”Τσάμπα” παίρνουν τα αγγούρια της Μεσαράς σήμερα οι έμποροι αλλά και οι ξενοδόχοι του νησιού, όπως και ο χώρος της μαζικής εστίασης, σύμφωνα με τα παράπονα των ίδιων των παραγωγών. Η μέση τιμή παραγωγού δεν ξεπερνάει τα 0,15 ευρώ το κιλό, όταν στο ράφι το … ένα αγγούρι το αγοράζει στην τιμή αυτή ο καταναλωτής πληρώνοντάς το μέχρι και στο 0,20 ευρώ … 

Άρα στο κιλό, η τιμή στο ράφι είναι πολλαπλάσια …

«Όσα χρόνια ασχολούμαι με τα θερμοκήπια, αλλά και ως πρόεδρος παλιότερα στον Συνεταιρισμό του Τυμπακίου, θυμάμαι ένα σωρό προσπάθειες συνεργασίας μας με τους ξενοδόχους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα», είπε στο neakriti ο αγρότης Βαγγέλης Τσιμπραγάκης.

«Όταν τα ντόπια προϊόντα πιάσουν μια καλή τιμή, τα ξενοδοχεία μάς γυρίζουν την πλάτη. Αντιθέτως, τώρα που το αγγούρι δεν πουλιέται, έχουν απορροφήσει τις μεγαλύτερες ποσότητες. Τα ίδια γίνονται γενικότερα στον χώρο της εστίασης», σύμφωνα με τον παραγωγό θερμοκηπιακών προϊόντων, που τόνισε ότι… από τα πιάτα της σαλάτας που σερβίρουν στους πελάτες τους “φαίνεται” και ποιο προϊόν είναι φτηνότερο στη δεδομένη χρονική στιγμή!

«Εάν η ντομάτα είναι ακριβή, όπου και να πας να παραγγείλεις μια χωριάτικη θα έχει μέσα λίγη ντομάτα. Και αν είναι το αγγούρι φτηνό, θα έχει αγγούρι φουλ. Ή αν οι πιπεριές είναι φτηνές, θα έχει πολλές πιπεριές και λιγότερα σε άλλα είδη», λέει χαρακτηριστικά ο Βαγγέλης Τσιμπραγάκης. «Είναι δυσάρεστο αυτό που έχει γίνει εδώ στον τόπο μας, γιατί έρχεται ο ξένος να δοκιμάσει τα τοπικά προϊόντα. Κι ενώ έχουμε άριστη ποιότητα και σε γεύση και σε θέματα ασφάλειας στα προϊόντα που παράγουμε στον τόπο μας, παρ’ όλα αυτά σερβίρουν στους ξένους ό,τι βρουν για να προκύψει κέρδος. Και όλα ξεκινούνε βέβαια και από τις προσφορές που κάνουν. Όταν ο ξενοδόχος κάνει προσφορά για διανυκτέρευση με 10 ευρώ στον ξένο, θα τον ταΐσει κιόλας; Σιγά μην τον ταΐσει», είπε στo neakriti ο παραγωγός από το Τυμπάκι.

Οι ξενοδόχοι δεν ανταποκρίνονται …

Στο μεταξύ, ειδικά για τα ξενοδοχεία, ο Βαγγέλης Τσιμπραγάκης, που και ως πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Τυμπακίου παλιότερα είχε καταβάλλει πολύ μεγάλες προσπάθειες, λέει πως «ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος και δεν ανταποκρίνονται στην ανάγκη απορρόφησης της ντόπιας παραγωγής. Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει. Δυστυχώς, οι ξενοδόχοι ψάχνουν τα πιο φτηνά προϊόντα και δεν τους ενδιαφέρει από πού είναι. Κοιτάνε τα προϊόντα μειωμένης ποιότητας, αρκεί να έχουν πολύ χαμηλή τιμή. Και τα αγοράζουν σε μεγάλες ποσότητες, προκειμένου να επωφεληθούν από τη μείωση της τιμής. Ουσιαστικά ο στόχος τους είναι η τιμή και όχι το προϊόν. Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει, αλλά δυστυχώς οι ξενοδόχοι είναι εταιρείες, οι οποίες αντιμετωπίζουν την κατάσταση μόνο μέσα από την εικόνα του κόστους. Και παρά την προσπάθεια της Περιφέρειας Κρήτης και των αγροτικών φορέων να υπάρξει διασύνδεση της τοπικής παραγωγής με τον τουρισμό, δυστυχώς αυτό δε γίνεται. Ακόμα και στο ελαιόλαδο, δεν υπάρχει κατανάλωση κρητικού ελαιολάδου στα ξενοδοχεία. Ούτε σταγόνα δεν παίρνουν»…

Δε φταίνε οι ξενοδόχοι …

Ωστόσο, απαντώντας στα παράπονα αυτά, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ξενοδόχων Κρήτης Μανόλης Τσακαλάκης καλεί σε διάλογο τους αγροτικούς φορείς της Μεσαράς, λέγοντας πως την ευθύνη δεν την έχουν τα ξενοδοχεία, αλλά οι μεσάζοντες που μεσολαβούν ανάμεσα στους παραγωγούς και τους ξενοδόχους για να τροφοδοτήσουν τα ξενοδοχεία.

«Είδατε κανένα ξενοδόχο να έχει ένα αυτοκίνητο και να πηγαίνει στην αγορά να ψωνίζει οπωροκηπευτικά; Αυτά τα φέρνουν οι μανάβηδες. Σε αυτούς να απευθυνθούν. Εμείς θέλουμε τα ελληνικά προϊόντα. Τώρα, αν κάποιες φορές μας φέρνουν ξένα, εγώ πώς να το γνωρίζω;», λέει χαρακτηριστικά αναφερόμενος βέβαια στο φαινόμενο των ελληνοποιήσεων. Μάλιστα, ο Μανόλης Τσακαλάκης προτείνει και κάτι άλλο: «Να απαγορεύονται οι εισαγωγές σε ένα προϊόν, τη στιγμή που υπάρχει στην εγχώρια παραγωγή αφθονία. Εφόσον υπάρχει αφθονία και είναι και στη σωστή τιμή, οι έμποροι θα πάρουν τα ντόπια προϊόντα, γιατί και το κόστος να φέρουν προϊόντα από το εξωτερικό είναι μεγάλο»…

Στο ερώτημά μας για το αν είναι επιλογή των ξενοδόχων να παίρνουν τα φτηνότερα προϊόντα ανεξάρτητα αν αυτά είναι εισαγόμενα, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ξενοδόχων Κρήτης έδωσε αρνητική απάντηση.

«Οι ξενοδόχοι υποστηρίζουν τα ντόπια προϊόντα. Και προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε οτιδήποτε ντόπιο υπάρχει. Από ’κει και πέρα, αν δε βρίσκουμε ντόπιο, τότε θα πάμε και στο εισαγόμενο».

Καταλήγοντας, επισημαίνει ότι «οι παραγωγοί μπορούν αν θέλουν να φτιάξουν έναν συνεταιρισμό, να φύγει από τη μέση ο μεσάζοντας και να φέρνουν τα προϊόντα τους απευθείας σε μας. Εννοείται πως σε οποιαδήποτε συζήτηση μαζί τους σε αυτή την κατεύθυνση είμαστε ανοιχτοί».

Πώς διαμορφώνονται οι τιμές: Στα αζήτητα και οι πιπεριές

Πώς όμως διαμορφώνονται σήμερα οι τιμές στο αγγούρι; «Εμείς πουλάμε με 15 λεπτά το κιλό. Και στην αγορά πουλιέται με το κομμάτι γύρω στα 15 με 20 λεπτά το κομμάτι! Υπάρχουν πολλές στρεβλώσεις, αλλά δε διορθώνεται τίποτα».

