Τι δείχνουν τα στοιχεία

Σε θετικό έδαφος κινήθηκαν οι εξαγωγές νωπών φρούτων και λαχανικών το πρώτο οκτάμηνο του τρέχοντος έτους σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2021 σε αξία, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα οποία επεξεργάστηκε ο Σύνδεσμος Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών INCOFRUIT – HELLAS.

Oι αποστολές κατέγραψαν αύξηση 6,4% σε αξία το πρώτο 8μηνο του 2022 φτάνοντας στα 926.337.640 ευρώ έναντι των 870.803.299 ευρώ τους πρώτους οκτώ μήνες του 2021 και κατά 6,3% έναντι του ίδιου διαστήματος του 2020 (871.485.520 ευρώ), που ήταν έτος κανονικό σε παραγωγή με ρεκόρ εξαγωγών σε ποσότητες και αξία.

Μείωση σε όγκο

Αντίθετα, μείωση 4,3% σημείωσαν οι εξαγωγές το πρώτο οκτάμηνο του τρέχοντος έτους σε όγκο, οι οποίες έφτασαν 1.098.301 τόνους έναντι των 1.147.237 τόνων του 2021 και συρρίκνωση κατά 10,5% σε σχέση με το πρώτο οκτάμηνο του 2020 (1.227.671 τόνοι).

Οι εξαγωγές λαχανικών το οκτάμηνο ενώ μειώθηκαν κατά 11,4% (170.992 τόνοι) σε όγκο σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2021 (193.009 τόνοι), συρρικνώθηκαν μόλις κατά 0,8% σε αξία (144.768.436 το 2022 έναντι των 145.908.212 ευρώ το 2021) ενώ σε σχέση με το 2020, συρρικνώθηκαν κατά 19,9% σε ποσότητα (213.597 τόνοι) και μεγεθύνθηκαν κατά 9,8% σε αξία (131.860.937 ευρώ).

Αντίστοιχα η εξαγωγή φρούτων σημείωσε μείωση σε όγκο σε σχέση με την ίδια περίοδο του 2021 κατά 2,8% και ανήλθε σε 927.309 τόνους (954.229 τόνοι το 2021). Σε αξία αυξήθηκε κατά 7,8% και έφτασε τα 781,6 εκατ. ευρώ (724.895.087 ευρώ το 2021) ενώ σε σχέση με το 2020 μειώθηκαν σε ποσότητα κατά 8,6% (1.227.671 τόνοι) και αυξήθηκαν σε αξία κατά 5,7% (871.485.520 ευρώ).

Έλλειμμα στο ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων

Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ τα οποία επεξεργάστηκε ο Σύνδεσμος, το οχτάμηνο του 2022 υπάρχει έλλειμμα στο ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων κατά 418,5 εκατ. ευρώ, όταν το ίδιο διάστημα το 2021 υπήρχε πλεόνασμα 362,8 εκατ. ευρώ.

«Οι μειωμένες εξαγωγές κατά 10,5% σε όγκο σε σχέση με το 2020 δικαιολογείται από την υποκατανάλωση στις βασικές αγορές, στην έλλειψη εργατών γης που έχει ως αποτέλεσμα να μην συγκομισθεί έγκαιρα το σύνολο της παραγωγής, στην αύξηση του κόστους των λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων, του κόστους ενέργειας και νερού άρδευσης αλλά και των υλικών συσκευασίας-τυποποίησης και μεταποίησης, στο κόστος μεταφοράς λόγω της αύξησης των τιμών των καυσίμων στην Ελλάδα, το οποίο, δεν μας επιτρέπει να είμαστε ανταγωνιστικοί» δήλωσε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο ειδικός Σύμβουλος του Συνδέσμου, Γιώργος Πολυχρονάκης και συμπλήρωσε «η αύξηση της αξίας κατά + 6,3% οφείλεται στην αύξηση της μέσης τιμής ανά εξαγόμενο προϊόν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, που είναι αυξημένη κατά +19%.(Πρωταγωνιστές οι φράουλες +32%,τα ακτινίδια +22%, τα ροδάκινα +24%,τα Νεκταρίνια +11%) Ταυτόχρονα, όμως, το κόστος παραγωγής υπολογίζεται μεσοσταθμικά να υπερβαίνει το 35%, που σημαίνει ότι η απώλεια εισοδήματος είναι πολύ μεγαλύτερη».

