Στις καλλιέργειές τους πρωταγωνιστούσαν το σιτάρι και ο ηλιόσπορος, αλλά αποφάσισαν πριν από έξι χρόνια με τον πατέρα του, Κώστα, να δοκιμάσουν το σουσάμι. Έσπειραν 2,5 στρέμματα από παραδοσιακή ποικιλία. «Το θερίσαμε, το ψήσαμε και σε αρχικό στάδιο φτιάξαμε ταχίνι στο μίξερ», μεταφέρει ο Σταμάτης Τσίρνας από το Ελληνοχώρι Διδυμοτείχου.

Έμειναν ικανοποιημένοι από την ποιότητα και την παραγωγή και διαπίστωσαν πως την ίδια γνώμη είχαν και όσοι το δοκίμασαν. Δημιούργησαν εργαστήριο, έφτιαξαν έναν ξυλόφουρνο, ένα πλυντήριο, αγόρασαν από το Χονγκ Κονγκ πετρόμυλο που φτιάχνει ταχίνι και ένα τριόρι που καθαρίζει τους ξένους σπόρους από το σουσάμι και την επόμενη χρονιά επέκτειναν την παραγωγή.

«Σπείραμε 60 στρέμματα και στη συνέχεια προχωρήσαμε τις διαδικασίες έκδοσης άδειας οικοτεχνίας, που χρειάστηκαν δύο χρόνια. Βγήκαμε στις λαϊκές αγορές και σαν πλανόδιοι έμποροι σε χωριά της περιοχής μας. Τοποθετήσαμε τα προϊόντα μας σε τοπικά καταστήματα και σούπερ μάρκετ, στο Διδυμότειχο και στην Αλεξανδρούπολη.

Στη συνέχεια προστέθηκαν η Αθήνα και το εξωτερικό», περιγράφει ο Σταμάτης, αποφασισμένος να επεκτείνει την οικογενειακή επιχείρηση και να εισάγει στο επάγγελμα και τον μικρότερο αδελφό του. Τα προϊόντα Ελληνοχωρίου προωθούνται σε τοπικά μάρκετ και σε καταστήματα delicatessen σε Ελλάδα, Γερμανία και Ελβετία.

Εν αρχή ην … το ταχίνι

Το σουσάμι άνοιξε τον κύκλο της μεταποίησης με την παρασκευή ταχινιού και η θερμή ανταπόκριση που συνάντησαν ενεργοποίησε την οικογένεια Τσίρνα. Αποφάσισαν να εμπλουτίσουν τις καλλιέργειες και τις ετικέτες των μεταποιημένων προϊόντων.

«Σπείραμε φιστίκι αραχίδα και παράγουμε φιστικοβούτυρο. Δημιουργήσαμε εργαστήρι για τραχανά και φτιάχνουμε κόκκινο ξινό, κόκκινο ξινό καυτερό και γαλατένιο. Ο τραχανάς βασίζεται σε ντόπια παραδοσιακή συνταγή», αναφέρει ο Σταμάτης, προσθέτοντας ότι δημιούργησαν και μια μεγάλη ποικιλία από χυλοπίτες με γεύσεις.

Τα τελευταία δύο χρόνια παρασκευάζουν χειροποίητο κουσκούσι στη σκάφη, με τον παλιό παραδοσιακό τρόπο.

Το σουσάμι άνοιξε τον κύκλο της μεταποίησης με την παρασκευή ταχινιού (photo/ypaithros.gr)

Από τη μία έπλεξαν μια αλυσίδα που φέρνει στο εργαστήρι τους τον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής διατροφικών προϊόντων, από την άλλη αφουγκράζονται τις σύγχρονες διατροφικές απαιτήσεις που ζητούν γευστικά παντρέματα, υπερτροφές και πρωτοτυπία. Η νεότητα και ο ενθουσιασμός του Σταμάτη φέρουν την τόλμη που χρειάζεται μια οικοτεχνία στον τομέα της αγροδιατροφής για να κάνει τη διαφορά. «Το 2022 φτιάξαμε φυστικοβούτυρο με bueno και ταχίνι με σοκολάτα, που βρήκαν μεγάλη απήχηση. Είναι προϊόντα που τα αγάπησαν και τα ζητάνε. Επίσης, αποκλειστικά και μόνο τη Σαρακοστή, την περίοδο της νηστείας, φτιάχνουμε χειροποίητο χαλβά σκέτο, με βανίλια-κακάο και βανίλια-κουβερτούρα υγείας». Η οικοτεχνία ακολουθεί τον κύκλο ενός σπιτιού που ρυθμίζει την οικονομία του ανάλογα με τις ανάγκες και τις εποχές, αλλά και τον διαθέσιμο χρόνο των συνεργαζόμενων μελών.

