Λόγω του πληθωρισμού και των καιρικών συνθηκών η τιμή του ελαιόλαδου έχει εκτοξευθεί. Για τους παραγωγούς αυτό αποτελεί μία μεγάλη ευκαιρία – αλλά και μία πρόκληση.

Το φθινόπωρο ξεκινάει μία δύσκολη περίοδος για τα ελαιόδεντρα στην Ισπανία. Οι ελιές μπορούν να αντέξουν τις περιόδους ξηρασίας μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου, όπως και το ξαφνικό ψύχος του Νοεμβρίου. Όταν όμως μεταξύ Οκτωβρίου και Φεβρουαρίου υφίσταται το τράνταγμα για να ρίξει τους καρπούς της και αμέσως μετά κλαδεύεται, «τότε πραγματικά υποφέρει», λέει ο Ρουμπέν Γκόμεζ, ο οποίος επιβλέπει την παραγωγή και τη συγκομιδή στην εταιρεία García de la Cruz. «Μέχρι τώρα τα δέντρα μπορούσαν να ξεκουραστούν μία χρονιά, όμως αυτό πρόκειται πλέον να αλλάξει».

Στις εκτάσεις της εταιρείας στο Τολέδο η συγκομιδή έχει ξεκινήσει ήδη από τις αρχές Οκτωβρίου. Ένα τρακτέρ με τον κατάλληλο εξοπλισμό πιάνει και ταρακουνάει κάθε κορμό, ενώ οι εργαζόμενοι χτυπάνε τα κλαδιά με μακριά κοντάρια.

«Για το δέντρο είναι μία πολύ πιεστική διαδικασία. Γι’ αυτό και το τράνταγμα δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 15 δευτερόλεπτα και τα χτυπήματα στα κλαδιά θα πρέπει να γίνονται προσεκτικά», εξηγεί ο Γκόμεζ. Κάθε δέντρο προσφέρει κατά κανόνα 40 κιλά ελιές.

Οι επιπτώσεις της ξηρασίας

Η πρωτοφανής ξηρασία σε ορισμένες περιοχές της Ισπανίας ζημιώνει σημαντικά τις σοδειές. Η ελιά δεν χρειάζεται πολύ νερό, όταν όμως καρποφορεί τον Μάιο δεν μπορεί να αντέξει υπερβολικούς καύσωνες. Αυτό ακριβώς συνέβη το 2023 – γι’ αυτό και οι τιμές από το καλοκαίρι βρίσκονται στα ύψη.

Η García de la Cruz είναι μεταξύ των ελάχιστων παραγωγών στην Ισπανία που καταφέρνει να εξασφαλίσει τη βέλτιστη δυνατή καρποφορία, βασιζόμενη σε μία ήπια τεχνική συγκομιδής και στη μερική άρδευση. Το 25% της φυτείας αρδεύεται πλέον με τη βοήθεια της τεχνολογίας, με αισθητήρες που αντιλαμβάνονται ακριβώς πότε και για πόσο πρέπει να ποτιστούν τα δέντρα.

Η τιμή του ελαιόλαδου εξαρτάται από την Ισπανία

Η τεχνογνωσία των Ισπανών στις ελαιοκαλλιέργειες και την παραγωγή ελαιόλαδου είναι περιζήτητη σε όλον τον κόσμο. Στη Μέκκα της ελιάς, στη Χαέν, καθορίζονται οι παγκόσμιες τιμές της αγοράς. Τη συγκεκριμένη περίοδο η τιμή των παραγωγών βρίσκεται στα 8 ευρώ ανά λίτρο, ενώ στα καταστήματα ένα μπουκάλι λάδι κοστίζει πλέον 10 ευρώ – η τιμή έχει υπερδιπλασιαστεί συγκριτικά με δύο χρόνια πριν.

«Κι όμως η ζήτηση στην παγκόσμια αγορά παραμένει υψηλή», δηλώνει ο Γκόμεζ, ο οποίος βλέπει στις σημερινές συνθήκες και μία μεγάλη ευκαιρία. Πλέον, οι Ισπανοί έχουν ελαιοκαλλιέργειες με δικά τους είδη ελιάς στις Η.Π.Α., ενώ προμηθεύουν με ελαιόλαδο και την Ιταλία, η οποία θεωρείται ανταγωνίστρια.

Επειδή όμως οι αγοράστριες χώρες επανεξάγουν το μισό περίπου ελαιόλαδο που παίρνουν από την Ισπανία, η τιμή καταλήγει να είναι πολύ υψηλή για τον τελικό καταναλωτή, όπως εξηγεί ο Αντόνιο Κανιαντίγια, πρόεδρος της Cooperativa San Sebastián-Aceites Umbrión. «Γι’ αυτό η Ισπανία θα έπρεπε να ελέγχει η ίδια την αλυσίδα εφοδιασμού της». Επιπλέον, οι Ιταλοί πουλάνε συχνά το ισπανικό λάδι υπό δικά τους εμπορικά σήματα, με αποτέλεσμα οι καταναλωτές παγκοσμίως να νομίζουν ότι αυτοί είναι οι ηγέτες της αγοράς του λαδιού και όχι οι Ισπανοί.

