Οι τουρκικές ντομάτες βρέθηκαν με υψηλή περιεκτικότητα στο εντομοκτόνο και ακαρεοκτόνο Buprofecin σε συνοριακό έλεγχο στην Κροατία.
Ένα φορτίο ντομάτας από την Τουρκία καταστράφηκε μόλις έφτασε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), συγκεκριμένα στην Κροατία, όταν εντοπίστηκε υπερβολική παρουσία φυτοφαρμάκων όπως ανακοινώθηκε μέσω του συστήματος ταχείας ειδοποίησης για τρόφιμα και ζωοτροφές (Rapid Alert System for Food and Feed, RASFF).
Σύμφωνα με τον αριθμό αρχείου RASFF 2024.0063, βρέθηκαν ίχνη της ουσίας Buprofecin στις ντομάτες, υπερβαίνοντας κατά πολύ το μέγιστο όριο υπολειμμάτων (MRL) Το επίπεδο βουπροφεκίνης που ανιχνεύθηκε στις ντομάτες ήταν 0,050 mg/kg – ppm, με το MRL της να είναι 0,01 mg/kg-ppm.
Αν και το Φορτίο αρχικά είχε άδεια να ταξιδέψει στον προορισμό του με τελωνειακά έγραφα και σφραγίδες, οι κροατικές συνοριακές αρχές τα απέρριψαν και προχώρησαν στην καταστροφή του φορτίου.
Βουπροφεκίνη
Είναι ένα επίμονο, ρυθμιστικό της ανάπτυξης εντομοκτόνο και ακαρεοκτόνο, με δράση μέσω της κατάποσης, της επαφής και της εισπνοής. Δεν είναι συστηματικό, αλλά είναι μέτρια κυτταρότροπο. Κανονικά η δράση του γίνεται αισθητή κατά το στάδιο της νύμφης. Παρόλο που δεν έχει έντονη δραστηριότητα στους ενήλικες, αποτρέπει την ωοτοκία. Η υπολειμματική του δράση μπορεί να διαρκέσει έως και 30 ημέρες. Δρα πιο αργά σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης είναι ερεθισμός του δέρματος και του βλεννογόνου. Κεφαλαλγία, εφίδρωση, ζάλη, αδυναμία, σιελόρροια, δακρύρροια, θολή όραση, σπασίματα. Ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, διάρροια, επιληπτικές κρίσεις.
Νέες αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές στον e – ΕΦΚΑ φέρνει το 2024 για τους αγρότες, οι οποίοι θα λάβουν τα ειδοποιητήρια του Ιανουαρίου επιβαρυμένα κατά 3,9%, όσο και ο πληθωρισμός του 2023.
Η επιπλέον επιβάρυνση στις ασφαλιστικές εισφορές ανέρχεται ετησίως από 64,08 ευρώ για όσους έχουν επιλέξει την πρώτη κατηγορία έως 173,38 ευρώ για εκείνους που θα επιλέξουν την υψηλότερη, δηλαδή την έκτη κατηγορία.
Ειδικότερα, λαμβάνοντας υπόψη το 3,9% του πληθωρισμού η ασφαλιστική εισφορά για την πρώτη κατηγορία, την οποία επιλέγουν σχεδόν 9 στους 10 αγρότες, θα φτάσει από τα 137,06 ευρώ το μήνα σε 142,4 ευρώ/μήνα. Αντίστοιχα, οι εισφορές και για τις υπόλοιπες πέντε κατηγορίες θα διαμορφωθούν με τη νέα χρονιά στα 170,88 ευρώ/μήνα από 164,47 ευρώ/μήνα για τη δεύτερη ασφαλιστική κατηγορία, στα 205,06 ευρώ/μήνα από 197,37 ευρώ/μήνα για την τρίτη ασφαλιστική κατηγορία, στα 246,07 ευρώ από 236,84 ευρώ για την τέταρτη ασφαλιστική κατηγορία, στα 296,2 ευρώ από 285,09 ευρώ για την πέμπτη ασφαλιστική κατηγορία και στα 386,19 ευρώ από 371,7 ευρώ για την έκτη ασφαλιστική κατηγορία.
Η σχετική απόφαση που θα επισφραγίσει την αύξηση αναμένεται να υπογραφεί στις αρχές Ιανουαρίου, ενώ οι αγρότες έχουν περιθώριο έως τις 31/1/2024 να επιλέξουν την ασφαλιστική κατηγορία που επιθυμούν, ώστε να καταβάλλουν την επόμενη χρονιά τις αυξημένες εισφορές που θα προκύψουν.
Να σημειωθεί ότι η κατάταξη σε ασφαλιστική κατηγορία είναι υποχρεωτική και η επιλογή θα ισχύει δεσμευτικά για όλο το 2024. Το δικαίωμα επιλογής ασκείται από υποχρεωτικά και προαιρετικά ασφαλισμένους, ενώ η δυνατότητα επιλογής ασφαλιστικής κατηγορίας ανανεώνεται ετησίως.
Σε περίπτωση μη υποβολής αίτησης αλλαγής ασφαλιστικής κατηγορίας, παραμένει ενεργή η κατηγορία κατάταξης του προηγούμενου έτους.
Τι απαιτείται
Για τη χρήση της υπηρεσίας από τους ασφαλισμένους απαιτείται η ταυτοποίηση τους με τους κωδικούς Taxis και του ΑΜΚΑ.
Ειδικότερα κατά την είσοδο στην υπηρεσία:
Ανακαλούνται τα ταυτοτικά στοιχεία
Παρέχονται οδηγίες και μηνύματα για την υποβολή της αίτησης
Απεικονίζονται οι ασφαλιστικές κατηγορίες που αντιστοιχούν στην ιδιότητα ασφάλισής σας
Παρέχεται πεδίο για δήλωση παράλληλης μισθωτής απασχόλησης
Καταχωρείται και αποθηκεύεται η υποβολή/οριστικοποίηση της αίτησης-δήλωσης
Χορηγείται αριθμός συστήματος και αποδεικτικό καταχώρησης αυτής.
Συνταξιοδότηση με οφειλές
Από τις αρχές του 2024 ενεργοποιείται η ρύθμιση για την καταβολή σύνταξης με χρέη. Ειδικότερα, με τη νέα ρύθμιση όσοι αγρότες έχουν οφειλές από 6.000 έως 10.000 θα μπορούν να υποβάλλουν αίτηση άρσης του τραπεζικού τους απορρήτου, προκειμένου να ρυθμιστεί η οφειλή τους και να ξεκινήσει η καταβολή της σύνταξής τους.