Καλλιέργειες

Επίσης, καλλιεργούν φακές, φασόλια και ρεβίθια βιολογικής καλλιέργειας, χωρίς φάρμακα, εδώ και πέντε χρόνια. Τα συσκευάζουν σε μονόκιλα και τα διαθέτουν σε καταστήματα και λαϊκές αγορές.

Η καλλιέργεια σουσαμιού κυμαίνεται μεταξύ 60 και 80 στρεμμάτων, τα όσπρια και το φιστίκι καταλαμβάνουν από 20 στρέμματα και σε δύο στρέμματα καλλιεργούν κηπευτικά (πράσα, καρότα και κολοκύθια), που αποτελούν την πρώτη ύλη για την παρασκευή τραχανά. «Όλα τα προϊόντα είναι δικά μας: κάνουμε την παραγωγή, τη μεταποίηση και την προώθηση, το μάρκετινγκ. Η ταυτότητά μας είναι το κτήμα του αγρότη», λέει ο Σταμάτης, εξηγώντας ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν την παραγγελία τους ηλεκτρονικά ή τηλεφωνικά, είτε να τα βρουν σε μάρκετ.

Η ροή της παραγωγής είναι ανάλογη του προϊόντος και της ζήτησης. «Το ταχίνι και το φιστικοβούτυρο φτιάχνονται καθημερινά, ο τραχανάς παράγεται δύο φορές την εβδομάδα. Κανένα προϊόν δεν μένει στάσιμο, έχουν διαρκή ζήτηση. Μας στηρίζει η τοπική κοινωνία, αλλά μας στηρίζουν και στο εξωτερικό».

Στα σχέδιά τους είναι να εμπλουτίσουν τις γεύσεις του ταχινιού, δημιουργώντας συνδυασμούς όπως ταχίνι με πορτοκάλι, σοκολάτα ή μέλι. «Στόχος μας ως επιχείρηση είναι να επεκτείνουμε το δίκτυο πωλήσεων και να ανοιχτούμε και σε άλλες περιοχές. Επίσης, σχεδιάζουμε να κατέβουμε εμείς οι ίδιοι σε εκθέσεις».

χωριάτικες χειροποίητες χυλοπίτες Ελληνοχωρίου  (photo/ypaithros.gr)

Σπουδές

Ο Σταμάτης ολοκληρώνει τις σπουδές Γεωπονίας στο Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης στην Ορεστιάδα, ενώ είχε περάσει αρχικά στην Αθήνα, και παράλληλα κάνει το στρατιωτικό του. «Σπουδάζω γεωπόνος στα φυτά μεγάλης καλλιέργειας, για να εξειδικευτώ πάνω στα φυτά που καλλιεργούμε. Είναι σπάνιο να τα γνωρίζει κάποιος τοπικός γεωπόνος, καθώς δεν σπέρνονται παρόμοιες καλλιέργειες, όπως είναι το σουσάμι και το φιστίκι. Στην περιοχή άρχισαν να τα καλλιεργούν τα τελευταία δύο χρόνια άλλοι 3-4 παραγωγοί και τα συνολικά στρέμματα έφτασαν τα 400, μαζί με τα δικά μας. Προσπαθούμε για το καλύτερο διαρκώς. Δεν χρησιμοποιούμε πουθενά φυτοφάρμακα», τονίζει.

Όταν στράφηκαν στο ταχίνι, ο Σταμάτης ήταν μαθητής της τρίτης γυμνασίου και τα πρώτα βήματα έγιναν από τον ίδιο και τους γονείς του. Γνώστρια της παραδοσιακής καλλιέργειας ήταν η γιαγιά τους, που καλλιεργούσε σουσάμι όπως και πολλοί συντοπίτες της. «Κάνουμε τη συγκομιδή παραδοσιακά. Μαζεύουμε το σουσάμι με τα χέρια, το κάνουμε πυροστιές (σαν ινδιάνικες καλύβες) και ξεραίνεται. Μετά το τινάζουμε, το βάζουμε στο τριόρι και καθαρίζονται όλοι οι σπόροι. Στη συνέχεια, πλένεται για να φύγουν τα χώματα και τυχόν σκουπιδάκια, ενώ περνιέται και από δύο ειδικά κόσκινα. Μετά ψήνεται στον ξυλόφουρνο για να του δώσει όλη τη νοστιμιά. Ακολούθως γίνεται ταχίνι στην πέτρα, μπαίνει στα βάζα και στο συσκευαστήριο το συσκευάζουμε χειροποίητα».

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι σπουδές και οι γνώσεις είναι απαραίτητες, για αυτό και το επόμενο διάστημα θα παρακολουθήσει σεμινάρια μάρκετινγκ, με σκοπό να εξελίξει όσο το δυνατόν καλύτερα την επιχείρηση.

Πηγή ypaithros.gr

Οι επιφάνειες φύτευσης, τα είδη και ύψη των φυτών, η διαδικασία έγκρισης των παραμέτρων της φύτευσης, οι έλεγχοι και οι σχετικές κυρώσεις

Δημόσια Διαβούλευση για το σχέδιο υπουργικής απόφασης με θέμα «Απαιτήσεις φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς»

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας θέτει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο υπουργικής απόφασης «Απαιτήσεις φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς».

Σύμφωνα με το άρθρο 52 «Υποχρέωση φύτευσης σε φωτοβολταϊκούς σταθμούς» του ν. 5069/2023 (Α΄ 193), οι φωτοβολταϊκοί σταθμοί υπόκεινται πλέον σε υποχρέωση φύτευσης και συντήρησης, καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας τους, φυτών συμβατών με τη φυτοκοινωνία της περιοχής, περιμετρικά της εγκατάστασης, ενώ σε έργα μεγάλου μεγέθους η φύτευση προβλέπεται και εντός των πολυγώνων του σταθμού. Οι απαιτήσεις και λεπτομέρειες της υποχρέωσης φύτευσης ρυθμίζονται με υπουργική απόφαση.

Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, μέσω της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης, προετοίμασε σχέδιο απόφασης με το οποίο ρυθμίζονται οι επιφάνειες φύτευσης, τα είδη και ύψη των φυτών, η διαδικασία έγκρισης των παραμέτρων της φύτευσης, οι έλεγχοι και οι σχετικές κυρώσεις.

Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης, καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και τους πολίτες να συμμετέχουν στην παρούσα δημόσια διαδικτυακή διαβούλευση, καταθέτοντας τις προτάσεις τους στη Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης για διάστημα 30 ημερών από τη δημοσίευση της παρούσας ανακοίνωσης. Το σύνολο των απόψεων θα εξεταστούν αναλυτικά και θα συμβάλλουν στην οριστική διαμόρφωση των τελικών διατάξεων της υπουργικής απόφασης.

Η Μεσσηνία είναι γνωστή κυρίως για το ελαιόλαδο και τα σύκα της. Δίπλα στην Καλαμάτα όμως, στη Μικρομάνη, οι παραγωγοί εδώ και εκατό χρόνια, ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της άγριας αγκινάρας, μιας ιδιαίτερης αγκινάρας γεμάτης αγκάθια τόσο μυτερά που απαιτούν μεγάλη προσοχή

Η παραγωγή συρρικνώνεται όλο και περισσότερο, η τιμή μένει χαμηλά και έτσι η καλλιέργεια της γίνεται ασύμφορη, καθώς λόγω των αγκαθιών της, όλο και λιγότεροι είναι αυτοί που την προτιμούν. Οι πιο. τολμηροί μπορούν να την απολαύσουν με πολλούς τρόπους, ως τουρσί, ως μεζέ στον φούρνο, στην κατσαρόλα κοκκινιστή με κρέας ή με κουρκούτι, στον φούρνο με αρνί ή κατσίκι, ως μουσακά, τηγανητή με αβγά και σύγκλινο, ενώ είναι πεντανόστιμη ακόμη και ωμή ή ως άλειμμα.

Σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Αναζίκο, παραγωγό αγκινάρας, φέτος ήταν μία καλή χρονιά για την αγκινάρα με ήπιο χειμώνα αλλά παρόλα αυτά μένει στα κτήματα, καθώς η άγρια αγκινάρα με τα στητά φύλλα και τα μυτερά αγκάθια, αν και αποτελεί μία νόστιμη υπερτροφή με μοναδική θρεπτική αξία, δεν προτιμάται από τις σημερινές νοικοκυρές, λόγω του ότι δεν μπορούν να καθαρίσουν εύκολα το προϊόν, το οποίο θα έπρεπε να διατίθεται μεταποιημένο.

Η άγρια αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες (Α, Β1, Β2, νιασίνη και C) και αντιοξειδωτικά. Το ισχυρό αντιοξειδωτικό σιλυμαρίνη συμβάλλει στην παρεμπόδιση της δημιουργίας όγκων. Ακόμη, περιέχει μεγάλες ποσότητες ινωδών ουσιών , πάνω από 6 γραμμάρια, που βοηθούν στον καθαρισμό του οργανισμού από τις τοξίνες, προλαμβάνουν την υψηλή χοληστερόλη, την υψηλή πίεση, τον σακχαρώδη διαβήτη και τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Επίσης, είναι καλή πηγή μαγνησίου, που βοηθά στη μείωση της υψηλής πίεσης του αίματος.

Αυτή λοιπόν η νόστιμη υπετροφή έχει πέσει θύμα της ίδιας της της φύσης, καθώς η παραγωγή της έχει μειωθεί σήμερα στο ¼ και τείνει να εκλείψει. Όπως τόνισε ο κ.Αναζίκος, τα αγκάθια φοβίζουν τους νέους που γυρνούν την πλάτη στην παραγωγή, ενώ και η αγορά με τους επαγγελματίες της εστίασης κρατά απόσταση από τον δυναμικό χαρακτήρα της αγκινάρας, παρά την μοναδική γεύση της και την χαμηλή της τιμή.

Η επιβίωση αυτής της καλλιέργειας είναι ένας πραγματικός γρίφος, καθώς κανείς δεν ξέρει αν τελικά θα επικρατήσει η γεύση έναντι της άγριας φύσης της. Η Μεσσηνία όμως έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται για ένα ακόμη αξιόλογο προϊόν, μοναδικό σε όλη την Ελλάδα που, προς το παρόν, βρίσκει αγοραστές κυρίως στην τοπική αγορά, ενώ κάθε χρόνο τον Αύγουστο, στη γιορτή αγκινάρας συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου όχι μόνο από την Πελοπόννησο αλλά και από όλη την Ελλάδα.   

Πηγή – ertnews.gr

Οι ερασιτέχνες αλιείς που ψαρεύουν συγκεκριμένα είδη θα πρέπει να καταχωρισθούν σε ηλεκτρονικό σύστημα.

Το Μητρώο Άδειας έρχεται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, θα αφορά όλους τους ερασιτέχνες ψαράδες, οι οποίοι φαίνεται να χάνουν το χόμπι τους

Όπως αναφέρει η sinidisi.gr, μέτρο για το ψάρεμα έναντι αντιτίμου προχωρά το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αφού όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Ερασιτεχνικής Αλιείας, Τάσος Χάλαρης, μετά τη συνάντηση που είχε με τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου, Γιώργο Στρατάκο, θα συστηθεί Μητρώο Άδειας.

Η έκδοση της συγκεκριμένης άδειας δεν θα είναι δωρεάν, αλλά θα κοστίζει έως και 15 ευρώ. Στην ουσία, με αυτόν τον τρόπο εφαρμόζεται «χαράτσι» σε όλους τους ερασιτέχνες ψαράδες, για κάτι που –ανέκαθεν στο ελληνικό κράτος– ήταν δωρεάν.

Το Μητρώο Άδειας θα αφορά όλους τους ερασιτέχνες αλιείς. Το κόστος θα είναι περίπου στα 10 – 15 ευρώ, διευκρινίζοντας ότι δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη, ενώ, συζητείται να δοθεί η δυνατότητα τμηματικά για άδεια μικρότερης χρονικής διάρκειας, άρα και μικρότερου κόστους.

Το μητρώο θα είναι πανελλαδικού χαρακτήρα. Μία ακόμη αλλαγή είναι η ιχνηλασιμότητα. Αυτό το βήμα βρίσκεται σε στάδιο διεργασίας, ωστόσο θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους.

Οι ερασιτέχνες αλιείς που ψαρεύουν συγκεκριμένα είδη θα πρέπει να καταχωρισθούν σε ηλεκτρονικό σύστημα και να καταγράφουν τα αλιεύματα εκείνων, σύμφωνα με τους νέους κανόνες για την πρόληψη της υπεραλίευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Βικτωρία Αποστολοπούλου – ypaithros.gr

Λένε πως όταν μοιράζεσαι την αγάπη σου για κάτι, αυτή πολλαπλασιάζεται, ανθεί και καταφέρνει να φτάσει πιο μακριά. Ποιος θα περίμενε ότι, από την αγάπη ενός ανθρώπου για τη γη, τις καλλιέργειες και τα ζώα, δεκάδες μικροί και μεγάλοι μαθητές θα γνώριζαν τον κόσμο της γεωργίας και θα ανακάλυπταν την ομορφιά της ενασχόλησης με το χωράφι;

