Η ονομασία του εντυπωσιακού φυτού

Οι τουλίπες στη ντόπια γλώσσα του νησιού ονομάζονται λαλάδες, μια ονομασία που προέρχεται από το lale που είναι η περσική ονομασία της τουλίπας, η οποία πέρασε μέσω των τουρκικών στη χιώτικη διάλεκτο. Αλλά και το κοινό όνομα ”τουλίπα” (tulip, tulipa, tulpan κλπ.) έχει παρόμοια προέλευση, από την οθωμανική λέξη ”τουρμπάνι”, επειδή μοιάζουν μεταξύ τους αλλά και επειδή τοποθετούνται τουλίπες στις πτυχώσεις του τουρμπανιού.

Οι συγκεκριμένες τουλίπες ανήκουν στο γένος Tulipa agenensis, αλλά στο νησί συναντά κανείς άλλα τρία είδη τουλίπας, ενώ το ένα από αυτά έχει ριγέ λευκά – κόκκινα άνθη.

Οι τουλίπες στη ντόπια γλώσσα του νησιού ονομάζονται λαλάδες

Η πρώτη τουλίπα θεωρείται ότι έφτασε στη Δύση στα μέσα του 16ου αιώνα.  Οι τουλίπες καλλιεργήθηκαν στον Βοτανικό Κήπο της ιστορικής Ολλανδικής πόλης Λάιντεν και άφησαν ιστορία τόσο για την Ολλανδία όσο και την Ευρώπη. Οι τουλίπες στην Ολλανδία θα βρεθούν στο απόγειο της «τρέλας»  τη δεκαετία του 1630, με την αξία των βολβών να αγγίζει τα ύψη. Βρίσκεται μάλιστα, στη λίστα μας με τα πιο ανθισμένα μέρη του κόσμου – και πώς θα μπορούσε να λείπει άλλωστε.

Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δηλώνουν πως η τουλίπα της Χίου είναι “απόγονος” της Ολλανδικής τουλίπας – ή τουλάχιστον όχι των πρώτων βολβών που έφτασαν εκεί. Αποτελεί όμως μέρος της φυσικής περιοχής εξάπλωσης του γένους, που εκτείνεται από την κεντρική Ασία μέσω της Μεσογείου έως τις νότιες-κεντρικές και ανατολικές περιοχές της Ευρώπης.

Η χλωρίδα της Χίου

Το νησί της Χίου φημίζεται για τη χλωρίδα και τα άγρια λουλούδια της, καθώς εκτός από τις μαγευτικές άγριες τουλίπες της, έχει να καμαρώνει και για τη μεγάλη ποικιλία της από ορχιδέες που βρίσκονται διάσπαρτες στο νησί.

Από τα 250 είδη ορχιδέας που υπάρχουν στην Ευρώπη, τα 92 φυτρώνουν την άνοιξη στη Χίο!

Η χλωρίδα του νησιού διαφέρει από μέρος σε μέρος. Στα βόρεια κυριαρχούν τα βουνά και τα βραχώδη εδάφη, με δάση από πεύκα, κυπαρίσσια, πλατάνια και αρωματικά φυτά όπως είναι η ρίγανη, το θυμάρι και το φασκόμηλο. Στα νότια κυριαρχεί ο σχίνος (πιστακία), αειθαλής θάμνος από όπου βγαίνει η μαστίχα. Στο κέντρο του νησιού – μέσα στην πόλη της Χίου ή αλλιώς στη Χώρα για τους ντόπιους – θαυμάζει κανείς την περιοχή του Κάμπου με πλούσια νερά και εύφορο έδαφος, όπου καλλιεργούνται τα εσπεριδοειδή. Ο Κάμπος έχει χαρακτηριστείς ”ιστορικός τόπος” και ”παραδοσιακός οικισμός” από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Τελειώνοντας θα πω ένα πράγμα

Αυτή η κόκκινη ομορφιά που μας χαρίζει απλόχερα η φύση, είναι μαγευτική και απολαυστική για τον κάθε ταξιδιώτη που περνάει από εκεί. Ας αφήσουμε τη φύση ήσυχη να κάνει το έργο της τόσο καλά όσο μόνο εκείνη ξέρει. Στο βάζο μας, οι τουλίπες θα κρατήσουν μονάχα λίγες ημέρες …

Πηγή – votanistas.com

Οδηγίες από το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών, Ποιοτικού και Φυτοϋγειονομικού Ελέγχου Ναυπλίου

Σε αμπέλια με ιστορικό προσβολών, για τον καλύτερο έλεγχο της ασθένειας της φόμοψης και την ελαχιστοποίηση των μολύνσεων, συνιστώνται δύο με τρεις διαδοχικές ανοιξιάτικες επεμβάσεις ξεκινώντας την πρώτη όταν το 30 – 40% των ματιών βρίσκεται στο στάδιο Δ. 

Από τον μύκητα προσβάλλονται κυρίως οι βλαστοί, οι κληματίδες και οι βραχίονες αλλά και τα φύλλα, οι μίσχοι και τα σταφύλια. Οι προσβεβλημένες κληματίδες έχουν χρώμα λευκό προς το γκρι και φέρουν μαύρα στίγματα, τις καρποφορίες του μύκητα. Η βροχή και η υγρασία συμβάλλουν στην δημιουργία μολύνσεων στην νεαρή βλάστηση.

Ωίδιο

Η ασθένεια προσβάλλει όλα τα τρυφερά όργανα την άνοιξη (φύλλα, βλαστούς, σταφύλια). Μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές, αν δεν αντιμετωπιστεί νωρίς στην αρχή της βλάστησης. Ο μύκητας διαχειμάζει στα μάτια της βάσης της κληματίδας.

Ο πρώτος ψεκασμός είναι καθοριστικός για την εξέλιξη της ασθένειας.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και για την σχολαστική διαβροχή όλων των πράσινων τμημάτων των πρεμνών.

