Η βιωσιμότητα αποτελεί πλέον έναν περιβαλλοντικό, οικονομικό και κοινωνικό μοχλό που αλλάζει την καθημερινή μας ζωή με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους. Αυτό είναι προφανές σε όλη την επιχειρηματική κοινότητα. Η δέσμευση για βιώσιμες πρακτικές δεν είναι πλέον κάτι που απλά «πρέπει να γίνει», αφού οι αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής γίνονται πιο εμφανείς και δυσοίωνες και μπορούν να επηρεάσουν κυριολεκτικά κάθε κομμάτι, από την παραγωγή και την εφοδιαστική αλυσίδα, μέχρι και την κατανάλωση και τα μετέπειτα στάδια.

Επιχειρήσεις σε βιομηχανικούς τομείς όπως η μεταποίηση, οι μεταφορές, η γεωργία και οι κατασκευές – βιομηχανικοί τομείς που καθορίζουν το πού εργαζόμαστε και ψυχαγωγούμαστε, τι τρώμε και πώς μεταφέρονται αγαθά και υπηρεσίες – ανταποκρίνονται στο κάλεσμα αυτό της βιωσιμότητας.

Αν και οι βιομηχανικές επιχειρήσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, οι δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους είναι σημαντικές. Για να ελαχιστοποιήσουμε πραγματικά τις επιβλαβείς επιπτώσεις που προκύπτουν από αυτές, πρέπει να υπάρξει ευρύτερη κατανόηση του προβλήματος. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί, ωστόσο είναι κρίσιμο για τη θέσπιση νέων στόχων, πόσο μάλλον και για την επίτευξη ή την υπέρβαση.

Παρόλο που η λύση σε αυτό το παγκόσμιο πρόβλημα είναι πολύπλοκη και θα ξεδιπλωθεί μέσα στις επόμενες γενιές, το σίγουρο είναι ότι η τεχνολογία θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Η τεχνολογία έχει τη δύναμη να αυξήσει την παραγωγικότητα, την αποδοτικότητα και την εξοικονόμηση κόστους, αλλά και να μειώσει τα απόβλητα προϊόντων, τα χημικά και τους απαιτούμενους πόρους. Μπορεί παράλληλα να μετρήσει, να αναλύσει και να παρακολουθήσει την πρόοδο, καθώς όλα τα παραπάνω μπορούν να βοηθήσουν στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον.

Για παράδειγμα, η επίδραση της τεχνολογίας στον κατασκευαστικό κλάδο είναι καταλυτική για τη βελτίωση της βιωσιμότητας. Τα κτίρια και οι υποδομές είναι ο ιστός της κοινωνίας μας, που μας δίνουν τη δυνατότητα να συγκεντρωνόμαστε στα σχολεία, να αναζητούμε φροντίδα στα νοσοκομεία και να παραλαμβάνουμε τρόφιμα. Δεν μπορούμε να υπάρχουμε χωρίς αυτά, ωστόσο, σύμφωνα με αποτελέσματα έρευνας από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Πράσινων Κτιρίων, τα κτίρια ευθύνονται για το 39% των παγκόσμιων εκπομπών άνθρακα. Η πλειονότητα – το 28% – προκαλείται από ενεργό άνθρακα, ο οποίος προκύπτει από τη λειτουργία ενός κτιρίου μόλις κατασκευαστεί και περιλαμβάνει τη θέρμανση, την ψύξη και τον φωτισμό. Το υπόλοιπο 11% χρησιμοποιείται για την κατασκευή του κτιρίου και των υλικών του.

βιωσιμότητα( sustainability)

Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός συνεχίζει να αυξάνεται, αυτός ο αριθμός θα επιδεινώνεται, με την κάθε χώρα να επιδιώκει την ανάπτυξη της οικονομίας της, δημιουργώντας υποδομές που σχεδιάζονται για να βοηθήσουν τους πολίτες. Ωστόσο, η τεχνολογία που κυκλοφορεί σήμερα μπορεί να συμβάλει δραστικά στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της κατασκευής κτιρίων και υποδομών. Οι πρώιμες διαδικασίες σχεδιασμού, η συνεχής υιοθέτηση της μοντελοποίησης πληροφοριών κτιρίου (BIM) και ο πολλαπλασιασμός τεχνολογιών όπως η μικτή και η επαυξημένη πραγματικότητα που επιτρέπουν την οπτικοποίηση των έργων πριν αυτά κατασκευαστούν, μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της επανάληψης εργασίας, της χρήσης υλικών, των καυσίμων και άλλων πόρων, αλλά και στη συνολική κατανάλωση ενέργειας.