Οι εισαγωγές

«Αλματώδης» ήταν η αύξηση όσο αφορά τις εισαγωγές νωπών φρούτων και λαχανικών στη χώρα μας το πρώτο οκτάμηνο του έτους σε σχέση με το ίδιο περσυνό διάστημα τόσο σε αξία όσο και σε όγκο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συνδέσμου, στη χώρα μας οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 11,4% σε όγκο (514.659 τόνοι το 2022 – 462.086 τόνοι το 2021) και κατά 38,3% σε αξία (482.634.761 ευρώ το 2022 – 390.965.970 το 2021).

Όπως τόνισε ο κ. Πολυχρονάκης μέσω αυτής της τάσης ελλοχεύει ο κίνδυνος να «εγκαταλειφθούν καλλιέργειες και να υποκατασταθεί η τροφοδοσία της εφοδιαστικής αλυσίδας από εισαγόμενα προϊόντα τρίτων χωρών χαμηλού κόστους που δεν τηρούν απαιτήσεις που ζητούνται από τους ευρωπαίους παραγωγούς (φυτουγειονομικά, κοινωνικά, πρότυπα ποιότητας κ.α) αν δεν ληφθούν έγκαιρα μέτρα».

Οι προβλέψεις για το 2022

«Οι ενδείξεις από τα μέχρι στιγμή στοιχεία δείχνουν ότι η χρονιά θα κλείσει με αρνητικό πρόσημο όσον αφορά τις εξαγόμενες ποσότητες αλλά με θετικό ως προς τις αξίες» επισήμανε ο κ. Πολυχρονάκης.

Παράλληλα έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ότι κάποια προϊόντα θα παραμείνουν ασυγκόμιστα λόγω μη ύπαρξης ζήτησης «όπως είναι μεταξύ άλλων τα επιτραπέζια σταφύλια, τα μήλα, τα χειμερινά φρούτα και λαχανικά».

Σύμφωνα με τον ίδιο αυτό οφείλεται «στο γεγονός ότι υπάρχει μειωμένη ζήτηση στις καταναλωτικές αγορές, στην απώλεια τριών χωρών προορισμού των προϊόντων μας, στα προβλήματα της αγοράς της Αιγύπτου και της απαγόρευσης εισόδου μεταφορικών μέσων από χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ρωσία και βεβαίως της έλλειψης εργατών γης για την συγκομιδή τους» ενώ όπως προσθέτει «το μόνο αισιόδοξο είναι η μεσοσταθμική τιμή πώλησης τους».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Τα αχλάδια «Κρυστάλια» δεν έχουν διεξόδους μέσω εξαγωγών αλλά καταναλώνονται εγχώρια

Την αρχή του τέλους για την καλλιέργεια της αχλαδιάς μπορεί να σημάνει τόσο η χαμηλή τιμή του προϊόντος όσο και το αυξημένο κόστος παραγωγής, προειδοποιούν οι παραγωγοί,

Η φετινή χρονιά, η οποία χαρακτηρίστηκε και από την σοβαρή απώλεια εισοδήματος για τους παραγωγούς αχλαδιών και ιδιαίτερα της ποικιλίας «Κρυστάλια», η οποία καλλιεργείται κατά κόρον στην ευρύτερη περιοχή του δήμου Τυρνάβου, ήταν ιδιαίτερη.

Τα σοβαρά προβλήματα, που αντιμετωπίζουν, έθεσαν στον βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο, αγρότες από τα Πλατανούλια του δήμου Τυρνάβου. Ανέφεραν μάλιστα, ότι το μείζον πρόβλημα για το σύνολο των παραγωγών των εν λόγω αχλαδιών στην καλλιεργητική περίοδο που τελείωσε, ήταν η πώληση των προϊόντων τους στο εμπόριο σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές από ότι τα προηγούμενα χρόνια, γεγονός που σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες μπορεί να σημάνει την αρχή του τέλους για την καλλιέργεια.

Όπως εξήγησαν, επίσης, σοβαρά ζητήματα αποτελούν η αύξηση του κόστους παραγωγής λόγω της ενεργειακή κρίσης που βιώνει όλη η Ευρώπη και η αύξηση των ημερομισθίων των εργατών γης, που προκλήθηκε από την έλλειψή τους.

Επιπροσθέτως, τα αχλάδια «Κρυστάλια» δεν έχουν διεξόδους μέσω εξαγωγών αλλά καταναλώνονται εγχώρια. Καθότι η τιμή του προϊόντος στον καταναλωτή δεν μειώνεται, παρά τη μείωση των τιμών αγοράς από τον παραγωγό, η εγχώρια κατανάλωση δεν αυξάνεται και συνεπώς δημιουργείται ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί τη βιωσιμότητα της καλλιέργειας και απειλεί ευθέως την επιβίωση των ίδιων των καλλιεργητών.