Να γίνει ψεκασμός στο στάδιο των 2-3 φύλλων (στάδιο Ε, μήκος βλαστού 5-6 εκατ. ).

Προσοχή: Για την αποφυγή ή καθυστέρηση δημιουργίας ανθεκτικότητας:

• Εναλλαγή των δραστικών ουσιών μέσα στην ίδια καλλιεργητική περίοδο.
• Να τηρείται ο μέγιστος αριθμός εφαρμογών ανά καλλιεργητική περίοδο.
• Να χρησιμοποιείται η μικρότερη αποτελεσματική δόση εφαρμογής.

Ακάρεα

Τα ακάρεα κάνουν εμφανή την παρουσία τους με την έναρξη της βλάστησης και προκαλούν χαρακτηριστικά συμπτώματα.

Οδηγίες: Δεν προκαλούν συνήθως ζημιές που να δικαιολογούν επέμβαση. Στα αμπέλια που κρίνεται ότι η επέμβαση είναι αναγκαία (νεκρώσεις οφθαλμών και ισχυρές παραμορφώσεις βλαστών την προηγούμενη χρονιά), αυτή να γίνει με εγκεκριμένα σκευάσματα.

Θρίπες

Σε αμπελώνες που διαπιστωθούν θρίπες (χτυπώντας βλαστούς πάνω σε λευκή επιφάνεια στο στάδιο Δ ή με χρήση μπλε ή κίτρινης κολλητικής παγίδας) , να γίνει επέμβαση με εγκεκριμένα σκευάσματα.

Πηγή www.in.gr

Αγοράζετε – όπως η μισή Ελλάδα – ελαιόλαδο σε τενεκέ; 

Ο Γιάννης Καρβέλας είναι Pro Olive Oil Expert της εταιρείας Paratus Europe που διοργανώνει πιστοποιημένα σεμινάρια ελαιόλαδου. 

Μας εξηγεί τι να προσέχουμε όταν αγοράζουμε χύμα ελαιόλαδο.

Πρόσφατα καλός φίλος από τη βόρειο Ελλάδα, έχοντας αγοράσει ελαιόλαδο σε 17κιλο τενεκέ, μου είπε πως τους έκαιγε στον λαιμό και φίλος του τον συμβούλεψε να αρχίσει να το τρώει από τον Μάρτιο που «θα έχει πέσει» ή να ανοίξει τον τενεκέ να … αεριστεί!

Ευτυχώς που ζήτησε την συμβουλή μου ο φίλος. Γιατί ειδικά το να αερίζουμε τον τενεκέ ισοδυναμεί με έγκλημα και έπρεπε να διώκεται ποινικά στην χώρα που υπερηφανεύεται πως είναι η 3η χώρα σε παραγωγή παρθένου ελαιολάδου στον κόσμο.

Να τα πάρουμε από την αρχή. Το κάψιμο στην αρχή του λαιμού (και όχι στην απόληξή του) οφείλεται στην θετική ιδιότητα «πικάντικο». Μάλιστα το παρθένο ελαιόλαδο με αυξημένο πικάντικο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και φαινόλες, συστατικά που είναι ωφέλιμα τόσο στην διατροφή μας όσο και στην διατήρηση στο χρόνο του ίδιου του ελαιολάδου. Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο τρώγεται φρέσκο. Και πρέπει να εκπαιδευτούμε σε αυτό. Πώς όμως θα το διατηρήσουμε φρέσκο; Πώς μπορούμε να επιβραδύνουμε την «πτώση» του;

Τέσσερις είναι οι κύριες παράμετροι ποιότητας ελαιολάδου κατά την αποθήκευσή του: Το οξυγόνο, το φως, η θερμοκρασία και το υλικό που έρχεται σε επαφή κατά την αποθήκευση. Θυμάμαι τη γιαγιά μου να αποθηκεύει το ελαιόλαδο σε πιθάρια, τις τζάρες όπως τις λέγαμε. Τα πιθάρια όμως έχουν πόρους και επιτρέπουν σε μικρές ποσότητες οξυγόνου να περνούν μέσα (για το οξυγόνο θα αναφερθώ σε λίγο). Στη συνέχεια η γιαγιά αποθήκευε το ελαιόλαδο σε μεταλλικό βαρέλι. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η χρησιμοποίηση των σιδερένιων βαρελιών απαγορεύεται αυστηρά γιατί: σ’ αυτά το ελαιόλαδο οξειδώνεται, εξαιτίας της καταλυτικής δράσης του σιδήρου, και το ελαιόλαδο αποκτά μεταλλική γεύση, εξαιτίας του σχηματισμού μεταλλικού σαπουνιού. Επίσης η γιαγιά, κάθε φορά που ήθελε να πάρει λάδι για το σπίτι, άνοιγε από πάνω το πιθάρι ή το βαρέλι και με ένα μεγάλο κύπελλο γέμιζε σιγά – σιγά το δοχείο της ανακατεύοντας φυσικά το ελαιόλαδο στο βαρέλι. Αυτή η οξειγόνωση που του προκαλούσε, του δημιουργούσε τεράστιο πρόβλημα. Βοηθούσε το ελαιόλαδο να οξειδωθεί. 

Ελαιόλαδο σε τενεκέ ή σε μπουκάλι;

Εκείνο που οξειδώνει ένα προϊόν είναι το οξυγόνο. Δηλαδή το οξυγόνο της ατμόσφαιρας μπαίνει μέσα στη μάζα του λαδιού και αρχίζει να κάνει τις οξειδωτικές του αντιδράσεις, με αποτέλεσμα στο τέλος, αφού δημιουργήσει τα προϊόντα της οξείδωσης, να ταγκίσει το λάδι. Στο σημείο αυτό να διευκρινίσω ότι είναι άλλο η οξείδωση και άλλο η οξύτητα του ελαιολάδου. Και για να γίνει κατανοητό αυτό, να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα για την οξείδωση ενός προϊόντος. Αν έχουμε ένα μήλο και το αφήσουμε αρχίζει να σαπίζει. Γιατί οξειδώνεται. Χαλάει. Το ίδιο παθαίνει και το λάδι. Οξειδώνεται. Δημιουργεί το οξυγόνο κάποιες αντιδράσεις και προκαλεί κάποια προϊόντα οξείδωσης. Για τον λόγο αυτό συστήνεται το ελαιόλαδό μας να αποθηκεύεται σε ανοξείδωτα δοχεία με βρύση στο κάτω μέρος από όπου θα γίνεται η λήψη του ελαιολάδου. Μάλιστα τα καταλληλότερα είναι αυτά που έχουν κώνο με δεύτερη βρύση στην βάση τους έτσι ώστε στην αρχή της αποθήκευσης να αφαιρούμε κάθε 15 ημέρες την μούργα που υπάρχει.

Ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος είναι το φως. Η χλωροφύλλη που περιέχει το ελαιόλαδο (και σε αυτή οφείλεται το πράσινο χρώμα του) στο φως δρα οξειδωτικά για το ελαιόλαδο και σε λίγο χρόνο το οξειδώνει. Άρα επιλέγουμε να αποθηκεύουμε το ελαιόλαδο μακριά από το φως και όχι σε διαφανή μπουκάλια.

Η θερμοκρασία διατήρησης να κυμαίνεται ανάμεσα στους 10 και τους 17 βαθμούς. Αν έχουμε το λάδι μας σε χώρους όπου η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή, τότε η οξείδωση επιταχύνεται. Ενώ αν το έχουμε σε χώρους που είναι η θερμοκρασία χαμηλή, δωματίου, και είναι και σταθερή, προστατεύεται το λάδι στη συντήρησή του.

Επίσης μεγάλη προσοχή και στην καθαριότητα μιας και το ελαιόλαδο απορροφά τις μυρωδιές σαν σφουγγάρι. Στο χώρο αποθήκευσης του ελαιολάδου δεν πρέπει να συνυπάρχουν π.χ. πετρέλαια και άλλα χημικά προϊόντα, ξύλα, κάρβουνα, κρεμμύδια, πατάτες σκόρδα κι άλλα προϊόντα με έντονες οσμές ακόμη και υπολείμματα λαδιού στο δάπεδο ή στους τοίχους γιατί ταγγίζουν και δίνουν δυσάρεστες οσμές στο λάδι. Τα άδεια δοχεία μόλις αδειάσουν πρέπει να πλένονται πολύ καλά με θερμό νερό και ατμό γιατί τα υπολείμματα του λαδιού στα τοιχώματα ταγγίζουν και αποτελούν πηγή μόλυνσης για το φρέσκο ελαιόλαδο.

Πηγή – twominutesangie.com

Στο κέντρο του Λος Άντζελες ζει η οικογένεια Dervaes. Έχουν ένα οικόπεδο περίπου 400 τετραγωνικών μέτρα. Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Αλλά αυτό που είναι ασυνήθιστο είναι το ότι μόνο 15 λεπτά με το αυτοκίνητο από το κέντρο του Λος Άντζελες, αυτή η οικογένεια έχε μια πρότυπη «αστική φάρμα» μέσα σε μια μεγαλούπολη. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αγρόκτημα στην πόλη από την οποία μπορούν και τρέφονται.

Πολλοί από εμάς έχουν σίγουρα σκεφτεί το πώς θα μπορούσαν να επιβιώνουν καλύτερα χωρίς να έχουν ανάγκη από τα σουπερμάρκετ αλλά δεν τολμούν να το επιχειρήσουν.

Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτό δεν γίνεται από τη μια ήμερα στην άλλη και ούτε οπουδήποτε. Επίσης, δεν είναι και εύκολο να σπείρεις κάτι σε οποιοδήποτε μέρος και με σιγουριά να θερίσεις τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά.

Ένα οικογενειακό αγρόκτημα 400 τετραγωνικών στην Πασαντίνα της Καλιφόρνιας όχι μόνο τροφοδοτεί μια οικογένεια, αλλά φέρνει την επανάσταση στην ιδέα του τι μπορεί να γίνει σε ένα πολύ απίθανο μέρος στη μέση μιας πόλης.

Στο κέντρο του Λος Άντζελες ζει η οικογένεια Dervaes

Η δημοσιογράφος Val Zavala μας δίνει μια γεύση από το επιχείρημα αυτής της οικογένειας Dervaes με τη ελεύθερη καλλιέργεια : «Φέραμε το χωρίο στην πόλη, αντί να χρειάζεται να βγούμε έξω και να πάμε σε χωρίο», δήλωσε ο Τζουλς (Jules) Dervaes, ο οποίος δημιούργησε το αγρόκτημα με τα τρία ενήλικα παιδιά του, Τζάστιν, Αναίς και Τζόρνταν.

Καλλιεργούνται σχεδόν όλα τα τρόφιμα που χρειάζονται. Ενενήντα τοις εκατό όλων των βιολογικών προϊόντων και η χορτοφαγική διατροφή τους προέρχεται από τον κήπο τους. Η επιχείρηση περιλαμβάνει την καλλιέργεια από 400 ποικιλίες λαχανικών, φρούτων και βρώσιμα λουλούδια.

Όλα αυτά παράγουν 6.000 κιλά τροφίμων ετησίως. Παράλληλα εκτρέφουν οκτώ κοτόπουλα, τέσσερις πάπιες και δύο κατσίκες, που τους παρέχουν αυγά και γάλα. Οι σεφ από τα καλύτερα εστιατόρια έρχονται στο σπίτι τους για να αγοράσουν από τα πλεονάζοντα προϊόντα της παραγωγής τους.

Όταν ρωτήθηκε αν είχε αμφιβολίες ότι θα επιτύχει το εγχείρημα ο Τζούλς παραδέχτηκε: ”Σκεφτόμουν ότι αυτό το μέρος ήταν πολύ μικρό και ότι δεν θα υπήρχε κανένας τρόπος να το επιτύχουμε και να είμαστε σε θέση να θρέψουμε τους εαυτούς μας’‘. Ο Dervaesαποφάσισε να ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια επειδή ανησυχούσε για το τι έδινε στα παιδιά του να φάνε. Ήθελε να τρώνε βιολογικά, τρόφιμα χωρίς γενετική επεξεργασία, και ήξερε ότι ο καλύτερος τρόπος για να τα εξασφαλίσει είναι να καλλιεργήσει μόνος του

Η οικογένεια έχει ένα ηλιακό πάνελ στην οροφή, που τους παρέχει όλη την ηλεκτρική ενέργεια, την όποια δεν χρησιμοποιούν πολύ διότι τα περισσότερα μηχανήματα τους είναι χειροκίνητα. Για αυτό και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος είναι περίπου $ 12 το μήνα μόνο. Ακόμη και το αυτοκίνητό τους κινείται με βιοντίζελ, το οποίο το κάνουν από φυτικά απορρίμματα από εστιατόρια που τους τα φέρνουν στο σπίτι τους δωρεάν. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν όλες τις ανέσεις.

Καλλιεργούνται σχεδόν όλα τα τρόφιμα που χρειάζονται. Ενενήντα τοις εκατό όλων των βιολογικών προϊόντων και η χορτοφαγική διατροφή τους προέρχεται από τον κήπο τους

Όλα αυτά ακούγονται πολύ παραμυθένια αλλά πίσω από αυτό το φανταστικό εγχείρημα του Dervaes κρύβεται πολύ σκληρή δουλειά. Κερδίζουν περίπου $ 20.000 το χρόνο αλλά έχουν να αντιμετωπίσουν καιρικές καταστροφές, παράσιτα και την αλλαγή του κλίματος.

Ο Τζάστιν είπε, «καλλιεργούμε τόσο καιρό αλλά ακόμα δεν μπορούμε να αισθανθούμε ότι όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Πρόβλημα είναι τα μικρά ζωύφια που βγαίνουν τον Ιούνιο, αλλά τώρα δεν βγαίνουν μόνο τον Ιούνιο αλλά και τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο».

Το νερό είναι, επίσης, ένα σοβαρό ζήτημα. Με την ξηρασία στην Καλιφόρνια, λέει ο Τζούλς, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα και έτσι έψαξε και βρήκε ο ίδιος την λύση. Στηρίχτηκε σε πήλινα δοχεία ποτίσματος, μια αρχαία μορφή άρδευσης, για τη διατήρηση του νερού.

Με την αυξανόμενη παραγωγή των τροφίμων, όπως το σιτάρι, το ρύζι και η βρώμη, είναι σε θέση να τρώνε φρέσκα, νόστιμα και βιολογικά τρόφιμα που τους κοστίζουν περίπου 1,5 ευρώ την ημέρα ανά άτομο.

Πρόκειται για μια κίνηση που έχει προσελκύσει την δημόσια προσοχή, από την δεκαετία του 80 όταν και ξεκίνησε. Από τότε πολλοί έχουν μιμηθεί το πρότυπό τους.

Οι ίδιοι προσφέρουν τις γνώσεις τους αφιλοκερδώς ενώ έχουν δημιουργήσει και ένα μπλογκ στο διαδίκτυο.

Πηγή – dinfo.gr

Από τις 17 έως τις 23 Μαρτίου 2023 μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις για την καταβολή της ενίσχυσης για τις ζωοτροφές οι νεοεισερχόμενοι κτηνοτρόφοι.

Πρόκειται για τη 2η πρόσκληση του Μέτρου 22 και τα υπομέτρο 1: «Έκτακτη προσωρινή στήριξη στους κτηνοτρόφους του τομέα εκτατικής αιγοπροβατοτροφίας και βοοτροφίας» και υπομέτρο 2: «Έκτακτη προσωρινή στήριξη στους κτηνοτρόφους των τομέων εντατικής αιγοπροβατοτροφίας, βοοτροφίας, πτηνοτροφίας και χοιροτροφίας».

Το ύψος της ενίσχυσης

Ο υπολογισμός του ύψους ενίσχυσης πραγματοποιείται ανά δικαιούχο σύμφωνα με την κλάση των επιλέξιμων ζώων και βάσει της έδρας της εκμετάλλευσης.

Το ύψος ενίσχυσης ανά υπομέτρο και για κάθε κλάση αριθμού ζώων προσδιορίζεται ως εξής:

Υπομέτρο 1: Έκτακτη προσωρινή στήριξη στους κτηνοτρόφους του τομέα εκτατικής αιγο-προβατοτροφίας και βοοτροφίας.

Για τον τομέα της αιγο-προβατοτροφίας το εφάπαξ ποσό στήριξης θα κυμαίνεται από 100€ έως και 5.480€ ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση, ανάλογα με την κλάση που ανήκει ο κάθε δικαιούχος και την έδρα της εκμετάλλευσης, βάσει του αριθμού των ενήλικων ζώων που κατέχει, όπως αυτός προσδιορίζεται από την Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης (ΕΑΕ), για το έτος αιτήσεων 2021 κατά το κλείσιμο του οικονομικού έτους μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων ελέγχων στις 15 Οκτωβρίου 2022 ή το πιο πρόσφορο έτος αναφοράς για τις πυρόπληκτες περιοχές της Βόρειας Εύβοιας.

Για τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις

Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που η έδρα τους βρίσκεται σε νησιωτικές περιοχές (συμπεριλαμβανόμενης Εύβοιας και Κρήτης) τα ποσά κάθε κλάσης προσαυξάνονται κατά 15%. Για τους κτηνοτρόφους των οποίων η έδρα εκμετάλλευσης βρίσκεται στις πυρόπληκτες περιοχές της Βόρειας Εύβοιας ορίζεται επαυξημένο κατ’ αποκοπή ποσό ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση.

