Πρόκειται για ένα σημαντικό μελισσοκομικό φυτό το οποίο δίνει στις μέλισσες γύρη, νέκταρ και πρόπολη. Εκτινάσσει την γέννα της βασίλισσας λόγω της πλούσιας γύρης που προσφέρει σε συνδιασμό με το πολύ θρεπτικό αρωματικό νέκταρ.

Σύμφωνα με διάφορες αναλύσεις που έχουν γίνει η γύρη του κισσού είναι χαμηλή σε διατροφική αξία, όμως η μέλισσες συλλέγουν τόσο μεγάλη ποσότητα που καλύπτει πλήρως όλες τις ανάγκες του γόνου. Τα μελίσσια που βρίσκονται στον κισσό γεμίζουν τον γονοθάλαμο με γύρες, ρίχνουν ακατάπαυστα γόνους και τα στεφανώματα (στο πάνω μέρος των πλαισίων) γεμίζουν μέλι!

Το μέλι του κισσού είναι ανοιχτόχρωμο και η ανθοφορία βοηθά τους καταπονημένους πληθησμούς των μελισσιών να ανανεωθούν και να πάρουν τα πάνω τους πολύ γρήγορα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα κουρασμένα αδυνατισμένα μελίσσια που βρίσκονται στο πεύκο και επισκέπτονται αυτή την ανθοφορία μετά.

Ο κισσός είναι ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό φυτό, όμως για να δώσει νέκταρ και να δουλέψουν τα μελίσσια πρέπει να προηγηθούν βροχές. Είναι αναρριχητικό φυτό που συναντάται κυρίως σε ρεματιές, πηγές και μέρη με ίσκιο και υγρασία. Έχει ιδιαίτερη αδυναμία να αναρριχάται πάνω σε πλατάνια τα οποία και αποξηραίνει εφόσον απορροφά τους χυμούς από τον φλοιό και τον ήλιο από τα φύλλα τους!

Οι μέλισσες όταν επισκέπτονται τα άνθη του κισσού είναι ιδιαίτερα χαρούμενες και ακούγεται ένα όμορφο βουιτό. Τα άνθη του κισού σχηματίζουν μεγάλες ταξιανθίες με άυθονη γύρη πράγμα που συντελεί στο να μαζέψουν οι μέλισσες μεγάλη ποσότητα πολύ γρήγορα. Γνωρίζετε άλλωστε οτι το κάθε φυτό έχει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας για την συλλογή του.

Όταν ο κισσός δουλεύει βλέπουμε ανάμεσα απο τους κηρηθροφορείς λευκά παρακτίσματα, πλαίσια γεμάτα κατακίτρινη γύρη, και γόνους που μπορούν να φτάσουν έως 8 ανά μελίσσι!

Πως θα σας φαινόταν να γυρίζατε ένα κλειδί ροής (flow key) στην κυψέλη σας και από έναν ειδικό σωλήνα να έτρεχε κατευθείαν αγνό, καθαρό μέλι κατευθείαν στο βάζο;

Για πολλά χρόνια, ο Σένταρ Άντερσον και ο πατέρας του, Στιούαρτ από το Byron’s Bay της Αυστραλίας, τελειοποιούσαν στο υπόγειο του σπιτιού τους μια εφεύρεση που θα τους άλλαζε τη ζωή.

Ο λόγος για μια ειδική κυψέλη που ο μελισσοκόμος επεμβαίνει ελάχιστα κατά τη διάρκεια της παραγωγικής περιόδου και παίρνει το τελικό προϊόν κατευθείαν στο βάζο, προς κατανάλωση ή πώληση. Η ”κυψέλη ροής” (Flow Hive) όπως ονομάζεται επιτρέπει στον παραγωγό να παρακολουθεί όλη την παραγωγική διαδικασία από τα ειδικά τζάμια που υπάρχουν στα πλαϊνά της κάθε κυψέλης και να βλέπει πότε το μέλι είναι έτοιμο για συλλογή χωρίς χωρίς να χρειάζεται να την ανοίξει.

Ο παραγωγός δεν χρειάζεται να φοράει πια την ειδική στολή, να καπνίσει το μελίσσι του, να ανοίγει και να συλλέγει ο ίδιος το μέλι, να αποσυναρμολογεί και να σηκώνει κομμάτια της βαριάς κατασκευής, ταλαιπωρώντας έτσι κα θανατώνοντας, πολλές φορές, μέρος από τον πληθυσμό των εντόμων. Επίσης, το ότι η συγκεκριμένη κυψέλη δεν χρειάζεται να ανοιχτεί κατά την παραγωγική διαδικασία, σημαίνει λιγότερο στρες για τη μέλισσα που κάνει τη ”δουλειά” της πιο αποδοτικά.

Το λανσάρισμα της πρώτης κυψέλης με την τελική μορφή της έγινε το Φεβρουάριο 2015 και μέσα σε οχτώ εβδομάδες, η εταιρεία πια, με τους 35 υπαλλήλους και και τα τρία εργοστάσια σε Αυστραλία και Αμερική, είχε δεχτεί πάνω από 25.000 παραγγελίες από 130 χώρες, ύψους 12,2 εκατ. δολαρίων. 

(Κυριάκος Λάμπρου – ypaithros.gr)

Είναι ο μόνος τρόπος για να μάθουμε μια σειρά από χαρακτηριστικά του εδάφους που καθορίζουν το επίπεδο της γονιμότητας του, δηλαδή την ικανότητά του να διαθέτει στα φυτά τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία σε επαρκείς ποσότητες και στις σωστές αναλογίες. Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης και τους άλλους εξωγενείς παράγοντες όπως μικροκλίμα, καλλιεργητικές τεχνικές , ποικιλία κλπ καθορίζονται όλες εκείνες οι επεμβάσεις που είναι απαραίτητες για την βελτίωση της γονιμότητας του εδάφους καθώς και η καταλληλότερη (και οικονομικότερη) λιπαντική αγωγή που πρέπει να εφαρμοστεί στην καλλιέργεια. 

Αφορά τη μέτρηση μιας σειράς φυσικών και χημικών χαρακτηριστικών του εδάφους, όπως pH, αγωγιμότητα, οργανική ουσία κ.α. καθώς και στοιχείων που χρειάζονται στη θρέψη των φυτών , σε πολύ μεγαλύτερες (μακροστοιχεία) ή σε μικρές (ιχνοστοιχεία) ποσότητες όπως ασβέστιο , μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορος σίδηρος, βόριο, ψευδάργυρος κ. α.

Βέβαια μια ανάλυση εδάφους δεν σημαίνει ότι πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα παραπάνω. Μπορεί να αναφέρεται σε κάποια από αυτά, ανάλογα με το πρόβλημα που κατά περίπτωση ο παραγωγός αντιμετωπίζει. 

Πως ερμηνεύονται τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης εδάφους 

Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μιας ανάλυσης εδάφους γίνεται από γεωπόνους με γνώση και εμπειρία σε θέματα εδαφολογίας και θρέψης φυτών. 

Δεν υπάρχουν απόλυτοι κανόνες για την αξιολόγηση των αναλύσεων παρά μόνο κάποιες γενικές αρχές. Κάθε έδαφος έχει τις ιδιομορφίες του , το δικό του ιστορικό (προηγούμενες καλλιέργειες, λιπάνσεις που έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν, ποιότητα εφαρμοζόμενου νερού άρδευσης, κ.α.)και αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση. 