Αντίστοιχα είναι τα οφέλη στον κλάδο της γεωργίας. Όλοι πρέπει να τρώνε, γεγονός που καθιστά τη γεωργία τη μεγαλύτερη βιομηχανία στον κόσμο σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για την Άγρια Ζωή, με τα βοσκοτόπια και τις καλλιέργειες να αποτελούν περίπου το 50% του κατοικήσιμου εδάφους στον πλανήτη. Αυτό την καθιστά επίσης μία από τις κύριες πηγές ρύπανσης σε πολλές χώρες, καθώς οι αγρότες καταναλώνουν περίπου το 70% του γλυκού νερού του πλανήτη και χρησιμοποιούν γεωργικές πρακτικές που συμβάλλουν στην αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου – από την καύση αγρών και την εκκαθάριση δασικών εκτάσεων έως τη χρήση μεγάλου αριθμού από φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες για την αύξηση των γεωργικών αποδόσεων.

Αλλά η τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει και εδώ. Ο εξοπλισμός εφαρμογής ακριβείας, για παράδειγμα, μπορεί να μειώσει την ποσότητα νερού και χημικών που απαιτούνται για τη λειτουργία των σημερινών αγροκτημάτων και προηγμένες τεχνολογίες όπως τα ρομπότ, τα drones και διάφοροι τύποι αισθητήρων μπορούν να βοηθήσουν τις γεωργικές επιχειρήσεις να γίνουν πιο φιλικές προς το περιβάλλον. Τα περιβαλλοντικά οφέλη της τεχνολογίας στη γεωργία περιλαμβάνουν μειωμένο αντίκτυπο στα φυσικά οικοσυστήματα και μικρότερη απορροή χημικών ουσιών σε ποτάμια και υπόγεια ύδατα, καθώς και ασφαλέστερες συνθήκες καλλιέργειας και ασφαλέστερα τρόφιμα.

Ο ακρογωνιαίος λίθος του εμπορίου, οι μεταφορές, μπορούν επίσης να επωφεληθούν. Τεράστια ποσότητα ορυκτών καυσίμων, κυρίως με βάση το πετρέλαιο όπως η βενζίνη και το ντίζελ, καταναλώνονται για τις μεταφορές. Η συγκεκριμένη βιομηχανία είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, αυξάνοντας περισσότερο τις απόλυτες τιμές από οποιονδήποτε άλλο τομέα, μεταξύ 1990 και 2018.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των μεταφορών αναμένεται να αυξηθούν καθώς αυξάνεται η ζήτηση για ταξίδια, η οποία επηρεάζεται από μια σειρά παραγόντων όπως η πληθυσμιακή και η οικονομική ανάπτυξη, η αστική εξάπλωση κ.α. Όπως ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος του τομέα των μεταφορών είναι ουσιαστικός, έτσι είναι και η ευκαιρία να βελτιωθεί. Ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι τεχνολογικές εξελίξεις εδώ είναι τεράστιος, που κυμαίνεται από εξελιγμένες υποδομές για τα ηλεκτρικά οχήματα έως και εργαλεία για βελτιωμένη συντήρηση των στόλων, απόδοση καυσίμου και δρομολόγηση για τη βασική χρήση των αυτόνομων οχημάτων.

Η λύση για τον αντίκτυπο της εκβιομηχάνισης στο περιβάλλον δεν θα είναι εύκολη και δεν θα βρεθεί άμεσα. Αλλά μπορεί στηθεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο, στο οποίο η τεχνολογία θα είναι αναμφίβολα μέρος της λύσης.

Πηγή – zougla.gr

Ανακοίνωση από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Σε συνέχεια σχετικών ερωτημάτων που έχουν υποβληθεί στις αρμόδιες Υπηρεσίες του ΥπΑΑΤ για τις δυνατότητες επιλογής ένταξης σε δράσεις βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του Στρατηγικού Σχεδίου της ΚΑΠ 2023-2027 και αφορούν είτε το αντίστοιχο οικολογικό πρόγραμμα (eco schemes, Π1-31.9 «Διατήρηση μεθόδων βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας») του Πυλώνα Ι, είτε το γεωργοπεριβαλλοντικό πρόγραμμα (Π3-70.2-1 «Ενισχύσεις για τη μετατροπή σε βιολογικές πρακτικές και μεθόδους») του Πυλώνα ΙΙ, διευκρινίζεται ότι: Όσοι εκ των παραγωγών επιλέξουν και ενταχθούν για το έτος 2023 στο οικολογικό πρόγραμμα του Πυλώνα Ι δεν δύναται να ενταχθούν σε μελλοντική πρόσκληση του αντίστοιχου γεωργοπεριβαλλοντικού προγράμματος του Πυλώνα ΙΙ, για τις ίδιες επιλέξιμες εκτάσεις.

Τα ποσά με τα οποία θα αποζημιωθούν οι πληγέντες παραγωγοί από τις πυρκαγιές αποφάσισε ο ΕΛ.Γ.Α.

Ειδικότερα, οι τιμές ενίσχυσης των καλλιεργειών που επλήγησαν από τις πυρκαγιές 2023, οι οποίες εντάσσονται σε προγράμματα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων «Κρατική Αρωγή» ορίζονται ως εξής:

ελαιόδενδρα: 160 ευρώ

λοιπές δενδρώδεις καλλιέργειες: 107 ευρώ

αμπελοειδή: 3.500 ευρώ ανά στρέμμα.

αρωματικά φυτά: 2.000 ευρώ ανά στρέμμα.

Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛ.Γ.Α κατατίθεται στην Κυβερνητική Επιτροπή Κρατικής Αρωγής για να ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις, για τον προϋπολογισμό των αποζημιώσεων, κατόπιν και της αποστολής του ψηφιακού αρχείου από τον ΕΛ.Γ.Α με τους δικαιούχους παραγωγούς.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον Οργανισμό, συνεχίζεται η καταγραφή των ζημιών από τον ΕΛ.Γ.Α σε όλες τις περιοχές, οι οποίες επλήγησαν από την πύρινη λαίλαπα.

Ειδικότερα, στην Μαγνησία ολοκληρώνεται εντός των ημερών η καταγραφή των απωλειών ζωικού κεφαλαίου, ενώ στη Ρόδο εξελίσσονται οι επισημάνσεις τόσο στο φυτικό κεφάλαιο όσο και στο ζωικό.

Στην Κέρκυρα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της κατάσβεσης της πυρκαγιάς, τα συνεργεία του ΕΛ.Γ.Α μετέβησαν στο πεδίο και ολοκληρώνουν το έργο των επισημάνσεων.

giorgoskatsadonis.blogspot.com

Πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι και οι αγρότες είναι επιχείρηση, αντιµετωπίζονται ως επιχείρηση, λειτουργούν ως επιχείρηση και οι έλεγχοι θα τους αντιµετωπίσουν ως επιχείρηση. Δεν αλλάζει τίποτα απολύτως αν κάποιος έχει ή όχι βιβλία.

Η διαφορά είναι πως όσοι έχουν βιβλία, οι πιθανότητες ελέγχου γι’ αυτούς, είναι αυξηµένες σε σχέση µε τους αγρότες του ειδικού καθεστώτος.

Οι αγροτικές εργασίες βρίσκονται στα τελειώµατα, σε πολλές περιπτώσεις η συλλογή έχει ολοκληρωθεί και ο διαρκής αγώνας του αγρότη συνεχίζεται για µία ακόµη χρονιά, ευελπιστώντας στο τελείωµα της, οι καρποί της παραγωγής που θα συλλέξει να είναι ανάλογοι των κόπων του.Με εξαίρεση τις πιπεριές και τις ελιές, η συλλογή των οποίων γίνεται µε το χέρι, η συλλογή των υπολοίπων καλλιεργειών γίνεται µε µηχανήµατα. Για παράδειγµα η θεριζοαλωνιστική, µε την οποία συλλέγεις σιτάρι, καλαµπόκι, βίκο, τριφύλλι [τουλάχιστον], µετά το θερισµό του σιταριού αράζει στην αυλή του «κοµπινιέρη», βγάζουν το µαχαίρι, αλλάζουν τις ρίγες στο λαιµό, τα κόσκινα, ελέγχουν τα ανεβατόρ, ρυθµίζουν τα κουζνέτα στα άλογα και κουµπώνουν  τον «καλαµποκά», για να είναι έτοιµοι για τον αραβόσιτο.