Ακολουθεί πίνακας με τα ενδεικτικά ποσά ανά κλάση και περιοχή της χώρας: 

Για τον τομέα της βοοτροφίας το εφάπαξ ποσό στήριξης θα κυμαίνεται από 120€ έως και 7.000€ ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση, ανάλογα με την κλάση που ανήκει ο κάθε δικαιούχος και την έδρα της εκμετάλλευσης, βάσει του αριθμού των βοοειδών που κατέχει, όπως αυτός προσδιορίζεται από την Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης (ΕΑΕ), για το έτος αιτήσεων 2021 κατά το κλείσιμο του οικονομικού έτους μετά την ολοκλήρωση των προβλεπόμενων ελέγχων στις 15 Οκτωβρίου 2022 ή το πιο πρόσφορο έτος αναφοράς για τις πυρόπληκτες περιοχές της Βόρειας Εύβοιας. Για τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις των οποίων η έδρα εκμετάλλευσης βρίσκεται σε νησιωτικές περιοχές (συμπεριλαμβανόμενης Εύβοιας και Κρήτης) τα ποσά κάθε κλάσης προσαυξάνονται κατά 15%. Για τους κτηνοτρόφους των οποίων η έδρα εκμετάλλευσης βρίσκεται στις πυρόπληκτες περιοχές της Βόρειας Εύβοιας ορίζεται επίσης επαυξημένο κατ’ αποκοπή ποσό ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση.

Ακολουθεί πίνακας με τα ενδεικτικά ποσά ανά κλάση και περιοχή της χώρας: 

Υπομέτρο 2: Έκτακτη προσωρινή στήριξη στους κτηνοτρόφους των τομέων εντατικής αιγοπροβατοτροφίας, βοοτροφίας, πτηνοτροφίας και χοιροτροφίας.

Για τους τομείς της αιγο-προβατοτροφίας και της βοοτροφίας, τα ενδεικτικά ποσά ανά κλάση ισχύουν όπως στο υπομέτρο 1.

Το ανώτατο ποσό της στήριξης, στο πλαίσιο του παρόντος μέτρου δεν μπορεί να ξεπερνά τις 15.000 ευρώ ανά γεωργό (κτηνοτρόφο).

Να σημειωθεί ότι οι υποψήφιοι δικαιούχοι, προκειμένου να ενταχθούν στο μέτρο της παρούσας, υποβάλλουν προς την ΕΥΔ ΣΣ ΚΑΠ, αποκλειστικά ηλεκτρονικά την αίτησή τους μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος (ΠΣ) που υποστηρίζει την υλοποίηση του Μέτρου. Η εγγραφή στο εν λόγω σύστημα και η υποβολή των αιτήσεων γίνεται στον ιστότοπο eae.opekepe.gov.gr.

Δείτε αναλυτικά την 2η πρόσκληση ΕΔΩ

Πηγή www.in.gr

Τυρί με σοκολάτα. Είναι πλέον γεγονός και παράγεται στην Ήπειρο. Ένα καινοτόμο προϊόν, μοναδικό στην Ελλάδα, είναι μία ξεχωριστή γευστική απόλαυση, καθώς τα αρώματα του τυριού και της σοκολάτας, βρίσκονται σε ισορροπία.

Πριν από 8 μήνες, ξεκίνησε η παραγωγή του δείγματος. Το εγχείρημα πέτυχε, καθώς το αποτέλεσμα της γευσιγνωσίας του προϊόντος την περασμένη εβδομάδα σε γνωστό εστιατόριο των Ιωαννίνων, ενθουσίασε τους ειδικούς και τους πλέον απαιτητικούς στη γεύση.

Η έμπνευση για το ιδιαίτερο τυρί ανήκει στον Γιώργο Ζαρζώνη, ο οποίος έχει εργαστήριο σοκολάτας, αλλά ποτέ, «δεν μένει στην πατροπαράδοτη σχέση με αυτή», όπως αποκαλύπτει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Μετά την έμπνευση, έκανε την πρόταση σε συγκεκριμένη γαλακτοβιομηχανία, η οποία ανταποκρίθηκε θετικά στην ιδέα-πρόκληση.

Ο Σπύρος Καράλης αντιπρόεδρος της Γαλακτοβιομηχανίας ΚΑΡΑΛΗΣ Α.Ε. μίλησε για το νέο φιλόδοξο προϊόν.

«Είμαστε για τρεις γενιές, μια παραδοσιακή Γαλακτοβιομηχανία. Την ιδέα του Γιώργου Ζαρζώνη, την βρήκαμε ελκυστική. Αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα προϊόν με σοκολάτα.

Κατά την δοκιμή, είδαμε πως έδεσε πολύ καλά η πάστα με το πρόβειο το γάλα, συγκεκριμένα με το προϊόν γραβιέρα, και σε αναλογία και σε υφή και σε αρώματα. Η μικρή πρώτη παραγωγή, είναι δοκιμαστική. Σίγουρα το προϊόν θα είναι καλύτερο», επισήμανε χαρακτηριστικά.

Ο Γιώργος Ζαρζώνης ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα, απαντά στο ερώτημα, ποια ήταν η αφορμή για την έμπνευση. Αφού μας εξηγεί, πως οι αναζητήσεις του για ξεχωριστές ποιοτικές σοκολατένιες γεύσεις, τον οδηγούν συχνά στη λατινική Αμερική, μας περιγράφει μία ημέρα σε σοκολατερία της Κολομβίας. «Ψάχνω για κακάο, για ποικιλίες στην ζούγκλα της Κολομβίας δύο χρόνια, συνεχόμενα.

Πέρυσι, όταν πήγα σε μια κλασική σοκολατερία, μου σέρβιραν το φλιτζάνι με την σοκολάτα και δίπλα στον δίσκο, έβαλαν φέτες τυρί.

