Στο μισό από τα επίπεδα ρεκόρκατρακυλούν οι τιμές στο ελαιόλαδο στη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα στον κόσμο, την Ισπανία, με τους εκπροσώπους της ισπανικής αγοράς να εκτιμούν ότι «μία από τις πιο δύσκολες στιγμές στην ιστορία του κλάδου φαίνεται να πλησιάζει στο τέλος της».
Η παρατεταμένη περίοδος ακραίων καιρικών συνθηκών και ξηρασίας στη Νότια Ευρώπη επηρέασε σοβαρά τη συγκομιδή της ελιάς τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα ένα ιλιγγιώδες ράλι τιμών που συγκλόνισε τόσο τους εκπροσώπους του κλάδου όσο και τους καταναλωτές.
Το γεγονός ότι η Ισπανία κατέχει περισσότερο από το 40% της παγκόσμιας παραγωγής ελαιολάδου, την καθιστά πρωταγωνιστή στην αγορά για το πώς θα διαμορφωθούν οι τιμές σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι εκτιμήσεις της αγοράς αναφέρουν σημαντικά βελτιωμένες συγκομιδές την περίοδο 2024-2025, ιδιαίτερα σε βασικές χώρες παραγωγής όπως η Ισπανία, η Ελλάδα και η Τυνησία
Στα 6 ευρώ ξεκίνησε το λάδι στη Μεσσηνία
Με προβληματισμό παρακολουθούν τις εξελίξεις στον τομέα της παραγωγής ελαιολάδου στη Μεσσηνία. Ο Μιχάλης Αντωνόπουλος, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Καλαμάτας, γεωτεχνικός και περιβαλλοντικός σύμβουλος, δηλώνει: «Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε στο αρχικό στάδιο και φαίνεται ότι η συνολική παραγωγή θα μπορέσει να ανταποκριθεί στην αγορά και στις απαιτήσεις της.
Ήδη, το φρέσκο λάδι πωλείται με 6 ευρώ/κιλό, αλλά και πάλι για έναν που έχει καλή παραγωγή είναι καλή τιμή. Η ξηρασία έχει δημιουργήσει προβλήματα τόσο στην ποιότητα του ελαιολάδου όσο και στην απόδοση του ελαιοκάρπου. Δεν μπορούν να γίνουν προβλέψεις, γιατί υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες, όπως ο καιρός».
Προβληματισμός για τα φράγματα
Συνεχίζοντας, με αφορμή τα προβλήματα της ξηρασίας, ο κ. Αντωνόπουλος τονίζει: «Από τη μια πλευρά, παρακολουθούμε τις εξελίξεις με το Φιλιατρινό φράγμα, για το οποίο δαπανήθηκαν πολλά εκατομμύρια, αλλά χωρίς να έχουν διαμορφωθεί τα δίκτυα διανομής και το νερό να μένει παγιδευμένο.
Από την άλλη, είναι το Μιναγιώτικο, για το οποίο έχουν πει ξανά ότι θα ξεκινήσει η κατασκευή του. Τα δύο αυτά φράγματα είναι πολύ μεγάλου όγκου, με δεδομένη πλέον την κλιματική αλλαγή που καταγράφεται και αλλοιώνει όλα τα δεδομένα σε ό,τι αφορά τις βροχοπτώσεις.
Έχω προτείνει την κατασκευή μικρών φραγμάτων συγκέντρωσης νερού, μικρού κόστους, που θα στηρίξουν την παραγωγή. Ένα από αυτά είναι στην περιοχή της Πύλου, που έχει ανάγκη από άρδευση, και το άλλο στην περιοχή του Ταϋγέτου».
Για περισσότερα νέα σχετικά με την ελαιοκαλλιέργεια και τις νέες ποικιλίες, επισκεφθείτε το e-agrotis.gr!
Είναι εμφανές ότι οι παραγωγοί αναζητούν καλλιέργειες και ποικιλίες που θα τους αποφέρουν κέρδος και κατά συνέπεια θα είναι βιώσιμες.
Πόσο μάλλον όταν οι γεωπολιτικές εξελίξεις έχουν επιφέρει σημαντική αύξηση εισροών και κατ ΄επέκταση αυξημένο κόστος παραγωγής σε συνδυασμό με τις αρνητικές επιπτώσεις τις κλιματικής αλλαγής , γίνεται αντιληπτό ότι οι άνθρωποι του πρωτογενή καλούνται να αντιμετωπίσουν τις όποιες αντιξοότητες και να ορθοποδήσουν οικονομικά.
Όσον αφορά την καλλιέργεια ελιάς, μια ΝΕΑ Ισπανική ποικιλία λαδοελιάς με εξαιρετικές ιδιότητες και παραγωγή υψηλής ποιότητας λαδιού προτείνεται από τα Milis plant nurseries – Φυτώρια Μίλης και είναι η Lecciana ® .