Οι οφειλέτες που επιθυμούν να συνταξιοδοτηθούν θα πρέπει να είναι 62 ετών, να έχουν συμπληρώσει 40 χρόνια ασφάλισης, σε διαφορετική περίπτωση μπορούν να λάβουν τη σύνταξή τους μετά τα 67. Το ανώτατο όριο οφειλών για τη συνταξιοδότηση διαμορφώνεται σε 10.000 ευρώ (από 6.000 ευρώ) για τους αγρότες, με βασική προϋπόθεση να μην έχουν περισσότερα από 6.000 ευρώ στον τραπεζικό τους λογαριασμό.
Η σημερινή γεωργία είναι πλέον εκμηχανισμένη. Οι περισσότερες εργασίες γίνονται με χρήση μηχανικής ισχύος. Ιδιαίτερα τα τελευταία λίγα χρόνια, αρχίζει να παρατηρείται σημαντική έλλειψη εργατικών χεριών, γεγονός που κάνει ιδιαίτερα σημαντική την εκτέλεση των εργασιών στον ελάχιστο δυνατό χρόνο. Επιπλέον, η γεωργία έχει ένα ιδιαίτερα μεγάλο κόστος εγκαιρότητας επεμβάσεων.
Εάν, για παράδειγμα, παρουσιαστεί κάποιο παράσιτο, ο αγρότης θα πρέπει να επέμβει άμεσα, καθώς κάθε καθυστέρηση έχει επίπτωση στην παραγωγή του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τις περισσότερες εργασίες. Αν η σπορά δεν γίνει όταν υπάρχει ευκαιρία, μια αλλαγή του καιρού μπορεί να την καθυστερήσει πολύ και αυτό να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην παραγωγή. Τα στοιχεία αυτά μας υποδεικνύουν ότι κάθε αγρόκτημα πρέπει να έχει τον απαραίτητο γεωργικό εξοπλισμό.
Ένα ερώτημα που πρέπει να θέσει ο κάθε παραγωγός στον εαυτό του είναι ποιος είναι ο απαραίτητος εξοπλισμός και πώς αυτός συνδέεται με το κόστος παραγωγής και, τελικά, το κέρδος – εισόδημα που θα αποκτήσει.
Στη χώρα μας, οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις είναι μικρού μεγέθους. Παρόλο που τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να δημιουργούνται μεγάλα αγροκτήματα, ένα σημαντικό μέρος των εκμεταλλεύσεων παραμένει σε μικρό μέγεθος. Τα μεγάλα αγροκτήματα έχουν δυνατότητες να καλύψουν το κόστος διατήρησης και συντήρησης του απαραίτητου εξοπλισμού, κάτι που δεν ισχύει για τα μικρού μεγέθους.
Ας δούμε, όμως, ένα τυπικό αγρόκτημα με μεγάλες καλλιέργειες που έχει 100 – 200 στρέμματα. Τι εξοπλισμό μπορεί να διατηρήσει και ποια είναι τα κριτήρια για την επιλογή του;
Ανάλυση κόστους
Ας δούμε αρχικά ποιο είναι το κόστος εκτέλεσης μιας εργασίας με ένα μηχάνημα. Εκτός από το πετρέλαιο, το κόστος του χειριστή και το κόστος συντήρησης που γίνεται συχνά (αλλαγή λαδιών, γρασάρισμα, αλλαγή υνιών στο άροτρο κ.λπ.), υπάρχει και ένα σημαντικό κόστος από την απόσβεση του κεφαλαίου για την αγορά του εξοπλισμού, αλλά και τη συντήρηση και την επισκευή του κατά κάποια τακτά διαστήματα, όπως η αλλαγή ελαστικών κ.λπ.
Αν το αγρόκτημα έχει ένα τρακτέρ κατάλληλο για όργωμα (με ισχύ πάνω από 100 ίππους), αξίας της τάξεως των 100.000 ευρώ, και πρέπει να αποσβέσει το κεφάλαιο σε 15 χρόνια, ο παραγωγός των 100 στρεμμάτων θα τελειώσει το όργωμα σε δύο μέρες. Όμως, κάθε χρόνο θα πρέπει να πληρώνει (ουσιαστικά είτε να πληρώνει την τράπεζα, αν έχει πάρει δάνειο, ή να βάζει στον λογαριασμό του για να αναπληρώσει τα χρήματα που ξόδεψε) 6.600 ευρώ. Αν αφαιρέσουμε μια τελική αξία του τρακτέρ 10.000 ευρώ, τότε η πληρωμή κάθε χρόνο θα είναι 6.000 ευρώ. Επιπλέον, πρέπει να καταβάλει και τόκους για το κεφάλαιο (για 7,5 χρόνια) που επένδυσε, ας πούμε 5% κάθε χρόνο ή 2.500 ευρώ. Επομένως, το κόστος απόσβεσης είναι 8.500 ευρώ/χρόνο.
Για ένα αγρόκτημα 100 στρεμμάτων, αυτό μας κοστίζει 85 ευρώ/στρ. πριν βάλουμε το τρακτέρ να κινηθεί και να καταναλώνει πετρέλαιο κ.λπ. Πρόκειται για ένα κόστος που είναι δύσκολο να καλυφθεί με μεγάλες καλλιέργειες (σιτάρι, βαμβάκι, καλαμπόκι). Εάν το τρακτέρ αγοραστεί με Σχέδιο Βελτίωσης και έχει 50% επιδότηση, τότε το κόστος πάει στο μισό (42,5 ευρώ/στρ.), που πάλι είναι μεγάλο για να μπορέσει να δώσει κέρδος στον παραγωγό. Αν υπολογίσουμε το κόστος π.χ. οργώματος με κόστος πετρελαίου 1,7 ευρώ/λίτρο και κατανάλωση 4 λίτρα/στρ. ή 6,8 ευρώ/στρ., τότε κάθε μεγάλη καλλιέργεια θα είναι ασύμφορη.
Αν κάνουμε τον ίδιο υπολογισμό για ένα αγρόκτημα 1.000 στρεμμάτων, που χρειάζονται 20 μέρες εργασίας για να οργωθεί, τότε το κόστος γίνεται πολύ λογικό, κοντά στα 4 έως 8 ευρώ/στρ.
