Η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) ανακοινώνει την έναρξη του προγράμματος ενίσχυσης επιχειρηματικότητας για ανέργους ηλικίας 30-59 ετών, με ιδιαίτερη έμφαση στις γυναίκες. ΔΥΠΑ
Στόχος του Προγράμματος
Το πρόγραμμα στοχεύει στην προώθηση της αυτοαπασχόλησης μέσω της δημιουργίας νέων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων από 5.880 ανέργους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας των άνεργων γυναικών.Opske
Οικονομική Ενίσχυση
Κάθε δικαιούχος θα λάβει επιχορήγηση ύψους 17.000€, η οποία θα καταβληθεί σε τρεις δόσεις:
1η δόση: 4.600€ μετά την έναρξη δραστηριότητας.
2η δόση: 6.200€ μετά τη συμπλήρωση έξι μηνών λειτουργίας της επιχείρησης.
3η δόση: 6.200€ μετά τη συμπλήρωση δώδεκα μηνών λειτουργίας της επιχείρησης. ΔΥΠΑ
Διαδικασία Υποβολής Αιτήσεων
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν τις αιτήσεις τους ηλεκτρονικά μέσω του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος Κρατικών Ενισχύσεων (ΟΠΣΚΕ) στην ιστοσελίδα https://opske.gr/el. Η περίοδος υποβολής αιτήσεων ξεκινά την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2024 και λήγει την Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2025.
Συγχρηματοδότηση και Προϋπολογισμός
Το πρόγραμμα συγχρηματοδοτείται από το Ελληνικό Δημόσιο και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο+ στο πλαίσιο του Προγράμματος “Ανθρώπινο Δυναμικό και Κοινωνική Συνοχή” 2021-2027, με συνολικό προϋπολογισμό 100.000.000€.
Σημαντικές Ημερομηνίες
Έναρξη υποβολής αιτήσεων: Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2024
Λήξη υποβολής αιτήσεων: Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2025 Κεφαλαιο
Για περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα, επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα της ΔΥΠΑ: https://www.dypa.gov.gr/.
Στην Τριφυλία, οι θερμοκηπιακές μονάδες που λειτουργούν με το σύστημα της υδροπονίας καταλαμβάνουν το 10% των εκτάσεων και, όπως εξηγεί στην ypaithros ο προϊστάμενος της τοπικής ΔΑΟΚ, Αντώνης Παρασκευόπουλος, βασικό στοιχείο για την επιτυχία των μονάδων υδροπονίας είναι «το νερό να είναι υψηλής ποιότητας και χαμηλής αγωγιμότητας».
Επιπλέον, εκτός από τη χαμηλή αγωγιμότητα, σημαντικό ρόλο παίζει η συγκέντρωση του νατρίου και του χλωρίου στο νερό. «Στην περιοχή μας, υπάρχουν πολλές γεωτρήσεις και επισημαίνουμε ότι στα παραλιακά σημεία, όπου τα νερά είναι υψηλής αγωγιμότητας, είναι πλέον ακατάλληλα για τις υδροπονικές καλλιέργειες», τονίζει, σημειώνοντας ότι, αντίθετα, στις ημιορεινές περιοχές και πιο ανατολικά της παραλιακής ζώνης «τα νερά είναι κατάλληλα για την άρδευση των θερμοκηπίων με υδροπονική καλλιέργεια».
Μεγάλη ανάσα και προοπτική ανάπτυξης στην περιοχή, πάντως, θα προσφέρει η κατασκευή των δικτύων στα Φιλιατρά. Όπως εξηγεί ο κ. Παρασκευόπουλος, κάτι τέτοιο «θα δώσει τη δυνατότητα στους παραγωγούς μας να χρησιμοποιούν νερό από το φράγμα που είναι πολύ χαμηλής αγωγιμότητας και θα αρδεύονται έτσι 34.000 στρέμματα. Αυτό θα οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγής και των στρεμματικών αποδόσεων. Έτσι, θα έχουμε οικονομία σε ενέργεια, νερό και λιπάσματα».
Εξοικονόμηση ύδατος
Στην ypaithros μίλησε ο Όμηρος Σάμπαλης, ένας έμπειρος παραγωγός που καλλιεργεί με τη μέθοδο της υδροπονίας στη θερμοκηπιακή του μονάδα στα Φιλιατρά. «Στη μονάδα μου έχω κλειστό κύκλωμα και η οικονομία του νερού φτάνει στο 35% με 40% κατά μέσο όρο», τονίζει ο ίδιος, σημειώνοντας ότι «οι υδροπονικές καλλιέργειες δεν νιώθουν ακόμα την πίεση από την έλλειψη νερού».
Υποστηρίζει, επίσης, ότι η υδροπονία είναι, πλέον, μονόδρομος, έτσι όπως έχουν αλλάξει τα δεδομένα. «Βέβαια, πρέπει να δημιουργήσεις τις απαραίτητες συνθήκες για να πετύχεις τις οικονομίες που επιδιώκεις, αλλά αυτά δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη», καταλήγει.
Η Ευρώπη αρχίζει να φτάνει στα όριά της όσον αφορά την αιολική ενέργεια.
Χώρες όπως η Δανία και η Σουηδία, κάποτε ηγέτες στην επέκταση της υπεράκτιας αιολικής δυναμικότητας, αντιμετωπίζουν πλέον εμπόδια καθώς οι τιμές και τα κίνητρα ενέργειας πέφτουν πολύ χαμηλά για να υποστηρίξουν νέα έργα, σύμφωνα με το Bloomberg.