Δείτε τα χαραλτηριστικά της ποικιλίας και το βίντεο που ακολουθεί:
Διάρκεια ζωής Η ελιά (Olea europaea) θεωρείται καρπός. Τα φρούτα έχουν διάρκεια ζωής άρα και το ελαιόλαδο. Έρχεται κάποια στιγμή που χαλάει και απλά χάνει την υπέροχη γεύση του.
Στις περισσότερες περιπτώσεις το ελαιόλαδο έχει διάρκεια ζωής 18-24 μήνες από τη στιγμή που εμφιαλώνεται. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο είναι λιγότερο επεξεργασμένο και συνήθως έχει μικρότερη διάρκεια ζωής, περίπου 12-18 μήνες από τη στιγμή που εμφιαλώνεται.
Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα, το ελαιόλαδο μπορεί να αναπτύξει σκληρές ή πικρές νότες, οι οποίες μπορεί να είναι εμφανείς στα φαγητά που μαγειρεύετε, με αποτέλεσμα να μην τα απολαμβάνετε.
Σε ορισμένα μπουκάλια ελαιόλαδου αναφέρεται η ημερομηνία εμφιάλωσης ή η προτιμώμενη ημερομηνία κατανάλωσης. Εάν δεν βλέπετε αυτές τις ημερομηνίες, ίσως είναι καλή ιδέα να γράψετε στα μπουκάλια την ημερομηνία αγοράς τους. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να έχετε κάποια αίσθηση για το χρονικό διάστημα που ένα μπουκάλι βρίσκεται στο ντουλάπι σας.
Πώς να αποθηκεύσετε το ελαιόλαδο
Θα πρέπει να αποθηκεύετε το ελαιόλαδο σε δροσερό και σκοτεινό μέρος – όπως σε μία αποθήκη τροφίμων, σε ένα ντουλάπι ή στο ψυγείο. Λάβετε υπόψη σας ότι εάν το αποθηκεύσετε στο ψυγείο σας, μπορεί να φαίνεται λίγο θολό. Αυτή είναι μια φυσιολογική αντίδραση για το ελαιόλαδο όταν βρίσκεται σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, δεν σημαίνει ότι έχει ταγγίσει.
Γενικά, βοηθά επίσης αν το μπουκάλι είναι κατασκευασμένο από πιο σκούρο γυαλί, όπως σκούρο πράσινο ή πορτοκαλί, καθώς αυτό μπορεί να αποκλείσει το φως, το οποίο επισπεύδει την οξείδωση. Αυτό είναι και κάτι που είναι καλό να προσέχετε όταν αγοράζετε το ελαιόλαδο στο παντοπωλείο ή το σούπερ μάρκετ.
Εκτός από το φως, το ελαιόλαδο μπορεί επίσης να οξειδωθεί όταν έρθει σε επαφή με οξυγόνο, ενώ «εχθρός» του είναι και η έκθεση σε θερμότητα.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένα δροσερό, σκοτεινό μέρος είναι ιδανικό για την αποθήκευση του ελαιόλαδου. Επίσης, όταν το ανοίγετε βεβαιωθείτε ότι είχε σφραγιστεί καλά.
Τέλος, εάν το ελαιόλαδο διατίθεται συσκευασμένο σε πλαστικό δοχείο πολυαιθυλενίου και σκοπεύετε να το κρατήσετε για λίγο καιρό, ίσως είναι καλό να το μεταφέρετε σε ένα σκούρο γυάλινο ή τσίγκινο δοχείο. Διατηρείται καλύτερα με αυτόν τον τρόπο. Εάν δεν μαγειρεύετε συχνά, μπορεί επίσης να είναι καλή ιδέα να αγοράσετε μικρότερα μπουκάλια.
Διαβάστε περισσότερα χρήσιμα άρθρα στο e-agrotis.gr για να μάθετε πώς να φροντίζετε τα προϊόντα σας και να βελτιώνετε την καθημερινή σας διατροφή.
Κατά τους φθινοπωρινούς μήνες πραγματοποιείται το μάζεμα της ελιάςκαι βγαίνει το λάδι της χρονιάς. Στη Γραμβούσα Κισσάμου, στην Κρήτη το ελαιοτριβείο του αγροτικού συνεταιρισμού της περιοχής, με ένα πρωτοποριακό σύστημα βγάζει γρήγορα το νέο λάδι, κερδίζοντας χρόνο, αλλά παράλληλα αναβαθμίζοντας και την ποιότητά του.
Ο Βασίλης Κουτσαυτάκηςπρόεδρος του αγροτικού συνεταιρισμού Γραμβούσας μίλησε στην εκπομπή «Περίμετρο» της ΕΡΤ3 για το πρωτοποριακό ελαιοτριβείο.
«Η παραγωγή είναι σχετικά καλή, καθώς είχαμε αρκετά προβλήματα που έχουν να κάνουν με τις κλιματολογικές συνθήκες. Είχαμε παρατεταμένη ανομβρία και την περίοδο που ήταν η ανθοφορία και η καρπόδεση είχαμε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Η καινοτομία εδώ στο ελαιοτριβείο, στη γραμμή είναι ότι βγαίνει το λάδι σε σύντομο χρονικό διάστημα, από τη στιγμή που θα πέσει ο καρπός στη χοάνη μέσα σε ένα τέταρτο το πολύ, τρέχει το ελαιόλαδο. Κερδίζουμε χρόνο και ποιότητα. Το να βγαίνει σε τόσο σύντομο χρόνο, δεν έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο. Βγαίνει με έντονη γεύση, νεανικά χαρακτηριστικά, άρωμα», όπως είπε μεταξύ άλλων, ενώ μίλησε και για τις τιμές που θα κυμανθεί φέτος το λάδι.
Υπάρχει μια γωνιά στην Καλαμάτα που ξεχωρίζει από μακριά, με «μια ακόμη πολυκατοικία» να είναι μεταμορφωμένη σε μια μικρή όαση. Με πανέμορφες πανύψηλες πλουμέριες που μοσχοβολούν, εξωτικά φρούτα που μοιάζουν με αστέρια ή μακρόστενα πεπόνια («καραμπόλες» και παπάγιες δηλαδή, μα και άλλα όπως η ανόνα τσεριμόγια ή σκουρόχρωμες μπανάνες), εντυπωσιακούς φοίνικες, καμφορά και άλλα φυτά που οι περισσότεροι δεν έχουμε δει αλλού.
Σε διάφορα άλλα σημεία της πόλης, όπως η κεντρική πλατεία, το παρκάκι των Ταξιαρχών, το Πανελλήνιο στο λιμάνι, έξω από το ΔΗΠΕΘΕΚ, στο πεζοδρόμιο του κολυμβητηρίου, και όχι μόνο εκεί, ομορφαίνουν και σπάνε τη ρουτίνα πρωτόγνωρα καλλωπιστικά δέντρα, όπως kupaniopsis anacardioides φερμένες από το Χόλιγουντ, αφρικανικές κιγκέλιες («λουκανικόδεντρα»), κορίζιες, λικιδάμβαρη, ερυθρίνες, «το πιο όμορφο απ’ όλα τα εξωτικά δέντρα» η Delonix regia ή φλογόδεντρο, ακόμα και μπάομπαμπ ίσως είχαν παρατηρήσει κάποιοι, που δυστυχώς όμως δεν ευδοκίμησε…
Όλα αυτά είναι ένα μικρό μόνο μέρος από το αποτύπωμα που «υπογράφει» ο γιατρός Χρήστος Γεωργιόπουλος, ο οποίος είναι ένας από τους πρώτους καλλιεργητές εξωτικών δέντρων στη χώρα μας. Είχαμε την ευκαιρία να τον συναντήσουμε πριν από λίγες μέρες στο γραφείο του για να μοιραστούμε κάτι από το πάθος και τις γνώσεις του για αυτά. Εντυπωσιάζει με τις γνώσεις και τον κοσμοπολιτισμό του, αλλά και τη διάθεση για μοίρασμα της εμπειρίας και της «τεχνογνωσίας». Εγκατέστησε μία από τις πρώτες καλλιέργειες αβοκάντο στο Μαυρομμάτι Μεσσήνης, συμβάλλοντας στη γνωριμία του κοινού της χώρας μας και της Μεσσηνίας ειδικότερα με ένα από τα οικεία πλέον φρούτα ξενικής προέλευσης.
Το μεγάλο πρόβλημα για την εγκατάσταση εμπορικών καλλιεργειών υποτροπικών φρούτων στη Μεσσηνία είναι ότι υπάρχει έλλειψη νερού στις κατάλληλες περιοχές (η πλέον ιδανική θεωρείται ο κάμπος της Καρδαμύλης και τα μανιάτικα παράκτια, αλλά και άλλες, όπως το Πεταλίδι, η Κορώνη κ.α.). Εδώ ο κ. Γεωργιόπουλος εφιστά την προσοχή, τονίζοντας τη διαφορά ανάμεσα στον χομπίστα και τον επαγγελματία καλλιεργητή που βασίζει την επιβίωσή του στη γη και τις επιλογές του και πρέπει να λάβει υπ’ όψιν παράγοντες όπως το κόστος εγκατάστασης και η περίοδος απόδοσης. Κανείς δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο, επισημαίνει, ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε ήπιους χειμώνες για… πάντα. Το ρίσκο μπορεί να αντιμετωπιστεί με την επιλογή της επένδυσης σε διάφορες καλλιέργειες.
Θετικές θεωρεί ο Χρήστος Γεωργιόπουλος τις πρόσφατες πρωτοβουλίες του ΕΛΓΟ-Δήμητρα για την ενθάρρυνση της καλλιέργειας μάνγκο. Σοβαρό μειονέκτημα είναι όμως –για κάθε προσπάθεια καλλιέργειας τροπικών και υποτροπικών φυτών στη χώρα μας- η έλλειψη χαρτών μικροκλίματος (κάτι που στην Αμερική είχε λυθεί σε συνεργασία των Αρχών με τους κατά τόπους καλλιεργητές, που όχι μόνο πρόσθεταν τις τρέχουσες μετρήσεις θερμοκρασιών, αλλά και την προϊστορία της περιοχής τους, με βάση μαρτυρίες σε βάθος ετών). Παρεμπιπτόντως, στην Καλαμάτα έχει καταγραφεί θερμοκρασία -5 βαθμών.
Ο Χρήστος Γεωργιόπουλος εντοπίζει την αγάπη του για τα φυτά και τις καλλιέργειες στις παιδικές και νεανικές μνήμες και πρακτικές που προέρχονται από την αυτάρκη οικογενειακή αγροτική οικονομία και τον εντυπωσιακό κήπο της Δημητρίας της μητέρας του, απ’ όπου δανειζόταν λουλούδια… όλο το χωριό, σε λύπες και χαρές, και έκτοτε ανθίζει πάντα μέσα του. Δικαιούται να έχει άποψη για την πράσινη εικόνα της πόλης. Επαναλαμβάνει τροποποιημένη μια πρόταση που είχε καταθέσει παλιότερα άλλος δημότης, για τη φύτευση φοινίκων στο παραλιακό μέτωπο, που θα έκαναν την Καλαμάτα να θύμιζε… Μαϊάμι. Ο κ. Γεωργιόπουλος θεωρεί καλή ιδέα τη δημιουργία ενός φοινικώνα, ο οποίος θα αποτελεί σημείο αναφοράς. Όπως διευκρινίζει, κόντρα σε κάποιες πεποιθήσεις, υπάρχει γηγενές είδος φοίνικα (φοίνικας του Θεόφραστου), ο οποίος πλέον έχει επιβιώσει μόνο στην Επίδαυρο (έχει καταθέσει και στον εκεί Δήμο προτάσεις για τη διάσωση και ανάδειξη του είδους), και μην ξεχνάμε το δάσος Βάι στην Κρήτη. Μπορεί έτσι να δημιουργηθούν πόλοι τουριστικής έλξης, όπως γίνεται με το θρησκευτικό τουρισμό, τη μετακίνηση για την παρατήρηση πουλιών. Ήδη κάποια ταξίδια σε ασιατικές χώρες σε συγκεκριμένες περιόδους είναι συνδεδεμένα με την απόλαυση και τη γευσιγνωσία φρούτων.
Σε κάθε περίπτωση, στόχος είναι η πόλη μας να έχει κάτι ξεχωριστό να επιδείξει, να έχει μια ταυτότητα αναφοράς και όσον αφορά στο πράσινο. Γι’ αυτό και ο κ. Χρήστος δε συμφωνεί με τις μουριές, οι οποίες έχουν όντως κάποια πλεονεκτήματα (εύκολες, ανθεκτικές, γρήγορη ανάπτυξη, έχουν ευθεία αναφορά στην ιστορική παράδοση της πόλης στην παραγωγή μεταξιού), όμως υπάρχουν… παντού, από την Κρήτη, μέχρι τον Έβρο. «Η εικόνα μιας πόλης είναι η αρχιτεκτονική της και τα δέντρα της» λέει χαρακτηριστικά ο Καλαματιανός γιατρός. Τα πλατάνια είναι ακατάλληλα για τα πεζοδρόμια της Καλαμάτας και ήδη, άλλωστε, τα προβλήματα έχουν διαφανεί σε πολλά σημεία, όπου οι ρίζες έχουν ανασηκώσει το πλακόστρωτο, δημιουργώντας παγίδες για τους πεζούς. Η συγγενής με τα πλατάνια αντιπρόταση του κ. Γεωργιόπουλου είναι η ζητιά (Liquidambar orientalis), τα δέντρα που συγκροτούν το δάσος των πεταλούδων στη Ρόδο (συναντώνται και στη Θεσσαλονίκη). Τα Liquidambar orientalis, όπως είναι το επιστημονικό τους όνομα, δεν «τινάζουν» τα πεζοδρόμια, έχουν πιο πυκνό φύλλωμα, λιγότερες ανάγκες σε νερό και είναι σχεδόν αειθαλή, χάνοντας για λίγο διάστημα ή και καθόλου τα φύλλα τους.