Ως Έλληνας, πήρα τις φέτες με το τυρί και τις έφαγα μαζί με το ψωμάκι. Η σερβιτόρα που με είδε, αντιλήφθηκε πως δεν γνώριζα την γαστρονομία τους και τότε φέρνει ένα κομμάτι τυρί, το βουτά στην σοκολάτα και μου το προσφέρει. Έτσι, είχα την πρώτη αίσθηση. Σοκολάτα με τυρί. Τότε μου ήρθε η ιδέα. Επιστρέφοντας, έφτιαξα μια δική μου σοκολάτα, βούτυρο κακάου, κακάο και πιπέρια και έκανα την πρόταση στον Σπύρο Καράλη» .

Ο Σπύρος Καράλης, μας αναφέρει, ότι υπάρχει ήδη μεγάλο ενδιαφέρον τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό για το τυρί με σοκολάτα. Η πρώτη παραγωγή θα βρίσκεται στην αγορά μετά από 8 μήνες.

Ο Γιώργος Ζαρζώνης δεν παρέλειψε να μας πει τη φράση που λένε οι Κολομβιανοί και του αρέσει πολύ. «Σοκολάτα χωρίς τυρί, είναι έρωτας χωρίς φιλιά».

Η γευσιγνωσία του τυριού έγινε στο εστιατόριο των Ιωαννίνων, το «Καντάρι», το οποίο πρόσφατα απέσπασε χρυσό βραβείο στην κατηγορία του. Η πρώτη δοκιμή του τυριού, συνοδεύτηκε με το κρασί Valia Calda, οίνο ερυθρό ξηρό, από την Μονή Βουτσάς στο Ανατολικό Ζαγόρι.

Πηγή – Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Η παλιότερη τεχνική συντήρησης τροφίμων είναι η αποξήρανση στον ήλιο. Η Ελλάδα, δόξα το θεό έχει ένα μεγάλο διάστημα ηλιοφάνειας στη διάρκεια του χρόνου και μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα με τον ήλιο. Η αρχαιότερη μέθοδος συντήρησης τροφίμων είναι η αποξήρανση στον ήλιο. Η αποξήρανση γίνεται τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν υπάρχει μεγάλο διάστημα ηλιοφάνειας και λίγες βροχές. Στον ήλιο μπορούμε να στεγνώσουμε: ντομάτες, σύκα, σταφίδες, μανιτάρια, μήλα, αχλάδια, μούρα, πιπεριές, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, κ.α. Ο χώρος μας θα πρέπει να έχει καλό αερισμό.

Μια άλλη διαδεδομένη τεχνική είναι η κονσερβοποίηση σε γυάλινα βάζα. Μπορούμε να κονσερβοποιήσουμε λαχανικά, φρούτα και κρέας. Ένα πολύ σημαντικό σημείο είναι η αποστείρωση του δοχείου που θα χρησιμοποιήσουμε που μπορεί να είναι μεταλλικό ή γυάλινο. Η αποστείρωση γίνεται με βραστό νερό. Αφού αποστειρώσουμε το δοχείο χωρίς να βάλουμε τα χέρια μας μέσα στο βάζο προσθέτουμε τα λαχανικά που θέλουμε να κονσερβοποιήσουμε, προσθέτουμε νερό και κλείνουμε το καπάκι.  

Τοποθετούμε το βάζω σε μια κατσαρόλα με ζεστό νερό όπου σκεπάζει το βάζο και το βράζουμε για 10 – 15 λεπτά. Ανάμεσα στα βάζα βάζουμε μια καθαρή πετσέτα έτσι ώστε να μην χτυπάμε. Για να δούμε αν πέτυχε η κονσερβοποίηση, ελέγχουμε αν έχει βουλιάξει προς τα μέσα το κέντρο των καπακιών στα βάζα και δεν ανεβοκατεβαίνει όταν το πιέζουμε, πράγμα που μας εξασφαλίζει ότι έχει δημιουργηθεί κενό αέρος. Στην αντίθετη περίπτωση, που έχει πάρει αέρα η κονσέρβα μας, θα πρέπει να επαναλάβουμε τη διαδικασία ή να καταναλωθεί άμεσα.  Όταν ανοίξουμε την κονσέρβα  μας είναι καλό να βράσουμε το φαγητό για 5 λεπτά πριν το καταναλώσουμε.

Συντήρηση σε αλκοόλ, είναι μια άλλη τεχνική. Μπορούμε να συντηρήσουμε κυρίως φρούτα εδώ. Με αλκοόλ και ζάχαρη μπορούμε να κάνουμε και τα δικά μας σπιτικά  ηδύποτα, π. χ με κράνα. Πέρνουμε, 2 κιλά κράνα, 1/2 κιλό ζάχαρη και 1 λίτρο τσίπουρο

• Βάζουμε σε μια γυάλα ή βάζο τα κράνα με τη ζάχαρη εναλλάξ. Το τελευταίο στρώμα να είναι ζάχαρη.
• Αφήνουμε τη γυάλα στον ήλιο για 2 μήνες περίπου, ώσπου να λιώσει πολύ καλά η ζάχαρη. Ενδιάμεσα κουνάμε τη γυάλα κατά διαστήματα.
• Προσθέτουμε το τσίπουρο και το αφήνουμε άλλες 15-20 μέρες στον ήλιο.
• Δοκιμάζουμε και προσθέτουμε ανάλογα τα γούστα μας ζάχαρη ή τσίπουρο.
• Φιλτράρουμε και βάζουμε το λικέρ σε μπουκάλια.

Συντήρηση τροφίμων με αλάτι, αυτή είναι μια επίσης παλιά τεχνική. Η πιο γνωστή μας τεχνική είναι να βάλουμε το αλάτι πάνω στα τρόφιμα π.χ ελιές.

