Φαρμακευτικές συνταγές από μέλι

Για το στομάχι

1. Φτιάξτε ένα μείγμα από πρόπολη και θυμαρίσιο μέλι  σε ίσα μέρη.
2. Βάλτε το σε ένα γυάλινο δοχείο και καταναλώνετε 1 κουταλάκι την ημέρα με ένα ποτήρι νερό.
3. Είναι ένα πολύ καλό «φυσικό» φάρμακο για τα παράσιτα του εντέρου και για τις ενοχλήσεις και τα προβλήματα του στομαχιού.
4. Αν υποφέρετε και από κολίτιδα, προσθέστε στο μείγμα και γύρη (πάλι σε ίσα μέρη).
5. Διατηρήστε το μείγμα στο ψυγείο για 10 ημέρες. Τη θεραπεία αυτή μπορείτε να την κάνετε για 10-15 ημέρες περίπου.

Για τη φαρυγγίτιδα και τον πονόλαιμο

1. Διαλύστε σε 50 ml νερό, 25 ml μέλι , κατά προτίμηση θυμαρίσιο, 1 ml (20 σταγόνες) αιθέριο έλαιο φασκόμηλο και 25 ml βάμμα πρόπολης.
2. Για να ανακουφιστείτε από τα συμπτώματα της φαρυγγίτιδας και του πονόλαιμου, κάνετε γαργάρες 2-3 φορές την ημέρα με 1 κουταλιά από το μείγμα.

Για κολπίτιδες

1. Διαλύστε σε 1 λίτρο νερό 1 κουταλιά μέλι , 1 κουταλιά βάμμα πρόπολης και 4-5 σταγόνες αιθέριο έλαιο tea tree.
2. Με αυτό κάντε κολπικές πλύσεις, γιατί σύμφωνα με τους ειδικούς καταπολεμά τους μύκητες και τα βακτηρίδια.

Για καψίματα

1. Φτιάξτε ένα μείγμα με 1/3 μέλι, 2/3 πρόπολη και λίγο αιθέριο έλαιο λεβάντας (το 1% του μείγματος).
2. Ανακατέψτε το καλά και βάλτε το πάνω στο έγκαυμα.
3. Το ίδιο μείγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τοπική επάλειψη πάνω σε εκζέματα, ακόμα και σε έλκη που έχουν προκληθεί από κατακλίσεις.
4. Πρόκειται για μείγμα με επουλωτική και καταπραϋντική δράση.

Πηγές: «Μέλι στη ζωή μας», της Μυρσίνης Λαμπράκη, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

https://melimacedonias.gr

Στη δεκάδα με τα καλύτερα τυριά του κόσμου 2023 η Γραβιέρα Νάξου

Στο διαγωνισμό καταχωρήθηκαν συνολικά 35.895 διαφορετικά τυριά από τους χρήστες, με τους συντελεστές του Taste Atlas να αναγνωρίζουν εν τέλει 23.863 από αυτές τις «συμμετοχές» ως έγκυρες.

Παρά το γεγονός ότι τα καλύτερα τυριά τα ψηφίζουν οι χιλιάδες χρήστες της εγκυκλοπαίδειας, εντούτοις το Taste Atlas τονίζει πως διαθέτει μια σειρά μηχανισμών, προκειμένου να «αναγνωρίζει τους αληθινούς χρήστες και να αγνοεί τις ψήφους από ρομπότ, καθώς και τις ψήφους που δίνονται με βάση εθνικιστικά κριτήρια».

Παγκόσμια αναγνώριση για την Γραβιέρα Νάξου

Η Γραβιέρα Νάξου αποτελεί Π.Ο.Π. (προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης). Αυτό το σκληρό τυρί, με το υποκίτρινο χρώμα, τη λεπτή, ξηρή επιδερμίδα, τη συμπαγή ελαστική μάζα, τις χαρακτηριστικές μικρές διάσπαρτες οπές, το φίνο άρωμα, τη γλυκιά και λεπτή γεύση και την πολύ χαρακτηριστική επίγευση είναι ιδανικό για όλες τις χρήσεις (επιτραπέζιο, για τρίψιμο, για σαγανάκι, κλπ).