Μια πρόσφατη δημοπρασία για υπεράκτια αιολική ενέργεια στη Δανία δεν είχε καθόλου προσφορές.
Αυτή η επιβράδυνση της ανάπτυξης των ανεμογεννητριών κινδυνεύει να παρατείνει την εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα, καθώς το αυξανόμενο κόστος αμφισβητεί την προηγούμενη επιτυχία του κλάδου στη μείωση των τιμών.
Το αδιέξοδο της Δανίας
Η Δανία, η οποία παρήγαγε το κορυφαίο παγκοσμίως το 58% της ηλεκτρικής της ενέργειας από αιολική ενέργεια πέρυσι, δεν είχε προσφορές στον μεγαλύτερο διαγωνισμό υπεράκτιων αιολικών που έγινε ποτέ.
Εταιρείες όπως η κρατική Ørsted A/S ανέφεραν μη ελκυστικές επενδυτικές συνθήκες, με χαμηλές τιμές ηλεκτρικής ενέργειας λόγω υπερπροσφοράς αιολικής ενέργειας.
Σύμφωνα με το Bloomberg η Σουηδία αντιμετωπίζει παρόμοιες προκλήσεις, καθώς τα χρόνια ταχείας επέκτασης των ανεμογεννητριών έχουν μειώσει τις αποδόσεις, αποθαρρύνοντας νέα έργα.
Οι καθυστερήσεις και οι ακυρώσεις πράσινων βιομηχανικών έργων στο βορρά επιβαρύνουν περαιτέρω τη μελλοντική ζήτηση.
Ο στόχος του Ηνωμένου Βασιλείου να καταργήσει σταδιακά τα ορυκτά καύσιμα έως το 2030 θα απαιτήσει μια σημαντική αλλαγή στην κατανάλωση ενέργειας για να ευθυγραμμιστεί με την κυμαινόμενη προσφορά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, λέει ο διαχειριστής του δικτύου.
Επί του παρόντος, σπαταλούνται ποσότητες ρεκόρ αιολικής ενέργειας λόγω περιορισμών στο δίκτυο.
Το αντιστάθμισμα
Σε αντίθεση με τα εργοστάσια άνθρακα και φυσικού αερίου, τα αιολικά πάρκα λειτουργούν όποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες, με αποτέλεσμα συχνά υπερβολική προσφορά και ακόμη και αρνητικές τιμές ενέργειας.
Ενώ η ηλιακή ενέργεια αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, η πτώση του κόστους των πάνελ έχει μειώσει τον αντίκτυπο.
Ο αιολικός τομέας, ωστόσο, παλεύει με το αυξανόμενο κόστος για υλικά όπως ο χάλυβας και η εργασία.
Η ενθάρρυνση των καταναλωτών να προσαρμόσουν τη ζήτηση -ειδικά με την ηλεκτροδότηση των μεταφορών, της θέρμανσης και της βιομηχανίας- θα μπορούσε να σταθεροποιήσει τις τιμές και να οδηγήσει σε επενδύσεις σε καθαρή ενέργεια.
Ο Brian Vad Mathiesen, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Aalborg στη Δανία, σχολίασε: «Δεν μπορούμε να έχουμε ένα ηλεκτρικό σύστημα που να βασίζεται αποκλειστικά στον άνεμο και τον ήλιο.Υπάρχουν αυστηρά τεχνικά και οικονομικά όρια στο πόσο μπορούμε να ενσωματώσουμε στο δίκτυο», προειδοποίησε.
Πάλι δεν είναι καλά τα νέα για τις σημερινές πληρωμές ενισχύσεων , ημέρα κατά την οποία βάσει των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί αρμοδίως θα τρέξει η εκκαθάριση της ενιαίας ενίσχυσης για το 2024.
Γνώστες της κατάστασης που διαμορφώνεται εν όψει της πληρωμής, κάνουν λόγο για μια ακόμα πληρωμή κόλαφο, καθώς αναμένεται να μείνουν εκτός ενισχύσεων περί τα 360.000 αγροτεμάχια που αντιστοιχούν σε περισσότερα από 4 εκατομμύρια στρέμματα, μόνο και μόνο γιατί δεν απεικονίζονται στο σύστημα ανίχνευσης monitoring, γεγονός για το οποίο, συνήθως δεν ευθύνονται οι δικαιούχοι αλλά το σύστημα.
Σημαντικός αριθμός δικαιούχων αναμένεται επίσης να μείνει εκτός πληρωμής για λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με τη μη ανάρτηση στη μηχανογραφική βάση δεδομένων του ΟΠΕΚΕΠΕ στοιχείων όπως ο τίτλος σπουδών, θέματα τα οποία έμειναν σε εκκρεμότητα, κυρίως γιατί δεν άνοιξε ποτέ ξανά η βάση δεδομένων, μετά τις 15 Νοεμβρίου, όπως διαβεβαίωναν οι ιθύνοντες του Οργανισμού Πληρωμών.