Για να κάνουμε μαύρες ελιές σταφιδάτες, θα πάρουμε τις ελιές θα τις βάλουμε μέσα σε ένα κανάβινο τσουβάλι, ή σε καλάθι. Στρώνουμε τις ελιές και σε κάθε στρώσει ρίχνουμε χοντρό αλάτι. Μπορούμε να ρίχνουμε και θρούμπι και ρίγανη στις στρώσεις μας.  Το τσουβάλι μας να πατάει πάνω σε ένα τελάρο που είναι μέσα σε μια λεκάνη για να στραγγίζουν τα υγρά από τις ελιές. Τοποθετούμε το τσουβάλι μας σε δροσερό μέρος. Δυο φορές την ημέρα γυρίζουμε το τσουβάλι μας για να έρχονται οι πάνω κάτω.  Μέσα σε δέκα μέρες οι ελιές μας θα έχουν ζαρώσει. Αν χαράξουμε τις ελιές μας και δούμε ότι έχει σκουρύνει η σάρκα της σημαίνει ότι είναι έτυμες. Τις απλώνουμε πάνω σε ένα πανί για μια μέρα για να στεγνώσουν και τις βάζουμε σε ένα βάζο με λάδι.

Η συντήρηση των τροφών σε ζάχαρη είναι μια πολύ γνωστή επίσης μέθοδος (γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες).

Μαρμελάδα φράουλα

Παίρνουμε ένα κιλό φράουλες και ένα κιλό ζάχαρη (μπορείτε να βάλετε και λιγότερη ζάχαρη) και μισό λεμόνι. Πλένουμε καλά τις φράουλες, τις βάζουμε σε κομμάτια σε μια κατσαρόλα και απλώνουμε από πάνω τη ζάχαρη. Τις αφήνουμε στην κατσαρόλα για μια ώρα και ανακατεύοντας το μίγμα μας κατά διαστήματα.

Μετά βάζουμε την κατσαρόλα μας στη φωτιά από σιγανή ως μέτρια φωτιά. Όταν χρειάζεται ξαφρίζουμε με μια ξύλινη κουτάλα. Δυναμώνουμε για λίγο τη φωτιά μας και ανακατεύουμε. Όταν η μαρμελάδα μας στέκεται στην κουτάλα, έχει μια συμπυκνωμένη μάζα, είναι έτυμη. Προσθέτουμε το χυμό του λεμονιού και βράζουμε για άλλα δυο λεπτά. Σε σύνολο η διαδικασία κρατάει περίπου 25 λεπτά.

Καλή επιτυχία !!!

Πηγή – peliti.gr

Τι είναι ο εμβολιασμός – μπόλιασμα δέντρων ; 

O εμβολιασμός των δέντρων, γνωστό και μπόλιασμα δέντρων, είναι η τέχνη της ένωσης δύο τμημάτων καρποφόρων δέντρων, με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνεται συγκόλληση και να μεγαλώνουν ως ένα καινούργιο, που συνδυάζει χαρακτηριστικά από τα δύο αρχικά δέντρα.

Το εμβόλιο, που θα το ακούσουμε και ως μπόλι, είναι ένα μικρό κομμάτι φλοιού που περιέχει μάτι (οφθαλμό) ή βλαστό ενός δέντρου και που όταν ενωθεί μέσω εμβολιασμού με το καρποφόρο δέντρο που επιλέγουμε, θα αναπτυχθεί και θα δώσει ένα νέο δέντρο. Το καρποφόρο δέντρο που εμβολιάζεται, δηλαδή πάνω στο οποίο συγκολλείται το εμβόλιο, ονομάζεται υποκείμενο και περιλαβάνει τη ρίζα και μέρος του κορμού του καρποφόρου δέντρου.

Η συγκόλληση του εμβολίου της επιθυμητής ποικιλίας με το υποκείμενο επιτυγχάνεται με τη δράση του κάμβιου που είναι μία λεπτή στρώση κυττάρων μεταξύ του εξωτερικού φλοιού και του εσωτερικού ξύλου του δέντρου που βοηθά στην επούλωση των πληγών με την παραγωγή νέου φλοιού και ξύλου.

Γιατί εμβολιάζουμε (μπολιάζουμε) τα καρποφόρα δέντρα;

Με τον εμβολιασμό των καρποφόρων δέντρων δημιουργούμε νέα δέντρα που έχουν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά και ιδιότητες όπως η ανθεκτικότητα σε διάφορα προβληματικά εδάφη, η ανθεκτικότητα σε προσβολές από έντομα και ασθένειες, καθώς και η βελτίωση της παραγωγής τόσο σε ποσοτικό όσο και σε ποιοτικό επίπεδο. Επιπλέον, με τον εμβολιασμό των καρποφόρων δέντρων μπορούμε να αντικαταστήσουμε παλιές μη δημοφιλείς ποικιλίες δέντρων με ποικιλίες που έχουν μεγαλύτερη προτίμηση από τους καταναλωτές και να μπουν γρήγορα σε καρποφορία. 

Η επιτυχία του εμβολιασμού εξαρτάται από αρκετούς παράγοντες όπως η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής από τον εμβολιαστή, καθώς και την επιλογή του κατάλληλου χρόνου του εμβολιασμού, ώστε να υπάρχει κίνηση χυμών στο εσωτερικο του δέντρου και δυνατότητα ανασήκωσης του φλοιού του δέντρου κατά τον εμβολιασμό. 

Τα εμβόλια πρέπει να προέρχονται από υγιή δέντρα που δεν έχουν προσβληθεί από έντομα και ασθένειες και να διαθέτουν καλά ανεπτυγμένους οφθαλμούς. Ο εμβολιασμός είναι μία πολύ χρήσιμη πρακτική, καθώς μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε νέα δέντρα με ποικιλίες που παρουσιάζουν δυσκολίες στον πολλαπλασιασμό με την μέθοδο των μοσχευμάτων.