Το Taste Atlas είναι μια ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια γευσιγνωσίας, που αφορά τις κουζίνες όλου του πλανήτη. Οι χρήστες έχουν καταχωρήσει πάνω από 10.000 τοπικά πιάτα, υλικά και ποτά από ολόκληρο τον κόσμο, ενώ κάθε χρόνο κυκλοφορούν διάφορες λίστες, όπως «Οι καλύτερες Κουζίνες στον κόσμο» και «Τα καλύτερα παραδοσιακά πιάτα στον κόσμο».

Μια από τις δημοφιλέστερες λίστες του Taste Atlas είναι φυσικά η λίστα με τα καλύτερα τυριά στον πλανήτη, στην οποία συνήθως κυριαρχούν τα ευρωπαϊκά τυριά και κυρίως τυριά από την Ιταλία και τη Γαλλία. Καμία έκπληξη, λοιπόν, δε μας προκάλεσε το γεγονός ότι τα 5 τυριά της κορυφαίας δεκάδας ήταν ιταλικά, και τα 3 γαλλικά.

Ωστόσο, μια θέση στην κατάταξη κατέκτησε και ένα ελληνικό τυρί, το οποίο πράγματι είναι διάσημο για την υπέροχη γεύση του, καθώς και το απαλό του άρωμα. 

Ο λόγος, φυσικά, για τη γραβιέρα Νάξου, η οποία βρέθηκε στην 7η θέση της λίστας.

Ειδικότερα, όπως αναφέρουν οι συντάκτες της σελίδας:

«Αυτό το τυρί παράγεται στο κυκλαδίτικο νησί της Νάξου, εδώ και τουλάχιστον έναν αιώνα. Η γραβιέρα Νάξου παρασκευάζεται από παστεριωμένο γάλα αγελάδας ή μια μείξη με πρόβειο γάλα και κατσικίσιο γάλα, με την περιεκτικότητα του δευτέρου να μην ξεπερνά ποτέ το 20%. Έχει έναν λεπτό φλοιό και ένα ανοιχτόχρωμο κίτρινο, συμπαγές εσωτερικό, γεμάτο με μικρές τρύπες. Η γραβιέρα Νάξου είναι ένα σκληρό τυρί με αναζωογονητική γεύση και ελαφρύ άρωμα. Η περιεκτικότητά της σε υγρασία δεν ξεπερνά το 38%, ενώ η περιεκτικότητα σε λίπος είναι τουλάχιστον 40%. Το γάλα που χρησιμοποιείται για την παραγωγή του τυριού προέρχεται από τα ζωντανά που έχουν μεγαλώσει στο νησί, τα οποία τρέφονται με την τοπική χλωρίδα, η οποία δίνει στο τυρί αυτή την ξεχωριστή, χαρακτηριστική του γεύση».

Σημειώνουμε ότι για το διαγωνισμό καταχωρήθηκαν συνολικά 35.895 διαφορετικά τυριά από τους χρήστες, με τους συντελεστές του Taste Atlas να αναγνωρίζουν εν τέλει 23.863 από αυτές τις «συμμετοχές» ως έγκυρες.

Όσον αφορά την κατάταξη, τα καλύτερα τυριά τα ψηφίζουν οι χιλιάδες χρήστες της εγκυκλοπαίδειας, εντούτοις το Taste Atlas τονίζει πως διαθέτει μια σειρά μηχανισμών, προκειμένου να «αναγνωρίζει τους αληθινούς χρήστες και να αγνοεί τις ψήφους από ρομπότ, καθώς και τις ψήφους που δίνονται με βάση εθνικιστικά κριτήρια».

Aναλυτικά η λίστα με τα 10 καλύτερα τυριά του κόσμου για το 2023

10. Comté, Γαλλία

9. Reblochon, Γαλλία

8. Grana Padano, Ιταλία

7. Graviera Naxou, Ελλάδα

6. Saint-André, Γαλλία

5. Queijo Serra da Estrela, Πορτογαλία

4. Mozzarella di Bufala Campana, Ιταλία

3. Stracchino di Crescenza, Ιταλία

2. Burrata, Ιταλία

1. Parmigiano Reggiano, Ιταλία

Πηγή – cyclades24.gr

Στη σύγχρονη γεωργία, η σωστή διαχείριση των λιπασμάτων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την υγιή ανάπτυξη των καλλιεργειών και την αειφόρο παραγωγή. Η ανάλυση του εδάφους πριν την εφαρμογή λιπασμάτων δεν είναι απλώς μια καλή πρακτική, αλλά μια αναγκαιότητα για κάθε υπεύθυνο γεωργό.