Με βάση τα αποτελέσματα των αναλύσεων μπορούν να αντιμετωπισθούν θέματα όπως:

– Χαμηλές αποδόσεις που οφείλονται στη μειωμένη γονιμότητα του εδάφους ή υποβαθμισνένης ποιότητας προϊόντα 

– Προβλήματα ανισορροπίας θρέψης των φυτών από εφαρμογή λανθασμένης λιπαντικής αγωγής, και 

– Επιβάρυνση του κόστους παραγωγής λόγω υπερβολικής κατανάλωσης λιπασμάτων στην εφαρμογή στο χωράφι. 

Αποστολή εδαφικών δειγμάτων στο εργαστήριο 

Το δείγμα προσκομίζεται στο Εργαστήριο από τον ίδιο τον παραγωγό εκτός και αν αυτό είναι απαγορευτικό λόγω απόστασης. Εκεί, εκτός από την προσωπική επαφή, που είναι πάντα χρήσιμη, θα ζητηθούν μια σειρά από σημαντικές πληροφορίες για την μετέπειτα σωστή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων από τους γεωπόνους του Εργαστηρίου. 

Τα αποτελέσματα παραλαμβάνονται γραπτώς με αλληλογραφία, ΦΑΞ ή αυτοπροσώπως. Στην τελευταία περίπτωση προηγείται τηλεφωνική συνεννόηση για την ακριβή ημέρα και ώρα. Έτσι θα υπάρξει καλύτερη εξυπηρέτηση και ενημέρωση από το επιστημονικό προσωπικό για την συνιστώμενη λίπανση. 

Διαδικασία ορθής δειγματοληψίας 

Αρχικά ελέγχουμε τα χαρακτηριστικά του χωραφιού που φαίνονται με το μάτι, όπως χρώμα, σύσταση, κλίση, φυσική βλάστηση και με βάση αυτά το χωράφι χωρίζεται σε ομοιόμορφες ζώνες. Από κάθε ομοιόμορφη ζώνη παίρνουμε 2-3 υποδείγματα εδάφους ανά στρέμμα από θέσεις που απέχουν μεταξύ τους 25- 50 μέτρα. Η δειγματοληψία είναι το πρώτο ίσως και το πιο σημαντικό στάδιο για μια σωστή ανάλυση. Σκοπός είναι να αποκτηθεί ένα δείγμα χώματος που να είναι όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό του χωραφιού. 

Συνήθως το τελικό δείγμα εδάφους που αποστέλλεται στο εργαστήριο ζυγίζει 1-2 κιλά. Κατά συνέπεια είναι πολύ σημαντικό το δείγμα να προέρχεται από όσο το δυνατόν περισσότερα σημεία του χωραφιού. 

Από ποια σημεία του χωραφιού παίρνουμε δείγμα 

Σε δενδρώδεις καλλιέργειες η δειγματοληψία γίνεται κάτω από την κόμη των δέντρων ενώ σε κηπευτικές από την γραμμή φύτευσης, εκεί δηλαδή που πέφτουν τα λιπάσματα και «δουλεύει» το ριζικό σύστημα των φυτών. 

Για την δειγματοληψία αποφεύγονται μη χαρακτηριστικές περιοχές , όπως κοντά σε δρόμους , τα σύνορα του χωραφιού, περιοχές που νεροκρατούν, σαμάρια, σημεία με πρόσφατη λίπανση, κ.α. Η δειγματοληψία θα πρέπει να γίνεται σε απόσταση τουλάχιστον 2 μ. από τις παραπάνω θέσεις. Επίσης αποφεύγουμε να παίρνουμε δείγμα μετά από μια έντονη βροχή ή μετά από πότισμα της καλλιέργειας. Περιμένουμε το χώμα που θέλουμε να αναλύσουμε να είναι «στον ρόγο του» 

– Για κηπευτικές – λαχανοκομικές καλλιέργειες, θερμοκηπιακές ή υπαίθριες παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-20 εκατοστά. 

– Για δενδρώδεις καλλιέργειες και αμπέλια παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-40 εκατοστά. 

– Για προσδιορισμό αναγκών μόνο σε ασβέστιο παίρνουμε δείγματα από βάθος 0-15 εκατοστά. 

– Για καλλιέργειες σε σαμάρια παίρνουμε δείγματα από τα σαμάρια (το ύψος των σαμαριών συνυπολογίζεται στο βάθος δειγματοληψίας). 

Σε χωράφια που εμφανίζουν διαφορετικές στρώσεις κατά βάθος παίρνονται δείγματα ξεχωριστά από κάθε στρώση και τοποθετούνται σε χωριστές σακούλες. Φυσικά για οποιαδήποτε απορία επικοινωνεί ο παραγωγός με τους ειδικούς Εδαφολόγους –  Γεωπόνους του Εργαστηρίου. 

Πως πρέπει να πάρουμε το δείγμα 

Αρχικά απορρίπτουμε την επιφανειακή στρώση (χορτάρια, υπολείμματα φύλλων, κλπ.) και με έναν κατάλληλο δειγματολήπτη παίρνουμε δείγμα από το επιθυμητό βάθος. Οι δειγματολήπτες είναι ουσιαστικά μεταλλικοί σωλήνες που βυθίζονται στο έδαφος και αφαιρούν ένα ομοιόμορφο δείγμα χώματος. 

Αν δεν υπάρχει δειγματολήπτης ανοίγουμε έναν λάκκο με το επιθυμητό βάθος χρησιμοποιώντας φτυάρι, τσάπα, πατόφτυαρο. Από μια πλευρά του λάκκου παίρνουμε μια φέτα χώματος από την επιφάνεια έως το βάθος που απαιτείται. Επαναλαμβάνεται η διαδικασία και στα υπόλοιπα σημεία δειγματοληψίας. Το χώμα που έχει συλλεχτεί ανακατεύεται για να ομογενοποιηθεί και σε μια σακούλα βάζουμε το τελικό δείγμα βάρους 1-2 κιλά. Η σακούλα να είναι καθαρή και όχι από λιπάσματα ή γεωργικά φάρμακα. 

Σε ένα χαρτί που συνοδεύει το μείγμα σημειώνουμε: ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο, περιοχή δειγματοληψίας, ημερομηνία, καλλιέργεια, έκταση χωραφιού, βάθος δειγματοληψίας, τρόπος ποτίσματος και όποια άλλα στοιχεία κρίνουμε απαραίτητα. Ταυτόχρονα ειδοποιούμε το εργαστήριο για την αποστολή του δείγματος. 

Κάθε πότε να κάνουμε ανάλυση εδάφους 

Στις δενδρώδεις καλλιέργειες κάνουμε ανάλυση συνήθως κάθε 3-4 χρόνια. Σε αμμώδη εδάφη με πολλές βροχοπτώσεις, ανάλυση εδάφους θα πρέπει να γίνεται πιο συχνά. 

Στις κηπευτικές και θερμοκηπιακές καλλιέργειες γίνεται συνήθως κάθε χρόνο. 

Σε επαναληπτικές αναλύσεις θα πρέπει να παίρνουμε δείγμα από τις ίδιες περίπου θέσεις. 