Τι εργαλεία χρειαζόμαστε για το μπόλιασμα;

Η διαδικασία του εμβολιασμού απαιτεί μεγάλη ακρίβεια για να έχουμε επιτυχία, για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε τα κατάλληλα εργαλεία. Για το μπόλιασμα με ενοφθαλμισμό χρησιμοποιούμε εμβολιαστήρια (ειδικά μαχαίρια για εμβολιασμό) με καμπυλωτή μύτη, ενώ στο άλλο άκρο τους είναι μια μικρή μύτη που χρησιμοποιείται για την ανασήκωση του φλοιού. Για τον εμβολιασμό με εγκεντρισμό, χρειαζόμαστε εμβολιαστήρι με πολύ κοφτερή ευθεία λεπίδα, αρκετά ανθεκτική στο συνεχές ακόνισμα. 

Στη συνέχεια, για το δέσιμο των εμβολίων, ανάλογα τον τύπο του εμβολιασμού, χρειαζόμαστε τη ράφια, το ειδικό χορτάρι δεσίματος, πλαστική ταινία που χρησιμοποιούν οι ηλεκτρολόγοι ή διάφανη πλαστική ταινία που αποσυντίθεται μετά από λίγες εβδομάδες, καθώς και πάστα (μαστίχα) εμβολιασμού για την κάλυψη και επούλωση των πληγών.

Πάμε να δούμε σε βίντεο αναλυτικά πως γίνεται ;

H Fruit Logistica είναι κάθε φορά γεμάτη εκπλήξεις. Περνώντας από το stand της EMCO CAL, είδαμε για πρώτη φορά λευκές φράουλες. Το όνομά τους είναι Florida Pearl. Οι άνθρωποι της εταιρείας μας παρέπεμψαν στον Pawel Dabrowski, τον ιδιοκτήτη της πολωνικής Agronom. Τον κ. Dabrowski τον ξέρουν όλοι οι Έλληνες φραουλοπαραγωγοί με το μικρό του όνομα, Πάβελ, καθώς είναι αυτός που έφερε τις κόκκινες φράουλες Camarosa στην Ελλάδα και τις έκανε best seller διεθνώς. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Dabrowski ψάχνει την επόμενη ποικιλία που θα γίνει παγκόσμιο χιτ:

Θέλουμε να μας πείτε περισσότερα για τις λευκές φράουλες. Είναι νέα ποικιλία;

Είναι ένα νέο brand φράουλας, με το όνομα Florida Pearl. Ανήκει στην εταιρεία EMCO CAL. Εμείς συμφωνήσαμε με την EMCO να έχουμε το δικαίωμα, τη δυνατότητα να φυτέψουμε μισό εκτάριο με αυτές τις φράουλες στην Ελλάδα. Είναι η πρώτη χρονιά φέτος κι εδώ δοκιμάζετε τις πρώτες που συγκομίστηκαν.

ένα νέο brand φράουλας, με το όνομα Florida Pearl

Είστε ικανοποιημένος με τα αποτελέσματα;

Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Μόλις τώρα ξεκίνησε η πρώτη συγκομιδή. Πριν τρεις εβδομάδες. Εδώ έχουμε την πρώτη παρτίδα για να δοκιμάσουν οι επισκέπτες της έκθεσης. Θα δούμε τα τελικά αποτελέσματα από άποψη κλίματος, αποδόσεων κ.λπ. στο τέλος της σεζόν, δηλαδή στο τέλος Μαΐου.

Σίγουρα έχει καλή τιμή στην αγορά και είναι βέβαιο ότι θα πουληθεί, βάσει συμφωνίας με τον παραγωγό.

Ο Pawel Dabrowski, ιδιοκτήτης της πολωνικής Agronom

Σε ποια αγορά θα την πουλάτε;

Στην Πολωνία. Την πουλάμε ως Florida Pearl από την Agronom Berries.

Πόσο πωλείται στα καταστήματα; Φτάνει τα 10 ευρώ το κιλό;

Όχι, αυτό θα ήταν το ιδανικό. Πωλείται από 7 έως 8 ευρώ το κιλό. Στο συμβόλαιό μας αναγράφεται ότι δεν μπορούμε να πουλήσουμε σε τιμή κάτω από το 7 ευρώ/κιλό. Οπότε είμαστε σε αυτό το επίπεδο.

Ποια χώρα είναι καλύτερη για να καλλιεργηθεί αυτή η ποικιλία;

Για μας καλύτερη είναι η Ελλάδα, γιατί ήδη αγοράζουμε κόκκινες φράουλες απευθείας από Έλληνες παραγωγούς, με τους οποίους συνεργαζόμαστε περίπου 20 χρόνια. Επίσης, έχουμε φυτώριο στην Πολωνία και τους πουλάμε το πολλαπλασιαστικό υλικό. Η συνεργασία μας είναι από τη φύτευση μέχρι το τελικό προϊόν. Εμείς φέραμε την Camarosa στην Ελλάδα και τώρα ψάχνουμε την επόμενη ποικιλία που θα έχει αντίστοιχα τόσο μεγάλη επιτυχία. Ήταν νούμερο 1 πριν 7-8 χρόνια. Τότε προμηθεύαμε με φυτά φράουλας το 50% των παραγωγών. Τώρα σχεδόν δεν υπάρχει …

Πιστεύω ότι η Πολωνία είναι το καλύτερο μέρος για να παράγεις πολλαπλασιαστικό υλικό και η Ελλάδα είναι το καλύτερο μέρος για να παράγεις φράουλες. Έχει να κάνει με το κλίμα.

Τώρα με ποιες κόκκινες ποικιλίες δουλεύετε στην Ελλάδα;

Διαθέτουμε την Calderon, τη Felicity, την Arwen και η Camarosa ακόμα καλλιεργείται. Αλλά η νούμερο ένα σήμερα στη διεθνή αγορά είναι η Victory και η νούμερο 2 η Fortuna, οι οποίες δεν είναι δικές μας.

Πηγή – agro24.gr