Θεαματικά είναι τα αποτελέσματα της χρήσης λογισμικού ευφυούς γεωργίας, το οποίο χρησιμοποιεί η ΜΑΚΒΕΛ – EURIMAC, με στόχο την αντιμετώπιση σημαντικών προκλήσεων, όπως η μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και η προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Χάρη στη χρήση του λογισμικού, η ΜΑΚΒΕΛ – EURIMAC έχει επιτύχει αύξηση της παραγωγής των αγροτεμαχίων κατά 10% και μείωση του αποτυπώματος άνθρακα κατά 35%, συμβάλλοντας ενεργά στη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η έξυπνη γεωργία αποτελεί μια πρωτοποριακή προσέγγιση στη σύγχρονη αγροτική παραγωγή, συνδυάζοντας την τεχνολογία και την καινοτομία για τη βελτίωση της αποδοτικότητας, της βιωσιμότητας και της αποτελεσματικότητας.
Για την καλλιέργεια της βασικής πρώτης ύλης, του σκληρού σίτου, έχει εγκατασταθεί λογισμικό που αποσκοπεί στην παραγωγή υψηλής ποιότητας σίτου στην Ελλάδα, προς όφελος των παραγωγών, της εταιρείας και των καταναλωτών. Το λογισμικό συνδέεται με ένα δίκτυο μετεωρολογικών σταθμών που παρέχουν τοπικά κλιματικά δεδομένα. Κάθε αγροτεμάχιο καταχωρείται γεωγραφικά στην πλατφόρμα, επιτρέποντας στο σύστημα να προσαρμόζει τις πληροφορίες στα χαρακτηριστικά της περιοχής και να αντλεί δεδομένα από τον κατάλληλο μετεωρολογικό σταθμό.
Ο παραγωγός εισάγει επίσης τις φυσικές και χημικές ιδιότητες του εδάφους, διευκολύνοντας την ακριβέστερη εκτίμηση των αναγκών νερού και των θρεπτικών στοιχείων της καλλιέργειας.
Με βάση τα δεδομένα αυτά, το λογισμικό:
– Αναλύει τα χαρακτηριστικά της καλλιεργούμενης ποικιλίας, λαμβάνοντας υπόψη τον ρυθμό ανάπτυξης, τις διατροφικές απαιτήσεις και τους στόχους παραγωγής, επιτρέποντας στο σύστημα να προτείνει εξατομικευμένες λύσεις.
– Υποδεικνύει την ακριβή ποσότητα σπόρου ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, τη γεωγραφική θέση και την ημερομηνία σποράς, μεγιστοποιώντας την αποδοτικότητα.
– Υπολογίζει το ανθρακικό αποτύπωμα της καλλιέργειας, συμβάλλοντας στη στρατηγική της εταιρείας για μείωση των εκπομπών.
– Παρέχει εργαλεία για τη διαχείριση και παρακολούθηση της ιχνηλασιμότητας της πρώτης ύλης από τον πρωτογενή τομέα έως την παραγωγή, διασφαλίζοντας τη διαφάνεια της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, περίπου το ένα τρίτο της παγκόσμιας αγροτικής παραγωγής χάνεται κατά τη μεταφορά από το χωράφι στο ράφι, λόγω ακατάλληλων συνθηκών αποθήκευσης. Η ΜΑΚΒΕΛ – EURIMAC, προβλέποντας αυτόν τον κίνδυνο, έχει τοποθετήσει εδώ και 4 χρόνια αισθητήρες στους αποθηκευτικούς χώρους (σιλό σιταριού), οι οποίοι παρακολουθούν σε πραγματικό χρόνο κρίσιμες παραμέτρους όπως η θερμοκρασία, η υγρασία, το διοξείδιο του άνθρακα και το οξυγόνο.
Οι πληροφορίες μεταφέρονται στο cloud και είναι προσβάσιμες μέσω μιας ολοκληρωμένης πλατφόρμας, επιτρέποντας στους χρήστες να παρακολουθούν την κατάσταση των αποθεμάτων ακόμη και από το κινητό τους. Με αυτόν τον τρόπο, αποτρέπονται τυχόν φθορές και ασθένειες του προϊόντος, μειώνοντας σημαντικά τις οικονομικές απώλειες.
Από το 2020, η πλατφόρμα χρησιμοποιεί αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης για αυτόματες αναλύσεις δεδομένων (analytics). Το σύστημα προβλέπει έγκαιρα πιθανούς κινδύνους για την ποιότητα του αποθηκευμένου σιταριού και διασφαλίζει την ακεραιότητα του προϊόντος, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα και τη βιωσιμότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com
Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη χρήση ειδικών κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αποκατάσταση ζημιών από φυσικές καταστροφές, ανοίγοντας τον δρόμο για τη στήριξη των αγροτών που έχουν πληγεί από ακραία καιρικά φαινόμενα. Το νέο σχέδιο προβλέπει την άμεση διάθεση χρημάτων για την κάλυψη απωλειών και την ανασυγκρότηση των αγροτικών περιοχών.
Τι Προβλέπει η Απόφαση Η απόφαση επιτρέπει τη χρηματοδότηση έργων αποκατάστασης μέσω των διαρθρωτικών ταμείων της ΕΕ, δίνοντας προτεραιότητα σε περιοχές που επλήγησαν σοβαρά από φυσικές καταστροφές, όπως πλημμύρες, πυρκαγιές και ξηρασίες.
Υποστήριξη των Αγροτών Στο επίκεντρο του σχεδίου βρίσκεται η στήριξη των αγροτών που έχουν υποστεί απώλειες παραγωγής ή ζημιές στις υποδομές τους. Τα κονδύλια θα χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση καλλιεργειών, την ανακατασκευή εγκαταστάσεων και την αποζημίωση παραγωγών.