Η Ανάγκη για Ακριβή Λίπανση

Η τυχαία ή υπερβολική χρήση λιπασμάτων μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες τόσο για τις καλλιέργειες όσο και για το περιβάλλον. Υπερβολικά θρεπτικά στοιχεία μπορούν να βλάψουν τα φυτά, ενώ τα πλεονάζοντα λιπάσματα μπορούν να διαρρεύσουν στα υπόγεια νερά, προκαλώντας περιβαλλοντική ρύπανση.

Τι Είναι η Ανάλυση Εδάφους;

Η ανάλυση εδάφους είναι μια διαδικασία που μετρά τα θρεπτικά στοιχεία και άλλους σημαντικούς παράγοντες του εδάφους, όπως το pH, την οργανική ουσία, και την ηλεκτρική αγωγιμότητα. Αυτή η ανάλυση βοηθά τους γεωργούς να κατανοήσουν τις ανάγκες των φυτών τους και να εφαρμόσουν την κατάλληλη ποσότητα λιπάσματος.

Πώς Βοηθά η Ανάλυση Εδάφους;

• Βελτιστοποίηση της Παραγωγής: Η σωστή λίπανση βοηθά στην αύξηση της παραγωγικότητας και της ποιότητας των καλλιεργειών.
• Οικονομία Πόρων: Εξοικονομείτε χρήματα αποφεύγοντας την υπερβολική χρήση λιπασμάτων.
• Προστασία του Περιβάλλοντος: Μειώνετε τον κίνδυνο ρύπανσης των υδάτων και του εδάφους.

Συμπέρασμα

Η ανάλυση εδάφους δεν είναι μόνο μια επένδυση για την αειφόρο γεωργία, αλλά και μια αναγκαιότητα για την υγιή ανάπτυξη των καλλιεργειών. Κάθε υπεύθυνος γεωργός πρέπει να ενσωματώσει αυτή την πρακτική στην καλλιεργητική του διαδικασία, για να εξασφαλίσει την υψηλότερη δυνατή ποιότητα και απόδοση των καλλιεργειών του.

Για κλοπή κατά συναυτουργία κατηγορούνται οι 3 άνδρες που συνελήφθησαν, χθες το μεσημέρι, σε περιοχή της Δυτικής Αχαΐας, από αστυνομικούς του τοπικού Τμήματος Ασφάλειας.

Ειδικότερα, οι τρεις κατηγορούμενοι στις 15 και 16 Νοεμβρίου, ενεργώντας από κοινού με άλλους 5 άγνωστους συνεργούς τους, μάζεψαν 10 τόνους και 500 κιλά ελιές, από αγροτεμάχια ιδιοκτησίας δύο ανδρών.

Στη συνέχεια, τις μετέφεραν με αυτοκίνητο ιδιοκτησίας τού ενός κατηγορούμενου σε δύο ελαιοτριβεία, όπου εξήγαγαν και πούλησαν στους ιδιοκτήτες των ελαιοτριβείων 1.355 λίτρα ελαιολάδου, συνολικής αξίας 10.840 ευρώ.

Σε έρευνες που πραγματοποίησαν οι αστυνομικοί στα ελαιοτριβεία, βρήκαν και κατάσχεσαν συνολικά 652 λίτρα ελαιολάδου και 800 κιλά ελιές, που αποδόθηκαν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, ενώ κατασχέθηκε και το όχημα.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Πατρών, ενώ συνεχίζονται οι έρευνες για να διαπιστωθεί τυχόν εμπλοκή τους και σε άλλες αξιόποινες πράξεις.

Πηγή – itspossible.gr

Του Έντσο Γκαμπίν

Μόλις οι ελιές συγκομιστούν και μπουν στο ελαιουργείο, ένα από τα κύρια θέματα γίνεται η απόδοση των ελιών. Η ποικιλία , οι παιδοκλιματικές συνθήκες , η διαθεσιμότητα νερού στην βλαστική περίοδο, ο χρόνος μεταξύ συγκομιδής και έκθλιψης και το σύστημα επεξεργασίας της ελιάς συμβάλλουν σημαντικά στον καθορισμό καλών αποδόσεων σε ποσότητα και ποιότητα ελιάς και λαδιού.

Η ποικιλία επηρεάζει το βάρος του καρπού και τη σχέση του πολτού με το κουκούτσι, αλλά πρέπει να προσθέσουμε το ετήσιο φορτίο της ελιάς, το κλίμα της εποχής, την πολιτιστική τεχνική. Οι ποικιλίες ελιάς που παράγουν ελιές με υψηλό ποσοστό πολτού δίνουν κανονικά υψηλές αποδόσεις σε λάδι, ανεξάρτητα από το μέγεθος του καρπού.

Η διαθεσιμότητα νερού είναι επίσης σημαντική , ιδιαίτερα οι βροχοπτώσεις τον Αύγουστο και το πρώτο δεκαήμερο του Σεπτεμβρίου, οι οποίες επηρεάζουν θετικά την ανάπτυξη και την παρουσία λιπιδίων στο δρύπημα. Από τις αρχές Αυγούστου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου γίνεται η διαδικασία της υαλούρωσης, δηλαδή σχηματίζονται μικρές ποσότητες λιπαρών μέσα στον πολτό της ελιάς. Σε αυτή την περίοδο, εάν οι ελιές δεν είναι επαρκώς ενυδατωμένες, θα αναπτυχθούν ελάχιστα, με αποτέλεσμα να δίνουν χαμηλότερες αποδόσεις σε λάδι, ενώ αν όμως αρδευτούν, θα φτάσουν σε πλήρη ανάπτυξη, περίπου προς τα τέλη Σεπτεμβρίου. Οι όψιμες βροχοπτώσεις, στα τέλη Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου, πιθανώς μετά από παρατεταμένη καλοκαιρινή ξηρασία, αυξάνουν μόνο το μέγεθος των δρυπών, αλλά έχουν μικρή ή καθόλου επίδραση στην απόδοση του πετρελαίου. Μόλις τελειώσει ο μήνας Σεπτέμβριος, η εμβολή έχει ήδη σχεδόν ολοκληρωθεί.

Σε όλους αυτούς τους παράγοντες πρέπει να προσθέσουμε την απόδοση των ελαιουργείων που έχουν φτάσει πλέον σε πολύ υψηλά επίπεδα απόδοσης στην εξόρυξη, καταφέρνοντας να εξάγουν πάνω από το 85% του λαδιού που περιέχεται στον καρπό.

Σε όλα αυτά, οι συνθήκες σύνθλιψης, όπως η χρήση του θραυστήρα, ο χρόνος και η θερμοκρασία χαλάρωσης, ο ρυθμός ροής της μονής αντλίας και η σχέση της με την παροχή του διαχωριστή (decanter), η θερμοκρασία του νερού που εισέρχεται στο ο διαχωριστής είναι σε θέση να επηρεάσει την απόδοση.

Το πάτημα είναι η πρώτη, θεμελιώδης και λεπτή φάση της διαδικασίας παραγωγής ελαιολάδου , η οποία πραγματοποιείται κυρίως με σφυροδέτους, αλλά μπορεί να γίνει και με μαχαίρια . Η απόδοση της εκχύλισης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τύπο της έκθλιψης, καθώς και από την ποιότητα του λαδιού και την ανάπτυξη αρωμάτων και γεύσεων. Ο θραυστήρας, μάλιστασότητες λαδιού και δευτερογενών ουσιών και να συνθλίψει τα κουκούτσια. Σημαντική είναι επίσης η λειτουργία των διάτρητων σχάρων που επιτρέπουν την έξοδο της θρυμματισμένης ελιάς.

Η ταχύτητα περιστροφής του θραυστήρα επηρεάζει σημαντικά την απόδοση του λαδιού, ενώ δεν επηρεάζει τις ποιοτικές παραμέτρους, όπως η οξύτητα και τα υπεροξείδια, ενώ σε υψηλότερες ταχύτητες του ρότορα αυξάνεται η περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη και η αίσθηση πικάντικου.

