Η ελαιοκομική περίοδος 2026/2027 στην Κρήτη ξεκινά με συγκρατημένη αισιοδοξία για την παραγωγή, καθώς οι πρώτες εκτιμήσεις παραγόντων του κλάδου δείχνουν σημαντική ανάκαμψη σε σχέση με την περσινή καταστροφική χρονιά που είχε χαρακτηριστεί από ιστορικά χαμηλές αποδόσεις λόγω ξηρασίας. Οι αυξημένες βροχοπτώσεις βοήθησαν στην αναζωογόνηση των δέντρων, όμως η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε όλο το νησί.
Για τον παραγωγό, αυτό μεταφράζεται σε διαφοροποιημένη σοδειά ανά περιοχή: βροχοπτώσεις σε κρίσιμες περιόδους, κυρίως στην ανθοφορία, δημιούργησαν προβλήματα στην καρπόδεση σε ορισμένες ζώνες. Η συνολική εκτίμηση μιλά για παραγωγή «μέτρια προς καλή», με κάποιες περιοχές να αγγίζουν περίπου το 80% μιας κανονικής χρονιάς — σαφώς καλύτερη από πέρσι, αλλά όχι στα επίπεδα «καλής βεντέμας».
Το πρόβλημα που απασχολεί περισσότερο τους ελαιοπαραγωγούς είναι οι τιμές. Η αγορά παραμένει «παγωμένη» και χωρίς εμπορικό ενδιαφέρον, με την τιμή παραγωγού στην Κρήτη να έχει υποχωρήσει στα 3,80 ευρώ το κιλό για το έξτρα παρθένο — επίπεδο που πολλοί παραγωγοί θεωρούν οριακό. Σε συνέχεια του ρεπορτάζ μας τον περασμένο Ιανουάριο, όπου η τιμή στην Κρήτη ήταν ήδη «κολλημένη» γύρω στα 4,80-5 ευρώ, η νέα υποχώρηση στα 3,80 ευρώ δείχνει ότι η πτωτική τάση δεν έχει σταματήσει, παρά τις καλύτερες προσδοκίες για την παραγωγή. Το Παρατηρητήριο Τιμών Ελατιμή ελαιολάδου Κρήτη 2026ιολάδου που είχαμε παρουσιάσει πέρσι είχε ήδη εντοπίσει την υποτονική ζήτηση ως τον κρισιμότερο παράγοντα για την πορεία της τιμής παραγωγού.
Οι ειδικοί συστήνουν φέτος έμφαση στην ποιότητα, με σωστές καλλιεργητικές παρεμβάσεις, καθώς η αγορά φαίνεται να επιβραβεύει τα ελαιόλαδα με προστιθέμενη αξία. Παράλληλα, έχουν ξεκινήσει ήδη οι πρώτοι ψεκασμοί για τον δάκο από τις αρμόδιες υπηρεσίες, μετά από ενδείξεις για αυξημένους πληθυσμούς του εντόμου.
Στο βάθος της εικόνας παραμένει ο ανταγωνισμός από εισαγωγές τρίτων χωρών, με πρώτη την Τυνησία, όπου οι τιμές παραγωγού είναι σημαντικά χαμηλότερες και πιέζουν την ευρωπαϊκή αγορά. Οι παραγωγοί επισημαίνουν ότι χωρίς δασμούς και αυστηρότερους ελέγχους η πίεση στις τιμές θα συνεχιστεί — ζήτημα που είχε τεθεί και στο πρόσφατο «Olive Oil Forum» στο Ηράκλειο, όπου συζητήθηκε η ανάγκη για εθνική στρατηγική στο ελαιόλαδο. Παράλληλα, σοβαρές ανησυχίες εκφράζονται για τις ελληνοποιήσεις ελαιολάδου, με τους φορείς να ζητούν ενισχυμένους ελέγχους σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα.
Η εικόνα που προκύπτει είναι διφορούμενη: η φύση δίνει στους Κρητικούς ελαιοπαραγωγούς μια ανάσα μετά την περσινή καταστροφή, αλλά η αγορά δεν ανταποδίδει — και όσο οι εισαγωγές χαμηλού κόστους και οι ελληνοποιήσεις δεν αντιμετωπίζονται ουσιαστικά, η βελτίωση στο χωράφι δεν φαίνεται να μεταφράζεται σε βελτίωση στο πορτοφόλι του παραγωγού.
