Ένα νέο γραφειοκρατικό και οικονομικό «μπλόκο» έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας. Αυτή τη φορά, στο στόχαστρο μπαίνει η πολυαναμενόμενη de minimis αποζημίωση των ρυζοκαλλιεργητών, με το Υπουργείο Οικονομικών να επιχειρεί να στήσει αναχώματα, προκειμένου η τελική ενίσχυση να δοθεί αισθητά μειωμένη.
Το σκηνικό της αβεβαιότητας και των κρατικών παλινωδιών όσον αφορά τις ενισχύσεις δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο. Αρκεί να θυμηθούμε τον αντίστοιχο γραφειοκρατικό Γρίφο με το De Minimis Μηδικής και τα Καρτελάκια Σπόρων, αλλά και την Οριακή Κατάσταση των Ελαιοκομικών Φορέων (ΟΕΦ), όπου εγκεκριμένα προγράμματα και αποζημιώσεις εγκλωβίζονται στα γρανάζια των συναρμόδιων υπουργείων.
Η Συμφωνία που Τινάζεται στον Αέρα
Το ιστορικό της υπόθεσης είχε δημιουργήσει βάσιμες προσδοκίες στους παραγωγούς. Οι καλλιεργητές και οι συνεταιρισμοί είχαν ήδη έρθει σε συμφωνία με την προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) για την καταβολή μιας δίκαιης de minimis ενίσχυσης.
Τα ποσά είχαν ουσιαστικά «κλειδώσει» ως εξής:
- 70 ευρώ ανά στρέμμα για τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
- 35 ευρώ ανά στρέμμα για τους ετεροαπασχολούμενους καλλιεργητές.
Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες το σκηνικό ανατράπηκε. Το Υπουργείο Οικονομικών —το οποίο είναι συναρμόδιο και πρέπει απαραιτήτως να συνυπογράψει την εκταμίευση του κονδυλίου— κάνει δεύτερες σκέψεις, με αποτέλεσμα μέχρι και σήμερα να μην έχει μπει καμία απολύτως υπογραφή.
Το Επιχείρημα του ΥΠΟΙΚ vs Το Εκρηκτικό Κόστος Παραγωγής
Ο λόγος της εμπλοκής προκαλεί την οργή του αγροτικού κόσμου. Οι ιθύνοντες του οικονομικού επιτελείου θεωρούν ότι το συνολικό ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ είναι υπερβολικά μεγάλο. Επιπλέον, εκτιμούν ότι υπάρχει περιθώριο μείωσης της ενίσχυσης, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι καταγράφεται «κάποια κίνηση» στην αγορά ρυζιού, κυρίως όσον αφορά τις εμπορικές συναλλαγές με τις μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου.
Αυτή η τεχνοκρατική προσέγγιση, όμως, απέχει παρασάγγας από τη σκληρή πραγματικότητα του χωραφιού. Η γενικευμένη έλλειψη ρευστότητας —την οποία ανέδειξε με ηχηρό τρόπο το ΓΕΩΤΕΕ στην πρόσφατη παρέμβασή του για την «Ώρα Μηδέν» της Ελληνικής Γεωργίας— πνίγει τους ρυζοκαλλιεργητές.
Φέτος, η εικόνα στον κάμπο είναι δραματική: Οι αγρότες αναγκάζονται να πουλήσουν το προϊόν τους κάτω του κόστους. Ένα κόστος παραγωγής που έχει κυριολεκτικά εκτιναχθεί στα ύψη, με τα έξοδα για βασικές εισροές (όπως το αγροτικό πετρέλαιο και τα λιπάσματα) να υπολογίζονται πλέον σε πάνω από 1.000 ευρώ ανά στρέμμα. Εάν η κυβέρνηση προχωρήσει τελικά σε «ψαλίδισμα» της ενίσχυσης, ο ήδη δοκιμαζόμενος κλάδος του ρυζιού κινδυνεύει με σοβαρή οικονομική ασφυξία.
Πηγή: ellinasagrotis.gr
