Η τέταρτη καλλιέργεια που αναπτύσσεται περισσότερο είναι η αμυγδαλιά (+31,2%), η οποία φτάνει έτσι τα 718.540 στρέμματα και ενοποιείται ως η πέμπτη που καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση.

«Τόσο η εθνική όσο και η διεθνής ζήτηση έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη ορισμένων καλλιεργειών, ειδικά εκείνων που θεωρούνται υπερτροφές ή εκείνων που ευθυγραμμίζονται με τις τάσεις υγιεινής κατανάλωσης, όπως τα αμύγδαλα και τα φιστίκια», εξήγησε η Cocampo. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία της Cocampo, το 43,1% των διαφημίσεων αγροτικών ακινήτων που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο είναι για αμύγδαλο, αβοκάντο και φιστίκι.

Μειώσεις

Στην ταξινόμηση ξεχωρίζουν οι πτώσεις στην έκταση της πατάτας (-18,7%), στα 65.404 στρέμματα, όσπρια (-17,9%), έως 366.926 εκτάρια και βιομηχανικές καλλιέργειες όπως βαμβάκι, ηλίανθος και ζαχαρότευτλα (-17,1%), έως 871.130 στρέμματα.

Μείωση (-3,1%) παρουσίασε και η έκταση των αμπελώνων οινοποίησης, η τρίτη μεγαλύτερη, με 933.092 στρέμματα.

Η μείωση της επιφάνειας αυτών των καλλιεργειών αντανακλά, σύμφωνα με την Cocampo, «μια προσαρμογή του αγροτικού τομέα στις νέες απαιτήσεις και προκλήσεις της αγοράς».

Στην Ισπανία, 16,8 εκατομμύρια εκτάρια επιφάνειας διατίθενται σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, που αντιπροσωπεύουν το 33,3% της συνολικής επιφάνειας της χώρας.

Η έκταση της καλλιέργειας έχει υποστεί διακυμάνσεις την τελευταία δεκαετία και η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε το 2016, με απώλεια 3,37% της καλλιεργούμενης έκτασης σε σύγκριση με το 2011.

Από το 2011 έως το 2020 σημειώθηκε ανάπτυξη 0,5%, αν και την τελευταία πενταετία σημειώθηκε μείωση 2,0%.

Η Ανδαλουσία είναι η περιοχή στην Ισπανία, όπου συγκεντρώνεται η παραγωγή ελαιόδεντρων και λαχανικών, και το 2022 είχε 3,6 εκατομμύρια εκτάρια αφιερωμένα στην καλλιέργεια.

Μια άλλη περιοχή είναι η Castilla y León, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην παραγωγή δημητριακών και όπου τα στοιχεία της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν αύξηση της έκτασης που κατανέμεται στα χωράφια κατά 11,5%.

Πηγή – valenciafruits.com

Η Ισπανία έχει 2,4 εκατομμύρια εκτάρια επιφάνειας που προορίζεται για βιολογική παραγωγή, που αντιπροσωπεύει το 10,8% της Μεταχειρισμένης Γεωργικής Περιοχής (UAA), σύμφωνα με έκθεση που κυκλοφόρησε αυτή την Τετάρτη από την πλατφόρμα αγοράς, πώλησης και μίσθωσης ακινήτων Cocampo.

Το έγγραφο, το οποίο συγκεντρώνει στοιχεία από διαφορετικές επίσημες πηγές, αναφέρει ότι η Ισπανία είναι ένας από τους κύριους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

«Οι Ισπανοί αγρότες ανταποκρίθηκαν στην κλιματική αλλαγή προσαρμόζοντας τις καλλιέργειες και τις πρακτικές τους σε νέες κλιματικές συνθήκες, γεγονός που επέτρεψε την επέκταση ορισμένων τύπων καλλιεργειών που είναι πιο ανθεκτικά ή κατάλληλα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες», αναφέρει η έκθεση.

Αποκαλύπτει επίσης τους μετασχηματισμούς στο ισπανικό γεωργικό πανόραμα μεταξύ 2011 και 2020, αποδεικνύοντας την ανάπτυξη σε ορισμένες καλλιέργειες, όπως το φιστίκι, το αβοκάντο, τη σόγια και τις αμυγδαλιές, και μια αλλαγή στις τάσεις της γεωργικής παραγωγής.

Φιστίκι – αμύγδαλο, οι δενδρώδεις καλλιέργειες με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη

Το φιστίκι είναι μακράν η καλλιέργεια που έχει αυξηθεί περισσότερο σε αυτή τη χρονική περίοδο, 1.057,6%, έως και 49.534 εκτάρια, σύμφωνα με την έκθεση. Σε συνολική έκταση, ωστόσο, το φιστίκι είναι τρίτο από κάτω, μόνο μπροστά από το αβοκάντο (15.849 εκτάρια) και τη σόγια (1.450 εκτάρια), τα οποία μεταξύ 2011 και 2020 αυξήθηκαν κατά 50,1% και 107,4%, αντίστοιχα.

Το φιστίκι είναι μακράν η καλλιέργεια που έχει αυξηθεί περισσότερο μεταξύ 2011 και 2020 (photo/valenciafruits.com)

Η τέταρτη καλλιέργεια που αναπτύσσεται περισσότερο είναι η αμυγδαλιά (+31,2%), η οποία φτάνει έτσι τα 718.540 στρέμματα και ενοποιείται ως η πέμπτη που καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση.

«Τόσο η εθνική όσο και η διεθνής ζήτηση έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη ορισμένων καλλιεργειών, ειδικά εκείνων που θεωρούνται υπερτροφές ή εκείνων που ευθυγραμμίζονται με τις τάσεις υγιεινής κατανάλωσης, όπως τα αμύγδαλα και τα φιστίκια», εξήγησε η Cocampo. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία της Cocampo, το 43,1% των διαφημίσεων αγροτικών ακινήτων που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο είναι για αμύγδαλο, αβοκάντο και φιστίκι.

Μειώσεις

Στην ταξινόμηση ξεχωρίζουν οι πτώσεις στην έκταση της πατάτας (-18,7%), στα 65.404 στρέμματα, όσπρια (-17,9%), έως 366.926 εκτάρια και βιομηχανικές καλλιέργειες όπως βαμβάκι, ηλίανθος και ζαχαρότευτλα (-17,1%), έως 871.130 στρέμματα.

Μείωση (-3,1%) παρουσίασε και η έκταση των αμπελώνων οινοποίησης, η τρίτη μεγαλύτερη, με 933.092 στρέμματα.

Η μείωση της επιφάνειας αυτών των καλλιεργειών αντανακλά, σύμφωνα με την Cocampo, «μια προσαρμογή του αγροτικού τομέα στις νέες απαιτήσεις και προκλήσεις της αγοράς».

Στην Ισπανία, 16,8 εκατομμύρια εκτάρια επιφάνειας διατίθενται σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις, που αντιπροσωπεύουν το 33,3% της συνολικής επιφάνειας της χώρας.

