλιεργούνται σε υγιές χώμα δεν χαλάνε. Επειδή έχουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται, έχουν πιο υγιή δομή κυττάρων και δεν χαλάνε. Είναι όπως ο άνθρωπος. Αν τρώει ό,τι να ‘ναι θα χαλάσει η υγεία του, θα γεράσει πρόωρα.

Πραγματικά, μετά δύο εβδομάδες από όταν έφτασαν τα πορτοκάλια μας στον πελάτη, από τέσσερις παλέτες είχαν μουχλιάσει μόνο πέντε πορτοκάλια. Του το εξήγησα και ενθουσιάστηκε. Ετσι τώρα θα το μοιραστεί, θα το διαδώσει σε όλους τους πελάτες του.

Το χώμα είναι πολύ σημαντικό κομμάτι στην αγροδασοπονία. Πολλοί βιοκαλλιεργητές καίνε τα κλαριά από τα δέντρα που κλαδεύουν. Μα άμα δεν τα ρίξεις στο χώμα για να το εμπλουτίσεις, τι θα έχει να σου δώσει το χώμα πίσω; Έτσι δεν γίνεται και στο δάσος; Πέφτουν φύλλα, κλαριά και δημιουργείται μια χοντρή στρώση από οργανική ύλη. Το ίδιο πρέπει να κάνεις και στο κτήμα σου. Φυτεύεις δέντρα που τα καλλιεργείς μονάχα για να τα κλαδεύεις και να σου χαρίζουν πλούσια οργανική ύλη για να εμπλουτίζεις το χώμα σου. Και όσο πιο πολύ κλαδεύεις τόσο πιο γρήγορα θα αναζωογονήσεις το έδαφος αλλά και το οικοσύστημα. Σε μας τον ρόλο αυτόν τον έχουν οι μουριές. Αυτό το έκανε και ο πατέρας μου. Εδώ και τριάντα χρόνια πέρναγε τα κλαδιά από τον καταστροφέα και τα άφηνε κάτω στο χώμα. Γι’ αυτό έχουμε τόσο καλό χώμα».

Επομένως ό,τι παράγεται σε τέτοια εύφορα κτήματα δεν θα πρέπει να έχει διαφορετική πιστοποίηση αλλά και διαφορετική τιμολόγηση;

«Το έχω σκεφτεί κι εγώ. Αλλά δεν θέλω οι καταναλωτές να κοιτάνε απλώς ένα σηματάκι και να εφησυχάζουν. Θέλω να έρθουν σε μεγαλύτερη επικοινωνία με τον παραγωγό. Να ξαναποκτήσουν τη σχέση τους με τον παραγωγό».

Η επιχείρηση εξάγει σε Καναδά, Γερμανία, Αυστρία, Ιταλία, Γαλλία

Πώς μπορεί να γίνει αυτό όταν όλη σχεδόν η παραγωγή σου βγαίνει στο εξωτερικό;

«Έχουμε σκεφτεί τη στρατηγική μας για τις χώρες όπου εξάγουμε. Να απευθυνθούμε σε ομάδες καταναλωτών. Αυτοί μπορούν και να επισκέπτονται το κτήμα μας στις διακοπές τους, π.χ., να βλέπουν από κοντά τι κάνουμε και να γευτούν τα προϊόντα μας. Έτσι, όταν θα γυρίσουν στην πατρίδα τους θα το μοιραστούν με την κοινότητά τους. Με τον τρόπο αυτόν θα έχουμε κι εμείς επικοινωνία με τον καταναλωτή, γιατί -κακά τα ψέματα- μέσα από τα σούπερ μάρκετ δεν έχουμε καμία δυνατότητα να γνωστοποιήσουμε όλα όσα κάνουμε.

Έχουμε χάσει πελάτη που είχε ξετρελαθεί με τα πορτοκάλια μας γιατί σκέφτηκε ότι η παραγωγή μας ήταν μικρή, οπότε αν οι καταναλωτές του τα γεύονταν, μετά δεν θα αγόραζαν τα άλλα που δεν έχουν γεύση. Και δεν κάναμε συμφωνία. Δεν τα πήρε ποτέ. Κατάλαβες τι έκανε; Ήθελε να χτίσει έναν τοίχο ανάμεσα στον καταναλωτή και τον παραγωγό, γιατί δεν τον συνέφερε ο καταναλωτής να μάθει την αλήθεια, πόσο καλό μπορεί να είναι ένα προϊόν. Αυτή η πρακτική δεν βολεύει κανέναν, ούτε τον παραγωγό ούτε τον καταναλωτή. Γι’ αυτό ψάχνω εναλλακτικούς τρόπους να διαθέσω τα προϊόντα μας».

Πολύς κόσμος στο εξωτερικό έχει ξεκινήσει να οργανώνεται σε ομάδες, ψάχνουν και αγοράζουν μαζικά κατευθείαν από τον παραγωγό και κατόπιν μοιράζονται τις ποσότητες που θέλει ο καθένας.