Το ελαιόλαδο γίνεται είδος πολυτελείας

Πάντως υπάρχουν κι άλλα προβλήματα. Οι ισπανικοί γεωργικοί συνεταιρισμοί έχουν συχνά απαρχαιωμένες δομές, ταυτοχρόνως όμως ελέγχουν το 80% της ισπανικής αγοράς. Επίσης, υπάρχουν λίγες γυναίκες στον κλάδο – κάτι στο οποίο η García de la Cruz αποτελεί εξαίρεση, μιας και ιδρύθηκε προ 150 ετών από μία γυναίκα. Σήμερα, η εταιρεία είναι από τους ελάχιστους παραγωγούς που ελέγχει η ίδια την αλυσίδα εφοδιασμού της, καταφέρνοντας έτσι να μεγιστοποιεί το κέρδος της, αλλά και να εξασφαλίζει πιο ανταγωνιστικές τιμές στα προϊόντα.

Η εταιρεία εξάγει σχεδόν ολόκληρη την παραγωγή της στην Ιαπωνία και τις Η.Π.Α. Εκεί τα μπουκάλια με ελαιόλαδο πωλούνταν για χρόνια σε διπλάσια τιμή συγκριτικά με την εγχώρια. Στην Ισπανία όμως τα διαρθρωτικά προβλήματα της εγχώριας αγοράς ελιάς και οι ζημιές στις σοδειές έχουν συμβάλει στην αύξηση του πληθωρισμού, που την τελευταία διετία πλήττει διαρκώς περισσότερο την ισπανική αλυσίδα τροφίμων.

Ακόμη και στην Ισπανία το ελαιόλαδο έχει γίνει πλέον προϊόν πολυτελείας. Σύμφωνα με μελέτη του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, οι τιμές για τα βασικά τρόφιμα στην Ισπανία αυξήθηκαν πέρυσι κατά 15,7% και φέτος η ακρίβεια παραμένει περίπου στα ίδια επίπεδα. Ως αποτέλεσμα οι Ισπανοί αλλάζουν τις συνήθειές τους. «Η εθνική κατανάλωση ελαιόλαδου μειώθηκε φέτος κατά 38%», εκτιμά ο Κανιαντίγια.

Ο Ραφέλ Παμπιγιόν, οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο San Pablo CEU της Μαδρίτης, είναι πεπεισμένος πως η αύξηση των τιμών έχει να κάνει και με την κερδοσκοπία: «Είναι γεγονός ότι το ελαιόλαδο στη Γαλλία και την Πορτογαλία είναι φθηνότερο».

Εν αντιθέσει με τη Γερμανία, το ελαιόλαδο δεν είναι προϊόν πολυτελείας στην Ισπανία, αλλά συγκαταλέγεται μεταξύ των βασικών τροφίμων. Γι’ αυτό και ορισμένες αλυσίδες σούπερ-μάρκετ εισάγουν φθηνότερο ελαιόλαδο από την Πορτογαλία, για να μειώσουν την πίεση στις τιμές. Όπως τονίζει ο Παμπιγιόν, αυτό μπορούν να το κάνουν επειδή έχουν ήδη διαμορφώσει δίκτυα διανομής στην Πορτογαλία. «Οι αλυσίδες εφοδιασμού δεν μπορούν απλώς να αλλάξουν, το κόστος είναι πολύ υψηλό». Ο ίδιος δεν πιστεύει πως το 2024 θα υποχωρήσουν οι τιμές των γεωργικών προϊόντων στην Ισπανία – λόγω και των κλιματικών προοπτικών.

Υπάρχει λύση στην ξηρασία;

Λόγω της ξηρασίας οι ελαιοκαλλιέργειες υποφέρουν από την έλλειψη νερού. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας όμως η Ισπανία ενδέχεται να μην αναγκαστεί να μειώσει την παραγωγή της.

Μάλιστα, ο Ενρίκε Γκαρσία-Τενόριο πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Είναι αυτός που κατοχύρωσε την ονομασία προέλευσης D.O. για το ελαιόλαδο από την περιοχή “Monte de Toledo” και πιστεύει πως η παραγωγή ελαιόλαδου πρέπει να γίνει πιο ευέλικτη: «Δεν υπάρχει παντού στην Ισπανία έλλειψη νερού. Εμείς εδώ στο Τολέδο δεν έχουμε υποφέρει τόσο όσο οι άλλοι καλλιεργητές στη Χαέν». Ο ίδιος υπολογίζει ότι η αγορά θα ανακάμψει το 2025 και μαζί με αυτήν και η τιμή του ελαιόλαδου. Θα στοιχημάτιζε μάλιστα πως η τιμή του λίτρου θα έπεφτε και πάλι στα 3 με 4 ευρώ.