Τέλος, τόνισαν ότι ο κύριος όγκος της καλλιέργειας πανελλαδικά εντοπίζεται στα Πλατανούλια και στα υπόλοιπα χωριά του δήμου Τυρνάβου, και φέτος, σημαντικές ποσότητες αχλαδιών έμειναν ασυγκόμιστες στα δένδρα λόγω της περιορισμένης ζήτησης και τις χαμηλές τιμές που προσέφερε το εμπόριο.

Συνεπώς, το εισόδημα πολλών αγροτικών οικογενειών έχει πληγεί σημαντικά και ζήτησαν παρεμβάσεις προς την πολιτεία, προκειμένου να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις που δημιούργησε η ανέλπιστα χαμηλή τιμή των εν λόγω αχλαδιών φέτος.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος άκουσε με προσοχή τις επισημάνσεις των αχλαδοπαραγωγών και κατανοώντας το πρόβλημα που δημιουργήθηκε φέτος, καθώς ανάλογα προβλήματα υπήρξαν και στα μήλα, επεσήμανε ότι στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών του αρμοδιοτήτων θα προβεί στις ενδεδειγμένες ενέργειες.

Η καρατόμηση των ελαιοδέντρων απαγορεύεται και τιμωρείται σύμφωνα με το νόμο

Με στόχο την προστασία του κερκυραϊκού ελαιώνα από την ανεξέλεγκτη κοπή των δέντρων, η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας Κέρκυρας εξέδωσε οδηγίες για τη διαδικασία του κλαδέματος ανανέωσης της ελιάς.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σχετική νομοθεσία επιτρέπεται το κλάδεμα των ελαιοδέντρων, κατά το διάστημα από μέσα Οκτωβρίου μέχρι μέσα Μαρτίου.

Οι δικαιούχοι θα πρέπει να τηρούν τον όρο επιλεξιμότητας που αφορά στη χρήση ελάχιστης ποσότητας πιστοποιημένου σπόρου σποράς

Στα 10 ευρώ ανά στρέμμα τουλάχιστον θα ανέρθει η σχεδιαζόμενη τιμή μονάδας τόσο για τη συνδεδεμένη ενίσχυση στο σκληρό και μαλακό σιτάρι όσο και στο κριθάρι για την περίοδο 2023 – 2027.

Να σημειωθεί ότι κατά την τρέχουσα περίοδο 2025 -2021 η συνδεδεμένη στήριξη στο σκληρό σιτάρι ανήλθε κατά μέσο όρο στα 6,8 ευρώ ανά στρέμμα.

Σύμφωνα με το Στρατηγικό Σχέδιο για την ΚΑΠ 2023-2027 που υπέβαλλε η Ελλάδα, προς έγκριση στην Ε. Επιτροπή στις 30/12/2021, στο πλαίσιο της παρέμβασης της συνδεδεμένης στήριξης, όπως είναι γνωστό, έχει προβλεφθεί η χορήγηση στήριξης στους ακόλουθους τομείς/προϊόντα:

• Συνδεδεμένη στήριξη στο σκληρό σιτάρι.
• Συνδεδεμένη στήριξη στο μαλακό σιτάρι.
• Συνδεδεμένη στήριξη στο κριθάρι.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η σπορά για τις συγκεκριμένες καλλιέργειες ξεκινά το φθινόπωρο του 2022 (ΟΣΔΕ 2023), το ΥπΑΑΤ ενημερώνει ότι οι εν δυνάμει δικαιούχοι των ανωτέρω ενισχύσεων για το έτος υποβολής αιτήσεων ενίσχυσης 2023, θα πρέπει να τηρούν τον όρο επιλεξιμότητας που αφορά στη χρήση ελάχιστης ποσότητας πιστοποιημένου σπόρου σποράς 18 κιλών ανά στρέμμα.

Οι σχετικές υπουργικές αποφάσεις με όλες τις λεπτομέρειες εφαρμογής των συνδεδεμένων ενισχύσεων θα εκδοθούν μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας έγκρισης του Στρατηγικού Σχεδίου της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Πηγή www.in.gr

Οι τιμές στο αιγοπρόβειο γάλα δεν καλύπτουν το κόστος παραγωγής, λένε οι κτηνοτρόφοι

Τον κίνδυνο να μπει λουκέτο στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις μιας και τα προβλήματα της κτηνοτροφίας παραμένουν άλυτα τονίζουν εκπρόσωποι του κτηνοτροφικού κλάδου απ’ όλη την Ελλάδα σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα.

