Ηλίανθος: Ελλάδα στα 40 λεπτά, Βουλγαρία «έριξε» στα 47,7

Πτωτικά κινήθηκε η τιμή του ηλίανθου στη Βουλγαρία και οριακά ανοδικά στη Ρουμανία, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της 23ης Αυγούστου. Η βουλγαρική αγορά υποχώρησε στα 47,7 λεπτά το κιλό και η ρουμανική διαμορφώθηκε στα 46,1 λεπτά, ενώ στην Ελλάδα παραμένει ως μοναδική δημόσια ένδειξη η συμβατική βάση των 40 λεπτών, χωρίς νεότερη πανελλαδική τιμή εκκαθάρισης μετά την ολοκλήρωση της συγκομιδής σε βασικές ζώνες, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Agrocapital.gr.

Για τον Έλληνα παραγωγό το κρίσιμο δεν είναι η απόσταση σε λεπτά από τις γειτονικές αγορές, αλλά ποια τιμή θα εμφανιστεί τελικά στην εκκαθάριση. Η ψαλίδα έχει στενέψει σε σχέση με τον Ιούλιο —η Βουλγαρία κινείται 7-8 λεπτά πάνω από την ελληνική βάση και η Ρουμανία 5-6 λεπτά υψηλότερα— όμως παραμένει αισθητή, και στην τελική διαμόρφωση παρεμβαίνουν η περιεκτικότητα σε λάδι, η υγρασία, οι ξένες ύλες, τα μεταφορικά και ο χρόνος πληρωμής.

Οι αριθμοί ανά αγορά

Οι τιμές δεν είναι απόλυτα συγκρίσιμες μεταξύ τους, καθώς αφορούν διαφορετικούς όρους παράδοσης και ποιότητες — δείχνουν όμως την κατεύθυνση κάθε αγοράς. Η καθαρότερη διόρθωση καταγράφεται στη Βουλγαρία, όπου η τιμή έχει χάσει περίπου 43 ευρώ τον τόνο μέσα σε έναν μήνα, πάνω από 8%, με τις εκτάσεις προς συγκομιδή να παραμένουν σχεδόν αμετάβλητες σε σχέση με πέρυσι. Στη Ρουμανία η εβδομαδιαία μεταβολή είναι οριακά θετική, όμως η τιμή παραμένει περίπου 90 ευρώ χαμηλότερα από τα επίπεδα τέλους Ιουνίου.

Ο ρόλος της Μαύρης Θάλασσας

Στο υπόβαθρο της πτώσης παίζει ρόλο και η κατάσταση στις εξαγωγικές οδούς της Ουκρανίας. Η εξαγωγική δυναμικότητα φυτικών ελαίων της χώρας έχει περιοριστεί στους 300.000 τόνους τον μήνα, περίπου στο μισό των προηγούμενων επιπέδων, ενώ έως 70 πλοία περίμεναν στα τέλη Αυγούστου κοντά στη Διώρυγα Sulina καθώς μεγαλύτερο μέρος της εμπορικής κίνησης μεταφέρθηκε προς τον Δούναβη. Η μειωμένη διαθεσιμότητα μπορεί να στηρίζει τις διεθνείς τιμές ηλιελαίου, όμως στην εσωτερική ουκρανική αγορά η περιορισμένη δυνατότητα μεταποίησης λειτουργεί αντίστροφα, μειώνοντας τη ζήτηση των εργοστασίων για πρώτη ύλη — μια δυναμική αντίστοιχη με αυτή που είχαμε καταγράψει και στο σκληρό σιτάρι, όπου οι διεθνείς εξελίξεις καθόριζαν εξίσου την εγχώρια τιμή.

Η πτώση στη βουλγαρική και τη ρουμανική αγορά συμπίπτει χρονικά με την είσοδο της νέας σοδειάς, σε μια εικόνα που θυμίζει την αντίστοιχη διόρθωση που είχε καταγραφεί πρόσφατα και στο βαμβάκι: η αύξηση της διαθέσιμης ποσότητας πιέζει την τιμή ανεξάρτητα από τις ανησυχίες για τις αποδόσεις λόγω ξηρασίας που είχαν καταγραφεί το καλοκαίρι.

Για την ελληνική πλευρά, η απουσία νεότερης δημόσιας τιμής δεν σημαίνει σταθερότητα, αλλά κενό πληροφόρησης την ώρα που η συγκομιδή έχει ολοκληρωθεί. Η βάση των 40 λεπτών λειτουργεί ως σημείο εκκίνησης των συμβολαίων, όχι ως εγγύηση για την τιμή που θα εισπράξει τελικά ο παραγωγός στην εκκαθάριση — μια διάκριση που το Agrocapital είχε επισημάνει ήδη από τον Ιούνιο, όταν κατέγραψε την απόσταση ανάμεσα στα 40 λεπτά της Ορεστιάδας και τα τότε 51,4 λεπτά της Βουλγαρίας.

Πηγή: agrocapital.gr