Η έκταση της καλλιέργειας έχει υποστεί διακυμάνσεις την τελευταία δεκαετία και η μεγαλύτερη μείωση σημειώθηκε το 2016, με απώλεια 3,37% της καλλιεργούμενης έκτασης σε σύγκριση με το 2011.

Από το 2011 έως το 2020 σημειώθηκε ανάπτυξη 0,5%, αν και την τελευταία πενταετία σημειώθηκε μείωση 2,0%.

Η Ανδαλουσία είναι η περιοχή στην Ισπανία, όπου συγκεντρώνεται η παραγωγή ελαιόδεντρων και λαχανικών, και το 2022 είχε 3,6 εκατομμύρια εκτάρια αφιερωμένα στην καλλιέργεια.

Μια άλλη περιοχή είναι η Castilla y León, η οποία κατέχει ηγετική θέση στην παραγωγή δημητριακών και όπου τα στοιχεία της τελευταίας δεκαετίας δείχνουν αύξηση της έκτασης που κατανέμεται στα χωράφια κατά 11,5%.

Πηγή – valenciafruits.com

Πειραματισμοί που έδωσαν υπεραξία σε μέλι και ελαιόλαδο

Εκεί δηµιούργησε έναν σύνθετο παραγωγικό πυλώνα µε επίκεντρο την πιστοποιηµένη βιολογική παραγωγή µελιού και προϊόντων µελιού µε υπερτροφές, αλλά και την έκθλιψη και τυποποίηση εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου.

Ο οικογενειακός ελαιώνας αποτέλεσε ακλόνητο κίνητρο που τον οδήγησε ξανά στην πατρογονική γη. Περίπου 3.500 ελαιόδεντρα σε έκταση 250 στρεµµάτων γης παρέµεναν για αρκετά χρόνια αναξιοποίητα και ουσιαστικά εγκαταλειµµένα, έως τη στιγµή που αποφάσισε να αφοσιωθεί πλήρως στον πρωτογενή τοµέα.

Ο παραγωγός στέκεται στην επίδραση που έχει η κλιµατική αλλαγή στις καλλιέργειές του. Όπως λέει, το Τρίκερι είναι ένα ξηρικό χωριό µε ελάχιστο νερό. «Φέτος παρά το γεγονός ότι είχαµε µία εξαιρετική ανθοφορία και υπολογίζαµε ότι θα είχαµε στη διάθεσή µας µεγάλες ποσότητες λαδιού, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Λόγω της ανοµβρίας κινδυνέψαµε να χάσουµε τις ελιές µας. Αλλά και το µέλι δεν κινήθηκε ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Για παράδειγµα στο θυµάρι παράγουµε περίπου 800 µε 900 κιλά κάθε χρόνο, ενώ φέτος η παραγωγή µας µειώθηκε σε µόλις 200 κιλά. Ήταν µία όψιµη χρονιά, ενώ οι βροχές ήρθαν να προκαλέσουν αναταραχή στην παραγωγή. Η διαταραχή των κλιµατικών συνθηκών είναι λογικό να έχει επηρεάσει δραστικά την παραγωγή».

Το «Αλάδανο» όπως ονοµάζεται η επιχείρηση που δηµιούργησε ο παραγωγός, εισήχθη στον πρωτογενή τοµέα το 2002 και δύο χρόνια αργότερα άρχισε να παράγει αµιγώς βιολογικά πιστοποιηµένα προϊόντα. «Από το 2004 και ύστερα έλαβα τη βιολογική πιστοποίηση για την παραγωγή µελιού, καθότι η βασική µου φιλοσοφία αντίκειται στη χρήση σκευασµάτων στον πρωτογενή τοµέα. Εγκατέλειψα την Αθήνα το 1999 και κατέφυγα στην περιφέρεια µε βασική µου επιθυµία να παράγω προϊόντα που µέρα µε τη µέρα χάνονται. Μία τέτοια περίπτωση αποτέλεσε το ελαιόλαδο για το οποίο έχω λάβει ασηµένιο µετάλλιο από το Καποδιστριακό Πανεπιστήµιο ως προς την περιεκτικότητά του σε πολυφαινόλες και διαθέτει ισχυρισµό υγείας. Το σύνολο των παραγόµενων προϊόντων είναι πιστοποιηµένα ως βιολογικά. Σε ό,τι αφορά το µέλι µου, διατίθεται στην αγορά σε περιορισµένες ποσότητες. Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος κάναµε παραγωγή ενός τόνου λαδιού και ενάµιση τόνου µελιού και στις έξι ποικιλίες που παράγουµε. Φιλοσοφία µου είναι ότι οι µέλισσες δεν ταΐζονται µε ζάχαρη τους χειµερινούς µήνες αλλά µε το δικό τους µέλι».

Η επιχείρηση του Πηλίου διαθέτει µέλι πορτοκαλιάς, βελανιδιάς, βαµβακιάς, αγριοβαµβακιάς, κούµαρου και θυµαριού. Επιπλέον έχει δηµιουργήσει µέλι µε υπερτροφές όπως το µαύρο κύµινο, οι καρποί άγριου τριαντάφυλλου, η γύρη, το δίκοκκο σιτάρι, τη µάκα και το γανόδερµα, το τριβόλι, σε αναλογία 70 προς 30.

«Ο πειραµατισµός µε τις υπερτροφές ξεκίνησε µετά από µία συζήτηση που είχα παλαιότερα µε οποιοπαθητικούς γιατρούς, οι οποίοι µε παρακίνησαν να δηµιουργήσω µέλι µε γύρη. Στη συνέχεια έκανα κι άλλα προϊόντα µε υπερτροφές, τα οποία έστειλα προς ανάλυση για να διαπιστώσω τη θρεπτική τους δυναµική. Το µέλι µας αναλύεται στο Εργαστήριο Μελισσοκοµίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστηµίου Θεσσαλονίκης του και το ελαιόλαδο ελέγχεται από το Τµήµα Φαρµακολογίας του Καποδιστριακού Πανεπιστηµίου Αθηνών».

Περίπου 3.500 ελαιόδεντρα σε έκταση 250 στρεµµάτων γης παρέµεναν για αρκετά χρόνια αναξιοποίητα και ουσιαστικά εγκαταλειµµένα, έως τη στιγµή που αποφάσισε να αφοσιωθεί πλήρως στον πρωτογενή τοµέα 

(Γιώργος Λαμπίρης – agronews.gr)

Πρόκειται για ένα τυρί που είναι πολύ νόστιμο και συνδυάζεται τέλεια με πολλά πιάτα. Πολλοί όμως το αποφεύγουν γιατί θεωρούν πως δεν ταιριάζει σε μία υγιεινή διατροφή. Παρασκευάζεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα και είναι πολύ πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. 

Είναι μία τροφή που μπορεί πολύ εύκολα να αφομοιωθεί από τον οργανισμό και παράγει πολύ λιγότερες φλεγμονές και αλλεργίες από τα άλλα τυριά, οπότε είναι ιδανικό για όσους έχουν ευαισθησία σε γαλακτοκομικά προϊόντα. 

