Σε εξέλιξη βρίσκεται μεγάλη έρευνα για παρατυπίες στις επιδοτήσεις βαμβακιού στον Έβρο, με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αναλαμβάνει δεκάδες υποθέσεις, ύψους εκατομμυρίων ευρώ. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε ύστερα από σειρά καταγγελιών και ελέγχων, οι οποίοι έδειξαν ότι αγρότες δηλώνανε ανύπαρκτες ή δημόσιες εκτάσεις, εισπράττοντας παράνομα αγροτικές ενισχύσεις.

Τι αποκαλύφθηκε;

🔍 Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Evros-news.gr:

• Περίπου 170 αγρότες στον Έβρο έλαβαν παράτυπα την Ειδική Ενίσχυση Βάμβακος
• 17.000 στρέμματα δηλώθηκαν με πλαστά ή ανύπαρκτα ενοικιαστήρια
• Δηλώθηκαν ακόμη και δημόσιες εκτάσεις ως ιδιωτικές

📩 Ο ΟΠΕΚΕΠΕ απέστειλε ειδοποιήσεις επιστροφής των ενισχύσεων και προειδοποιεί με καταλογισμούς μέσω ΔΟΥ ή ακόμα και νομικές ενέργειες

Η επέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας

🇪🇺 Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία με έδρα την Αθήνα, ήδη έχει καταθέσει μηνυτήρια αναφορά για:

• 100 ύποπτες υποθέσεις
• Συνολική ζημιά 2,9 εκατ. ευρώ
• Έχει δεχθεί πολλαπλές καταγγελίες από τον Έβρο και άλλες περιοχές της χώρας

🔎 Η υπόθεση θεωρείται η κορυφή του παγόβουνου, με την Εισαγγελία να διερευνά περισσότερες περιπτώσεις από το 2017 και μετά.

Τι κατήγγειλε γεωπόνος από τις Φέρες

Η γεωπόνος Νικολέτα Φάντερσμισεν, που διαθέτει Κέντρο Υποδοχής Δηλώσεων (ΚΥΔ) στις Φέρες, αποκάλυψε:

• Τον μηχανισμό απάτης μέσω Ε9 και χειρόγραφων ενοικιαστηρίων
• Πώς δημόσιες εκτάσεις δηλώνονταν παράνομα ως ιδιωτικές
• Ότι οι δηλώσεις αυτές μπορούσαν να αποφέρουν έως και 20.000€ ετησίως σε κάποιον που δεν καλλιεργούσε τίποτα

🎙️ Η κ. Φάντερσμισεν μίλησε στο ραδιόφωνο Sferikos 99.3 για τις παρατυπίες με δηλώσεις ανύπαρκτων καλλιεργειών και ενοικιαστηρίων-μαϊμού.

Ποιοι πλήττονται;

❌ Νόμιμοι παραγωγοί που χάνουν επιδοτήσεις
❌ Το δημόσιο συμφέρον λόγω απώλειας ευρωπαϊκών κονδυλίων
❌ Η εικόνα της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για σωστή διαχείριση ενισχύσεων

🛑 ΟΠΕΚΕΠΕ και κράτος καλούνται να ενισχύσουν την ψηφιοποίηση και διαφάνεια, ειδικά σε ό,τι αφορά χειρόγραφα έγγραφα και διασταυρώσεις δηλώσεων.

Συμπέρασμα

Η υπόθεση επιδοτήσεων βαμβακιού στον Έβρο δείχνει πόσο ευάλωτο είναι το σύστημα όταν δεν υπάρχει έλεγχος και διαφάνεια. Η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ανοίγει τον δρόμο για βαθύτερη διερεύνηση και διασφάλιση των πόρων που πρέπει να καταλήγουν στους πραγματικούς δικαιούχους.

📢 Μείνετε ενημερωμένοι για τις εξελίξεις στις αγροτικές επιδοτήσεις και τους ελέγχους στο e-Agrotis.gr – η ενημέρωση που προστατεύει τον νόμιμο παραγωγό.

Οι κίνδυνοι ζημιών στις καλλιέργειες και οι ασπίδες προστασίας από τον παγετό

Σοβαρές είναι οι ζημιές στις καλλιέργειες κυρίως στα φυλλοβόλα οπωροφόρα δένδρα που προκάλεσε πρόσφατα ο ανοιξιάτικος παγετός. Η κλιματική αλλαγή σχετίζεται με διαφορετικές επιπτώσεις στη συχνότητα εμφάνισης ανοιξιάτικων παγετών, ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή.

