Μια χώρα μπορεί να ακρωτηριαστεί είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε… να εξαγοραστούν κομμάτια της νόμιμα. Στην Ουκρανία συμβαίνουν και τα δύο, χάρη στη πολιτική που επέλεξε το Κίεβο πολύ πριν εισβάλλουν τα ρωσικά στρατεύματα.
Στα δύο χρόνια πολέμου, οι γαλαντόμοι δυτικοί (Ε.Ε και Η.Π.Α) έχουν προσφέρει βοήθεια στην Ουκρανία αξίας 205 δισ. ευρώ και έπεται συνέχεια. Επισήμως, αυτά τα χρήματα αποσκοπούν να βοηθήσουν τους Ουκρανούς να ανακτήσουν τα εδάφη που κατέκτησε η Ρωσία, δηλαδή το 20% της χώρας.
Σύμφωνα όμως με έκθεση του 2023 του βραβευμένου αμερικανικού Ινστιτούτου Όκλαντ (Oakland Institute), όταν τελειώσει ο πόλεμος και επιστρέψουν οι Ουκρανοί από το μέτωπο δεν θα τους έχει μείνει και τόση γη, καθώς το Κίεβο την έχει πουλήσει σε έναν αστερισμό ολιγαρχών, δυτικών φορέων και επιχειρήσεων!
Η έκθεση περιγράφει πώς η δυτική βοήθεια έχει εξαρτηθεί από ένα πρόγραμμα δραστικής διαρθρωτικής προσαρμογής, το οποίο περιλαμβάνει μέτρα λιτότητας, περικοπές στα δίχτυα κοινωνικής ασφάλειας και ιδιωτικοποίηση βασικών τομέων της οικονομίας.
Κεντρική προϋπόθεση ήταν η δημιουργία μιας αγοράς [γης], η οποία έγινε νόμος το 2020 από τον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των Ουκρανών που φοβούνταν ότι θα επιδεινώσει τη διαφθορά στον αγροτικό τομέα και θα ενισχύσει τον έλεγχό της από ισχυρά συμφέροντα.
Δυστυχώς, τα ευρήματα της έκθεσης επιβεβαιώνουν αυτές τις ανησυχίες, δείχνοντας ότι η δημιουργία μιας τέτοιας υπερ-ελεύθερης αγοράς γης πιθανότατα θα συγκεντρώσει περαιτέρω τη γεωργική γη στα χέρια των ολιγαρχών και των μεγάλων δυτικών επιχειρήσεων.
Οι τελευταίοι έχουν ήδη αρχίσει να επεκτείνουν την πρόσβασή τους στη γη. Για παράδειγμα, η αλυσίδα τροφίμων Kernel ανακοίνωσε σχέδια να αυξήσει τις εκτάσεις της στα 700.000 εκτάρια, από 506.000 εκτάρια που διέθετε το 2021. Ομοίως, η MHP, η οποία ελέγχει επί του παρόντος 360.000 εκτάρια γης, επιδιώκει να επεκτείνει τις εκμεταλλεύσεις της σε 550.000 εκτάρια.
Η MHP φέρεται επίσης να παρακάμπτει τους περιορισμούς στην αγορά γης ζητώντας από τους υπαλλήλους της να αγοράσουν γη και να τη μισθώσουν στην εταιρεία.
Έτσι, μέχρι το 2023, η συνολική έκταση της ουκρανικής που ελέγχεται από ολιγάρχες, διεφθαρμένα άτομα και μεγάλες αγροτικές επιχειρήσεις είναι πάνω από 9 εκατ. εκτάρια, υπερβαίνοντας το 28% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας.
Το υπόλοιπο που απομένει χρησιμοποιείται από περίπου οκτώ εκατομμύρια Ουκρανούς αγρότες.
Όλα ξεκίνησαν μετά το 2014
Στον προγραμματισμό ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης εντάσσεται η εξαιρετικά αμφιλεγόμενη μεταρρύθμιση της γης του 2021 ως μέρος του προγράμματος διαρθρωτικής προσαρμογής που ξεκίνησε υπό την αιγίδα δυτικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, μετά την τοποθέτηση φιλοευρωπαϊκής κυβέρνησης στο Κίεβο το 2014.
Η Δύση γνωρίζει ότι η Ουκρανία, με τα 33 εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργήσιμης γης, διαθέτει από τις πιο εύφορες γεωργικές εκτάσεις στον κόσμο. Τα γεράκια της Ευρώπης ήδη έχουν βάλει στο μάτι τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Εάν η φιλειρηνική ΕΕ θέλει να ολοκληρώσει την ενεργειακή μετάβαση, χρειάζεται τα ουκρανική κοιτάσματα λιθίου.
Ο Γερμανός Χριστινοδημοκράτης βουλευτής Ρόντερικ Κιζεβέτερ και ε.α. συνταγματάρχης έχει εξάλλου δηλώσει πως τα κοιτάσματα λιθίου στην περιοχή Ντόνετσκ-Λουχάνσκ έπαιξαν επίσης ρόλο στον πόλεμο της Ουκρανίας, τα οποία τόσο η Ρωσία όσο και η Ευρώπη θέλουν να εξασφαλίσουν για την ενεργειακή μετάβαση.
Περίπου 4,3 εκατ. εκτάρια υπόκεινται σε μεγάλης κλίμακας γεωργία, με το μεγαλύτερο μέρος, 3 εκατ. εκτάρια, στα χέρια μόλις 12 μεγάλων επιχειρήσεων αγροτοβιομηχανίας.
Επιπλέον, σύμφωνα με τη κυβέρνηση, περίπου 5 εκατ. εκτάρια – όσο δηλαδή δύο Ουκρανίες- έουν έχει «κλαπεί» από ιδιωτικά συμφέροντα.
Ακόμα και Αμερικανικά πανεπιστήμια «σκίζουν» την Ουκρανία
Όπως αναφέρει η έκθεση, οι μεγαλύτεροι γαιοκτήμονες είναι ένα μείγμα ολιγαρχών και μια ποικιλία ξένων συμφερόντων -κυρίως ευρωπαϊκών και βορειοαμερικανικών- συμπεριλαμβανομένου ενός ιδιωτικού επενδυτικού ταμείου με έδρα τις ΗΠΑ και του κρατικού ταμείου της Σαουδικής Αραβίας.
Όλες εκτός από μία από τις 10 μεγαλύτερες εταιρείες γης είναι εγγεγραμμένες στο εξωτερικό, κυρίως σε φορολογικούς παραδείσους όπως η Κύπρος ή το Λουξεμβούργο.
Ακόμη και όταν ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό από έναν ολιγάρχη ιδρυτή, ορισμένες εταιρείες πάνε χέρι-χέρι με δυτικές τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια να ελέγχουν πλέον ένα σημαντικό μέρος των μετοχών τους.
Η έκθεση προσδιορίζει πολλούς εξέχοντες επενδυτές, όπως η Vanguard Group, η Kopernik Global Investors, η BNP Asset Management Holding, η NN Investment Partners Holdings που ανήκει στην Goldman Sachs και η Norges Bank Investment Management, η οποία διαχειρίζεται το κρατικό επενδυτικό ταμείο της Νορβηγίας.
Άλλοι θεσμικοί επενδυτές είναι εξέχοντα συνταξιοδοτικά ταμεία των ΗΠΑ, όπως η General Electric Pension Trust, η Dow Chemical Company Pension Fund και η Lockheed Martin Pension Plan, καθώς και διάσημα πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως το University of Michigan Endowment και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ που επενδύουν στην ουκρανική γη μέσω της NCH Capital – ενός ιδιωτικού επενδυτικού ταμείου με έδρα τις ΗΠΑ, το οποίο είναι ο 5ος μεγαλύτερος ιδιοκτήτης γης στην Ουκρανία!
Χρεωμένες σε ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς θεσμούς
Οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες είναι ουσιαστικά χρεωμένες σε δυτικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ιδίως στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (ΕΤΑΑ), την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και τη Διεθνή Χρηματοοικονομική Εταιρεία (IFC). Μαζί, αυτά τα ιδρύματα υπήρξαν σημαντικοί δανειστές σε ουκρανικές αγροτικές επιχειρήσεις, με σχεδόν 1,7 δισ. δολ. σε μόλις έξι από τις μεγαλύτερες εταιρείες γαιοκτησίας της Ουκρανίας τα τελευταία χρόνια.
Άλλοι βασικοί δανειστές είναι ένας συνδυασμός κυρίως ευρωπαϊκών και βορειοαμερικανικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τόσο δημόσιων όσο και ιδιωτικών.
Αυτό το χρέος όχι μόνο δίνει στους πιστωτές χρηματοοικονομικά μερίδια στη λειτουργία των αγροτικών επιχειρήσεων, αλλά παρέχει τη δυνατότητα ισχυρής μόχλευσης σε αυτές.
Πηγή – tanea.gr