Παράλληλα, στο επίκεντρο των συζητήσεων μπήκαν και οι τελευταίες εξελίξεις για την τιμολόγηση της νέας σεζόν του αιγοπρόβειου γάλακτος  και την τακτική που ακολουθείται απέναντι στους κτηνοτρόφους να κλείσουν την παραγωγή της νέας σεζόν χωρίς τιμή.

Αναμένεται να ενταχθούν ακόμη 3.400 δικαιούχοι μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των ενστάσεων

Ολοκληρώθηκαν, στο σύνολο της χώρας, οι πληρωμές της πρώτης δόσης όσων δικαιούχων νέων αγροτών (πρόσκληση έτους 2021) καλύπτονται από το 90% της πίστωσης, Την ίδια στιγμή μετά την εξέταση των ενστάσεων των «εν δυνάμει δικαιούχων», άμεσα αναμένεται να ενταχθούν ακόμα 3.400 δικαιούχοι, στους οποίους θα καταβληθεί ως πρώτη δόση το συνολικό ποσό των 89 εκ. ευρώ.

Υπενθυμίζεταιε ότι στο πλαίσιο της 3ης πρόσκλησης του μέτρου των νέων αγροτών το ποσό της συνολικής ενίσχυσης ανά δικαιούχο διπλασιάστηκε σε σχέση με τις προηγούμενες προσκλήσεις και ανήρθε στα 35.000 έως 40.000 ευρώ, ανάλογα με τον τόπο μόνιμης κατοικίας και την κατεύθυνση (φυτική – ζωική παραγωγή) της εκμετάλλευσής του.

Παράλληλα, προκειμένου να ενταχθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερος αριθμός υποψηφίων, το αρχικό ποσό ρεκόρ των 420 εκ. ευρώ της πρόσκλησης αυξήθηκε κατά επιπλέον 105 εκ. ευρώ φτάνοντας τα 525 εκ. ευρώ. 

Στη συνέχεια της διαδικασίας ολοκληρώνεται η εξέταση των ενστάσεων όσων νέων αγροτών είχαν κριθεί μη επιλέξιμοι και η αξιολόγηση των συμπληρωματικών δικαιολογητικών όσων νέων αγροτών είχαν κριθεί ως «εν δυνάμει δικαιούχοι» ώστε άμεσα να ενταχθούν ακόμα 3.400 δικαιούχοι, στους οποίους θα καταβληθεί ως πρώτη δόση το συνολικό ποσό των 89 εκ. ευρώ.

Πηγή www.in.gr

Ζητούν αύξηση της κρατικής επιδότησης ρεύματος, μέσω του Ταμείου Ενεργειακής μετάβασης, για τα ελαιοτριβεία εντός της ελαιοκομικής περιόδου

Τους σοβαρούς κινδύνους που εγκυμονεί η ενεργειακή κρίση για τον κλάδο παραγωγής του εθνικού μας προϊόντος, του ελαιολάδου, επισημαίνεται σε επιστολή προς τους υπουργούς Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Ανάπτυξης και Επενδύσεων, που απέστειλε το Περιφερειακό Επιμελητηριακό Συμβούλιο Πελοποννήσου υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα αύξησης της κρατικής επιδότησης ρεύματος, μέσω του Ταμείου Ενεργειακής μετάβασης, για τα ελαιοτριβεία εντός της ελαιοκομικής περιόδου.

Μάλιστα, επισημαίνεται ότι αν δεν παρθούν άμεσα μέτρα για την προστασία του προϊόντος, η φετινή ελαιοκομική περίοδος θα οδηγηθεί σε καταστροφή, παρόλο που «η ευνοϊκή σύμπτωση μεγάλης παραγωγής με ικανοποιητικές τιμές θα αποτελούσε την ελπίδα ανάκαμψης του κλάδου και της ελληνικής οικονομίας».

Αυξημένη η παραγωγή

Παράλληλα, τονίζεται η μεγάλη οικονομική και κοινωνική σημασία της παραγωγής και εξαγωγής αυτού του προϊόντος, αφού συμβάλει σημαντικά στο ΑΕΠ της χώρας, με περίπου 1 δισ. ευρώ,  είναι άμεσα εξαγώγιμο και συμβάλει θετικά στο εμπορικό ισοζύγιο. Συμβάλει, επίσης, στο εισόδημα 500.000 περίπου ιδιοκτητών ελαιόδεντρων,  1.300 ελαιοτριβείων, 32 πυρηνελαιουργείων και περίπου 600 τυποποιητηρίων, καθώς επίσης και του ανθρώπινου δυναμικού που εργάζεται στους ελαιώνες και στις ανωτέρω επιχειρήσεις. Η χώρα μας είναι η 3η σε μέγεθος χώρα παραγωγής ελαιολάδου στον κόσμο, με μέσο όρο παραγωγής 300.000  τόνους  ανά έτος, ενώ φέτος η παραγωγή αναμένεται να είναι αυξημένη κατά 30.000 τόνους. 