Η λογική απάντηση στο ερώτημα «αν ένα αγρόκτημα 100 – 200 στρεμμάτων πρέπει να έχει δικό του τρακτέρ για όργωμα» είναι όχι. Είναι προτιμότερο να κάνει την εργασία ένας επαγγελματίας με γεωργικά μηχανήματα, καθώς το κόστος θα είναι σαφώς χαμηλότερο.
Ένα μειονέκτημα των τρακτέρ μεγάλης ισχύος κατάλληλων για όργωμα είναι ότι έχουν μεγάλο βάρος. Όταν το χρησιμοποιούμε για εργασίες που χρειάζονται μικρή ισχύ, π.χ. σπορά, ψεκασμούς ή διανομή λιπάσματος, τότε καταναλώνουν περισσότερο πετρέλαιο από ένα τρακτέρ μικρότερης ισχύος. Επίσης, τα μεγάλα τρακτέρ έχουν μεγαλύτερο κόστος συντήρησης και επισκευών (περισσότερα λάδια, μεγαλύτερο κόστος αλλαγής ελαστικών κ.λπ.). Κανονικά ένα αγρόκτημα πρέπει να έχει δύο τρακτέρ, ένα για βαριές εργασίες (όργωμα, μεταφορές) και ένα για ελαφρές εργασίες (προετοιμασία εδάφους, σπορά, ψεκασμοί). Αυτό μάλλον είναι πολυτέλεια για τα μικρά ελληνικά αγροκτήματα που πληρώνουμε με μεγαλύτερο κόστος εκτέλεσης εργασιών (περισσότερο καύσιμο κ.λπ.).
Εδώ έρχεται το επόμενο ερώτημα: Πρέπει να έχει μηχανήματα ένα αγρόκτημα 100 – 200 στρεμμάτων με μεγάλες καλλιέργειες; Η γνώμη μου είναι ότι αν πρέπει να έχει ένα μηχάνημα, αυτό είναι το ψεκαστικό. (photo/ypaithros.gr)
Απαραίτητο το ψεκαστικό μηχάνημα για μεγάλες καλλιέργειες
Εδώ έρχεται το επόμενο ερώτημα: Πρέπει να έχει μηχανήματα ένα αγρόκτημα 100 – 200 στρεμμάτων με μεγάλες καλλιέργειες; Η γνώμη μου είναι ότι αν πρέπει να έχει ένα μηχάνημα, αυτό είναι το ψεκαστικό.
Ο ψεκασμός, όταν έχουμε προσβολή, πρέπει να γίνει άμεσα για να μειωθεί στο ελάχιστο η ζημία. Βέβαια, και αυτό το κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό. Ένα μικρό τρακτέρ με ψεκαστικό κοστίζει κοντά στα 50.000 ευρώ, που η απόσβεσή του είναι για 100 στρέμματα 21 ευρώ/στρ. (με επιδότηση 50%), που και αυτό είναι ιδιαίτερα ακριβό για τους συνήθεις κύκλους εργασιών της μεγάλης καλλιέργειας.
Είναι προφανές ότι το κόστος αγοράς των μηχανημάτων είναι πια τόσο μεγάλο που τα μικρά αγροκτήματα δεν μπορούν να καλύψουν το κόστος διατήρησής τους.
Καλλιέργειες υψηλής αξίας
Η κατάσταση του κόστους χρήσης μηχανικού εξοπλισμού είναι διαφορετική αν μέρος του αγροκτήματος καλλιεργηθεί με οπωροκηπευτικά. Στην περίπτωση αυτή, ο κύκλος εργασιών ανά στρέμμα αυξάνεται κατακόρυφα, καθώς για τις ξηρικές μεγάλες καλλιέργειες από 60 – 100 ευρώ/στρ. πάμε σε 200 – 350 ευρώ/στρ. και για τις αρδευόμενες πάμε σε 1.000 ευρώ/στρ. ή και περισσότερα.
Ουσιαστικά, το κόστος του τρακτέρ από 10%-20% του κύκλου εργασιών στη μεγάλη καλλιέργεια πέφτει κάτω από 2% για καλλιέργειες υψηλής αξίας. Για αυτό υποστηρίζω ότι τα μικρά αγροκτήματα πρέπει να μεταφέρουν ένα μέρος των εκτάσεων σε καλλιέργειες υψηλής αξίας που θα αυξήσουν τον κύκλο εργασιών και τα κέρδη των παραγωγών, αλλά και της εθνικής οικονομίας γενικότερα. Είναι εύκολη αυτή η μετάβαση; Υπάρχουν κάποιες δομές που θα καθοδηγήσουν και θα βοηθήσουν τους αγρότες σε αυτήν;
Η άμεση απάντηση είναι ότι στη χώρα δεν υπάρχει σύστημα γεωργικών εφαρμογών που να συμβουλεύει και να καθοδηγεί τους αγρότες, δεν υπάρχει σύστημα διαρκούς εκπαίδευσης των αγροτών ούτε και σύνδεση γεωργικής έρευνας και παραγωγής.
Συνεργασία μεταξύ αγροτών
Η δεύτερη δυνατότητα μείωσης του κόστους μπορεί να προκύψει από κάποια μορφή συνεργασίας μεταξύ των παραγωγών η οποία θα αυξήσει τη χρήση του εξοπλισμού και θα μειώσει το κόστος παραγωγής. Θα μπορούσαν, δηλαδή, άλλοι αγρότες να έχουν από ένα τρακτέρ μεγάλης ισχύος και άλλοι μικρής, με διαφορετικά παρελκόμενα, και να ανταλλάσσουν εργασίες.
Αυτό θα αύξανε τη χρήση του εξοπλισμού και θα μείωνε αντίστοιχα την επιβάρυνση από τις αποσβέσεις. Τέτοιες μορφές συνεργασίας έχουν αναπτυχθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με τη μορφή συνεταιρισμών ανταλλαγής εργασιών με μηχανήματα, που στα αγγλικά τα ονομάζουν «machinery rings». Ο συνεταιρισμός έχει έναν κεντρικό υπολογιστή, που το κάθε μέλος δηλώνει τι μηχανήματα έχει και πόσο χρόνο για εργασίες μπορεί να διαθέσει σε άλλους αγρότες. Ο συνεταιρισμός κοστολογεί τις εργασίες και φέρνει σε επαφή αγρότες με περίσσευμα και ανάγκες, που συνεργάζονται υπό την επίβλεψη του συνεταιρισμού.