Βέβαια, καλό θα ήταν να αποφεύγουμε την φέτα που παράγεται από παστεριωμένο γάλα και επειδή έχει υψηλές συγκεντρώσεις σε νάτριο και κορεσμένα λίπη, είναι σημαντικό να την καταναλώνουμε με μέτρο και όχι καθημερινά. 

Διατροφικές Πληροφορίες 

Η φέτα είναι ένα πολύ δημοφιλές τυρί. Είναι μαλακό, αλμυρό τυρί που δεν έχει τρύπες και έχει αψιά γεύση. 

Μία μερίδα φέτα ζυγίζει περίπου 28 γραμ. και περιέχει: 

74 θερμίδες 

6 γρ λίπους 

260 mg νατρίου 

1,2 γρ υδατάνθρακες 

4 γρ πρωτεΐνης 

1 γρ ζάχαρη 

0,2 mg ριβοφλαβίνη / Βιταμίνη Β2 

140 mg ασβεστίου 

312 mg νατρίου 

94 mg φωσφόρου 

0,5 μg βιταμίνης Β12 

0,1 mg βιταμίνης Β6 

4,2 μg σεληνίου 

Τα 7 οφέλη της φέτας 

1. Προστατεύει από τον καρκίνο 

Ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέρονται οφέλη της. Το ασβέστιο σε συνδυασμό με την βιταμίνη D έχει αποδειχτεί πως βοηθά στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου. Επίσης, το μαγνήσιο είναι ζωτικής σημασίας για την απορρόφηση του ασβεστίου. 

Εκτός όμως από το ασβέσιο, η πρωτεΐνη αλφα-λακταλβουμίνη μπορεί να βρεθεί σε αυτό το ελληνικό τυρί και όταν συνδέεται με ιόντα ασβεστίου και ψευδαργύρου, έχει δείξει πως έχει αντιβακτηριακές και αντικαρκινικές ιδιότητες. 

2. Υποστηρίζει την υγεία των οστών 

Το ασβέστιο είναι καλό για τα οστά μας. Ωστόσο, οι χώρες με υψηλή κατανάλωση γαλακτοκομικών έχουν υψηλά ποσοστά εμφάνισης οστεοπόρωσης. Αυτό συμβαίνει γιατί το γάλα μπορεί να βλάψει τα οστά μας, κυρίως το παστεριωμένο αγελαδινό γάλα επειδή προκαλεί οξέωση (υψηλά επίπεδο οξέος στον οργανισμό). Έτσι, είναι προτιμότερο να βρείτε το ασβέστιο από πηγές όπως η φέτα και να προσπαθήσετε να εισάγετε περισσότερες αλκαλικές τροφές στην διατροφή σας, όπως ο μαϊντανός, το σπανάκι και τα κολοκυθάκια. 

3. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα 

Μία άλλη πρωτεΐνη που βρίσκεται στην φέτα ονομάζεται ιστιδίνη. Αυτή αρχικά θεωρήθηκε σημαντική μόνο στην υγεία ενός βρέφους, αλλά αργότερα φάνηκε ότι ήταν απαραίτητη για όλους τους ενήλικες. Όταν συνδυάζεται με την βιταμίνη Β6 (η οποία βρίσκεται στην φέτα), μεταβάλλεται σε ισταμίνη. Αυτή η ένωση βοηθάει το ανοσοποιητικό στην καταπολέμηση μίας νόσου. 

4. Βοηθά να διατηρήσουμε ένα υγιές έντερο 

Η φέτα παρέχει και χρήσιμα προβιοτικά! Αυτά είναι τα «καλά» βακτήρια του εντέρου. Χωρίς αυτά, το σώμα μας γίνεται γόνιμο έδαφος για βακτήρια, ζυμομύκητες, παράσιτα και πολλά άλλα δυσάρεστα πράγματα. 

5. Αποτρέπει πονοκεφάλους, συμπεριλαμβανομένων και ημικρανιών 

Η φέτα είναι μία πολύ καλή πηγή βιταμίνης Β2. Η βιταμίνη αυτή είναι γνωστό εδώ και πολύ καιρό πως βοηθάει ενάντια σε πονοκεφάλους και ημικρανίες. Μπορεί επίσης να συμβάλλει στην πρόληψη ενάντια σε πονοκεφάλους ή άλλων τύπων χρόνιων πονοκεφάλων. 

6. Προστατεύει τα μάτια και αποτρέπει την εκφυλιστική ασθένεια των ματιών 

Επίσης, η ίδια βιταμίνη έχει φανεί πως μειώνει τον κίνδυνο εκφυλιστικών παθήσεων των ματιών, όπως καταρράκτης, κερατόκωνος και γλαύκωμα. (οι οποίες σχετίζονται με την γήρανση) 

7. Είναι μέρος φυσικής θεραπείας για την αναιμία 

Η αναιμία σχετίζεται με προβλήματα με τα κύτταρα αιμοσφαιρίνης που μεταφέρουν οξυγόνο σε όλο το σώμα. Όταν το σώμα δεν παίρνει αρκετό οξυγόνο, γίνεται αδύναμο και κουρασμένο. Αυτό συνδέεται με χαμηλά επίπεδα σιδήρου, φολικού οξέος ή βιταμίνης Β12. 

Η Βιταμίνη Β12 (και χαμηλά επίπεδα σιδήρου) βρέθηκαν στην φέτα και αυτό δείχνει πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μία διατροφή για την καταπολέμηση της αναιμίας. 

Η ιστορία και οι μάχες της φέτας 

Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά για την παραγωγή της φέτας, ήταν στην Ελλάδα, τον 8ο αιώνα π.χ. η τεχνολογία που περιγράφεται στην Ομήρου Οδύσσεια, για να παραχθεί αυτό το τυρί από πρόβειο και κατσικίσιο γάλα, είναι στην πραγματικότητα παρόμοια με τη μέθοδο, που οι σύγχρονοι βοσκοί χρησιμοποιούν. Ως δημοφιλής, στην αρχαία Ελλάδα, το τυρί φέτα ήταν ζωτικής σημασίας για την ελληνική γαστρονομία. 

Ωστόσο, αυτό που θεωρούμε φέτα σήμερα, για πρώτη φορά καταγράφηκε στη βυζαντινή αυτοκρατορία, με την επωνυμία «prosphatos» που σημαίνει «φρέσκο». Η αποθήκευση και εμπορία της, εντός άλμης, αργότερα εξηγήθηκε από έναν Ιταλό επισκέπτη στο νησί της Κρήτης. 

Η φέτα, υπήρξε μια πηγή, ώστε ένα κομμάτι των νομικών, να μάχεται, τις τελευταίες δεκαετίες. Όντος της ευρωπαϊκής ένωσης, η Δανία, παρασκεύασε κι αυτή ένα τύπου τυρί που αποκαλούσε «φέτα», αλλά το έκανε από ασπρισμένο αγελαδινό γάλα. Από το 2002, που σηματοδοτείται η επίλυση της υποθέσεως αυτής, η ΕΕ θεωρεί τον ορό «φέτα» ως, η «προστατευόμενου προϊόντος καταγωγής, την Ελλάδα. 