Τι περιλαμβάνει η ανάλυση εδάφους 

Η ανάλυση περιλαμβάνει μια σειρά από μετρήσεις που αφορούν: 

– Μηχανική ή κοκκομετρική σύσταση, 

– Οξύτητα PH 

– Ηλεκτρική αγωγιμότητα 

– Περιεκτικότητα σε ανθρακικό ασβέστιο (ολικό & ενεργό) 

– Οργανική ουσία 

– Ανταλλάξιμα κατιόντα Ca, Mg,K & Na 

– Αφομοιώσιμο Φώσφορο 

– Ιχνοστοιχεία (Fe, Mn,Zn, Cu, B) και 

– Εκχυλίσιμο Κάλιο 

Μηχανική σύσταση του εδάφους 

Με τον όρο Μηχανική σύσταση του εδάφους εννοούμε τη σύστασή του με βάση των διαχωρισμό των συστατικών του ανάλογα με το μέγεθός τους. Το έδαφος που προσκομίζεται στο εργαστήριο κοσκινίζεται και ξεχωρίζει εκείνο το τμήμα που τα συστατικά του έχουν διάμετρο <2 χιλιοστά (λεπτή γη). Έτσι έχουμε : 

– Άμμος με διάμετρο από 0,02-2 χιλιοστά

– Ιλύς με διάμετρο από 0,002 εως 0,02 χιλιοστά 

– Άργιλος με διάμετρο <0,002 χιλιοστά. 

Ανάλογα με το ποσοστό περιεκτικότητας σε άμμο, ιλύ και άργιλο κατατάσσονται σε διάφορες κατηγορίες όπως αμμώδη, πηλώδη, αργιλοπηλώδη κλπ. 

Εδάφη με μεγάλο ποσοστό αργίλου, παρουσιάζουν μεγάλη ικανότητα συγκράτησης νερού, στραγγίζουν και κατεργάζονται δύσκολα, θερμαίνονται αργά και είναι πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία. Αντίθετα αμμώδη εδάφη συγκρατούν λιγότερο νερό και θρεπτικά στοιχεία , κατεργάζονται εύκολα και θερμαίνονται γρήγορα. 

Ένα έδαφος με ίση περίπου περιεκτικότητα σε άμμο, ιλύ και άργιλο θεωρείται ότι έχει όλες τις επιθυμητές ιδιότητες. 

PH εδάφους 

Επιπλέον τα διάφορα στοιχεία μετατρέπονται σε αφομοιώσιμες μορφές σε διαφορετικές τιμές . Κατά συνέπεια η μέτρηση του ΡΗ, αλλά και η διόρθωση του όπου χρειάζεται έχει μεγάλη σημασία στην γεωργική πρακτική. Ο όρος PH (οξύτητα) αφορά την συγκέντρωση των ιόντων του υδρογόνου και των υδοξυλίων στο έδαφος. Εκφράζεται σε μια κλίμακα από το 1-14. Στα καλλιεργήσιμα εδάφη οι τιμές του PH κυμαίνονται από 4 έως 8,5. Τα φυτά προσλαμβάνουν τα διάφορα θρεπτικά στοιχεία σε συγκεκριμένες μορφές που λέγονται αφομοιώσιμες. Υπάρχει περίπτωση κάποιο στοιχείο να υπάρχει στο έδαφος αλλά τα φυτά να μην μπορούν να το απορροφήσουν γιατί δεν βρίσκεται στην αφομοιώσιμη μορφή του. Το PH επηρεάζει σημαντικά τις διαδικασίες εκείνες που μετατρέπουν τις μη αφομοιώσιμες μορφές των στοιχείων σε αφομοιώσιμες για τα φυτά.

Διόρθωση PH

 Η διόρθωση μικρών αποκλίσεων από το άριστο PH για την ανάπτυξη της καλλιέργειας , δεν πρέπει να είναι πρωταρχικός στόχος. Απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς και συνεχή παρακολούθηση από τους ειδικούς. 

Διόρθωση PH όξινου εδάφους 

Σε ΡΗ μικρότερο του 6,5 μειώνεται η αφομοιωσιμότητα ορισμένων στοιχείων, κυρίως φωσφόρου, ασβεστίου και μολυβδαινίου γιατί σχηματίζονται δυσδιάλυτες ενώσεις με τα ιόντα σιδήρου, μαγγανίου και αργίλου. 

Η αύξηση του ΡΗ του εδάφους γίνεται συνήθως με την ασβέστωση. 

Υλικά ασβέστωσης 

Τα συνήθη υλικά που χρησιμοποιούνται για την ασβέστωση όξινων εδαφών είναι: ο λειοτριβημένος ασβεστόλιθος ή μαρμαρόσκονη (CaCO3), ο δολομίτης (που είναι μείγμα ανθρακικού ασβεστίου και ανθρακικού μαγνησίου), το οξείδιο του ασβεστίου ή μη σβησμένη άσβεστος (CaO) και το υδροξείδιο του ασβεστίου ή σβησμένη άσβεστος ( Ca(OH)2). 

H εφαρμογή της σβησμένης και της μη σβησμένης άσβεστου είναι δύσκολη λόγω της καυστικότητας τους και της αντίδρασης με το νερό που έχει σαν συνέπεια δέσμευση κάποιων στοιχείων και απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του εδάφους. 

Για το λόγο αυτό πρέπει να αποφεύγεται η προσθήκη τους σε χρονικό διάστημα λιγότερο των 2-3 εβδομάδων πριν τη σπορά ή την μεταφύτευση για να μην προκληθεί ζημιά στους σπόρους και στα νεαρά φυτά. 

Η μαρμαρόσκονη είναι το πιο διαδεδομένο υλικό ασβέστωσης. Η δράση της είναι πιο αργή από τα δυο προηγούμενα υλικά , ενώ η αποτελεσματικότητά της εξαρτάται από την καθαρότητα και τον βαθμό κονιορτοποίησης της. Ο δολομίτης χρησιμοποιείται σε εδάφη που είναι φτωχά ταυτόχρονα σε Ca και Μg. Τα τεμαχίδια της μαρμαρόσκονης δεν μετακινούνται εύκολα στο έδαφος και συνεπώς πρέπει να τοποθετούνται στην περιοχή ανάπτυξης του ριζικού συστήματος των φυτών. 

Η ενσωμάτωση γίνεται στις δενδρώδεις καλλιέργειες το φθινόπωρο όταν το έδαφος βρίσκεται στον ρόγο του ενώ στις κηπευτικές και θερμοκηπιακές καλλιέργειες 3-4 εβδομάδες πριν την φύτευση. 

ΡΗ σε Αλκαλικά εδάφη 

Εδάφη με ΡΗ μεγαλύτερο του 7,5 μπορούν να οξινίσουν με προσθήκη θείου, θειικού σιδήρου, θειικής αμμωνίας και φωσφορικού οξέος. 

Ο τρόπος που θα επιτευχθεί η  οξίνιση που απαιτείται προσδιορίζεται από την εργαστηριακή ανάλυση με βάση την καλλιέργεια, το ΡΗ και τη σύσταση του εδάφους. 

Αγωγιμότητα του εδάφους 

Με τον όρο ηλεκτρική αγωγιμότητα εννοούμε τη συγκέντρωση των διαλυτών αλάτων στο έδαφος. Η μέτρηση γίνεται με το αγωγιμόμετρο και εκφράζεται σε mS/cm .Μπορεί να μετρηθεί σε αιώρημα εδάφους σε αναλογία με απιονισμένο νερό 1:2 ή 1: 5 (κυρίως για εδάφη πολύ πλούσια σε οργανική ουσία όπως τύρφη) αλλά η πιο ασφαλής μέθοδος είναι στο εκχύλισμα κορεσμού. 

Η αγωγιμότητα του εδάφους κυρίως επηρεάζεται από: 

– Την ποιότητα του νερού άρδευσης. Όταν περιέχει πολλά άλατα, αυτά συσσωρεύονται στο έδαφος αυξάνοντας την αγωγιμότητά του 

– Τον τρόπο άρδευσης. Άρδευση με σταγόνες αυξάνει την αγωγιμότητα 

– Τη μηχανική σύσταση του εδάφους για την ίδια ποσότητα αλάτων στο έδαφος, τα βαριά εδάφη που συγκρατούν περισσότερο νερό εμφανίζουν μικρότερη αγωγιμότητα συγκριτικά με τα ελαφριά. 

– Το είδος και την ποσότητα των λιπασμάτων που χρησιμοποιούνται. 

Η αγωγιμότητα του εδάφους δεν παραμένει σταθερή αλλά μεταβάλλεται κατά την διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου ανάλογα με τα ποτίσματα και τις λιπάνσεις. 

Στις δενδρώδεις καλλιέργειες κυμαίνεται από 0,7-1,5 και στα θερμοκήπια μπορεί να φτάνει το 2,5-3 μετρούμενη πάντα στο εκχύλισμα κορεσμού. 

Τα φυτά απορροφούν τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία με την μορφή ιόντων. Ιόντα είναι οι χημικές μορφές που προκύπτουν από την διάσπαση των αλάτων στο νερό του εδάφους ή εδαφικό διάλυμα. Με τον όρο «εδαφικό διάλυμα» εννοούμε το νερό που υπάρχει στο έδαφος και περιέχει διαλυμένα μια σειρά από ιόντα, μεταξύ των οποίων και αυτά που είναι απαραίτητα για την θρέψη των φυτών. Θρεπτικά στοιχεία υπάρχουν δεσμευμένα, λιγότερο ή περισσότερο ισχυρά και στην επιφάνεια των κολλοειδών που είναι τα πολύ μικρά σωματίδια του εδάφους.

Τα θρεπτικά στοιχεία που είναι δεσμευμένα στα κολλοειδή της αργίλου και αυτά που είναι στο εδαφικό διάλυμα βρίσκονται σε μια δυναμική ισορροπία. Δηλαδή συνεχώς στοιχεία απελευθερώνονται από τα κολλοειδή προς το εδαφικό διάλυμα και αντιστρόφως. Τα ιόντα που είναι δεσμευμένα στα κολλοειδή λέγονται ανταλλάξιμα και τα άλλα που υπάρχουν στο εδαφικό διάλυμα λέγονται υδατοδιαλυτά. Τα φυτά προσλαμβάνουν θρεπτικά στοιχεία κυρίως από το εδαφικό διάλυμα. 

Η συνεχής παρακολούθηση της αγωγιμότητας του εδάφους είναι πολύ σημαντική για τη σωστή θρέψη μιας καλλιέργειας. 

Στις περισσότερες των περιπτώσεων ιδιαίτερα στις κηπευτικές καλλιέργειες, προβλήματα δημιουργεί η υψηλή αγωγιμότητα παρά η χαμηλή. 

Η υψηλή αγωγιμότητα μπορεί να προκαλέσει μια σειρά από προβλήματα όπως: 

– Μάρανση των φυτών, ακόμα και νέκρωσής τους λόγω χαμηλής απορρόφησης νερού από το έδαφος, ιδιαίτερα όταν η εδαφική υγρασία είναι χαμηλή και επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες.

– Ανωμαλίες στη φυσιολογική ανάπτυξη των φυτών, λόγω της παρουσίας ορισμένων ιόντων που σε υψηλές συγκεντρώσεις είναι τοξικά για τα φυτά. 

Τελικό αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η μείωση της παραγωγής που μπορεί σε ορισμένες καλλιέργειες να φτάσει σε υψηλά ποσοστά. 

Ταυτόχρονα γίνεται σπατάλη λιπασμάτων με όλες τις βλαπτικές συνέπειες (αυξημένο κόστος παραγωγής, μόλυνση υπογείων υδάτων κ.α.).

Πηγή – Αγροτικός Συνεταιρισμός Ένωση Αγρινίου

Με την πίστωση 31 εκατ. ευρώ να έχει έγκριθει για 1.232 Νέους Αγρότες σε Πελοπόννησο και Αττική, ξεκινάει το δεύτερο κύµα πληρωµών της α’ δόσης του Μέτρου 6.1

Η πληρωµή, σύµφωνα µε το ρεπορτάζ, αναµένεται να ολοκληρωθεί την ερχόµενη εβδοµάδα (µέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραµµές δεν είχε γίνει η πίστωση) και πλέον σειρά παίρνουν οι δικαιούχοι στα Ιόνια Νησιά, που περιµένουν την έγκριση διάθεσης πίστωσης της τάξεως των 4 εκατ. ευρώ για 149 δικαιούχους. Μένουν οι Περιφέρειες Νοτίου και Βορείου Αιγαίου (221 και 507 δικαιούχοι αντίστοιχα), οι οποίες ακόµη δεν έχουν εκδώσει τις αποφάσεις ένταξης, ώστε να εκκινήσει η διαδικασία πληρωµής, κάτι που αναµένεται να γίνει έως τα τέλη Σεπτεµβρίου.

Το χρονοδιάγραµµα για ενστάσεις και εν δυνάµει δικαιούχους

Από εκεί και πέρα, όταν όλοι οι δικαιούχοι στις 13 Περιφέρειες λάβουν την α’ δόση, παίρνουν σειρά οι εν δυνάµει δικαιούχοι και οι δικαιωµένοι από τις ενστάσεις. Το ζήτηµα  είναι η ταχύτητα µε την οποία θα πραγµατοποιηθεί η αξιολόγηση, ενώ σύµφωνα µε το ρεπορτάζ, αναµένεται ξανά οι 8 περιφέρειες που πλήρωσαν πρώτες την α’ δόση, να προηγηθούν στην πληρωµή. Το ρεαλιστικό σενάριο είναι να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία µέχρι τα µέσα του Οκτωβρίου ώστε να µπορέσουν µετά να γίνουν οι πιστώσεις. ∆εν είναι βέβαια απαραίτητο να γίνουν ταυτόχρονα, καθώς ίσως, προηγηθούν είτε οι πληρωµές των δικαιωµένων ενστάσεων είτε οι αιτήσεις των εν δυνάµει δικαιούχων. Στις υπόλοιπες 5 Περιφέρειες οι σχετικές πληρωµές, αναµένεται να ολοκληρωθούν έως το Νοέµβριο. Κοντά στα 100 εκατ. ευρώ υπολογίζεται το ποσό που «χρωστά» ακόµη το πρόγραµµα Νέων Αγροτών. Αµέσως µετά, ο προγραµµατισµός των διαχειριστικών αρχών αναφέρει πως θα γίνει προσπάθεια να ξεκινήσουν οι αιτήσεις για τα Σχέδια Βελτίωσης, ή, έστω, να έχει υπάρξει κάποια προδηµοσίευση της προκήρυξης (κατά προτίµηση να προλάβουν την έκθεση Agrotica) για να µπορέσουν οι ενδιαφερόµενοι να ξεκινήσουν προετοιµασία.

Κρίσιµες ηµεροµηνίες

Για τις ενστάσεις και τα επιπλέον δικαιολογητικά σε τρεις περιφέρειες οι διορίες έχουν ως εξής:

• – Πελοπόννησος: Οι ενστάσεις λήγουν στις 15 Σεπτεµβρίου.
• – Βόρειο Αιγαίο: Έως 25 Σεπτεµβρίου η προσκόµιση επιπλέον δικαιολογητικών. ∆εν έχουν ανοίξει οι ενστάσεις.
• – Νότιο Αιγαίο: Έως 26 Σεπτεµβρίου η προσκόµιση επιπλέον δικαιολογητικών. ∆εν έχουν ανοίξει οι ενστάσεις.

Τα βρήκαν σκούρα με την ιδιοκτησία

Την περασµένη Τετάρτη άνοιξε το σύστηµα αξιολόγησης των ενστάσεων και των εν δυνάµει δικαιούχων Νέων Αγροτών. Σύµφωνα µε πηγές από τις περιφερειακές αρχές, δεν ήταν λίγοι οι εν δυνάµει δικαιούχοι που τελικά δεν προσκόµισαν τα επιπλέον δικαιολογητικά που χρωστούσαν, µε αποτέλεσµα να πάρουν τη θέση τους τελικά επιλαχόντες µε το τέλος της αξιολόγησης. Όπως µαθαίνουµε, είτε κάποιοι υποψήφιοι δεν κατάφεραν τελικά να βγάλουν άκρη µε τα κληρονοµικά, είτε δεν µπόρεσαν λόγω οικονοµικής δυσπραγίας να αποκτήσουν τα ιδιόκτητα αγροτεµάχια που υπολόγιζαν. Υπάρχει βέβαια και µία άλλη πληροφορία που µένει να επιβεβαιωθεί, πώς σε κάποιες περιπτώσεις η ευθύνη βαραίνει τον µελετητή που για λόγους µοριοδότησης έκανε τη σχετική προσθήκη περί ιδιόκτητων αγροτεµαχίων στο φάκελο του νέου αγρότη, χωρίς απτό αντίκρισµα. Ξεκάθαρη εικόνα όπως και να έχει θα υπάρξει από βδοµάδα που θα έχουν εκκινήσει για τα καλά οι αξιολογήσεις των Νέων Αγροτών όπως ενηµερώνουν οι ίδιες πηγές. Πάντως, ξεκαθαρίζεται πως στις Περιφέρειες µε πολλούς φακέλους θα απαιτηθεί τουλάχιστον ένας µήνας για το πέρας των αξιολογήσεων.

Υπενθυµίζεται εδώ πως οι περιφέρειες πιέζουν ώστε να υπάρξει µία επιπλέον υπερδέσµευση κονδυλίων ώστε να ενταχθούν όλοι όσοι πληρούν τους όρους και τις προϋποθέσεις για ένταξη στο Μέτρο 6.1. Σε κάθε περίπτωση κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει άµεσα, και οι όποιες εξελίξεις προς αυτήν την κατεύθυνση θα δροµολογηθούν προς τα τέλη του έτους. Το ταµείο του ΠΑΑ προς το παρόν είναι «στεγνό» και µένει να φανεί αν υπάρχει κάποια δυνατότητα για τη λήψη πόρων από τη νέα ΚΑΠ για την κάλυψη των αναγκών της µεταβατικής περιόδου. Αναµένεται όµως να γίνει και κάποια µικρή ανακατανοµή µεταξύ των περιφερειών για να χωρέσουν ορισµένοι επιλαχόντες µε υψηλή όµως βαθµολογία.

(Γιώργος Κοντονής – agronews.gr)

Οι ελαιώνες, τα σιτοχώραφα και οι αμπελώνες αντικαθίστανται από τα φιστίκια σε κέλυφος, μια πιο προσοδοφόρα και ανθεκτική στην ξηρασία καλλιέργεια

Η στροφή στην καλλιέργεια του φιστικιού, ενός προϊόντος που πολλοί αποκαλούν «πράσινο χρυσό», είναι μια απόφαση που ενδέχεται να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας από την παρακμή και την ερήμωση για μία από τις φτωχότερες περιοχές της Ισπανίας. Εκεί, οι αγρότες οργώνουν τα χωράφια με το σιτάρι και τους αμπελώνες και τα ξαναφυτεύουν με φιστίκια.

Με την τιμή παραγωγού για κάθε κιλό ελιάς στα 65 με 85 λεπτά και περίπου στα 65 λεπτά για τα σταφύλια, τα φιστίκια βρίσκονται σε εντελώς διαφορετική κατηγορία για τη βιωσιμότητα των αγροτών, κοστολογούμενα στα 6 – 8 ευρώ το κιλό.

«Συνήθιζα να καλλιεργώ σιτηρά, ελιές και αμπέλια, αλλά τα έχω εγκαταλείψει όλα για να καλλιεργήσω φιστίκια», δηλώνει στην Guardian ο Gustavo Adolfo Galvez, ιδιοκτήτης μιας εκμετάλλευσης φιστικιών κοντά στο Τολέδο, στην αυτόνομη περιφέρεια της Καστίλλης-Λα Μάντσα στην Kεντρική Ισπανία. «Είναι πολύ πιο κερδοφόρα και φθηνά στην παραγωγή, κάτι που σημαίνει ότι πολύ περισσότεροι αγρότες μπορούν να επιβιώσουν».

Το 1986, η περιφερειακή κυβέρνηση της Καστίλλης-Λα Μάντσα δημιούργησε ένα ερευνητικό πρόγραμμα για να αναζητήσει εναλλακτικές καλλιέργειες που θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν οι αγρότες της, λέει ο Jose Francisco Couceiro Lοpez του Περιφερειακού Ινστιτούτου Γεωργικής Έρευνας και Ανάπτυξης.

«Μόλις περάσαμε από τη θεωρία στην πράξη, απορρίψαμε σχεδόν όλες τις επιλογές, εκτός από το φιστίκι. Το προϊόν ταιριάζει σχεδόν μαγικά στο κλίμα της Καστίλλης-Λα Μάντσα. Μπορεί να αντέξει τη ζέστη και το κρύο και μπορεί να ευδοκιμήσει σε φτωχό και αβαθές έδαφος».

Τα φιστίκια μπορούν να αντέξουν την ξηρασία –ένας καθοριστικός παράγοντας για τη Λα Μάντσα– αλλά χρειάζονται άφθονο νερό κατά το στάδιο του σχηματισμού των ξηρών καρπών. Ενδεικτικά, στην Καλιφόρνια, η σοβαρή ξηρασία και οι περιορισμοί στην εκμετάλλευση των υπόγειων υδάτων απειλούν ήδη τη φετινή σοδειά.

Ωστόσο, ο Fran Figueroa, οικολόγος της Arba, της ένωσης για την αποκατάσταση των αυτοφυών δασών, επιμένει ότι πρόκειται για τη «σοδειά του μέλλοντος», η οποία άλλωστε «χρειάζεται λιγότερο νερό από τα αμύγδαλα, για παράδειγμα». Ο ίδιος υπερθεματίζει ότι η καλλιέργεια ταιριάζει γάντι στη Λα Μάντσα. Πέρυσι, η Ισπανία συγκέντρωσε 2.800 τόνους φιστικιών από 700.000 στρέμματα, σχεδόν όλα στη Λα Μάντσα. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι νεοεισερχόμενη, σε μια αγορά που κυριαρχείται από την Καλιφόρνια, το Ιράν και την Τουρκία, που συνολικά αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 90% της παγκόσμιας παραγωγής.

Δεδομένου ότι η Ισπανία παραμένει μικρή παίκτρια, επιλέγει να ανταγωνιστεί τις παραπάνω χώρες στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα. Η πλειονότητα των εκμεταλλεύσεων της Λα Μάντσα είναι βιολογικές, γεγονός που δίνει στις καλλιέργειές τους προστιθέμενη αξία.

«Δεν θέλω να είμαι σοβινιστής, αλλά τα φιστίκια μας είναι τα καλύτερα στην αγορά», λέει ο Galvez. «Στο Ιράν, το προϊόν δεν είναι τόσο καλό, ούτε στην Τουρκία. Οι άνθρωποι το αναγνωρίζουν αυτό και είναι έτοιμοι να καταβάλουν το αντίτιμο».

Πηγή https://giorgoskatsadonis.blogspot.com

Τα φύτρα είναι νεαροί βλαστοί που βγαίνουν από διάφορους καρπούς και σπόρους και εμπλουτίζουν τη διατροφή μας με πολλά θρεπτικά συστατικά σε επαρκείς ποσότητες. Τα φύτρα είναι μια «ζωντανή τροφή».

Με υφή και γεύση που διαφέρει μεταξύ τους, άλλα είναι πιπεράτα άλλα σκληρά και άλλα τρυφερά. Κάποια είναι κατάλληλα για τη σαλάτα μας, κάποια για σούπα, για σάντουιτς ή για ροφήματα, όλα όμως είναι ιδιαίτερα ωφέλημα.

Πού μας ωφελούν;

Τα φύτρα των σπόρων είναι εξαιρετική πολύτιμη τροφή, και αυτό γιατί κατά τη διαδικασία του φυτρώματος βελτιώνεται η ποιότητα των πρωτεϊνών, αυξάνεται η ποσότητα των βιταμινών ενώ τα μεταλλικά στοιχεία γίνονται πιο αφομοιώσιμα από τον οργανισμό. Για παράδειγμα, τα φύτρα σιταριού έχουν τετραπλάσια ποσότητα βιταμίνης B12 σε σχέση με τον καρπό του σιταριού, και 3 με 4 φορές περισσότερες φυτικές ίνες απ’ ό,τι το ψωμί ολικής άλεσης.

Περιέχουν λίγες θερμίδες και λιπαρά, αλλά είναι έξοχη πηγή φυτικών ινών, αντιοξειδωτικών, αμινοξέων, πρωτεΐνης, ενζύμων, ιχνοστοιχείων, βιταμινών, μετάλλων, ειδικά το χειμώνα, που τα φρούτα και τα λαχανικά είναι περιορισμένα. Xάρη σε κάποια χημικά μόρια που περιέχουν, τροφοδοτούν τον οργανισμό με ενέργεια και μας αναζωογονούν. Βοηθούν στην πέψη και αναζωογονούν ολόκληρο το σώμα. Βοηθούν στην ανανέωση των κυττάρων και καθυστερούν τη γήρανση. Σπόροι για φύτρα μπορούν να φυτευτούν όλο το χρόνο. Μεγαλώνουν σε κάθε κλίμα και δεν χρειάζονται ούτε χώμα ούτε ήλιο.

Πώς θα καλλιεργήσετε φύτρα;

Tι θα χρειαστείτε

• Ένα ειδικό γυάλινο βαζάκι βλάστησης φύτρων με σήτα ή ένα γυάλινο βάζο με μουσελίνα, τούλι ή δίχτυ που ασφαλίζεται στο στόμιο με μια λαστιχένια ταινία. Εναλλακτικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πουγκί βλάστησης για φύτρα ή τα ειδικά δισκάκια βλάστησης που επιτρέπουν την καλλιέργεια πολλών ποικιλιών ταυτόχρονα.

• Για τα φύτρα αγοράζετε τους σπόρους τους, κατά προτίμηση βιολογικούς, από καταστήματα ή e-shops με βιολογικά τρόφιμα.

Τα φύτρα των σπόρων είναι εξαιρετική πολύτιμη τροφή, και αυτό γιατί κατά τη διαδικασία του φυτρώματος βελτιώνεται η ποιότητα των πρωτεϊνών, αυξάνεται η ποσότητα των βιταμινών ενώ τα μεταλλικά στοιχεία γίνονται πιο αφομοιώσιμα από τον οργανισμό

H καλλιέργεια βήμα προς βήμα

• Πλύντε καλά τους σπόρους που έχετε επιλέξει.
• Bάλτε τους σπόρους στο ειδικό γυάλινο βαζάκι για φύτρα ή σε ένα γυάλινο βάζο με μουσελίνα ή δίχτυ που ασφαλίζεται με μια λαστιχένια ταινία. Προσθέτετε νερό από τη βρύση ή φιλτραρισμένο, βεβαιώνοντας ότι καλύπτονται εντελώς. Σκεπάζετε και αφήνετε να μουλιάσουν για 8 με 12 ώρες.
• Tην επομένη, αδειάστε το νερό και ρίξτε τους απευθείας τρεχούμενο νερό βρύσης ή φιλτραρισμένο νερό για να τους ξεπλύνετε. Στραγγίξτε αμέσως αναποδογυρίζοντας το βάζο στο νεροχύτη ώστε να απομακρυνθεί όλο το νερό. Στη συνέχεια, τοποθετούμε το γυάλινο βαζάκι στη θήκη του για να στραγγίξει το νερό 100% ή αν έχουμε απλό βαζάκι, το τοποθετούμε σε γωνία 45° σε κάποιο πιάτο ή μπωλ μέχρι να αποστραγγιστεί το υπόλοιπο νερό.
• Ακολουθούμε αυτή τη διαδικασία κάθε μέρα, βρέχοντας και στραγγίζοντας τους σπόρους για 2 με 3 φορές την ημέρα, Φροντίστε να αναδύετε κάθε φορά το δοχείο, ώστε οι νεαροί βλαστοί να αναπτυχθούν ομοιόμορφα.
• Ακολουθούμε τη διαδικασία ποτίσματος – στραγγίσματος για όσες ημέρες χρειάζεται ο κάθε σπόρος. Όταν οι καρποί βλαστήσουν και τα φύτρα μεγαλώσουν, τότε μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε. Φυτρώνουν σε 2 με 5 ημέρες ανάλογα με την ποικιλία που θα βάλετε. Mην τα αφήσετε πάνω από 7 μέρες, γιατί οι ρίζες τους θα μεγαλώσουν πολύ και θα αποκτήσουν πικρή γεύση.

• Bγάλτε τα φύτρα από το δοχείο, βυθίστε τα σε ένα μπολ με νερό και ξεπλύνετε προσεκτικά (για να απομακρυνθούν οι φλούδες). Στραγγίξτε τα πλυμένα φύτρα σε σκεύος στραγγίσματος για αρκετή ώρα, για να απομακρυνθούν τα υπολείμματα νερού. Στη συνέχεια, βάζετε τα φύτρα σε πετσέτα για να απορροφηθούν τυχόν υπολείμματα νερού.

Πώς θα τα συντηρήσετε;

Για να επωφεληθείτε στο έπακρο από τα θρεπτικά τους συστατικά, το ιδανικό είναι να τα καταναλώσετε αμέσως μόλις τα συγκεντρώσετε. Εναλλακτικά, μπορείτε, να τα διατηρήσετε στο ψυγείο σε δοχείο που κλείνει αεροστεγώς ή στις ειδικές σακούλες που χρησιμοποιούνται για το ψυγείο για 4-10 μέρες. Αν τα βάλετε στο ψυγείο, σιγουρευτείτε πως έχουν στραγγίξει για 8 ώρες μετά το τελευταίο πότισμα. (biosophy.gr)

Μια δεύτερη εµπορική ευκαιρία στο µαλλί προβάτων, που τα τελευταία χρόνια στη χώρα µας έχει περιέλθει σε απόλυτη απαξία, µε συνέπεια να πετιέται, στη συντριπτική πλειονότητα των εκτροφών, αµέσως µετά την κουρά, επιχειρεί να προσδώσει η οµάδα προβατοτρόφων «Proud Farm» από τον Άγιο Δηµήτριο Κοζάνης

Σε συνεργασία µε επιστήµονες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τα µέλη της δραστήριας οµάδας, προχώρησαν στην παραγωγή ενός βιολογικού λιπάσµατος από 100% µαλλί προβάτων των κοπαδιών τους, το οποίο θα λανσάρουν πιλοτικά τις αµέσως επόµενες ηµέρες στην ελληνική αγορά. Το καινοτόµο, για τα ελληνικά δεδοµένα, προϊόν θρέψης, όπως τονίζει στην Agrenda ο προβατοτρόφος και µέλος της οµάδας «Proud Farm», Νίκος Κολτσίδας, είναι ένα 100% βιολογικό λίπασµα και µπορεί να έχει πολλές χρήσεις, από την ανθοκοµία, µέχρι τη λαχανοκοµία, αλλά και τις δενδρώδεις καλλιέργειες, µε διόλου ευκαταφρόνητα αποτελέσµατα.