Να σημειωθεί ότι τα ελαιοτριβεία λειτουργούν εποχικά και όπως επισημαίνεται «η ελαιοκομική περίοδος έχει ξεκινήσει σε μια συγκυρία αρνητική, αναφορικά με τα έξοδα λειτουργίας τους και ιδιαίτερα το ενεργειακό κόστος, που θα τα οδηγήσει σε αδιέξοδο στο οποίο θα συμπαρασύρουν αγρότες και όλες τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά που στηρίζονται στη δική τους παραγωγή εντός της παραγωγικής αλυσίδας, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις συνολικά στην οικονομία της χώρας μας».

Συγκεκριμένα, σήμερα, μετά την αύξηση των τιμολογίων ρεύματος, το κόστος για ένα ελαιοτριβείο,  ανά  τόνο παραγόμενου ελαιόκαρπου θα κυμαίνεται από 10 εύρω που ήταν το 2019 σε 60 έως 80 ευρώ ο τόνος, ανάλογα με τον πάροχο ηλεκτρικής ενέργειας. «Η μεταβολή αυτή είναι της τάξεως από 600% έως 700%  χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση στις ρυθμιζόμενες χρεώσεις (ΔΕΔΔΗΕ κ.λπ.) αφού υπολογίζεται μόνο η αύξηση στην καταναλισκόμενη ενέργεια (Kwh)», τονίζεται στην επιστολή.

Κινδυνεύει η συγκομιδή

Παράλληλα, έως το 2019 ο μέσος όρος αμοιβής ενός ελαιοτριβείου ήταν περίπου 70 ευρώ ανά τόνο ελαιόκαρπου (συμπεριλαμβανομένων όλων των εξόδων). Με τις σημερινές αυξήσεις στο κόστος ενέργειας η αμοιβή του ελαιοτριβείου, (χωρίς να υπολογιστεί καμία άλλη αύξηση πχ σε υλικά, εργατικά κλπ), θα πρέπει να αυξηθεί από 130 έως  150 ευρώ ανά τόνο ελαιόκαρπου κι αν υπολογιστούν και οι υπόλοιπες αυξήσεις το εκθλιπτικό δικαίωμα θα πρέπει να φθάσει έως 180 ευρώ ανά τόνο ελαιοκάρπου, το οποίο σε τιμές παραγόμενου ελαιολάδου θα προσεγγίσει ποσοστό άνω του 25% με 30 %, αμοιβή που ο παραγωγός θα αδυνατεί να καταβάλει  αφού το εισόδημα που θα αντλήσει από την πώληση του ελαιολάδου θα φθάσει οριακά να καλύψει τα δικά του έξοδα συγκομιδής. Αυτό ενέχει τον σοβαρό κίνδυνο να μην συγκομιστούν μεγάλες ποσότητες ελαιοκάρπου. 

Προσθέτοντας στα ανωτέρω και τα λοιπά προβλήματα του κλάδου όπως η έλλειψη εργατικών χεριών, τα υψηλά ημερομίσθια  και το κόστος παραγωγής τόσο στο χωράφι όσο και στο ελαιοτριβείο «οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο για την παραγωγή και προώθηση του βασικού προϊόντος της ελληνικής οικονομίας με όλα τα παρελκόμενα για την συνολική μας οικονομία και την τύχη αγροτών και επαγγελματιών του κλάδου», σημειώνει.

Τι ζητούν

Με βάση τα παραπών και για την αποφυγή της καταστροφής του κλάδου παραγωγής ελαιολάδου και της ελληνικής οικονομίας είναι αναγκαία η πολιτική βούληση άρσης όλων των ανωτέρω συνεπειών της αύξησης του κόστους ενέργειας μέσω:

• Της εξίσωσης της επιδότησης ρεύματος των ελαιοτριβείων τουλάχιστον με εκείνη των αρτοποιείων και της βιομηχανίας και βιοτεχνίας άρτου και για χρονική περίοδο ίση με το πεντάμηνο της ελαιοσυγκομιδής, (που αναλόγως με την περιοχή, είναι από τον Οκτώβριο έως τον  Φεβρουάριο) για τις επιχειρήσεις που έχουν στην δραστηριότητα τους είτε ως κύρια είτε ως δευτερεύουσα δραστηριότητα τον ΚΑΔ του ελαιοτριβείου, (10412302/Υπηρεσίες έκθλιψης ελαιοκάρπου και άλλων ελαιούσχων σπόρων και τυχόν άλλοι συναφείς ΚΑΔ).
• Η κρατική επιδότηση μέσω του Ταμείου Ενεργειακής Μετάβασης, ανεξαρτήτως ισχύος παροχής, να ανέλθει τουλάχιστον σε 0,604 ευρω/KWh – ποσό που έχει εγκριθεί  ως επιδότηση ρεύματος  για τα αρτοποιεία και τις βιοτεχνίες, βιομηχανίες άρτου κατά το μήνα Σεπτέμβριο – έτσι ώστε το κόστος ρεύματος για την ελαιοποίηση του καρπού να φτάσει στα επίπεδα τουλάχιστον 0,078 ευρώ/KWh.

Σφίξιμο μελισσών και τοποθέτηση φελιζόλ για προστασία από το κρύο

Με αυτό το τρόπο κάνουμε ακόμα και τα δυάρια μελίσσια να βγάλουν το χειμώνα. Απο Τέλη Σεπτεμβρίου, πριν αλλάξει η θερμοκρασία πρέπει τα μελισσάκια μας να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν το κρύο. Σήμερα έχουμε να πούμε πολλά σημαντικά λοιπόν, πως θα προετοιμάσουμε σωστά τα μελίσσια μας για να πάνε ωραία μέχρι τον Νοέμβριο, να αναπτύξουν γόνους και να ξεχειμωνιάσουν με τεράστια επιτυχία.

Πηγή orinimelissa

Ο κόσμος του κρασιού επεκτείνεται συνεχώς καθώς περισσότερες περιοχές έρχονται στο διεθνές προσκήνιο και αναπτύσσονται νέες αγορές, αλλά ποιες χώρες τελικά πίνουν το περισσότερο κρασί;

Οι εκτιμήσεις του 2021 για την κατανάλωση κρασιού ανά χώρα από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV) αποκαλύπτουν ποια έθνη απολαμβάνουν περισσότερο την κατανάλωση κρασιού. Παρά τη δυτικοευρωπαϊκή φήμη για ένα ποτήρι με μεσημεριανό γεύμα και ένα ποτήρι με δείπνο, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ (με πληθυσμό περίπου 258 εκατομμυρίων ενηλίκων) καταναλώνουν το περισσότερο κρασί ετησίως.

Η εκτιμώμενη συνολική κατανάλωση 236 εκατομμυρίων εκατολίτρων το 2021 σηματοδοτεί αύξηση 0,7% σε επίπεδο 2020, διαταράσσοντας μια τάση κατά τα άλλα συνεχούς πτώσης από το 2018 έως το 2020. Αυτή η απότομη αύξηση μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στην επαναλειτουργία του on-trade.

1) ΗΠΑ – 33.1 mhl

Στις Ηνωμένες Πολιτείες αρέσει να είναι το νούμερο ένα και μπορούν να διεκδικήσουν χρυσό, όταν πρόκειται για τον όγκο του κρασιού που καταναλώνεται κάθε χρόνο. Για να θέσουμε τον αριθμό σε προοπτική, ότι τα 33,1 mhl ισοδυναμούν με περίπου 4,4 δισεκατομμύρια τυπικές φιάλες 75 cl. Δεν είναι κακή προσπάθεια για ένα έθνος που έχει ακόμη κλειστές κοινότητες, όπου το αλκοόλ δεν μπορεί νόμιμα να αγοραστεί από κανέναν κάτω των 21 ετών. Όσον αφορά το τι πίνεται, κυριαρχούν τα κρασιά από την Καλιφόρνια ωστόσο, υπάρχουν προτάσεις ότι οι νεότεροι Αμερικανοί μπορεί να παραιτηθούν κρασί συνολικά υπέρ νεότερων εναλλακτικών λύσεων, όπως το σκληρό σέλτζερ. Τούτου λεχθέντος, τα στοιχεία του OIV δείχνουν ότι η κατανάλωση κρασιού εξακολουθεί να αυξάνεται κατά περίπου 5% από το 2016, με τους μεγαλύτερους, εύπορους καταναλωτές να οδηγούν την αγορά.