Η χρήση θραυστήρα με μαχαίρι ή δίσκο δίνει μια πιο λεπτή σύνθλιψη των ελιών: αποτελείται από δύο οδοντωτούς δίσκους στην επιφάνεια των οποίων υπάρχουν ομόκεντροι δακτύλιοι και οι ελιές, που προβάλλονται από το κέντρο προς την περιφέρεια του περιστρεφόμενου δίσκου, κόβονται όλο και περισσότερο. πιο λεπτή. Μετακινώντας τους δίσκους πιο κοντά ή πιο μακριά, το θρυμματισμένο μέγεθος της πάστας ελιάς αυξάνεται ή μειώνεται.
Αν και οι τρόποι υπολογισμού της απόδοσης σε λάδι ενός ελαιώνα μπορεί να είναι ήδη σαφείς, αναφέρουμε ένα παράδειγμα: 150 κιλά ελιές μεταφέρθηκαν στο ελαιοτριβείο και απέδωσαν 21 λίτρα λάδι. Πρέπει τώρα να επαναφέρουμε σε μια ενιαία μονάδα μέτρησης και να μετατρέψουμε λίτρα λαδιού σε κιλά.
Γνωρίζοντας ότι η πυκνότητα του λαδιού είναι 0,916 g/cm3, ένα λίτρο λαδιού θα ζυγίζει 0,916 kg, θα πολλαπλασιάσω 22,5 lt x 0,916 kg/l και θα μου δώσει βάρος 20,61 kg. Συγκρίνετε τώρα το αρχικό βάρος των ελιών με τα κιλά λαδιού 20,61/150×100 και θα λάβετε 13,74%, που είναι η ποσοστιαία απόδοση σε λάδι των 150 κιλών ελιών.

Πηγή agronewsbomb.gr

Οι τιμές παραγωγού διαμορφώθηκαν στα 0,46 ευρώ/κιλό για τις ναβαλίνες και στα 0,81 ευρώ/κιλό για τις κλημεντίνες

Ακόμα και τα 2,5 ευρώ/κιλό έφτασε η τιμή των πορτοκαλιών Βαλνέντσια στο ράφι των σούπερ μάρκετ, βάζοντας για μία ακόμη φορά φωτιά στην τσέπη των καταναλωτών. Την ίδια στιγμή, οι παραγωγοί της Αργολίδας, τονίζουν ότι η τιμή αυτή διαμορφώθηκε λόγω της προσφοράς μόνο εισαγόμενων προϊόντων, καθώς με την είσοδο της Ναβαλίνας, οι τιμές των πορτοκαλιών θα προσαρμοστούν σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα.

Ειδικότερα, η τιμή παραγωγού, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε η Διαρκής Επιτροπή Συνεταιρισμών Αργολίδας (ΔΕΣΑ), στις 8 Νοεμβρίου 2023 διαμορφώθηκε στα 0,46 ευρώ/κιλό για τις ναβαλίνες και στα 0,81 ευρώ/κιλό για τις κλημεντίνες. Οι τιμές αυτές αφορούν σε προϊόντα Α’ ποιότητας και είναι μικτές, συμπεριλαμβάνουν δηλαδή όλα τα κόστη (συλλογή, καλλιέργεια, εισφορές, αποσβέσεις, κ.λπ.).

Αντίστοιχα, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τα ελληνικά πορτοκάλια Ναβαλίνα πωλούνται αυτή την εβδομάδα στο ράφι των σούπερ μάρκετ στα 1,10-1,15 ευρώ/κιλό. Από την πλευρά τους πάντως οι συνεταιριστές της Αργολίδας, απαντώντας στα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών περί τιμών πορτοκαλιών στα σούπερ μάρκετ στα 2,5 ευρώ/κιλό, εξηγούν ότι ότι «αναφέρονται στο πρόσκαιρο γεγονός που παρατηρείται κάθε χρόνο τους μήνες Οκτώβριο – αρχές Νοεμβρίου, λόγω της προσφοράς μόνο εισαγόμενων πορτοκαλιών και της εγχώριας, όψιμης, ποικιλίας Βαλέντσια, η οποία ολοκλήρωσε την εμπορική της πορεία για φέτος με την εμφάνιση της ναβαλίνας και οι τιμές προσαρμόστηκαν σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα».

Η εικόνα της αγοράς εσπεριδοειδών

Σύμφωνα με τη ΔΕΣΑ, αυτή την περίοδο υπάρχει αυξημένη ζήτηση εσπεριδοειδών και μικρή προσφορά στην ευρωπαϊκή αγορά, ενώ περαιτέρω αύξηση της ζήτησης αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες.

Η φετινή χρονιά είναι όψιμη, τα προϊόντα έχουν άριστα ποιοτικά χαρακτηριστικά, αλλά υπολείπονται σε βάρος, που θα αυξηθεί το επόμενο διάστημα.