Στο τέλος βγαίνει ο λογαριασμός και πληρώνεται ό,τι υπόλοιπο υπάρχει. Έχω επίγνωση της δυσπιστίας των αγροτών (και, δυστυχώς, όλων των Ελλήνων) απέναντι στους συνεταιρισμούς, αλλά είναι ένας τρόπος να συνεχίσουμε να διατηρούμε βιώσιμες τις μικρές εκμεταλλεύσεις που διαθέτουμε και να μην οδηγήσουμε σε δημιουργία πολύ μεγάλων αγροκτημάτων που θα στέκουν καλύτερα οικονομικά.
Γράφει
Θεοφάνης Γέμτος, ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Γεωπονίας Φυτικής Παραγωγής & Αγροτικού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Η ελαιοκαλλιέργεια, όπως είναι γνωστό ανήκει στην κατηγορία των λιγότερο απαιτητικών φυτών για άρδευση. Ωστόσο κατά τα κρίσιμα στάδια ανάπτυξης της, έχει ιδιαίτερα αυξημένες ανάγκες σε νερό. Για το λόγο αυτό όλοι μας πρέπει να φροντίσουμε ώστε το πολύτιμο αρδευτικό νερό να είναι διαθέσιμο.
Στο πλαίσιο αυτό, ας εστιάσουμε σε ορισμένα σημεία που χρήζουν προσοχής, ώστε να εξασφαλιστεί η ορθολογική διαχείριση του νερού.
Ελέγχουμε τακτικά για τυχόν διαρροές που οδηγούν σε απώλειες νερού και υπερβολικές χρεώσεις
Εφαρμόζουμε τη στάγδην άρδευση, η οποία έχει επιβεβαιωθεί ότι είναι η πλέον αποδοτική μέθοδο άρδευσης
Αρδεύουμε τις πρωινές και απογευματινές ώρες
Φροντίζουμε να εφαρμόζουμε τις αναγκαίες ποσότητες νερού κατά τα κρίσιμα στάδια της άνθισης, της καρπόδεσης και της ελαιοποίησης
Στις περιπτώσεις όπου είναι εφικτό, πραγματοποιούμε ελλειμματική άρδευση. Με την τεχνική αυτή η ελιά μπορεί να υποβάλλεται σε συνθήκες έλλειψης νερού, χωρίς ωστόσο να μειώνεται η παραγωγή
Αποφεύγουμε να αρδεύουμε όταν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες ή /και ισχυροί άνεμοι
Αποφεύγουμε τις υπερβολικές αρδεύσεις, καθώς δεν ευνοούν την παραγωγή.
Παράλληλα καθ’ όλη την καλλιεργητική περίοδο εφαρμόζουμε πρακτικές που συμβάλουν στην διατήρηση υψηλής υγρασίας στο έδαφος, όπως :
Διατηρούμε τα ζιζάνια στο έδαφος τουλάχιστον μέχρι την έναρξη της άνθησης
Εφαρμόζουμε κατάλληλα κλαδέματα και χρησιμοποιούμε σκευάσματα μετά το κλάδεμα τα οποία μειώνουν τη διαπνοή
Θρυμματίζουμε τα υπολείμματα των κλαδεμάτων και τα εναποθέτουμε στο έδαφος
Εφαρμόζουμε οργανική λίπανση ή τεχνητή φυτοκάλυψη (χλωρή λίπανση) η οποία ευνοεί την αύξηση της οργανικής ουσίας στο έδαφος.
Τα αναγκαία συμπληρωματικά μέτρα για την εφαρμογή των επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών, στο πλαίσιο του Στρατηγικού Σχεδίου ΚΑΠ 2023 – 2027, καθορίζονται με ΥΑ, που αναρτήθηκε στη διαύγεια.
Το σύνολο των χρηματοδοτικών κονδυλίων που αφορούν τον τομέα των οπωροκηπευτικών για την περίοδο 2023-2027 καθορίζεται σε 50 εκατ. ευρώ.
Δυνητικοί δικαιούχοι της χρηματοδότησης επιχειρησιακών προγραμμάτων (ΕΠ) είναι οι αναγνωρισμένες Οργανώσεων Παραγωγών (ΟΠ) και Ενώσεις Οργανώσεις Παραγωγών (ΕΟΠ) και η κύρια δραστηριότητα τους αφορά τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά των προϊόντων των μελών τους.
Οι ΟΠ/ΕΟΠ διασφαλίζουν ότι τα προϊόντα παραδίδονται πράγματι για μεταποίηση:
α) με ετήσιες γραπτές συμβάσεις που συντάσσονται μεταξύ της εκάστοτε ΟΠ/ΕΟΠ και των μεταποιητικών μονάδων ή με δέσμευση προμήθειας παραγωγής των μελών της, αν η ΟΠ/ΕΟΠ είναι και μεταποιητής, οι οποίες θεωρούνται από τη ΔΑΟΚ της Περιφερειακής Ενότητας που έχει την έδρα της η ΟΠ/ΕΟΠ,
β) με την τήρηση από την ΟΠ/ΕΟΠ αρχείου παραστατικών για τις ποσότητες των προϊόντων που παρέδωσαν τα μέλη της, σε εκτέλεση των συμβάσεων και με τον αριθμό της σχετικής σύμβασης, καθώς και με τήρηση αρχείου με τα παραστατικά πώλησης των αντίστοιχων ποσοτήτων προς τις μεταποιητικές μονάδες με τις οποίες η ΟΠ/ΕΟΠ έχει υπογράψει συμβάσεις.
Να σημειωθεί ότι η ΟΠ μπορεί να αναθέτει υπεργολαβικά όλες τις δραστηριότητές της, εκτός της παραγωγής.
Επιλέξιμες δαπάνες – Παρεμβάσεις
Η στήριξη που παρέχεται στις ΟΠ/ΕΟΠ έχει τη μορφή της επιστροφής των επιλέξιμων δαπανών που έχουν όντως πραγματοποιηθεί από τους δικαιούχους.