2) Γαλλία – 25.2 mhl

Αν και μπορεί να τη γνωρίζουμε ως τη χώρα που όρισε τους κανόνες όσον αφορά το κρασί, η κατανάλωση έχει ουσιαστικά μειωθεί ελαφρώς στη Γαλλία τα τελευταία χρόνια, από περίπου 28,3 mhl το 2016, αν και αυτό το ποσοστό είναι στην πραγματικότητα 2% πάνω από την προ-πανδημία Ενταση ΗΧΟΥ. Υπάρχουν ακόμα εκείνοι που απολαμβάνουν τα δύο ποτήρια τους την ημέρα, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν, αλλά οι συμπεριφορές έχουν αλλάξει προς όφελος της λιγότερο συχνής κατανάλωσης. Η συνείδηση ​​για την υγεία μπορεί να είναι μέρος της, αν και οι προσπάθειες να τοποθετηθεί το σύστημα Nutri-Score σε μπουκάλια και να χαρακτηριστούν τα κρασιά ως «ανθυγιεινά» αντιμετωπίστηκαν με οργή τόσο από τη βιομηχανία όσο και από τους καταναλωτές. Ακριβώς επειδή μπορεί να πίνουν λιγότερο δεν σημαίνει ότι η γαλλική σχέση αγάπης με το κρασί είναι λιγότερο έντονη.

3) Ιταλία – 24,2 mhl

Απλώς υπολείπεται της Γαλλίας, η ιταλική κατανάλωση κρασιού δεν ανταποκρίνεται στο επίπεδο της οινοπαραγωγής της, με τη χώρα να παράγει σχεδόν διπλάσιο κρασί από αυτό που πίνει. Αυτό το ποσό είναι στην πραγματικότητα το υψηλότερο επίπεδο της Ιταλίας από το 2008, αν και οι πωλήσεις όλου του αλκοόλ στην Ιταλία μειώθηκαν κατά -8,5% κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η αξιοσημείωτη αύξηση έρχεται επίσης παρά την έκθεση που υποδηλώνει ότι ενώ περισσότεροι Ιταλοί πίνουν κρασί, η κατανάλωση είναι λιγότερο συχνή.

4) Γερμανία – 19,8 mhl

 Η γερμανική δίψα για μπύρα γιορτάζεται κάθε Oktoberfest στην πραγματικότητα, η χώρα έχει την έκτη μεγαλύτερη κατανάλωση μπύρας στον κόσμο. Όμως, αν και οι ποσότητες είναι χαμηλότερες, η Γερμανία μπορεί πραγματικά να υπερηφανεύεται ότι είναι τέταρτη στον κόσμο όσον αφορά την κατανάλωση κρασιού. Το αφρώδες κρασί είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στους Γερμανούς καταναλωτές. Τα πρόσφατα αποτελέσματα της Prosecco και της Cava Juggernaut Henkell Freixenet δείχνουν ότι η Γερμανία, η Αυστρία και η Ελβετία παραμένουν η ισχυρότερη περιοχή της εταιρείας. Η σαμπάνια είναι επίσης μπροστά – με τα 15 εκατομμύρια μπουκάλια που πωλήθηκαν στη Γερμανία το 2021 να αντιπροσωπεύουν μια εκπληκτική αύξηση 28% σε επίπεδο του 2019, ένα σύμπτωμα των εορτασμών μετά την πανδημία.

5) Ηνωμένο Βασίλειο – 13,4 mhl

Μια έρευνα για τις αγαπημένες μάρκες κρασιού των Βρετανών δείχνει ότι υπάρχει έντονη προτίμηση στα γλυκά, φθηνά και χαρούμενα ποτά ή στην ακριβή σαμπάνια. Όσον αφορά τα βρετανικά μπουκάλια, το Platinum Jubilee της Βασίλισσας χρησίμευσε ως αφορμή για πολλούς να σπάσουν το αφρισμό από τον αναπτυσσόμενο κλάδο των ανθρακούχων της Αγγλίας, καθώς η κατανάλωση έχει τριπλασιαστεί από το Diamond Jubilee. Το περσινό αποτέλεσμα ήταν περίπου 3,4% πάνω από τον μέσο όρο των πέντε ετών και δείχνει ότι, παρά το Brexit, το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει μια ισχυρή αγορά.

6) Κίνα – 10,5 mhl

Το κρασί μπορεί να μην είναι απαραίτητα το πρώτο ποτό που σκεφτόμαστε όταν πρόκειται για την Κίνα, καθώς τόσο η μπύρα όσο και το baijiu είναι εξαιρετικά δημοφιλή στη Λαϊκή Δημοκρατία. Η κατανάλωση κρασιού μειώθηκε κατά -17,4% μεταξύ 2019 και 2020, σε μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα των αυστηρών περιορισμών της χώρας, και κατά -15,4% περαιτέρω το 2021. Η Κίνα ήταν επίσης μια σημαντική αγορά για το αυστραλιανό κρασί, αλλά η διαμάχη για τους δασμολογικούς κανόνες που ξεκίνησε το Ο Μάρτιος του 2021 δεν δείχνει σημάδια χαλάρωσης. Η κατακόρυφη πτώση της ζήτησης για το αυστραλιανό κρασί είχε ως αποτέλεσμα να σαπίσουν τόνοι σταφυλιών, αν και το Treasury Wine Estates μπορεί να είχε βρει έναν τρόπο να ξεφύγει από τον εμπορικό πόλεμο.