Και από την Πολεοδομία θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη τα «νεκρά σημεία» να αξιοποιούνται με τη φύτευση δέντρων, προσθέτει ο Χρήστος Γεωργιόπουλος, με μέριμνα φυσικά για την απρόσκοπτη διάβαση των πεζών όσον αφορά στα πεζοδρόμια. Τα δέντρα με φαγώσιμους καρπούς είναι μια επιλογή που μπορεί να εφαρμοστεί στις πόλεις, επαναφέροντας τον άνθρωπο σε επαφή με τη συγκεκριμένη χαρά του να κόβεις και να τρως ένα φρούτο απευθείας από το δέντρο.
Τέσσερις πυλώνες για την αναγκαία αναζωογόνηση της ελληνικής αγροτικής οικονομίας Ο κ. Γεωργιόπουλος έχει σφαιρική και αποκρυσταλλωμένη άποψη για την αναζωογόνηση του πρωτογενούς τομέα –κάτι που θεωρεί ότι είναι ζωτικής σημασίας, αφού ο τουρισμός σημαίνει εξωτερική εξάρτηση. Μεταξύ αστείου και σοβαρού ο ίδιος λέει ότι πρώτα χρειάζεται οι αγρότες να κάνουν 3-4 παιδιά ο καθένας. Είναι ένας τρόπος να επισημάνει την ανάγκη ανάκαμψης του πληθυσμού που φθίνει δραματικά, ιδιαίτερα στα χωριά, και μαζί την έλλειψη εργατικών χεριών. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν τα εκατοντάδες και χιλιάδες στρέμματα που έχουν στη διάθεσή τους αγρότες του εξωτερικού, όπως στις ΗΠΑ, ο κ. Χρήστος εξηγεί πως ο μόνος τρόπος για ισχυροποίηση της ελληνικής αγροτικής οικονομίας είναι η συνένωση παραγωγών και καλλιεργειών για εκμεταλλεύσεις και διαχείριση μεγάλης κλίμακας. Προς αυτή την κατεύθυνση, προσθέτει, χρειάζεται να αξιοποιηθούν οι παρατημένες, οι σχολάζουσες, όπως είναι ο δόκιμος όρος, εκτάσεις και να δοθούν μαζί με κίνητρα σε νέους αγρότες.
Καίριας σημασίας είναι όμως και το να βρεθούν άνθρωποι με μεράκι να αντιγράψουν καλές πρακτικές από το εξωτερικό. Στην Ολλανδία για τα θερμοκήπια και τα φυτώρια, στην Ισπανία ως μια χώρα με αντίστοιχες συνθήκες και καλλιέργειες, στο Ισραήλ για τη διαχείριση και αξιοποίηση του νερού… Το τι… κάνουν οι άλλοι και έχουν επιτυχία ενδιαφέρει ιδιαίτερα και τον ίδιο, παραθέτοντας με γλυκόπικρη διάθεση πολλά παραδείγματα, καθώς περιηγείται με εφαρμογή του google maps, που φέρνει όλο τον πλανήτη στην οθόνη και στο χώρο του γραφείου του. Έτσι, μας ταξιδεύει στην Τουρκία και την περιοχή της Αλάνιας, που μοιάζει γεωμορφικά και κλιματικά με την Καλαμάτα. Οι ανατολικοί γείτονες έχουν δημιουργήσει παντού λίμνες για άρδευση από τεχνητά φράγματα και στη συγκεκριμένη παραλιακή περιοχή εστιάζουν στην καλλιέργεια μπανάνας, αξιοποιώντας ακόμη και τις βουνοπλαγιές με αναβαθμίδες. Στο Ντουμπάι, εν μέσω της ερήμου, οι δρόμοι είναι εκατέρωθεν φυτεμένοι με συστάδες φοινικιών που προσφέρουν τους καρπούς τους και ποτίζονται από την ανάκτηση του νερού από το βιολογικό. Στη νότια Ισπανία περιηγούμαστε στις φυτείες μπανάνας, με τον κ. Χρήστο να αναφέρει την πρακτική για γεωτρήσεις που γίνονται οριζόντια τρυπώντας τα βουνά…
Έπειτα απ’ όλα αυτά μπορεί να καταλάβει κάποιος τη διαχρονική ανατροφοδότηση της αγάπης του Χρήστου Γεωργιόπουλου για τον ατέλειωτο κατάλογο με τα εξωτικά φρούτα και φυτά απ’ όλο τον κόσμο. Η συλλογή του ενισχύεται και εμπλουτίζεται σε κάθε του ταξίδι και με κάθε ευκαιρία, έχοντας από την αρχή τη σκέψη ότι είναι το πιο ακίνδυνο από όλα τα χόμπι (αν και δαπανηρό), αλλά και την πρόκληση να δοκιμάζει και να πετυχαίνει σε οριακές συνθήκες. Όσο πιο δύσκολο, τόσο μεγαλύτερη η πρόκληση και η ικανοποίηση… Και το παιχνίδι συνεχίζεται, με γκουαναμπάνα, χρυσόφυλλο καϊνίτο, τη βραζιλιάνικη τζαμπουτικάμπα (σταφυλόδεντρο), το κανιστέλ, το τζάβα απλ, το μαμέι…
Α, και κάτι τελευταίο, όλοι μας μπορούμε ακόμη και στα μπαλκόνια μας να παράξουμε φρούτα. Ο ανανάς θεωρείται πολύ εύκολος στην παραγωγή!