Η  συντήρηση φυσικά γίνεται σε όλα τα µηχανήµατα, ώστε να είναι έτοιµα για την περίοδο της συλλογής. Και βέβαια αφορά τους ιδιοκτήτες αγροτικών µηχανηµάτων. Οι υπόλοιποι καλλιεργητές, που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, συνεννοούνται, προγραµµατίζουν και κανονίζουν τη σειρά µε την οποία θα έρθει το µηχάνηµα να συλλέξει την παραγωγή τους. Η συµφωνία γνωστή: «τα λεφτά στη ρόδα», «χωρίς τιµολόγιο, διαφορετικά δεν έρχοµαι να σου το µαζέψω» κ.λπ.

Αν εσείς κύριοι της φορολογικής Διοίκησης είχατε ένα χωράφι και δεν είχατε δικά σας µηχανήµατα, µου ζητούσατε να έρθω να αλωνίσω το σιτάρι, το καλαµπόκι, να κόψω το τριφύλλι ή να ψεκάσω (γιατί δεν είχατε ψεκαστικό), να σπείρω γιατί δεν είχατε σπαρτική µηχανή κλπ) και σας έλεγα «..µάγκες, 20 ευρώ το στρέµµα, αλλά δεν έχει τιµολόγιο, διαφορετικά δεν έρχοµαι καθόλου..», τι θα κάνατε;

∆εν θα µε αφήνατε να έρθω ή θα µου λέγατε «έλα», θα ολοκλήρωνα τη συλλογή της παραγωγής σας και µετά θα ψάχνατε να βρείτε άλλα έξοδα για να καλύψετε τα χρήµατα που µου δώσατε µαύρα; Προφανώς θα επιλέγατε το δεύτερο, όχι γιατί θέλετε να είστε παράνοµοι, αλλά δυστυχώς γιατί αυτό κάνουν από ανάγκη χρόνια τώρα όλοι οι παραγωγοί οι οποίοι δεν έχουν δικά τους µηχανήµατα.

Κανείς δεν είναι κατά των ελέγχων. Όλοι όµως είµαστε κατά του υπερβάλλοντος ζήλου που επιδεικνύουν κάποιοι εκ των ελεγκτών. Και καλό είναι, αντί να τιµωρήσετε τους λήπτες της υπηρεσίας, να αναζητήσετε και να τιµωρήσετε τους παρέχοντες την υπηρεσία, για άρνηση έκδοσης τιµολογίου παροχής.

Κάνετε κι εδώ το ίδιο λάθος που κάνουν στο υπουργείο Εργασίας µε τα εργόσηµα: δεν τιµωρούν τον εργάτη που, ενώ πληρώνεται κανονικά, αρνείται να δεχθεί την ασφάλιση µέσω εργόσηµου, απειλεί τον παραγωγό λέγοντας του … «ή θα µου δώσεις τα λεφτά στο χέρι, ή αλλιώς δεν έρχοµαι,  δεν θα χάσω εγώ τα επιδόµατα εξαιτίας σου…». Οι έλεγχοι έχουν ξεκινήσει. Οι γνωστοποιήσεις ελέγχου συνεχίζουν να στέλνονται, οι «δικαιούχοι» τις έχουν παραλάβει και όταν έρθει η ώρα, θα ενηµερωθούν από τον έλεγχο να προσκοµίσουν όλα τα στοιχεία που θα χρειαστεί, για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες.

Παρεµπιπτόντως, ενηµερώνω ότι τον έλεγχο δεν υπάρχει κανέναν λόγος να τον φοβάστε. Ο έλεγχος γίνεται µε βάση µια σειρά από κριτήρια. Σε καµία περίπτωση δεν ξεκινά µε σκοπό να πάρει κανενός το κεφάλι, αλλά για να ελεγχθεί εάν τηρούνται οι διατάξεις.

Συνεπώς, φροντίστε φέτος, να έχετε τιµολόγια παροχής για όλες τις αγροτικές εργασίες που σας παρείχαν οι ιδιοκτήτες αγροτικών µηχανηµάτων, προκειµένου να µην βρεθείτε προ εκπλήξεων. Μην ξεχνάτε ότι όποια ευθύνη έχει όποιος δεν εκδίδει, την ίδια ευθύνη έχει και όποιος δεν λαµβάνει τιµολόγιο.

Η παρωδία της υποχρέωσης υποβολής πίνακα προσωπικού

Παραµένει σε ισχύ, µία αστεία διάταξη του υπουργείου Εργασίας σύµφωνα µε την οποία, ο αγρότης που απασχολεί αγρεργάτες στο χωράφι του θα πρέπει να προσκοµίσει χειρόγραφο πίνακα προσωπικού στην τοπική Επιθεώρηση Εργασίας. Κανείς από τους «φωστήρες» του υπουργείου δεν µας λέει όµως τι να γράψουµε στις ώρες και µέρες απασχόλησης. Πώς θα δηλώσουµε έναν εργαζόµενο ότι θα πάει Δευτέρα µε Παρασκευή 07:00 – 15:00 να µαζέψει µήλα, καπνό, ελιές κλπ, ενώ µπορεί την επόµενη ηµέρα [ή και την ίδια] να πιάσει βροχή και να πάµε το απόγευµα να συνεχίσουµε τη συλλογή;

Πηγή – agronews.gr

Γύρισµα από τις συνήθεις για την περιοχή της Θράκης ετήσιες καλλιέργειες σε προϊόντα όπως το σιτάρι και το βαµβάκι, ήταν για την Σαββούλα Στρούµπα η επιστροφή σε µία τρόπον τινά πατροπαράδοτη παραγωγική δραστηριότητα του τόπου της, αυτή του ρεβιθιού

Ολοκλήρωσε τις σπουδές της ως γεωπόνος και ακολούθως αποφάσισε να επιστρέψει στο µέρος καταγωγής της στην Κοµοτηνή, για να ασχοληθεί µε τον πρωτογενή τοµέα. «Το ρεβίθι ήταν µία αρκετά διαδεδοµένη καλλιέργεια κατά το παρελθόν, η οποία στην πορεία εγκαταλείφθηκε καθότι οι παραγωγοί της περιοχής στράφηκαν σε άλλες περισσότερο προσοδοφόρες παραγωγικές δραστηριότητες», λέει η παραγωγός.

«Η επιθυµία µου να ασχοληθώ µε ένα όσπριο όπως το ρεβίθι, το οποίο θεωρείται ένα παρεξηγηµένο όσπριο, ήταν επειδή διέβλεψα τις δυνατότητες που αυτό έχει, δεδοµένου και του σταδιακά µεταβαλλόµενου διατροφικού µοντέλου διεθνώς αλλά και της µεταστροφής των καταναλωτών όλο και περισσότερο προς υγιεινότερες επιλογές. Αποφάσισα εκτός από την παραγωγή του να προχωρήσω και στη µεταποίησή, για να προσφέρω τη δυνατότητα σε κάποιον που δεν καταναλώνει όσπρια, να τα εντάξει στο διατροφικό του πρόγραµµα σε άλλη µορφή», συµπληρώνει η ίδια.

Αυτή τη στιγµή τα προϊόντα διατίθενται σε τοπικό επίπεδο, ενώ γίνονται κινήσεις επέκτασης στην ευρύτερη ελληνική αγορά και έπεται η έναρξη και της εξαγωγικής δραστηριότητας. «Στόχος µας είναι να βγούµε στο εξωτερικό και να εκπαιδεύσουµε µία µερίδα καταναλωτών ώστε να αρχίσουν αγοράζουν και να διατρέφονται µε ρεβίθι. Δουλειά µας είναι να προσφέρουµε το προϊόν που παράγουµε στα χωράφια µας µεταποιηµένο σε διαφορετικές µορφές, προσεγγίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερους καταναλωτές και τις προτιµήσεις τους».

” Η επιθυµία µου να ασχοληθώ µε ένα όσπριο όπως το ρεβίθι, το οποίο θεωρείται ένα παρεξηγηµένο όσπριο, ήταν επειδή διέβλεψα τις δυνατότητες που αυτό έχει, δεδοµένου και του σταδιακά µεταβαλλόµενου διατροφικού µοντέλου διεθνώς αλλά και της µεταστροφής των καταναλωτών όλο και περισσότερο προς υγιεινότερες επιλογές ”

Το σκεπτικό της ήταν εξαρχής εκτός από την συσκευασία αυτούσιου του καρπού, να δηµιουργήσει και ένα µεταποιηµένο προϊόν, λαµβάνοντας µόλις πριν από ένα χρόνο και άδεια οικοτεχνίας µε στόχο να εισέλθει στη µεταποίηση των προϊόντων που παράγει. Εκτός από τα ρεβίθια που συσκευάζει, έχει δηµιουργήσει το ρεβιθάλευρο που αλέθεται σε παραδοσιακό νερόµυλο, ενώ σύντοµα πρόκειται να φέρει στην αγορά και προϊόν ρεβιθιού σε µορφή αλείµµατος. Τα παραγόµενα αγαθά κυκλοφορούν στην αγορά µε την ετικέτα Ilione, µε την έµπνευση του ονόµατος να αντλείται από την ελληνική µυθολογία και την Ιλιόνη, τη µεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Τροίας, Πριάµου και µετέπειτα συζύγου του βασιλιά της Θράκης Πολυµήστορα.

Τα παραγόµενα αγαθά κυκλοφορούν στην αγορά µε την ετικέτα Ilione, µε την έµπνευση του ονόµατος να αντλείται από την ελληνική µυθολογία και την Ιλιόνη, τη µεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Τροίας, Πριάµου και µετέπειτα συζύγου του βασιλιά της Θράκης Πολυµήστορα

Η αρχή έγινε το 2020, όταν η ίδια σε συζητήσεις µε την αδερφή της, η οποία δραστηριοποιείται στον τοµέα του µάρκετινγκ και διαµένει µόνιµα στο εξωτερικό, διαπίστωσε ότι τα όσπρια και ειδικότερα τα ρεβίθια έχουν ζήτηση εκτός Ελλάδας. «Είδαµε από κοινού µε την αδερφή µου ότι το συγκεκριµένο όσπριο λόγω των διατροφικών του ιδιοτήτων παρουσιάζει σηµαντική προοπτική ανάπτυξης τα επόµενα χρόνια. Συζητούσαµε και για άλλες καλλιέργειες και καταλήξαµε στο ρεβίθι, το οποίο ευδοκιµεί ιδανικά στην περιοχή µας».

Η αρχή έγινε το 2020, όταν η ίδια σε συζητήσεις µε την αδερφή της, η οποία δραστηριοποιείται στον τοµέα του µάρκετινγκ και διαµένει µόνιµα στο εξωτερικό, διαπίστωσε ότι τα όσπρια και ειδικότερα τα ρεβίθια έχουν ζήτηση εκτός Ελλάδας

Η συνολικά καλλιεργούµενη έκταση στο ρεβίθι ανέρχεται µέχρι στιγµής στα 12 στρέµµατα, µε προοπτική µελλοντικής ανάπτυξης. Συνολικά η οικογένεια Στρούµπα καλλιεργεί 90 στρέµµατα, στα οποία αναπτύσσονται βαµβάκι και σιτάρι καθώς και ελαιόδεντρα της τοπικής ποικιλίας Μάκρη που ευδοκιµεί στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Η στρεµµατική απόδοση του ρεβιθιού κυµαίνεται µεταξύ 150 και 200 κιλών ανά στρέµµα και συνολικά 1.800 κιλά στα 12 στρέµµατα καλλιέργειας, τα οποία διαχειρίζεται αποκλειστικά η Σαββούλα Στρούµπα.

(Γιώργος Λαμπίρης – agronews.gr)

Αίτημα παράτασης προθεσμιών για το υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ

Την παράταση της προθεσμίας υποβολής αιτήματος 1ης πληρωμής και την επίσπευση των αποπληρωμών υλοποιηθέντων επενδύσεων του υπομέτρου 5.1 του ΠΑΑ «Επενδύσεις σε προληπτικά μέτρα που σκοπεύουν στη μείωση των δυσμενών επιπτώσεων πιθανών φυσικών φαινομένων, δυσμενών καιρικών συνθηκών και καταστροφικών συμβάντων», ζητά με έγγραφό του προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας του ΓΕΩΤΕΕ.

Σύμφωνα με τους γεωτεχνικούς του παραρτήματος, μελετητές αλλά και αγρότες επισημαίνουν ότι υπάρχει μια μεγάλη καθυστέρηση στην αποπληρωμή επενδύσεων του υπομέτρου 5.1.

Συγκεκριμένα, στις 12/4/2023 βγήκαν οι αποφάσεις ένταξης στο υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ, στην 2η πρόσκληση του. Από τότε μέχρι σήμερα στο χώρο ευθύνης του παραρτήματος, έχουν υλοποιηθεί και παραληφθεί περίπου 50 τέτοιες επενδύσεις και δεν έχει πληρωθεί καμία από αυτές. Η δε απόφαση κατανομής πίστωσης έχει υπογραφεί από τον πρόεδρο του ΕΛΓΑ στις 24/7/2023.

«Πρόκειται για ένα μέτρο πολύ σημαντικό για την προστασία των δυναμικών καλλιεργειών από την αστάθεια των καιρικών φαινομένων, που τα τελευταία χρόνια εντείνεται λόγω και της κλιματικής αλλαγής», επισημαίνει το παράρτημα.

Κίνδυνος απένταξης

Υπάρχει όμως πλέον – όπως αναφέρουν – έκδηλη η ανησυχία για τον κίνδυνο απένταξης των εν λόγω επενδύσεων για τους παρακάτω λόγους

• Σύμφωνα με την πρόσκληση του υπομέτρου μέχρι τις 12 Οκτωβρίου 2023, πρέπει απαραίτητα να γίνει ένα πρώτο αίτημα πληρωμής τουλάχιστον του 20% της επένδυσης.
• Το πληροφοριακό σύστημα του μέτρου δεν ήταν άμεσα λειτουργικό και κατέστη λειτουργικό 2 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης ένταξης και η απόφαση κατανομής πίστωσης εκδόθηκε μόλις στις 24/7/2023.
• Επειδή βρισκόμαστε εν μέσω διακοπών θέρους και αδειών.

Για τους παραπάνω λόγους και για να μην υπάρξει κίνδυνος απένταξης των εν λόγω επενδύσεων, το παράρτημα Ανατολικής Μακεδονίας ζητά την τρίμηνη παράταση του πρώτου αιτήματος πληρωμής στο υπομέτρο 5.1 του ΠΑΑ στην 2η πρόσκληση του, με ταυτόχρονη επιτάχυνση των διαδικασιών αποπληρωμής των υλοποιημένων και ελεγμένων επενδύσεων.

Πηγή www.in.gr

Η ελαιοκομική περίοδος 2022/2023 έκλεισε στην Ισπανία με παραγωγή 663.000 τόνων σπάζοντας έτσι την τάση σταθερότητας που επικρατούσε με μέσο όρο πάνω από τους 1,4 εκατ. τόνους ελαιόλαδου τα τελευταία χρόνια

Ο ισπανικός ελαιώνας βασίζεται 2,7 εκατομμύρια εκτάρια (27 εκ. στρέμματα), τα οποία κατανέμονται σε 14 αυτόνομες κοινότητες. Βέβαια το ενδιαφέρον των επενδυτών στον τομέα της γεωργίας είχε στραφεί και σε άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες, όπως οι αμυγδαλιές. Την τελευταία δεκαετία οι ελαιώνες αποτέλεσαν την κυρίαρχη καλλιέργεια στις νέες φυτείες σε πολλές περιοχές της Ανδαλουσίας, της Εξτρεμαδούρας και σε μικρότερο βαθμό της Καστίλλης-Λα Μάντσα, των τριών περιοχών που ιστορικά αντιπροσωπεύουν πάνω από το 85% της εθνικής παραγωγής ελαιολάδου, σύμφωνα με το Revista Almacene.

Τα στοιχεία από την έρευνα του Υπουργείου Γεωργίας (ESYRE) είναι σαφή: υπάρχουν περίπου 226.000 εκτάρια νέων ελαιώνων που φυτεύονται σήμερα στην Ισπανία. Η συντριπτική πλειονότητα των αγροτεμαχίων δύναται να αρδευτούν και θα περιλαμβάνουν νέα εντατικά και υπερεντατικά συστήματα καλλιέργειας, γεγονός που θα προσφέρει ένα πολύ σημαντικό μαξιλάρι αύξησης της παραγωγής τα επόμενα χρόνια.

Επομένως, αν και μπορεί να φαίνεται ότι κυνηγάνε χίμαιρες σύμφωνα με τα στοιχεία της τρέχουσας περιόδου και τις προβλέψεις για την επόμενη περίοδο 2023/2024, ωστόσο εξακολουθεί να αποτελεί εφικτό το σενάριο για 2 εκατομμύρια τόνους σε λίγα μόνο χρόνια. Αποτελεί μια τεράστια πρόκληση όσον αφορά την παραγωγή ελαιολάδου, τις εξαγωγές και τη διαχείριση των υποπροϊόντων, για την οποία ο τομέας θα πρέπει να προετοιμαστεί εγκαίρως.

Βέβαια, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ο ισπανικός ελαιώνας αντιπροσωπεύει περίπου το 23% της παγκόσμιας καλλιέργειας, η οποία καταλαμβάνει 11,5 εκατομμύρια εκτάρια σε 67 χώρες (Juan Vilar Consultores). Ωστόσο, η Ισπανία έχει καταφέρει να παράγει έως και το 46% του παγκόσμιου ελαιόλαδου, αυξάνοντας σημαντικά την παραγωγικότητά της τα τελευταία χρόνια. Από το σύνολο των ισπανικών ελαιώνων, το 67% συγκεντρώνεται στην Ανδαλουσία, το 16% στην Καστίλλη-Λα Μάντσα και το 10% στην Εξτρεμαδούρα. Η Καταλονία, η Βαλένθια και η Αραγονία είναι άλλες περιοχές με σημαντική έκταση ελαιώνων.

Από το 2010 έως το 2022, η έκταση των ελαιώνων στην Ισπανία αυξήθηκε κατά περίπου 143.000 εκτάρια. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για την ανάπτυξη των βιολογικών ελαιώνων, οι οποίοι έχουν φτάσει πλέον τα 256.000 εκτάρια σε όλη την Ισπανία, με αύξηση κατά 175.000 εκτάρια τα τελευταία δέκα χρόνια, και έχουν ήδη περίπου 1.000 πιστοποιημένα ελαιοτριβεία.

Αγροτεμάχια μικρής κλίμακας 

Παρά την εικόνα που προβάλλεται αρκετές φορές για τους μεγάλους ελαιώνες με συστήματα υπερεντατικής καλλιέργειας, οι μικρές εκμεταλλεύσεις εξακολουθούν να αποτελούν ιστορική κληρονομιά που επικρατεί σε μεγάλο μέρος του ισπανικού ελαιώνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Informe Anual de Coyuntura Oleícola που δημοσιεύτηκε από την Caja Rural de Jaén και διευθύνεται από τον Manuel Parras Rosa, υπήρχαν 420.485 εκμεταλλεύσεις στην Ισπανία το 2020, με μέση έκταση 5,86 εκτάρια.

Οι εκμεταλλεύσεις με έκταση μικρότερη των 5 εκταρίων ξεχωρίζουν κατά πολύ, φθάνοντας τις 227.754 εκμεταλλεύσεις (54,16% του συνόλου), οι οποίες, ωστόσο, αντιπροσωπεύουν μόνο το 15,10% των εκταρίων ελαιώνων (372.284 εκτάρια). Αναλύοντας τις εκμεταλλεύσεις με έκταση μικρότερη των 30 εκταρίων, τα στοιχεία από το INE (2022) δείχνουν ότι συνολικά είναι 364.720 εκμεταλλεύσεις (86,73% του συνόλου) και 1.229.987 εκτάρια, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 49,90% της ελαιοκαλλιέργειας στην Ισπανία.

Συνεπώς, το 50% των ελαιώνων και το 87% των εκμεταλλεύσεων είναι μικρές ή πολύ μικρές. Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται το 8,47% των εκμεταλλεύσεων το οποίο αποτελείται από αγροτεμάχια μεγαλύτερα των 50 εκταρίων, αλλά αντιπροσωπεύουν το 38,85% της έκτασης των ισπανικών ελαιώνων.

Πηγή – Revista Almaceite, España concentra 225.000 hectáreas de olivares jóvenes pendientes del clima y el agua & Estate Olives

Γράφει

ΥΔ Σώτηρας Μάριος – Ιωάννης MSc Γ.Π.Α

Πηγή – olivenews.gr

Δυστυχώς δεν υπήρξε αίσιο τέλος για τον μελισσοκόμο που πήγε να σώσει τα μελίσσια του και υπέστη σοβαρά εγκαύματα στην φωτιά της Κάτω Τιθορέας.

Ο άτυχος άνδρας το απόγευμα της Τετάρτης (26/7) όταν εκδηλώθηκε πυρκαγιά στην περιοχή της Κάτω Τιθορέας, χωρίς δεύτερη σκέψη έτρεξε να σώσει τα μελίσσια του.

Σύμφωνα με το LamiaReport στην αγωνιώδη και υπεράνθρωπη προσπάθεια που κατέβαλλε δίνοντας μάχη με τις φλόγες, άρπαξε φωτιά η μπλούζα του με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρά και πολλαπλά εγκαύματα.

Αρχικά ο 67χρονος διακομίστηκε στο ΓΝ Λαμίας όπου διασωληνώθηκε και στη συνέχεια λόγω της σοβαρότητας των εγκαυμάτων διακομίστηκε στο “Γενικό Κρατικό – Γεννηματάς”, στην Αθήνα, όπου νοσηλευόταν στη Μ.Ε.Θ. δίνοντας μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Δυστυχώς όμως δεν τα κατάφερε βυθίζοντας στο πένθος τους δικούς του ανθρώπους και όλη τη Φθιώτιδα.