Μαλεβίζι: Ελαιόλαδο στα 3,20€ με μεροκάματα 80€ – Χρειάζονται 25 κιλά λάδι

Σε χαμηλά επίπεδα της τάξης των 3,20 έως 3,40 ευρώ το κιλό διαμορφώνεται η τιμή παραγωγού για το ελαιόλαδο στο Μαλεβίζι Ηρακλείου κατά την έναρξη της συγκομιδής, σύμφωνα με τοπικά στοιχεία αγοράς. Η πλειονότητα των εμπορικών πράξεων στην περιοχή κινείται στα 3,20 ευρώ, την ώρα που το ημερομίσθιο των εργατών γης φτάνει τα 60 έως 80 ευρώ, ασκώντας έντονη πίεση στο τελικό αγροτικό εισόδημα.
Για τους ελαιοπαραγωγούς στην Κρήτη, η οικονομική εξίσωση της φετινής περιόδου αποδεικνύεται εξαιρετικά ασύμφορη. Όταν ένα μεροκάματο απαιτεί 80 ευρώ, ένας παραγωγός χρειάζεται να πουλήσει 25 κιλά ελαιολάδου στην τιμή των 3,20 ευρώ μόνο για να καλύψει την ημερήσια αμοιβή ενός εργάτη — χωρίς να υπολογίζονται τα καύσιμα, τα λιπάσματα, το ρεύμα άρδευσης και τα δικαιώματα του ελαιουργείου. Αν ένα συνεργείο τριών ατόμων κοστίζει 210 ευρώ ημερησίως (με μέσο μεροκάματο 70 ευρώ), απαιτούνται περίπου 65 κιλά λάδι κάθε μέρα αποκλειστικά για τα εργατικά χέρια.
Εγκατάλειψη ελαιώνων και επιστράτευση της οικογένειας
Σε περιοχές όπως ο Κρουσώνας, η Τύλισος, το Γάζι, η Ροδιά, η Αχλάδα και το Φόδελε, το ερώτημα που τίθεται ανοιχτά στα καφενεία είναι αν αξίζει να μαζευτεί ο καρπός. Προκειμένου να αποφευχθεί η εγκατάλειψη των ελαιοκτημάτων στα δέντρα, πολλές εκμεταλλεύσεις στρέφονται στην παραδοσιακή οικογενειακή αυτάρκεια: συνταξιούχοι, συγγενείς και νεότερα μέλη των οικογενειών μπαίνουν στα χωράφια για να αντικαταστήσουν τους μισθωτούς εργάτες.
Η πίεση αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο τοπικό φαινόμενο. Σε συνέχεια του ρεπορτάζ μας για τις τιμές ελαιολάδου στα 3 έως 3,30 ευρώ στον παραγωγό της Μεσσηνίας, η αγορά της Κρήτης υποχωρεί πλέον από τα 3,60–4,00 ευρώ που εκτιμώνταν προ μηνός, επιβεβαιώνοντας ότι η πανελλαδική τάση ευθυγραμμίζεται προς τα κάτω. Όπως είχαμε καταγράψει και στην πρεμιέρα της φετινής συγκομιδής με πίεση στα 3,20-4,10 ευρώ, το υψηλό λειτουργικό κόστος εξανεμίζει κάθε περιθώριο κέρδους.
Το διεθνές ισοζύγιο και η παγκόσμια παραγωγή
Η καθίζηση των τιμών στην Κρήτη είναι άμεσο αποτέλεσμα της παγκόσμιας υπερπροσφοράς. Η διεθνής παραγωγή για την περίοδο 2026/2027 υπολογίζεται σε υψηλά επίπεδα, φτάνοντας τα 3,44 εκατομμύρια τόνους, στοιχείο που αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες σε σύγκριση με τις προηγούμενες ελλειμματικές σεζόν.
| Χώρα | Εκτιμώμενη Παραγωγή (τόνοι) | Μερίδιο / Σημειώσεις |
|---|---|---|
| Ισπανία | 1.500.000 | Κυρίαρχος της αγοράς |
| Τυνησία | 500.000 | Σημαντική αύξηση προσφοράς |
| Ιταλία | 300.000 | Παραδοσιακός αγοραστής |
| Τουρκία | 290.000 | Ενισχυμένη εξαγωγική πίεση |
| Ελλάδα | 250.000 | 5η θέση διεθνώς |
| Σύνολο Παγκοσμίως | 3.440.000 | Πλεονασματική σεζόν |
Η εκτίναξη της παραγωγής στην Τυνησία στους 500.000 τόνους —διπλάσια σχεδόν από το σύνολο της ελληνικής σοδειάς— σε συνδυασμό με την επιστροφή της Ισπανίας στους 1,5 εκατ. τόνους, δημιουργεί συνθήκες έντονου ανταγωνισμού στις διεθνείς αγορές χύμα ελαιολάδου.
Η ερμηνεία της αγοράς και η διέξοδος των συνεταιρισμών
Το βασικό συμπέρασμα για τη φετινή σεζόν είναι σαφές: η εποχή των υψηλών τιμών παραγωγού έκλεισε τον κύκλο της, αλλά το κόστος εισροών και εργασίας δεν ακολούθησε την ίδια πτωτική πορεία, εγκλωβίζοντας τον παραδοσιακό ελαιοπαραγωγό σε αρνητικό περιθώριο κέρδους.
Όταν το κόστος συλλογής απορροφά το 40% έως 50% της ακαθάριστης αξίας του παραγόμενου προϊόντος, η ατομική διαπραγμάτευση με τους εμπόρους καθίσταται ανέφικτη. Για να παραμείνουν οι ελαιώνες παραγωγικοί και να μην οδηγηθεί η ύπαιθρος σε σταδιακή εγκατάλειψη, καθίσταται επιτακτική η συλλογική διαχείριση μέσω συνεταιρισμών, η μείωση του κόστους με κοινές προμήθειες και η άμεση στροφή στην τοπική τυποποίηση ώστε να διασωθεί η υπεραξία του κρητικού προϊόντος.
Πηγή: maleviziotis.gr