Δεν είναι η πρώτη φορά που αλιεύεται τσιπούρα και μάλιστα ευμεγέθης από ερασιτέχνη ψαρά στο πλακόστρωτο της παραλίας
Viral έχει γίνει τα τελευταία 24ωρα ένα βίντεο που ανέβηκε στο TikTok και απεικονίζει ερασιτέχνη ψαρά στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης στον Θερμαϊκό να αλιεύει μια τσιπούρα περίπου δύο κιλών.
Όπως λέει στη Voria.gr ο Ανδρέας Κωνσταντινίδης που κατέγραψε το περιστατικό και το ανέβασε στη δημοφιλή πλατφόρμα «όταν αντιλήφθηκα ότι ο συγκεκριμένος κύριος είχε πιάσει μεγάλο ψάρι φρόντισα να τραβήξω βίντεο με το κινητό για να απαθανατίσω τη στιγμή και από ό,τι φάνηκε άξιζε τον κόπο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο αλιέας είχε χρησιμοποιήσει την τεχνική «εγγλέζικο», ενώ για δόλωμα έβαλε ένα «μαμούνι».
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που αλιεύεται τσιπούρα και μάλιστα ευμεγέθης από ερασιτέχνη ψαρά στο πλακόστρωτο της παραλίας.
Όπως φαίνεται σε αντίστοιχο βίντεο πριν από έναν χρόνο ακριβώς, ερασιτέχνης αλιέας είχε βγάλει μετά από δύο ώρες ψαρέματος μια μεγάλη τσιπούρα.
Συνηθισμένο φαινόμενο
Όπως αναφέρει στη Voria.gr ο ιχθυολόγος και μέλος της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης isea Γιάννης Γιώβος, «το να υπάρχουν τσιπούρες και άλλα μεγάλα ψάρια στον Θερμαϊκό Κόλπο, ακόμα και στην περιοχή του λιμανιού είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν πρέπει να μας μπερδεύει το γεγονός ότι κατά περιόδους τα νερά στο σημείο είναι διαυγή, αφού αυτό σημαίνει απλά ότι διαπιστώνεται απουσία οργανικού υλικού.
«Αυτό δε σημαίνει πως δεν υπάρχουν άλλοι ρυπαντές, όπως βαρέα μέταλλα», αναφέρει χαρακτηριστικά, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την κατανάλωση των συγκεκριμένων ψαριών.
Πηγή Voria.gr
Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα Επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr
Το «Κόκκινο Πιπέρι» είναι ένας αγροτικός συνεταιρισμός που τιμά την αγροτική ιστορία και παράδοση του τόπου του. Όπως προϊδεάζει ο τίτλος του, οι παραγωγοί που τον απαρτίζουν ασχολούνται με την καλλιέργεια ενός εμβληματικού, για την περιοχή, προϊόντος, που είναι η αυτοφυής ποικιλία κόκκινης πιπεριάς, γνωστή και ως κόκκινη μπαχοβίτικη ή καρατζοβίτικη πιπεριά.
Χάρη στην καλλιέργειά της στηρίχθηκε η οικονομία των χωριών και το εισόδημα των κατοίκων για πάρα πολλά χρόνια. Αν και με την πάροδο των ετών το ενδιαφέρον για την καλλιέργεια της μπαχοβίτικης πιπεριάς είχε ατονήσει, ωστόσο, πριν από λίγους μήνες, μία ομάδα 13 παραγωγών αποφάσισε να αναβιώσει συνεταιριστικά ένα προϊόν που συμβολίζει την παράδοση του τόπου τους και φέρνει μνήμες από την παιδική ηλικία τους, αφού, όπως λένε, παππούδες και γονείς καλλιεργούσαν πάντα κόκκινη πιπεριά.