Πηγή hellasjournal.com

Παρακάτω ακολουθούν τρεις (3) εύκολοι τρόποι, για να διαπιστώσει κανείς, εάν το ελαιόλαδο είναι νοθευμένο

Ειδικότερα, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Realfm 97,8, ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ορμύλιας Χαλκιδικής, Χρήστος Τσιπέλης, ανέφερε: “το ελαιόλαδο έχει την ιδιότητα να ομογενοποιείται όταν αναμειγνύεται με σπορέλαιο. Δηλαδή. οπτικά και γευστικά δεν μπορεί να καταλάβει κάποιος τη διαφορά, εάν είναι νοθευμένο ακόμη και στο 50%“.

#   Ο πιο απλός τρόπος είναι να βάλουμε σε ένα ποτήρι – όχι γυάλινο κατά προτίμηση- το ελαιόλαδο που αγοράσαμε και να το βάλουμε στο ψυγείο. Αν αυτό το ελαιόλαδο είναι έστω και 5% νοθευμένο, δεν θα παγώσει. Το καθαρό ελαιόλαδο παγώνει στο ψυγείο.

#   Ένας δεύτερος τρόπος είναι να ελέγξει κάποιος τον κωδικό του συσκευαστηρίου. Εδώ και κάποια χρόνια για να καταπολεμηθεί η νοθεία κάθε συσκευαστήριο νόμιμου ελαιολάδου έχει έναν κωδικό. Αυτός ξεκινάει από EL και ακολουθεί ο αριθμός. Αν πληκτρολογήσει κάποιος τον κωδικό στην Google βγάζει αμέσως σε ποιο συσκευαστήριο συσκευάστηκε το λάδι. Δεν μπορεί λοιπόν ένα λάδι που πωλείται στον Έβρο, να συσκευάστηκε στην Κρήτη, να έκανε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι. Οπότε από εκεί που συσκευάστηκε το λάδι θα πρέπει να υπάρχει ο κατάλληλος κωδικός και αυτός να συμπίπτει όσο γίνεται και με τις αποστάσεις.

#   Τέλος, υπάρχει και ένα κόλπο ελέγχου του ελαιολάδου που έκαναν οι παλαιότεροι, με το καντήλι. ”Αν κάποιος γεμίσει ένα ποτηράκι ελαιόλαδο και καεί όλο το λάδι, αυτό σημαίνει ότι είναι πεντακάθαρο“, ανέφερε ο ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Ορμύλιας Χαλκιδικής.

Ο κ. Τσιπέλης είπε ακόμη ότι “πολλοί φέρνουν μια παλετοδεξαμενή ενός τόνου από την Βουλγαρία. Αυτή κοστίζει 850 ευρώ δηλ. 50 ευρώ είναι το κόστος της δεξαμενής, άρα το λάδι κοστίζει 0,80 ευρώ το λίτρο. Υπάρχει ένα ποσοστό κέρδους τεράστιο“. Στην παλετοδεξαμενή βάζουν μέσα το σπορέλαιο, γίνεται μια ανάμειξη “καλή” και έχει βγει ένα… καλό αποτέλεσμα για τους επιτήδειους. Λόγω της νοθείας που κάνουν, ρίχνουν και την τιμή για να πείσουν τους καταναλωτές να αγοράσουν το λάδι τους“.

Πηγή – thetoc.gr

ΝΕΟ πρόγραμμα για ενίσχυση ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ στα πλαίσια της δράσης eco-schemes με τίτλο «Δασολιβαδικά οικοσυστήματα» με ύψος ενίσχυσης 10 ευρώ το στρέμμα,

Η δράση συνίσταται στη βελτίωση των υφιστάμενων δασολιβαδικών συστημάτων. Το πεδίο εφαρμογής της παρέμβασης είναι συστήματα μερικώς δασοσκεπών βοσκότοπων που συνδυάζουν εκτάσεις βοσκοτόπων με κάλυψη δένδρων μέχρι 40% και υποόροφο με ποώδη, θαμνώδη ή ξυλώδη βλάστηση, όπως αυτές αποτυπώνονται στο γεωχωρικό περιβάλλον της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης, σε περιοχές που είναι χαρακτηρισμένες ως ορεινές, με βάση ευρωπαϊκή οδηγία ή σε ημιορεινές περιοχές, με βάση τον σχετικό χαρακτηρισμό της ΕΛΣΤΑΤ.

Επίσης, η δράση συνίσταται στη συστηματική φροντίδα/καθαρισμό των δένδρων του δασολιβαδικού συστήματος.

Να σημειωθεί ότι με βάση τροποποιητική απόφαση, η νέα δράση περιλαμβάνει και τις δηλώσεις ΟΣΔΕ 2023.

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ανέρχεται στα 100 €/εκτάριο (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.5-1).

Η πληρωμή θεωρείται ενίσχυση πρόσθετη της βασικής ενίσχυσης, λόγω των σημαντικών οικοσυστημικών υπηρεσιών που παρέχονται. Σε κάθε περίπτωση εκτός των λοιπών όρων στήριξης για την καταβολή της ενίσχυσης πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης. Ειδικά για την παρέμβαση 31.5-Β στην οποία οι ενισχύσεις λαμβάνονται ως πρόσθετες της βασικής εισοδηματικής στήριξης, ο δικαιούχος ενεργός γεωργός θα πρέπει να λαμβάνει βασική εισοδηματική στήριξη για τη βιωσιμότητα της παρέμβασης Π1-21, για το σύνολο ή μέρος των επιλέξιμων εκταρίων του για το σχετικό οικολογικό σχήμα.

Yποxρεωτικές απαιτήσεις

Στις υποχρεωτικές απαιτήσεις περιλαμβάνεται η τήρηση του προτύπου για την Καλή Γεωργική και Περιβαλλοντική Κατάσταση (ΚΓΠΚ) 8, όπως αυτό καθορίζεται στην υπουργική απόφαση για την εφαρμογή του καθεστώτος της αιρεσιμότητας και ειδικότερα:

α) της δεύτερης απαίτησης του ΚΓΠΚ 8 περί διατήρησης των στοιχείων του τοπίου,

β) της τρίτης απαίτησης του προτύπου ΚΓΠΚ 8 περί απαγόρευσης της κοπής φυτοφρακτών και δένδρων κατά την περίοδο αναπαραγωγής των πτηνών μεταξύ 1ης Μαρτίου και 30ης Ιουνίου,

γ) της τέταρτης απαίτησης του προτύπου ΚΓΠΚ 8 περί λήψης μέτρων για την αποφυγή χωροκατακτητικών φυτικών ειδών.

Δεσμεύσεις γεωργών

–  Οι γεωργοί υποχρεούνται να προβαίνουν στη συστηματική φροντίδα και καθαρισμό των δένδρων του δασολιβαδικού συστήματος.

–  Η κάλυψη των δένδρων κυμαίνεται από 1% έως και 40% και ελέγχεται σε επίπεδο βοσκοτόπου.

–  Η ελάχιστη βοσκοφόρτωση στους επιλέξιμους βοσκοτόπους, ορίζεται σε 0,2 ΜΜΖ/ εκτάριο.

Πηγή – in.gr

Η διαφυλλική λίπανση , όπως γνωρίζουν καλά οι ελαιοπαραγωγοί, δεν αντικαθιστά τη λίπανση του εδάφους, αλλά τη συμπληρώνει, με το διπλό πλεονέκτημα της μείωσης των δόσεων που πρέπει να χρησιμοποιούνται και της άμεσης κάλυψης των αναγκών του φυτού. 

Ο στόλος των εν λειτουργία ελκυστήρων στη χώρα μας υπολογίζεται σε 160.000, με ποσοστό άνω του 50% αυτών να μετρά μέχρι και 40 χρόνια, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΕΑΜ

Σειρά επιμορφωτικών ημερίδων, με στόχο να αφυπνίσουν ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους του πρωτογενούς τομέα για την αναγκαιότητα των νέων τεχνολογιών στη χρήση των γεωργικών μηχανημάτων, αλλά και τη σημασία του ελέγχου, της προληπτικής συντήρησης και της ασφαλούς χρήσης αυτών, αναδεικνύοντας τα πολλαπλά οφέλη της υιοθέτησής τους θα πραγματοποιήσει, ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Μηχανημάτων (ΣΕΑΜ) και ο ΕΛΓΟ – Δήμητρα.

Ο στόλος των εν λειτουργία ελκυστήρων στη χώρα μας υπολογίζεται σε 160.000, με ποσοστό άνω του 50% αυτών να μετρά μέχρι και 40 χρόνια, όπως επισήμανε, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ, σημειώνοντας ότι η μέση ηλικία τους διαμορφώνεται στα 25-27 έτη, τη στιγμή που η αντίστοιχη στην ΕΕ είναι τα 15 έτη.

«Αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των γεωργικών εκμεταλλεύσεων στην Ελλάδα, ουσιαστικά αντιστοιχεί μισός ελκυστήρας ανά γεωργική εκμετάλλευση, όταν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες φτάνει μέχρι και ενάμισης» ανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ διευκρινίζοντας ότι στα προαναφερόμενα νούμερα συμπεριλαμβάνονται και οι αγρότες που καλλιεργούν ώς και δέκα στρέμματα.

«Η πολιτεία και όλοι όσοι απασχολούνται στον πρωτογενή τομέα, αλλά κι αυτοί που θα έρθουν αύριο και μεθαύριο, πρέπει να καταλάβουν ότι για να έχει μέλλον ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας και να είναι ανταγωνιστικός, η χρήση και υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών είναι μονόδρομος» σημείωσε.

Στο πλαίσιο αυτό, ερωτηθείς για τις πωλήσεις του ΣΕΑΜ το τρέχον έτος συγκριτικά με το 2022, εκτίμησε ότι η φετινή χρονιά εξελίσσεται μέτρια, εκπλήσσοντας μάλιστα τους ανθρώπους του συνδέσμου που την ανάμεναν «πραγματικά άσχημη».