Οι εκπρόσωποι των Συνεταιρισμών της Αργολίδας, συστήνουν στους παραγωγούς αυτοσυγκράτηση στην προσφορά, ώστε τα προϊόντα να αποκτήσουν οικονομικά αποδοτικό βάρος.

Πηγή www.in.gr

Μέσα από το Η Φάρμα της γιαγιάς, όπως και αποκαλεί το project, που υλοποιεί έκανε το όνειρό για για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, πραγματικότητα.

Ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος που είναι 40 ετών σήμερα και οικογενειάρχης, μπορεί να ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 2012 ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, πλην όμως δεν ακολούθησε την πεπατημένη. Αντίθετα επέλεξε να ασχοληθεί με τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής και δη την κτηνοτροφία. 

Για το λόγο αυτό και χωρίς να μπει, όπως μας λέει τότε σε πρόγραμμα νέων, κατάφερε να βάλει την επιχείρησή του στον Αναπτυξιακό και να απορροφήσει κονδύλια για τη μονάδα του. Σήμερα, σχεδόν μια δεκαετία μετά, έχει καταφέρει πολλά και σχεδιάζει με αισιοδοξία, τα επόμενα βήματά του.

O Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος μπορεί να ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 2012 ως ηλεκτρολόγος μηχανικός, πλην όμως δεν ακολούθησε την πεπατημένη. Αντίθετα επέλεξε να ασχοληθεί με τον πρωτογενή τομέα της παραγωγής και δη την κτηνοτροφία.

‘‘Σήμερα στη μονάδα έχουμε 450 ζώα, αιγοπρόβατα, Λακόν και γίδες Ζάνες. Είναι πραγματικά πολύ παραγωγικά ζώα, όπως λένε, αλλά έχουν και μεγάλες ανάγκες σε τροφές. Προσωπικά έχω μια παραγωγή της τάξης των 150 τόνων εκ των οποίων οι 70 αφορούν γίδινο, που τελευταία έχει και μεγάλη πέραση και το έχει γνωρίσει καλά ο κόσμος. Έχω στη μονάδα Λακόν που πιάνουν ως και 450 κιλά το χρόνο σε γάλα, ενώ οι Ζάνες ξεπερνούν τα 1.100. Όλο αυτό βέβαια και ειδικά η ενσταβλισμένη και εντατική μορφή αυτή κτηνοτροφίας, έχει μεγάλες απαιτήσεις, ειδικά ως προς τις ζωοτροφές, αλλά και άλλες φροντίδες. Όμως στο τέλος, το πρόσημο είναι θετικό, ειδικά σε χρονιές όπως αυτές που διανύουμε, με τις τιμές στο γάλα σχετικά καλές”, τονίζει στο Αgronewsbomb ο Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος, ο οποίος σημειωτέον είναι αναγκασμένος να προμηθεύεται από το εμπόριο όλες τις απαιτούμενες τροφές, καθώς δεν καλλιεργεί.

Σε σχέση με τη συμπεριφορά των ζώων στις δυο αυτές ράτσες σημειώνει πως όσο καλές και να είναι οι συνθήκες, όταν δεν μιλάμε για αγελαία μορφή κτηνοτροφίας, τα ζωντανά θέλουν ιδιαίτερη διαχείριση, για να αποδώσουν τα μέγιστα.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο Παναγιώτης έχει συνασπιστεί μαζί με ακόμα 7 μονάδες της περιοχής και διαπραγματεύονται τις τιμές στο γάλα, ενώ το επόμενο διάστημα, όπως λέει, προτίθενται όλοι μαζί, να κάνουν πιο επίσημο το χαρακτήρα αυτής της ομάδας.

Επόμενο βήμα η παραγωγή τυριών

η Φάρμα της γιαγιάς

Ο Παναγιώτης, τέλος, ο οποίος εμπορεύεται και ζώντα ζώα στις δυο αυτές ράτσες, σκοπεύει, όπως μας αναφέρει το επόμενο διάστημα να εξελίξει την επιχείρησή του και να μπει στην τυροκομία, αλλά και στο πόσιμο γίδινο γάλα, που έχει μεγάλη ζήτηση.