«Αποφασίσαμε να κάνουμε αυτόν τον συνεταιρισμό, γιατί δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στη διάσωση και τη διάδοση της μπαχοβίτικης πιπεριάς, η οποία συνδέεται με την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής μας και θεωρείται βασικό για την προώθηση της τοπικής οικονομίας ολόκληρης της Αλμωπίας. Προσπαθούμε να την καλλιεργούμε, όπως οι παλαιότεροι, βιολογικά και φυσικά», λέει ο πρόεδρος του ΑΣ Κόκκινης Πιπεριάς, Γιώργος Δούμος.
Η μπαχοβίτικη πιπεριά είναι μια αυτοφυής ποικιλία, ανθεκτική, όπως λένε οι παραγωγοί, στην κλιματική αλλαγή και ευδοκιμεί μόνο σε ορισμένα χωριά της Αλμωπίας. Το συγκεκριμένο κόκκινο πιπέρι, από το οποίο παράγεται ελληνικό τσίλι, αλλά και μπούκοβο, έχει χαρακτηριστική γεύση, έντονο άρωμα και χρώμα. Η συγκομιδή έχει ξεκινήσει από τον Αύγουστο και αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στο τρίτο χέρι.
«Η όλη διαδικασία από τη διατήρηση του σπόρου, τη σπορά μέχρι την αποξήρανση που γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο με ήλιο ή ζεστό αέρα, την τελική άλεση του πιπεριού, τη συσκευασία, αλλά και την εμπορία την κάνουμε εμείς οι ίδιοι, οι παραγωγοί», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Δούμος.
Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης
Ο αγροτικός συνεταιρισμός κάνει προσπάθειες με την Αντιπεριφέρεια για να κατοχυρωθεί η κόκκινη πιπεριά ως ένα Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης, αφού καλύπτει όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάδειξή της, ενώ γίνονται και οι διαδικασίες για την απόκτηση πιστοποιητικών και προτύπων παραγωγής τοπικών προϊόντων που αναδεικνύουν την ελληνική παραγωγή, την παράδοση, την ιστορία και τη γαστρονομία.
«Είναι ένα δυνατό προϊόν, αγνό, με παλιό παραδοσιακό σπόρο που έχουμε διατηρήσει. Και εδώ στην περιοχή μας ο κόσμος την αγαπάει την πιπεριά αυτή και μιλάει με συγκίνηση, για αυτό και αξίζει να τη στηρίξουμε, να την προωθήσουμε και να την αναδείξουμε και, κυρίως, να διασώσουμε τον σπόρο», καταλήγει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού.
Η γη των Φαρσάλων είναι εύφορη, ιδανική για τη γεωργία και ιδιαίτερα για την καλλιέργεια οσπρίων, όπως είναι η φάβα, οι φακές και τα ρεβίθια. Εκεί παράγεται η μεγαλύτερη ποσότητα ελληνικής φάβας, το λεγόμενο λαθούρι, αντιπροσωπεύοντας το 53% της συνολικής εγχώριας παραγωγής.
Παράλληλα, οι «διάσημες» φακές Φαρσάλων με ποικιλίες όπως Σάμος, κόκκινη, μαύρη τύπου Beluga, καλλιεργούνται σε ποσοστό 36%, τα ρεβίθια των ποικιλιών macarena και Αμοργός καλλιεργούνται σε ποσοστό 35% και τα φασόλια, όπως μαυρομάτικα, βανίλιες και άλλα, σε ποσοστό 12%.
Όπως τόνισε ο κ. Κώστας Μπρέλλας, πρόεδρος αγροτικού συνεταιρισμού παραγωγών δημητριακών και οσπρίων Αγ. Κωνσταντίνου Φαρσάλων, η θεσσαλική γη είναι ένα πολύπλοκο μωσαϊκό, με ξεχωριστό μικροκλίμα. Τα όσπρια της περιοχής ξεχωρίζουν για το φίνο άρωμα και τη γλυκιά τους γεύση, ενώ είναι και πολύ βραστερά. Οι “ανήσυχοι” παραγωγοί του Θεσσαλικού κάμπου, πειραματίζονται με την αναβίωση καλλιεργειών, όπως είναι το σουσάμι και το κεχρί, αλλά και με νέες, όπως είναι η κινόα, ενώ, τα τελευταία χρόνια, έχουν στραφεί και στην καλλιέργεια της φουντουκιάς.