Η Αντίδραση των Αγροτικών Οργανώσεων Οι αγροτικές οργανώσεις χαιρετίζουν την πρωτοβουλία, τονίζοντας τη σημασία της γρήγορης και αποτελεσματικής στήριξης σε κρίσιμες στιγμές. Παράλληλα, ζητούν απλοποιημένες διαδικασίες για την άμεση διάθεση των κονδυλίων στους δικαιούχους.
Ποια είναι τα Επόμενα Βήματα Η απόφαση θα τεθεί σε εφαρμογή μετά την έγκριση από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εξειδίκευση των μέτρων από τις εθνικές κυβερνήσεις. Η Ελλάδα αναμένεται να αξιοποιήσει άμεσα αυτή τη δυνατότητα, δεδομένων των συχνών φυσικών καταστροφών στη χώρα.
Οφέλη για τις Αγροτικές Κοινότητες Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής αποτελεί σημαντικό βήμα για τη βιωσιμότητα των αγροτικών περιοχών, παρέχοντας τα απαραίτητα εργαλεία για την αποκατάσταση της παραγωγής και τη στήριξη της τοπικής οικονομίας.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις αγροτικές ενισχύσεις και τη στήριξη των πληγέντων, επισκεφθείτε το e-agrotis.gr και μείνετε ενημερωμένοι για όλες τις εξελίξεις!
Μέχρι τον Ιούνιο του 2024 αναμένεται να διατεθούν τα κονδύλια για τη στήριξη των αυτόχθονων φυλών, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Παράλληλα, η προκήρυξη του προγράμματος πρόκειται να γίνει άμεσα, με στόχο τη διατήρηση και ανάπτυξη των σπάνιων και αυτόχθονων φυλών ζώων στη χώρα μας.
Σκοπός του Προγράμματος Το πρόγραμμα αυτό στοχεύει στην προστασία και αξιοποίηση των αυτόχθονων φυλών ζώων, οι οποίες αποτελούν πολύτιμο γενετικό πόρο για την ελληνική κτηνοτροφία. Με την υλοποίησή του, ενισχύεται η βιώσιμη ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα και η διατήρηση της βιοποικιλότητας.
Χρηματοδότηση και Δικαιούχοι Η διάθεση των κονδυλίων θα υποστηρίξει τους κτηνοτρόφους που ασχολούνται με τη διατήρηση αυτόχθονων φυλών. Η χρηματοδότηση θα καλύπτει συγκεκριμένες δράσεις για τη φροντίδα και τη βελτίωση της διαβίωσης αυτών των ζώων, ενώ αναμένεται να υπάρξουν κίνητρα για την ανάπτυξη νέων εκτροφών.
Πότε θα γίνει η Προκήρυξη Η προκήρυξη του προγράμματος αναμένεται να πραγματοποιηθεί άμεσα, δίνοντας τη δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις αιτήσεις τους εγκαίρως. Στόχος είναι η γρήγορη υλοποίηση του προγράμματος, ώστε τα κονδύλια να φτάσουν στους δικαιούχους το συντομότερο δυνατό.
Οφέλη για την Ελληνική Κτηνοτροφία Η στήριξη των αυτόχθονων φυλών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη της ελληνικής κτηνοτροφίας, διατηρώντας παράλληλα την πολιτιστική και φυσική κληρονομιά του τόπου μας.
Για περισσότερες ειδήσεις και πληροφορίες για αγροτικά προγράμματα και ενισχύσεις, επισκεφθείτε το e-agrotis.gr και ενημερωθείτε άμεσα!
Σε αντίθεση με τα σταφύλια ή άλλα φρούτα, το Ross Vintiner μαζεύει ελιές όταν πέφτει το επίπεδο σακχάρου, υποδεικνύοντας ότι το λάδι συσσωρεύεται και η περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες παραμένει υψηλή
Βασιζόμενος στην εμπειρία του στην αμπελοκαλλιέργεια, ένας βραβευμένος παραγωγός ελιάς από τη Νέα Ζηλανδία -ο Ross Vintiner- ανέπτυξε μια καινοτόμο μέθοδο για τον προσδιορισμό της καλύτερης χρονικής στιγμής για τη συγκομιδή της ελαιοκαλλιέργειάς του, εξισορροπώντας τις υψηλές αποδόσεις με την υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες.
Η παράμετρος αναφοράς είναι η τιμή Brix που υποδεικνύει την ποσότητα ζάχαρης διαλυμένης σε υγρό διάλυμα.
Ο Vintiner αναφέρει ότι είναι καλύτερο να γίνεται η συγκομιδή όταν πέφτουν οι βαθμοί Brix των ελιών, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει με τα φρούτα.
«Με βάση τα πειράματα, σε αντίθεση με τα σταφύλια για τα οποία απαιτείται το μέγιστο Brix για τη συγκομιδή στις ελιές, ένα επίπεδο σακχάρου μειωμένο στο ελάχιστο, δηλαδή με χαμηλά επίπεδα Brix, ισοδυναμεί με το μέγιστο σε λάδι και ολικές πολυφαινόλες.
Αυτός είναι ένας οικονομικός τρόπος για να χρονομετρήσω τη συλλογή μου.
Ένα διαθλασίμετρο για τη μέτρηση του Brix κοστίζει περίπου 100 δολάρια Νέας Ζηλανδίας (57 ευρώ)».
Ο πειραματισμός συνεχίζεται εδώ και δέκα (10) χρόνια, αφού, μετά την εμπειρία του στην αμπελοκαλλιέργεια, αναρωτήθηκε εάν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της ωρίμανσης των ελιών, της περιεκτικότητας σε λάδι και των επιπέδων σακχάρου στις ελιές.
Ο Ross Vintiner άρχισε να μετράει τα επίπεδα Brix των φύλλων και των καρπών της ελιάς και ανακάλυψε ότι η αύξησή τους στο χυμό των φύλλων αντιστοιχούσε στην προοδευτική αύξηση του χυμού στον ελαιόκαρπο. «Στη συνέχεια, το επίπεδο Brix πέφτει, σε αντίθεση με αυτό των σταφυλιών, συμπίπτοντας με τα φυσικά σημάδια της παρουσίας λαδιού στον καρπό».
Αυτά τα αποτελέσματα του επέτρεψαν έναν προγνωστικό δείκτη συγκομιδής για κάθε ποικιλία. Ο Vintiner, ο οποίος καλλιεργεί δέντρα με ποικιλίες Frantoio, Leccino, Pendolino, Koroneiki και Picual, είπε ότι χρησιμοποίησε το παραπάνω μοντέλο για να αποκτήσει σταθερά υψηλές ολικές πολυφαινόλες (με επίπεδα πάνω από 250 χιλιοστόγραμμα ανά κιλό) για όλες αυτές τις ποικιλίες με μέτριες αποδόσεις ελαίων – υψηλές.
Οlive Oil Times
Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά Νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr
Η επιτραπέζια ελιά είναι από τις πλέον κλασικές τροφές στην ελληνική κουζίνα και μία από τις πιο συχνές επιλογές στο γεύμα μας είτε ως συνοδευτικό είτε και ως ένα από τα βασικά υλικά σε συνταγές. Παράλληλα, αποτελεί εξαγώγιμο προϊόν με μεγάλη απήχηση στις διεθνείς αγορές. Αξίζει λοιπόν, να ξέρουμε τα πάντα για αυτό το τρόφιμο, που υπάρχει στο καθημερινό μας τραπέζι και που αποτελεί γενικότερα σήμα κατατεθέν στη διατροφή του Έλληνα. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Για την επιτραπέζια ελιά Γενικά, ο καρπός της ελιάς για να καταναλωθεί, ως επιτραπέζια ελιά, πρέπει πρώτα να υποστεί την κατάλληλη επεξεργασία εκπίκρανσης, δηλαδή, ξεπίκρισμα. Έπειτα, πρέπει να διατηρηθεί με αλάτισμα ή σε άλμη ή σε ξίδι ή σε ελαιόλαδο. Επιπλέον, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως αναλόγως την ποικιλία, τις συνθήκες καλλιέργειας, την επεξεργασία της και τις συνθήκες αποθήκευσης, η επιτραπέζια ελιά μπορεί να έχει κάποιες διαφοροποιήσεις και στο διατροφικό της προφίλ.
Για το Διεθνές Συμβουλίο Ελαιοκομίας (ΔΣΕ) είναι επιτραπέζιες ελιές το προϊόν που παρασκευάζεται από τους υγιείς καρπούς ποικιλιών καλλιεργούμενων ελαιοδένδρων, που επιλέγονται για την παραγωγή ελιών οι οποίες είναι κατάλληλες για άλμευση και οι οποίες έχουν υποβληθεί στην κατάλληλη επεξεργασία ή μεταποίηση και προσφέρονται στο εμπόριο για τελική κατανάλωση. Eπομένως, ο κύριος σκοπός τόσο των παραδοσιακών, όσο και των σύγχρονων μεθόδων επεξεργασίας είναι η μερική ή ολική απομάκρυνση της ελευρωπαΐνης, ενός φαινολικού γλυκοζίτη, που προσδίδει πικρή γεύση στον καρπό (ξεπίκρισμα), έτσι ώστε να μπορεί να καταναλωθεί.
Τα είδη της επιτραπέζιας ελιάς ως προς την ωρίμαση τους: i)Πράσινες ελιές: οι καρποί συγκομίζονται κατά την περίοδο ωρίμασης, πριν από τον χρωματισμό τους, όταν έχουν φθάσει σε κανονικό μέγεθος. Το χρώμα τους ποικίλλει από πράσινο έως κίτρινο του άχυρου. ii) Ελιές που βρίσκονται στο στάδιο αλλαγής του χρώματος: οι καρποί συγκομίζονται πριν από το στάδιο της πλήρους ωρίμασης, τη στιγμή της αλλαγής του χρώματος. Έχουν χρώμα ρόδινο, καφέ-ρόδινο ή καστανό. iii) Μαύρες ελιές: οι καρποί συγκομίζονται κατά την πλήρη ωρίμασή τους ή λίγο πριν. Το χρώμα τους ποικίλλει από κοκκινωπό μαύρο έως ιώδες μαύρο, σκούρο ιώδες, λαδί μαύρο ή σκούρο καστανό.
Οι ποικιλίες και τα χαρακτηριστικά της επιτραπέζιας ελιάς Οι παραδοσιακοί τρόποι επεξεργασίας του ελαιοκάρπου είναι πολλοί, ωστόσο έχουν κοινό παρονομαστή βασικές αρχές που είναι γνωστές από την αρχαιότητα. H διάκριση και κατάταξη κάποιων συγκεκριμένων ποικιλιών ελιών σε επιτραπέζιες βασίζεται σε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του ελαιοκάρπου, όπως: η σύνθεση της σάρκας του, η αναλογία σάρκας και πυρήνα (κουκουτσιού), η ευκολία διαχωρισμού του πυρήνα, η συμπεριφορά στην κατεργασία και επεξεργασία για την κονσερβοποίησή του.