Ο λόγος για τον Παναγιώτη Γεωργίου, από την Μπαλντούμα του Δήμου Μετσόβου, έναν αγρότη από κούνια, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε σε αγροτική οικογένεια και κατάφερε να συνεχίσει και να εξελίξει τη δραστηριότητά της. Σήμερα, καλλιεργεί βιολογικά εποχικά λαχανικά σε υπαίθρια έκταση 110 στρεμμάτων, αλλά και σε τρία στρέμματα θερμοκηπίου. Καλλιεργεί, επίσης, κτηνοτροφικά φυτά για να εξασφαλίσει την τροφή των προβάτων του, ενώ διαθέτει και 300 κότες αβγοπαραγωγής, τις οποίες έχει σκοπό να αυξήσει σε 600 το επόμενο διάστημα.

Εκτός των άλλων, διοργανώνει βιωματικά εργαστήρια για μαθητές. «Ξεκίνησα επίσημα την ενασχόληση με τον αγροτικό τομέα το 1997, όταν η λέξη “βιολογική γεωργία” ήταν ακόμη άγνωστη σε πολλούς. Μέσω μιας συγκυρίας, και αφού δούλευα ως οικοδόμος, έμαθα από έναν γνωστό μου για ένα σεμινάριο βιολογικής γεωργίας στα Γιάννενα. Αποφάσισα να το παρακολουθήσω και όταν το ολοκλήρωσα αναζήτησα τον οργανισμό ελέγχου και πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων ΔΗΩ και έκανα το πρώτο μου συμβόλαιο, αφού παράλληλα εντάχθηκα και στο πρόγραμμα Νέων Αγροτών.

Από τότε, ξεκίνησα την πρώτη χρονιά βάζοντας πατάτα και συνέχισα τον δεύτερο χρόνο με λαχανικά, όπως μαρούλι, κρεμμύδι και σπανάκι. Παράλληλα, κάναμε συλλογή άγριων χόρτων, όπως ραδίκια και τσουκνίδες. Τα πρόβατα τα συνέχισα από τον παππού μου και τον πατέρα μου, αν και μειώσαμε λίγο τον αριθμό τους σε βάθος χρόνου, λόγω της ραγδαίας πτώσης στην τιμή του γάλακτος.

Τα πρόβατα είναι εκτατικής εκτροφής, καθώς βόσκουν ελεύθερα όλο τον χρόνο και μόνο τέσσερις μήνες τον χειμώνα είναι μέσα στον στάβλο, λόγω των καιρικών συνθηκών. Επίσης, βόσκουν στις καλλιέργειές μας, με την κοπριά και τα ούρα να χρησιμεύουν ως λίπανση», αναφέρει στην ypaithros ο Παναγιώτης. Εκτός από τα παραπάνω, ο ίδιος καλλιεργεί και σιτάρι, φτιάχνοντας αλεύρι, το οποίο προωθεί μαζί με τα υπόλοιπα προϊόντα του.

Δίκτυο προώθησης προϊόντων

Με το πέρασμα του χρόνου, ο Παναγιώτης έχει καταφέρει να στήσει ένα δίκτυο προώθησης των προϊόντων του με σταθερούς πελάτες. «Διαθέτω τα προϊόντα μου σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων στα Γιάννενα, την Ηγουμενίτσα, την Κέρκυρα, την Κοζάνη, την Καστοριά, τον Βόλο, τα Τρίκαλα, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Προτιμώ να συνεργάζομαι με συνεταιριστικά καταστήματα, όπου εκεί τα προϊόντα τα δίνουμε χωρίς μεσάζοντες και εμπόρους.

Δεύτερος τρόπος προώθησης των προϊόντων μου είναι η διανομή κατ’ οίκον. Έχω έναν μεγάλο αριθμό πελατών, κάποιοι εκ των οποίων συνεχίζουν να αγοράζουν τα προϊόντα μου από τότε που ξεκίνησα μέχρι και σήμερα. Παραδίδω μόνος μου τα προϊόντα σε Γιάννενα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Τρίκαλα και Λάρισα, ενώ στην Αθήνα τα στέλνω με μεταφορική. Από πέρυσι ξεκίνησα να δίνω και σε χώρους εστίασης όπως ξενοδοχεία, εστιατόρια, αλλά και κουζίνες που αναζητούν ποιοτική πρώτη ύλη», εξηγεί ο Παναγιώτης.