Έτσι, οι φετινές πωλήσεις αναμένεται να σημειώσουν κάμψη έως και 10% συγκριτικά με πέρυσι και να διαμορφωθούν σε 1.650 από 1.880 το 2022, προσθέτοντας ότι «το 2024 περιμένουμε να πάμε λίγο καλύτερα, δεδομένου ότι θα έχουμε υλοποιήσεις των σχεδίων βελτίωσης, με την έγκριση να αναμένεται έως τέλος του τρέχοντος έτους». Γενικά, όπως τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΑΜ, οι προοπτικές μεσομακροπρόθεσμα είναι καλές για τον κλάδο «γιατί υπάρχουν πολύ μεγάλες ανάγκες στον πρωτογενή τομέα σε επίπεδο εκμηχάνισης».

Πάντως, όπως επισήμανε ο ίδιος, για ποιότητα ζωής και περισσότερο προσωπικό χρόνο, μεγαλύτερες αποδόσεις ανά στρέμμα κι έτσι καλύτερο μεροκάματο για την τσέπη- και όλα αυτά με την άσκηση των εργασιών στον πρωτογενή τομέα να γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον και την προστασία του εδάφους, «η χρήση και υιοθέτηση των νέων τεχνολογιών στον κλάδο είναι απολύτως αναγκαία».

με πληροφορίες  Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Μπορεί άραγε ένα παραδοσιακό επάγγελμα όπως αυτό του κτηνοτρόφου να συνδεθεί… με τις νέες τεχνολογίες; Η απάντηση είναι ναι. Ο Ian Pullen από το Ηνωμένο Βασίλειο είναι κτηνοτρόφος. Ξεκίνησε να ανεβάζει βίντεο σχετικά με τις καθημερινές δραστηριότητές του στο YouTube το 2018. Σήμερα το κανάλι του, Farmer P, έχει 40.000+ συνδρομητές.

Το αποτέλεσμα; Βγάζει περισσότερα χρήματα από το YouTube παρά από τα ζώα του.

«Πριν δυόμιση χρόνια πήρα ένα μήνυμα από την Google που έλεγε ότι μόλις σας πληρώσαμε £47. Από που ήρθαν αυτά αναρωτήθηκα. Η επόμενη πληρωμή ήταν £80 και έπειτα £300. Τώρα βγάζω περισσότερα από του YouTube παρά από τα 40 ζώα μου… ποιος να το έλεγε;» εξηγεί ο ίδιος.

Με τα χρήματα που κέρδισε από το YouTube αγόρασε καινούριο στάβλο και επένδυσε σε εξοπλισμό κάμερας, καθώς και σε ένα drone για εναέρια πλάνα.

«Είναι αρκετά αβέβαιοι καιροί για τους αγρότες και θα είναι και στο μέλλον. Αν μπορούν να βγάλουν χρήματα από το vlogging ενώ ταυτόχρονα εκπαιδεύουν το κοινό για τις δραστηριότητές τους και τη σημασία της παραγωγής τροφής και της προστασίας του περιβάλλοντος, τόσο το καλύτερο» τονίζει.

Πηγή – itspossible.gr

Απαιτείται η διενέργεια ψεκασμών με χαλκούχα σκευάσματα για το κυκλοκόνιο και την καρκίνωση μετά το πέρας της συγκομιδής στους ελαιώνες καθώς επικρατούν συνθήκες υψηλής σχετικής υγρασίας και έντονων βροχοπτώσεων με τις θερμοκρασίες να διατηρούνται σε μέτρια επίπεδα

Διπλοί ψεκασμοί για το κυκλοκόνιο

Η γνωστή μυκητολογική ασθένεια, κυκλοκόνιο (Spilocaea oleagina), ενδημεί στην περιοχή́ μας και εμφανίζεται κυρίως στα φύλλα των ελαιόδεντρων σχηματίζοντας χαρακτηριστικές καστανές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια, γνωστές και ως <<μάτια παγωνιού>>. Προκαλεί επίσης, φυλλόπτωση, μειωμένη καρποφορία και κατ’ επέκταση εξασθένιση των δέντρων.

Λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα χρονική περίοδο, όπου έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η συγκομιδή του ελαιόκαρπου, σύσταση προς τους παραγωγούς, η διενέργεια ψεκασμού με κατάλληλο φυτοπροστατευτικό προϊόν ή με χαλκούχο σκεύασμα για την καταπολέμηση του μύκητα. Τονίζουν πως παρόλο που τα συμπτώματα δεν είναι ακόμα διακριτά, αυτό δεν αναιρεί την ύπαρξη του μύκητα και την δυνατότητά του να προσβάλλει άμεσα τα δέντρα. Οι ελαιώνες που μένουν αψέκαστοι ή δεν τυγχάνουν ιδιαίτερα εντατικής καλλιέργειας καθώς και εκείνοι εντός οικοπέδων ή αυλών και κήπων, πολλές φορές εξελίσσονται σε εστίες από όπου ο μύκητας εξαπλώνεται και διαδίδεται ευρύτερα στις επιμέρους περιοχές.