Αμυγδαλολιά (Olea europaea var. Amygdaliformis): Καλλιεργείται κυρίως στην Άμφισσα για την παραγωγή ελαιολάδου και στην Αττική για την παραγωγή επιτραπέζιας πράσινης ελιάς. Ο καρπός μοιάζει με αμύγδαλο και καταλήγει σε θηλή, δεν είναι καλή επιλογή για την παραγωγή επιτραπέζιας μαύρης ελιάς γιατί ο καρπός κατά τη διάρκεια της συντήρησης μαλακώνει.
Ανδρόκαρπη (Olea europaea var. Mayor ή Punera ): Καλλιεργείται σε όλη την Ελλάδα, ο καρπός της είναι αρκετά μεγάλος σαν δαμάσκηνο. Την βρίσκουμε και με τα ονόματα Κορομηλολιά, Γαιδουρολιά, Δαμασκηνάτη, Ισπανική, Παλαμάρα. Πρόκειται για πράσινη επιτραπέζια ελιά.
Βασιλακάδα ( Olea europaea var . Regalis ): Καλλιεργείται στην Κέρκυρα, στις Ροβιές της Εύβοιας και στη Χαλκιδική. Αυτός ο καρπός είναι μεγάλος, οβάλ, χωρίς θηλή. Είναι επίσης γνωστή με τα ονόματα Βασιλική, Ισπανική, Κολοκυθάτη, Ροβιάτικη. Είναι κατάλληλη για παραγωγή πράσινης επιτραπέζιας ελιάς αλλά και μαύρης ζαρωμένης.
Θρουμπολιά – Θρούμπα – Θασίτικη (Olea europaea var. Media oblonga ): Καλλιεργείται κυρίως στη Χίο, στη Σάμο, στις Κυκλάδες, στην Κρήτη, στην Αττική, στη Θάσο, στην Εύβοια και στη Ρόδο. Το φυσικό σταφίδιασμα και το γλύκισμα της ελιάς αυτής οφείλεται σε ένα μύκητα, τον Phoma oleae , που διασπά την ελευρωπαίνη και δίνει ξανθό χρώμα και γλυκιά υπέροχη γεύση στον καρπό. Οι ελιές που έχουν προσβληθεί από το μύκητα αυτόν δεν είναι κατάλληλες για την παραγωγή ελαιολάδου. Στην αγορά, με το όνομα θρούμπες, διατίθενται ελιές αυτής της ποικιλίας που έχουν γλυκαθεί «τεχνικά» με αλάτι και στην πραγματικότητα πρόκειται για αλατσολιές ή παστωμένες ελιές. Συναντάται με τα ονόματα Θρούμπα, Ασκούδα, Θασίτικη, Λαδολιά, Ξανθολιά, Ρεθυμνιώτικη, Χοντρολιά.
Καλαμών (Olea europaea var. Ceraticarpa): Καλλιεργείται κυρίως στη Μεσσηνία, στη Λακωνία και στην Αχαΐα. Ξεχωρίζει, καθώς τα φύλλα του είναι τα μεγαλύτερα από όλες τις ελληνικές ποικιλίες ελιών. Χαρακτηριστικό του είναι επίσης ότι το κουκούτσι «χωρίζει» από τη σάρκα εξαιρετικά εύκολα. Επίσης, παρουσιάζει διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση και στις αγορές του εξωτερικού. Συναντάται ακόμη με τα ονόματα Καλαματιανή, Αετονύχι, Χοντρολιά.
Καρυδολιά ( Olea europaea var. Maxima ): Καλλιεργείται στην Κέρκυρα, στην Άμφισσα, στη Λαμία, στην Εύβοια, στη Χαλκιδική, στη Μυτιλήνη, στη Ζάκυνθο και στην Αττική. Ο συγκεκριμένος καρπός έχει δύο ραφές και καταλήγει σε θηλή, είναι μεγάλος και κατάλληλος για την παραγωγή επιτραπέζιας ελιάς, πράσινης και μαύρης. Εναλλακτικά, τη βρίσκουμε με τα ονόματα Στραβολιά, Καρολιά και Κουρολιά.
Κοθρέικη – Μανάκι (Olea europaea var. Minor rotunda ): Καλλιεργείται στην Άμφισσα, στους Δελφούς, στην Ιτέα, στην Αράχοβα, τη Λαμία, στην Κυνουρία, στην Ερμιόνη και στον Πόρο. Ο καρπός του είναι στρογγυλός ή οβάλ και δίνει εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, αλλά γίνεται και πολύ νόστιμη και αρωματική επιτραπέζια μαύρη ελιά. Συναντάται και με τα ονόματα Μανάκι, Κορινθιακή, Γλυκομανάκι, Γλυκομανακολιά.
Κολυμπάδα (Olea europaea var. Uberina): Καλλιεργείται σε περιορισμένη κλίμακα στη Φωκίδα, στην Αττική, στις Κυκλάδες, τη Μεσσηνία και την Εύβοια. Ο καρπός της είναι σφαιρικός και κατάλληλος για την παραγωγή μαύρων επιτραπέζιων ελιών. Είναι επίσης γνωστή με τα ονόματα Μηρολιά, Κολυμπάτη, Στρουμπουλολιά.
Κονσερβολιά (Olea europaea var. Rotunda): Καλλιεργείται κυρίως στο Αγρίνιο, στην Άμφισσα, στην Άρτα, στη Λαμία και στο Πήλιο. Ο καρπός τους, σφαιρικός οβάλ είναι από τους μεγαλύτερους των ελληνικών ποικιλιών. Χαρακτηριστικές είναι οι βαθιές αυλακιές στο κουκούτσι. Δίνει πράσινες, ξανθές και μαύρες ελιές εξαιρετικής ποιότητας. Συναντάται με τα ονόματα Αγρινίου, Άμφισσας, Άρτας, Βολιώτικη, Πατρινιά, Χοντρολιά, Στρογγυλολιά.
Κολοβή ή αλλιώς Βαλανολιά ή Μυτιληνιά (Olea europea): Απαρτίζει σχεδόν το 80% του μεικτού ελαιώνα της Λέσβου. Καλλιεργείται σχεδόν αποκλειστικά στο νησί της Μυτιλήνης, γι’ αυτό και αποτελεί σήμα-κατατεθέν του. Ο καρπός της ελιάς έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ελαιόλαδο και μάλιστα, εξαιρετικής ποιότητας. Χαρακτηριστικό του καρπού είναι ότι δεν παρουσιάζει θηλή ή ακίδα και έχει σχήμα ωοειδές ή σφαιρικό και γενικά μοιάζει σαν βελανίδι.
Kουτσουρελιά (Olea europaea var. Microphylla): Φέρει και τις ονομασίες Λαδολιά, Λιανολιά χονδρή, Λιανολιά ψιλή, Ντόπια, Πατρινή και Πατρινιά. Καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Κορινθίας, Αχαΐας, Λακωνίας και Αιτωλοακαρνανίας. Ο καρπός αυτής της ποικιλίας έχει σχήμα κυλινδροκωνικό. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού μέτριας ποιότητας.
Κορωνέικη ( Olea europaea var . Mastoides ): Καλλιεργείται στην Πελοπόννησο, την Κρήτη και τα Ιόνια νησιά. Την συναντάμε και ως Ψιλολιά, Λανολιά, Λαδολιά. Η ποικιλία αυτή είναι εξαιρετική για την παραγωγή ελαιολάδου. Ωστόσο, στην Κρήτη φτιάχνουν επιτραπέζιες μαύρες ψιλολιές που είναι παρά τη φτωχή σάρκα τους εξαιρετικές σε γεύση και άρωμα.
Λιανολιά Κέρκυρας (Olea europaea var. Craneomorpha): ή αλλιώς Κορφολιά, Λαδολιά, Νερολιά, Πρεβεζάνα, Σουβλολιά και Στρυφτολιά. Καλλιεργείται κυρίως στο νομό Κέρκυρας και σε μικρότερη έκταση στους νομούς Ζακύνθου, Κεφαλληνίας, Λευκάδας, Μεσσηνίας, Πρεβέζης και Θεσπρωτίας. Ο καρπός της ποικιλίας αυτής έχει σχήμα κυλινδροκωνικό, με τη μια πλευρά ελαφρά κυρτωμένη. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού καλής ποιότητα.
Ματόλια: Καλλιεργείται στην Ηλεία. Συναντάται και ως Ρουσολιά, Νυχάκι, Νταμουρελιά. Ο καρπός είναι µέτριος, κυρτωµένος και καταλήγει σε θηλή. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή ελαιολάδου και μόνο τοπικά στην Ηλεία για την παρασκευή επιτραπέζιων ελιών.
Μαστοειδής (Olea europea var. Mamillaris sub. Minima): Είναι γνωστή και ως Τσουνάτη, Ματσολιά και Μουρατολιά. Η συγκεκριμένη ποικιλία καλλιεργείται κυρίως στους νομούς Λακωνίας, Αρκαδίας (περιοχή Μεγαλοπόλεως), Μεσσηνίας (άνω Μεσσηνίας), Χανίων, Ρεθύμνης. Η περιεκτικότητα του καρπού σε λάδι είναι από 20% έως 30% ανάλογα µε την εποχή συγκοµιδής. Χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή λαδιού εκλεκτής ποιότητας.
Μεγαρίτικη (Olea europaea var. media oblonga): Ποικιλία διπλής χρήσης. Μικρόκαρπη. Η πιο ανθεκτική στην ξηρασία αλλά και με μεγάλη ευαισθησία στην δακοπροσβολή. Καλλιεργείται στην Αττική, στην Βοιωτία, στην Κορινθία, στην Ακροναυπλία και στην Κυνουρία. Κυλινδροκωνικό σχήμα του καρπού με μικρή κάμψη. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή ελιών ξηράλατος και πράσινων τσακιστών σε άλμη.
Στρογγυλολιά (Olea europaea var. Rubrotunda): Καλλιεργείται κυρίως στη Χαλκιδική. Ο καρπός του δέντρου αυτού είναι πολύ μεγάλος και χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή πράσινης τραγανής επιτραπέζιας ελιάς . Τη συναντάμαι επίσης ως Γαλανή, Πρασινολιά, Στρογγυλοραχάτη, Μηλολιά.