Στο μεταξύ, στο ντοματάκι ”βελανίδι” η τιμή παραγωγού είναι στα 3,50 ευρώ το κιλό. Και η ντομάτα στο 0,80 ευρώ το κιλό. Στα αγγούρια και στις πιπεριές υπάρχει το πρόβλημα στους παραγωγούς. Αξίζει να σημειωθεί ότι το αγγούρι πέρυσι τέτοιο καιρό είχε τιμές από το ένα ευρώ και πάνω …

«Στο αγγούρι η κατάσταση αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι έχει σταματήσει η εξαγωγή, γιατί δεν υπάρχει ζήτηση στο εξωτερικό. Όσο κάναμε εξαγωγές, πουλούσαμε σε πολύ καλές τιμές, ξεπερνώντας και το 1,80 ευρώ το κιλό», κατέληξε ο Βαγγέλης Τσιμπραγάκης.

Πηγή – neakriti.gr

Στο ποτάμι αρχίζουν και επιστρέφουν τα αποδημητικά πουλιά, αγριόπαπιες, ερωδιοί κ.λπ.

Κοπάδια από μικρές καραβίδες βρίσκονται σε αρκετά σημεία στον ποταμό Πηνειό σε Αμπελώνα και Φαλάνη, πράγμα που αποδεικνύει έτσι ότι τα νερά του ποταμού είναι υγιή και με αρκετό οξυγόνο για την επιβίωση ζωής και ειδικά μικροοργανισμών όπως οι εν λόγω καραβίδες που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στη μόλυνση και την έλλειψη οξυγόνου στο νερό.

Το γάλα και τα προϊόντα του ήταν πάντα βασικά στοιχεία της ανθρώπινης διατροφής. Είτε ωμό είτε μαγειρεμένο, αυτούσιο ή σαν συστατικό άλλων τροφίμων είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το καθημερινό μας διατροφολόγιο. Αγελαδινό ή πρόβειο, κατσικίσιο ή ανάμεικτο, είναι πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία, και απαραίτητο για την υγεία.

Οι σύγχρονες διατροφικές οδηγίες που συνιστούν μείωση της πρόσληψης θερμίδων και λιπαρών, δημιούργησε την ανάγκη ύπαρξης light γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο όρος ‘light’ ή ‘lite’ δηλώνει ότι το προϊόν είναι μειωμένων θερμίδων. Στο προϊόν αυτό κάποια από τις θρεπτικές του ουσίες έχει μειωθεί κατά 30% τουλάχιστον. Πρακτικά οι ουσίες που μειώνονται είναι οι υδατάνθρακες ή τα λιπαρά, γιατί η μείωση των πρωτεϊνών απαγορεύεται. Τα light προϊόντα φέρουν ένδειξη των χαρακτηριστικών που τα καθιστούν μειωμένων θερμίδων, αποσαφηνίζοντας ποιο συστατικό έχει μειωθεί, καθώς και πίνακα διατροφικών στοιχείων.

Η περιεκτικότητα του νωπού γάλακτος σε λιπαρά, όπως αυτό φθάνει σε μια μονάδα επεξεργασίας γάλακτος ή σε ένα τυροκομείο, δεν είναι σταθερή. Εξαρτάται από την ράτσα, την ηλικία, την διατροφή και τις συνθήκες διαβίωσης του γαλακτοπαραγωγού ζώου, την εποχή, τις καιρικές συνθήκες και άλλες παραμέτρους. Προκειμένου να διαθέσουμε στην αγορά προϊόντα με συγκεκριμένη και σταθερή περιεκτικότητα σε λιπαρά, υποβάλουμε το γάλα σε μια επεξεργασία που λέγεται τυποποίηση. Η επεξεργασία αυτή έχει σαν σκοπό να αφαιρέσει από το γάλα το επιπλέον λίπος και να το φέρει στην επιθυμητή τιμή ανάλογα με το προϊόν που θα παραχθεί. Το λίπος απομακρύνεται με τους φυγόκεντρους διαχωριστήρες, μηχανήματα τα οποία με τη βοήθεια της φυγόκεντρης δύναμης αναγκάζουν τα βαρύτερα συστατικά του να απομακρύνονται από τον άξονα περιστροφής. Έτσι, το γάλα με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λίπος (= κρέμα) που είναι πιο ελαφρύ, διαχωρίζεται από το γάλα με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε λίπος. Προκειμένου να φτιάξουμε γάλα με χαμηλά λιπαρά, ακολουθούμε την ίδια διαδικασία παραγωγής με μόνη διαφορά ότι αφαιρούμε περισσότερη κρέμα. Συμπερασματικά, η παραγωγή γάλακτος μειωμένων λιπαρών δεν διαφέρει από αυτή του πλήρους γάλακτος. Με το γάλα, μειωμένων λιπαρών παρασκευάζονται όλα τα υπόλοιπα light γαλακτοκομικά προϊόντα.

Το light γάλα διατίθεται ως ημίπαχο (1 ή 1,5% λιπαρά) ή άπαχο (0% λιπαρά), ενώ το γιαούρτι light κυκλοφορεί με 0%, 1% και 2% περιεκτικότητα σε λιπαρά. Η κρέμα γάλακτος light περιέχει γύρω στα 15% λιπαρά. Στα τυριά, που είναι μια πολύ μεγάλη κατηγορία προϊόντων η ποικιλία περιεκτικότητας λιπαρών είναι σαφώς μεγαλύτερη. Για παράδειγμα το cottage πλήρους λίπους έχει 4% λιπαρά, ενώ η gouda γύρω στο 30%. Το cottage αυτό δεν θεωρείται light, παρόλο που έχει τόσο λίγα λιπαρά. Για να θεωρηθεί προϊόν μειωμένων λιπαρών θα πρέπει να έχει 30% λιγότερα από το πλήρες, να έχει δηλαδή το πολύ 2,8% λιπαρά. Η πιο συνηθισμένη τιμή λιπαρών για τα τυριά είναι γύρω στα 24%, οπότε τα αντίστοιχα light έχουν 17% λιπαρά.

Το λίπος στο γάλα αποτελείται από μια μεγάλη γκάμα λιπαρών οξέων η σύνθεση των οποίων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ράτσα, η διατροφή, η εποχή κ.ά. Το 1/3 των λιπαρών οξέων που περιέχονται στο γάλα είναι μονοακόρεστα, ενώ έχει μικρή περιεκτικότητα σε πολυακόρεστα λιπαρά. Το μεγαλύτερο μέρος των λιπαρών οξέων είναι τα κορεσμένα που έχουν συνδεθεί με καρδιαγγειακές νόσους. Ωστόσο μελέτες έχουν αποδείξει ότι αυτό δεν ισχύει για όλα τα κορεσμένα λιπαρά του γάλακτος. Μάλιστα σε ορισμένα αποδίδεται μείωση της χοληστερόλης και άλλα σημαντικά οφέλη για την υγεία . Με την αφαίρεση μέρους του λίπους από το γάλα, αφαιρούνται μαζί και τα μικροθρεπτικά συστατικά που υπάρχουν στην λιπαρή φάση του γάλακτος, δηλαδή η λιποδιαλυτή βιταμίνη Α και απαραίτητα λιπαρά οξέα όπως το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ.

Το αποβουτυρωμένο γάλα μπορεί να έχει λιγότερο λίπος, αλλά η περιεκτικότητά του όσον αφορά τις υπόλοιπες θρεπτικές ουσίες παραμένουν ίδιες. Είναι πηγή πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας που ο οργανισμός δεν μπορεί να φτιάξει μόνος του. Διατηρεί τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β (θειαμίνη, ριβοφλαβίνη και φυλλικό οξύ), καθώς και την βιταμίνη C, η περιεκτικότητα της οποίας εξαρτάται κυρίως από την διατροφή των ζώων. Παραμένει καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, ιωδίου, μαγνησίου, ψευδαργύρου και καλίου.

Τα γαλακτοκομικά, ακόμη και με μειωμένα λιπαρά, παραμένουν τρόφιμα υψηλής βιολογικής αξίας, έχουν όμως διαφορετικά χαρακτηριστικά. Εφόσον εξυπηρετούν τον σκοπό τους κατά την χρήση, μπορούν να αντικαταστήσουν τα αντίστοιχα πλήρη προϊόντα.

www.itrofi.gr

Βρέθηκε έπειτα από 61 χρόνια ένα σπάνιο φυτό της ελληνικής χλωρίδας, ονόματι Consolida samia, στη δυτική Σάμο από την ερευνητική ομάδα του Τμήματος Βιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).

Οι ερευνητές εντόπισαν στις 27 Μαΐου 2023 έναν αξιόλογο πληθυσμό του φυτού Consolida samia στις νοτιοδυτικές υπώρειες του Κέρκη στη δυτική Σάμο, περίπου στην ίδια θέση που πρωτοανακαλύφθηκε (26.5.1962) από τον Σουηδό βοτανικό ερευνητή Sven Snogerup.

Η Consolida samia P.H. Davis είναι μικρό, ετήσιο φυτό (θερόφυτο), τοπικό ενδημικό της Σάμου, που απαντά σε έναν μοναδικό πληθυσμό περιορισμένης έκτασης στο όρος Κέρκης. Έχει αξιολογηθεί ως ένα από τα 50 σπάνια φυτά της Μεσογείου και αποτελεί ένα από τα 26 Ελληνικά φυτά Κοινοτικής Προτεραιότητας της «Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ (Οδηγία των Οικοτόπων – Habitats Directive) για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας».

Αξίζει να τονιστεί ότι έως σήμερα γνωρίζαμε το φυτό μόνο από τα πέντε αποξηραμένα δείγματα που είχε συλλέξει ο Snogerup και φιλοξενούνται στα Βοτανικά Μουσεία Λουντ και Εδιμβούργου.

Οι ερευνητές εντόπισαν στις 27 Μαΐου 2023 έναν αξιόλογο πληθυσμό του φυτού Consolida samia στις νοτιοδυτικές υπώρειες του Κέρκη στη δυτική Σάμο (Πηγή/ΕΚΠΑ)

H αναζήτηση του φυτού ήταν παράλληλα τμήμα του έργου «Εποπτείακαι αξιολόγηση του καθεστώτος διατήρησης ειδών χλωρίδας κοινοτικού και εθνικούενδιαφέροντος στην Ελλάδα» του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας μεεπιστημονικό υπεύθυνο τον Ομότ. Καθηγ. Κυριάκο Γεωργίου και υπεύθυνο για τηνConsolida samia τον Ομότ. Καθηγ. Κώστα Θάνο.

Στην αποστολή πεδίου συμμετείχαν οι βιολόγοι Αποστόλης Καλτσής και Σοφοκλής Μουρατίδης και ο συστημα ητής της χλωρίδας της Σάμου Γιώργος Φάκας

Η ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος του Εθνικού καιΚαποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Τράπεζα Σπερμάτων ΕΚΠΑ, Τομέας Βοτανικής, Τμήμα Βιολογίας) με τίτλο «Αναζητώντας την εξαφανισμένη Consolida samia – εξερεύνηση στις σάρες του Όρους Κερκετεύς (Σάμος, Ελλάδα)» με χρηματοδότηση από το Ίδρυμα Mohamed bin Zayed Species Conservation Fund και επιστημονικό υπεύθυνο τον Ομότ. Καθηγ. Κώστα Θάνο.

 Ορίστηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις συνολικά 13 επιδοτήσεων από το νέο πρασίνισμα συμπεριλαμβανομένης της επιδότησης Κομφούζιο 2023 (διατήρηση), χρήσης βιοδιεγερτών, ειδικής θρέψης, ιδιωτικής δακοκτονίας στην ελιά, μεθόδων εναλλακτικής φυτοπροστασίας στα δέντρα και χρήσης γεωργίας ακριβείας, με τις αιτήσεις να γίνονται μέσω του φετινού ΟΣΔΕ σύμφωνα με υπουργική Απόφαση.

Οι 13 επιδοτήσεις από το νέο πρασίνισμα σε ένα άρθρο

Όλες οι παραπάνω δράσεις βρίσκονται υπό την ομπρέλα της παρέμβασης «Ενίσχυση παραγωγών για την παραγωγή φιλικών για το περιβάλλον πρακτικών διαχείρισης, με τη χρήση ψηφιακής εφαρμογής διαχείρισης εισροών και περιβαλλοντικών παραμέτρων». Οι αγρότες θα μπορούν να επιλέξουν σε επίπεδο αγροτεμαχίου μέχρι τρεις (3) δράσεις από τις παρακάτω, εκ των οποίων η μία (υποχρεωτική) πρέπει να είναι η «Χρήση της ψηφιακής εφαρμογής και σύνταξη Σχεδίου Περιβαλλοντικής Διαχείρισης (ΣΠΔ)».

Η σχετική υπουργική απόφαση ορίζει πως: «Οι γεωργοί υποχρεούνται να κάνουν χρήση ψηφιακών εφαρμογών διαχείρισης εισροών και παρακολούθησης περιβαλλοντικών δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η ψηφιακή πλατφόρμα Fast (Farm Sustainability Tool – Εργαλείο Αειφορίας Φάρμας για τα Θρεπτικά συστατικά)». Αυτό σημαίνει πως είτε θα πρέπει να κάνουν χρήση εφαρμογής από ιδιώτη είτε χρήση της εφαρμογής Fast από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Περισσότερες οδηγίες θα βγουν σε σχετικές εγκυκλίους.

Για την ειδική θρέψη (παρεμποδισμένα, βραδείας αποδέσμευσης βιοδιεγέρτες) απαραίτητα είναι τα φορολογικά παραστατικά αγοράς προϊόντων ή λιπασμάτων με βιοδιεγέρτες, τα οποία εφάρμοσαν στη γεωργική τους εκμετάλλευση κατά το έτος της αίτησης.

Αναλυτικότερα οι δράσεις (έως 3 ανά αγροτεμάχιο με υποχρεωτική την 1η δράση) έχουν ως εξής:

1) «Χρήση της ψηφιακής εφαρμογής και σύνταξη Σχεδίου Περιβαλλοντικής Διαχείρισης (ΣΠΔ)»: Στο πλαίσιο της δράσης, οι γεωργοί υποχρεούνται να κάνουν χρήση ψηφιακών εφαρμογών διαχείρισης εισροών και παρακολούθησης περιβαλλοντικών δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η ψηφιακή πλατφόρμα Fast (Farm Sustainability Tool – Εργαλείο Αειφορίας Φάρμας για τα Θρεπτικά συστατικά).

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης της δράσης 31.6-Α ανέρχεται σε 3 ευρώ/στρέμμα (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-1).

2) «Συνέχιση εφαρμογής της μεθόδου σεξουαλικής σύγχυσης των λεπιδοπτέρων (ΚΟΜΦΟΥΖΙΟ)»: Η δράση συνίσταται στη συνέχιση της εφαρμογής της γεωργοπεριβαλλοντικής δράσης 10.1.08 «Εφαρμογή της μεθόδου σεξουαλικής σύγχυσης των μικρολεπιδοπτέρων (ΚΟΜΦΟΥΖΙΟ)» του ΠΑΑ 2014- 2022, μετά την ολοκλήρωση των πολυετών δεσμεύσεων των δικαιούχων. Το έτος 2023, επιλέξιμα είναι τα αγροτεμάχια τα οποία συμπεριλαμβάνονται σε ενεργά Τεχνικά Δελτία (ΤΔ) του έτους 2022 της υπ’ αρ. 474/16-2-2023 πρόσκλησης για την ετήσια παράταση της 1ης πρόσκλησης ή της υπ’ αρ. 5218/20-6-2018, 2ης πρόσκλησης της δράσης 10.1.08 (ΚΟΜΦΟΥΖΙΟ) του Μέτρου 10 του ΠΑΑ 2014-2022. Το έτος 2025, επιλέξιμα είναι τα αγροτεμάχια τα οποία συμπεριλαμβάνονται σε ενεργά Τεχνικά Δελτία (ΤΔ) του έτους 2024 της υπ’ αρ. 3645/13-7-2020, 3ης πρόσκλησης της δράσης 10.1.08 (ΚΟΜΦΟΥΖΙΟ) του Μέτρου 10 του ΠΑΑ 2014-2022.

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα):

Ροδακινιά, Νεκταρινιά, Βερικοκιά: 40,2 ευρώ

Μηλιά, Αχλαδιά, Κυδωνιά: 94,8 ευρώ

Δαμασκηνιά: 58,5 ευρώ

Οινοποιήσιμο αμπέλι: 36,6 ευρώ

Επιτραπέζιο αμπέλι/Σταφίδα: 63,3 ευρώ

3) «Εξαπόλυση ωφέλιμων μακροργανισμών»: Οι γεωργοί αντιμετωπίζουν μέσω της χρήσης εγκεκριμένων φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων με ωφέλιμα αρπακτικά έντομα και ακάρεα τους τετράνυχους (ενδεικτικά Tetranychus sp., Tetranychus urticae, Tetranychus turkestani, Panonychus ulmi, Panonychus citri) στην περίπτωση της ροδακινιάς, νεκταρινιάς, κερασιάς και μηλιάς, και της ψύλλας της αχλαδιάς (Cacopsylla pyri) στην περίπτωση της αχλαδιάς. Μέσω της εξαπόλυσης ωφέλιμων μακρο-οργανισμών αρκεί η αντιμετώπιση ενός τουλάχιστον εκ των προαναφερθέντων ειδών τετράνυχου.

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα):

Ροδακινιά, Νεκταρινιά, Κερασιά, Μηλιά: 35,8 ευρώ

Αχλαδιά: 30 ευρώ

4) «Χρήση εντομοπαθογόνων νηματωδών»: Οι γεωργοί εφαρμόζουν εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά σκευάσματα με εντομοπαθογόνους νηματώδεις για την αντιμετώπιση της καρπόκαψας της ροδακινιάς (Grapholitha molesta), της καρπόκαψας της δαμασκηνιάς (Graplholitha funebrana) και της καρπόκαψας της μηλιάς (Cydia pomonella) στις καλλιέργειες της ροδακινιάς, της νεκταρινιάς, της δαμασκηνιάς και της μηλιάς.

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα):

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 20 ευρώ στρέμμα για τις καλλιέργειες της ροδακινιάς, νεκταρινιάς, δαμασκηνιάς και μηλιάς (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-9).

5) «Μηχανική ζιζανιοκτονία και κάλυψη με φυτικά υλικά εδαφοκάλυψης (mulch)»: Συνίσταται στην αντιμετώπιση των ζιζανίων στον υποόροφο του οπωρώνα/αμπελώνα με μηχανικά μέσα, μέσω ελαφράς κατεργασίας του εδάφους και μέσω χορτοκοπής. Επιπλέον, ενισχύεται η εφαρμογή mulch στον υποόροφο των οπωρώνων/ αμπελώνων μέσω της εναπόθεσης φυτικών υλικών εδαφοκάλυψης τα οποία βοηθούν στην καταπίεση των ζιζανίων και στη διατήρηση της εδαφικής υγρασίας. Η δράση αφορά τις μόνιμες καλλιέργειες, εκτός ελιάς και εσπεριδοειδών. Οι επεμβάσεις μηχανικής ζιζανιοκτονίας πρέπει να γίνονται σε χρόνους που να διασφαλίζουν την καθαρότητα του υποορόφου του οπωρώνα/αμπελώνα από ζιζάνια κατά την κρίσιμη ανά καλλιέργεια περίοδο του έτους της αίτησης και, ιδιαιτέρως, κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, ώστε η ζιζανιοκτονία να αποτελεί, ταυτόχρονα, και ανασχετικό παράγοντα των καλοκαιρινών πυρκαγιών. 

Αναλυτικότερα: – Για τα φυλλοβόλα είδη (με την εξαίρεση αμυγδαλιάς, φουντουκιάς, φυστικιάς, χαρουπιάς): Μάρτιος – Οκτώβριος. 

– Για αμυγδαλιά, φουντουκιά, φυστικιά, χαρουπιά: Μάϊος – μέσα Σεπτεμβρίου. 

– Αμπέλι: Φεβρουάριος – Αύγουστος. 

Στα φυλλοβόλα είδη περιλαμβάνονται μηλιά, αχλαδιά, κυδωνιά, ροδακινιά, νεκταρινιά, βερικοκιά, δαμασκηνιά, κερασιά, καρυδιά, λωτιά, μουσμουλιά, ροδιά, συκιά, ακτινιδιά

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 18,3 ευρώ/στρέμμα για τις μόνιμες καλλιέργειες, εκτός ελιάς και εσπεριδοειδών (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-10).

6) «Πολλαπλά καλοκαιρινά κλαδέματα για οπωρώνες χωρίς όψιμη φρέσκια βλάστηση»: Η ενισχυόμενη καλλιεργητική πρακτική των καλοκαιρινών κλαδεμάτων συνίσταται στην αφαίρεση μικρού μόνο μέρους της βλάστησης των δέντρων που δεν είναι τόσο σημαντική κατά τη θερινή περίοδο, μέσω της αφαίρεσης της ζωηρής βλάστησης/λαίμαργων βλαστών κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, ώστε να βελτιώνονται οι συνθήκες φωτισμού και αερισμού εντός της κόμης των δέντρων.

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 17,5 ευρώ/στρέμμα για την ελιά, τα εσπεριδοειδή και τους λοιπούς οπωρώνες (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-11).

7) «Χρήση ψεκαστικών ακροφυσίων μειωμένης διασποράς»: οι γεωργοί αροτραίων και μόνιμων καλλιεργειών χρησιμοποιούν ακροφύσια (μπεκ) μειωμένης (χαμηλής) διασποράς ψεκαστικού νέφους στα ψεκαστικά μηχανήματα με τα οποία πραγματοποιούν τις επεμβάσεις φυτοπροστασίας στα αγροτεμάχια της δράσης. Τα ακροφύσια μειωμένης διασποράς αφορούν τόσο σε ψεκαστικά μηχανήματα καλλιεργειών κάθετης ανάπτυξης (οπωρώνες, ελαιώνες, αμπελώνες) (νεφελοψεκαστήρες, αμπελουργικοί ψεκαστήρες) όσο και σε ψεκαστήρες αροτραίων καλλιέργειες (ράμπες).

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 3 ευρώ/στρέμμα για τις αροτραίες και μόνιμες καλλιέργειες (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-12).

8) «Διαχείριση των υπολειμμάτων ψεκαστικών υγρών»: Η διαχείριση των υπολειμμάτων των ψεκαστικών υγρών συνίσταται: 

α) Στη διοχέτευση της περίσσειας του ψεκαστικού υγρού και των υγρών έκπλυσης του εξοπλισμού ψεκασμού σε ειδικούς συλλέκτες από αδιαπέρατη μεμβράνη, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος κατείσδυσης των ρύπων, 

β) μετά από φυσική/παθητική εξάτμιση του νερού του διαλύματος, οι δραστικές ουσίες των φυτοπροστατευτικών προϊόντων συλλέγονται ως ξηρό υπόλειμμα στη μεμβράνη, 

γ) η μεμβράνη, είτε στο τέλος της ζωής της, μία φορά ανά έτος, είτε όταν αυτή γεμίσει, μαζί με το ξηρό υπόλειμμα μεταφέρονται σε ειδικές εγκαταστάσεις διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων από τον πάροχο της υπηρεσίας, 

δ) ο πάροχος της υπηρεσίας εγκαθιστά νέα μεμβράνη.

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 1 ευρώ/στρέμμα για τις αροτραίες καλλιέργειες (πλην κηπευτικών) (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-13) και στα 3 ευρώ/στρέμμα για τα κηπευτικά και τις μόνιμες καλλιέργειες (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-14).

9) «Χρήση γεωργίας ακριβείας κατά τους ψεκασμούς»: Στο πλαίσιο της δράσης οι γεωργοί δεσμεύονται: α) Nα κάνουν χρήση τεχνολογιών γεωργίας ακριβείας κατά την εφαρμογή των φυτοπροστατευτικών προϊόντων μέσω ψεκασμού, οι οποίες εμπίπτουν σε μία (1) από τις ακόλουθες κατηγορίες:

αα) Ψεκαστικά μηχανήματα μεταβλητής δόσης ή σετ ψεκαστικών μηχανημάτων μεταβλητής δόσης. 

ββ) Ψεκαστικά οπωρώνων με συστήματα ανίχνευσης της κόμης ή σετ ανίχνευσης της κόμης, τα οποία διαθέτουν αισθητήρες (συνήθως υπερήχων ή λέιζερ) που σαρώνουν το περιβάλλον δεξιά και αριστερά του ψεκαστικού και ανιχνεύουν τα σημεία στα οποία υπάρχουν δένδρα ώστε στα ενδιάμεσα κενά, ένας μικρο-ελεγκτής να δίνει εντολή διακοπής του ψεκασμού.

γγ) Ψεκαστικά μηχανήματα με ηλεκτροστατική φόρτιση ή σύστημα ηλεκτροστατικής φόρτισης σταγονιδίων

Ύψος ενίσχυσης

Το μέγιστο ύψος ενίσχυσης ορίζεται στα 7 ευρώ/στρέμμα για τις αροτραίες και τις μόνιμες καλλιέργειες (Κωδικός προβλεπόμενου μοναδιαίου ποσού 31.6-15).

10) «Χρήση λιπασμάτων βραδείας αποδέσμευσης»: Στα λιπάσματα βραδείας ή ελεγχόμενης αποδέσμευσης που δύναται να ενισχυθούν στο πλαίσιο της παρούσας δράσης, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κατηγορίες προϊόντων:

α) Κατηγορία 1: Προϊόντα λίπανσης της ΕΕ, σύμφωνα με τον Καν. (ΕΕ) 2019/1009 (προϊόντα λίπανσης που φέρουν σήμανση CE), τα οποία ανήκουν στην Κατηγορία Λειτουργίας Προϊόντων ΚΛΠ 1 (Λίπασμα) ή ΚΛΠ 7 (Σύμμεικτο προϊόν λίπανσης) και αποτελούνται από Συστατικά Υλικά ΚΣΥ 1 (Ουσίες και μείγματα παρθένων υλικών) μαζί με ΚΣΥ 8 (Πολυμερή θρεπτικών στοιχείων) ή/και ΚΣΥ 9 (Πολυμερή άλλα από τα πολυμερή θρεπτικών στοιχείων).

β) Κατηγορία 2: Λιπάσματα νέου τύπου τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά με δράση βραδείας αποδέσμευσης, βάσει της υπ’ αρ. 291180/11034/19-9-2002 (Β’ 1274) κοινής υπουργικής απόφασης, όπως τροποποιήθηκε με την υπ’  αρ. 257921/15-6-2004 (Β’  955), όμοια και ισχύει. Τα λιπάσματα νέου τύπου με δράση βραδείας αποδέσμευσης πρέπει να περιλαμβάνονται υποχρεωτικά στο «Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Νέου Τύπου Λιπασμάτων», διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του ΥπΑΑΤ: http://www.minagric.gr/index.php/el/for-farmer-2/ crop-production/lipasmata/278-mitroa.

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα)

Αροτραίες: 4,5 ευρώ

Κηπευτικά και μόνιμες καλλιέργειες: 6 ευρώ

11) «Χρήση λιπασμάτων με παρεμποδιστές»:

Στα λιπάσματα με παρεμποδιστή/αναστολέα που δύναται να ενισχυθούν στο πλαίσιο της παρούσας δράσης περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κατηγορίες προϊόντων:

α) Κατηγορία 1: Προϊόντα λίπανσης της ΕΕ, σύμφωνα με τον Καν. (ΕΕ) 2019/1009 (προϊόντα λίπανσης που φέρουν σήμανση CE) με αναστολέα νιτροποίησης ή ουρεάσης ή απονίτρωσης, τα οποία ανήκουν στις Κατηγορίες Λειτουργίας Προϊόντος ΚΛΠ 5 (Αναστολέας).

β) Κατηγορία 2: Νέου τύπου λιπάσματα με παρεμποδιστή, τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά βάσει της υπ’ αρ. 291180/11034/19-9-2002 (Β’ 1274) κοινής υπουργικής απόφασης, όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αρ. 257921/15-6-2004 (Β’ 955), όμοια και ισχύει. Τα νέου τύπου λιπάσματα με παρεμποδιστή, πρέπει να περιλαμβάνονται υποχρεωτικά στο «Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Νέου Τύπου Λιπασμάτων», διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του ΥπΑΑΤ: http://www.minagric.gr/index.php/ el/for-farmer-2/crop-production/lipasmata/278-mitroa.

γ) Κατηγορία 3: Λιπάσματα ΕΚ με αναστολείς.

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα)

Αροτραίες: 4,5 ευρώ

Κηπευτικά και μόνιμες καλλιέργειες: 6 ευρώ

12) «Χρήση προϊόντων ή λιπασμάτων με βιοδιεγέρτες»:

Στα λιπάσματα και προϊόντα λίπανσης με βιοδιεγέρτες φυτών που δύναται να ενισχυθούν στο πλαίσιο της παρούσας δράσης, περιλαμβάνονται οι ακόλουθες κατηγορίες προϊόντων:

α) Κατηγορία 1α: Προϊόντα λίπανσης της ΕΕ, σύμφωνα με τον Καν. (ΕΕ) 2019/1009 (προϊόντα λίπανσης που φέρουν σήμανση CE) τα οποία ανήκουν στην Κατηγορία Λειτουργίας Προϊόντος ΚΛΠ 6 (Βιοδιεγέρτης φυτών) και συγκεκριμένα στην 6(Α) (Μικροβιακός διεγέρτης φυτών) και ΚΛΠ 6(Β) (Μη μικροβιακός διεγέρτης φυτών).

β) Κατηγορία 1β: Προϊόντα λίπανσης της ΕΕ, σύμφωνα με τον Καν. (ΕΕ) 2019/1009 (προϊόντα λίπανσης που φέρουν σήμανση CE) τα οποία ανήκουν στην ΚΛΠ 7 (Σύμμεικτο προϊόν λίπανσης που περιέχει έναν ή περισσότερους βιοδιεγέρτες φυτών που ανήκουν στην ΚΛΠ 6).

γ) Κατηγορία 2: Νέου τύπου λιπάσματα τα οποία περιέχουν ουσίες βοηθητικές της ανάπτυξης των φυτών όπως φυτορμόνες, ένζυμα, ρυθμιστές, βιταμίνες, πρωτεΤνες, αμινοξέα και άλλες παρόμοιες ουσίες που συμβάλουν στην ανάπτυξη του φυτού και βελτιώνουν την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων, σε συνδυασμό με έναν ή και περισσότερους τύπους λιπασμάτων των ομάδων α’ – δ’ (το ελάχιστον έναν) του άρθρου 4α της υπ’ αρ. 257921/15-6-2004 (Β’ 955) κοινής υπουργικής απόφασης, τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά βάσει της υπ’ αρ. 291180/11034/19-9-2002 (Β’ 1274) κοινής υπουργικής απόφασης, όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αρ. 257921/15-6-2004 (Β’ 955), όμοια και ισχύει. Τα νέου τύπου λιπάσματα με ουσίες βοηθητικές της ανάπτυξης των φυτών πρέπει να περιλαμβάνονται υποχρεωτικά στο «Μητρώο Αδειών Κυκλοφορίας Νέου Τύπου Λιπασμάτων», διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του ΥπΑΑΤ: http://www.minagric.gr/index.php/el/for-farmer-2/ crop-production/lipasmata/278-mitroa.

δ) Κατηγορία 3: Προϊόντα με ουσίες βοηθητικές της ανάπτυξης των φυτών, τα οποία κυκλοφορούν στην αγορά για χρήση στη γεωργία βάσει της υπ’ αρ. 217217/ 8-1-2004 (Β’ 35) υπουργικής απόφασης. Στην ετικέτα του προϊόντος πρέπει να αναγράφεται η φράση: «Ουσία βοηθητική της ανάπτυξης των φυτών/Κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά για χρήση στη γεωργία σύμφωνα με την υπ’ αρ. 217217/2004 (Β’ 35) υπουργική απόφαση».

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα)

Αροτραίες: 3 ευρώ

Κηπευτικά και μόνιμες καλλιέργειες: 6 ευρώ

13) «Εφαρμογή εθελοντικών οδηγιών ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας».

Στο πλαίσιο της δράσης, οι γεωργοί δεσμεύονται:

α) Να εφαρμόζουν τη μέθοδο της μαζικής παγίδευσης (mass trapping) του δάκου της ελιάς (Βactocera Oleae) σε αγροτεμάχια με ελιές ή/και της μύγας της Μεσογείου (Ceratitis capitata) σε αγροτεμάχια με εσπεριδοειδή (πορτοκαλιά, μανταρινιά).

β) Να κάνουν αποκλειστική χρήση εγκεκριμένων για την αντιμετώπιση των παραπάνω εντομολογικών εχθρών σκευασμάτων φυτοπροστασίας μαζικής παγίδευσης, τα οποία βρίσκονται αναρτημένα στην ιστοσελίδα του ΥπΑΑΤ https://1click.minagric.gr/oneClickUI/ frmFytoPro.z ul. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες το επίπεδο του πληθυσμού του εχθρού – στόχου είναι τέτοιο ώστε η πραγματική ή η προβλεπόμενη ζημιά στην ηρτημένη παραγωγή είναι πάνω από το κατώφλι επέμβασης, σύμφωνα με τεκμηριωμένη έκθεση του τεχνικού συμβούλου στο ΣΠΔ της δράσης, επιτρέπεται η εφαρμογή στα αγροτεμάχια της δράσης φυτοπροστατευτικών σκευασμάτων που είναι συμβατά με τη βιολογική γεωργία (Καν. (ΕΕ) 2018/848), συμπεριλαμβανομένων των ωφέλιμων μακρο- οργανισμών, για την αντιμετώπιση του εντομολογικού εχθρού – στόχου.

γ) Να διατηρούν ηρτημένες στα δέντρα, της παγίδες μαζικής σύλληψης (mass trapping) καθώς και της παγίδες παρακολούθησης (monitoring), σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην Άδεια Διάθεσης του σκευάσματος στην Αγορά (ΑΑΔΑ).

δ) Να τηρούν της δεσμεύσεις της δράσης 31.6-Α, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης Σχεδίου Περιβαλλοντικής Διαχείρισης (ΣΠΔ).

ε) Να διατηρούν στον περιβαλλοντικό φάκελο

Ύψος ενίσχυσης (ανά στρέμμα)

Ελαιώνες: 35 ευρώ

Εσπεριδοειδή (πορτοκαλιά, μανταρινιά): 17,5 ευρώ

διαβάστε αναλυτικά το ΦΕΚ   ΕΔΩ

με πληροφορίες  agronews.gr

«Στριμωγμένο» πάνω από 30 χρόνια στα στενά σοκάκια της Πλατείας Άθωνος στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, δίπλα σε γραφικά φοιτητικά ταβερνεία, τσιπουράδικα και άλλα παντοπωλεία με εδώδιμα κι αποικιακά προϊόντα, η επίσκεψη στο «Ραγιάν» αποτελεί για τους Θεσσαλονικείς μύστες της ποντιακής κουζίνας κάτι σαν… τάμα στην Παναγία Σουμελά.

Πρέπει να πας, οπωσδήποτε. Αν και στο εσωτερικό του ο επισκέπτης μπορεί να βρει συνολικά 72 κωδικούς προϊόντων, αιχμή αποτελούν τα γαλακτοτυροκομικά, πολλά από τα οποία παρασκευάζονται βασισμένα σε παλιές, σχεδόν ξεχασμένες, συνταγές.

Το ραντεβού μας ήταν για τις 11 το πρωί της Τρίτης 1ης Νοεμβρίου. Στην οδό Μπαλάνου 13 μας περίμενε ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, de facto «θεματοφύλακας», εδώ και σχεδόν 40 χρόνια, της ποντιακής διατροφικής παράδοσης, με επιρροές από τον παππού του, αλλά και από τα χωριά της Σάντας στον Πόντο, τα οποία έχει επισκεφτεί πολλές φορές, αναζητώντας ξεχασμένες τοπικές συνταγές και τεχνίτες να του μάθουν να τις εκτελεί με τον παραδοσιακό ποντιακό τρόπο. Τον βρήκαμε έξω από το κατάστημα, να κάθεται σε μια καρέκλα, κάτω από τον φθινοπωρινό ήλιο, φορώντας ένα γκρι καπέλο, «καουμπόικου» τύπου, να καπνίζει με την ξύλινη μαύρη πίπα του. «Είναι δύο πράγματα που δεν αποχωρίζομαι ποτέ» μας ξεκαθάρισε και αμέσως μπήκαμε στο εσωτερικό όπου ξεκίνησε η ξενάγηση στον κόσμο των τυριών.

Λευκά και κίτρινα χειροποίητα, καπνιστά, με βότανα, μικρής ή μεγαλύτερης διάρκειας ωρίμανσης, σε διάφορα σχήματα και μεγέθη και κυρίως, όπως με «εκρηκτικές» γεύσεις και πλούσια αρώματα. «Κολόθ», μια Γραβιέρα από γάλα αγελάδας, με ωρίμανση έτους και «Μονάζ τυρί» από κατσικίσιο γάλα και μυστική συνταγή που ωριμάζει πάνω από δύο χρόνια σε σπηλιά στο όρος Κρούσια του Κιλκίς πολύ κοντά στο χωριό Βάθη, όπου βρίσκεται το επισκέψιμο Κτήμα Ραγιάν εκτόξευσαν τους γευστικούς μας κάλυκες. «Θέλει δηλαδή υπομονή όπως κάνει ο μοναχός, διότι μονάζ στα ποντιακά σημαίνει μονάζω», σημειώνει ο κ. Γεωργιάδης.

Ακολούθησε το «Γαΐς», το οποίο, μαζί με το «Ξυγαλί βούτυρο», είναι τα προϊόντα με τη μεγαλύτερη ζήτηση στο κατάστημα. «Το Γαΐς έχει ίδια επεξεργασία με τη μοτσαρέλα. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι μπορεί να φυλλάρει. Το ονόμασα έτσι, διότι μοιάζει με ζώνη και Γαΐς στα ποντιακά είναι η ζώνη», είπε και εξήγησε πως «με αυτό το τυρί, από 100% αγελαδινό γάλα, κάνεις υπέροχο κιουνεφέ, ενώ μπαίνει και στο περέκ, την κλασική ποντιακή πίτα». Ένα ακόμη δημοφιλές τυρί, όπως μας ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης, είναι το «Παρχαροτύρ». «Ακολουθείται σχεδόν ίδια επεξεργασία με το Κολόθ, με τη διαφορά ότι σε κάποια στάδια εμβαπτίζεται σε ξηρό κόκκινο κρασί Γουμένισσας και κατόπιν το καπνίζουμε με λουΐζα, τσουκνίδα και δενδρολίβανο. Οπότε το προϊόν βγάζει διάφορα δυνατά και ευχάριστα αρώματα στο στόμα και ενδείκνυται για συνοδεία σε κρασί και τσίπουρο», σημείωσε. Στη συνέχεια μας «σύστησε» το τυρί «Αλονάρτς». «Το ονομάσαμε έτσι, γιατί το παράγουμε τον Αύγουστο, την εποχή του αλωνιού. Είναι τυλιγμένο με βότανα, το αλατίζουμε με ξερό αλάτι και ωριμάζει πάνω από δύο χρόνια. Κάθε χρόνο βγαίνουν το πολύ 100 κεφάλια και περιμένουν σε λίστα για να το αγοράσουν. Κρίμα που δεν έχουμε αυτή τη στιγμή να σας δείξουμε», τόνισε ο ίδιος και υπερθεμάτισε η κόρη του Αφροδίτη, chef στο επάγγελμα, η οποία αποτελεί τη διάδοχη γενιά, όπου θα παραδώσει τη σκυτάλη ο περήφανος πατέρας, όταν σε 3-4 χρόνια, όπως λέει, αποσυρθεί από την ενεργό δράση. «Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να απλώσουμε το χέρι μας στις νεότερες γενιές και να τους δώσουμε να γευτούν τα συγκεκριμένα προϊόντα με μια πιο σύγχρονη γευστική εκδοχή, για να μη χαθούν, με το που φύγουν οι παλαιότερες γενιές», τονίζει η Αφροδίτη Γεωργιάδη.

Στο ψυγείο του Ραγιάν,  που έχει πάρει το παλιό όνομα του χωριού Βάθη,  θα βρει κανείς, επίσης και μεταξύ πολλών άλλων,  το τυρί «Σολγούν», μια αλατισμένη εκδοχή του «Γαΐς», το «Ξυγαλί βούτυρο», που βγαίνει από ντουρβάνισμα γιαουρτιού, το ξινόγαλο «Ταν» και τα υποπροϊόντα «Πασκιτάν» και «Τσορτάν», ενώ πριν λίγες εβδομάδες κυκλοφόρησε και το «Τυρί της φωτιάς», που ενδείκνυται για ψήσιμο στη σχάρα.

Πηγή tyrokomos.gr

Μια επιτυχημένη σεζόν διένυσε φέτος το ελληνικό ακτινίδιο στην Ινδία, το οποίο κατέκτησε τις αγορές με την ποιότητα, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά την φήμη του προϊόντος.

Σύμφωνα με στοιχεία του Απριλίου 2023, το ελληνικό ακτινίδιο κατέλαβε τη δεύτερη θέση όσον αφορά τις ποσότητες εισαγωγής στην ινδική αγορά, αμέσως μετά το ακτινίδιο Zespri της Νέας Ζηλανδίας. Παράλληλα, ο Ινδός καταναλωτής φαίνεται να προτιμά πρωτίστως το ελληνικό προϊόν.

Ειδικότερα, τη φετινή σεζόν 2022/2023, όπως εξηγεί στο freshplazza ο Saurabh Tanwar, εκπρόσωπος ινδικής εισαγωγικής εταιρείας φρούτων  «για την Ελλάδα, η Ινδία φάνηκε να είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη αγορά και το ελληνικό ακτινίδιο εκτιμάται περισσότερο εδώ σε σύγκριση με τα ιταλικά ακτινίδια. Βλέποντας αυτή την επιτυχία, θεωρώ ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει την εστίαση στην ινδική αγορά και την επόμενη σεζόν».

Το «μυστικό» της επιτυχίας

Η απαγόρευση εισαγωγής ακτινιδίου από το Ιράν στην Ινδία, φαίνεται πώς ευνόησε το ελληνικό προϊόν. Όπως επισημαίνει ο Tanwar αν και τα ακτινίδια από το Ιράν έχουν απαγορευτεί τις δύο τελευταίες σεζόν, πολλοί Ινδοί εισαγωγείς εξακολουθούσαν να τα εισάγουν παράνομα. Όμως, «οι ινδικές μυστικές υπηρεσίες εμπόδισαν τις ιρανικές αποστολές ακτινιδίων, γεγονός που έδωσε την ευκαιρία στους Έλληνες εξαγωγείς να στείλουν μεγαλύτερες ποσότητες στην Ινδία», εξηγεί.

Το ελληνικό ακτινίδιο έπρεπε όμως να ανταγωνιστεί και το ιταλικό ακτινίδιο, αλλά σύμφωνα με τον Tanwar, το ελληνικό προϊόν ήταν πιο ποιοτικό: «Μετά την απαγόρευση εισαγωγών ακτινιδίων από το Ιράν, οι εναλλακτικές επιλογές της Ινδίας ήταν η Ελλάδα και η Ιταλία. Η Ελλάδα είχε την πιο επιτυχημένη σεζόν ποιοτικά και είχε και τις ποσότητες, που απαιτεί η Ινδία. Επιπλέον, οι τιμές ήταν πολύ λογικές. Πιστεύω ότι εάν η Ελλάδα συνεχίσει να παράγει ποιοτικό προϊόν και οι τιμές μείνουν σταθερές τότε, η αγορά μας δεν θα απαιτήσει ποτέ ιρανικό ακτινίδιο στο μέλλον».

(Ανθή Γεωργίου – in.gr)

Η φέτα είναι το μαλακό λευκό ελληνικό τυρί περίφημο σε όλο τον κόσμο και θεωρείται ως «ο Βασιλιάς των τυριών». Η προέλευση του παρατηρείται από τα αρχαία χρόνια, πηγαίνοντας πίσω στην εποχή της Οδύσσειας του Ομήρου.

Όταν ο Οδυσσέας μπήκε στη σπηλιά με τους άντρες του, οι Κύκλωπες μαγεύτηκαν αμέσως από αυτή τη πλούσια μυρωδιά του λευκού πρόβειου τυριού.

Η συμπαγής μορφή της φέτας την καθιστά πέρα από γευστική, διατηρητέα για πολύ χρονικό διάστημα. Δεδομένου ότι η Οδύσσεια γράφτηκε τον 8^ο αιώνα π.Χ., η προέλευση της φέτας είναι αδιαμφισβήτητα ελληνική.

Οι αρχαίοι Έλληνες, αποκαλούσαν γενικά «τυρί» οποιοδήποτε προϊόν προερχόταν από την πήξη του γάλακτος.

Η φέτα πρωτίστως είχε αναφερθεί στη Βυζαντινή εποχή και την αποκαλούσαν «πρόσφατη» ως φρέσκια που ήταν.

Ο Πιέτρο Κασόλα, ένας Ιταλός ταξιδιώτης πρότεινε την παραγωγή και αποθήκευση της φέτας μέσα σε άλμη.

Ωστόσο, τον 17^ο αιώνα οι Έλληνες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν το όνομα φέτα (δηλαδή κομμάτι), που ίσως αναφέρεται στην αποθήκευση της φέτας αλλά και το σερβίρισμα, σε κομμάτια.

Η ονομασία φέτα άρχισε να διευρύνεται τον 19^ο αιώνα.

Η Ελλάδα το 1994 ζήτησε το καθεστώς «Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης» (ΠΟΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αυτόν τον εθνικό θησαυρό.

Αυτό προκάλεσε διαφωνίες σε άλλα ευρωπαϊκά έθνη, υποστηρίζοντας ότι η φέτα προήλθε από την ιταλική λέξη φέτα (κομμάτι) και ότι το προϊόν είναι ένας γενικός όρος για οποιοδήποτε πρόβειο τυρί που μπορεί να παραχθεί οπουδήποτε.

Έπειτα από χρόνια διαμάχη για την προέλευση της φέτας με άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Δανία και η Αγγλία, η Ελλάδα τελικά κατάφερε να νικήσει την ονομασία «φέτα» ΠΟΠ  το 2005. Πλέον η φέτα δεν αναγνωρίζεται απλώς ως το απόλυτο ελληνικό τυρί αλλά παρατηρείται πως οι ρίζες της απλώνονται μέχρι την αρχαιότητα.

Πηγή tyrokomos.gr

 Οδηγίες από το Τμήμα Φυτικής και Ζωικής Παραγωγής της ΔΑΟΚ ΠΕ Σερρών

Πώς θα σταματήσετε την υπερβολική ανάπτυξη στο βαμβάκι;

Στη βαμβακοκαλλιέργεια, βασική μας επιδίωξη αποτελεί η ισορροπία ανάμεσα στην βλαστική ανάπτυξη και την καρποφορία. Η υπερβολική βλαστική ανάπτυξη αποβαίνει πάντοτε σε βάρος της καρποφορίας. Οι χειρισμοί, επομένως, του παραγωγού (ποτίσματα, ανασχετικά κ.ά.), πρέπει να έχουν στόχο την επίτευξη αυτής της ισορροπίας.

Έτσι, σε χωράφια που ξέρουμε από άλλες χρονιές ότι το βαμβάκι παίρνει υπερβολικό ύψος, ή βλέπουμε από την εμφάνισή του (ανοιχτό πράσινο χρώμα, τρυφερή κορυφή, μεγάλα μεσογονάτια διαστήματα) ότι έχει τάση για υπερβολική ανάπτυξη, ο έγκαιρος έλεγχος του ύψους, με ρυθμιστές ανάπτυξης, αποτελεί μία πολύ κρίσιμη επέμβαση. Γιατί αν τα φυτά αφεθούν, θα οδηγηθούν σε μεγάλη βλαστική ανάπτυξη, με μειωμένη καρποφορία και σοβαρή οψίμηση της παραγωγής. Η υπερβολική ανάπτυξη σε ύψος, αλλά και των πλάγιων διακλαδώσεων, θα οδηγήσει σε «κλείσιμο» μεταξύ των γραμμών, το φως και ο αέρας δεν θα μπορούν να διεισδύσουν και τα λίγα καρύδια που θα «δέσουν» θα αργήσουν να ανοίξουν, ενώ πολλά δεν θα ανοίξουν ποτέ. Πολλές φορές ακόμα και τα ανοικτά καρύδια σαπίζουν, μέσα στις συνθήκες υπερβολικής υγρασίας και έλλειψης αερισμού που επικρατούν, σ? αυτές τις φυτείες, το φθινόπωρο.

Για να ελέγξουμε, όμως, με επιτυχία την βλαστική ανάπτυξη, το κρίσιμο είναι να γίνει έγκαιρα η πρώτη επέμβαση. Πρέπει να γίνει νωρίς, σε ένα στάδιο που το βαμβάκι «δεν μας γεμίζει, ακόμα, το μάτι».

Όταν, λοιπόν, τα φυτά φθάσουν στο ύψος των 40 εκ., περίπου, πρέπει να επέμβουμε με μια μικρή δόση ανασχετικού 25-50 κ. εκ. /στρέμμα (PIX και παρόμοια) – αναφερόμαστε πάντα σε χωράφια με ιστορικό υπερβολικής ανάπτυξης και όχι σε κανονικά χωράφια. Μετά την πρώτη αυτή επέμβαση και ανάλογα με τις συνθήκες που θα ακολουθήσουν, επαναλαμβάνουμε τον ψεκασμό με την ίδια ή λίγο μεγαλύτερη δόση (συνήθως μετά 10 μέρες, περίπου). Σε λίγες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί και τρίτη επέμβαση. Με αυτόν, τον έγκαιρο ψεκασμό, ελέγχουμε από νωρίς την τάση για βλαστική ανάπτυξη, στρέφουμε τα φυτά σε καρποφορία και διασφαλίζουμε την επιθυμητή ισορροπία. Επίσης, επεμβαίνοντας έγκαιρα, πετυχαίνουμε αυτό που επιδιώκουμε (ισορροπία) με μικρότερο κόστος, αφού η ποσότητα ανασχετικού που θα χρειαστεί, συνολικά, θα είναι πολύ μικρότερη απ’ αυτή που θα χρειαστεί στην περίπτωση καθυστερημένων εφαρμογών.

Αν, όπως συμβαίνει συχνά, καθυστερήσουμε την πρώτη επέμβαση και το βαμβάκι φθάσει σε ύψος 60-90 εκατ., πρέπει να αυξήσουμε (σχεδόν να τριπλασιάσουμε) τη δόση του πρώτου ψεκασμού, σε 70-120 κ. εκ./στρέμμα ανασχετικού. Το ύψος της δόσης εξαρτάται από την γονιμότητα του χωραφιού, την στάθμη της υπόγειας υγρασίας, τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν και την εμφάνιση της φυτείας. Μετά 10-14 μέρες και αν το βαμβάκι δείχνει πάλι τάση για υπερβολική ανάπτυξη (παύει να έχει το σκούρο χρώμα που προκαλεί η δράση του ανασχετικού, ξαναπαίρνει ανοιχτό πράσινο χρώμα με τρυφερή κορυφή και μεγαλώνουν τα μεσογονάτια διαστήματα), γίνεται και δεύτερος ψεκασμός με 50-100 κ.εκ. /στρέμμα. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί και τρίτος ψεκασμός. Όταν καθυστερήσουμε την πρώτη επέμβαση, πέρα από τις μεγάλες δόσεις (κόστος) που θα χρειαστούν, είναι αμφίβολο και αν θα καταφέρουμε να ελέγξουμε την υπερβολική ανάπτυξη.

Ανασχετικό και αμέσως πότισμα;

Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί τους βαμβακοπαραγωγούς. 

Ας ξεκαθαρίσουμε το ζήτημα.

Η εφαρμογή των ανασχετικών προκαλεί συμπτώματα δίψας στα φυτά και θα χρειαστεί να ποτιστούν νωρίτερα, απ’ ότι θα χρειάζονταν χωρίς την εφαρμογή τους. Είναι όμως λαθεμένη η άποψη, που υποστηρίζεται από κάποιους, για άμεσο πότισμα μετά την εφαρμογή του ανασχετικού. Σε μια τέτοια περίπτωση ακυρώνουμε, σε μεγάλο βαθμό, τη δράση και τα αποτελέσματα του ανασχετικού – «πατάμε φρένο και, αμέσως, το λύνουμε». Το βαμβάκι, όπως προαναφέρθηκε, μετά το ανασχετικό θα διψάσει νωρίτερα: ένα χωράφι, π. χ. , που θα ζητούσε πότισμα σε 15 μέρες, θα χρειαστεί σε 8-10 και κάποιο που θα διψούσε σε 10, θα διψάσει σε 5-6 μέρες. Είναι όμως πιθανό, να χρειαστεί και δεύτερη εφαρμογή ανασχετικού, χωρίς να χρειαστεί, ενδιάμεσα, να ποτίσουμε. Όλα εξαρτώνται από το χωράφι, τον καιρό και την εμφάνιση της φυτείας.