Μια άλλη πρόσφατη συμφωνία του 2013 μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά προστατεύει την ονομασία φέτα στο να μην την χρησιμοποιήσουν, εκτός και αν αναφέρεται σε πρόβειο τυρί, από κατσικίσιο γάλα που εισάγεται από την Ελλάδα. Οι Kαναδοί παρασκευαστές, καλούνται σήμερα να ονομάσουν ένα παρόμοιο προϊόν τους, ως τύπου φέτα. Αυτές οι διαφορές προέρχονταν, κυρίως, από το επιχείρημα, ότι οι συγκεκριμένες φυλές προβάτων και αιγών στην Ελλάδα, είναι αυτές που δίνουν στην πραγματική φέτα, το διακριτικό άρωμα και τη γεύση του. 

Πως να την χρησιμοποιήσετε σε συνταγές 

Φέτα χρησιμοποιείται γενικά ως ένα κάλυμμα για σαλάτες και αλλά ειδή τροφίμων. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το τυρί φέτα, ωμή η μαγειρεμένη. Πολλές συνταγές απαιτούν το τυρί φέτα να θρυμματίζεται, αλλά θα βρείτε επίσης πολλές συνταγές που την χρησιμοποιούν ως φέτες. 

Μια από τις καλύτερα συνταγές μας, περιλαμβάνουν φέτα είναι τα ψητά παντζάρια, ως σαλάτα . Είναι μια απλή σαλάτα, πλούσια σε αντιοξειδωτικά, λογά των παντζαριών και χρησιμοποιώντας φέτα ως κάλυμμα. 

Μπορείτε επίσης να απολύσετε τη φέτα, σε πολλές συνταγές μεσογειακής διατροφής , μαζί με αγγούρι. Απλά, βαλτέ τη φέτα, κόψτε σε φέτες το αγγούρι, καλείτε με χούμους και με κόκκινες πιπεριές. Είστε διψασμένοι για τυρί στη σχάρα; τότε προτείνω τη χρήση φέτας, ως μέρος αυτού του αβοκάντο στη σχάρα τυρί σάντουιτς. 

Πίστεψε με, θα είστε πραγματικά ευτυχείς που κάνατε. 

Προσοχή στις πιθανές παρενέργειες 

Ενώ η φέτα είναι σημαντικά λιγότερο αλλεργιογόνος από τα τυριά που παράγονται από αγελαδινό γάλα, είναι πιθανόν να δημιουργεί αλλεργία σε κάποιους, λογά του κατσικίσιου η πρόβειου γάλακτος. Περίπου το 90 τοις εκατό των ατόμων με αλλεργία στο γάλα, έχουν διαγνωστεί στο αγελαδινό. Βρέθηκε, επίσης, ότι το σώμα τους αναγνωρίζει τις ίδιες πρωτεΐνες στο γάλα κατσίκας. 

Ωστόσο, αν είστε ευαίσθητοι, αλλά είστε αλλεργικοί στο γάλα της αγελάδας, θα βρείτε πιθανώς, τα προϊόντα, όπως η φέτα, να είναι μια μεγάλη εναλλακτική λύση! Μια άλλη πιθανή προσοχή κατά την κατανάλωση φέτας, είναι για εκείνους που πάσχουν από δυσανεξία ισταμίνης. 

Και πάλι, η ισταμίνη είναι μια ζωτικής σημασίας πρωτεΐνη σε μικρές δόσεις, και σας βοηθά να καταπολεμήσετε τις λοιμώξεις του σώματος σας, αλλά η υπερβολική κατανάλωση από αυτό το τυρί, προκαλεί φλεγμονή. 

Οι άνθρωποι που πάσχουν από δυσανεξία ισταμίνης, σε αντίθεση με τους περισσότερους ανθρώπους, έχουν ένα πολύ σκληρό χρόνο χωρίς να χαλάσει ισταμίνης όταν υπάρχει σε υψηλό επίπεδα στο σώμα, και μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα αλλεργίας, όπως όταν καταναλώνουν τρόφιμα που περιέχουν την πρωτεΐνη ισταμίνης. Εάν έχετε συμπτώματα όπως εξάνθημα, εφίδρωση η πρήξιμο, μετά την κατανάλωση τυριού φέτας η αλλά γαλακτοκομικά προϊόντα από αίγες ή πρόβατα, να σταματήσετε να τρωτέ και να συμβουλευτείτε το γιατρό σας αμέσως.

Πηγή – pronews.gr

Ενώ στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, οι ελαιοπαραγωγοί ψάχνουν με «το δίκαννο» να βρουν εποχιακούς εργάτες, πληρώνοντας μερικοί γενναία μεροκάματα, κάποιοι έχουν καταφέρει όχι μόνο να μην πληρώνουν, αλλά να τους … πληρώνουν για να κάνουν τη σκληρή δουλειά

Στην Ιταλία, μια από τις κορυφαίες ελαιοπαραγωγές χώρες του κόσμου, πολλοί ελαιοπαραγωγοί προσελκύουν τουρίστες για να τους μάθουν πώς να μαζεύουν ελιές με το αζημίωτο.

Ρεπορτάζ του Βloomberg καταγράφει αυτή την αξιοσημείωτη επιχειρηματική διαφοροποίηση πολλών αγροτών, βοηθώντας έτσι να αντιμετωπίσουν τη χασούρα της φετινής πεσμένης σοδειάς, λόγω των κλιματολογικών συνθηκών εν μέρει.

Η Maria Angela Macchia, η οποία διαθέτει 900 ρίζες στο I Moricci, μια αγροικία της του 19ου αιώνα στην πλαγιά του λόφου της Τοσκάνης έξω από το Peccioli, νοτιοανατολικά της Πίζας, απασχολεί αυτή την περίοδο τουρίστες-εργάτες από τέσσερα κράτη.

Για να συμβάλει στην κάλυψη μέρους των χαμηλών φετινών κερδών, η Macchia φιλοξενεί ομάδες τουριστών, οργανωμένων μέσω της οργάνωσης διακοπών Triptoscana με έδρα το Ρότερνταμ. Οι επισκέπτες μένουν στο αγρόκτημά της και βοηθούν να μαζέψουν τις ελιές και να εξερευνήσουν την περιοχή κατά τη διάρκεια των διακοπών. Στο τέλος παίρνουν ένα μπουκάλι λάδι μισού λίτρου για να το πάρουν μαζί τους.

Πολλοί παραγωγοί χρεώνουν πολλά ευρώ τα λάδια υψηλής ποιότητας, αλλά αυτό δεν αρκεί όπως λένε για να καλύψει τα έξοδά τους.

Οι ταξιδιώτες παίρνουν μια γεύση από τη δουλειά που απαιτείται για την παραγωγή μερικών από τα κορυφαία ελαιόλαδα, ενώ παρέχουν μια εναλλακτική πηγή εσόδων για τους αγρότες των οποίων τα κέρδη έχουν υποχωρήσει φέτος λόγω του αυξανόμενυ κόστους παραγωγής και των επιπτώσεων των ακραίων καιρικών συνθηκών που συνδέονται με τη κλιματική αλλαγή.

