Το κυκλοκόνιο και το γλοιοσπόριο είναι δύο φυτοπαθογόνοι μύκητες που προσβάλλουν την ελιά. Συγκεκριμένα, το κυκλοκόνιο προσβάλλει κυρίως τα φύλλα και το γλοιοσπόριο κυρίως τον ελαιόκαρπο, ιδιαίτερα όταν αυτός πλησιάζει την ωρίμανση.

Οι προσβολές στην ελιά από τα δύο αυτά παθογόνα μπορούν να αντιμετωπισθούν συγχρόνως με τα ίδια καλλιεργητικά και καταπολέμησης μέτρα.

Κυκλοκόνιο ή Κηλίδωση των φύλλων της ελιάς

Οφείλεται στο μύκητα Spilocaea oleagina. Προσβάλλει κυρίως τα φύλλα καθώς και τους μίσχους των φύλλων και τους ποδίσκους των ανθέων αλλά σπανιότερα τους καρπούς και τους τρυφερούς βλαστούς.

Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα του μύκητα είναι η εμφάνιση κυκλικών κηλίδων (μάτια παγωνιού) στην επάνω επιφάνεια των φύλλων της ελιάς οι οποίες στη συνέχεια γίνονται πιο καστανές περιφερειακά ενώ περιβάλλονται συχνά και από χλωρωτική άλω. Μεγαλύτερος αριθμός κηλίδων εντοπίζεται στα παλαιότερα φύλλα και στα κατώτερα μέρη του δένδρου. Τα προσβεβλημένα φύλλα κιτρινίζουν και πέφτουν πρόωρα. Την άνοιξη και νωρίς το καλοκαίρι παρατηρείται γρήγορη εξέλιξη των κηλίδων, ενώ τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα πέφτουν, απογυμνώνεται όλο το δέντρο ή μέρος αυτού και μπορεί να αποξηρανθούν οι αποφυλλωθέντες κλαδίσκοι.

Σε περιοχές με υγρό κλίμα η προσβολή μπορεί να επιφέρει μέχρι και καθολική φυλλόπτωση στα ελαιόδενδρα.

Εξαιτίας της μεγάλης φυλλόπτωσης που προκαλεί οδηγεί στην μεγάλη εξασθένιση των δέντρων καθώς και στη μείωση της παραγωγής, αλλά και στην ακαρπία.

Η μόλυνση και η εξάπλωση της ασθένειας ευνοείται από μέτριες θερμοκρασίες 10-20 0C και βροχοπτώσεις ή πολύ αυξημένη υγρασία. Την θερμή και ξηρή περίοδο του καλοκαιριού η ανάπτυξη του μύκητα αναστέλλεται αλλά επιβιώνει επάνω στα προσβεβλημένα φύλλα που παραμένουν στο δένδρο.

Η ένταση της ασθένειας σε μια περιοχή επηρεάζεται όχι μόνο από το ύψος και τις ημέρες της βροχής, αλλά και από την πολύ υψηλή πρωινή υγρασία την άνοιξη και το καλοκαίρι, σε συνδυασμό με την ύπαρξη μολύσματος.

Γλοιοσπόριο ή Παστέλλα

Οφείλεται στο μύκητα Gloeosporium olivarum. Ο μύκητας προσβάλλει κυρίως τους καρπούς όταν πλησιάζουν στην ωρίμανση ή όταν είναι ώριμοι και αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για την παραγωγή, προκαλώντας χαρακτηριστική σήψη (συρρίκνωση).

Η ασθένεια εμφανίζεται όταν ο καρπός αλλάζει χρώμα, αποκτά σκούρες κηλίδες που με ευνοϊκές συνθήκες υγρασίας επεκτείνονται, καλύπτοντας ολόκληρο τον καρπό. Τότε οι καρποί πέφτουν στο έδαφος ή αν παραμείνουν στο δέντρο, αποσαθρώνονται και συρρικνώνονται.

Η βασική αιτία εκδήλωσης της νόσου είναι η αυξημένη υγρασία. Οι ελιές που προσβάλλονται πέφτουν πρόωρα μειώνοντας την απόδοση της συγκομιδής και στο στάδιο της ελαιοπαραγωγής παράγουν ένα κοκκινωπό λάδι χαμηλής ποιότητας, πολύ θολό και με υψηλό βαθμό οξύτητας.

Επιβάλλεται οπωσδήποτε η συλλογή-απομάκρυνση του πεσμένου στο έδαφος καρπού, γιατί αποτελεί πολύ σημαντική πηγή μόλυνσης για το επόμενο έτος.

Αντιμετώπιση των δύο παθογόνων:

• Μείωση της σχετικής υγρασίας στο περιβάλλον των δένδρων με κατάλληλο κλάδεμα για αερισμό της κόμης (κυκλοκόνιο, γλοιοσπόριο).
• Προληπτικοί ψεκασμοί με χαλκούχα μυκητοκτόνα, ιδιαίτερα τις βροχερές περιόδους (κυκλοκόνιο).
• Ψεκασμός μέχρι απορροής με χαλκούχο μυκητοκτόνο αμέσως μετά τη συγκομιδή με ράβδισμα (κυκλοκόνιο, γλοιοσπόριο).
• Ψεκασμός μέχρι απορροής με χαλκούχο μυκητοκτόνο αμέσως μετά τη συγκομιδή (κυκλοκόνιο).

Τα χαλκούχα σκευάσματα για το κυκλοκόνιο και γλοιοσπόριο της ελιάς έχουν μορφή βρέξιμης σκόνης ή βρέξιμων κόκκων  (Βορδιγάλειος Πολτός, Οξυχλωριούχος χαλκός, Υδροξείδιο του Χαλκού, Θειικός Τριβασικός Χαλκός κλπ).

Η αντιμετώπιση για το κυκλοκόνιο στην ελιά βασίζεται σε προληπτικούς ψεκασμούς των δέντρων με χαλκούχα σκευάσματα. Στις περιοχές που υπάρχει πρόβλημα συνιστώνται 3-4 ψεκασμοί με χαλκούχο σκεύασμα, 2 στις αρχές του φθινοπώρου πριν την έναρξη των βροχών και 1-2 στις αρχές της άνοιξης όταν τα νέα φύλλα αποκτήσουν μήκος 2 εκ.

Όσον αφορά τις διάφορες ποικιλίες ελιάς, η Χονδρολιά Αγρινίου είναι ιδιαίτερα ευπαθής, ενώ η Κορωνέικη παρουσιάζει σχετική αντοχή.

Η αντιμετώπιση του γλοιοσπορίου μπορεί να γίνει το φθινόπωρο, όταν ο καρπός αρχίζει να ωριμάζει, με χαλκούχα σκευάσματα.

Αν οι καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν είναι ευνοϊκές για το μύκητα θα χρειαστεί και δεύτερος ψεκασμός μετά από 20-25 περίπου ημέρες. (Αναμονή 2 εβδομάδες πριν από τη συγκομιδή).

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα ολοκλήρωσαν μια μελέτη σχετικά με την αποτελεσματικότητα της λίπανσης με πυρίτιο για την αύξηση της αντοχής στα παράσιτα, την ξηρασία και τις ασθένειες

Ερευνητές από τη Μονάδα Αριστείας María de Maeztu – Τμήμα Αγρονομίας του Πανεπιστημίου της Κόρδοβα (DAUCO) δημοσίευσαν την πρώτη σημαντική μελέτη που εξετάζει το πυρίτιο ως λίπασμα για ελαιώνες. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτό το άφθονο στοιχείο θα μπορούσε να προστατεύσει από την ξηρασία και ένα ευρύ φάσμα παρασίτων και ασθενειών και μπορεί να εφαρμοστεί σε βροχερούς και αρδευόμενους ελαιώνες χωρίς αρνητικά περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι το πυρίτιο, το δεύτερο πιο άφθονο στοιχείο στο έδαφος μετά το οξυγόνο, βελτιώνει την ικανότητα των φυτών να αντιστέκονται στις επιπτώσεις βασικοί στρεσογόνοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ξηρασίας, της κατάψυξης, της αλατότητας και της ανισορροπίας των θρεπτικών ουσιών, των παρασίτων και των παθογόνων παραγόντων. Η πλειονότητα αυτών των μελετών, ωστόσο, έχει ερευνήσει μόνο αλεσμένες καλλιέργειες όπως σιτάρι, ρύζι, ντομάτες και ριζώδη λαχανικά.

Για να δημιουργήσει μια επιστημονική βάση για την αποτελεσματική εφαρμογή της λίπανσης με πυρίτιο στους ελαιώνες, η ομάδα διεξήγαγε τρία πειράματα στο Πειραματικό Αγρόκτημα Rabanales, Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα, χρησιμοποιώντας Arbequina και Picual ποικιλίες.

Σε κάθε πείραμα, οι ερευνητές μελέτησαν την αποτελεσματικότητα δύο μεθόδων λίπανσης με πυρίτιο: άμεση εφαρμογή στις ρίζες μέσω νερού άρδευσης και στα φύλλα μέσω ψεκασμού φυλλώματος. Μετά από 120 ημέρες θεραπείας, όλα τα φυτά περιείχαν σημαντική συσσώρευση πυριτίου στις ρίζες. Τα φύλλα και οι βλαστοί είχαν επίσης σημαντικά επίπεδα πυριτίου.

Επιπλέον, διαφορές στη συσσώρευση φύλλων μεταξύ των φυτών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία και των φυτών ελέγχου ήταν εμφανείς εντός 60 ημερών από την εφαρμογή.

Η συσσώρευση φύλλων έχει ιδιαίτερη σημασία. Το στρώμα πυριτικής πηκτής που σχηματίζεται μεταξύ των εξωτερικών στρωμάτων του φύλλου λειτουργεί ως φυσικό φράγμα, παρέχοντας προστασία από πολλά παράσιτα και ασθένειες και αβιοτικά στρες, όπως π.χ. ξηρασία. Επιπλέον, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ενεργή αύξηση σε φωτοσύνθεση στα φύλλα αυτού του στρώματος.

Από τη στιγμή που υπάρχει το στρώμα πυριτικής πηκτής, το πυρίτιο δεν είναι πλέον κινητό. Ως εκ τούτου, οι ερευνητές συνιστούν τακτική θεραπεία για να διασφαλιστεί ότι το στοιχείο παραμένει διαθέσιμο σε νέα φύλλα καθώς το φυτό μεγαλώνει.

Εκτός από το φυσικό φράγμα πυριτικής γέλης, οι βιοχημικοί/μοριακοί μηχανισμοί επάγονται ή ενισχύονται από το πυρίτιο. Επιτρέπουν στο φυτό να χρησιμοποιεί αμυντικές ενώσεις, όπως π.χ φαινολικών και φυτοαλεξίνες και ενεργοποιούν αμυντικά ένζυμα, όπως η υπεροξειδάση και η πολυφαινολοξειδάση.

Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης δείξει μια σχέση μεταξύ του πυριτίου και της ικανότητας ενός φυτού να παράγει φυτικά πτητικά που προκαλούνται από φυτοφάγα (HIPVs), τα οποία προσελκύουν ευεργετικά είδη αρπακτικών. Ένας τέτοιος HIPV είναι ο σαλικυλικός μεθυλεστέρας, ο οποίος έχει αποδειχθεί ότι προσελκύει την πράσινη δαντέλα, έναν φυσικό θηρευτή πολλών παρασίτων της ελιάς, όπως το ζωύφιο της δαντέλας της ελιάς.

Στο τέλος των πειραμάτων τους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι και οι δύο μέθοδοι εφαρμογής ήταν εξίσου αποτελεσματικές στην αύξηση των επιπέδων πυριτίου στα φυτά. Αυτό το αποτέλεσμα τους οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η μέθοδος διαφυλλικού ψεκασμού θα μπορούσε να αποφέρει τα ίδια οφέλη στους ελαιώνες που τροφοδοτούνται με βροχή, όπως αποδίδει η μέθοδος άρδευσης στους αρδευόμενους ελαιώνες.

Ο ερευνητής Ricardo Fernández Escobar τόνισε τη σημασία αυτού του ευρήματος, λέγοντας: “Οι περισσότεροι ελαιώνες τρέφονται με βροχή και είναι [ήδη] πολύ συνηθισμένο να εφαρμόζονται διαφυλλικές θεραπείες”.

“Αυτή η μελέτη είναι ένα σημείο εκκίνησης που θέτει τη βάση για μελλοντική έρευνα που θα μας επιτρέψει να γνωρίζουμε τα ακριβή οφέλη του πυριτίου έναντι διαφορετικών τύπων τάσεων. Αυτή τη στιγμή, το μελετάμε ενάντια στην αλατότητα, πίεση νερού, να ελιά καρπού”, είπε ο Fernández, σημειώνοντας ότι η θεραπεία με πυρίτιο έχει ήδη αποδειχθεί επιτυχής κατά του Spilocaea oleagina, του μύκητα που ευθύνεται για την κηλίδα του παγωνιού της ελιάς.

Εάν περαιτέρω μελέτες επιβεβαιώσουν τη λίπανση με πυρίτιο ως αποτελεσματικό παράσιτο και έλεγχος της νόσου. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Λόγω της φυσικής του αφθονίας στον φλοιό της γης, συμπεριλαμβανομένου του επιφανειακού εδάφους, το πυρίτιο είναι τόσο άμεσα διαθέσιμο όσο και ελάχιστα έως καθόλου οικολογικά ενδιαφέροντα.

Ίσως ακόμη πιο σημαντικό είναι το δυναμικό του στοιχείου για αύξηση της αντοχής στην ξηρασία στα εμπορικά ελαιόδεντρα, όπως φαίνεται σε άλλες καλλιέργειες, όπως το ρύζι και το σιτάρι. Το 2022 σημειώθηκαν απώλειες ρεκόρ συγκομιδής ελιάς σε όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο λόγω ακραίων ή μη εποχικών καιρικών φαινομένων, με την ξηρασία, κινητήρια δύναμη σε πολλές περιοχές.

Πηγή giorgoskatsadonis.blogspot.com

Στην απόφασή του να αφήσει πίσω του τα γήπεδα ποδοσφαίρου, για την αγροτική ζωή, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο πρώην τερματοφύλακας Αλέξανδρος Τζόρβας σε συνέντευξη που παραχώρησε.

Γνωστός για τις ποδοσφαιρικές του εμφανίσεις σε μεγάλες ομάδες σε Ελλάδα και εξωτερικό, η σημερινή καθημερινότητα του Αλέξανδρου Τζόρβα διαφέρει κατά πολύ από εκείνη του τερματοφύλακα της Εθνικής Ελλάδος υπό τον Ότο Ρεχάγκελ.

Ο ίδιος μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή για την απόφαση που πήρε να κρεμάσει τα γάντια του τερματοφύλακα, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι πλέον νιώθει «100% αγρότης».

Όσα χρήματα έβγαλα από το ποδόσφαιρο, τα επένδυσα στις ελιές

«Βρισκόμαστε στον Ασωπό Λακωνίας, είναι τα μέρη της συζύγου μου που υιοθέτησα και εγώ ο ίδιος. Το κτήμα μας έχει κατά βάση ελιές που παράγει το ελαιόλαδό μας και τώρα ετοιμάζουμε και τους αμπελώνες μας. Σταμάτησα το ποδόσφαιρο το 2014-2015 και ξεκίνησα ένα χρόνο μετά να ασχολούμαι με τη γη, το 2016. Σήμερα έχουμε 200 στρέμματα. Δεν γεννήθηκα με αγρότες γονείς, εγώ το ξεκίνησα από την αρχή. Είναι κάτι που πραγματικά λατρεύω. Μου αρέσει πάρα πολύ να ιδρώνω, να λερώνομαι, να δουλεύω πολύ σκληρά», ανέφερε αρχικά ο Αλέξανδρος Τζόρβας.

«Είχε τεράστιο οικονομικό ρίσκο όταν ξεκίνησα. Όσα χρήματα έβγαλα από το πρώτο κομμάτι της ζωής μου, από το ποδόσφαιρο, χρειάστηκε να τα επενδύσω στο δεύτερο, στις ελιές. Τα παιδιά έρχονται μαζί μου στο κτήμα για τρεις μήνες το καλοκαίρι και εγώ ανεβοκατεβαίνω», συνέχισε ο ίδιος.

«Πλέον είμαι 100% αγρότης. Πολλοί το έχουν ταμπού να πουν ότι είναι αγρότες. Εγώ πρώτα είμαι αγρότης και μετά επιχειρώ. Το “ποδοσφαιριστής” έχει τελειώσει εδώ και 8 χρόνια», τόνισε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του ο πρώην τερματοφύλακας.

Μιλώντας για την απόφασή του να σταματήσει το ποδόσφαιρο, ο ίδιος αποκάλυψε ένα περιστατικό με τον γιο του.  

«Τελευταία μου διαδρομή ήταν στην Ινδία. Γυρνώντας ο γιος μου, ο Μάξιμος, που ήταν τότε 2,5 χρονών, μού άρπαξε το πόδι και με κρατούσε τρεις ώρες. Εκεί πήρα την απόφαση να σταματήσω το ποδόσφαιρο», είπε χαρακτηριστικά.

«Αρκετές φορές κινδύνευσα μέσα στο γήπεδο. Είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφάσισα να σταματήσω νωρίτερα. Είδαμε τελευταία δύο φρικτά γεγονότα, σκέψου να είσαι με το παιδί σου. Όλη αυτή η κατάσταση περνάει από τον αθλητισμό σε καταστάσεις φρικτές, τις οποίες δεν ξέρω πλέον πώς μπορώ να διαχειριστώ. Και αυτός είναι ο λόγος που αρνούμαι κατηγορηματικά να παρακολουθήσω ποδόσφαιρο, δεν μπορώ πλέον», σημείωσε ο ίδιος ακόμα.

Ο Αλέξανδρος Τζόρβας μίλησε και για τη σύζυγό του, Χρυσαυγή Ατσιδάκου.

«Με τη σύζυγό μου είμαστε μαζί από ηλικία 22 ετών, σχεδόν 20 χρόνια. Από όταν γνωριστήκαμε, ταίριαξαν οι χημείες μας πάρα πολύ, ήμουν 100% σίγουρος ότι θα πορευτούμε μαζί στη ζωή. Όταν γνωριστήκαμε, η Χρυσαυγή έκανε δημοσιογραφία σε ένα κανάλι του Παναθηναϊκού, έτυχε να κάνουμε μαζί μία συνέντευξη και το ένα έφερε το άλλο. Θαυμάζω υπερβολικά πολλά πράγματα σε εκείνη. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι ότι είναι μία εξαιρετική μητέρα, είναι πολύ δραστήρια, έχει το συμβολαιογραφείο της, έχει μορφωθεί πάρα πολύ στη ζωή της, και είναι ο ορισμός της σύγχρονης νέας μητέρας», είπε.

Πηγή – iefimerida.gr

Η οινοποιία παράγει 20 εκατομμύρια τόνους υποπροϊόντων ετησίως, που αντιστοιχούν στο 30% περίπου της συνολικής ποσότητας οινοποιημένων σταφυλιών. Υγιή βιοενεργά μόρια (π.χ. πολυφαινόλες) υπάρχουν σε αφθονία σε αυτά τα παραπροϊόντα. Αυτό ανοίγει μια πολλά υποσχόμενη λεωφόρο για την παραγωγή θρεπτικών τροφίμων στο μέλλον…

απόδοση Ζήσης Πανάγος

Ένα πρόσφατο άρθρο για τα Αντιοξειδωτικά εξέτασε τα διάφορα οφέλη για την υγεία και τις εφαρμογές της βιομηχανίας τροφίμων των υποπροϊόντων της οινοποιίας.

Ιστορικό

Ο πυρήνας (GP) και οι οινολάσπες είναι οι βασικές ροές απορριμμάτων με επισιτιστικό ενδιαφέρον. Ο GP αποτελείται από μίσχους, δέρματα και σπόρους και είναι μια εξαιρετική πηγή φαινολικών ενώσεων. Η υγρή φάση είναι επίσης πλούσια σε αιθανόλη και οργανικά οξέα. Οι οινολάσπες έχουν επίσης σημαντικές βιολογικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.

Δεδομένης της υψηλής θρεπτικής αξίας των υποπροϊόντων του κρασιού, αυτές οι ενώσεις θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων και για τον εμπλουτισμό των προϊόντων που καταναλώνονται στη μεσογειακή διατροφή (MD). Η MD είναι χαμηλή σε κατανάλωση ζωικών προϊόντων και είναι κυρίως μια φυτική διατροφή. Επιπλέον, έχει χαμηλές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και μικρό περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Η χρήση υποπροϊόντων, όπως οι πολυφαινόλες από τον πυρήνα, έχει το διπλό όφελος ότι είναι καλό για την ανθρώπινη υγεία και είναι επίσης φιλικό προς το περιβάλλον.

Εφαρμογές στη βιομηχανία τροφίμων

Τα υποπροϊόντα κρασιού έχουν καλή γεύση και ελκυστικό χρώμα, διευκολύνοντας τη χρήση τους στην ανάπτυξη νέων προϊόντων διατροφής με πολλά οφέλη για την υγεία. Τα νέα προϊόντα διατροφής θα μπορούσαν επίσης να υποκαταστήσουν τα παραδοσιακά συνθετικά πρόσθετα.

Οι ρίζες, τα φύλλα και οι σπόροι αμπέλου έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως συντηρητικά τροφίμων και αρωματικοί παράγοντες. Σε ορισμένους πολιτισμούς, αποτελούν επίσης μέρος της παραδοσιακής ιατρικής. Το συστατικό υψηλής πολυφαινόλης είναι υπεύθυνο για τις αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές, αντικαρκινικές και αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις. Αυτές οι ενώσεις μπορούν επίσης να εξαχθούν από υποπροϊόντα κρασιού και να εφαρμοστούν στη βιομηχανία τροφίμων για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των προϊόντων, να αυξηθεί η διάρκεια ζωής και να αποφευχθεί η μικροβιακή αλλοίωση.

Η προσθήκη σκόνης GP σε υποκατάστατο αλεύρι κατά τη διαδικασία εμπλουτισμού του ψωμιού σίτου έχει ενισχύσει τις φυσικές ιδιότητες και το βιοενεργό δυναμικό των ζυμαρικών και του ψωμιού. Στην περίπτωση των ενισχυμένων νερών και των αφεψημάτων, έχει επίσης αξιολογηθεί η βιοδραστικότητα του GP.

Έπειτα, στο πλαίσιο των γαλακτοκομικών προϊόντων, η GP έχει χρησιμεύσει ως πηκτικό στην παραγωγή τόφου και μείωσε την περιεκτικότητα του τυριού σε λιπαρά. Ευρύτερα, τα υποπροϊόντα του κρασιού έχουν χρησιμεύσει ως πηγή λειτουργικών ενώσεων στη σύνθεση γιαουρτιών, παγωτών και γάλακτος που έχει υποστεί ζύμωση, μεταξύ άλλων προϊόντων.

Έρευνες έχουν δείξει ότι η προσθήκη σκόνης GP στα μπισκότα αυξάνει την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και μειώνει τα ελεύθερα λιπαρά οξέα. Το GP είναι μια βασική πηγή φυτικών ινών και πολυφαινολών και η προσθήκη GP θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση στα προϊόντα χωρίς γλουτένη. Όσον αφορά τα μη αλκοολούχα και αλκοολούχα ποτά, υπάρχουν περιορισμένες μελέτες σχετικά με τον ρόλο των υποπροϊόντων του κρασιού. Ακόμα, πρόσφατα, εκχυλίσματα GP έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενός λειτουργικού ροφήματος καρύδας. Παρά τις αμφιλεγόμενες επιπτώσεις της μπύρας στην υγεία, έχει αποδειχθεί ότι οι μπύρες με λευκό GP έχουν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις φαινολικών ενώσεων και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επιπλέον, αυτές οι μπύρες διαθέτουν επίσης χαμηλότερες ποσότητες μιας τοξικής ένωσης, δηλαδή της ακεταλδεΰδης.

Οφέλη για την υγεία

 Αρκετές in vitro, in vivo και κλινικές μελέτες έχουν τεκμηριώσει τα οφέλη για την υγεία από τον εμπλουτισμό των τροφίμων με τα υποπροϊόντα της οινοποιίας. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες έχουν δείξει ότι τα τρόφιμα με υποπροϊόντα ή εκχυλίσματα κρασιού εμφάνιζαν αντιφλεγμονώδεις, καρδιοπροστατευτικές, αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες.

Η ικανότητα των παραπροϊόντων του κρασιού να ρυθμίζουν τη φλεγμονώδη διαδικασία και να καθαρίζουν τις ελεύθερες ρίζες έχει αποδειχθεί σε προκλινικές μελέτες. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της αναστολής του βασικού μεσολαβητή της φλεγμονής, του NFκB. Προφλεγμονώδη ένζυμα, όπως MAPK, COX-2 και πρωτεϊνική κινάση-C, αναστέλλονται επίσης.

Τα υποπροϊόντα του κρασιού αυξάνουν τις αντιφλεγμονώδεις κυτοκίνες και έχουν μετριαστική επίδραση στις φλεγμονώδεις κυτοκίνες. Τα τρόφιμα με αυτές τις ενώσεις υπόσχονται τεράστια υποσχέσεις για την πρόληψη χρόνιων ασθενειών. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τον μοριακό μηχανισμό δράσης, τη φύση των ενώσεων παραπροϊόντων του κρασιού και τους κατάλληλους συνδυασμούς τους για την πρόκληση βιοδραστικότητας. Απαιτούνται περισσότερες επιδημιολογικές, προκλινικές και μετέπειτα μελέτες για να διερευνηθεί το μέγιστο θρεπτικό δυναμικό των υποπροϊόντων του κρασιού.

Συμπέρασμα

Η εφαρμογή βιώσιμων πρακτικών είναι σπάνια, παρά το γεγονός ότι επιστήμονες, οινοποιοί και πολιτικοί μιλούν για βιωσιμότητα. Η χρήση των υποπροϊόντων του κρασιού είναι μια χρυσή ευκαιρία για εμπλουτισμό των τροφίμων και αποκομίζοντας οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Η τρέχουσα μελέτη υποστήριξε ότι οι παραγωγοί και η επιστημονική κοινότητα πρέπει να αναζητήσουν κερδοφόρες και βιώσιμες επιλογές μεγιστοποιώντας τη χρήση των υποπροϊόντων και ελαχιστοποιώντας τη διάθεση των απορριμμάτων.

Η διοίκηση των οινοποιείων πρέπει να αγκαλιάσει την ανάκτηση και ανακύκλωση πολύτιμων συστατικών και την παραγωγή νέων προϊόντων. Ο στόχος αυτού του άρθρου ανασκόπησης είναι να συγκεντρώσει όλους τους σχετικούς συμμετέχοντες και να τους εμπνεύσει να αναπτύξουν πραγματικές εμπορευματοποιημένες εφαρμογές.

Πηγή https://winetrails.gr

Ο δάκος της ελιάς, αποτελεί τον σοβαρότερο εχθρό της καλλιέργειας της ελιάς στη χώρα μας και διεθνώς. 

Έρευνα του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ

Η αντιμετώπιση του δάκου της ελιάς με τη χρήση ειδικής ποιότητας φυσικού ζεόλιθου, ανέπτυξαν εισηγητές στη διάρκεια του 9ου Πανελλήνιου Συνεδρίου που διεξάγεται στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Το συνέδριο, με θέμα «Οι Νέες Τεχνολογίες ως Μοχλός Βιώσιμης Ανάπτυξης της Γεωργίας», συνδιοργανώνουν στο πλαίσιο της 29ης Agrotica, η ΔΕΘ – Helexpo και το τμήμα Γεωπονίας, σχολής Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ.

Η χρήση ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου προστατεύει από τον δάκο ελιάς

Την υψηλή αποτελεσματικότητα του ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου στην προστασία της ελαιοπαραγωγής από τον δάκο της ελιάς, επιβεβαιώνουν οι πειραματισμοί που εξακολουθούν να γίνονται στην ύπαιθρο στο πλαίσιο της εργασίας των Νικολάου Κουλούση, Νικολάου Καντηράνη, Ανέστη Φιλιππίδη, Σουλτάνας-Κυριακής Κωβαίου, Αναστασίας Κοκκάρη και Σάββα Φιλιππίδη από τα Εργαστήρια Εφαρμοσμένης Ζωολογίας και Παρασιτολογίας, Τμήμα Γεωπονίας και Ορυκτολογίας και Πετρολογίας, Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ.

Στον αντίποδα, τα κοιτάσματα φυσικών ζεολίθων που περιέχουν μεταξύ άλλων χαλαζία (SiO2), ινώδεις ζεολίθους και άλλα ινώδη ορυκτά, αργιλικά ορυκτά, καθώς και χημικά στοιχεία όπως ραδιονουκλίδια, είναι επικίνδυνοι (με εισπνοή ή κατάποση), για την υγεία του ανθρώπου και των ζώων, ως έτσι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διενέργεια ψεκασμών.

Ο δάκος της ελιάς, αποτελεί τον σοβαρότερο εχθρό της καλλιέργειας της ελιάς στη χώρα μας και διεθνώς και η αντιμετώπισή του γίνεται κυρίως με τη χρήση εντομοκτόνων και παράλληλα φυσικών εχθρών, προσελκυστικών ουσιών και φερομονών, μαζικής παγίδευσης και εξαπόλυσης στειρωμένων εντόμων. Έτσι, η ανεύρεση αποτελεσματικών, εναλλακτικών προς τη χημική, μεθόδων αντιμετώπισης του δάκου της ελιάς, θα έχει σημαντικά οφέλη τόσο για το περιβάλλον, όσο και για τον καταναλωτή, λόγω κυρίως του περιορισμού της χρήσης χημικών εντομοκτόνων.

Στο πλαίσιο αυτό, την τελευταία τριετία η προαναφερόμενη διεπιστημονική ερευνητική ομάδα ερευνά τη δράση ορισμένων ειδών φυσικού ζεολίθου (ηφαιστειοκλαστικό πέτρωμα με ένα ή περισσότερα από τα 67 διαφορετικά είδη ζεολίθου) στην αντιμετώπιση του δάκου της ελιάς, κυρίως με την αποτροπή ωοτοκίας του εντόμου σε ελαιόκαρπους.

Από τα πειράματα προέκυψε ότι φυσικός ζεόλιθος ειδικής σύνθεσης και μορφής μετά από κατάλληλη επεξεργασία, όταν εφαρμόζεται με ψεκασμό υδατικού διαλύματος σε ανάμιξη με κατάλληλη διαβρεκτική ουσία, αποτρέπει την απόθεση αυγών και προστατεύει τους ελαιοκάρπους από την προσβολή του εντόμου. Η δράση αυτή του ειδικής ποιότητας φυσικού ζεολίθου, διαρκεί για πολλές ημέρες, ακόμη και μετά από βροχή.

Πηγή – cibum.gr

Το μαρούλι είναι ένα εύκολο στην καλλιέργεια λαχανικό. Είναι βασικό συστατικό σε πολλές σαλάτες. Τα πλούσια σε χλωροφύλη φύλλα του είναι πολύ θρεπτικά.

Η μηλιά είναι από τα πιο δημοφιλή καρποφόρα δέντρα που μας δίνει τα μήλα, τους υπέροχους τραγανούς καρπούς με τη γλυκιά ή υπόξινη γεύση.

Φυλλοβόλο δέντρο που ανήκει στα μηλοειδή, η καλλιέργεια της μηλιάς είναι συγγενές φυτό με την καλλιέργεια της αχλαδιάς και την καλλιέργεια της κυδωνιάς που έχουν πολλά κοινά στην καλλιεργητική φροντίδα.

Στον ελληνικό χώρο, συναντάμε μηλιές σε περιοχές που διαθέτουν ψυχρό χειμώνα ή σχετικό υψόμετρο, ενώ οργανωμένες καλλιέργειες υπάρχουν, κυρίως στη Μακεδονία, στη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο.

Εκτός από υπέροχη γεύση, τα μήλα διαθέτουν σημαντική διατροφική αξία, καθώς είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες και βιταμίνες, ενώ ανήκουν στα φρούτα που διαθέτουν χαμηλές θερμίδες. 

Ας δούμε αναλυτικά ποιες είναι οι πιο δημοφιλείς ποικιλίες μηλιάς, καθώς και χρήσιμες συμβουλές για την καλλιέργεια τους για να απολαύσουμε νόστιμα και τραγανά μήλα. 

1. Ποιες είναι οι πιο γνωστές ποικιλίες μηλιάς που καλλιεργούνται στη χώρα μας;

Υπάρχουν πολλές ποικιλίες μηλιάς για να επιλέξουμε να φυτέψουμε στον κήπο μας με διαφορετικό σχήμα, μέγεθος και χρώμα καρπού καθώς και εποχή ωρίμανσης. Οι πιο γνωστές ποικιλίες μηλιάς που καλλιεργούνται στον ελληνικό χώρο και μπορούμε να φυτέψουμε στον κήπο μας είναι οι παρακάτω: 

Red Delicious (Starking): Ποικιλία μηλιάς με μεγάλο μέγεθος καρπού, κιτρινο-κόκκινου χρώματος με έντονες κόκκινες ραβδώσεις, συνεκτική σάρκα, γλυκειά και χυμώδης, ωριμάζει στα τέλη Σεπτεμβρίου. 

Golden Delicious (Μπανανόμηλο): Ποικιλία μηλιάς με σχετικά μεγάλο μέγεθος καρπού, κιτρινο-πορτοκαλί χρώματος φλοιού και τραγανή αρωματική σάρκα, ελαφρά υπόξινη γεύση που ωριμάζει στα μέσα Σεπτεμβρίου. 

Granny Smith (Πράσινο μήλο): Ποικιλία μηλιάς ζωηρής πλαγιόκλαδης ανάπτυξης με μέτριο μέγεθος καρπού, βαθυπράσινου χρώματος, με συνεκτική χυμώδης σάρκα και υπόξινη γεύση, ωριμάζει μέσα στον Οκτώβριο. 

Delicious Πιλαφά (Αρκαδίας ή Τρίπολης): Ποικιλία ΠΟΠ μηλιάς, με μεγάλο μέγεθος καρπού, πρασινοκίτρινο φλοιό με κεραμιδί αποχρώσεις και καστανά φακίδια, συνεκτική γλυκιά αρωματική σάρκα που ωριμάζει στις αρχές Οκτωβρίου. 

Fuji: Ποικιλία μηλιάς με μεγάλο μέγεθος καρπών, κόκκινου χρώματος με απαλές ρίγες κιτρινοπράσινου χρώματος, τραγανή και χυμώδης σάρκα, γλυκιά γεύση, ωριμάζει από τέλη Σεπτεμβρίου ως τα μέσα Οκτωβρίου. 

Φιρίκι όψιμο: Ποικιλία μηλιάς μέτριου μεγέθους, πολύ ανθεκτική, με παχύ πρασινοκίτρινο φλοιό και κόκκινο επίχρωμα με συνεκτική, γλυκιά και αρωματική σάρκα, ωριμάζει τον μήνα Οκτώβριο. 

Φιρίκι πρώιμο: Ποικιλία μηλιάς μικρού ή μετρίου μεγέθους, με παχύ πρασινοκίτρινο φλοιό, αφράτη σάρκα και πολύ γλυκιά γεύση που ωριμάζει μέσα στον Αύγουστο. 

2. Τι συνθήκες χρειάζεται η καλλιέργεια της μηλιάς για να αναπτυχθεί και να καρποφορήσει; 

Η μηλιά είναι κατάλληλο καρποφόρο δέντρο για ορεινές περιοχές καθώς είναι ανθεκτική στο ψύχος και την παγωνιά του χειμώνα. Αποζητά το χειμερινό κρύο και το υψόμετρο για να μπορέσει να εμφανίσει πλούσια ανθοφορία, να καρποφορήσει και να μας χαρίσει πλούσια συγκομιδή. 

Όσο για τα καλοκαίρια, η καλλιέργεια της μηλιάς θέλει σχετικά δροσερό κλίμα για να ευδοκιμήσει και να σχηματίσει νόστιμους και υγιείς καρπούς. Οι ψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού σε συνδυασμό με έλλειψη υγρασίας στο έδαφος, προκαλεί σημαντική ζημιά στην ποιότητα και την ποσότητα της παραγωγής. 

Η μηλιά προτιμά ελαφρύ έδαφος για να φυτευτεί που να διαθέτει καλή αποστράγγιση ώστε να απομακρύνεται το νερό που περισσεύει από το πότισμα και τις βροχοπτώσεις. Για παράδειγμα, σχετικά επικλινή εδάφη είναι κατάλληλα για φύτευση μηλιάς, καθώς εξασφαλίζουν καλή στράγγιση και καλό αερισμό λόγω ρευμάτων.

3. Πότε φυτεύουμε τις μηλιές και σε τι αποστάσεις;