Για τις ξένες ποικιλίες στη χώρα μας Στη χώρα μας έχουν εισαχθεί και ξένες ποικιλίες επιτραπέζιων ελιών. Οι καρποί τους δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνους που παράγονται στις χώρες καταγωγής τους, λόγω των διαφορετικών κλιματολογικών και καλλιεργητικών συνθηκών.
Gordal: Ισπανική μεγαλόκαρπη ποικιλία με καταγωγή από τη Σεβίλλη και καλλιεργείται και στην Αμερική, τη Βόρεια Αφρική και την Ελλάδα. Δίνει εξαιρετικής ποιότητας επιτραπέζια ελιά άρμης πράσινη και μαύρη.
Ascolana: Ιταλική ποικιλία που καλλιεργείται στην Αμερική, το Ισραήλ και ελάχιστα στην Ελλάδα. Δίνει πράσινες ελιές άρμης.
Picholine: Γαλλική ποικιλία που θεωρείται η καλύτερη για την παραγωγή πράσινης επιτραπέζιας ελιάς.
Η Ελλάδα είναι από άποψη μελισσοκομικού ενδιαφέροντος μια χώρα με ξεχωριστές ιδιαιτερότητες και μεγάλη μελισσοκομική παράδοση και τεχνογνωσία :
Κατατάσσεται σε μία από τις πλουσιότερες σε βιοποικιλότητα χώρες του κόσμου σε φυτικά είδη με ένα σημαντικό ποσοστό ενδημικών φυτών που δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο (υπολογίζεται ότι 18% επί του συνόλου των φυτικών ειδών της χώρας μας είναι ενδημικά). Αν λάβουμε υπόψη μας και την σχετικά μικρή σε έκταση κάλυψη της χώρας μας τα παραπάνω στοιχεία αν μη τι άλλο είναι εντυπωσιακά.
Στο κλίμα, από ξηροθερμικό μέχρι υγρό και βροχερό, με σχετικά ήπιους χειμώνες και με ιδιαίτερα μεγάλη περίοδο ηλιοφάνειας σχεδόν στο σύνολο της χώρας. Με άλλα λόγια κλιματολογικές συνθήκες που είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για την ανάπτυξη της μελισσοκομίας.
Στο γεωγραφικό ανάγλυφο, συνεχείς αλλαγές από πεδινά εδάφη σε ορεινά – ημιορεινά και νησιωτικά το οποίο δύσκολα συναντάτε σε άλλες χώρες με αντίστοιχη εναλλαγή.
Στην βιοποικιλότητα των φυτικών ειδών ενώ σε πολλές περιπτώσεις φυτά & δένδρα από διαφορετικά εδάφη συμβιούν στις ίδιες περιοχές προσδίδοντας στο μέλι που συλλέγετε ιδιαιτέρες γεύσεις και αρώματα.
Στο ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο εμπειρίας & τεχνογνωσίας που κουβαλούν οι Έλληνες μελισσοκόμοι το οποίο μεταδίδεται από γενιά σε γενιά καθώς επίσης ο συνεχής εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη τους.
Ο συνδυασμός των παραπάνω χαρακτηριστικών της πλούσιας ελληνικής φύσης με το θαυματουργό οργανισμό που λέγεται μέλισσα μας δίνει ποικιλίες μελιού εξαιρετικής ποιότητας με μοναδικά χαρακτηριστικά και γεύση που αναγνωρίζονται διεθνώς.
Πέρα από τα θετικά χαρακτηριστικά της ελληνικής φύσης που σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία που διαθέτουν οι Έλληνες μελισσοκόμοι μας δίνουν το μοναδικό ελληνικό μέλι υπάρχουν και κάποια μειονεκτήματα που συμβάλουν στο υψηλό κόστος παραγωγής του Ελληνικού μελιού το οποίο και αποτυπώνεται και στην υψηλότερη τιμή πώλησης σε σχέση με μέλια άλλων χωρών.
Οι περισσότερες περιοχές όπου συλλέγετε ο μεγαλύτερος όγκος των ελληνικών μελιών είναι δύσβατες με χωματόδρομους & μεγάλης διάρκειας ταξίδια εξαιτίας και των μορφολογικών χαρακτηριστικών της Ελληνικής υπαίθρου με αποτέλεσμα το κόστος παραγωγής να επιβαρύνεται με σημαντικά έξοδα για καύσιμα και φθορές στα μελισσοκομικά αυτοκίνητα.
Σπάνια σε μία περιοχή μπορεί να ασκηθεί σταθερή (μόνιμη) μελισσοκομική μονάδα καθώς σχεδόν όλα τα μελισσοκομικά φυτά της χώρας μας δεν βρίσκονται στην ίδια περιοχή, έχουν διαφορετικές περιόδους νεκτραροέκρισης και το σημαντικότερο έχουν μικρή περίοδο νεκταροέκρισης η μελιτώματος που σπάνια ξεπερνά τον ένα μήνα.
Το αποτέλεσμα είναι ο επαγγελματίας μελισσοκόμος να βρίσκεται μονίμως στο κυνήγι των μελισσοβοσκών για να μπορέσει να έχει μια καλή παραγωγή με ότι αυτό συνεπάγεται (μεγάλα έξοδα μετακίνησης, μειωμένες παραγωγές, απώλειες μελισσών κτλ.)Μελετώντας όλα τα παραπάνω τα οποία συνοπτικά αναφέρονται μπορούμε να έχουμε μια γενική εικόνα για την διαφορετικότητα και μοναδικότητα του Ελληνικου μελιού.
