Ο κυπριακός συμβιβασμός για τους νέους ευρωπαϊκούς κανόνες φυτοφαρμάκων δεν συγκέντρωσε την αναγκαία πλειοψηφία μεταξύ των πρέσβεων των κρατών μελών — η διαπραγμάτευση επιστρέφει στο τεχνικό επίπεδο και θα πέσει στον επόμενο Πρόεδρο του Συμβουλίου, την Ιρλανδία, να βρει διέξοδο. Σύμφωνα με το Euractiv, δώδεκα χώρες συμπεριλαμβανομένων Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας δεν ενέκριναν το κείμενο.
Για τον Έλληνα αγρότη, η αποτυχία αυτής της συμφωνίας δεν είναι απλώς ευρωπαϊκή διαμάχη. Δύο από τα τρία κεντρικά ζητήματα — οι εγκρίσεις ουσιών και ο έλεγχος υπολειμμάτων σε εισαγωγές — αγγίζουν άμεσα τι μπορεί να ψεκάζει, με τι και απέναντι σε ποιους ανταγωνίζεται.
Τα τρία αντικρουόμενα ζητήματα
Εισαγωγές με απαγορευμένα φυτοφάρμακα: Η πιο πολυσυζητημένη πρόταση ήθελε να περιορίσει εισαγωγές τροφίμων που περιέχουν ίχνη ουσιών που είναι απαγορευμένες στην ΕΕ — ουσιαστικά να κλείσει το κενό όπου ξένοι παραγωγοί ψεκάζουν με ουσίες που ο Ευρωπαίος ανταγωνιστής τους δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιεί. Γαλλία και Πολωνία τη στήριξαν — ακριβώς επειδή συνδέεται με τη διαμάχη για τη Mercosur. Γερμανία και Δανία αντέδρασαν επικαλούμενοι επιπτώσεις στο εμπόριο.
Εγκρίσεις ουσιών: Η Επιτροπή πρότεινε απεριόριστες εγκρίσεις για συνθετικές ουσίες. Η Κύπρος διαμεσολάβησε με επέκταση των περιόδων (10→15 και 15→25 χρόνια) αντί για απεριόριστο χρόνο — αλλά και αυτό δεν πέρασε.
Περίοδοι χάριτος: Το κυπριακό κείμενο πρότεινε διπλασιασμό της περιόδου χάριτος για απαγορευμένες ουσίες — μέτρο που κρίθηκε ανεπαρκές τόσο από χώρες όπως η Δανία όσο και από την Copa-Cogeca, που χαρακτήρισε το κείμενο «ανεπαρκές για τους Ευρωπαίους αγρότες».
Γιατί το ζήτημα εισαγωγών αφορά την Ελλάδα
Η Ελλάδα δεν έχει ξεκαθαρίσει δημόσια τη θέση της στη συγκεκριμένη ψηφοφορία, αλλά η στρατηγική της συνήθως ευθυγραμμίζεται με Γαλλία και Πολωνία στα ζητήματα προστασίας της ευρωπαϊκής παραγωγής. Και για καλό λόγο: σε ελιά, φρούτα, λαχανικά και κηπευτικά, ο Έλληνας παραγωγός ακολουθεί αυστηρούς ευρωπαϊκούς κανόνες φυτοπροστασίας — ακριβώς αυτούς που αναλύουν τα τεχνικά δελτία ΠΚΠΦ — ενώ ανταγωνίζεται εισαγωγές από τρίτες χώρες που παράγουν με φθηνότερες, συχνά απαγορευμένες εδώ ουσίες. Αυτή η ασυμμετρία είναι ευρύτερη: είναι η ίδια που συζητάμε για τη φέτα ΠΟΠ και την προστασία ελληνικών προϊόντων απέναντι σε χαμηλότερα πρότυπα.
Τι ακολουθεί — και η ελληνική παρέμβαση
Το φάκελο αναλαμβάνει η Ιρλανδία ως Πρόεδρος από Ιούλιο 2026. Η διαδικασία επιστρέφει στο τεχνικό επίπεδο (Antici group), με αβέβαιο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης. Αυτό σημαίνει ότι οι σημερινοί κανόνες παραμένουν σε ισχύ — και οι αγρότες συνεχίζουν να δουλεύουν με το υφιστάμενο πλαίσιο εγκρίσεων και ΜΑΚ (Μέγιστα Ανεκτά Κατάλοιπα).
Στο μεταξύ, η σύνδεση με τη νέα ΚΑΠ μετά το 2028 δεν είναι τυπική: αν η ΕΕ δεν καταφέρει να συμφωνήσει στην εφαρμογή ίσων όρων για εισαγωγές, η συζήτηση για «πράσινη μετάβαση» μένει μονόπλευρη. Ο Ευρωπαίος παραγωγός δεσμεύεται, ο ξένος ανταγωνιστής του — όχι.
Πηγή: Euractiv