«Οι άνθρωποι πραγματικά συμμετέχουν στη συγκομιδή, μπαίνοντας με τον ρυθμό τους», λέει η Macchia, προσθέτοντας όμως ότι «είναι πολλή δουλειά. Κάθε χρονιά είναι διαφορετική από την επόμενη, και υπάρχουν πολλά που χρειάζονται για να φτιάξουν το λάδι που φτάνει στα τραπέζια τους».

Για να της μαζεύουν ελιές οι τουρίστες πληρώνουν για πέντε μέρες 745 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων δύο ημερών συλλογής και μιας επίσκεψης στο frantoio, όπου παρασκευάζεται μια φρουτώδης ποικιλία παρθένου ελαιόλαδου. Η Macchia επωφελείται, επίσης, από την κράτηση διαμερισμάτων στο I Moricci που μπορεί κανονικά να είναι άδεια κατά τη διάρκεια εκτός σεζόν.

Η ομάδα της δαπανά έξι ώρες στη συλλογή λαδιού, μαζεύοντας μισό τόνο σε δύο ημέρες, που ισοδυναμεί με πάνω κάτω με 70 κιλά λάδι.

Σε Ισπανία και Ελλάδα

Άλλες χώρες προσφέρουν παρόμοιες ευκαιρίες, για τους τουρίστες με το ελαιόλαδο. Η Good Life Greece διοργανώνει διακοπές συλλογής στη Σύρο και οι ελαιώνες απέχουν πέντε λεπτά με τα πόδια από την παραλία. Μπορείτε να μαζέψετε δαλματικές ελιές από δέντρα ηλικίας 1.000 ετών στη Solta της Κροατίας, που διοργανώνεται από την Olynthia, ένα κορυφαίο λάδι μάρκας.

Οι λάτρεις του Δον Κιχώτη μπορούν να επισκεφθούν τους ελαιώνες του Γκαρσία ντε λα Κρουζ στη Λα Μάντσα της Ισπανίας, με αυθημερόν περιηγήσεις συλλογής ελιών που περιλαμβάνουν επίσκεψη στο ελαιοτριβείο του 17ου αιώνα.

Το πιο σημαντικό είναι ότι [οι άνθρωποι] μπορούν να δουν ότι δεν ανοίγεις απλώς τη βρύση και βγαίνει λάδι

Η συγγραφέας του «Olive Tourism, Opportunities for Producers and Regions (Agra Editrice)» Fabiola Pulieri, λέει ότι ο ελαιοτουρισμός θα μπορούσε να βοηθήσει στην ενίσχυση του προφίλ των ανεξάρτητων παραγωγών, όπως ο πρόσφατος νόμος του κρασιού της Ιταλίας δημιούργησε την αναγνωρισιμότητα της επωνυμίας σχετικά με ιταλικά κρασιά.

«Τώρα υπάρχουν ευκαιρίες 365 ημέρες το χρόνο, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου συγκομιδής τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο για να επωφεληθούν από τον τουρισμό και να δώσουν οικονομική ώθηση στους παραγωγούς», λέει. Οι ταλαιπωρημένοι παραγωγοί βλέπουν ένα επιπρόσθετο όφελος στον αυξημένο τουρισμό, δηλαδή, την αναγνώριση του όγκου της δουλειάς που απαιτείται για την παραγωγή ενός μικρού μπουκαλιού ελαιόλαδου. «Το πιο σημαντικό είναι ότι [οι άνθρωποι] μπορούν να δουν ότι δεν ανοίγεις απλώς τη βρύση και βγαίνει λάδι», λέει η Macchia.

Ο νέος αγρο – τουριστικός νόμος στην Ιταλία

Οι εμπειρίες συλλογής ελιών και οι γευσιγνωσίες λαδιών είναι διαθέσιμες εδώ και μερικά χρόνια στις μεσογειακές χώρες, αλλά η Ιταλία χρησιμοποιεί έναν νέο νόμο που τέθηκε σε ισχύ πέρυσι για να προσπαθήσει να προσελκύσει τουρίστες στους ελαιώνες εκτός της περιόδου συλλογής.

Στην Ιταλία, ο νόμος για τον προϋπολογισμό 169/19 διευκολύνει τους παραγωγούς να χρεώνουν την είσοδο για εκδηλώσεις που σχετίζονται με την παραγωγή λαδιού και βασίζεται σε παρόμοια νομοθεσία για το κρασί που βοήθησε τους Ιταλούς παραγωγούς κρασιού να γίνουν διεθνής αγαπημένα.

Οι εκδηλώσεις κυμαίνονται από συναυλίες σε αιωνόβια ελαιόδεντρα μέχρι συνεδρίες διαλογισμού και γιόγκα ανάμεσα στα δέντρα έως διαδρομές ποδηλασίας και πεζοπορίας σε αναπτυσσόμενες περιοχές. Περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι συμμετείχαν σε μια εκδήλωση «Walk Through the Olive Fields» σε 163 ελαιοπαραγωγικές πόλεις και χωριά τον Οκτώβριο, που διοργάνωσε η Citta dell’Olio, μια εθνική συμμαχία που υποστηρίζει την τουριστική προσπάθεια.

Η Macchia, η οποία εγκατέλειψε την καριέρα της ως χρυσοχόος πριν από 25 χρόνια για να ασχοληθεί με τη γεωργία, ελπίζει ότι η τουριστική ώθηση θα κάνει περισσότερους ανθρώπους να ενδιαφέρονται για λάδι υψηλής ποιότητας όπως το δικό της. «Στα 100 άτομα, πιθανώς υπάρχουν τέσσερις που ενδιαφέρονται για το ελαιόλαδο», λέει. «Αλλά για μένα, αυτό είναι αρκετό, και αυτοί είναι οι άνθρωποι στους οποίους θέλω να εστιάσω».

Όσον αφορά τη συγκομιδή, για τον Αμερικανό δικαστή στο Ανώτατο Δικαστήριο του Χάρτφορντ, David Sheridan, ο οποίος επισκέφθηκε με κόρη και τη γυναίκα του το I Moricci σχολίασε πως «αφού το περάσατε από αυτό, σκεφτείτε: «Το καλό λάδι πρέπει να είναι ακριβό για όλο τον κόπο που χρειάζεται για να παραχθεί».

Μάλλον, ο Αμερικανός δικαστικός ψωνίζει λάδι σε διαφορετικό μαγαζί και άλλη χώρα από τους Έλληνες.

Πηγή – bloomberg.com (notospress.gr)

Η συνολική παραγωγή εσπεριδοειδών στο βόρειο ημισφαίριο θα φτάσει τους 28.976.001 τόνους, 12,2% περισσότερο από την περασμένη σεζόν και 1,48% περισσότερο από τον μέσο όρο των 4 τελευταίων σεζόν.

Η Παγκόσμια Ένωση Εσπεριδοειδών, WCO, δημοσίευσε την ετήσια πρόβλεψή της για τα εσπεριδοειδή στο Βόρειο Ημισφαίριο για τη σεζόν 2023-24, στο συνέδριο Global Citrus Outlook, που πραγματοποιήθηκε στις 15 Νοεμβρίου.

