Μια αποκαλυπτική μελέτη που φέρνει στο φως νέα δεδομένα για την ποιότητα του «υγρού χρυσού» δημοσίευσαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά μια πρωτοποριακή τεχνική απεικόνισης, εντόπισαν την παρουσία μικροπλαστικών σε δείγματα ιταλικού εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου.
Το εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας δεν είναι μόνο η ανίχνευση των σωματιδίων, αλλά η χαοτική διαφορά που καταγράφηκε ανάμεσα στα λάδια μικρών παραγωγών και τα βιομηχανοποιημένα λάδια του ραφιού.
- Διαβάστε : Ελαιόλαδο 2025: Οι 8 «εφιάλτες» των παραγωγών – Κλιματική αλλαγή και εργατικά στην κορυφή
Η Νέα Μέθοδος LDIR και τα Ευρήματα
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής την καθηγήτρια Patrizia Pinelli, χρησιμοποίησε την τεχνική Φασματοσκοπίας LDIR (Laser Direct InfraRed). Πρόκειται για μια μέθοδο που επιτρέπει την ταχύτατη και ακριβή ανίχνευση σωματιδίων, αναλύοντας ταυτόχρονα το σχήμα, το μέγεθος και τη χημική τους σύσταση.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όλα τα δείγματα που εξετάστηκαν περιείχαν μικροπλαστικά, ωστόσο οι συγκεντρώσεις διέφεραν δραματικά:
- Λάδια από τοπικά ελαιοτριβεία (Τοσκάνη): Βρέθηκαν από 10 έως 1.700 σωματίδια ανά λίτρο, με τον μέσο όρο να είναι πολύ χαμηλός (κάτω από 350 στα περισσότερα δείγματα).
- Λάδια Σούπερ Μάρκετ (Blend Ε.Ε.): Εδώ οι αριθμοί εκτοξεύτηκαν. Καταγράφηκαν από 4.000 έως και πάνω από 7.900 σωματίδια ανά λίτρο.
Από πού προέρχεται το Πλαστικό;
Η έρευνα έριξε φως και στην «ταυτότητα» των εισβολέων. Τα κυριότερα είδη πλαστικού που εντοπίστηκαν ήταν:
- Πολυαιθυλένιο (PE) & Πολυπροπυλένιο (PP): Συνδέονται κυρίως με εργαλεία συγκομιδής (π.χ. δίχτυα, πλαστικά τελάρα) και συσκευασίες.
- ABS (Ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρόλιο): Αυτό το υλικό κυριάρχησε στα λάδια του σούπερ μάρκετ (αποτελώντας το 49% έως 93% των ευρημάτων). Το ABS χρησιμοποιείται κατά κόρον σε βιομηχανικές σωληνώσεις και εξαρτήματα μηχανημάτων επεξεργασίας, γεγονός που «δείχνει» τις μεγάλες γραμμές τυποποίησης και μεταφοράς ως την κύρια πηγή επιβάρυνσης.
Τι σημαίνει αυτό για τον Παραγωγό και τον Καταναλωτή
Αν και το ελαιόλαδο δεν συγκαταλέγεται στα τρόφιμα με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση (σε σχέση π.χ. με το εμφιαλωμένο νερό ή τα θαλασσινά), η μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την αλυσίδα παραγωγής.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η μετάβαση σε πιο προσεκτικές πρακτικές (π.χ. αντικατάσταση φθαρμένων πλαστικών εξαρτημάτων στα ελαιοτριβεία, χρήση ανοξείδωτων υλικών) είναι μονόδρομος για τη διασφάλιση της κορυφαίας ποιότητας του προϊόντος. Παράλληλα, η νέα μέθοδος LDIR προσφέρει ένα ισχυρό εργαλείο στους φορείς ελέγχου για να εγγυηθούν τη διαφάνεια και την ασφάλεια του καταναλωτή στο μέλλον.
ΠΗΓΗ: Olive Oil Times / Πανεπιστήμιο Φλωρεντίας
Μείνετε Πάντα Ενημερωμένοι! Η έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση είναι το πιο δυνατό εργαλείο για κάθε σύγχρονο αγρότη. Εξασφαλίστε ότι λαμβάνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις, τις αναλύσεις και τους οδηγούς που σας αφορούν.
Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερες ειδήσεις και αναλύσεις στο e-agrotis.gr