Για καθέναν από τους στόχους και σύμφωνα με το ΣΣ ΚΑΠ, οι ΟΠ/ΕΟΠ επιλέγουν για τα ΕΠ τους από τα παρακάτω είδη παρεμβάσεων:
«Επενδύσεις σε υλικά και άυλα περιουσιακά στοιχεία, έρευνα και πειραματικές και καινοτόμες μεθόδους παραγωγής στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Συμβουλευτικές υπηρεσίες στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Κατάρτιση, συμπεριλαμβανομένης της καθοδήγησης και της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Προώθηση, επικοινωνία και εμπορία στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Συστήματα ποιότητας στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Συστήματα ιχνηλασιμότητας και πιστοποίησης στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
«Δράση απόσυρσης από την αγορά για δωρεάν διανομή ή άλλον προορισμό στα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Οργανώσεων Παραγωγών Οπωροκηπευτικών».
Για να κατευνάσει τους διαμαρτυρόμενους αγρότες, η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει τον συμβιβασμό που με δυσκολία πέτυχε για τον προϋπολογισμό της.
Σύμφωνα με τον συμβιβασμό αυτό, θα διατηρηθούν ορισμένες επιδοτήσεις για τους αγρότες και θα τερματιστεί ένα ταμείο για την προστασία της θάλασσας.
Μετά από εβδομάδες εσωτερικών διαπραγματεύσεων, τον Δεκέμβριο του 2023, η γερμανική κυβέρνηση κατέληξε σε συμφωνία για το πώς θα καλύψει ένα κενό ύψους 17 δισεκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό του 2024, το οποίο προέκυψε μετά από μια εκτεταμένη απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου της χώρας.
Ωστόσο, η συμφωνία προκάλεσε διαμαρτυρίες στους κύκλους των αγροτών, καθώς επρόκειτο να κοπούν οι απαλλαγές από τον φόρο καυσίμων και οχημάτων. Προς το παρόν, οι αγρότες λαμβάνουν αποζημίωση για τους φόρους που καταβάλλουν στο πετρέλαιο για γεωργικούς σκοπούς και απαλλάσσονται από την καταβολή φόρου οχημάτων για τα αγροτικά οχήματα.
Σε απάντηση στις αντιδράσεις, ο τρικομματικός συνασπισμός «συμφώνησε τώρα ότι η απαλλαγή από τον φόρο οχημάτων για τα γεωργικά και δασικά οχήματα θα παραμείνει σε ισχύ όπως και πριν», δήλωσε την Πέμπτη (4 Ιανουαρίου) ο Γερμανός υπουργός Γεωργίας Cem Özdemir (Πράσινοι).
«Η επιδότηση του αγροτικού πετρελαίου θα μειωθεί σε βάθος πολλών ετών», πρόσθεσε. Αυτό σημαίνει ότι η αποζημίωση θα μειωθεί κατά 40% το 2024 και κατά 30% το 2025 και το 2026, αντίστοιχα. Έτσι, η επιδότηση θα καταργηθεί πλήρως το 2026 αντί για το 2024.
«Η δυσανάλογη επιβάρυνση της γεωργίας και της δασοκομίας στο πλαίσιο της αναγκαίας δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι έτσι οριστικά εκτός συζήτησης», δήλωσε ο Özdemir.
Περικοπές στη θαλάσσια προστασία και τη στήριξη της αλιείας
Με τη σειρά τους, θα γίνουν πρόσθετες περικοπές ύψους 100 εκατ. ευρώ στον ετήσιο προϋπολογισμό του Υπουργείου Γεωργίας. Επιπλέον, 780 εκατ. ευρώ σε έσοδα από πλειστηριασμούς για την υπεράκτια αιολική ενέργεια θα ανακατευθυνθούν στον γενικό προϋπολογισμό αντί να χρησιμοποιηθούν για δύο ταμεία για τη θαλάσσια προστασία και την αλιεία.
Μέχρι στιγμής, 1,34 δισ. ευρώ – το 10% των εσόδων από τις δημοπρασίες υπεράκτιας αιολικής ενέργειας – προορίζονταν για φιλική προς το περιβάλλον αλιεία και μέτρα προστασίας της θαλάσσιας φύσης στις πληγείσες περιοχές. Αυτό ήταν μέρος ενός συμβιβασμού για την ευθυγράμμιση της επέκτασης της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας σε 70 γιγαβάτ (GW) έως το 2045 με την προστασία της φύσης.
Πάνω από το ήμισυ των χρημάτων αυτών θα δαπανηθούν τώρα για «ευρύτερη χρήση», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Steffen Hebestreit σε δήλωσή του.
Αυτό ήταν ένα «θεμελιωδώς λανθασμένο μήνυμα», δήλωσε ο Stefan Thimm, διευθύνων σύμβουλος της γερμανικής ένωσης υπεράκτιας αιολικής ενέργειας BWO, στο Euractiv.
Η αναδρομική αναπροσαρμογή των εσόδων από την δημοπρασία υπεράκτιας αιολικής ενέργειας ήταν ήδη «κατ’ αρχήν λάθος», είπε, προσθέτοντας ότι ήταν «διαστρέβλωση» το γεγονός ότι τα μέσα αυτά, που προέρχονταν από τον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, χρησιμοποιήθηκαν για τη συνέχιση της επιδότησης των ορυκτών καυσίμων.
«Τα κονδύλια από τους διαγωνισμούς για την υπεράκτια αιολική ενέργεια είναι επειγόντως απαραίτητα για να αντισταθμιστούν οι τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας και η μετατροπή της αλιείας», δήλωσε στο Euractiv ο Kim Detloff, επικεφαλής του τομέα προστασίας της θάλασσας στην περιβαλλοντική οργάνωση NABU.
«Επειδή η φύση δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί τόσο δυνατά όσο οι αγρότες, κινδυνεύει και πάλι να χάσει», δήλωσε ο Detloff. «Ως NABU, είμαστε εξαιρετικά απογοητευμένοι και ελπίζουμε σε μια κριτική αντίδραση από τη γερμανική Μπούντεσταγκ», πρόσθεσε.
Ενώ οι πρόσθετες περικοπές θα οδηγήσουν σε εξοικονόμηση μόνο 880 εκατομμυρίων ευρώ, οι αλλαγές στις γεωργικές επιδοτήσεις και η καθυστέρηση κατά ένα έτος της σχεδιαζόμενης θέσπισης εισφοράς για τα πλαστικά θα οδηγήσουν σε απώλεια 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το υπόλοιπο κενό θα «αντισταθμιστεί από τα περιθώρια που προκύπτουν από επικαιροποιημένα οικονομικά και δημοσιονομικά δεδομένα», δήλωσε ο Hebestreit.
