Οι καραμπινιέροι του Pesaro στην Ιταλία, κατέσχεσαν 600 κιλά μέλι που είχαν ψευδή σήμανση. Το μέλι είχε ετικέτα ότι ήταν μέλι ακακίας αλλά μετά από αναλύσεις βρέθηκε ότι ήταν μέλι αγριολούλουδων ότι οποίο είναι πολύ πιο φθηνό .Το μέλι ακακίας έχει αγοραία αξία σχεδόν τρεις φορές υψηλότερη από το μέλι αγριολούλουδων.
Οι έλεγχοι έγιναν από τους άνδρες της Ανακριτικής Μονάδας Περιβαλλοντικής, Αγροδιατροφής και Δασικής Αστυνομίας της CC Forestry Group of Pesaro and Urbino, σε τοπική αγροτική εταιρεία, η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με τη μελισσοκομία. Το μέλι εντοπίστηκε στην αποθήκη της εταιρείας μέσα σε βαρέλια.
Σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, όπου υπάρχει ένα προϊόν υψηλής αξίας που μπορεί να νοθευτεί για κέρδος, θα υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ότι κάποιος, κάπου, κάποια στιγμή που θα το κάνει. Προϊόντα όπως το κρέας, το ελαιόλαδο, το γάλα και το μέλι συχνά επιδέχονται προσπάθεια νοθείας και εξαπάτησης με σκοπό το κέρδος. Με το μέλι, πολλά στάδια στην εφοδιαστική αλυσίδα παρουσιάζουν ευκαιρίες για απάτη. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας καταπολέμησης της απάτης στα τρόφιμα, 1 στα 2 μέλια που εισάγονται στην ΕΕ είναι νοθευμένα και σχεδόν όλα τα μέλια από Τουρκία. Αν και η νοθεία του μελιού μπορεί να μην αποτελεί άμεση απειλή για τη δημόσια υγεία, παραμένει μια άδικη πρακτική τόσο για τους έντιμους παραγωγούς μελιού όσο και για τους καταναλωτές.
Οι επιφάνειες φύτευσης, τα είδη και ύψη των φυτών, η διαδικασία έγκρισης των παραμέτρων της φύτευσης, οι έλεγχοι και οι σχετικές κυρώσεις
Δημόσια Διαβούλευση για το σχέδιο υπουργικής απόφασης με θέμα «Απαιτήσεις φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς»
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θέτει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο υπουργικής απόφασης «Απαιτήσεις φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς».
Σύμφωνα με το άρθρο 52 «Υποχρέωση φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς» του ν. 5069/2023 (Α΄ 193), οι φωτοβολταϊκοί σταθμοί υπόκεινται πλέον σε υποχρέωση φύτευσης και συντήρησης, καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας τους, φυτών συμβατών με τη φυτοκοινωνία της περιοχής, περιμετρικά της εγκατάστασης, ενώ σε έργα μεγάλου μεγέθους η φύτευση προβλέπεται και εντός των πολυγώνων του σταθμού. Οι απαιτήσεις και λεπτομέρειες της υποχρέωσης φύτευσης ρυθμίζονται με υπουργική απόφαση.
Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης, προετοίμασε σχέδιο απόφασης με το οποίο ρυθμίζονται οι επιφάνειες φύτευσης, τα είδη και ύψη των φυτών, η διαδικασία έγκρισης των παραμέτρων της φύτευσης, οι έλεγχοι και οι σχετικές κυρώσεις.
Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης, καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και τους πολίτες να συμμετέχουν στην παρούσα δημόσια διαδικτυακή διαβούλευση, καταθέτοντας τις προτάσεις τους στη Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης για διάστημα 30 ημερών από τη δημοσίευση της παρούσας ανακοίνωσης. Το σύνολο των απόψεων θα εξεταστούν αναλυτικά και θα συμβάλλουν στην οριστική διαμόρφωση των τελικών διατάξεων της υπουργικής απόφασης.
Η Μεσσηνία είναι γνωστή κυρίως για το ελαιόλαδο και τα σύκα της. Δίπλα στην Καλαμάτα όμως, στη Μικρομάνη, οι παραγωγοί εδώ και εκατό χρόνια, ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της άγριας αγκινάρας, μιας ιδιαίτερης αγκινάρας γεμάτης αγκάθια τόσο μυτερά που απαιτούν μεγάλη προσοχή
Η παραγωγή συρρικνώνεται όλο και περισσότερο, η τιμή μένει χαμηλά και έτσι η καλλιέργεια της γίνεται ασύμφορη, καθώς λόγω των αγκαθιών της, όλο και λιγότεροι είναι αυτοί που την προτιμούν. Οι πιο. τολμηροί μπορούν να την απολαύσουν με πολλούς τρόπους, ως τουρσί, ως μεζέ στον φούρνο, στην κατσαρόλα κοκκινιστή με κρέας ή με κουρκούτι, στον φούρνο με αρνί ή κατσίκι, ως μουσακά, τηγανητή με αβγά και σύγκλινο, ενώ είναι πεντανόστιμη ακόμη και ωμή ή ως άλειμμα.
Σύμφωνα με τον κ.Δημήτρη Αναζίκο, παραγωγό αγκινάρας, φέτος ήταν μία καλή χρονιά για την αγκινάρα με ήπιο χειμώνα αλλά παρόλα αυτά μένει στα κτήματα, καθώς η άγρια αγκινάρα με τα στητά φύλλα και τα μυτερά αγκάθια, αν και αποτελεί μία νόστιμη υπερτροφή με μοναδική θρεπτική αξία, δεν προτιμάται από τις σημερινές νοικοκυρές, λόγω του ότι δεν μπορούν να καθαρίσουν εύκολα το προϊόν, το οποίο θα έπρεπε να διατίθεται μεταποιημένο.
Η άγρια αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες (Α, Β1, Β2, νιασίνη και C) και αντιοξειδωτικά. Το ισχυρό αντιοξειδωτικό σιλυμαρίνη συμβάλλει στην παρεμπόδιση της δημιουργίας όγκων. Ακόμη, περιέχει μεγάλες ποσότητες ινωδών ουσιών , πάνω από 6 γραμμάρια, που βοηθούν στον καθαρισμό του οργανισμού από τις τοξίνες, προλαμβάνουν την υψηλή χοληστερόλη, την υψηλή πίεση, τον σακχαρώδη διαβήτη και τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Επίσης, είναι καλή πηγή μαγνησίου, που βοηθά στη μείωση της υψηλής πίεσης του αίματος.
Αυτή λοιπόν η νόστιμη υπετροφή έχει πέσει θύμα της ίδιας της της φύσης, καθώς η παραγωγή της έχει μειωθεί σήμερα στο ¼ και τείνει να εκλείψει. Όπως τόνισε ο κ.Αναζίκος, τα αγκάθια φοβίζουν τους νέους που γυρνούν την πλάτη στην παραγωγή, ενώ και η αγορά με τους επαγγελματίες της εστίασης κρατά απόσταση από τον δυναμικό χαρακτήρα της αγκινάρας, παρά την μοναδική γεύση της και την χαμηλή της τιμή.
Η επιβίωση αυτής της καλλιέργειας είναι ένας πραγματικός γρίφος, καθώς κανείς δεν ξέρει αν τελικά θα επικρατήσει η γεύση έναντι της άγριας φύσης της. Η Μεσσηνία όμως έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται για ένα ακόμη αξιόλογο προϊόν, μοναδικό σε όλη την Ελλάδα που, προς το παρόν, βρίσκει αγοραστές κυρίως στην τοπική αγορά, ενώ κάθε χρόνο τον Αύγουστο, στη γιορτή αγκινάρας συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου όχι μόνο από την Πελοπόννησο αλλά και από όλη την Ελλάδα.
Οι ερασιτέχνες αλιείς που ψαρεύουν συγκεκριμένα είδη θα πρέπει να καταχωρισθούν σε ηλεκτρονικό σύστημα.
Το Μητρώο Άδειας έρχεται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θα αφορά όλους τους ερασιτέχνες ψαράδες, οι οποίοι φαίνεται να χάνουν το χόμπι τους
Όπως αναφέρει η sinidisi.gr, μέτρο για το ψάρεμα έναντι αντιτίμου προχωρά το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αφού όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Ερασιτεχνικής Αλιείας, Τάσος Χάλαρης, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου, Γιώργο Στρατάκο, θα συστηθεί Μητρώο Άδειας.
Η έκδοση της συγκεκριμένης άδειας δεν θα είναι δωρεάν, αλλά θα κοστίζει έως και 15 ευρώ. Στην ουσία, με αυτόν τον τρόπο εφαρμόζεται «χαράτσι» σε όλους τους ερασιτέχνες ψαράδες, για κάτι που –ανέκαθεν στο ελληνικό κράτος– ήταν δωρεάν.
Το Μητρώο Άδειας θα αφορά όλους τους ερασιτέχνες αλιείς. Το κόστος θα είναι περίπου στα 10 – 15 ευρώ, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη, ενώ, συζητείται να δοθεί η δυνατότητα τμηματικά για άδεια μικρότερης χρονικής διάρκειας, άρα και μικρότερου κόστους.
Το μητρώο θα είναι πανελλαδικού χαρακτήρα. Μία ακόμη αλλαγή είναι η ιχνηλασιμότητα. Αυτό το βήμα βρίσκεται σε στάδιο διεργασίας, ωστόσο θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.
Οι ερασιτέχνες αλιείς που ψαρεύουν συγκεκριμένα είδη θα πρέπει να καταχωρισθούν σε ηλεκτρονικό σύστημα και να καταγράφουν τα αλιεύματα εκείνων, σύμφωνα με τους νέους κανόνες για την πρόληψη της υπεραλίευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Λένε πως όταν μοιράζεσαι την αγάπη σου για κάτι, αυτή πολλαπλασιάζεται, ανθεί και καταφέρνει να φτάσει πιο μακριά. Ποιος θα περίμενε ότι, από την αγάπη ενός ανθρώπου για τη γη, τις καλλιέργειες και τα ζώα, δεκάδες μικροί και μεγάλοι μαθητές θα γνώριζαν τον κόσμο της γεωργίας και θα ανακάλυπταν την ομορφιά της ενασχόλησης με το χωράφι;
Ο λόγος για τον Παναγιώτη Γεωργίου, από την Μπαλντούμα του Δήμου Μετσόβου, έναν αγρότη από κούνια, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αγροτική οικογένεια και κατάφερε να συνεχίσει και να εξελίξει τη δραστηριότητά της. Σήμερα, καλλιεργεί βιολογικά εποχικά λαχανικά σε υπαίθρια έκταση 110 στρεμμάτων, αλλά και σε τρία στρέμματα θερμοκηπίου. Καλλιεργεί, επίσης, κτηνοτροφικά φυτά για να εξασφαλίσει την τροφή των προβάτων του, ενώ διαθέτει και 300 κότες αβγοπαραγωγής, τις οποίες έχει σκοπό να αυξήσει σε 600 το επόμενο διάστημα.
Εκτός των άλλων, διοργανώνει βιωματικά εργαστήρια για μαθητές. «Ξεκίνησα επίσημα την ενασχόληση με τον αγροτικό τομέα το 1997, όταν η λέξη “βιολογική γεωργία” ήταν ακόμη άγνωστη σε πολλούς. Μέσω μιας συγκυρίας, και αφού δούλευα ως οικοδόμος, έμαθα από έναν γνωστό μου για ένα σεμινάριο βιολογικής γεωργίας στα Γιάννενα. Αποφάσισα να το παρακολουθήσω και όταν το ολοκλήρωσα αναζήτησα τον οργανισμό ελέγχου και πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων ΔΗΩ και έκανα το πρώτο μου συμβόλαιο, αφού παράλληλα εντάχθηκα και στο πρόγραμμα Νέων Αγροτών.
Από τότε, ξεκίνησα την πρώτη χρονιά βάζοντας πατάτα και συνέχισα τον δεύτερο χρόνο με λαχανικά, όπως μαρούλι, κρεμμύδι και σπανάκι. Παράλληλα, κάναμε συλλογή άγριων χόρτων, όπως ραδίκια και τσουκνίδες. Τα πρόβατα τα συνέχισα από τον παππού μου και τον πατέρα μου, αν και μειώσαμε λίγο τον αριθμό τους σε βάθος χρόνου, λόγω της ραγδαίας πτώσης στην τιμή του γάλακτος.
Τα πρόβατα είναι εκτατικής εκτροφής, καθώς βόσκουν ελεύθερα όλο τον χρόνο και μόνο τέσσερις μήνες τον χειμώνα είναι μέσα στον στάβλο, λόγω των καιρικών συνθηκών. Επίσης, βόσκουν στις καλλιέργειές μας, με την κοπριά και τα ούρα να χρησιμεύουν ως λίπανση», αναφέρει στην ypaithros ο Παναγιώτης. Εκτός από τα παραπάνω, ο ίδιος καλλιεργεί και σιτάρι, φτιάχνοντας αλεύρι, το οποίο προωθεί μαζί με τα υπόλοιπα προϊόντα του.
Δίκτυο προώθησης προϊόντων
Με το πέρασμα του χρόνου, ο Παναγιώτης έχει καταφέρει να στήσει ένα δίκτυο προώθησης των προϊόντων του με σταθερούς πελάτες. «Διαθέτω τα προϊόντα μου σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων στα Γιάννενα, την Ηγουμενίτσα, την Κέρκυρα, την Κοζάνη, την Καστοριά, τον Βόλο, τα Τρίκαλα, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Προτιμώ να συνεργάζομαι με συνεταιριστικά καταστήματα, όπου εκεί τα προϊόντα τα δίνουμε χωρίς μεσάζοντες και εμπόρους.
Δεύτερος τρόπος προώθησης των προϊόντων μου είναι η διανομή κατ’ οίκον. Έχω έναν μεγάλο αριθμό πελατών, κάποιοι εκ των οποίων συνεχίζουν να αγοράζουν τα προϊόντα μου από τότε που ξεκίνησα μέχρι και σήμερα. Παραδίδω μόνος μου τα προϊόντα σε Γιάννενα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Τρίκαλα και Λάρισα, ενώ στην Αθήνα τα στέλνω με μεταφορική. Από πέρυσι ξεκίνησα να δίνω και σε χώρους εστίασης όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια, αλλά και κουζίνες που αναζητούν ποιοτική πρώτη ύλη», εξηγεί ο Παναγιώτης.
Βιωματική εκπαίδευση σε σχολεία
Όταν ο Παναγιώτης ήρθε σε επαφή με νεαρούς μαθητές, οι οποίοι –όπως του είπαν– δεν γνώριζαν από πού προέρχεται το αλεύρι, παρακινήθηκε και δημιούργησε βιωματικά σεμινάρια. Μέσα από αυτά, μαθητές από παιδικούς σταθμούς και σχολεία τον επισκέπτονται και μαθαίνουν για το αλεύρι, ζυμώνουν ψωμί και φτιάχνουν κουλουράκια. Εκτός αυτών όμως, ο Παναγιώτης οργάνωσε και επισκέψεις σε σχολεία.
Όπως τονίζει, «όταν τα παιδιά μού είπαν ότι δεν ξέρουν από πού βγαίνει το αλεύρι, οργανώσαμε κάποιες επισκέψεις. Φύτεψα σιτάρι σε μερικά τελάρα, τα πήγα στη νηπιαγωγείο και τα άφησα εκεί όλο τον χειμώνα. Αφού μεγάλωσε το σιτάρι, το κόψαμε τον Ιούνιο. Τότε, τα παιδιά είδαν τα στάχυα, τα οποία τα τρίψαμε, βγάλαμε το σιτάρι και το πήγαμε στον πετρόμυλο, όπου και πήραμε το αλεύρι.
Έτσι, μέσω αυτής της διαδικασίας, τα παιδιά είδαν πώς παράγεται το αλεύρι και από πού προέρχεται. Αυτή είναι μία εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη στους μικρούς μαθητές. Ωστόσο, αυτό που αντιλήφθηκα είναι η έλλειψη εκπαίδευσης που υπάρχει στις μικρότερες ηλικίες. Τα θέματα καταναλωτισμού και οικιακής οικονομίας είναι επιτακτική ανάγκη να ενσωματωθούν σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, έτσι ώστε τα παιδιά μεγαλώνοντας να κάνουν συνειδητές καταναλωτικές επιλογές».
διαθέτει και 300 κότες αβγοπαραγωγής, τις οποίες έχει σκοπό να αυξήσει σε 600 το επόμενο διάστημα (φωτογραφία/ypaithros.gr)
Εκτός από μαθητές παιδικών σταθμών, ενδιαφέρον για τη δουλειά του έχουν δείξει και μαθητές από γυμνάσια και λύκεια. «Τις επόμενες ημέρες, περιμένουμε δύο σχολεία, τα οποία θα ενημερωθούν για τη δραστηριότητά μας, στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Την άνοιξη σκέφτομαι να τους επισκεφθώ, ώστε να φτιάξουμε έναν κήπο στο σχολείο τους», αναφέρει ο ίδιος. Η δράση, όμως, του Παναγιώτη δεν σταματά στα παραπάνω. Κατόπιν συνεννόησης, κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να επισκεφθεί την αγροτική του εκμετάλλευση, να δει τις καλλιεργητικές πρακτικές που ακολουθούν, ενώ για μεγάλες ομάδες επισκεπτών μπορεί να παρασκευαστεί και γεύμα, είτε μέσα στις θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις είτε στον υπαίθριο χώρο.
Ο ίδιος τονίζει ότι για όλες αυτές τις δραστηριότητες, τόσο τις παραγωγικές όσο και τις εκπαιδευτικές, έχουν συμβάλει αρκετοί άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεται. Πάνω από όλους, όμως, είναι η αδερφή του, Φωτεινή, η οποία, επίσης, εντάχθηκε στο πρόγραμμα Νέων Αγροτών και καλλιεργεί υπαίθρια και θερμοκηπιακά λαχανικά και ασχολείται και με τη μεταποίησή τους, αλλά και οι γονείς τους, η κα Παναγιώτα και ο κ. Γιώργος.
Ο Παναγιώτης καταλήγει, λέγοντας ότι η αγροτική τους επιχείρηση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένα παράδειγμα για ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τον αγροτικό τομέα και να κάνουν το επόμενο βήμα.
Οι Ιταλοί Αγρότες Προωθούν Την Υιοθέτηση Τεχνολογικών Καινοτομιών Λόγω της Απειλής της Ξηρασίας
Καθώς η ξηρασία στην Ιταλία επιδεινώνεται, οι αγρότες αναζητούν λύσεις για την αποτελεσματική διαχείριση των υδάτινων πόρων τους. Πρωτοπόροι σε αυτήν την προσπάθεια είναι αυτοί που υιοθετούν έξυπνα συστήματα άρδευσης, παρέχοντας μια πιθανή λύση σε ένα πρόβλημα που επιδεινώνεται ραγδαία.
Η Αντιμετώπιση της Κρίσης: Το Παράδειγμα του Ποταμού Πάδου
Η στάθμη του Πάδου, του μεγαλύτερου ποταμού στην Ιταλία, έχει πέσει σε ανησυχητικά χαμηλά επίπεδα. Τα ποσοστά λιώσιμο των χιονιών μειώθηκαν κατά 75% σε σύγκριση με το περασμένο καλοκαίρι, προκαλώντας ανησυχία για τα μελλοντικά αποθέματα νερού.
Η Τεχνολογική Εξέλιξη: Έξυπνα Συστήματα Άρδευσης
Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση, οι Ιταλοί αγρότες στρέφονται σε έξυπνα συστήματα άρδευσης. Η χρήση τεχνολογικών εφαρμογών, όπως οι αισθητήρες και τα drones, επιτρέπει στους αγρότες να μετρήσουν ακριβώς τις ανάγκες σε νερό των φυτών τους.
Ο Πρακτικός Όφελος: Εξοικονόμηση Πόρων και Προστασία του Περιβάλλοντος
Οι προσπάθειες για την υιοθέτηση έξυπνων συστημάτων άρδευσης έχουν οδηγήσει σε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Η εξοικονόμηση νερού μπορεί να φτάσει έως και 70%, με ταυτόχρονη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.
Η Πρόκληση του Κόστους: Η Ανάγκη για Οικονομική Προσιτότητα
Παρά τα οφέλη, ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια παραμένει το κόστος. Η εγκατάσταση και η συντήρηση των έξυπνων συστημάτων άρδευσης απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, οι οποίες είναι πολλές φορές εκτός του προϋπολογισμού των αγροτών.
Παρά ταύτα, η ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι επιτακτική. Με τη σωστή στήριξη και χρηματοδότηση, η επένδυση σε έξυπνα συστήματα άρδευσης μπορεί να αποτελέσει την απαραίτητη λύση για την επιβίωση της γεωργίας στην εποχή της κλιματικής αλλαγής.
Οι Ιταλοί αγρότες βρίσκονται σε μια κρίσιμη στιγμή, αλλά με τη σύγχρονη τεχνολογία και τη στήριξη των κυβερνήσεών τους, μπορούν να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις και να προστατεύσουν το μέλλον της γεωργίας στη χώρα.
Τα μηνύματα από όλη τη Μαγνησία είναι αποκαρδιωτικά, καθώς εκτός από το «ξεπούλημα» κοπαδιών, ένα σημαντικό τμήμα ζωικού κεφαλαίου έχει οδηγηθεί στα σφαγεία, με κτηνοτρόφους να έχουν οδηγήσει για σφαγή μέχρι και 100 πρόβατα ο καθένας, δηλαδή ολόκληρα τα κοπάδια»
Κτηνοτρόφοι ξεπουλάνε τα εναπομείναντα κοπάδια τους όσο- όσο
«Πωλούνται 380 πρόβατα Λακόν. Από αυτά, τα 140 είναι ετοιμόγεννα και τα 240 αρμεγόμενα, 300 κιλά γάλα ημερησίως . Συν 15 κριάρια Λακόν. Περιοχή Βόλος. Tηλ.6906….», «Πωλούνται 25 κατσίκες σε εξαιρετική κατάσταση νεαρής ηλικίας στη περιοχή Σούρπη Τηλ.6984….», «Πωλούνται 120 αρνάδες, 5-6 μηνών ράτσας Λακόν. Περιοχή Βόλου. Τηλ. 6936….», «Πωλούνται αγελάδες γαλακτοπαραγωγής, μοσχίδες έγκυες 4 & 5 μηνών και ταύροι. Τηλ. 6955…».
Αυτές είναι μερικές, ενδεικτικές μόνο, αγγελίες από τα πολλά «πωλητήρια» που έχουν βάλει κτηνοτρόφοι από διάφορες περιοχές της Μαγνησίας, έχοντας αποφασίσει να κατεβάσουν «ρολά»,, διότι δεν μπορούν πλέον να ανταπεξέλθουν στο υψηλό κόστος διατήρησης του ζωικού τους κεφαλαίου. Όσοι δεν υπέστησαν ζημιές από τις πλημμύρες προσπαθούν να «αντέξουν» και να μείνουν όρθιοι, αν και θεωρούν ότι είναι ανέφικτο, αν δεν υπάρξουν δραστικές παρεμβάσεις που θα δίνουν νέα ώθηση στον κτηνοτροφικό τομέα.
«Κατεβάζουμε ρολά. Καθημερινά συνάδελφοι σπεύδουν να βρούνε αγοραστές για να πουλήσουν ζώα και να αποκτήσουν ρευστότητα. Δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα κοστολόγια της ΔΕΗ, του πετρελαίου και των ζωοτροφών. Δεν μπορούν να σιτίσουν τα ζώα τους και από το τέλος Ιουνίου που χάνουν το γάλα τους τα οδηγούν σε άμεση σφαγή», υπογράμμισε στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ η πρώην πρόεδρος των κτηνοτρόφων Αισωνίας Χαρούλα Διβάνη.
Η ίδια προσθέτει ότι οι τιμές στις ζωοτροφές είναι απλησίαστες, όπως και η ενέργεια, μολονότι η κατάσταση συγκριτικά με πριν από ενάμιση χρόνο έχει ομαλοποιηθεί σημαντικά «Από 400 ευρώ ρεύμα μηνιαίως πληρώνουμε πλέον το διπλάσιο. Στο πετρέλαιο από τα 500 ευρώ πληρώνουμε 1.300. Σε ό,τι αφορά τις ζωοτροφές, οι τιμές πλέον έχουν φτάσει στα ύψη» συνεχίζει η ίδια.
Για πολλούς κτηνοτρόφους οι υποχρεώσεις για ζωοτροφές οδήγησαν τα ζώα σε υποσιτισμό.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι ότι το βάρος σε κρέας των ζώων δύσκολα πλέον ξεπερνά το 38%, όταν σε άλλες περιπτώσεις και παλαιότερα ήταν πάνω από 43%. Αυτό έμπρακτα δηλώνει τον υποσιτισμό των ζώων και την αδυναμία κάλυψης με τροφές
«Συνάδελφοι πουλάνε ζώα γαλακτοπαραγωγής όσο – όσο και εγκαταλείπουν την κτηνοτροφία. Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, δεν είδαμε αποτέλεσμα κι εκτίμησε πως μέχρι το Φθινόπωρο η μείωση του ζωικού κεφαλαίου θα είναι δραματική. Η παραγωγή πλέον είναι ασύμφορη και έχει οδηγήσει τους κτηνοτρόφους σε οικονομικό αδιέξοδο. Οι παρεμβάσεις της πολιτείας κρίνονται από όλους τους κτηνοτρόφους ελάχιστες έως ανύπαρκτες και με μαθηματική ακρίβεια τους οδηγούν, στην καλύτερη περίπτωση, σε οικονομικό αδιέξοδο και πολλούς κτηνοτρόφους στην έξοδο», συνέχισε η κ. Διβάνη, περιγράφοντας μία πολύ δύσκολη κατάσταση.
Τα μηνύματα από όλη τη Μαγνησία είναι αποκαρδιωτικά, καθώς εκτός από το «ξεπούλημα» κοπαδιών, ένα σημαντικό τμήμα ζωικού κεφαλαίου έχει οδηγηθεί στα σφαγεία, με κτηνοτρόφους να έχουν οδηγήσει για σφαγή μέχρι και 100 πρόβατα ο καθένας, δηλαδή ολόκληρα τα κοπάδια».
Κάτω του κόστους οι τιμές στο γάλα
Παρά τις σημαντικές αυξήσεις στην τιμή του γάλακτος, οι συνεχιζόμενες αυξήσεις στα εφόδια εξανεμίζουν το όποιο όφελος, σύμφωνα με τους κτηνοτρόφους.
Παραγωγός από την περιοχή των Καναλίων εξηγούσε στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ πως πλέον τα κτηνοτροφικά προϊόντα πωλούνται σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές και αυτό δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, καθώς οι όποιες αυξήσεις στο γάλα, δεν εξισορροπούν τις αυξήσεις των ζωοτροφών που ξεπερνούν το 60%. Το πίτουρο ξεπέρασε τα 35 λεπτά το κιλό. «Εαν δεν δώσει λύση η πολιτεία, θα κλείσουμε όλοι» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στις δεξαμενές πάνω από 2.000 τόνοι λαδιού σε Ιεράπετρα και Σητεία – Σε απόγνωση οι παραγωγοί!
Περίμεναν καλύτερες τιμές στο Λασίθι κι έμειναν τα λάδια τους απούλητα!
Μετά από μια χρονιά με παραγωγή στο 20% του μέσου όρου των τελευταίων 20 χρόνων στο Νομό Λασιθίου, όπου η τιμή του λαδιού έφτασε λίγο πάνω από τα 9 ευρώ το κιλό, οι παραγωγοί περιμένοντας να πιάσουν την τιμή στόχο των 10 ευρώ που είχαν βάλει για να δώσουν στους Συνεταιρισμούς και τα ελαιοτριβεία, εντολές πώλησης των μεριδίων τους, τελικά έμειναν στην αναμονή. Και αυτό γιατί η αγορά αντέδρασε αρνητικά, δεν είχε τη δύναμη να απορροφήσει σε μεγαλύτερες τιμές το λάδι, με αποτέλεσμα, να έχουν μείνει απούλητοι στην Ιεράπετρα και τη Σητεία γύρω στις 2.000 τόνοι, ενώ η τιμή παραγωγού σήμερα για μικρές ποσότητες έχει πέσει γύρω από τα 7 ευρώ περίπου.
«Στη Σητεία, μετά από μια κακή σε θέμα παραγωγής και ποιότητας χρονιά έχουν μείνει στις δεξαμενές των Ελαιουργικών Συνεταιρισμών απούλητοι πάνω από 1.200 τόνοι λαδιού γιατί οι παραγωγοί προσδοκούσαν να πάρουν για το λιγοστό εισόδημα τους πάνω από 10 ευρώ το κιλό και έδιναν εντολές στους διαχειριστές των συνεταιρισμών να κρατήσουν το λάδι τους απούλητο στις δεξαμενές. Ακόμη και τώρα που έχει πέσει η τιμή του δεν γίνονται αγοραπωλησίες και ως εκ τούτου υπάρχει μια γενικότερη νευρικότητα στις τάξεις των παραγωγών, που είναι ιδιαίτερα προβληματισμένοι καθώς έχουμε μπει στο μήνα Μάη και θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε από τώρα την προοπτική της νέας ελαιοκομικής περιόδου.
Είναι ακόμα πολύ νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τη νέα ελαιοκομική περίοδο. Στην παραθαλάσσια ζώνη της Σητείας που είναι πιο πρώιμη η καρπόδεση πάει καλά στους ελαιώνες που είχαν ποτιστεί νωρίς και είχαν καλλιεργηθεί, αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό ελαιώνων που δεν πάνε καλά γιατί ούτε κλαδεύτηκαν, ούτε ποτίστηκαν, ούτε λιπάνθηκαν και αυτό φαίνεται από μακριά. Ένα μεγάλο τμήμα του κάμπου της Σητείας είναι σε πολύ κακή κατάσταση, κι ενώ περιμέναμε ότι μετά από μια κακή χρονιά θα ακολουθούσε η καλή με μεγάλη παραγωγή, η παρατεταμένη ανομβρία, δεν μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι», μας είπε ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Σητείας κ. Γιώργος Τσιφετάκης από τον Γούδουρα.
Και στην Ιεράπετρα
Και στην Ιεράπετρα έχουν μείνει απούλητοι εκατοντάδες τόνοι ελαιόλαδου, έπειτα από μια πολύ κακή σεζόν όπου στον κάμπο και στα χωριά η παραγωγή δεν ξεπέρασε το 20% του μέσου όρου παραγωγής της τελευταίας 20ετίας. Η μεγαλύτερη ποσότητα ελαιόλαδου έχει μείνει απούλητη στις δεξαμενές του Β΄ Ελαιουργικού Συνεταιρισμού που αριθμεί 270 μέλη και εξυπηρετεί στο υπερσύγχρονο ελαιουργείο του γύρω στους 900 συνεργαζόμενους ελαιοπαραγωγούς.
«Είναι αλήθεια ότι έχουμε στις δεξαμενές του Συνεταιρισμού μας απούλητους πάνω από 120 τόνους ελαιόλαδο καθώς οι παραγωγοί που το έχουν αφήσει στο ελαιουργείο μας ήθελαν να πάρουν μεγαλύτερη τιμή από τα 9 ευρώ που είχε φτάσει σε κάποια χρονική στιγμή. Η αγορά τους δυο τελευταίους μήνες είναι παγωμένη και θα καλέσουμε μια γενική συνέλευση των μελών μας για να αποφασίσουμε πως θα διαχειριστούμε το απόθεμα που έχουμε.
Για τη νέα ελαιοκομική περίοδο έχουμε μια καλή εικόνα στους καλλιεργημένους και περιποιημένους ελαιώνες των πρώιμων περιοχών του κάμπου στην παραθαλάσσια ζώνη, όπου η καρπόδεση έχει ξεκινήσει και πάει καλά. Στα ορεινά και ημιορεινά διαμερίσματα της Ιεράπετρας, δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η καρπόδεση αλλά υπάρχει καλή ανθοφορία. Ακόμα όμως και καλή καρπόδεση να έχουμε τώρα, θα πρέπει να μην αφεθούν στην τύχη τους τα λιόφυτα. Να γίνει με σωστό και οργανωμένο τρόπο η καταπολέμηση του πυρηνοτρήτη και του δάκου, από τους ίδιους τους παραγωγούς που οφείλουν να παρακολουθούν τακτικά την καλλιέργεια τους και να επεμβαίνουν επικουρικά όποτε χρειάζεται», μας είπε ο πρόεδρος του Β΄ Ελαιουργικού Συνεταιρισμού Ιεράπετρας κ. Μάρκος Αγιαννιωτάκης (γεωπόνος).
Μάθημα Βιώσιμης Αμπελουργίας: Η Σοφία των Αρχαίων Ελλήνων
Στην αρχαιότητα, οι αρχαίοι Έλληνες μας δίδαξαν πολλά για τη βιώσιμη αμπελουργία, μια πρακτική που ακόμα και σήμερα κρατά την αξία της.
Το αμπέλι στην αρχαιότητα ήταν πολυεπίπεδη καλλιέργεια, συνδεδεμένη με άλλα είδη φυτών όπως δέντρα, δημητριακά και κτηνοτροφικά φυτά. Οι Έλληνες κατανόησαν τη σημασία των χλωρών λιπασμάτων και ανέπτυξαν τεχνικές για την περιορισμό της φυτοϋγειονομικής πίεσης.
Οι αμπελώνες των αρχαίων Ελλήνων ήταν πολλαπλά συνδεδεμένοι, φυτεμένοι ταυτόχρονα με δημητριακά και κτηνοτροφικά φυτά. Αυτό επέτρεπε την παραγωγή ποικιλίας τροφίμων, ενώ οι αμπελουργοί επωφελούνταν από τον αερισμό του εδάφους και τη βιολογική ζωή.
Οι Έλληνες ανέπτυξαν στρατηγικές για τη βελτιστοποίηση των πόρων τους, περιορίζοντας το υδατικό στρες και προωθώντας τον αερισμό του εδάφους. Επίσης, εφάρμοζαν πρακτικές όπως η χρήση φυτοϋγειονομικών ελέγχων με φυτά όπως τα κολοκύθια και τα αγγούρια.
Το μάθημα που μας διδάσκουν οι αρχαίοι Έλληνες αμπελουργοί είναι σημαντικό και σήμερα. Η πολυποικιλιακή αμπελουργία και η προσοχή στην ποιότητα των φυτών είναι βασικές αρχές που μπορούν να βοηθήσουν στην αειφόρο παραγωγή κρασιού και τροφίμων.
Είναι καιρός να επανέλθουμε στις αξίες της αρχαίας αμπελουργίας και να εφαρμόσουμε τις γνώσεις που μας παρέχει για να δημιουργήσουμε έναν πιο βιώσιμο και υγιή κόσμο.
Περιορισμός του υδατικού στρες
Οι Έλληνες είχαν βρει έναν τρόπο να περιορίσουν το υδατικό στρες, να προωθήσουν τον αερισμό του εδάφους και τη βιολογική ζωή. «Είχαν κατανοήσει εμπειρικά ότι αυτά τα συστήματα παρέχουν ένα βιότοπο για χρήσιμη μικροπανίδα, ενάντια στους βιοεχθρούς της αμπέλου».
Όταν η αμπελοκαλλιέργεια έγινε κερδοσκοπική, οι Έλληνες κατέφυγαν στη δουλεία για να σκαλίσουν το χώμα και να συντηρήσουν τις πεζούλες. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ο Thibault Boulay, αναφέρει ότι τα αμπέλια ήταν γυμνά για να περιορίσουν τις επιφανειακές ρίζες και να ωθήσουν τα αμπέλια να ριζώσουν για να φέρουν νερό από βαθιά. Οι αμπελουργοί εκμεταλλεύτηκαν αυτή τη λειτουργία για να κάνουν τροποποιήσεις εδάφους στις οποίες οι γεωπόνοι συνιστούσαν την προσθήκη νεκρών φύλλων πεσμένων από τα πρέμνα, τα οποία αναγνωρίζονται πλέον, ως πηγή άνθρακα και αζώτου.
«Χρησιμοποιούσαν τις σχετικές καλλιέργειες ως χλωρή λίπανση. Ο Θεόφραστος αναφέρει ότι το φασόλι γονιμοποιεί το έδαφος επειδή έχει χαλαρό ιστό και αποσυντίθεται εύκολα» διευκρινίζει ο Thibault Boulay, πριν προσθέσει ότι «οι Έλληνες εξασκούσαν ήδη την χλωρή λίπανση, και γύριζαν το λούπινο προτού σπαρθεί».
Φυτοϋγειονομικός έλεγχος
Οι γεωπόνοι επέμεναν επίσης στις αρετές των κουκιών, του βίκου και της κολοκύθας όσον αφορά τον φυτοϋγειονομικό έλεγχο. «Κάποιοι Έλληνες καλλιέργησαν επίσης άγρια αγγούρια που κατέληγαν να εκρήγνυνται στα αμπέλια και να αποδεσμεύουν μια προστατευτική ουσία, την ελατίνη. Την εποχή της οινοποίησης χρησιμοποιούσαν αρωματικά φυτά (θυμάρι, δεντρολίβανο, ρίγανη κ.λπ.), για την αναστολή των βακτηρίων του γαλακτικού οξέος.
Αυτό το μοντέλο εξαπλώθηκε σε όλη τη Μεσόγειο (από την κοιλάδα του Νείλου έως τις υψηλές σατραπείες της Κεντρικής Ασίας) από τον 8ο αιώνα π.Χ. με την κατάκτηση του Μ. Αλέξανδρου του Περσικού βασιλείου. Οι Έλληνες εξαφανίστηκαν από το πολιτικό παιχνίδι τον 2ο αιώνα π.Χ., αλλά το τοπίο παρέμεινε. Γνωρίζουμε ότι απεσταλμένοι από τη δυναστεία των Χαν έφεραν αμπέλια και μηδική στην κινεζική πρωτεύουσα τον 2ο αιώνα π.Χ., ότι το αμπέλι συνδέθηκε τότε με τις μουριές, τις τζιτζιφιές και τις αχλαδιές τον 5ο αιώνα. Στο Ουζμπεκιστάν, οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν δείξει παρουσία πεπονιών στους αμπελώνες».
Ο Thibault Boulay θα ήθελε το επάγγελμα του αμπελουργού να αντλήσει έμπνευση από αυτό για να φανταστεί την αμπελουργία του αύριο. «Πρέπει να επιστρέψουμε στο δόγμα της καθαρότητας των φυτών και να σταματήσουμε να εναντιωνόμαστε στην πολυκαλλιέργεια και την ποιότητα» επιμένει καταλήγοντας.
Συνοψίζουμε μερικές χρήσιμες πληροφορίες για την παρασκευή μειγμάτων μεταξύ νερού και φυτοπροστατευτικών προϊόντων ή λιπασμάτων, υπενθυμίζοντας ότι σε ορισμένες περιπτώσεις το νερό παίζει σημαντικό ρόλο διαλύτη.
Το νερό λειτουργεί ως διαλύτης όταν επιτρέπει σε ουσίες να διαλυθούν σε αυτό. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατό να τις ραντίσουμε ή να τις ψεκάσουμε στις καλλιέργειες. Το νερό, όμως, γίνεται αραιωτικό όταν -εκτός από την αραίωση τους- τροποποιεί ή μεταμορφώνει την αρχική χημική μορφή των ουσιών που εισάγονται.
Και με τα αγροχημικά και τα λιπάσματα, αυτή η τελευταία πιθανότητα θα μπορούσε να αποδειχθεί μια όχι και τόσο τυχαία πτυχή, δεδομένου ότι τόσο η σύνθεση του νερού όσο και αυτή του αγροχημικού ή του λιπάσματος που εισάγεται έχουν αντίκτυπο.
Συνήθως τα νερά που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία φυτοϋγειονομικών μειγμάτων ή λιπασμάτων – που λαμβάνονται απευθείας από κανάλια ή υδραγωγεία – έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε ανθρακικά άλατα, που τα οδηγούν σε αλκαλικά, με τιμές που μπορεί να ξεπεράσουν το 7,5
κλίμακα ph
Tα νερά έχουν γενικά pH μεταξύ αλκαλικού και πολύ αλκαλικού και ορίζονται ως σκληρά νερά, πολύ μεταλλοποιημένα και επομένως πλούσια σε ανθρακικά ασβέστιο και μαγνήσιο. Γίνονται ακόμη πιο αλκαλικά κατά την καλοκαιρινή περίοδο όπου μπορούν να δημιουργηθούν συγκεντρώσεις αλκαλοποιητικών στοιχείων, όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο, πυρίτιο και νάτριο.
Συμβαίνει ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα ή τα λιπάσματα που, λόγω της σύνθεσής τους, θα απαιτούσαν περιβάλλον όξινου μείγματος, όντας σε αλκαλικό νερό, καταγράφουν φαινόμενα αλκαλικής υδρόλυσης.
Η αλκαλική υδρόλυση είναι μια χημική αντίδραση, όπου ομάδες αρνητικά φορτισμένων ατόμων, που υπάρχουν στο νερό, είναι σε θέση να διαχωρίσουν ή να αδρανοποιήσουν άλλες θετικά φορτισμένες ομάδες, που αποτελούν αγροχημικά ή λιπάσματα, τροποποιώντας τη σύσταση των τελευταίων
Από αυτή την αντίδραση, τα αγροχημικά ή τα λιπάσματα μετατρέπονται σε απλούστερες χημικές ενώσεις όπου σε αυτό το σημείο θα γίνονταν ακατάλληλα ή άχρηστα για να εκτελέσουν τις αρχικές τους λειτουργίες. Αυτό οδηγεί σε απώλεια της δραστηριότητας των προϊόντων που χρησιμοποιούνται, τα οποία στερούνται της ικανότητας να δρουν ενάντια στα παθογόνα που πρέπει να καταπολεμηθούν, όπως τα έντομα και οι μύκητες, ή να μειώνουν την ικανότητα λίπανσης τους.
Για να μετρήσετε το ph του νερού, χρησιμοποιείτε ένα μετρητή ph που παρέχει γρήγορα και επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα, διαθέτει μεγάλη γκάμα μοντέλων και για κάθε εύρος τιμών. Τιμές ph δίνουν επίσης και οι λωρίδες χαρτιού, οι οποίες αλλάζουν χρώμα όταν βυθίζονται σε όξινες ή αλκαλικές ουσίες, διατίθενται εύκολα στην αγορά και με περιορισμένο κόστος.
Πολλά αγροχημικά και διαφυλλικά λιπάσματα, για παράδειγμα, για να εκτελέσουν τη δράση τους επαρκώς και να είναι πιο αποτελεσματικά, απαιτούν ένα ph του μείγματος μεταξύ 5,5-6,5, το οποίο βελτιώνει την απορρόφηση των ίδιων των προϊόντων και μεγιστοποιεί τη δράση τους έναντι των παθογόνων
Εάν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε αγροχημικό ή λίπασμα και είναι απαραίτητο να μειώσετε το ph του νερού, κάνοντάς το ελαφρώς όξινο, τα διαθέσιμα προϊόντα κυμαίνονται από ξύδι έως κιτρικό οξύ. Στη συνέχεια, μπορείτε να προχωρήσετε σε πιο σύνθετα εμπορικά προϊόντα.
Επομένως, είναι σημαντικό, πριν χρησιμοποιήσετε ένα αγροχημικό ή ένα λίπασμα, να ενημερωθείτε προσεκτικά για τα χαρακτηριστικά του και τους σωστούς τρόπους χρήσης του, ώστε να είναι πλήρως αποτελεσματικό.
με πληροφορίεςOlivoNews, GIORNALE DI OLIVICOLTURA E PENSIERO CIRCOLARE
.webp)