Βιωματική εκπαίδευση σε σχολεία

Όταν ο Παναγιώτης ήρθε σε επαφή με νεαρούς μαθητές, οι οποίοι –όπως του είπαν– δεν γνώριζαν από πού προέρχεται το αλεύρι, παρακινήθηκε και δημιούργησε βιωματικά σεμινάρια. Μέσα από αυτά, μαθητές από παιδικούς σταθμούς και σχολεία τον επισκέπτονται και μαθαίνουν για το αλεύρι, ζυμώνουν ψωμί και φτιάχνουν κουλουράκια. Εκτός αυτών όμως, ο Παναγιώτης οργάνωσε και επισκέψεις σε σχολεία.

Όπως τονίζει, «όταν τα παιδιά μού είπαν ότι δεν ξέρουν από πού βγαίνει το αλεύρι, οργανώσαμε κάποιες επισκέψεις. Φύτεψα σιτάρι σε μερικά τελάρα, τα πήγα στη νηπιαγωγείο και τα άφησα εκεί όλο τον χειμώνα. Αφού μεγάλωσε το σιτάρι, το κόψαμε τον Ιούνιο. Τότε, τα παιδιά είδαν τα στάχυα, τα οποία τα τρίψαμε, βγάλαμε το σιτάρι και το πήγαμε στον πετρόμυλο, όπου και πήραμε το αλεύρι.

Έτσι, μέσω αυτής της διαδικασίας, τα παιδιά είδαν πώς παράγεται το αλεύρι και από πού προέρχεται. Αυτή είναι μία εμπειρία που θα μείνει αξέχαστη στους μικρούς μαθητές. Ωστόσο, αυτό που αντιλήφθηκα είναι η έλλειψη εκπαίδευσης που υπάρχει στις μικρότερες ηλικίες. Τα θέματα καταναλωτισμού και οικιακής οικονομίας είναι επιτακτική ανάγκη να ενσωματωθούν σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, έτσι ώστε τα παιδιά μεγαλώνοντας να κάνουν συνειδητές καταναλωτικές επιλογές».

διαθέτει και 300 κότες αβγοπαραγωγής, τις οποίες έχει σκοπό να αυξήσει σε 600 το επόμενο διάστημα (φωτογραφία/ypaithros.gr)

Εκτός από μαθητές παιδικών σταθμών, ενδιαφέρον για τη δουλειά του έχουν δείξει και μαθητές από γυμνάσια και λύκεια. «Τις επόμενες ημέρες, περιμένουμε δύο σχολεία, τα οποία θα ενημερωθούν για τη δραστηριότητά μας, στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Την άνοιξη σκέφτομαι να τους επισκεφθώ, ώστε να φτιάξουμε έναν κήπο στο σχολείο τους», αναφέρει ο ίδιος. Η δράση, όμως, του Παναγιώτη δεν σταματά στα παραπάνω. Κατόπιν συνεννόησης, κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να επισκεφθεί την αγροτική του εκμετάλλευση, να δει τις καλλιεργητικές πρακτικές που ακολουθούν, ενώ για μεγάλες ομάδες επισκεπτών μπορεί να παρασκευαστεί και γεύμα, είτε μέσα στις θερμοκηπιακές εγκαταστάσεις είτε στον υπαίθριο χώρο.

Ο ίδιος τονίζει ότι για όλες αυτές τις δραστηριότητες, τόσο τις παραγωγικές όσο και τις εκπαιδευτικές, έχουν συμβάλει αρκετοί άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεται. Πάνω από όλους, όμως, είναι η αδερφή του, Φωτεινή, η οποία, επίσης, εντάχθηκε στο πρόγραμμα Νέων Αγροτών και καλλιεργεί υπαίθρια και θερμοκηπιακά λαχανικά και ασχολείται και με τη μεταποίησή τους, αλλά και οι γονείς τους, η κα Παναγιώτα και ο κ. Γιώργος.

Ο Παναγιώτης καταλήγει, λέγοντας ότι η αγροτική τους επιχείρηση θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ένα παράδειγμα για ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τον αγροτικό τομέα και να κάνουν το επόμενο βήμα.

