Λιγότερο από 10 μέρες έχουν στη διάθεσή τους οι ορυζοκαλλιεργητές της δυτικής Θεσσαλονίκης για να αντιμετωπίσουν τη μουχρίτσα πριν κλείσει οριστικά το παράθυρο ζιζανιοκτονίας. Ήδη ~30% των εκτάσεων ρυζιού έχουν καταστραφεί, και η εκτίμηση των παραγωγών είναι ότι χωρίς άμεση έγκριση εκτάκτων σκευασμάτων, το ποσοστό μπορεί να φτάσει στο 50%. Το ΥΠΑΑΤ δεν έχει απαντήσει σε αίτημα που περιμένει απόφαση «εδώ και αρκετούς μήνες».
Για τον ορυζοκαλλιεργητή η κατάσταση είναι απλή και τραγική: τιμές ήδη κάτω του κόστους παραγωγής, και η μουχρίτσα έρχεται να δώσει τη χαριστική βολή.
Το πρόβλημα — γιατί η μουχρίτσα κερδίζει
Η μουχρίτσα έχει αναπτύξει υψηλή ανθεκτικότητα στα διαθέσιμα ζιζανιοκτόνα. «Τα σκευάσματα που έχουμε στη διάθεσή μας έχουν κλωτσήσει. Πάμε σε 3-4 εφαρμογές και πολλαπλασιάζουμε το κόστος μας, με αμφίβολο αποτέλεσμα», δηλώνει ο Βασίλης Κουκουρίκης, πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ρυζιού. Κάθε εφαρμογή κοστίζει 50-70 ευρώ, χωρίς εγγυημένο αποτέλεσμα. Μερικοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να αποσπείρουν τα χωράφια τους — διπλό κόστος, μηδέν αποτέλεσμα. Και η μουχρίτσα επιβιώνει 11 χρόνια στο έδαφος.
Το αίτημα — Aura και Facet με 120ήμερη έγκριση
Οι παραγωγοί ζητούν κατ’ εξαίρεση έγκριση 120 ημερών για χρήση δύο σκευασμάτων: το Aura για συμβατικά ρύζια και το Facet για συμβατικά και ρύζια με τεχνολογία Provisia. Το αίτημα έχει κατατεθεί εδώ και μήνες στο ΥΠΑΑΤ. Καμία ανταπόκριση.
«Απομένουν άλλες 7-10 μέρες το πολύ. Αν παρέλθει αυτό το χρονικό διάστημα, θα είναι πλέον αργά — το ρύζι θα έχει πιάσει τις 40 ημέρες και οποιαδήποτε ζιζανιοκτονία θα πληγώσει και το φυτό» επισημαίνει ο Γιώργος Μπότας, παραγωγός και γραμματέας του Συνεταιρισμού Χαλάστρας.
Η ευρωπαϊκή αντίφαση
Δεν ξεφεύγει από τους παραγωγούς και η ειρωνεία της κατάστασης: η ΕΕ απαγορεύει δραστικές ουσίες για τον Ευρωπαίο αγρότη, και ταυτόχρονα εισάγει ρύζι από τρίτες χώρες που το καλλιεργούν με αυτές ακριβώς τις απαγορευμένες ουσίες — ζήτημα που βρίσκεται στο επίκεντρο και της πρόσφατης αδυναμίας συμφωνίας στην ΕΕ για τους νέους κανόνες φυτοφαρμάκων.
Το ρύζι της δυτικής Θεσσαλονίκης είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τοπικά προϊόντα της Βόρειας Ελλάδας — στην ίδια περιοχή όπου το θερισμός 2026 βρίσκει σιτηρά σε δυσχερή θέση. Το ρολόι χτυπάει.