«Μόνο το πρώτο βήμα», λένε οι αγρότες
Ο Joachim Rukwied, επικεφαλής της γερμανικής ένωσης αγροτών, δήλωσε πως «αυτό μπορεί να είναι μόνο ένα πρώτο βήμα».
«Η θέση μας παραμένει αμετάβλητη: Και οι δύο προτάσεις για περικοπές πρέπει να αποσυρθούν από το τραπέζι», δήλωσε ο Rukwied ενώ πρόσθεσε τα εξής: «Πρόκειται επίσης για τη μελλοντική βιωσιμότητα του κλάδου μας και το ερώτημα αν η εγχώρια παραγωγή τροφίμων είναι ακόμη επιθυμητή».
Κατά συνέπεια, οι διαμαρτυρίες κατά των περικοπών θα συνεχιστούν όπως δήλωσε η ένωση αγροτών.
Αργότερα την Πέμπτη, ορισμένοι αγρότες φέρεται να απέκλεισαν το πλοίο από το νησί Χάλλιγκ Χούγκε της Βόρειας Θάλασσας, με το οποίο ο υπουργός Οικονομίας Robert Habeck (Πράσινοι) ήθελε να επιστρέψει από τις διακοπές του.
Σε μια αντίδραση, ο Rukewied χαρακτήρισε τον αποκλεισμό «απαγορευτικό». «Οι προσωπικές επιθέσεις, οι προσβολές, οι απειλές, ο εξαναγκασμός ή η βία δεν είναι αποδεκτές», είπε.
Οι εξαγωγέςελληνικών ακτινιδίων καταγράφουν εντυπωσιακή αύξηση 15,3% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, φτάνοντας τους 96.899 τόνους. Αυτή η ανοδική τάση αντανακλά την αυξημένη ζήτηση για το ελληνικό ακτινίδιο σε διεθνείς αγορές, ενισχύοντας τη θέση της Ελλάδας στον τομέα των φρούτων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΑΑΤ και του Incofruit Hellas, η αύξηση των εξαγωγών ακτινιδίων είναι ενδεικτική της αναγνώρισης της ποιότητας του ελληνικού προϊόντος. Ωστόσο, η εισαγωγή ατυποποίητων ακτινιδίων από το Ιράν και η διακίνησή τους στην Ιταλία αποτελούν προκλήσεις για την ελληνική ταυτότητα του προϊόντος και την προστιθέμενη αξία του.
Οι κύριοι προορισμοί των εξαγωγών περιλαμβάνουν τον Καναδά, τις ΗΠΑ, την Ισπανία και την Ιταλία, με σημαντικές αυξήσεις σε όλες αυτές τις αγορές. Η επιτυχία αυτή αντανακλά την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού ακτινιδίου στη διεθνή σκηνή.
Η ανοδική πορεία των εξαγωγών ελληνικών ακτινιδίων είναι ένα θετικό σημάδι για την ελληνική αγροτική οικονομία. Παρά τις προκλήσεις, η Ελλάδα συνεχίζει να ενισχύει τη θέση της στην παγκόσμια αγορά φρούτων, προσφέροντας προϊόντα υψηλής ποιότητας με διακριτή ταυτότητα.
Μειωμένη ακόμα περισσότερο είναι η άλλοτε δυναμική παραγωγή της ανοιξιάτικης, πρώιμης πατάτας για το 2024, σε Καλαμάτα και Μεσσήνη, ιδιαίτερα στον Μπουρνιά της μεσσηνιακής πρωτεύουσας που τείνει να εξαφανιστεί. Οι χαμηλές τιμές του προϊόντος τα προηγούμενα χρόνια, οι αθρόες εισαγωγές πατάτας και το τεράστιο κοστολόγιο καλλιέργειας που όλο και αυξάνεται, καθιστούν την παραγωγή ασύμφορη, με αποτέλεσμα παραγωγοί να έχουν χρεοκοπήσει και άλλοι να τρέχουν να φύγουν μακριά, όταν ακούν να μιλούν για πατάτα.
Η ευκαιρία για επώνυμο και πιστοποιημένο προϊόν που χάθηκε τα προηγούμενα χρόνια, είναι αυτή που μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Ακόμα, στον Μπουρνιά φαίνεται να καταγράφεται μεγάλο ενδιαφέρον για αγορά γης για τουριστική αξιοποίηση.
Αναλυτικά, μιλώντας με παραγωγούς και τυποποιητές του προϊόντος:
Ο Γιώργος Δούβας, στον Μπουρνιά της Καλαμάτας, μας ενημέρωσε ότι φέτος ”έχει φυτευτεί ένα χαμηλό ποσοστό των κτημάτων στον Μπουρνιά” και δήλωσε: ”Δεν ξέρω αν θα φυτευτούν πιο όψιμες. Κάθε χρόνο φυτεύονται και λιγότερες πατάτες. Και αυτό γιατί με τις τιμές που κυκλοφορούν, ούτε τα έξοδα δεν μπορεί να μαζέψει ο παραγωγός. Ο κόσμος φοβάται”.
Σε σχετική ερώτησή μας εκτίμησε ότι ‘‘η οδυνηρή αυτή πραγματικότητα δεν είναι για τους παραγωγούς, οι οποίοι θα γλυτώσουν, αλλά για τους εμπόρους και τους τυποποιητές, για τους οποίους δεν θα υπάρχει προϊόν. Για τον παραγωγό είναι καλύτερα, γιατί θα γλυτώσει από τη χρεοκοπία”.
Ο Γιάννης Μπλάνας από τη Μεσσήνη, μας είπε ότι στην περιοχή “φυτεύτηκαν τα ίδια και παραπάνω ακόμα στρέμματα, σε σχέση με την περασμένη χρονιά, λόγω των τιμών που κρατήθηκαν στη φετινή παραγωγή” και παρατήρησε: ”Υπάρχει ακόμα παραγωγή, υπάρχουν στρέμματα με πατάτες, μπαίνουν και κτήματα που δεν είχαν καλλιεργηθεί. Ήταν καλή η φετινή χρονιά από πλευράς τιμών, όμως, δεν ήταν ικανοποιητικές οι αποδόσεις”.
Ωστόσο, επεσήμανε ότι ”είναι μεγάλο το καλλιεργητικό κόστος” κι εξήγησε: ”Μπορεί να υπάρχει μείωση 5% στα λιπάσματα, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα. Οι σπόροι είναι 30% πάνω,τα πετρέλαια, το ρεύμα στα ύψη, όλα πανάκριβα. Να δούμε πως θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα”.
Για τη νέα παραγωγή εξέφρασε την ανησυχία του ”αν η Αίγυπτος έχει βάλει πιο πολλά στρέμματα, όπως ακούγεται, θα είναι δύσκολα τα πράγματα” και σημείωσε: ”Τη νέα χρονιά θα αργήσουμε να βγάλουμε πατάτες, γιατί φυτεύτηκαν πιο αργά. Μετά τις 20 Απριλίου θα βγάλουμε, αλλά αυτό δεν είναι κακό, γιατί το Πάσχα είναι αργά (αρχές Μαΐου) και θα υπάρχουν φρέσκες πατάτες στην αγορά”.
Συνεχίζοντας, επιβεβαίωσε πως ”στην ανοιξιάτικη παραγωγή το τεράστιο κοστολόγιο ανεβαίνει ακόμα περισσότερο με την αντιπαγετική προστασία” και πρόσθεσε: “Φέτος και οι όψιμες πατάτες είχαν καλή τιμή, όμως, ήταν μειωμένη η παραγωγή. Να δούμε τη νέα χρονιά πώς θα πάει η παγκόσμια αγορά, γιατί αυτή καθορίζει τις τιμές. Τα 50 λεπτά είναι μια τιμή που πρέπει να πουλήσουμε, γιατί τώρα 35 με 40 λεπτά είναι το κοστολόγιο”.
Χρεοκοπήσαμε από τις πατάτες
Ο μπάρμπα Κώστας Δουρούμης παρατήρησε ότι ”δεν υπάρχουν πατάτες, είναι μεγάλη η μείωση στην καλλιέργεια τα τελευταία χρόνια. Και αυτό γιατί χρεοκοπήσαμε από τις πατάτες. Οι Αιγύπτιοι «βομβαρδίζουν» την αγορά. Τα κτήματα είναι χέρσα, ακαλλιέργητα. Ακούει πατάτες ο κόσμος και λακάει, είναι «άρρωστη» καλλιέργεια”.
Εκτίμησε πως ”η καλλιέργεια της ανοιξιάτικης πατάτας είναι στο τέλος της, όπως τελείωσαν τα φασόλια και τα φιστίκια” και πρόσθεσε: ”Και αυτή η εικόνα φαίνεται να δημιουργείται και με το γάλα, με τη μείωση της τιμής που πάνε να περάσουν. Θα φύγουν και οι κτηνοτρόφοι, όπως έφυγαν και οι αγρότες για να μην πάνε φυλακή”.
Ο μπάρμπα Κώστας επιβεβαίωσε ότι “η πατάτα είναι στο τέλος της” κι εξήγησε “γιατί το κόστος της ξεπερνάει τα 1.000 ευρώ το στρέμμα και φθάνει τα 1.300 αν είναι με νοίκι. Και με 20 και 25 λεπτά που σου παίρνουν την πατάτα… Δεν μας θέλουν εμάς τους αγρότες, γι’ αυτό και οι νέοι δεν κάθονται στα κτήματα”.
Καταλήγοντας, έστειλε μήνυμα σε αυτούς που κυβερνούν και παίρνουν τις αποφάσεις, λέγοντας: ”Θα τα βρουν, όμως, μπροστά τους, όταν θα μείνουν 3 εισαγωγείς και θα πουλάνε την πατάτα όσο θέλουν. Αν φύγουμε εμείς, θα φάνε το κεφάλι τους, Το ίδιο θα γίνει και με το γάλα και με τα αρνιά. Αυτά είναι προβλήματα σοβαρά, αλλά κλείνουν τα μάτια και θα τα βρουν μπροστά τους”.
Οι αιτίες για τη μείωση
Ο τυποποιητής – εξαγωγέας Γιώργος Γκούμας συμφώνησε ότι “είναι λιγότερα τα στρέμματα που έχουν φυτευτεί, ιδιαίτερα στην Καλαμάτα”.
Όσον αφορά τις αιτίες, επεσήμανε:
”1) Υπάρχει ζήτημα με τα εδάφη στον Μπουρνιά με τη διπλή καλλιέργεια τόσα χρόνια (πατάτα και φιστίκι) που παρουσιάζουν υψηλό νηματώδη, όταν τα φυτά φθάνουν στην ωρίμανση. Έχει απαγορευτεί ένα πλήθος φαρμάκων κατά του νηματώδη και είναι σταθερά μειωμένη η παραγωγή, η απόδοση. Στη Μεσσήνη είναι αργιλώδη τα εδάφη, κοκκινόχωμα.
2) Υπάρχει στροφή σε καλλιέργειες κηπευτικών.
3) Είναι η άνοδος των ενοικίων στα κτήματα που ανεβάζει ακόμα περισσότερο το κόστος και καθιστούν την παραγωγή ασύμφορη. Και ένα τελευταίο. Φαίνεται να ξεκίνησε το ενδιαφέρον της περιοχής για τουριστική ανάπτυξη. Υπάρχει συμφωνία για αγορά γης, που δεν είναι πλέον υψηλής παραγωγικότητας. Έχουν πουληθεί στρέμματα και θα ακολουθήσουν και άλλες τέτοιες πράξεις, λόγω της θέσης της περιοχής”.
Ο Γ. Γκούμας εκτίμησε πως ”η καλλιέργεια τη νέα χρονιά σε Καλαμάτα και Μεσσήνη ίσα που θα ξεπεράσει τα 2.000 στρέμματα, ενώ τις παλιότερες καλές εποχές καλλιεργούνταν 6.000 στρέμματα”.
Ακόμα, για τις αιτίες της υποβάθμισης της καλλιέργειας, παρατήρησε: ”Δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε προϊόν ΠΟΠ, δεν δημιουργήθηκαν Ομάδες Παραγωγών, οι παραγωγοί δεν δέχθηκαν την πιστοποίηση του προϊόντος και ήταν και οι πολιτικές με τις χαμηλές τιμές”.
Συνεχίζοντας, παραδέχθηκε ότι ”η παραγωγή κινδυνεύει να μειωθεί ακόμα περισσότερο και θα εξαφανιστεί τελείως, αν δεν αλλάξουν τα πράγματα”. Και σημείωσε ότι για να αλλάξουν “πρέπει να συνεννοηθούμε, να δημιουργηθεί ένας φορέας από παραγωγούς και μεταποιητές που θα ασχοληθεί σοβαρά με το προϊόν. Να υπάρχει ανοιξιάτικη πατάτα ΠΟΠ, πιστοποιημένο κι επώνυμο προϊόν”.
Πριν από μερικούς μήνες παρουσιάστηκε το πρώτο αυτοκίνητο που κινείται με καύσιμα προερχόμενα από ανακυκλωμένα πλαστικά σκουπίδια. Οι εταιρείες New Holland και Bennamann συνεργάστηκαν στη δημιουργία ενός τρακτέρ που κινείται με ένα νέο είδος βιοκαύσιμου προερχόμενο από κοπριά αγελάδων. Σε πρώτη τουλάχιστον φάση αυτό το βιοκαύσιμο θα μπορούσε να δημιουργήσει μια επανάσταση στον αγροτικό τομέα.
Το πρωτοποριακό τρακτέρ των 270 ίππων λειτουργεί με καύσιμο που συλλέγεται από την κοπριά ενός αγροκτήματος και σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία έχει επιδόσεις παρόμοιες με αυτές που κινούνται με ντίζελ. Ενα αγρόκτημα με περίπου 100 αγελάδες μπορεί να έχει την απαραίτητη ποσότητα κοπριάς για να δημιουργηθεί καύσιμο για το τρακτέρ του αγρότη που έχει το αγρόκτημα.
Η όλη διαδικασία ξεκινά με την χρήση ενός αερίου – γνωστό ως διαφυγόν μεθάνιο – στη συνέχεια υποβάλλεται σε επεξεργασία, συμπιέζεται και μετατρέπεται σε καύσιμο χαμηλών εκπομπών ρύπων. Μια κρυογονική δεξαμενή τοποθετημένη στο τρακτέρ διατηρεί το μεθάνιο σε υγρή μορφή στους -162 βαθμούς δίνοντας στο όχημα τόση ισχύ όσο ένα τρακτέρ με ντίζελ αλλά με σημαντική εξοικονόμηση εκπομπών.
«Το βιοκαύσιμο με υγρό μεθάνιο είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία και ένα ακόμη βήμα προς την απεξάρτηση της παγκόσμιας γεωργικής βιομηχανίας από τα ορυκτά καύσιμα και την υλοποίηση μιας κυκλικής οικονομίας» λέει ο Κρις Μαν, συνιδρυτής της Bennamann. Μένει να διαπιστωθεί αν αυτό το βιοκαύσιμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την αυτοκινητοβιομηχανίαστα συμβατικά αυτοκίνητα.
Σε μια καλύτερη ισορροπία μεταξύ της γεωργικής δραστηριότητας και της παραγωγής ενέργειας από φωτοβολταϊκά σε γη υψηλής παραγωγικότητας στοχεύει το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που τέθηκε σε διαβούλευση.
Όπως αναφέρεται σχετικά στην αιτιολογική έκθεση, το νομοσχέδιο επιχειρεί «να ρυθμίσει τον αναγκαίο συγκερασμό μεταξύ αφενός της γεωργικής δραστηριότητας, αφετέρου δε της εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σταθμών, σε γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας, προκειμένου να αξιοποιηθούν στο έπακρο τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των εν λόγω περιοχών και για τις δύο δραστηριότητες, σύμφωνα με τις σύγχρονες τάσεις». Συγκεκριμένα με το άρθρο 33 διασφαλίζεται η επισιτιστική ασφάλεια της χώρας προστατεύοντας την αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας από επενδύσεις που αφορούν τον τομέα της ενέργειας (αγροφωτοβολταϊκά). Πιο αναλυτικά, σε αγροτεμάχια που χαρακτηρίζονται ως αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας, απαγορεύεται η άσκηση οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας, εκτός από την αγροτική εκμετάλλευση – αγροτική δραστηριότητα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς Α.Π.Ε.
Με την έναρξη ισχύος της κοινής απόφασης για την αποδοχή αιτήσεων για χορήγηση Οριστικής Προσφοράς Σύνδεσης που υποβάλλονται στον αρμόδιο Διαχειριστή, προς εγκατάσταση φωτοβολταικών σταθμών εγκατεστημένης ισχύος μικρότερης ή ίσης του ενός μεγαβάτ (1 MW), στις ανωτέρω εκτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη και την ισχύ σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα, σύμφωνα με την κοινή απόφαση του δωδέκατου εδαφίου, απαιτείται η άσκηση καλλιεργητικής δραστηριότητας.
Tα είδη και οι καλλιέργειες των φυτών υποδεικνύονται από μελέτη, όπως και οι συνθήκες της καλλιέργειάς τους. Κατόπιν διενέργειας της μελέτης, με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθορίζονται οι κατηγορίες των αιτούντων, οι λεπτομέρειες, προϋποθέσεις και διαδικασίες για την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών σταθμών και την άσκηση της καλλιεργητικής δραστηριότητας.
Με την έναρξη ισχύος της κοινής απόφασης για την αποδοχή αιτήσεων για χορήγηση Οριστικής Προσφοράς Σύνδεσης που υποβάλλονται στον αρμόδιο Διαχειριστή, προς εγκατάσταση φωτοβολταικών σταθμών εγκατεστημένης ισχύος μικρότερης ή ίσης του ενός μεγαβάτ (1 MW), στις ανωτέρω εκτάσεις, λαμβάνοντας υπόψη και την ισχύ σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα, σύμφωνα με την κοινή απόφαση του δωδέκατου εδαφίου, απαιτείται η άσκηση καλλιεργητικής δραστηριότητας.
Tα είδη και οι καλλιέργειες των φυτών υποδεικνύονται από μελέτη, όπως και οι συνθήκες της καλλιέργειάς τους. Κατόπιν διενέργειας της μελέτης, με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθορίζονται οι κατηγορίες των αιτούντων, οι λεπτομέρειες, προϋποθέσεις και διαδικασίες για την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών σταθμών και την άσκηση της καλλιεργητικής δραστηριότητας.