Οι περιοχές που συνορεύουν με τον Ατλαντικό ωκεανό έχουν μεγαλύτερη συχνότητα ανοιξιάτικων παγετών λόγω της εισόδου ψυχρών αέριων μαζών από το λιώσιμο των πάγων στον Βόρειο Πόλο, όπως περιγράφεται στην εργασία των Qiangian (2018).

Ωστόσο, στη χώρα μας παρατηρείται μείωση της συχνότητας ανοιξιάτικων παγετών λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας. Στη Νάουσα μελέτη καταγραφής ιστορικών κλιματικών δεδομένων έδειξε πως οι ημέρες παγετού (οι οποίες μετρούνται ως οι ημέρες που καταγράφηκε  θερμοκρασία μικρότερη από 0 °C) μειώθηκαν από 4,9 ημέρες την περίοδο 1984-2000, σε 1,3 ημέρες την πρόσφατη περίοδο 2001-2019. Η παραπάνω μελέτη έγινε στον ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ στα πλαίσια του έργου CLIMPACT II.

Σε χώρες της ΕΈ την τελευταία 10ετία καταγράφηκαν ζημιές λόγω της κλιματικής αλλαγής μεγαλύτερες από 145 δισ. ευρώ, και η Ελλάδα είναι η χώρα που είχε τις μεγαλύτερες απώλειες ανά κάτοικο. Επίσης, καταγράφεται τάση αύξησης των ζημιών κατά 2% ετησίως την τελευταία δεκαετία (Eurostat statistics, 2022). Οι απώλειες στα οπωροφόρα δέντρα, είναι μεγαλύτερες, σε σύγκριση με τα ετήσια καλλιεργούμενα είδη.

”Στη χώρα μας  λόγω της κλιματικής αλλαγής  παρατηρούνται συχνότερα συνθήκες «ψευτο-άνοιξης»  μέσα στο χειμώνα. Έτσι καταγράφονται ζημιές από παγετό σε ποικιλίες που βγήκαν από τον λήθαργο, δηλαδή  ”ξύπνησαν” μέσα στο χειμώνα καθώς είχαν μικρές απαιτήσεις σε ψύχος. Ο κίνδυνος ζημιών είναι μεγαλύτερος όταν επιλέγονται ποικιλίες με μικρές απαιτήσεις σε ψύχος, και γι’ αυτό δεν είναι λύση η χρησιμοποίηση ποικιλιών που είναι εγκλιματισμένες σε πολύ ζεστές περιοχές να καλλιεργούνται στο δικό μας κλίμα” επεσήμανε η Δρ. Παυλίνα Δρογούδη, Διευθύντρια Ερευνών Τμήμα Φυλλοβόλων Οπωροφόρων Δένδρων Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων του ΕΛΓΟ -ΔΗΜΗΤΡΑ.

Η κ. Δρογούδη επεσήμανε ότι «υπάρχουν πολλά μέσα για την πρόβλεψη και την προστασία από τον παγετό. Η αποφυγή των ζημιών με φύτευση σε περιοχές χωρίς παγετό θα πρέπει να είναι το κύριο μέσο αποφυγής αυτών των ζημιών. Είναι σημαντικό ο παραγωγός να είναι προετοιμασμένος με τα κατάλληλα μέσα (τεχνικά, υλικά, παρακολούθηση προγνωστικών μέσα κτλ) για την αντιμετώπισή τους.

Σύμφωνα με την κυρία Δρογούδη, ο καταιονισμός είναι κύρια μέθοδος αντιπαγετικής προστασίας σε οπωρώνες που υπάρχει διαθέσιμο νερό.  Μπορεί να προσφέρουν την μεγαλύτερη προστασία, σε σύγκριση από κάθε άλλο σύστημα αντιπαγετικής προστασίας και σε ένα λογικό κόστος. Προστατεύουν μέχρι και -7 °C εάν η εφαρμογή τους είναι με αρκετή παροχή νερού και ομοιόμορφη. Ο καταιονισμός με μικρο-εκτοξευτήρες αναφέρεται ως περισσότερο αποτελεσματικοί, διότι δίδεται μικρότερη ποσότητα νερού και δεν σπάζουν τα κλαδιά των δέντρων από το βάρος του νερού, καθώς και δεν λιμνάζουν νερά ανάμεσα από τις γραμμές φύτευσης. Για την εφαρμογή του θα βοηθούσε να ήταν διαθέσιμο το αρδευτικό νερό κατά την περίοδο ανθοφορίας, για να μπορούν να το χρησιμοποιηθεί για την αντιπαγετική προστασία.