(photo/valenciafruits.com)

Η πρόβλεψη αυτή, με βάση τα στοιχεία των κυριότερων παραγωγών χωρών, δείχνει ότι η παραγωγή θα φτάσει τους 28.976.001 τόνους, δηλαδή 12,2% περισσότερο από την περασμένη σεζόν και 1,48% περισσότερο από τον μέσο όρο των τελευταίων 4 σεζόν. 

Σε ό,τι αφορά τις συνολικές εξαγωγές, αναμένεται να ακολουθήσουν παρόμοια τάση, στους 9.483.770 τόνους, 11,4% περισσότερες από την προηγούμενη σεζόν και, όσον αφορά τον μέσο όρο με τις τελευταίες εμπορικές περιόδους, θα είναι 4,5% υψηλότερες.

Ο Philippe Binard, Γενικός Γραμματέας του WCO, εξηγεί ότι «οι προοπτικές της αγοράς δείχνουν ανάκαμψη από το χαμηλότερο σημείο της περασμένης σεζόν. Η ανάπτυξη οφείλεται κυρίως στην Τουρκία και την Αίγυπτο, ενώ άλλες χώρες παραμένουν σταθερές ή σημειώνουν οριακά κέρδη».

Ο Eric Imbert, από το CIRAD, προσθέτει ότι «αν και οι φετινές προβλέψεις δείχνουν ανάκαμψη, πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλες παράμετροι για την ανάλυση της αγοράς», εξηγεί, «ιδιαίτερα κλιματικά ζητήματα όπως όψιμοι παγετοί, ξηρασία, καύσωνες ή νέα παράσιτα και ασθένειες, επειδή επηρέασαν την ποιότητα, το χρώμα ή την καθυστέρηση στη συγκομιδή». Επιπλέον, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «η αγορά θα συνεχίσει να επηρεάζεται από τη γεωπολιτική αστάθεια, ενώ η καταναλωτική ζήτηση μπορεί να επηρεάζεται από την περιορισμένη αγοραστική δύναμη και τον πληθωρισμό».

Ευρωπαϊκή Ένωση

Ανά περιοχή, στις χώρες παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναμένεται ισπανική συγκομιδή 5,9 εκατομμυρίων τόνων, 2% υψηλότερη από τις προηγούμενες περιόδους. Η παραγωγή μανταρινιού παραμένει σταθερή και αναμένεται αύξηση της παραγωγής λεμονιού, αλλά τα πορτοκάλια πέφτουν κατά 6%. Στην Ιταλία, η συνολική παραγωγή αυξάνεται κατά 6% χάρη στην ανάπτυξη 20% των πορτοκαλιών, αλλά η παραγωγή τόσο των μανταρινιών όσο και των λεμονιών μειώνεται κατά 10%. Η Ελλάδα πέφτει 7%, στους 1,1 εκατ. τόνους.

Χώρες εκτός ΕΕ

Στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, η Τουρκία είναι πλέον ηγέτης στην αγορά, με μια πρώτη εκτίμηση παραγωγής 6,5 εκατομμυρίων τόνων που, στην πραγματικότητα, θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και τα 7 εκατομμύρια. Αυτό οφείλεται στην αύξηση της καλλιεργούμενης έκτασης και της παραγωγικότητας, της εναλλαγής και των ευνοϊκών κλιματικών συνθηκών. Η Αίγυπτος από την πλευρά της, με 5,4 εκατ. τόνους, αυξάνει 10% την παραγωγή σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν και 15% σε σύγκριση με τον μέσο όρο των 4 τελευταίων εκστρατειών. Στη χώρα αυτή η κύρια κατηγορία είναι τα πορτοκάλια, με 3,7 εκατ. τόνους (+5%), ενώ τα μανταρίνια, με διψήφια αύξηση, θα πρέπει να ξεπεράσουν το ένα εκατομμύριο τόνους. Μερική ανάκαμψη της μαροκινής παραγωγής αναμένεται επίσης σε λίγο περισσότερο από 2 εκατομμύρια τόνους, με 1 εκατομμύριο μανταρίνια (+11%) και 930.000 τόνους πορτοκάλια. Η παραγωγή του Ισραήλ υπολογίζεται σε 365.000 τόνους, αλλά η πρόσφατη σύγκρουση και η επίθεση στη χώρα είναι η πηγή πολλαπλών προκλήσεων όσον αφορά τον εφοδιασμό, την επιμελητεία και τους ανθρώπινους πόρους για τη συλλογή και τη συσκευασία.

ΗΠΑ

Η παραγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες θα αυξηθεί κατά 1%, σε 4,5 εκατομμύρια τόνους, με περισσότερα πορτοκάλια (+10%, σε 2,4 εκατομμύρια) αλλά λιγότερα μανταρίνια (-2%, σε 856.000 τόνους) και ακόμη λιγότερο λεμόνι (-12% με 889.000 τόνους).

Εξαγωγές

Όσον αφορά την εμπορευματοποίηση των εσπεριδοειδών, ο Binard αναφέρει ότι «οι παγκόσμιες εξαγωγές εσπεριδοειδών θα αυξηθούν κατά 11% και θα φτάσουν τους 9,4 εκατ. τόνους, ενώ η μεταποίηση θα αυξηθεί κατά 8% και θα φτάσει τα 4,7 εκατ., αφήνοντας 14,7 τόνους για εθνικές πωλήσεις (+14%)».

πορτοκάλια (photo/valenciafruits.com)

μανταρίνια (photo/valenciafruits.com)

λεμόνια (photo/valenciafruits.com)

grape fruit (photo/valenciafruits.com)

Πηγή – giorgoskatsadonis.blogspot.com

Η μελισσοκομία έχει προϊστορία 

Σε κορυφαίο αγροτικό προϊόν έχει εξελιχθεί η ελληνική επιτραπέζια ελιά. Ο κλάδος παράγει ετησίως περισσότερους από 300.000 τόνους προϊόντος, από τους οποίους το 90% εξάγεται σε όλο τον πλανήτη.

Σύμφωνα με στοιχεία της διεπαγγελματικής οργάνωσης του κλάδου, η χώρα μας είναι 2η διεθνώς με εξαγωγές αξίας άνω των 550 εκατ. ευρώ.

Δυνατό χαρτί για τον κλάδο, αποτελεί η ποικιλία «Χαλκιδικής», η οποία καλύπτει γύρω στο 42% της εθνικής παραγωγής και 43% των εξαγωγών.

Εκπυρηνωμένη, με γέμιση, σε ροδέλες, ως μεζές, σνακ ή συνοδευτικό σε αλκοολούχα ποτά, η ελληνική επιτραπέζια ελιά εξελίσσεται διαρκώς.

Κύριες αγορές για την επιτραπέζια ελιά, που καλείται να βρει λύση στο πρόβλημα της έλλειψης εργατικών χεριών, είναι αυτές της Ευρώπης, της Βορείου Αμερικής και της Αυστραλίας.

Πανελλαδική κινητοποίηση την Πέμπτη (7 Δεκεμβρίου) στις έδρες όλων των περιφερειών της χώρας, με κυρίαρχο αίτημα την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και την καταβολή αποζημίωσης 200 ευρώ ανά στρέμμα, αποφάσισαν οι ελαιοπαραγωγοί στην σύσκεψη, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή (26 Νοεμβρίου) στην Σκάλα Αταλάντης της Φθιώτιδας.

Εκπρόσωποι Αγροτικών Συλλόγων και Ομοσπονδιών και ελαιοπαραγωγοί από διάφορες περιοχές της χώρας όπως η Λακωνία, η Ηλεία, η Αχαΐα, η Αιτωλοακαρνανία, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Φθιώτιδας και της Πανελλήνιας Επιτροπής Μπλόκων (ΠΕΜ) συμμετέχοντας στη σύσκεψη, ενώ αγροτικοί σύλλογοι από άλλες περιοχές με σημαντική παρουσία ελαιοκαλλιέργειας, όπως η Κρήτη και η Κέρκυρα, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν λόγω της απαγόρευσης του απόπλου.

Όπως δήλωσε στον ΑγροΤύπο ο κ. Χρήστος Λιγδής, ελαιοπαραγωγός και πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Αταλάντης, «η ελαιοκαλλιέργεια είναι ένας σημαντικός παράγοντας της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, κάθε χρόνο περίπου 150.000 τόνοι βρώσιμης ελιάς και 160.000 τόνοι ελαιολάδου πάνε για εξαγωγή. Φέτος με τα στοιχεία που μας έδωσαν ελαιοπαραγωγοί από όλη την χώρα μεσοσταθμικά έχουμε μια ακαρπία της τάξης του 75%, αν και σε κάποιες περιοχές είναι ακόμη πιο μεγάλη. Ζητάμε στήριξη των ελαιοπαραγωγών για την φετινή απώλεια εισοδήματος. Το εισόδημα που έχουν οι ελαιοπαραγωγοί πάει στις τοπικές οικονομίες.

Ζητάμε στρεμματική στήριξη 200 ευρώ ανά στρέμμα για την ελαιοκαλλιέργεια. Επίσης αποφασίσαμε την Πέμπτη (7 Δεκεμβρίου) να υπάρξουν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στις έδρες όλων των περιφερειών της χώρας.

Ακόμη ζητάμε να γίνει σωστή δακοκτονία σε όλες τις παραγωγικές περιοχές. Φέτος τις περισσότερες ελιές Καλαμών τις πάνε για ελαιοποίηση γιατί έχουν πρόβλημα δάκου. Αν είχαμε αποτελεσματική αντιμετώπιση θα μπορούσαν οι παραγωγοί να τις αποθηκεύσουν και να τις πουλήσουν μετά τον Ιανουάριο που θα έχουμε αύξηση της ζήτησης και των τιμών.

Πάντως αυτή την περίοδο οι φρέσκιες ελιές Καλαμών, που δεν έχουν δάκο και μπορούν να πουληθούν για βρώσιμες, έχουν τιμή παραγωγού στα 1,5 ευρώ το κιλό για το 200άρι.

Τέλος ζητάμε από την κυβέρνηση μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής για να μπορούν οι καταναλωτές να αγοράζουν τα προϊόντα σε λογικές τιμές. Οι υψηλές τιμές λιανικής δεν συμφέρουν ούτε τους παραγωγούς γιατί και αυτοί είναι καταναλωτές και δεν μπορούν να πληρώνουν ακριβά τα τρόφιμα».

Πηγή www.agrotypos.gr

Ο μηχανολόγος μηχανικός ανέπτυξε για πρώτη φορά την ιδέα ενώ εργαζόταν ως διευθύνων σύμβουλος της τουρκικής εταιρείας παραγωγής ελαιολάδου Nar Gourmet.

“Είχαμε ένα έργο για να ερευνήσουμε και να βρούμε μικρές τοπικές ποικιλίες γύρω από την Ανατολία”, αναφέρει ο Bayraktar στο Olive Oil Times. “Τον πρώτο χρόνο, ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε ελαιόλαδο από αυτές τις ποικιλίες, αλλά δεν ήταν όλα τα ελαιόλαδα τόσο καλά όσο θέλαμε να είναι”.

”Τον δεύτερο χρόνο, αποφασίσαμε να φτιάξουμε αυτό το κινητό ελαιοτριβείο για να παράγει ελαιόλαδα υπό τις ίδιες συνθήκες σε κάθε περιοχή”, πρόσθεσε.

ο Samir Bayraktar (photo/oliveoiltimes.com)

Η απόφαση του Bayraktar να δημιουργήσει το κινητό ελαιοτριβείο απέδωσε και η Nar Gourmet, κέρδισε ένα Χρυσό Βραβείο το 2014 στον ΝΥΙΟΟC World Olive Oil Competition με ελαιόλαδο που παράγεται από το φορητό μύλο της.

Στις αρχές του 2018, ο Bayraktar επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου είχε λάβει το μεταπτυχιακό του πάνω από μια δεκαετία πριν. “Το 2019 ήταν η πρώτη μου χρονιά παραγωγής στην Καλιφόρνια», είπε.

Με την ονομασία Olive Truck, ο Samir Bayraktar επέστρεψε αμέσως στις νίκες στον μεγαλύτερο διαγωνισμό ποιότητας ελαιολάδου στον κόσμο. Από το 2020 έχει κερδίσει 10 ΝYIOOC βραβεία, συμπεριλαμβανομένων ενός χρυσού και δύο ασημένιων βραβείων φέτος.

O Samir Bayraktar, μεταμορφώνει ελιές από δύο συμβεβλημένα αγροκτήματα στο Fairfield και στο Lower Lake της Καλιφόρνια, δυτικά του Σακραμέντο. Συμβουλεύει επίσης τους γειτονικούς ελαιοκαλλιεργητές και αλέθουν μερικές από τις ελιές τους με το κινητό ελαιοτριβείο του.

Ένα από τα προνόμια της συνεργασίας με τους γείτονές του είναι η ικανότητα να πειραματίζεται. Ενώ ο Bayraktar συγκομίζει κυρίως ελιές Coratina, Leccino και Frantoio με τους συμβασιούχους αγρότες του, φυτεύει ελιές Favalosa και Itrana. “Σε πέντε χρόνια, θα φτιάχνουμε καλό ελαιόλαδο από αυτές τις νέες φυτείες”, είπε.

Ο Samir Bayraktar αποδίδει τη σταθερή του επιτυχία στο NYIOOC στην εστίασή του στην ποιότητα έναντι της ποσότητας και στην ευελιξία που παρέχει το κινητό ελαιοτριβείο του.

“Η πιο πολυάσχολη περίοδος για μένα είναι πιθανώς οι τρεις εβδομάδες έως ένα μήνα πριν από τη σεζόν, επειδή είναι η ώρα του προγραμματισμού”.