«Εµπεριέχει άζωτο από 10% έως 12%, φώσφορο από 0,3% έως 0,5%, µαγνήσιο 0,47% και κάλιο από 3% έως 5%, ενώ είναι βιοδιασπώµενο πλήρως και αυτό επιτρέπει την αργή απορρόφηση των συστατικών του από το χώµα και βελτίωση των αποδόσεων. Παράλληλα, συγκρατεί 3,5 φορές το βάρος του σε νερό, οπότε περιορίζει έως και 30% τις ανάγκες άρδευσης της καλλιέργειας και επειδή διογκώνεται, διαµορφώνει και καλύτερη δοµή για το έδαφος», εξηγεί ο συνοµιλητής µας.

Για την ανάπτυξη του προϊόντος σε επίπεδο καθοδήγησης και έρευνας η «Proud Farm» έχει συνεργαστεί µε το «Μεσογειακό Κέντρο Ικανοτήτων Αγροδιατροφής» που εδρεύει στο Ηράκλειο της Κρήτης, ενώ εδώ και έξι µήνες έχει προσλάβει και µια Γερµανίδα τεχνικό σύµβουλο, µε µεγάλη εµπειρία στην πατρίδα της σε θέµατα αξιοποίησης µαλλιού, την οποία γνώρισαν µέσω του European Wool Exchange.

Όσο δε, για το πρακτικό µέρος της παραγωγής, επειδή επί του παρόντος δεν υπάρχει στην Ελλάδα σχετική τεχνολογική υποδοµή οι … περήφανοι κτηνοτρόφοι της Κοζάνης έχουν συνάψει συµφωνία συνεργασίας µε µια βιοµηχανία στην Αυστρία, η οποία επεξεργάζεται το πρόβειο µαλλί των εκτροφών τους, στη λογική του φασόν.

«Στείλαµε πριν από περίπου ένα µήνα έναν τόνο πρόβειου µαλλιού, το οποίο συσκευάσαµε σε µεγάλες µπάλες, µε πρέσα για τριφύλλι και από µέρα σε µέρα περιµένουµε, πλέον, να παραλάβουµε το τελικό προϊόν», µας είπε ο κ. Κολτσίδας, αποκαλύπτοντας πως η επίσηµη παρουσίασή του προϊόντος θα γίνει στην 86η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου η «Proud Farm» θα µετέχει στο περίπτερο των καινοτόµων επιχειρήσεων.

Πρόθεση των µελών της οµάδας είναι να επενδύσει πάνω στο λίπασµα από µαλλί και στο πλαίσιο αυτό έχει συγκεντρώσει προσφορές για την ανέγερση µονάδας παραγωγής στην Κοζάνη, δυναµικότητας παραγωγής 2 τόνων βιολογικού λιπάσµατος, τη µέρα. «Στόχος µας είναι να πάµε µέσω του αναπτυξιακού νόµου σε µια επένδυση τουλάχιστον 500 χιλ. ευρώ, την οποία ελπίζουµε να έχουµε έτοιµη το 2023», τονίζει ο ίδιος και διευκρινίζει πως στο µεσοδιάστηµα, οι ανάγκες προµήθειας της αγοράς µε προϊόν, θα καλύπτονται µε τη συνεργασία στην Αυστρία.

Προς νέα κουλτούρα στην κουρά για ποιοτική τρίχα

Τα σχέδια της Proud Farm, για την αξιοποίηση του πρόβειου µαλλιού, ωστόσο, δεν εξαντλούνται µόνο στο βιολογικό λίπασµα. Σε δεύτερο χρόνο, το πλάνο θέλει να αναπτύξει και άλλες λύσεις, που αναµένεται να δώσουν ακόµη µεγαλύτερη προστιθέµενη αξία στο προϊόν.

«Σκοπεύουµε να πάµε στην παραγωγή νήµατος για τσόχα, ρούχα και άλλα είδη, τα οποία, όµως, προϋποθέτουν µαλλί από τη ράχη των προβάτων, όπου είναι η πιο ποιοτική τρίχα. Αυτό σηµαίνει πως πρέπει η διαλογή να γίνεται όταν διεξάγεται το κούρεµα, κάτι για το οποίο, σήµερα, στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχη εκπαίδευση, µε συνέπεια όλο το µαλλί, µε τις ξένες ύλες που έχει επάνω του, να µπαίνει στο ίδιο τσουβάλι και να καθίσταται ασύµφορο να το διαλέξεις. Γι’ αυτό πήγαµε πρώτα στο βιολογικό λίπασµα, όπου αξιοποιείται 100% του µαλλιού. Θα επιχειρήσουµε, όµως, να προάγουµε τη νέα κουλτούρα κουρέµατος», τονίζει ο κ. Κολτσίδας, ο οποίος θεωρεί πως οι νέες τάσεις για περιορισµό των χηµικών, για την αειφορία και τις δράσεις κυκλικής οικονοµίας, δηµιουργούν το υπόβαθρο να έχουν επιτυχή έκβαση τα εγχειρήµατα της Proud Farm.

(Λεωνίδας Λιάμης – agronews.gr)

Οι νηματώδεις είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί που μοιάζουν με σκουλήκια και ζουν κυρίως στο έδαφος. Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, στους ελεύθερους που θεωρούνται χρήσιμοι για τη βελτίωση των ιδιοτήτων του εδάφους και σε αυτούς που τρέφονται με τις ρίζες των φυτών και θεωρούνται ανεπιθύμητοι στις καλλιέργειες μας. Τα υγιή εδαφικά συστήματα που βρίσκονται σε μια καλή ισορροπία θα περιέχουν νηματώδεις και των δύο κατηγοριών, με αυτούς που τρέφονται από τις ρίζες να υστερούν πληθυσμιακά σε σχέση με τους ελεύθερους

Ένα από τα είδη που τρέφεται με τις ρίζες του αμπελιού είναι το Meloidogyne spp. (RKN). Το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ότι διεισδύει στις ρίζες προκαλώντας ασυνήθη εξογκώματα (χολές). Η δημιουργία αυτών των χολών, βλάπτει τις ρίζες αφού περιορίζει την ικανότητα τους να απορροφούν νερό και θρεπτικά συστατικά. Κατά συνέπεια μειώνεται η ευρωστία και η απόδοση του φυτού καθιστώντας τον έλεγχο των νηματωδών ακόμα δυσκολότερο. Τα φυτώρια για να περιορίσουν τον πληθυσμό των RKN αλλά και άλλων ενδοπαρασίτων, χρησιμοποιούν υποκαπνισμό (fumigation) και εφαρμόζουν χημικές θεραπείες καθ όλη τη διάρκεια του έτους. Παρά την συνεχή εφαρμογή αυτών των μεθόδων ελέγχου, τα RKN δεν εξαλείφονται πλήρως. Κάποιες νέες έρευνες προτείνουν σαν ένα ακόμα πρόσθετο μέτρο ελέγχου, την επεξεργασία με ζεστό νερό (HWT).