Επίσης, οι μικρο-ψεκαστήρες που τοποθετούνται κάτω από δέντρα είναι η πιο κοινή μέθοδος προστασίας από τον παγετό στην Καλιφόρνια και τη Φλόριντα, ΗΠΑ. Οι ψεκαστήρες που εφαρμόζουν περίπου 2 mm/ώρα νερό μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία κατά 1 ή 2 °C, στα 2 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους, εάν δεν φυσούν άνεμοι. Το σύστημα μπορεί να είναι διαθέσιμο γιατί ήδη χρησιμοποιείται για άρδευση και θρέψη. Υπάρχουν αναφορές πως η προστασία μπορεί να μην είναι αρκετή σε υψηλότερα επίπεδα της κόμης.

Στη Γαλλία αναφέρεται πως σχεδόν κάθε χρόνο έχουν ζημιές από παγετούς στα φυλλοβόλα οπωροφόρα δένδρα. Στη Γαλλία π.χ. στους  οπωρώνες  χρησιμοποιούνται κεριά παραφίνης . Τα κεριά παραφίνης είναι μία ευρέως χρησιμοποιούμενη μέθοδος αντιπαγετικής προστασίας για οπωροφόρα δέντρα σε Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία. Είναι επίσης και το μόνο διαθέσιμο μέσο αντιπαγετικής προστασίας, όπως σε απομονωμένους οπωρώνες, όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί ο καταιονισμός κ.α

Τα κεριά παραφίνης είναι σε μορφή γλάστρας των 5 κιλών και απαιτούνται 30 60 κεριά/ στρέμμα, ανάλογα με την ένταση του παγετού. Τα κεριά έχουν χρόνο καύσης περίπου 8 ώρες και το κόστος είναι 5,5 ευρώ/κερί και συνεπώς τα 48 κεριά έχουν κόστος 264 €/ στρέμμα (δεδομένα Γαλλίας) και είναι για 6-8 ώρες εφαρμογής. Κατά τη διάρκεια επεισοδίων παγετού τα βάζα μπορούν να κλείσουν και επαναχρησιμοποιούνται.

Στο παρελθόν υπήρχε η πεποίθηση πως ο καπνός προστατεύει από τον παγετό όμως, ο καπνός δεν προκαλεί αύξηση της θερμοκρασίας, ρυπαίνει το περιβάλλον και πρέπει να αποφεύγεται.

Υπάρχουν βέβαια και άλλα μέσα αντιπαγετικής προστασίας περισσότερο ενεργοβόρα όπως οι κάθετες τουρμπίνες. Πρόκειται για τουρμπίνες που λειτουργούν με καυστήρα και τοποθετούνται σταθερά σε διαφορετικά σημεία στον οπωρώνα ή παίρνουν ενέργεια από τρακτέρ και ρυμουλκώνται κατά τη διάρκεια του παγετού. Παίρνουν τον ψυχρό αέρα από την επιφάνεια του εδάφους να τον στέλνουν ψηλά ώστε να κατέβει προς τα κάτω ο θερμός αέρας, δηλαδή κάτι παρόμοιο με τους ανεμομείκτες.

Ο ψεκασμός με μελάσα αναφέρεται από παραγωγούς πως προστάτευσε σε συνθήκες παγετού σε οπωρώνα όταν οι συνθήκες παγετού ήταν οριακές. Όμως ο παραγωγός χρειάζεται  πλήρη προστασία σε κάθε περίπτωση παγετού, και όχι παραγωγή που μπορεί να είναι μειωμένη και συνεπώς όχι οικονομικά συμφέρουσα (αφού το κόστος παραγωγής είναι υψηλό).

του Νίκου Αβουκάτου – greenagenda.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Στους ελαιώνες μας, κάθε άνοιξη και κυρίως τον Μάιο, παρατηρούμε συχνά ζωηρούς βλαστούς να πετάγονται από τη βάση του κορμού ή κάθετα πάνω σε βασικά κλαδιά. Αυτοί οι λεγόμενοι λαίμαργοι βλαστοί δεν είναι τίποτα άλλο από έντονα αναπτυσσόμενα βλαστάρια που το δέντρο «πετά» για να ανανεώσει βλαστική μάζα – συνήθως ως απάντηση σε έντονο κλάδεμα, τραυματισμό ή ανισορροπία στη θρέψη.

Παρόλο που φαίνονται ”δυνατοί”, δεν είναι καρποφόροι, δηλαδή δεν θα μας δώσουν ελιές. Αντίθετα, καταναλώνουν θρεπτικά στοιχεία και νερό, που θα έπρεπε να πάνε στους καρποφόρους βλαστούς. Επιπλέον, δημιουργούν σκίαση στο εσωτερικό της κόμης και εμποδίζουν τον αερισμό – ιδανικές συνθήκες για ασθένειες και κακή παραγωγή. Η αφαίρεσή τους, το «ξεμπλίτσιασμα» όπως το ονομάζουν οι ελαιοπαραγωγοί κάποιων περιοχών, είναι μια εργασία που χρειάζεται προσοχή να γίνει με τον σωστό τρόπο.

Πώς γίνεται σωστά η αφαίρεση

–  Με το χέρι: Όταν οι λαίμαργοι είναι ακόμα μαλακοί, τους τραβάμε από τη βάση, κάνοντας ένα μικρό ”σκίσιμο”.

–  Με ψαλίδι κλαδέματος: Αν έχουν ήδη ξυλοποιηθεί ή είναι πιο παχιοί, κόβουμε χαμηλά, όσο πιο κοντά στη βάση γίνεται, με καθαρό και κοφτερό εργαλείο.

–  Συχνός έλεγχος: Καλό είναι να γίνεται έλεγχος κάθε λίγες εβδομάδες μέσα στην άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού. Μπορεί να ξεφυτρώσουν κι άλλοι, ιδιαίτερα μετά από βροχές ή πότισμα.

Η αφαίρεση των λαίμαργων βλαστών συνιστάται να αποφεύγεται κατά την περίοδο των υψηλών θερμοκρασιών, καθώς οι τομές είναι πιο ευάλωτες σε μολύνσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, λαίμαργοι βλαστοί μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανανέωση γηρασμένων ή κατεστραμμένων κλάδων, εφόσον διαμορφωθούν κατάλληλα μέσω κορυφολόγησης. 

Οι μεγαλύτερες τομές απαιτούν προστασία με πάστα επούλωσης ή χαλκούχο σκεύασμα, ενώ οι παραφυάδες που αναπτύσσονται από το ριζικό σύστημα αφαιρούνται συστηματικά, καθώς καταναλώνουν θρεπτικούς πόρους χωρίς να συμβάλλουν στην παραγωγή. 

Η έγκαιρη απομάκρυνση των λαίμαργων, ιδίως κατά τον Μάιο, συμβάλλει στην εξισορρόπηση της βλάστησης, βελτιώνει τον φωτισμό και τον αερισμό της κόμης και ενισχύει τη δυναμική καρποφορίας της ελιάς για τη φετινή καλλιεργητική περίοδο.

Κατερίνα – Γλαύκη Αποστολοπούλου / olivenews.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Τα τζιτζικάκια εμφανίστηκαν στην Κρήτη τη δεκαετία του ’80. Θεωρούνται έντομα δευτερεύουσας σημασίας. Η μετάπτωσή τους σε εχθρό κύριας σημασίας οφείλεται σε διατάραξη της βιολογικής ισορροπίας στο οικοσύστημα του αμπελιού λόγω αλόγιστης χρήσης φυτοφαρμάκων και φυτοπροστατευτικών.

Προσβάλλει πολλά φυτικά είδη (πολυφάγο), αλλά δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στο αμπέλι. Διαχειμάζει για μεγάλο διάστημα, σαν τέλειο έντομο, σε διάφορα φυτά (κωνοφόρα, κυπαρίσσι, κισσός, καλάμια, δαμασκηνιά, μηλιά, δρύς, βάτα, φασολιά, λιγκούστρα κλπ.).

Συμπληρώνει 3 – 4 γενιές το χρόνο. Ο βιολογικός του κύκλος εξαρτάται από τη  θερμοκρασία.

Είναι είδος μεταναστευτικό. Με την βοήθεια του ανέμου μετακινείται ταχύτατα από περιοχή σε περιοχή. Το γεγονός  αυτό δυσκολεύει την εκτίμηση των πληθυσμών του σε ένα αμπέλι. Συγκεντρώνονται περισσότερο στην περιφέρεια των αμπελώνων.

Τέλειο έντομο: Είναι έντομο μικρό (3 – 4 χλστ) αλλά φαίνεται  μεγαλύτερο λόγω των φτερών που προεξέχουν. Μοιάζει με μικρό τζιτζίκι γι’ αυτό οι αμπελουργοί το ονόμασαν αυθόρμητα τζιτζικάκι. Έχει χρώμα πράσινο με διαφανή φτερά. Μεταφέρεται σε μεγάλες αποστάσεις με τον άνεμο.

Αυγό: Γεννά 20 – 60 αυγά (λευκά, υαλώδη). Δεν είναι ορατά  επειδή τα βάζει μέσα στους ιστούς των νεαρών φύλλων, κατά μήκος των κεντρικών νευρώσεων.

Ατελή στάδια (νύμφες): έχουν μήκος 1 – 3 χιλ. και βρίσκονται στην κάτω επιφάνεια των ώριμων φύλλων. Κινούνται γρήγορα με χαρακτηριστική πλάγια κίνηση (όπως τα καβούρια). Το χρώμα τους είναι συνήθως ανοικτό πράσινο και αφήνουν λευκές εκδύσεις. Γίνονται εύκολα αντιληπτά και καταμετρούνται γρήγορα στις δειγματοληψίες.

Ζημιές – Συμπτώματα

Οφείλονται στην τροφική του δραστηριότητα.  Απομυζά τους χυμούς, καταστρέφει τα κύτταρα με το σάλιο του που είναι τοξικό και προξενεί  βλάβες στο αγωγό σύστημα που εφοδιάζει τα φύλλα με θρεπτικά στοιχεία.

Τα πρώτα συμπτώματα εκδηλώνονται στα  φύλλα της ακραίας βλάστησης αλλά είναι εντονότερα στα αναπτυγμένα φύλλα.

Παρατηρείται περιφερειακός μεταχρωματισμός  του ελάσματος που εξαπλώνεται στις μεσονεύριες περιοχές (ανοικτοκίτρινος στις λευκές ποικιλίες και κοκκινωπός στις ερυθρές).

Τα φύλλα καρουλιάζουν, κατσαρώνουν και μοιάζουν με καψαλισμένα.

Η φωτοσυνθετική ικανότητα του φυτού περιορίζεται. Οι βλαστοί δεν αναπτύσσονται κανονικά και παραμορφώνονται.

Σε περιπτώσεις έντονης προσβολής, η ξυλοποίηση των κληματίδων είναι ατελής ενώ τα σταφύλια ωριμάζουν δύσκολα με επιπτώσεις στην παραγωγή.

Αντιμετώπιση

Έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς που ελέγχουν ικανοποιητικά τους πληθυσμούς του.  Αναπτύσσει εύκολα ανθεκτικότητα στα φυτοφάρμακα. Για τους λόγους αυτούς η χρήση  εντομοκτόνων στο αμπέλι πρέπει να είναι η απολύτως αναγκαία.

Η αντιμετώπιση στοχεύει στα νεαρά στάδια (νύμφες) και οι χρόνοι αντιμετώπισης υπολογίζονται με κίτρινες κολλητικές παγίδες αλλά κυρίως με δειγματοληψίες.

Στις χρωμοπαγίδες καταγράφονται οι συλλήψεις των τέλειων εντόμων (πτερωτά). Συνήθως η αντιμετώπιση τοποθετείται χρονικά 2-3 εβδομάδες περίπου μετά το  μέγιστο των συλλήψεων στις χρωμοπαγίδες με όριο επιζημιότητας τα 200 – 250  άτομα ανά εβδομάδα ή οι συνεχόμενες αυξημένες εβδομαδιαίες συλλήψεις.

Στις δειγματοληψίες ελέγχονται κάθε φορά 50-100 φύλλα, 1 φύλλο ανά πρέμνο. Ο έλεγχος γίνεται σε φύλλα που βρίσκονται στο μέσο του βλαστού έως και δυο φύλλα πριν την κορυφή. Μετρούνται οι νύμφες (άπτερα άτομα) που υπάρχουν στην κάτω επιφάνεια τους. Το όριο επιζημιότητας που δικαιολογεί διαχείριση των πληθυσμών είναι 50 – 100 άτομα στα 100 φύλλα.

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Στις αρχές Μαΐου (μεταξύ 1-10) ξεκινάει η χημική αντιμετώπιση των νηματωδών στο προανθικό στάδιο της ακτινιδιάς, με τον γεωπόνο, Βασίλη Έξαρχο, να τονίζει ότι είναι καθοριστική η ορθή εφαρμογή του μοναδικού εγκεκριμένου σκευάσματος με υδρολιπαντήρα.

Όπως επισημαίνει ο κ. Έξαρχος, η πλειονότητα των παραγωγών σπαταλά περισσότερο από το 50% του σκευάσματος λόγω λάθους στον χρόνο, τη δόση και τον τρόπο εφαρμογής. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι η σωστή εφαρμογή του χημικού σκευάσματος πρέπει να γίνει σωστά, λόγω του υψηλού του κόστους και του ότι έγκριση του για το ακτινίδιο πραγματοποιείται μόλις μια φορά τον χρόνο, λίγες ημέρες πριν την άνθηση. Η εφαρμογή του πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με υδρολιπαντήρα και όχι με βυτίο και μάνικα, καθώς είναι επικίνδυνο για την υγεία του χρήστη.

Οι νηματώδεις είναι μικροσκοπικοί οργανισμοί που ζούνε στο έδαφος και «παρασιτούν» τη ρίζα του ακτινιδίου, με αποτέλεσμα να μην αναπτύσσεται καλά το ριζικό σύστημα του φυτού, αφού δεν αναπτύσσονται πολλά ψιλά πλευρικά ριζίδια) και ταυτόχρονα «κλέβουν» από το φυτό νερό και άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Κατά τους Νεοζηλανδούς, όταν παρατηρείται μικροκαρπία, μικροφυλλία, κακή ανάπτυξη βραχιόνων, φύλλα που χάνουν την «σπαργή» ή υποτονικότητα του φυτού, οι νηματώδεις είναι μια από τις πιθανότερες αιτίες. Οι νηματώδεις που προσβάλουν το ακτινίδιο ανήκουν στο γένος Meloidogyne και ονομάζονται και κομβονηματώδεις, διότι στην προσβεβλημένη ρίζα εμφανίζονται κόμβοι.

Σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, το 85 % των κτημάτων έχουν μικρή ή μεγάλη προσβολή αλλά το φυτό δεν πεθαίνει, συμβιώνει με το πρόβλημα, με ότι όμως αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα και την ποσότητα των καρπών της ακτινιδιάς. Η επιβεβαίωση της ύπαρξής τους στο κτήμα που ελέγχουμε είναι σχετικά εύκολη μιας και οι κόμβοι φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Βέβαια εδώ υπάρχει ένα κλασικό λάθος, όπου πολλοί γεωπόνοι ή παραγωγοί, βλέπουν ένα ή δύο φυτά μόνο,  πρόχειρα και βιαστικά και σε περίπτωση που δεν βρούνε  σε αυτά λένε ότι δεν υπάρχουν.  Έτσι οι παραγωγοί εφησυχάζονται ότι δεν υπάρχουνε στο κτήμα τους, με αποτέλεσμα να  μην κάνουν καμία «φυτοπροστατευτική» επέμβαση και ο Νηματώδεις σιγά- σιγά να δημιουργεί  σοβαρή «Βιοτική» καταπόνεση στο φυτό  και σε μερικές περιπτώσεις  μη αναστρέψιμη.

Κατά τον κ. Έξαρχο, όταν πραγματοποιείται «επισκόπηση» σ’ ένα κτήμα για νηματώδεις τότε οι γεωπόνοι προβαίνουν στις απαραίτητες ενέργειες για την αντιμετώπιση τους. Ωστόσο, σε περίπτωση που δεν εντοπιστεί το ψάξιμο πρέπει να συνεχιστεί σε τουλάχιστον 20 διαφορετικά φυτά, προκειμένου να μπορεί ο παραγωγός να βεβαιωθεί ότι δεν έχει νηματώδεις. Η ολική αντιμετώπιση του προβλήματος δεν είναι εφικτή, παρά μόνο η μερική μείωση του πληθυσμού τους.

Οι τρόποι αντιμετώπισης τους είναι οι εξής:

–  Χημική αντιμετώπιση στο προανθικό στάδιο (την περίοδο αυτή δηλαδή 1-10 Μαΐου) και εφόσον η θερμοκρασία του εδάφους είναι η κατάλληλη με τη μια και μοναδική ουσία που έχει έγκριση για το ακτινίδιο (ρωτήστε τον συνεργαζόμενο γεωπόνο σας για το σκεύασμα αυτό). Συνήθη δόση εφαρμογής του προαναφερθέντος σκευάσματος ανάλογα με την προσβολή από 0,5- 1 λίτρο/στρέμμα.

–  Βιολογική αντιμετώπιση με ωφέλιμους μικροοργανισμούς (κυρίως βακτήρια, μύκητες), που προσβάλουν τον Νηματώδη αλλά πρέπει εάν γίνει η επέμβαση αυτή να είναι συμπληρωματική της χημικής και δεν θα πρέπει να την αντικαταστήσει.

–  Εφαρμογή οργανικής ουσίας που ως γνωστόν περιέχει ουσίες που ευνοούν τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς στο έδαφος που ανταγωνίζονται τούς Νηματώδεις.

–  Καλή θρέψη και άρδευση ώστε το Ακτινίδιο να έχει στην διάθεσή του με το παραπάνω τα πολύτιμα αυτά ζωτικά στοιχεία, τα οποία όπως προαναφέραμε «απομυζούν» οι Νηματώδεις μέσω του ριζικού συστήματος απ το φυτό.

–  Εφαρμογή σκευασμάτων και επεμβάσεων τα οποία ευνοούν την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος π.χ. μυκόριζες, τύρφη , χουμικά οξέα κ.α.

–  Όταν φυτεύουμε τα νεαρά ακτινίδια προσέχουμε να προμηθευόμαστε από τα φυτώρια υγιή φυτά απαλλαγμένα από Νηματώδεις.

με πληροφορίες  fresher.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Σε πρόσφατο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) στη Φρασκάτι της Ιταλίας, σύμφωνα με την Olive Oil Times, ερευνητές παρουσίασαν ένα πρωτοποριακό εργαλείο για την πρόβλεψη και αντιμετώπιση των προσβολών από τον δάκο της ελιάς, εν μέσω της κλιματικής αλλαγής. Η καινοτομία βασίζεται στον συνδυασμό των βιολογικών κύκλων της ελιάς και του εντόμου με δορυφορικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης.

«Δεν μπορείς να κάνεις δέκα χρόνια επιτόπιων δοκιμών σε όλη την Πούλια. Όμως αυτό το μοντέλο σού το επιτρέπει, εικονικά, μέσα σε λίγα λεπτά», ανέφερε ο Λουίτζι Πόντι, ερευνητής του ιταλικού οργανισμού ENEA.

Οι πληροφορίες από το διάστημα

Η βάση του μοντέλου είναι τα δεδομένα από αισθητήρες MODIS των δορυφόρων Terra και Aqua της NASA, που εδώ και δύο δεκαετίες καταγράφουν μεταβλητές της επιφάνειας της Γης, όπως δείκτες βλάστησης και θερμοκρασίες. Με στατιστικές μεθόδους και χωρική μοντελοποίηση καλύπτονται ακόμη και τα κενά που προκαλεί η νεφοκάλυψη.

Το μοντέλο χρησιμοποιεί τον δείκτη NDVI (Normalized Difference Vegetation Index), που αποτυπώνει τη ”ζωντάνια” της βλάστησης, για να βελτιώσει την ακρίβεια των εκτιμήσεων θερμοκρασίας, ειδικά μέσα στα στέμματα των ελαιόδεντρων.

Ελαιόδεντρο και δάκος σε έναν εικονικό αγρό

Η επόμενη καινοτομία είναι η ενσωμάτωση ενός βιολογικού, δημογραφικού μοντέλου που περιγράφει με ακρίβεια τη δυναμική τόσο της ελιάς όσο και του δάκου. Προσομοιώνει καθημερινά τη ζωή των φύλλων, κλάδων και ριζών του φυτού, αλλά και τη γέννηση, ανάπτυξη και θνησιμότητα των εντόμων – όλα με βάση πραγματικούς περιορισμούς: ενέργεια, νερό, καρπούς και θερμοκρασία.

Ο Πόντι εξηγεί: «Αν ο δάκος δεν βρίσκει ελιές, σταματά να αναπαράγεται, όπως ακριβώς στη φύση. Δεν προβλέπουμε επακριβώς μια προσβολή, αλλά μπορούμε να δείξουμε πότε και πού υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες για να συμβεί.»

Χάρη στο cloud computing, η ομάδα του προσομοίωσε 20 χρόνια καθημερινών μεταβολών σε ελαιώνες της Πούλιας, με χωρική ανάλυση 250 μέτρων. Τα δεδομένα αυτά, που θα ήταν αδύνατο να συλλεχθούν επιτόπια, προσφέρουν ένα ανεκτίμητο εργαλείο στους γεωπόνους και τους φορείς αγροτικής πολιτικής.

Όπως τόνισε ο Πόντι, «ο δάκος έχει συγχρονιστεί πλήρως με τον κύκλο της ελιάς και μπορεί να αναπαράγεται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εφόσον υπάρχουν καρποί και κατάλληλο κλίμα. Άρα, η έγκαιρη παρακολούθηση, ακόμη και τον χειμώνα, είναι κρίσιμη».

Σε περιοχές όπως η Ανδαλουσία, το εργαλείο έδειξε ότι οι αλλαγές στη θερμοκρασία ήδη επηρεάζουν τη συμπεριφορά του εντόμου και την καρποφορία της ελιάς. Η ευφυής ανάλυση δεδομένων μπορεί να οδηγήσει σε νέες, τοπικά προσαρμοσμένες στρατηγικές φυτοπροστασίας.

Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των έργων TEBAKA και Med-Gold, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Καθώς οι δορυφόροι της NASA οδεύουν προς απόσυρση, η επιστημονική κοινότητα στρέφεται σε νέες πλατφόρμες, όπως οι δορυφόροι Sentinel του ESA, με στόχο την καθημερινή παρακολούθηση θερμοκρασιών.

Ωστόσο, η ανάγκη διατήρησης και ενίσχυσης των χρονοσειρών δεδομένων παραμένει, καθώς οι κλιματικές αλλαγές δεν ανήκουν στο μακρινό μέλλον και συμβαίνουν ήδη. «Οι στατιστικές αναλύσεις του παρελθόντος είναι χρήσιμες, αλλά πλέον δεν επαρκούν», καταλήγει ο Πόντι.

Πηγή oliveoiltimes.com

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr

Η επαρχία Ελασσόνας αποτελεί μία από τις βασικότερες περιοχές παραγωγής ποιοτικού αμυγδάλου στη χώρα. Ωστόσο, οι ανοιξιάτικοι παγετοί συνιστούν μια μόνιμη απειλή για την καλλιέργεια, με σημαντικές απώλειες, ακόμα και της τάξεως του 100%, όπως συμβαίνει τη φετινή περίοδο. Πέραν αυτών, ο κίνδυνος από τη φόμοψη, μία δύσκολη ασθένεια, που λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις, οδηγεί πολλούς παραγωγούς στην απόφαση να καρατομούν τα δέντρα ή να προχωρούν σε νέες φυτεύσεις.

Σύμφωνα με τον τοπικό παραγωγό Νίκο Βαλιώτη, ο παγετός της 20ής Μαρτίου έφερε σημαντικό πλήγμα στο σύνολο των καλλιεργειών της επαρχίας Ελασσόνας. «Κάθε χρόνο, καλλιεργούμε πάνω από 20.000 στρέμματα στην περιοχή μας. Για πολλούς από εμάς, αυτή αποτελεί και την κύρια ενασχόλησή μας με τη γεωργία. Τα περισσότερα κτήματα αποτελούνται από κλασικές ποικιλίες, όπως η Φερανιά, η Τέξας και κάποιες νέες, αυτογόνιμες ποικιλίες. Η πρώιμη ανθοφορία, σε συνδυασμό με το γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής και τους όψιμους παγετούς, αποτελεί έναν πάγιο κίνδυνο για την καλλιέργειά μας, και πολλές φορές έχουμε τεθεί εκτός παραγωγής», περιγράφει.

Ο ίδιος υποστηρίζει επίσης ότι, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία του ΕΛΓΑ, η ζημιά αγγίζει μέχρι και το 100%, κάτι που επιβεβαιώσαμε και εμείς από την επίσκεψή μας σε καλλιέργειες της περιοχής. Είδαμε κλαδιά μόνο με φύλλα και ελάχιστους καρπούς, οι οποίοι στο σύνολό τους δεν θα ολοκληρώσουν τη διαδικασία της ωρίμανσης.

Αναφερόμενος στο θέμα των αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ, ο κ. Βαλιώτης δηλώνει πως τα ποσοστά κάλυψης δεν φτάνουν ούτε καν το κόστος παραγωγής. «Ακόμα και χωρίς παραγωγή για το επόμενο διάστημα, εμείς οφείλουμε να συντηρούμε και, ταυτόχρονα, να διαχειριζόμαστε τις καλλιέργειες με όλες τις φροντίδες που απαιτούνται – και, φυσικά, με το αντίστοιχο κόστος». Δηλώνει, ακόμη, ότι πολλοί επαγγελματίες παραγωγοί της περιοχής έχουν επενδύσει στην καλλιέργεια αυτή όχι μόνο σε φυτικό κεφάλαιο, αλλά και στον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό. «Εμείς θα συνεχίσουμε την καλλιέργεια της αμυγδαλιάς με όποιο κόστος, αλλά και η πολιτεία θα πρέπει να συνδράμει προς αυτή την κατεύθυνση, με συστήματα προστασίας των καλλιεργειών από παγετούς. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν αντίστοιχες μελέτες ούτε κάποιος σχεδιασμός, ώστε να έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία στα χέρια μας».

Κλείνοντας, ο ίδιος εστιάζει και στο θέμα της φόμοψης, λέγοντας πως πρόκειται για μια πολύ δύσκολη ασθένεια, η οποία έχει λάβει απρόβλεπτες διαστάσεις στην περιοχή. «Δυστυχώς, στο “οπλοστάσιο” της φυτοπροστασίας, λόγω απαγορεύσεων, δεν έχουμε σημαντικές επιλογές δραστικών ουσιών, ώστε με τους κατάλληλους χειρισμούς να είμαστε περισσότερο αποτελεσματικοί. Το λυπηρό, όμως, είναι ότι στις αγορές της Ευρώπης, τα αμύγδαλα που εισάγονται παράγονται με φυτοφάρμακα που εδώ είναι απαγορευμένα. Δηλαδή, με λίγα λόγια, έχουμε άλλα μέτρα και άλλα σταθμά», καταλήγει με εμφανή προβληματισμό.

Πηγή Ypaithros.gr

Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr