Αγρότης στη νοτιοδυτική Πολωνία επιτρέπει σε καταναλωτές να μαζεύουν μόνοι τους κρεμμύδια από το χωράφι του έναντι 1 ζλότι (0,23 ευρώ) το κιλό, αφού οι τιμές χονδρικής έπεσαν κάτω από το κόστος συγκομιδής και μεταφοράς. Ο Τόμας Βιλκ, από την περιοχή Ραντοστούφ της Κάτω Σιλεσίας, έχει ακόμη 350-400 τόνους λευκού κρεμμυδιού σε οκτώ εκτάρια, όπως μετέδωσε το τοπικό μέσο eLuban.
Οι τοπικοί έμποροι του πρόσφεραν μόλις 18 γρόσια το κιλό (περίπου 0,04 ευρώ), ποσό που δεν καλύπτει ούτε τα έξοδα συγκομιδής. Η εναλλακτική ήταν το προϊόν να μείνει στο χωράφι και να ενσωματωθεί στο έδαφος με άροση. «Πονάει η καρδιά μου στη σκέψη ότι θα έπρεπε να το καταστρέψω όλο αυτό. Ας το εκμεταλλευτεί ο κόσμος», δήλωσε ο ίδιος.
Η πτώση αποδίδεται εν μέρει στις εισαγωγές από την Ολλανδία, καθώς οι εκεί προμηθευτές ξεφόρτωναν αποθέματα ενόψει της νέας σοδειάς. Η Πολωνία εισήγαγε 50.200 τόνους κρεμμυδιών και ασκαλώνιων το πρώτο τετράμηνο του 2026, με πάνω από 67% να προέρχεται από Ολλανδία, σε τιμές γύρω στα 0,19 ευρώ/κιλό τον Απρίλιο. Η ολλανδική παραγωγή το 2025 έφτασε το 1,7 εκατ. τόνους, αυξημένη 17% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, γεγονός που διόγκωσε τη διαθέσιμη προς εξαγωγή ποσότητα.
Το σκηνικό δεν είναι άγνωστο στον Έλληνα παραγωγό. Η φετινή συγκομιδή κρεμμυδιού στη χώρα μας βρίσκει τους καλλιεργητές αντιμέτωπους με ανάλογη πίεση: σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, οι τιμές στο χωράφι κινούνται στα 20-25 λεπτά το κιλό, επίπεδα που δεν καλύπτουν το αυξημένο κόστος καλλιέργειας, ενώ η αυξημένη εμφάνιση αρσενικών φυτών υποβαθμίζει περαιτέρω την εμπορική αξία του προϊόντος σε αρκετές περιοχές.
Η κοινή συνισταμένη και στις δύο περιπτώσεις είναι η ίδια: μια ενιαία ευρωπαϊκή αγορά όπου η υπερπροσφορά από μία χώρα «κατεβάζει» τις τιμές παραγωγού σε ολόκληρη την ήπειρο, ανεξάρτητα από το τοπικό κόστος παραγωγής. Όπως είχαμε καταγράψει και στην περίπτωση του ελαιολάδου στην Ισπανία, η προσδοκία μεγάλης παραγωγής αρκεί συχνά για να «βουλιάξει» τις τιμές πολύ πριν ολοκληρωθεί η σοδειά.
Παρά το ενδιαφέρον καταναλωτών που ταξίδεψαν ως το χωράφι του Βιλκ, μόλις λίγοι τόνοι είχαν συλλεγεί μετά από δύο περίπου εβδομάδες — ένδειξη ότι η αυτοσυγκομιδή δύσκολα απορροφά τέτοιους όγκους. Το ζήτημα της αδύναμης ρευστότητας των παραγωγών εν μέσω αυξημένου κόστους εφοδίων έχει επισημανθεί και από φορείς του κλάδου στην Ελλάδα ως διαρθρωτικό πρόβλημα του πρωτογενούς τομέα.
Πηγή: freshplaza.com