Η περιοχή βιώνει σημαντικές διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού, με ψυχρούς χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Οι βροχοπτώσεις είναι μέτριες, κυρίως συγκεντρωμένες το φθινόπωρο και τον χειμώνα, ενώ η άνοιξη και το καλοκαίρι είναι πιο ξηρές περίοδοι, γεγονός που αυξάνει τις ανησυχίες για την επάρκεια νερού, ιδιαίτερα σε περιόδους καύσωνα. Ειδικότερα φέτος, με τον καύσωνα να πλήττει την περιοχή από τις αρχές του καλοκαιριού πιο έντονα από κάθε άλλη χρονιά, ο υδροφόρος ορίζοντας έχει υποχωρήσει σημαντικά, με αποτέλεσμα οι αποδόσεις των καλλιεργειών να μειώνονται δραματικά.
Μάθετε περισσότερα για τα αγροτικά προϊόντα και τις τοπικές παραδόσεις στο e-agrotis.gr και ενημερωθείτε για όλα τα τελευταία νέα από τον αγροτικό χώρο!
Διακριβώθηκε, μετά από μεθοδική έρευνα των αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Μεσολογγίου, η δράση συμμορίας, τα μέλη της οποίας, ενέχονταν στη διάπραξη κλοπών σε αντλιοστάσια και φωτοβολταικά πάρκα στο Μεσολόγγι και σε περιοχές του Αιτωλικού.
Για την υπόθεση αυτή, σχηματίστηκε δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα, για συμμορία και διάπραξη διακεκριμένων κλοπών σε βάρος πέντε ημεδαπών ανδρών, τα πλήρη στοιχεία των οποίων έχουν ταυτοποιηθεί.
Ειδικότερα, οι κατηγορούμενοι από τον Δεκέμβριο του έτους 2021, μέχρι και τον Μάρτιο του έτους 2022, διέπραξαν συνολικά οχτώ κλοπές (-7- τετελεσμένες και -1- απόπειρα) σε ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις αντλιοστασίων και φωτοβολταϊκών πάρκων, στο Μεσολόγγι και σε περιοχές του Αιτωλικού.
Πιο συγκεκριμένα, οι κατηγορούμενοι αφαίρεσαν από τις εγκαταστάσεις και τα αντλιοστάσια, αγωγούς και καλώδια χαλκού, μπαταρίες και -1- εκκινητή, συνολικής αξίας -412.600- ευρώ, ενώ οι φθορές που προκάλεσαν ανέρχονται στις -15.000- ευρώ.
Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε όχημα που χρησιμοποίησαν οι κατηγορούμενοι κατά την τέλεση της απόπειρας κλοπής, το οποίο στη συνέχεια εγκατέλειψαν, βρέθηκαν από τους αστυνομικούς και κατασχέθηκαν πλήθος διαρρηκτικών εργαλείων, ένα κινητό τηλέφωνο, κάρτες και πακέτα σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας και έγγραφα.
Για τη διερεύνηση των περιστατικών, διενεργήθηκαν μεθοδικές και εμπεριστατωμένες έρευνες από τους αστυνομικούς του Τμήματος Ασφάλειας Μεσολογγίου, με αποτέλεσμα την εξιχνίαση των κλοπών και την ταυτοποίηση των κατηγορουμένων.
Έντεκα νέες εστίες ευλογιάς αιγοπροβάτων καταγράφηκαν την τελευταία εβδομάδα στη Ροδόπη, και είκοσι μία συνολικά σε όλη την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης, με τον αριθμό των ζώων που οδηγούνται στη θανάτωση, να αγγίζουν πλέον τις 37.000.
Η εξέλιξη προσδίδει πια δραματική διάσταση στο πρόβλημα, και οδήγησε τη Γενική Κτηνιατρική Διεύθυνση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων στην απόφαση για νέα παράταση, ως τις 22 Νοεμβρίου, της απαγόρευσης, τόσο των μετακινήσεων ζώων με σκοπό την πάχυνση και την αναπαραγωγή, όσο και της σφαγής τους για κατανάλωση.
Δοθέντων των παραπάνω, πηγές του ΥΠΑΑΤ δεν αποκλείουν τελικά τον εμβολιασμό των κοπαδιών ως έσχατο μέσο αναχαίτισης της ζωονόσου. Κι αυτό, διότι τα δεδομένα της συνέχισης της εξάπλωσης της επιζωοτίας, δείχνουν ότι αυτή οφείλεται στην μη τήρηση των μέτρων βιοασφάλειας από τους κτηνοτρόφους.
Ο εμβολιασμός των ζώων θα επηρεάσει αρνητικά τις τιμές του γάλακτος και του κρέατος, ωστόσο αν οι κτηνοτρόφοι συνεχίσουν να μη συμμορφώνονται με τα μέτρα προστασίας, αναγκαστικά και αναπόφευκτα θα είναι ο μοναδικός τρόπος διάσωσης του ζωικού κεφαλαίου.
Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr
