«Στην κατηγορία του ελαιολάδου οι προμηθευτές παραδίδουν πολύ μικρές ποσότητες λόγω περιορισμένων αποθεμάτων» προειδοποιεί αλυσίδα σούπερ μάρκετ στη Θεσσαλονίκη, επιβάλλοντας πλαφόν στις αγορές.

Πλαφόν στις αγορές για συσκευασίες με ελαιόλαδο βάζει γνωστό σούπερ μάρκετ στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με σχετική ενημέρωση, οι καταναλωτές μπορούν να προμηθευτούν μέχρι τρία τεμάχια σε όλα τα ελαιόλαδα 4 και 5 λίτρων και μέχρι τέσσερα τεμάχια σε όλα τα ελαιόλαδα ενός και δύο λίτρων.

Σημειώνεται πως το ελαιόλαδο γίνεται ακριβότερο από βδομάδα σε βδομάδα, ενώ για τη νέα σοδειά οι εκτιμήσεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες, καθώς οι παραγωγοί έχουν ήδη αποφασίσει να πουλήσουν στα 9 ευρώ το λίτρο – κάτι που  ανεβάζει την τιμή στο ράφι στα 20 ευρώ.

Δείτε παρακάτω την ανακοίνωση της αλυσίδας σούπερ μάρκετ, όπως δημοσιεύτηκε στο seleo.gr

ανακοίνωση σούπερ μάρκετ

Πηγή – dnews.gr

 

Η επιλογή του τρόπου πολλαπλασιασμού των δενδρυλλίων ελιάς έχει να κάνει με την παραγωγικότητα των δένδρων αλλά και την επιβίωσή τους σε τυχόν καταστροφές όπως π.χ. οι πυρκαγιές στην Ηλεία, τη Β. Εύβοια κ.α

Ειδικά στις οριακές περιοχές ελαιοκαλλιέργειας τα ελαιόδεντρα που πρόκειται να φυτευτούν επιβάλλεται να είναι ήμερα διότι μόνο τότε μπορούν να επιβιώσουν, να αναγεννηθούν και σε 3 έως 4 χρόνια να είναι και πάλι σε παραγωγή.  

Σήμερα, η πλέον σύγχρονη μέθοδος πολλαπλασιασμού ήμερων δένδρων ελιάς είναι με φυλλοφόρα μοσχεύματα στην υδρονέφωση.

Τα πλεονεκτήματα είναι:

• – Παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη δυνατή ομοιομορφία όσο αφορά την ανάπτυξη και την παραγωγή.
• – Αναπτύσσονται ταχύτερα από τα εμβολιασμένα.
• – Εισέρχονται νωρίτερα σε καρποφορία.
• – Κινδυνεύουν λιγότερο από ολοσχερή καταστροφή λόγω πυρκαγιάς, παγετού κ.λπ.
• – Είναι κατάλληλα για πυκνά ή υπέρπυκνα γραμμικά σχήματα καλλιέργειας εντατικής μορφής που απαιτούν συχνά κλαδέματα.
• – Μπορούν να παραχθούν δενδρύλλια σε πολύ μικρά μεγέθη ικανά να μεταφερθούν μαζικά με χαμηλό κόστος.

Επιπλέον:

• – Έχουν μικρότερο κόστος παραγωγής και κατ’ επέκταση μικρότερο κόστος αγοράς.
• – Υπάρχει η δυνατότητα παραγωγής μεγάλων αριθμών ομοιόμορφων και ομοιογενών δενδρυλλίων.
• – Έχουν μικρότερο κόστος συντήρησης στον αγρό από τα εμβολιασμένα, γιατί δεν χρειάζονται να τους αφαιρούνται οι αγριελιές που συνήθως αναπτύσσονται στα εμβολιασμένα ελαιόδεντρα.
• – Στερούνται των κάθε είδους επιδράσεων των υποκειμένων που συχνά επηρεάζουν αρνητικά τα αγρονομικά χαρακτηριστικά των καλλιεργούμενων ποικιλιών.
• – Καθιστούν πιο εύκολη την ενδοποικιλιακή επιλογή παραγωγικότερων, ανθεκτικότερων, πρωιμότερων κ.λπ. κλώνων.

Αντίθετα μάλιστα με όσα υποστηρίζουν οι υπέρμαχοι των εμβολιασμένων δενδρυλλίων ελιάς έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι οι ήμερες ελιές από υδρονέφωση:

• – Αναπτύσσονται εξίσου καλά, αν όχι καλύτερα από τις εμβολιασμένες, επιζούν για αιώνες και παραμένουν ισχυρά, παραγωγικά και ακμαία δένδρα.
• – Δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερη ευπάθεια ή ευαισθησία, σε σύγκριση με αντίστοιχες εμβολιασμένες σε εχθρούς και ασθένειες.
• – Δεν παρουσιάζουν καμία ιδιαίτερη ευπάθεια ή ευαισθησία σε σύγκριση με αντίστοιχες εμβολιασμένες στο ψύχος ή στις υψηλές θερμοκρασίες. Τις περισσότερες φορές μάλιστα είναι πιο ανθεκτικές στο ψύχος.
• – Καρπίζουν νωρίτερα από τις εμβολιασμένες και συχνά δίνουν καρπό από το δεύτερο έτος.

Όσο αφορά τη μορφή και την ευρωστία του ριζικού συστήματος των ήμερων δένδρων από υδρονέφωση σε σύγκριση με τα εμβολιασμένα, δεν διαφέρουν διότι:

• – Η μορφή και ο τρόπος ανάπτυξης του ριζικού συστήματος της ελιάς επηρεάζεται από τη φύση του εδάφους και όχι από τη μέθοδο πολλαπλασιασμού.
• – Το ριζικό σύστημα της ελιάς σε πλήρη ανάπτυξη διαμορφώνεται κατά τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από την τεχνική παραγωγής των δενδρυλλίων.
• – Η ελιά δεν αναπτύσσει κάθετο ριζικό σύστημα, όπως άλλα καρποφόρα, αλλά επιφανειακό, το οποίο φτάνει συνήθως μέχρι τα 80 έως 100 εκ. βάθος.

Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι σήμερα υπάρχει πολύ μεγάλη εμπειρία, καθώς ο πολλαπλασιασμός της ελιάς με ήμερα τμήματα εφαρμόζεται από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τις ημέρες μας  όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πάρα πολλές περιοχές του κόσμου (Ευρώπη, Β. Αφρική, Μέση Ανατολή, Αμερική, Αυστραλία).

Ως μειονεκτήματα της μεθόδου πολλαπλασιασμού της ελιάς με φυλλοφόρα μοσχεύματα στην υδρονέφωση μπορούν να θεωρηθούν:

• – Το υψηλό κόστος των εγκαταστάσεων παραγωγής (θερμοκήπια, θερμάνσεις, υδρονεφώσεις κτλ.).
• – Το υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας που απαιτείται να έχουν οι φυτωριούχοι.
• – Η μεγάλη ταχύτητα ανάπτυξης των δενδρυλλίων στον αγρό, διότι κάτω από πολύ συγκεκριμένες συνθήκες και προϋποθέσεις, όπως είναι π.χ. το επιφανειακό ρηχό φύτεμα σε συνδυασμό με βροχή και ισχυρούς ανέμους, τα καθιστά ευάλωτα στο πλάγιασμα.
• – Η δυνατότητα παραγωγής πολύ μικρών και φθηνών δενδρυλλίων τα οποία χρειάζονται αυξημένες καλλιεργητικές φροντίδες.

Πιο υψηλή από ποτέ χαρακτηρίζεται από τους γνώστες της αγοράς η ζήτηση για τριφύλλια αυτή την εποχή.

Με ανοδικούς ρυθμούς συνεχίζει να κινείται η ζήτηση για τριφύλλια. Ενόψει χειμώνα οι μονάδες κάνουν τα κουμάντα τους για να έχουν τροφή για τα ζώα και όπως είναι εύκολα κατανοητό, γίνονται οι απαραίτητες προμήθειες. Η καλή τιμή στο γάλα, αλλά και οι προοπτικές αύξησης αυτής, τονώνουν μάλιστα ακόμα περισσότερο τη ζήτηση.

Έτσι και με δεδομένο ότι έχουν χαθεί μεγάλες ποσότητες από τα πρώτα χέρια, αλλά και από τη Θεσσαλία λόγω Daniel, οι τιμές συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά, ευρισκόμενες αυτή την εποχή στα 33 λεπτά κατά μέσο όρο.

Όπως λέει ο Γιάννης Βάγκος, παραγωγός από τη Λιβαδειά, μια περιοχή με παράδοση στο εμπόριο τριφυλλιού, που τροφοδοτεί και πολλά νησιά, ”συνεχίζουμε και κόβουμε τριφύλλια και μπορώ να πω ότι για την ποιότητα του Οκτωβρίου που διανύουμε, η τιμή είναι στα 33 λεπτά. Για μεταφορά π.χ. στην Κρήτη υπάρχει ένα επιπλέον κόστος στα 10 λεπτά, το εμπορικό εκεί κέρδος, συν τυχόν μεταφορικά, άρα ειδικά για τα νησιά και την Κρήτη, οι τιμές είναι πολύ υψηλές. Στην περιοχή μας είχαμε προβλήματα στα πρώτα χέρια λόγω του καιρού και έχει μπερδευτεί η κατάσταση”.

Ο Γιάννης Βάγκος

Αλλά και στην Αιτωλοακαρνανία, όπως μας είπαν παραγωγοί, παίρνουν τώρα το πέμπτο ή έκτο χέρι καθώς ο καιρός ευνοεί και οι ανάγκες των μονάδων, μεγάλες, όπως και η ζήτηση. Δεδομένου ότι έχουν χαθεί και πολλές ποσότητες από τα πρώτα χέρια, πολλές μονάδες κινδυνεύουν το χειμώνα να μείνουν χωρίς προϊόν.

Πηγή – agronewsbomb.gr

Τέσσερις γυναίκες οινοποιοί κρατούν γερά το τιμόνι, με δύναμη και επιμονή, αλλά δηλώνουν ευθαρσώς πως ο δρόμος για την επιτυχία δεν είναι πάντα στρωμένος με ροδοπέταλα.

Ευαγγελία Παλυβού, Κτήμα Παλυβού, Νεμέα

«Γράφοντας αυτό το κείμενο μέσα από το οινοποιείο, από τη θέση της οινολόγου, σκέφτομαι πώς έφτασα ως εδώ. Τίποτα δεν ήταν εύκολο από την αρχή έως και τώρα. Πέφτεις και ξανασηκώνεσαι γιατί πολύ απλά, πολλές φορές ο ενθουσιασμός, το πάθος και η αγάπη σου γι’ αυτό που κάνεις καταφέρνουν και σου φορούν φτερά … Μόνο έτσι μπορείς να καταφέρεις να εξελιχθείς και να αντέξεις! Δεν έχει σημασία το είδος της εργασίας, οινολόγος, οινοχόος, μάγειρας, επιχειρηματίας, σέρβις∙ στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χαρίζεται τίποτα, πόσο μάλλον αν είσαι και γένους θηλυκού, που μέχρι και λίγα χρόνια πριν ήταν πολύ πιο δύσκολο να μπορέσεις να εισχωρήσεις σε χώρους ανδροκρατούμενους. Χρειαζόταν διπλή προσπάθεια για να μπορέσεις να «κερδίσεις» και να αποδείξεις τις ικανότητές σου μέσα από τη δουλειά που κάνεις.

Στην εποχή που ζούμε το σκηνικό άλλαξε και πλέον όλο και περισσότερες γυναίκες μπαίνουν σε όλους τους εργασιακούς χώρους. Η δύναμη, το πείσμα, η αποφασιστικότητα, η έμπνευση, η ομαδικότητα, η πυγμή άλλαξαν το σενάριο «είσαι γυναίκα και δεν μπορείς» και πλέον ένα μεγάλο ποσοστό των ανδρών επιλέγουν γυναίκες ως συνεργάτιδες. Το ίδιο έκανα κι εγώ, έτσι λειτούργησα όταν επέστρεψα από τις σπουδές μου και ξεκίνησα να δουλεύω στο οικογενειακό μας οινοποιείο, όπου υπήρχαν σχεδόν μόνο άντρες. Με τις γνώσεις που είχα λάβει, με δύναμη ψυχική και σωματική, κατάφερα και κέρδισα την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό όλων. Σε αυτό βέβαια συνέβαλαν και οι γονείς μου δίνοντάς μου χώρο, χρόνο και επιείκεια στα τυχόν λάθη μου. Μου έμαθαν πως πρέπει να αγαπήσω πρώτα αυτό που μπορώ να γίνω και ύστερα αυτό που είμαι και έτσι τα κατάφερα και θα τα καταφέρω. Το ίδιο πιστεύω πως πρέπει να κάνουν και όσες νέες κοπέλες επιλέξουν να κάνουν οποιοδήποτε επάγγελμα απαρτίζεται από περισσότερους άντρες. Να έχουν στη ζωή τους το θάρρος των επιλογών τους και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και στις ικανότητές τους. Το μότο μου είναι μια φράση του Οδυσσέα Ελύτη ”Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά”.»

Βασιλική Παλυβού, Κτήμα Παλυβού, Νεμέα

«Η Γαστρονομία για μένα είναι ένα έργο τέχνης, άλλες φορές απλό και άλλες πιο σύνθετο, που αποτελείται από γεύση, αρώματα και χρώματα που με μια μπουκιά ή με μια γουλιά ταξιδεύει και τις πέντε μου αισθήσεις σε ένα ταξίδι απόλαυσης δίχως τέλος. Κάθε φορά που δοκιμάζω ένα κρασί ή ένα φαγητό αισθάνομαι την κατάθεση ψυχής των δημιουργών μέσα σε αυτό το πιάτο και το ποτήρι και αυτό είναι που με ενέπνευσε να θέλω να ασχοληθώ με το οικογενειακό μας οινοποιείο θέλοντας με πείσμα και τσαγανό να εξελίξω με τις προσωπικές μου πινελιές τον δικό μας πίνακα ζωγραφικής, το Κτήμα Παλυβού. Έχοντας τρέλα με τη γεύση κάθε φορά που δοκίμαζα κάτι που με εκστασίαζε, άρχιζα να πειραματίζομαι στην κουζίνα θέλοντας να ανακαλύψω όλα τα υλικά και τις τεχνικές που συντέλεσαν σε αυτό το αποτέλεσμα. Έτσι, σιγά-σιγά μου γεννήθηκε το όνειρο της μελλοντικής δημιουργίας ενός μικρού εστιατορίου μέσα στους αμπελώνες του οινοποιείου μας, με στόχο να προσφέρουμε στους επισκέπτες μας μια ολοκληρωμένη γαστρονομική εμπειρία κρασιού-φαγητού.

Ο δρόμος στα επαγγέλματα που περιβάλλουν τον όρο “γαστρονομία”, όμως, δεν είναι εύκολος, ανεξαρτήτως φύλου, καθώς απαιτούνται απεριόριστος χρόνος, στρατιωτική πειθαρχία, δύναμη ψυχής. Το ότι υπάρχει μια δόση σεξισμού στα πιο δυναμικά επαγγέλματα είναι αλήθεια, αλλά με προσήλωση η γυναίκα μπορεί να κατακτήσει κάθε εργασιακή θέση που επιθυμεί και να αποδείξει και στους αρνητές της γυναικείας δύναμης ότι δεν υστερεί σε τίποτα από έναν άνδρα. Η συμβουλή μου σε όλες τις γυναίκες είναι να θέτουν στόχους χωρίς φόβο και να κάνουν τα πάντα για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, αφήνοντας πίσω τους σεξιστικές και αλαζονικές συμπεριφορές.»

Δήμητρα Παρπαρούση

Δήμητρα Παρπαρούση, οινοποιείο Παρπαρούση, Πάτρα

«Στον χώρο μας, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, υπάρχουν ευτυχώς πολλές γυναίκες οινοπαραγωγοί. Δεν ένιωσα διαφορετική αντιμετώπιση επειδή είμαι γυναίκα, εργαζόμαστε και δημιουργούμε όπως οι άντρες συνάδελφοι. Οι καλλιεργητικές φροντίδες στο αμπέλι, ο καιρός, ο τρύγος, η οινοποίηση, η παλαίωση, η προώθηση και η πώληση είναι δουλειές που απαιτούν υπομονή, ευελιξία, ανθεκτικότητα, φαντασία και σκληρή δουλειά όλο τον χρόνο. Εξάλλου, σε κάθε μπουκάλι κρασί που ανοίγει κανείς, μπορεί να δει την αξία μας, τον κόπο μας, τη φιλοσοφία μας, αλλά και την προσωπικότητά μας. Κρινόμαστε καθημερινά!

Όλοι στο οινοποιείο, γυναίκες και άντρες, δουλεύουμε σαν μια ορχήστρα και όλοι συμβάλλουμε για το καλύτερο αποτέλεσμα με αγάπη και αφοσίωση σε αυτό που κάνουμε. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου οι γυναίκες υπερισχύαμε αριθμητικά, είμαστε τρεις αδελφές. Με την αδελφή μου την Εριφύλη δουλεύουμε μαζί στο Οινοποιείο. Δεν νιώσαμε ποτέ ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε επειδή είμαστε γυναίκες. Η δύναμή μου είναι η γη, η δημιουργία, τα αμπέλια και η προσδοκία, κάθε φορά που ωριμάζουν τα σταφύλια, να είναι η νέα σοδειά η καλύτερη και να φτιάξουμε μεγάλα κρασιά.»

Τριανταφυλλοπούλου Μαίρη

Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου, επικεφαλής του οινοποιείου Τριανταφυλλόπουλου στην Κω

«Η θέση της γυναίκας θεωρώ πως δεν διαφέρει καθόλου από εκείνη του άντρα σε κανέναν παραγωγικό κλάδο στην εποχή μας, τουλάχιστον για τις γυναίκες που πιστεύουν στον εαυτό τους αλλά και την επαγγελματική προσπάθειά τους. Στον κλάδο των οινοποιών-αμπελουργών, με τον οποίο απασχολούμαι εδώ και πολλά χρόνια, δεν υπάρχουν προκλήσεις για άντρες και γυναίκες, υπάρχουν μόνο προκλήσεις για να γίνει το παραγόμενο προϊόν καλύτερο και ανταγωνιστικότερο στη διεθνοποιημένη πια αγορά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στον πρωτογενή τομέα οι γυναίκες αποτελούν το 45% του δυναμικού.

Στον κόσμο της οικονομίας ο παραγωγός πρέπει να αντιμετωπίζεται με βάση όχι το φύλο του αλλά το αν η παραγωγική διαδικασία με την οποία λειτουργεί την επιχείρησή του δημιουργεί ένα ανταγωνιστικό προϊόν, επιλέξιμο από τον τελικό καταναλωτή. Το αξιακό σύστημα άλλωστε στον 21ο αιώνα έχει αμβλύνει τις παθογένειες του παρελθόντος σε θέματα ισότητας των φύλων. Αν κάτι με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο, αυτό είναι η επιμονή, η υπομονή και η προσήλωσή μου στους στόχους που θέτω. Αυτή θα ήταν και η συμβουλή μου σε κάθε νέα γυναίκα που θα ήθελε να ασχοληθεί με τον κλάδο της οινοποιίας-αμπελουργίας και να συνδυάσει με επιτυχία την επαγγελματική και οικογενειακή ζωή. Σε ό,τι έχω πετύχει σημαντικό ρόλο έχει παίξει η οικογένειά μου, η οποία όλα τα χρόνια της επαγγελματικής μου καριέρας στέκεται αρωγός σε όλες μου τις προσπάθειες και στηρίζει έμπρακτα τις επιλογές μου. Η οικογένεια άλλωστε είναι αυτή που δίνει δύναμη όχι μόνο σε μένα αλλά σε κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να δημιουργήσει κάτι καλό για τον ίδιο και για τον τόπο του!»

Πηγή – olivemagazine.gr

Μέσα σε λιγότερο από δυο χρόνια, ο αγρότης Γιάννης Παλαµάρης, κατάφερε να βάλει τη Σύρο στο χάρτη της ελληνικής πτηνοτροφίας, εξασφαλίζοντας τέτοια ζήτηση για τα αβγά της µονάδας του που δύσκολα µπορεί πλέον να εξυπηρετήσει. Παράλληλα εξακολουθεί να δουλεύει τα θερµοκήπια που υπάρχουν εδώ και 3 γενιές στην οικογένειά του.

Οι κότες του Συριανού Γιάννη Παλαµάρη, είναι από τις προνοµιούχες υπάρξεις σ’ αυτό τον πλανήτη. Το Αιγαίο στο πιάτο και ο ήλιος από την ανατολή του ως τη δύση χτυπά το σπαρµένο µε τριφύλλι αγροτεµάχιο των 20 στρεµµάτων, το οποίο παράλληλα δροσίζει η θαλασσινή αύρα, αφού το κύµα σκάει 500 µέτρα παρακάτω. 

Μέσα σ’ αυτόν τον ηλιόλουστο «παράδεισο», ο έµπειρος παραγωγός εξασφαλίζει συνθήκες ιδανικές για την παραγωγή αβγών που κάθε «µπραντσάδικο» µε αξιώσεις στις Κυκλάδες αλλά και τα εξεζητηµένα delicatessen της πρωτεύουσας, ανταγωνίζονται καθηµερινά για να αποκτήσουν έστω και µια παλέτα. Πολύ πρόσφατα στο παιχνίδι µπήκαν αντίστοιχα καταστήµατα στις Βρυξέλλες, που πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη του εγχειρήµατος στα Mediterranean Taste Awards του Λονδίνου, όπου ο κ. Παλαµάρης κατάφερε να διακριθεί µε δύο ασηµένια βραβεία για τα αβγά της µονάδας του. 

Το αξιοσηµείωτο της υπόθεσης, είναι ότι ο 40χρονος σήµερα αγρότης και πτηνοτρόφος, κατάφερε να φτιάξει τέτοιο όνοµα µέσα σε διάστηµα µόλις δύο ετών, ξεκινώντας από 400 κότες, τις οποίες φιλοδοξεί µέσα από τον 3ο και 4ο αναπτυξιακό κύκλο να ανεβάσει σε 2.000 βιολογικής παραγωγής και 3.000 ελευθέρας βοσκής. Πριν από την οργανωµένη ενασχόλησή του µε την πτηνοτροφία, δούλευε τα 15 στρέµµατα µε θερµοκηπιακές καλλιέργειες και άλλα 30 στρέµµατα µε υπαίθρια κηπευτικά, µε τα οποία ασχολείται η οικογένειά του εδώ και τρεις γενιές.

ο 40χρονος σήµερα αγρότης και πτηνοτρόφος, κατάφερε να φτιάξει τέτοιο όνοµα µέσα σε διάστηµα µόλις δύο ετών, ξεκινώντας από 400 κότες, τις οποίες φιλοδοξεί µέσα από τον 3ο και 4ο αναπτυξιακό κύκλο να ανεβάσει σε 2.000 βιολογικής παραγωγής και 3.000 ελευθέρας βοσκής

Στα ατού, τα δίκροκα αβγά και η δυνατότητα αυθημερόν αποστολής των παραγγελιών

Αν και «6κροκο» η επωνυµία της εταιρείας πάνω στη χαρτονένια εξάδα, πολλά από τα αβγά βγαίνουν δίκροκα, µαρτυρώντας το πόσο καλοταϊσµένες και καλοζωισµένες είναι οι κότες. Ένα ακόµα ανταγωνιστικό ατού του συνοµιλητή µας, είναι η δυνατότητα αυθηµερόν αποστολής των παραγγελιών, ενώ παράλληλα και η παραγωγική διαδικασία επιτρέπει τιµές αντίστοιχες µε συµβατικά προϊόντα, ήτοι κοντά στα 50 λεπτά το αβγό για τη λιανική.

Οι κότες βόσκουν στο προαύλιο του στάβλου, ο οποίος στοίχισε περίπου 8.000 ευρώ για τις πρώτες 400, ενώ παράλληλα ταΐζονται µε καλαµπόκι. Οι ανάγκες της µονάδας σε καλαµπόκι σήµερα, ανέρχονται σε 500 µε 600 κιλά τη βδοµάδα. Ο κ. Παλαµάρης ετοιµάζεται να µπει και στην κατηγορία των αβγών µε υψηλό Ω3, έπειτα από αρκετούς πειραµατισµούς µε τη διατροφή των ζώων. Κατέληξε στο τάισµα µε λιναρόσπορο για καλύτερα αποτελέσµατα.

Αν και «6κροκο» η επωνυµία της εταιρείας πάνω στη χαρτονένια εξάδα, πολλά από τα αβγά βγαίνουν δίκροκα, µαρτυρώντας το πόσο καλοταϊσµένες και καλοζωισµένες είναι οι κότες

Οι πειραµατισµοί και η παρακολούθηση ήταν καταλύτης για την έως τώρα επιτυχή έκβαση των προσπαθειών του Γιάννη Παλαµάρη και της συζύγου του, Βούλας Βλάµη, η οποία έχει πάρει πάνω της τις εµπορικές υποθέσεις της επιχείρησης. Επί µια διετία προτού ξεκινήσει τις διαδικασίες και βγει στην αγορά, πειραµατιζόταν µε την τοποθεσία των ζώων για να καταλήξει στη σηµερινή. 

Όµως και νωρίτερα, από τα παιδικά του χρόνια, ο συνοµιλητής µας αρεσκόταν στο να παρατηρεί τις συνήθειες των ζώων στο κοτέτσι που διατηρούσαν για τις ανάγκες του σπιτιού, µε τον ίδιο τρόπο που διάφορα, παράδοξα ίσως ερεθίσµατα απορροφούν την προσοχή και τη φαντασία των µικρών παιδιών. «Μου αρέσει να βλέπω τους ρυθµούς της φύσης» θα πει στη συνέχεια.

Με αφορµή την τοποθεσία της µονάδας και την ασταµάτητη τουριστική ανάπτυξη των νησιών του Αιγαίου, µια αυθόρµητη ερώτηση θα ήταν το κατά πόσο θα συνέφερε περισσότερο η οικοδόµηση δωµατίων αντί κοτετσιού. «Τα έχω και είναι άδεια. Έτσι κι αλλιώς µε εξιτάρει το κοµµάτι της αγροτικής παραγωγής και τα ζώα» απαντά ο ίδιος.

(Πέτρος Γκόγκος – agronews.gr)

Μέχρι και το National Geographic έχει ξεχωρίσει αυτό το μποστάνι καθώς είναι άνυδρο ενώ παράλληλα μετρά 100 χρόνια πορείας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Μιλώντας τηλεφωνικά με τον ιδιοκτήτη του κτήματος Ναρλή, τον Γιώργο Ναρλή, χρειάστηκαν μόλις λίγα λεπτά για να μου μεταφέρει την αύρα της όμορφη Σίφνου. Κυρίως, όμως, μου εξήγησε πώς μια καλλιέργεια μπορεί να  επιβιώσει χωρίς νερό: «Το κτήμα λειτουργούσε από τον παππού, έπειτα πέρασε στον πατέρα μου, μετά σε εμένα και ελπίζω αργότερα στα παιδιά μου». Όπως μου είπε, ο βασικότερος λόγος που τόσοι επισκέπτες πάνε στο κτήμα είναι οι άνυδρες καλλιέργειες, καθώς ήδη υπάρχει πρόβλημα με το νερό και μελλοντικά θα γίνει ακόμη μεγαλύτερο.

ο κ. Γιώργος Ναρλής

Συνεργασία με τη φύση

Μου περιέγραψε τη διαδικασία: «Στις άνυδρες καλλιέργειες φυτεύεις τους σπόρους την άνοιξη και δεν κάνεις τίποτα πέρα από το να περιμένεις να έρθει το καλοκαίρι και να αρχίσεις να μαζεύεις τους καρπούς. Ούτε ποτίζεις, ούτε σκαλίζεις, ούτε αγριόχορτα έχεις. Σε αυτή την περίπτωση, έχουμε τρομερές γεύσεις, και επειδή έχω κάνει έρευνα, την καλή γεύση των προϊόντων την έχουμε χάσει επειδή βάζουμε νερά και λιπάσματα για να κερδίσουμε κιλά. Όσα κιλά προσθέτουμε στην παραγωγή τόσα χάνουμε στη γεύση. Μάλιστα, επειδή εγώ καλλιεργώ πολύ παλιούς σπόρους, θεωρούσα ότι το DNA αυτών των σπόρων είναι ιδανικό για να καλλιεργούνται χωρίς νερό. Δεν είναι, όμως, έτσι. Πέρυσι φύτεψα νέους σπόρους και περίμενα να μαραθούν το καλοκαίρι, ωστόσο είχα μια ευχάριστη έκπληξη, καθώς και εκείνοι ήταν το ιδιο παραγωγικοί, έδιναν νόστιμους καρπούς και είχαν την ίδια διάρκεια ζωής με τους πιο παλιούς. Άρα δεν χρειάζεται κάποιος ειδικός σπόρος για άνυδρη καλλιέργεια».

Στις άνυδρες καλλιέργειες φυτεύεις τους σπόρους την άνοιξη και δεν κάνεις τίποτα πέρα από το να περιμένεις να έρθει το καλοκαίρι και να αρχίσεις να μαζεύεις τους καρπούς

Πώς γίνεται το μάζεμα

«Η εν λόγω καλλιέργεια βασίζεται στο ότι κάθε σπόρος, λουλούδι, ή αγριόχορτο θα επιβιώσει και χωρίς νερό μέχρι να καρπίσει για να διαιωνιστεί το είδος. Αν δεν κάνει σπόρο, δεν πεθαίνει και θα βρει τρόπο να ζήσει. Εμείς αυτό που κάνουμε είναι να παίρνουμε από το φυτό τα φρούτα του κι έτσι δεν το αφήνουμε να αισθανθεί ότι έχει καρποφορήσει. Έτσι, αυτό συνεχίζει να παράγει».

Μου είπε επίσης πού μπορούμε να βρούμε τα προϊόντα του: «Συνήθως τα βάζουμε στο εστιατόριό μας, το NUS, στον Πλατύ Γιαλό, είτε τα χρησιμοποιούμε για τους επισκέπτες μας. Συγκεκριμένα, έρχονται τουρίστες που δοκιμάζουν φαγητά εδώ -με το αντίστοιχο αντίτιμο- και τους εξηγώ τη διαδικασία της άνυδρης καλλιέργειας, καθώς οι περισσότεροι προέρχονται από ξηρές περιοχές και ενδιαφέρονται πολύ για τη διαδικασία. Κάποια προϊόντα περισσεύουν και τα παίρνουν ντόπιοι και τουρίστες». 

info

Κτήμα Ναρλή, Απολλωνία, Σίφνος, τηλ. 6979 778283, site: www.sifnos-farm-narlis.com

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΛΑΝΟΥ – olivemagazine.gr