O Samir Bayraktar, χρησιμοποιεί δεδομένα από προηγούμενες συγκομιδές και ανάλυση της τρέχουσας καλλιέργειας ελιών για να αποφασίσει την ακριβή στιγμή συγκομιδής και άλεσης.

”Συλλέγω τα δείγματα δύο ή τρεις εβδομάδες πριν από αυτό που εκτιμώ ότι είναι η καλύτερη στιγμή συγκομιδής”, αναφέρει. “Μετά παίρνω τα αποτελέσματα από το εργαστήριο”.

Kάθε βήμα της διαδικασίας της άλεσης πραγματοποιείται στο πίσω μέρος του φορτηγού, από το πλύσιμο μέχρι την αποθήκευση (photo/oliveoiltimes.com)

Με βάση τη συσσώρευση ελαιολάδου και την περιεκτικότητα σε υγρασία του ελαιολάδου, ο Samir καθορίζει την καλύτερη στιγμή για να σταματήσει η άρδευση, προγραμματίζει τις ημέρες για τη συγκομιδή και προσλαμβάνει ένα πλήρωμα συγκομιδής.

Την ημέρα πριν ξεκινήσει η συγκομιδή, ο Samir οδηγεί το κινητό του ελαιοτριβείο στο άλσος. “Όλος ο εξοπλισμός είναι εγκατεστημένος στην καρότσα του φορτηγού”, είπε.

“Η βασική ρύθμιση είναι να φέρετε τον εξοπλισμό στο φορτηγό και να τον συνδέσετε στην πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και νερού”, πρόσθεσε ο Bayraktar. “Φιλτράρουμε επίσης το νερό πριν γεμίσουμε τη δεξαμενή για να πλύνουμε τις ελιές ώστε να ξεκινήσουμε”.

Εάν συγκομίζει κάπου και το φορτηγό δεν μπορεί να συνδεθεί με ηλεκτρική ενέργεια, o Semir το τροφοδοτεί με μια γεννήτρια (photo/oliveoiltimes.com)

Το πρωί της συγκομιδής, ο Bayraktar φτάνει εγκαίρως για να μαζέψει στις 6:30 π.μ. Εάν συγκομίζει κάπου και το φορτηγό δεν μπορεί να συνδεθεί με ηλεκτρική ενέργεια, o Samir  το τροφοδοτεί με μια γεννήτρια.

Μετά την πρώτη μιάμιση ώρα συγκομιδής -που γίνεται με το χέρι ή με shaker, υπάρχουν αρκετές ελιές για να ξεκινήσει το άλεσμα για την υπόλοιπη ημέρα. 

Αλέθει από 5 έως 7.5 τόνους ελιάς κάθε μέρα

”Όταν τελειώσουν τη συγκομιδή, περίπου, στις 4 ή 5 το απόγευμα, συνεχίζουμε τη σύνθλιψη για να πάρουμε λάδι από την τελευταία παρτίδα για άλλη μια έως μιάμιση ώρα”, είπε. “Στη συνέχεια καθαρίζουμε τον εξοπλισμό για να βεβαιωθούμε ότι είναι καθαρός και έτοιμος για το επόμενο πρωί.”

Ο Samir Bayraktar αναφέρει ότι μετατρέπει τις ελιές σε ελαιόλαδο μέσα σε 45 λεπτά, βοηθώντας τον να πετύχει τον πρωταρχικό του στόχο που είναι η διατήρηση της υψηλότερης ποσότητας πολυφαινολών στα εξαιρετικά παρθένα ελαιόλαδα.

Από το 2020, ο Samir Bayraktar έχει κερδίσει 10 ΝYIOOC βραβεία αποδεικνύοντας έτσι την αποτελεσματικότητα της μεθόδου του (photo/oliveoiltimes.com)

Με το βλέμμα του στραμμένο στα υψηλά επίπεδα πολυφαινολών, που συμβάλλουν στην οργανοληπτικό ιδιότητες και στις ιδιότητες υγείας του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου, ο Samir Bayraktar, προτιμά την πρώιμη συγκομιδή.

Συνήθως, αυτό σημαίνει συγκομιδή τη δεύτερη ή την τρίτη εβδομάδα του Οκτωβρίου. Ωστόσο, ο ίδιος πιστεύει ότι η κλιματική αλλαγή έχει αλλάξει το χρόνο συγκομιδής της σοδειάς στην Καλιφόρνια. “Φέτος τρυγήσαμε 10 μέρες νωρίτερα”, είπε.

Πρόσθεσε ότι η βροχή κατά τη διάρκεια των ημερών συγκομιδής τα τελευταία δύο χρόνια είχε περιπλέξει τα πράγματα. “Προτιμώ ένα ξηρό παράθυρο του καιρού που είναι λίγο πιο δροσερό από τα μέσα Οκτωβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου», είπε. “Αυτή είναι η επιθυμία μου, αλλά δεν γίνεται”.

Πολλοί από τους συναδέλφους του καλλιεργητές στην Καλιφόρνια, ισχυρίζονται ότι η συγκομιδή του 2022/2023 δεν ήταν καλή. Πράγμα που και ο ίδιος το επιβεβαιώνει λέγοντας ότι αυτό που έζησε κ αυτός στην Καλιφόρνια δεν ήταν μια καλή χρονιά.

Ενώ τα άλση του δεν επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και την ξηρασία που κατέστρεψαν τους ελαιώνες σε άλλα μέρη της πολιτείας, είπε ότι ορισμένοι από τους γείτονές του έχασαν ελιές από τον παγετό.

“Δεν μάζευαν καν γιατί δεν θα ήταν εφικτό να θερίσουν και να πληρώσουν για την εργασία”, αναφέρει. “Η εργασία είναι πολύ ακριβή στην Καλιφόρνια και η εύρεση εργασίας είναι επίσης δύσκολη”.

Ο συνδυασμός μιας σφιχτής αγοράς εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες – όπου υπάρχουν περισσότερες θέσεις εργασίας από ό,τι άνθρωποι που αναζητούν εργασία – και πολλές καλλιέργειες στην Καλιφόρνια που πρέπει να συγκομιστούν ταυτόχρονα, έχει καταστήσει φέτος, ιδιαίτερα δύσκολο, για τους παραγωγούς να βρουν εργαζομένους.

Ωστόσο, ο ίδιος είναι αισιόδοξος για το μέλλον. Βλέπει αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα προϊόντα του καθώς συνεχίζουν να κερδίζουν βραβεία και ελπίζει ότι αυτό υποδηλώνει μια θετική πορεία για την παραγωγή έξτρα παρθένου ελαιολάδου υψηλής ποιότητας στην Καλιφόρνια.

Πιστεύει επίσης ότι η πρόσφατη βροχή και το χιόνι σε μεγάλο μέρος της πολιτείας, θα βοηθήσει τους ελαιοκαλλιεργητές το επόμενο καλλιεργητικό έτος.

“Αν συνεχίσουμε να έχουμε λίγη περισσότερη βροχή στα τέλη Απριλίου, αυτό θα βοηθήσει”, ανέφερε. “Δεν περιμένω τίποτα το καλοκαίρι”.

Πηγή – oliveoiltimes.com