7) Ρωσία – 10,5 mhl 

Αν και περισσότερο από το ένα τρίτο των Ρώσων είναι στην πραγματικότητα ολέθρια, πολύ μακριά από το στερεότυπο της βότκας, η χώρα έχει μια βιομηχανία κρασιού λογικού μεγέθους που παράγει κατά μέσο όρο 4,5-5 mhl κρασί ετησίως και υπάρχει μια ισχυρή εγχώρια αγορά γι ‘αυτό. Πράγματι, καθώς η χώρα γίνεται όλο και πιο απομονωτική, ο ανταγωνισμός του Πούτιν προς την ευρωπαϊκή βιομηχανία κρασιού έχει αυξηθεί, όπως συνέβη με τη δήλωσή του ότι μόνο τα ρωσικά αφρώδη θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «σαμπάνια». Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να υπάρχει ζήτηση για ξένο κρασί και θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς αλλάζει αυτό το ποσοστό κατανάλωσης υπό το φως των εμπορικών κυρώσεων που επιβλήθηκαν ως απάντηση στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

8) Ισπανία – 10,5 mhl

Δεν είναι μόνο οι «ζωηροί Βρετανοί του εξωτερικού» που ευθύνονται για τη θέση της Ισπανίας σε αυτήν τη λίστα, αν και αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη προσπάθειας. Η Ισπανία είναι ένας σημαντικός παγκόσμιος παραγωγός, σε παρόμοιο επίπεδο με τη Γαλλία. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το κρασί είναι βασικό στοιχείο των γευμάτων στη χώρα, η κατανάλωση αλκοόλ μειώθηκε κατά -16% το 2020, καθώς η πλειονότητα της κατανάλωσης αλκοόλ γίνεται σε εστιατόρια και μπαρ, τα οποία έκλεισαν κατά τη διάρκεια του lockdown, το άνοιγμα αυτών των χώρων είχε ως αποτέλεσμα 9,9% ώθηση στον όγκο του 2020, αποτέλεσμα που αντανακλά τα στοιχεία πριν από την πανδημία.

9) Αργεντινή – 8,4 mhl

Αν και παραγωγοί όπως το Bemberg έχουν προωθήσει τα εκλεκτά κρασιά της χώρας στις διεθνείς αγορές, και το Mendozan Malbec είναι πλέον βασικό στοιχείο στα ράφια των σούπερ μάρκετ σε όλο τον κόσμο, για πολύ καιρό τα περισσότερα κρασιά της Αργεντινής δεν άφησαν ποτέ την Αργεντινή. Ωστόσο, η εγχώρια κατανάλωση μειώθηκε κατά -11,1% μεταξύ 2020 και 2021 και η συνολική τάση από την αρχή αυτού του αιώνα ήταν πτωτική. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στα οικονομικά προβλήματα και την υποτίμηση του νομίσματος που μειώνει την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών.

10) Αυστραλία – 5,9 mhl 

Δεν είναι μόνο η μπύρα που ρέει στη γη κάτω, παρά το τι μπορεί να σας κάνουν να πιστεύετε οι στίχοι των Men at Work – το κρασί αποδεικνύεται επίσης πολύ δημοφιλές εκεί. Αν και έχει τον μικρότερο πληθυσμό σε αυτή τη λίστα, με περίπου 20 εκατομμύρια άτομα άνω της νόμιμης ηλικίας αγοράς αλκοόλ των 18 ετών, ο πλούτος των κρασιών της Αυστραλίας έχει βρει ένα εγχώριο κοινό μεταξύ των χιλιάδων πότες. Στην πραγματικότητα, μεταξύ 2018 και 2021, το ποσοστό των τακτικών οινοπότων ηλικίας άνω των 55 ετών μειώθηκε κατά -7%, ενώ για τις ηλικίες 25-44 ετών αυξήθηκε κατά ένα τρίτο, το αντίστροφο της δημογραφικής αλλαγής που έχει παρατηρηθεί στο οι ΗΠΑ. Συνολικά, η κατανάλωση κρασιού στην Αυστραλία πέρυσι ήταν 7,9% πάνω από τον μέσο όρο της πενταετίας, φτάνοντας το υψηλότερο επίπεδο κατανάλωσης που καταγράφηκε.

ΠΗΓΗ: thedrinksbusiness.com