Οι Ιταλοί Αγρότες Προωθούν Την Υιοθέτηση Τεχνολογικών Καινοτομιών Λόγω της Απειλής της Ξηρασίας

Καθώς η ξηρασία στην Ιταλία επιδεινώνεται, οι αγρότες αναζητούν λύσεις για την αποτελεσματική διαχείριση των υδάτινων πόρων τους. Πρωτοπόροι σε αυτήν την προσπάθεια είναι αυτοί που υιοθετούν έξυπνα συστήματα άρδευσης, παρέχοντας μια πιθανή λύση σε ένα πρόβλημα που επιδεινώνεται ραγδαία.

Η Αντιμετώπιση της Κρίσης: Το Παράδειγμα του Ποταμού Πάδου

Η στάθμη του Πάδου, του μεγαλύτερου ποταμού στην Ιταλία, έχει πέσει σε ανησυχητικά χαμηλά επίπεδα. Τα ποσοστά λιώσιμο των χιονιών μειώθηκαν κατά 75% σε σύγκριση με το περασμένο καλοκαίρι, προκαλώντας ανησυχία για τα μελλοντικά αποθέματα νερού.

Η Τεχνολογική Εξέλιξη: Έξυπνα Συστήματα Άρδευσης

Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση, οι Ιταλοί αγρότες στρέφονται σε έξυπνα συστήματα άρδευσης. Η χρήση τεχνολογικών εφαρμογών, όπως οι αισθητήρες και τα drones, επιτρέπει στους αγρότες να μετρήσουν ακριβώς τις ανάγκες σε νερό των φυτών τους.

Ο Πρακτικός Όφελος: Εξοικονόμηση Πόρων και Προστασία του Περιβάλλοντος

Οι προσπάθειες για την υιοθέτηση έξυπνων συστημάτων άρδευσης έχουν οδηγήσει σε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Η εξοικονόμηση νερού μπορεί να φτάσει έως και 70%, με ταυτόχρονη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.

Η Πρόκληση του Κόστους: Η Ανάγκη για Οικονομική Προσιτότητα

Παρά τα οφέλη, ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια παραμένει το κόστος. Η εγκατάσταση και η συντήρηση των έξυπνων συστημάτων άρδευσης απαιτεί σημαντικές επενδύσεις, οι οποίες είναι πολλές φορές εκτός του προϋπολογισμού των αγροτών.

Παρά ταύτα, η ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των υδάτινων πόρων είναι επιτακτική. Με τη σωστή στήριξη και χρηματοδότηση, η επένδυση σε έξυπνα συστήματα άρδευσης μπορεί να αποτελέσει την απαραίτητη λύση για την επιβίωση της γεωργίας στην εποχή της κλιματικής αλλαγής.

Οι Ιταλοί αγρότες βρίσκονται σε μια κρίσιμη στιγμή, αλλά με τη σύγχρονη τεχνολογία και τη στήριξη των κυβερνήσεών τους, μπορούν να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις και να προστατεύσουν το μέλλον της γεωργίας στη χώρα.

Μάθημα Βιώσιμης Αμπελουργίας: Η Σοφία των Αρχαίων Ελλήνων

Στην αρχαιότητα, οι αρχαίοι Έλληνες μας δίδαξαν πολλά για τη βιώσιμη αμπελουργία, μια πρακτική που ακόμα και σήμερα κρατά την αξία της.

Το αμπέλι στην αρχαιότητα ήταν πολυεπίπεδη καλλιέργεια, συνδεδεμένη με άλλα είδη φυτών όπως δέντρα, δημητριακά και κτηνοτροφικά φυτά. Οι Έλληνες κατανόησαν τη σημασία των χλωρών λιπασμάτων και ανέπτυξαν τεχνικές για την περιορισμό της φυτοϋγειονομικής πίεσης.

Οι αμπελώνες των αρχαίων Ελλήνων ήταν πολλαπλά συνδεδεμένοι, φυτεμένοι ταυτόχρονα με δημητριακά και κτηνοτροφικά φυτά. Αυτό επέτρεπε την παραγωγή ποικιλίας τροφίμων, ενώ οι αμπελουργοί επωφελούνταν από τον αερισμό του εδάφους και τη βιολογική ζωή.

Οι Έλληνες ανέπτυξαν στρατηγικές για τη βελτιστοποίηση των πόρων τους, περιορίζοντας το υδατικό στρες και προωθώντας τον αερισμό του εδάφους. Επίσης, εφάρμοζαν πρακτικές όπως η χρήση φυτοϋγειονομικών ελέγχων με φυτά όπως τα κολοκύθια και τα αγγούρια.

