Ο ελαιοπυρήνας (γνωστός στον τόπο μας και ως πυρήνα) είναι το στερεό απόβλητο των ελαιοτριβείων μετά την έκθλιψη των ελιών και την παραγωγή ελαιολάδου.
Το συγκεκριμένο απόβλητο έχει κάποια υγρασία (45 – 65 %) και περιέχει ένα ποσοστό ελαιώδους, το γνωστό σε όλους μας πυρηνέλαιο. Ο ελαιοπυρήνας αν απλά αφαιρεθεί με κάποιο τρόπο η υγρασία του, δεν είναι κατάλληλος για καύση λόγω του ποσοστού πυρηνελαίου που αυτός περιέχει.
Προτού λοιπόν μπει στον καυστήρα του σπιτιού μας ή της επιχείρησης μας, πρέπει να υποστεί μια επεξεργασία ώστε να αφαιρεθεί το πυρηνέλαιο.
Μετά την ξήρανση και εκχύλιση του ελαιοπυρήνα και την απομάκρυνση του πυρηνελαίου, παραλαμβάνουμε τον ξηρό, εκχυλισμένο ελαιοπυρήνα ή αλλιώς πυρηνόξυλο.
Το πυρηνόξυλο αποτελείται από:
α) Τον πυρήνα της ελιάς, που είναι ξυλώδης και κατακερματισμένος.
β) Το σαρκώδες μέρος – ψύχα της ελιάς (αποξηραμένη) σε μορφή σκόνης.
γ) Τη φλούδα του καρπού, επίσης σε μορφή σκόνης.
Αποδοτικό
Το πυρηνόξυλο βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις του καταλόγου με τα καλύτερα βιοκαύσιμα, όπως έχει διαπιστωθεί από τις αναλύσεις και τις έρευνες που διεξάγει το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) σε περισσότερα από διακόσια είδη βιομάζας τα τελευταία δύο χρόνια.
Οικονομικό
Αποτελεί μια από τις οικονομικότερες λύσεις για οικιακή θέρμανση, αφού, σύμφωνα με έρευνες, το κόστος θέρμανσης ενός νοικοκυριού σε σχέση με το πετρέλαιο, μειώνεται έως και 5 φορές καθώς η θερμοδυναμική ισοδυναμία του πυρηνόξυλου με το πετρέλαιο θέρμανσης είναι 9.460 έναντι 3.150 Kcal / Kgr = 3,004.
Οικολογικό
Σημαντική από περιβαλλοντικής άποψης είναι η πολύ χαμηλή έως μηδαμινή περιεκτικότητα του σε θείο (το οποίο συμβάλλει στη δημιουργία της όξινης βροχής) καθώς και ότι το καύσιμο δεν περιέχει τοξικές ενώσεις ή βαρέα μέταλλα. Επιπλέον η καύση του πυρηνόξυλου έχει ΑΡΝΗΤΙΚΟ ισοζύγιο διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και δεν συνεισφέρει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου – επειδή οι ποσότητες του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που απελευθερώνονται κατά την καύση του, δεσμεύονται πάλι από τα φυτά για τη δημιουργία της βιομάζας και επιπλέον η ανάπτυξη του ριζικού συνεισφέρει αρνητικά στο ισοζύγιο του άνθρακα διότι δεν το κόβουμε όπως τον καρπό.