Πηγή video – Η Φάρμα της Γιαγιάς

Πηγή άρθρου – agronewsbomb.gr

Το υδροξείδιο του χαλκού (Cu(OH)2) είναι ένα γαλάζιο στερεό που χρησιμοποιείται στη γεωργία, κυρίως στην καλλιέργεια της ελιάς. Ας δούμε πώς χρησιμοποιείται και τι προσφέρει στα ελαιόδεντρα:

• Χρήση στην Ελιά: Το υδροξείδιο του χαλκού χρησιμοποιείται στην ελαιοκαλλιέργεια κυρίως για προληπτικούς ψεκασμούς. Αυτοί οι ψεκασμοί βοηθούν στην πρόληψη της εισόδου παθογόνων μικροοργανισμών στο δέντρο, ιδιαίτερα μετά το κλάδεμα ή σε περιπτώσεις τραυματισμών από κακοκαιρία ή χρήση ραβδιστικών εργαλείων.
• Παθογόνα που Αντιμετωπίζονται: Τα σημαντικότερα παθογόνα που αντιμετωπίζονται με τη χρήση υδροξειδίου του χαλκού στα ελαιόδεντρα είναι το κυκλοκόνιο, το γλοιοσπόριο, η κερκόσπορα και η καρκίνωση.
• Χρονική Εφαρμογή: Οι ψεκασμοί με χαλκό συνήθως γίνονται σε συγκεκριμένα στάδια ανάπτυξης του ελαιόδεντρου, με 3 με 5 ψεκασμούς συνολικά. Ο πρώτος ψεκασμός γίνεται συνήθως στα μετά τη συγκομιδή.
• Εφαρμογή μετά το Κλάδεμα: Συνιστάται ένας ακόμη ψεκασμός με υδροξείδιο του χαλκού μετά το κλάδεμα του δέντρου.
• Ασφάλεια και Βιολογική Καλλιέργεια: Ο ψεκασμός με χαλκό θεωρείται ασφαλής πρακτική και μπορεί να εφαρμοστεί και σε βιολογικές ελαιοκαλλιέργειες.

Η δυνατότητα δημιουργίας κτηνοτροφικών πάρκων και στον Έβρο περιλαμβάνεται στο σχετικό νομοσχέδιο, που φέρνει στη βουλή το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με αφορμή την εξαγγελία δέσμης μέτρων στήριξης στο νομό, μετά τις τελευταίες καταστροφικές πυρκαγιές.

Σε δηλώσεις του στην ΕΡΤ Ορεστιάδας ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Σταύρος Κελέτσης ανέφερε, ότι «ήδη γίνεται η αναζήτηση μεγάλων εκτάσεων (έως 200 στρέμματα) δημοτικών ή του δημοσίου σε όλο ο νομό, για να φιλοξενήσουν όχι περισσότερες από 2 μονάδες ανά έκταση».

Πρόκειται για ένα πάρκο ή ζώνη κτηνοτροφική, που θα περιέχει όλες τις υποδομές από το Υπουργείο με κάλυψη κατά 100% της κατασκευής των εγκαταστάσεων, σύμφωνα με το σχεδιασμό του κάθε κτηνοτρόφου.

Πρόγραμμα αποκατάστασης

Ήδη, όπως είπε ο κ Κελέτσης υπάρχουν τοπογραφικά, που ετοίμασαν επιστήμονες και  έστησαν το πρόγραμμα της αποκατάστασης τα οποία απεικονίζουν την εικόνα των μονάδων.

Οι ενδιαφερόμενοι μεμονωμένα ή ομαδικά θα παίρνουν την πατέντα και ανάλογα με την δυναμικότητα της μονάδας που επιθυμούν θα την αναπτύσσουν σ’ έναν ευρύτερο χώρο, ο οποίος θα περιλαμβάνει φωτοβολταϊκά για αυτονομία στην ηλεκτρική ενέργεια, ενδεχομένως κοινά αρμεκτήρια για μειωμένο κόστος παραγωγής, ή ακόμη και κοινό τυροκομείο ώστε να μπούνε σ ένα στάδιο  μεταποίησης που αφορά τον πρωτογενή τομέα.

«Θέλω να εκμεταλλευτούμε την καταστροφή μετατρέποντας την σε ευκαιρία, ώστε να θεμελιώσουμε σε νέες βάσεις την κτηνοτροφία, επισήμανε ο κ Κελέτσης. Θα το λειτουργήσουμε αρχικά πιλοτικά με στόχο να ζωντανέψουμε ξανά την κτηνοτροφία».

Μετεγκατάσταση κτηνοτροφικών μονάδων εκτός του δάσους Δαδιάς

Το υπουργείο Περιβάλλοντος ζήτησε από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να γίνει μετεγκατάσταση εκτός του καμένου δάσους της Δαδιάς κάποιων κτηνοτροφικών μονάδων που υπάρχουν εκεί.

Για τον σκοπό αυτό έχουν γίνει επαφές με το Δήμο Σουφλίου και αναζητούνται εκτάσεις ώστε να δημιουργηθεί ένα οργανωμένο Πάρκο εκτός δάσους που θα μπορεί να είναι μια αφετηρία για τους εν λόγω κτηνοτρόφους  και για την κτηνοτροφία στο νομό γενικότερα.

Πηγή www.in.gr

Η Ισπανική Ένωση Δήμων Ελαιολάδου, AEMO, εκτιμά ότι η παραγωγή ενός κιλού ελαιολάδου σήμερα κοστίζει στον παραγωγό 6,22 ευρώ το κιλό, πρακτικά διπλάσια από ό,τι πριν από τρία χρόνια.

Με αυτά τα στοιχεία επιβεβαιώνεται ότι με το τρέχον επίπεδο τιμών, οι ελαιοκαλλιεργητές δεν ωφελούνται στους λογαριασμούς λειτουργίας τους, αφού ακόμη και να έχοντας πουλήσει το λάδι στην Ισπανία κατά μέσο όρο 5,85 €/κιλό στην προέλευση, το μέσο κόστος υπερβαίνει αυτό.

Η AEMO έχει εξετάσει στη μελέτη, την αύξηση του μισθολογικού κόστους κατά 9%, αύξηση γεωργικών εισροών όπως λιπάσματα και φυτοϋγειονομικά προϊόντα άνω του 70% και αύξηση της ενέργειας (ντίζελ, ηλεκτρική ενέργεια) κοντά στο 40%. Όλα αυτά, αν αθροιστούν και εφαρμοστούν στις διάφορες εργασίες καλλιέργειας, σημαίνει ότι η τιμή μονάδας αυξάνεται έως και 32% .

Υπερβάσεις κόστους

Έτσι, το σταθμισμένο μέσο κόστος παραγωγής ενός κιλού ελαιολάδου έχει πάει από 2,42 το 2020 σε 3,20 το 2023. ”Όλα αυτά όμως θα ήταν αν η παραγωγή ήταν κανονική στη χώρα μας, δηλαδή με μέσο όρο 1.500.000 τόνους ελιάς. λάδι“.

Η Aemo εφαρμόζει έναν διορθωτικό παράγοντα στην ανάλυσή της: με την τρέχουσα παραγωγή, περίπου 750.000 τόνων, οι ελαιοκαλλιεργητές πρέπει να διατηρήσουν ένα μεγάλο μέρος των καλλιεργητικών εργασιών όπως κλάδεμα, λίπανση, συντήρηση του εδάφους, φυτοϋγειονομικές επεξεργασίες, άρδευση εάν υπάρχει και συγκομιδή. 

Υπολογίζει λοιπόν το κόστος ανά εκτάριο και το πολλαπλασιάζει επί δύο, αφού η συγκομιδή είναι η μισή της κανονικής : το σταθμισμένο μέσο κόστος ανά κιλό ελαιόλαδου αυξάνεται από 3,20 σε 6,22, 94% περισσότερο.

Ζύγισμα

Ο σύλλογος προειδοποιεί ότι κάνει λόγο για σταθμισμένο μέσο κόστος, καθώς το κόστος αυτό ποικίλλει ανάλογα με το σύστημα ελαιοκαλλιέργειας, το οποίο κυμαίνεται από παραδοσιακούς ορεινούς ελαιώνες έως καλλιέργειες φράχτη, συμπεριλαμβανομένης της παραδοσιακής καλλιέργειας σε χαμηλή κλίση και της εντατικής καλλιέργειας. 

Κάθε ένα έχει το κόστος του, αλλά όλα έχουν αυξηθεί σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό και το σταθμισμένο μέσο κόστος είναι όπως υποδεικνύεται, μια αύξηση που ξεπερνά εύκολα το 100% από την καμπάνια του 2020 έως τη μειωμένη καμπάνια του 2023.

Πηγή – agrocapital.gr