Το μάθημα που μας διδάσκουν οι αρχαίοι Έλληνες αμπελουργοί είναι σημαντικό και σήμερα. Η πολυποικιλιακή αμπελουργία και η προσοχή στην ποιότητα των φυτών είναι βασικές αρχές που μπορούν να βοηθήσουν στην αειφόρο παραγωγή κρασιού και τροφίμων.

Είναι καιρός να επανέλθουμε στις αξίες της αρχαίας αμπελουργίας και να εφαρμόσουμε τις γνώσεις που μας παρέχει για να δημιουργήσουμε έναν πιο βιώσιμο και υγιή κόσμο.

Περιορισμός του υδατικού στρες

Οι Έλληνες είχαν βρει έναν τρόπο να περιορίσουν το υδατικό στρες, να προωθήσουν τον αερισμό του εδάφους και τη βιολογική ζωή. «Είχαν κατανοήσει εμπειρικά ότι αυτά τα συστήματα παρέχουν ένα βιότοπο για χρήσιμη μικροπανίδα, ενάντια στους βιοεχθρούς της αμπέλου».

Όταν η αμπελοκαλλιέργεια έγινε κερδοσκοπική, οι Έλληνες κατέφυγαν στη δουλεία για να σκαλίσουν το χώμα και να συντηρήσουν τις πεζούλες. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ο Thibault Boulay, αναφέρει ότι τα αμπέλια ήταν γυμνά για να περιορίσουν τις επιφανειακές ρίζες και να ωθήσουν τα αμπέλια να ριζώσουν για να φέρουν νερό από βαθιά. Οι αμπελουργοί εκμεταλλεύτηκαν αυτή τη λειτουργία για να κάνουν τροποποιήσεις εδάφους στις οποίες οι γεωπόνοι συνιστούσαν την προσθήκη νεκρών φύλλων πεσμένων από τα πρέμνα, τα οποία αναγνωρίζονται πλέον, ως πηγή άνθρακα και αζώτου.

«Χρησιμοποιούσαν τις σχετικές καλλιέργειες ως χλωρή λίπανση. Ο Θεόφραστος αναφέρει ότι το φασόλι γονιμοποιεί το έδαφος επειδή έχει χαλαρό ιστό και αποσυντίθεται εύκολα» διευκρινίζει ο Thibault Boulay, πριν προσθέσει ότι «οι Έλληνες εξασκούσαν ήδη την χλωρή λίπανση, και γύριζαν το λούπινο προτού σπαρθεί».

Φυτοϋγειονομικός έλεγχος

Οι γεωπόνοι επέμεναν επίσης στις αρετές των κουκιών, του βίκου και της κολοκύθας όσον αφορά τον φυτοϋγειονομικό έλεγχο. «Κάποιοι Έλληνες καλλιέργησαν επίσης άγρια αγγούρια που κατέληγαν να εκρήγνυνται στα αμπέλια και να αποδεσμεύουν μια προστατευτική ουσία, την ελατίνη. Την εποχή της οινοποίησης χρησιμοποιούσαν αρωματικά φυτά (θυμάρι, δεντρολίβανο, ρίγανη κ.λπ.), για την αναστολή των βακτηρίων του γαλακτικού οξέος.

Αυτό το μοντέλο εξαπλώθηκε σε όλη τη Μεσόγειο (από την κοιλάδα του Νείλου έως τις υψηλές σατραπείες της Κεντρικής Ασίας) από τον 8ο αιώνα π.Χ. με την κατάκτηση του Μ. Αλέξανδρου του Περσικού βασιλείου. Οι Έλληνες εξαφανίστηκαν από το πολιτικό παιχνίδι τον 2ο αιώνα π.Χ., αλλά το τοπίο παρέμεινε. Γνωρίζουμε ότι απεσταλμένοι από τη δυναστεία των Χαν έφεραν αμπέλια και μηδική στην κινεζική πρωτεύουσα τον 2ο αιώνα π.Χ., ότι το αμπέλι συνδέθηκε τότε με τις μουριές, τις τζιτζιφιές και τις αχλαδιές τον 5ο αιώνα. Στο Ουζμπεκιστάν, οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν δείξει παρουσία πεπονιών στους αμπελώνες».

Ο Thibault Boulay θα ήθελε το επάγγελμα του αμπελουργού να αντλήσει έμπνευση από αυτό για να φανταστεί την αμπελουργία του αύριο. «Πρέπει να επιστρέψουμε στο δόγμα της καθαρότητας των φυτών και να σταματήσουμε να εναντιωνόμαστε στην πολυκαλλιέργεια και την ποιότητα» επιμένει καταλήγοντας.