Το HWT έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικό για τον έλεγχο αρκετών παρασίτων και ασθενειών της αμπέλου και μπορεί να εφαρμοστεί σε τακτική βάση στα φυτώρια αμπέλου. Το πρωτόκολλο εφαρμογής στο παρελθόν απαιτούσε την εμβάπτιση των φυτών για 30 λεπτά στους 50⁰C. Τώρα η εφαρμογή της, για να είναι αποτελεσματική και στην ασθένεια aster yellows που προκαλείται από το φυτόπλασμα (Candidatus Phytoplasma), συνίσταται να εφαρμόζεται εμβάπτιση των φυτών για 45 λεπτά στους 50⁰C.

Στην ερεύνα που διεξήχθη στη Ν. Αφρική από το ινστιτούτο ARC Infruitec-Nietvoorbij, για να διαπιστωθεί εάν η επεξεργασία του φυτικού υλικού στους 50⁰C για 45 λεπτά ήταν αρκετή για να διασφαλίσει ότι δε θα παραμείνουν ενήλικα στελέχη ή αυγά RKN, το αποτέλεσμα έδειξε ότι η συγκεκριμένη εφαρμογή μειώνει σημαντικά την ποσότητα RKN στο μόσχευμα, αλλά δε μπορεί να αποδειχτεί ότι το εξαλείφει πλήρως. Μια δεύτερη εφαρμογή της επεξεργασίας με ζεστό νερό (55°C για 20 λεπτά) ενώ μπορεί να μειώσει και άλλο τα επίπεδα προσβολής των RKN στα μοσχεύματα, οδηγεί σε σημαντική μείωση της ανάπτυξης για αυτό και θεωρείται φυτοτοξική. Αντίθετα η πρώτη HWT εφαρμογή (50°C για 45 λεπτά) δεν παρουσιάζει αρνητικές επιπτώσεις στην μελλοντική ανάπτυξη του φυτού.

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι η εφαρμογή HWT είναι πιο αποτελεσματική όταν και ο αρχικός πληθυσμός των RKN είναι χαμηλότερος. Συνίσταται η HWT να μην εφαρμόζεται σαν αποκλειστικό μέτρο αντιμετώπισης αλλά σε συνδυασμό με άλλα όπως το φιλτράρισμα του νερού άρδευσης, η αποστείρωση του καλλιεργητικού μέσου και η τήρηση των γενικών κανόνων υγιεινής.

Γράφει

Δημήτρης Καραχάλιος, οινολόγος

Η πλήρης δημοσίευση www.researchgate.net 

Πηγή – oinologia.gr

Συνδεδεμένο με τις μνήμες μας σε κάποιο ορεινό χωριό, το κατσικίσιο γάλα, ξαναμπαίνει δυναμικά στη διατροφή μας λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε πολύτιμα συστατικά.

Σε κάποιους μπορεί να «μυρίζει» και να το αποφεύγουν, όμως όσοι δεν ενοχλούνται από την έντονη γεύση του, μόνο θετικά έχουν να αναφέρουν για το κατσικίσιο γάλα.

Πού υπερέχει;

Πιο εύπεπτο από το αγελαδινό, το κατσικίσιο γάλα έχει λιγότερη λακτόζη και είναι ιδανικό για όσους έχουν ελαφρά δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα.

Είναι πλούσιο σε ινοσιτόλη και άρα πιο ελαφρύ σε σύγκριση με το αγελαδινό γάλα συνήθως δεν προκαλεί τις αλλεργίες που ίσως προκληθούν από άλλα είδη γάλακτος ενώ λόγω της ιδιαίτερης σύνθεσής του, βοηθά στην καλύτερη απορρόφηση σιδήρου και φωσφόρου από τον οργανισμό, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε το Πανεπιστήμιο της Γρανάδας, η οποία και ανέφερε, πως το κατσικίσιο γάλα έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με το ανθρώπινο γάλα.

Στα θετικά του θα πρέπει να προσμετρηθεί και η έλλειψη αντιβιοτικών και ορμονών στο κατσικίσιο γάλα, καθώς οι περισσότερες κατσίκες δεν επιβαρύνονται με αυξητικές ορμόνες, όπως τα βοοειδή.

Τι να προσέξετε;

Στην αγορά κυκλοφορεί πλέον βιολογικό κατσικίσιο γάλα, που μπορείτε να προμηθευτείτε. Αυτό που θα πρέπει πάντα να γνωρίζετε είναι πως αν σας προσφέρουν φρέσκο κατσικίσιο γάλα, θα πρέπει να το βράσετε πρώτα ενώ αν το βρείτε τυποποιημένο, θα πρέπει να κοιτάξετε αν έχει παστεριωθεί.

Πηγή – itrofi.gr

Παραβρέθηκε στη 12η Γιορτή Αγροκτηνοτροφίας Γαλάτιστας.

Ο συνεργατισμός μπορεί να διασφαλίσει καλύτερες μέρες στον πρωτογενή τομέα – στόχος η μείωση του κόστους παραγωγής, λέει ο υπουργός.

«Ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας έχει μέλλον», τόνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Γιώργος Γεωργαντάς, σε χαιρετισμό του στην 12η Γιορτή Γεωργίας και Κτηνοτροφίας, στη Γαλάτιστα Χαλκιδικής.

Ο κ. Γεωργαντάς τόνισε ότι η κυβέρνηση στηρίζει και θα συνεχίσει να στηρίζει τον πρωτογενή τομέα. Αναφερόμενος ιδιαίτερα στην κτηνοτροφία, ο ΥπΑΑΤ υπογράμμισε ότι η πολιτεία δίνει κίνητρα για την ιδιοπαραγωγή ζωοτροφών κάνοντας αναφορά στις αποφάσεις για ένταξη στις συνδεδεμένες ενισχύσεις του αραβόσιτου και του μαλακού σιταριού.

Ο ΥπΑΑΤ κάλεσε τους κτηνοτρόφους να στραφούν και στην καλλιέργεια ψυχανθών καθώς θα τους βοηθήσει στην προσπάθεια μείωσης του κόστους παραγωγής και τόνισε ότι εξετάζεται η λήψη πρόσθετων μέτρων, όπως διευκολύνσεις στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκών, που θα οδηγήσουν σε μείωση του κόστους παραγωγής.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Γεωργαντάς στη δράση του Αγροκτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Γαλάτιστας ο οποίος μέσα από τη δράση του διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στη διαμόρφωση της τιμής του γάλακτος στην περιοχή. «Χωρίς συνεργατισμό δεν μπορεί να ελπίζει κανείς σε καλύτερες μέρες», τόνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση στηρίζει τα φυσικά πρόσωπα που μετέχουν στους συνεταιρισμούς, στις ομάδες παραγωγών και στη συμβολαιακή γεωργία, φορολογώντας τα κέρδη τους μειωμένα κατά 50%.

Τέλος ο κ. Γεωργαντάς επισήμανε ότι η κυβέρνηση στηρίζει τους παραγωγούς με την υλοποίηση μιας σειράς προγραμμάτων, κάνοντας αναφορά στα προγράμματα Νέων Αγροτών προϋπολογισμού 525 εκατ. ευρώ και Βιολογικής παραγωγής, προϋπολογισμού 705 εκατ. ευρώ από το οποίο περίπου το ήμισυ του προγράμματος κατευθύνεται στην κτηνοτροφία.

Πηγή https://www.agrotypos.gr