Τούτων δοθέντων, οι ελαιοπαραγωγοί θα πρέπει να προβούν στον ψεκασμό των ελαιώνων τους και ιδιαίτερα εκείνων, στους οποίους λόγω του γεωμορφολογικού ανάγλυφου, επικρατούν υψηλές τιμές σχετικής υγρασίας σε συνδυασμό με θερμοκρασίες που είναι ευνοϊκές για την ανάπτυξη της ασθένειας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ειδικοί προτείνουν την υλοποίηση δύο ψεκασμών με την μεσολάβηση ενός περίπου μήνα. Η διενέργεια ψεκασμών είναι επίσης, απαραίτητη και σε ελαιώνες που δεν έφεραν σημαντικό φορτίο ηρτημένης εσοδείας κατά την φετινή χρονιά.    

Αξίζει να σημειωθεί, πως η γενικευμένη προσβολή από κυκλοκόνιο μπορεί να επιδράσει καθοριστικά στην καρποφορία των ελαιόδεντρων για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική άποψη των γεωπόνων καθώς και το ιστορικό κάθε ελαιώνα.  

Προσοχή στις καλλιεργητικές εργασίες και απολυμάνσεις πληγών για την καρκίνωση

Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να παρέχεται στην καταπολέμηση του κυκλοκονίου και στις περιπτώσεις των ελαιώνων όπου υφίσταται η ασθένεια της καρκίνωσης. Η καρκίνωση οφείλεται στο βακτήριο (Pseudomonas syringae pv. savastanoi) το οποίο προσβάλλει τα πληγωμένα δέντρα μέσα από πληγές που προκαλούνται από καλλιεργητικές εργασίες ή δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι η δημιουργία όγκων στα κλαδιά, στον κορμό και στις ρίζες. Ο χαλκός συμβάλλει στον περιορισμό της διάδοσης του βακτηρίου.  

Στις περιπτώσεις ελαιώνων με τέτοια προσβολή, ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να παρέχεται στο κλάδεμα όπου καλό θα ήταν να πραγματοποιείται με ξηρό καιρό και τα κλαδευτικά εργαλεία να απολυμαίνονται. Παράλληλα, είναι αναγκαία η απολύμανση των τομών και ευρύτερα των πληγών με πυκνό διάλυμα χαλκούχου σκευάσματος ή με αλοιφές επικάλυψης. Η τυχόν ύπαρξη προσβολής σε ελαιώνες επιβάλλει ακόμη πιο επισταμένη προσοχή στην υλοποίηση του ψεκασμού με χαλκούχα σκευάσματα, ασχέτως του φορτίου ηρτημένης εσοδείας που έφερε ο συγκεκριμένος ελαιώνας, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω

Ξεκίνησε το δικό της brand πριν από περίπου 6 χρόνια. Από τότε πολλά έχουν μεσολαβήσει: Οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμοι, πλημμύρες, πυρκαγιές κ.α. Η Ευαγγελία Σωτηροπούλου είναι ακόμα εδώ και ο Oinosporos έχει αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο, φτάνοντας έως την Αυστρία. Το brand περιλαμβάνει από σαπούνια μέχρι κρέμες ενυδάτωσης. Και όλα έχουν σαν βάση -όσο κι αν μοιάζει απίστευτο- τα κουκούτσια των σταφυλιών.

Σήμερα η ίδια μιλά στο It’s Possible

Ξεκινήσατε το brand σας το 2018. Τι θυμάστε από εκείνες τις πρώτες ημέρες λειτουργίας; Πως ήταν τα προϊόντα, ο χώρος σας, οι σκέψεις σας;

Θυμάμαι σίγουρα την χαρά της παραγωγής, την χαρά της έρευνας, και φυσικά υπήρχε ενθουσιασμός. Νομίζω αυτό είναι το βασικό κομμάτι σε ένα τέτοιο ξεκίνημα: Ο ενθουσιασμός και η ανάγκη να δεις πως θα είναι στην πράξη αυτό που έχεις σκεφτεί. Μία διαδικασία που φυσικά έχει πολύ ενδιαφέρον. Κάνεις πειραματισμούς, τροποποιήσεις και βλέπεις τις ανάγκες που υπάρχουν.

Υπήρχε άγχος για την είσοδο σε ένα … άγνωστο μονοπάτι;

Νομίζω ότι η ανάγκη μου για κάτι δημιουργικό και η προσμονή μου για να δω την ιδέα μου να πραγματοποιείται, ήταν πάνω από όλα τα υπόλοιπα σε εκείνη την φάση. Σαφώς υπήρχε ένα άγχος, αλλά νομίζω ότι το άγχος είναι κάτι που δεν φεύγει ποτέ από έναν επιχειρηματία.

Μετά από περίπου 6 χρόνια, πολλά έχουν συμβεί. Οικονομική κρίση, πανδημία, πόλεμοι, πλημμύρες, πυρκαγιές κ.α. Τελικά τι πρέπει να κάνει κάποιος για να επιβιώσει επιχειρηματικά μέσα σε ένα τέτοιο απρόβλεπτο περιβάλλον;

Το κομμάτι της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας νομίζω είναι αυτό που πρέπει να μας μείνει, μετά από όλα αυτά. Είναι σημαντικό να προσαρμόζεσαι στις ανάγκες της κάθε εποχής. Τα τελευταία χρόνια βέβαια ζήσαμε … πολλές διαφορετικές εποχές.

Πρέπει πάντα να βλέπεις μπροστά και να αλλάζεις το πως δουλεύεις. Για παράδειγμα, όταν μας είπαν ξαφνικά ότι πάμε σε lockdown, αυτό ήταν κάτι που δεν το είχαμε ξανά ζήσει. Εμείς στο brand είδαμε τα νέα δεδομένα και προσπαθήσαμε να προσαρμοστούμε. Εστιάσαμε, για παράδειγμα, στα ψηφιακά κανάλια για να συνεχίσουμε να κάνουμε πωλήσεις. Βεβαίως αυτή η μετάβαση χρειάστηκε τον χρόνο της. Και ο κόσμος δηλαδή χρειαζόταν χρόνο για να καταλάβει πως θα λειτουργούν όλα και να αλλάξει τις συνήθειες του.

 Ξεκινήσατε μάλιστα μόνη σας την επιχείρηση σας. Πως ήταν αυτό και τι συμβουλές θα δίνατε σε κάποιον/α που σκέφτεται να ξεκινήσει μόνος/η αλλά διστάζει;

Σε κάποιους μπορεί να φαίνεται κάπως τρομακτικό. Αλλά η ανάγκη σου να φτιάξεις κάτι που σου αρέσει και κάτι που εσύ έχεις σκεφτεί, καλύπτει όλα τα υπόλοιπα. Εγώ θα έλεγα ότι όποιος έχει μια ιδέα, πρέπει να την δοκιμάζει. Αυτό έχει σημασία. Να προχωράς και να δοκιμάζεις. Και στο τέλος να παίρνεις μία απάντηση για το αν τελικά άξιζε τον κόπο ή όχι.

Εμένα θυμάμαι στο ξεκίνημα με είχαν δυσκολέψει τα γραφειοκρατικά κομμάτια. Αλλά νομίζω και σε αυτό γίνεται σιγά – σιγά μία πρόοδος. Βλέπουμε μία ψηφιοποίηση.

Και σίγουρα όταν ξεκινάς μόνος, υπάρχει και η προσωπική έρευνα που πρέπει να κάνεις. Για διάφορα πράγματα που πριν σου ήταν άγνωστα.

Για κάποιον που δεν γνωρίζει, σήμερα τι περιλαμβάνει το brand σας;

Περιλαμβάνει μία ολοκληρωμένη σειρά περιποίησης, με βάση το λάδι που βγαίνει από το κουκούτσι του σταφυλιού. Στο brand θα βρει κάποιος διάφορα προϊόντα, όπως λάδια, κρέμες και σαπούνια που ήταν και το πρώτο προϊόν μας. Επίσης έχουμε αρωματικά χώρου που σε παραπέμπουν σε αρώματα κρασιού. Και κεριά.

Μπορείτε εύκολα να βρείτε τα προϊόντα μας στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα και να κάνετε τις παραγγελίες σας. Έχουμε και κάποιους συνεργάτες που διαθέτουν καταστήματα ή οινοποιία και πουλάνε τα προϊόντα μας.

Παράλληλα έχουμε και το κομμάτι του κρασιού. Κάνουμε εκπαιδεύσεις πάνω στο κρασί και γευσιγνωσίες. Γίνονται στο χώρο μας σε μικρά γκρουπ.

Κινείστε σε ένα πεδίο με έντονο ανταγωνισμό, μεγάλες εταιρίες και Ομίλους. Πως έχετε καταφέρει να διαφοροποιηθείτε; Τι διαφορετικό έχουν τα προϊόντα σας;

Η βασική διαφοροποίηση είναι το βασικό συστατικό μας, το γιγαρτέλαιο ή σταφυλέλαιο. Αυτός ήταν ο βασικός άξονας στον οποίο στήθηκε όλη η ιδέα. Πρόκειται για ένα έλαιο ιδιαίτερα ευεργετικό για την επιδερμίδα μας. Το κομμάτι της φυσικότητας σαφώς υπάρχει. Όπως και τα κομμάτια της έρευνας και του εργαστηρίου. Υπάρχει και αδειοδότηση από τον ΕΟΦ.

Σε ότι αφορά τους μεγάλους Ομίλους, ο καθένας έχει το κοινό του. Δεν είμαστε δηλαδή άμεσα ανταγωνιστές δηλαδή.