«Εμένα το οικοσύστημά μου συνεχώς αλλάζει. Δεν μπορώ να έχω ακριβώς το ίδιο μέγεθος σε όλους τους καρπούς, όπως ζητάει το σούπερ μάρκετ, γιατί διαφορετικά -όπως λένε- δεν τα παίρνει ο καταναλωτής. Μα δεν τα παίρνει γιατί δεν έχει τη γνώση. Κι εγώ, δεν μπορώ να του τα πω. Για τα λάιμ, π.χ., μου έλεγαν ότι αν είναι κίτρινα δεν πουλιούνται. Ναι, αλλά τα λάιμ κιτρινίζουν. Δεν είναι ούτε χαλασμένα ούτε υπερώριμα, είναι κανονικά. Δεν το ξέρει κανένας. Αναγκάστηκα να κάνω μία ανάρτηση όπου λέω την πραγματικότητα της καλλιέργειας που δεν την ξέρουν. Δεν τους τη λέει κανείς».

Τι είναι η περμακουλτούρα;

Η περμακουλτούρα είναι μια επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων η οποία μας δείχνει πώς μπορούμε να είμαστε αυτάρκεις και αυτόνομοι μιμούμενοι τη φύση. Είναι εφαρμοσμένη επιστήμη που βασίζεται σε πολλούς επιστημονικούς τομείς και στόχος της είναι ο σχεδιασμός ενός αειφόρου τρόπου ζωής, που εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των φυσικών πόρων για τις ερχόμενες γενιές.

Αφορά όλες τις πλευρές της ζωής, το οικιστικό περιβάλλον, την ενέργεια, την παραγωγή τροφής, την προσαρμοστικότητα στις αενάως μεταβαλλόμενες συνθήκες της ζωής, την ανθρώπινη συνεργασία, την ομαλή και δημιουργική συμβίωση όλων των μορφών ζωής στον πλανήτη.

Συνδυάζει την πανάρχαια με τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και τεχνολογία έτσι ώστε να υλοποιήσει την ηθική θεωρητική της βάση: φροντίζουμε τον πλανήτη, φροντίζουμε τους ανθρώπους, βάζουμε όρια στην κατανάλωση και μοιραζόμαστε δίκαια το πλεόνασμα.

(Βάση Παναγοπούλου – efsyn.gr) 

Η ιστορία του ψωμιού ξεκινάει πριν από 30.000 χρόνια στην Ευρώπη. Το πρώτο ψωμί που φτιάχτηκε, πιθανόν να ήταν μια εκδοχή πάστας σιτηρών, φτιαγμένης από καβουρδισμένους και αλεσμένους κόκκους δημητριακών και νερό, και μπορεί να προέκυψε τυχαία κατά το μαγείρεμα ή και σκόπιμα μετά από πειραματισμό με αλεύρι ολικής αλέσεως και νερό. Το πιο πιθανό είναι να ήταν άζυμο.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα δημητριακά ήταν μια από τις πολλές πηγές τροφίμων, καθώς η δίαιτα των Ευρωπαίων βασιζόταν κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Τα δημητριακά και το ψωμί έγιναν βασική τροφή στη Νεολιθική εποχή, περίπου 10.000 χρόνια πριν, όταν το σιτάρι και το κριθάρι ήταν ανάμεσα στα πρώτα φυτά που καλλιεργήθηκαν.

Η εμφάνιση του ψωμιού με προζύμι τοποθετείται κατά πάσα πιθανότητα πάλι σε προϊστορικούς χρόνους, όμως οι πρώτες μαρτυρίες εντοπίζονται στην αρχαία Αίγυπτο. Στην αρχαιότητα, η ιδέα ενός αυτοτελούς φούρνου που θα μπορούσε να προθερμανθεί, έχοντας μια πόρτα για πρόσβαση, φαίνεται να ήταν ελληνική.

Στην αρχαία Ελλάδα το ψωμί ήταν κριθαρένιο. Ο Σόλων είχε δηλώσει πως το σταρένιο ψωμί θα μπορούσε να ψηθεί μόνο σε μέρες γιορτής. Τον 5ο αι. π.Χ. μπορούσε κανείς να αγοράσει ψωμί στην Αθήνα από αρτοποιείο, ενώ στη Ρώμη, οι Έλληνες αρτοποιοί έκαναν την εμφάνισή τους τον 2ο αι. π.Χ., όταν η Μικρά Ασία πέρασε στη Ρωμαϊκή κυριαρχία. Η σημασία του ψωμιού στη διατροφή αντανακλάται και από το όνομα του υπόλοιπου γεύματος: ὄψον , δηλαδή συνοδεία ψωμιού, όποια κι αν ήταν αυτή.

Οι Έλληνες ναυτικοί και έμποροι έφεραν το αιγυπτιακό αλεύρι στην Ελλάδα, όπου άρχισε και το ψήσιμο του ψωμιού. Περισσότερο δημοφιλές ήταν το λευκό ψωμί και μεταξύ των πόλεων υπήρχε πολύ έντονος ανταγωνισμός για το καλύτερο ψωμί. Η Αθήνα «καμάρωνε» για τον Θεάριο, τον καλύτερο αρτοποιό της, το όνομα του οποίου βρισκόταν στα γραπτά πολλών συγγραφέων. 

Φωτογραφίες και περιγραφές – Φωτογραφίες Μνήμες Παράδοση

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com