Όταν ξεκινάς ένα brand από το μηδέν, πως μπορείς να το κάνεις γνωστό στο κοινό;

Εμάς μας βοήθησαν αρχικά τα βραβεία που πήραμε. Αυτά μας έφεραν μεγάλη δημοσιότητα. Ήταν κάτι που μας βοήθησε στα πρώτα βήματα.

Από εκεί και πέρα σταδιακά με κάποιες εκθέσεις που συμμετείχαμε, γίναμε πιο γνωστοί. Είναι σημαντικό να έχεις στοχευμένη παρουσία στα μέρη που θα είναι άνθρωποι που πιστεύεις ότι θα σε επιλέξουν. Και σαφώς η επικοινωνία με τον κόσμο είναι κάτι πολύ σημαντικό.

Μετά από όλη αυτή τη διαδρομή, ποια είναι τα επόμενα βήματα και τι άλλο θα θέλατε να πετύχετε;

Είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί ήδη έχουμε ξεκινήσει συνεργασία με την Αυστρία και εξάγονται εκεί τα προϊόντα μας. Μέσω συνεργατών με τους οποίους έχουμε κάνει συμφωνίες. Στόχος μας είναι να επεκταθούμε και σε άλλες χώρες. Χτίζοντας μάλιστα και το κομμάτι της λιανικής.

Πηγή – itspossible.gr

Εάν ο δρόμος σας βγάλει ποτέ στο Haverfordwest στο Pembrokeshire της Ουαλίας, ίσως δοκιμάσετε λίγη βότκα από πρόβειο γάλα.

«Φτιάχνεις τη βότκα σου από… πρόβειο γάλα;» ρώτησε ο δημοσιογράφος του BBC, Neil Prior. Ο βραβευμένος νεαρός αγρότης Μπριν Πέρι χρησιμοποιεί μια καινοτόμο μέθοδο ανακύκλωσης του υπολείμματος ορού γάλακτος από την τυροκομία του για να πάρει το απόσταγμα.

Η αρχή είναι παρόμοια με το milk stout, εξηγεί. Τα σάκχαρα του ορού γάλακτος ζυμώνονται για να παραχθεί ένα είδος μπύρας, το οποίο στη συνέχεια γίνεται απόσταξη για να παραχθεί η τελική βότκα.

«Στην πραγματικότητα είναι αρκετά παρόμοιο με μια κανονική βότκα, αλλά πιο απαλή -κάτι που μπορείς να απολαύσεις με λίγο stilton και σταφύλια», αναφέρει.

photo/ Facebook @Ewenique Spirits

Όπως λέει στο BBC, η ιδέα του ήρθε μετά τον πόνο που ένιωσε, όταν έριχνε ποσότητες ορού γάλακτος στα σκουπίδια. «Περιβαλλοντικά, οικονομικά, ηθικά, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για τη σπατάλη οποιουδήποτε αγροτικού υποπροϊόντος αυτές τις μέρες», δηλώνει.

«Από την ίδρυσή μας, φτιάχναμε πέντε διαφορετικές ποικιλίες τυριού από πρόβειου γάλακτος, αλλά καθημερινά πετάγαμε τα μισά από ό,τι μαζεύαμε», προσθέτει.

Μια μυστική διαδικασία

Εάν αναρωτιέστε πώς γίνεται η διαδικασία, ο Μπριν δεν αποκαλύπτει στο BBC. «Η ακριβής διαδικασία είναι ένα επτασφράγιστο μυστικό – μετά από όλη την προσπάθεια που καταβάλλαμε σε αυτήν, δεν πρόκειται να πούμε σε όλους πώς έγινε», τονίζει.

«Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούμε ολλανδικά πρόβατα επειδή έχουν τις καλύτερες αποδόσεις γάλακτος, αλλά προσπαθούμε να τα διασταυρώσουμε με γηγενή πρόβατα της Ουαλίας των οποίων τα πόδια είναι πιο σκληρά για τις λόφους μας».

Ο Μπριν υποστηρίζει ότι πήρε την ιδέα από κάποιον στη Νέα Ζηλανδία, τονίζοντας ότι όταν άρχισε τη σχετική έρευνα κανένας δεν ασχολούνταν με αυτό στην Ευρώπη.

«Πήρα την ιδέα από κάποιον στη Νέα Ζηλανδία, ο οποίος νομίζω ότι ήταν ο πρώτος στον κόσμο εκείνη την εποχή. Όταν άρχισα να το ερευνώ, κανείς στην Ευρώπη δεν έκανε το ίδιο πράγμα, αν και μια άλλη εταιρεία τελικά μας κέρδισε. Παρόλα αυτά, είμαστε ακόμα αρκετά εξειδικευμένοι», αναφέρει.

Βέβαια, ο δημοσιογράφος του BBC, σχολιάζει ότι η ιδέα της αλκοόλης από πρόβειο γάλα προβλήθηκε στο The Archers όταν ο κατασκευαστής τζιν Toby Fairbrother προσπάθησε να προμηθευτεί τον απορριπτόμενο ορό γάλακτος για να φτιάξει τζιν γάλακτος.

Πηγή – lifo.gr