Συνολικά 77 εκατ. ευρώ βασικής ενίσχυσης, 12 εκατ. ευρώ αναδιανεµητικής και 4 εκατ. ευρώ συµπληρωµατικής ενίσχυσης νεαρών αγροτών, έχουν να περιµένουν ακόµη οι αγρότες στις συµπληρωµατικές πληρωµές που θα πρέπει να προχωρήσει ο ΟΠΕΚΕΠΕ έως τον Ιούλιο του 2024

Όσα περισσέψουν από τα παραπάνω χρήµατα µετά τις ενστάσεις, τις διορθώσεις τους ελέγχους κ.λπ, θα µοιραστούν οριζόντια σε όλους τους δικαιούχους κάθε καθεστώτος. Προφανώς από την εξόφληση του ∆εκεµβρίου έλειψε η πληρωµή των eco-schemes ύψους 426 εκατ. ευρώ, για την οποία οι πληροφορίες λένε ότι πάει για Άνοιξη. Στη… σούµα, οι αγρότες έλαβαν το 2022 για άµεσες ενισχύσεις (εκτός δηλαδή της εξισωτικής) συνολικά 1,508 δις ευρώ και το 2023 γύρω στα 930 εκατ. ευρώ, δηλαδή ήδη υφίσταται µία «τρύπα» στον προϋπολογισµό τους ύψους 570 εκατ. ευρώ. Αναλυτικότερα, η ανακοίνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ σχετικά µε την πληρωµή αναφέρει:  

1.  Πληρωµή του υπολοίπου 30% της Βασικής Εισοδηµατικής Στήριξης για τη Βιωσιµότητα

Α. Δικαιώµατα 2023: Σε εφαρµογή των προβλέψεων του ΣΣ ΚΑΠ, τα δικαιώµατα Βασικής Εισοδηµατικής Στήριξης που κατανεµήθηκαν ανήλθαν σε 4.194.211 (Ηα) αξίας  829.567.104,00 ευρώ. Κατανεµήθηκε όλο το προβλεπόµενο ποσό από το ΣΣ ΚΑΠ στις τρείς αγρονοµικές ζώνες: ΠΕ1 Βοσκότοποι (223.153.550,98 ευρώ), ΠΕ2 Αροτραίες (378.282.599,42 ευρώ) και ΠΕ3 Μόνιµες ∆ενδρώδεις (228.130.953,60 ευρώ).

Στην πληρωµή του ∆εκεµβρίου έχει συµπεριληφθεί η πληρωµή των µεταβιβάσεων και του Εθνικού Αποθέµατος.

Για την κατανοµή Εθνικού Αποθέµατος 2023 κρίθηκαν δικαιούχοι 18.129 αιτούντες και κατανεµήθηκε αξία δικαιωµάτων 12.668.456 ευρώ, χωρίς να γίνει γραµµική µείωση των δικαιωµάτων των υπολοίπων δικαιούχων. Αυτό τροφοδοτήθηκε επαρκώς από τις παρακρατήσεις και τις επιστροφές των δικαιωµάτων από µη ενεργοποίηση για δύο συνεχόµενα έτη. Κατά αγρονοµική περιφέρεια έγινε η ακόλουθη κατανοµή Εθνικού Αποθέµατος: ΠΕ1 Βοσκότοποι (5.161.006,35ευρώ), ΠΕ2 Αροτραίες (2.230.671,18 ευρώ) και ΠΕ3 Μόνιµες ∆ενδρώδεις (5.276.778,46ευρώ).

Από τους κατόχους των κατανεµηθέντων δικαιωµάτων ένα µικρό ποσοστό δεν υπέβαλε καθόλου δήλωση ΟΣ∆Ε 2023 προκειµένου να τα ενεργοποιήσει, όπως συµβαίνει κάθε χρόνο. Έτσι, η συνολική αξία των δικαιωµάτων 2023 των 601.667 κατόχων που υπέβαλαν αίτηση ενεργοποίησης ανήλθε σε 821.004.736,52 ευρώ. Σηµειώνεται ότι ένας δικαιούχος χάνει τα δικαιώµατα του και επιστρέφουν στο εθνικό απόθεµα όταν για δύο συνεχόµενα έτη δεν τα ενεργοποιήσει.

Β. Ενεργοποίηση δικαιωµάτων:  Το 2023 υποβλήθηκαν 653.710 αιτήσεις ΟΣ∆Ε. Από αυτούς αιτήθηκαν ενεργοποίηση δικαιωµάτων οι 601.667 κάτοχοι 4.099.968 Ηα δικαιωµάτων, αξίας 821.004.736,52 ευρώ. Η συνολική επιλέξιµη έκταση που δηλώθηκε  από τους 601.667 παραγωγούς για την ενεργοποίηση των δικαιωµάτων ανήλθε σε  3.812.582,85 (Ηα). Οι εκτάσεις αυτές υπολείπονταν κατά 5-7% των εκτάσεων για να ενεργοποιηθούν πλήρως τα δικαιώµατα που κατέχουν οι αιτούντες το 2023 και συµβαίνει κάθε χρόνο διότι πολλοί αγρότες χρειάζεται να εκµισθώσουν σηµαντικές εκτάσεις για την ενεργοποίηση των δικαιωµάτων τους και αυτό δεν καθίσταται πλήρως εφικτό.

Γ. Έλεγχοι επιλεξιµότητας – εξαιρέσεις από τον υπολογισµό της πληρωµής.

[…] Η πληρωµή υπολογίσθηκε ξεχωριστά για κάθε κατηγορία δικαιωµάτων ΠΕ1, ΠΕ2, ΠΕ3. Λόγω µη κατοχής ζώων για ενεργοποίηση βοσκοτόπων, µηδενίστηκαν οι πληρωµές για 4.406 δικαιούχους κατόχους ΠΕ1 δικαιωµάτων ύψους 5.984.979 ευρώ διότι δεν διέθεταν σύµφωνα µε το ΣΣΚΑΠ τα απαραίτητα ζώα για την ενεργοποίηση τους. Από τις καταστάσεις πληρωµής εξαιρέθηκαν οι παρακάτω κατηγορίες παραγωγών µε συνολικό απορριπτόµενο ποσό 11.952.870,23 ευρώ

2.  Πληρωµή Αναδιανεµητικής Ενίσχυσης

Εφαρµόσθηκαν οι κανόνες επιλεξιµότητας που προβλέπονται στο ΣΣΚΑΠ και προέκυψε ποσό πληρωµής µεγαλύτερο από το όριο των 174 εκ. ευρώ.  Για να υπάρξει διαθέσιµο ποσό εντός του προϋπολογισµού και προκειµένου να καλυφθούν οι διορθώσεις των υπολοίπων δικαιούχων, έγινε γραµµική προσαρµογή του ποσού προς πληρωµή και το τελικό ποσό των 338.887 δικαιούχων ανέρχεται στα 161.967.087,95 ευρώ.

3.  Πληρωµή Ενίσχυσης για Νέους Νεοεισερχόµενους

Εφαρµόσθηκαν οι κανόνες επιλεξιµότητας που προβλέπονται στο ΣΣΚΑΠ και προέκυψε ποσό πληρωµής ύψους 23.314.053,78 € για 49.239 δικαιούχους. Παραµένει διαθέσιµο ένα ποσό εντός του προϋπολογισµού για τις διορθώσεις των υπολοίπων δικαιούχων.

Γιώργος Κοντονής – agronews.gr

Η Ικαρία περιλαμβάνεται στις πέντε περιοχές παγκοσμίως  όπου οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, είναι πιο υγιείς και έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής. Αυτές οι περιοχές ονομάζονται οι «Μπλε Ζώνες της μακροζωίας» (ΒΖ). Η σύγκριση των διατροφικών μοντέλων και των πέντε BZs είναι αρκετά δύσκολη για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών και πολιτισμικών χαρακτηριστικών και του τρόπου ζωής.  

Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nutrients στην οποία συμμετείχαν ο ΕΛΓΟ – Δήμητρα καθώς και Πανεπιστήμια της Ιταλίας, της Τσεχίας, της Γεωργίας, του Ιράκ, της Εσθονίας και του Πακιστάν είχε στόχο να αναλύσει τα πικρά άγρια χόρτα Ικαρίας και πόσο συμβάλουν στην καλή υγεία των κατοίκων του νησιού η διατροφική κληρονομιά των οποίων, έχει γίνει ολοένα και πιο δημοφιλής την τελευταία δεκαετία.

Η μελέτη  πραγματοποιήθηκε σε 11 χωριά της κεντρικής Ικαρίας μεταξύ των οποίων Εύδηλος, Γιαλισκάρι, Άγιος Πολύκαρπος, Καραβόσταμο, Κάμπος, Ράχες, Καστανιές, Κεραμέ, και Κοσίκια.

Μέσα από 31 συνεντεύξεις, καταγράφηκαν συνολικά 56 άγρια ​​πράσινα φυτά μαζί με τις μαγειρικές τους χρήσεις, τις γλωσσικές ετικέτες και τις τοπικές γεύσεις τους. Μερικά από αυτά είναι Μολόχα, Καυκαλίθρες, Τσουκνίδες, βλήτα, Κρίταμο, Σταμναγκάθι, Ραδίκια, οβριές, Μάραθο, Κολιτσίδα, Λουμπίνα, Γλιστρίδα, Βρούβες, Αγριασίκια, σκόλιμπρος και  Στριφούλια. Τα περισσότερα από τα χόρτα που συγκεντρώθηκαν περιγράφηκαν ως πικρά.

Πολλές από τις βασικές τροφές της Μεσογειακής διατροφής χαρακτηρίζονται από πικρία ή είναι πικάντικα, ή και τα δύο, και μελέτες σε μοριακό επίπεδο έχουν αποδείξει μια σύνδεση μεταξύ των ενώσεων με αυτές τις αισθητηριακές ιδιότητες και ορισμένων από τις ευεργετικές επιδράσεις τους στην υγεία. Το ελαιόλαδο, για παράδειγμα, περιέχει αρκετές φαινολικές ενώσεις υπεύθυνες όχι μόνο για την πικρία και την πικάντικη γεύση του, αλλά και για πολλές θετικές επιδράσεις στην υγεία. Η ελαιοκανθάλη, μια από τις πιο αντιπροσωπευτικές βιοφαινόλες του ελαιολάδου, η οποία είναι πικρή και προκαλεί μια περίεργη πικάντικη αίσθηση σχεδόν αποκλειστικά στο λαιμό, έχει αποδειχθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα (μεταξύ άλλων) πως η διατροφική κληρονομιά της κεντρικής Ικαρίας με βάση τα άγρια ​​χόρτα περιλαμβάνει πενήντα έξι βοτανικά είδη, από τα οποία εντοπίστηκαν πενήντα πέντε. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη Ικαριώτες από 40 έως 84 ετών έδειξαν μία προτίμηση κυρίως στα πικρά/πικάντικα άγρια ​​χόρτα, και στη μελέτη αναφέρεται το αποτέλεσμα ως «το πικρό είναι καλύτερο». Η πικρή γεύση φαίνεται ότι έπαιξε έναν επιπλέον κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της γνώσης των άγριων χόρτων. Μερικά από τα καταγεγραμμένα χόρτα ήταν διαθέσιμα σε τοπικές αγορές αγροτών της Ικαρίας και στις τοποθεσίες μελέτης και βρίσκονται στο μενού σχεδόν κάθε ταβέρνας, όπου το καλοκαίρι πολλοί τουρίστες απολαμβάνουν σπιτικά ελληνικά πιάτα Μεσογειακής Διατροφής.

Διαβάστε ολόκληρη τη μελέτη ΕΔΩ

Τα περισσότερα από τα καταγεγραμμένα είδη καταναλώνονταν συχνά την άνοιξη, είτε βρασμένα και καρυκευμένα με ελαιόλαδο και λεμόνι είτε ως γέμιση σε αλμυρές πίτες. Αν και οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στη μελέτη συμφώνησαν ότι οι νέοι δεν γνωρίζουν πολλά για τα χόρτα, οι ερευνητές παρατήρησαν νεαρούς Ικαριώτες αγρότες να προσπαθουν να θέσουν ξανά στο επίκεντρο τη βιώσιμη τοπική διατροφή, τη βιολογική γεωργία και τα άγρια χόρτα. Αυτό μπορεί επίσης να οφείλεται στο κοινωνικο-πολιτιστικό πλαίσιο της Ικαρίας, η οποία, από ένα από τα φτωχότερα νησιά της Ελλάδας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει μετατραπεί όλο και περισσότερο, τις τελευταίες δύο δεκαετίες, σε σημαντικό κόμβο για πολλούς νέους στην Ελλάδα και νότια Ευρώπη, που θέλουν να επανασυνδεθούν με τη φύση μέσω κοινωνικών έργων και να απορρίψουν τον μαζικό τουρισμό και τον καπιταλιστικό καταναλωτισμό. Η κοινωνικότητα και τα έθιμα διανομής του φαγητού που συνδέονται με τα Πανηγύρια  δημιουργούν την εμβληματική ικαριακή διαγενεακή ευθυμία. Η ικαριώτικη κοινωνική ευημερία που αποκτάται μέσω αυτής της βαθιάς κουλτούρας της συντροφικότητας είναι πιθανώς επίσης ένας από τους παράγοντες που καθιστούν την Ικαριακή διατροφή τόσο πολύτιμη, όπως συζητείται σε άλλα έργα και μια πολύτιμη κληρονομιά για την ίδια. Επίσης όπως τονίζεται στη μελέτη, στην ικαριώτικη κοινωνία οι προσωπικές σχέσεις έχουν γενικά μεγάλη αξία. Σύμφωνα με τον Zouras, μια 89χρονη γυναίκα περιέγραψε τη σχέση της με τους γείτονες με αυτόν τον τρόπο:

«Λένε εδώ «ο γείτονάς σου είναι ο αδερφός σου», αλλά μερικές φορές ο γείτονάς σου είναι πιο σημαντικός γιατί υπάρχει κάποιος να απευθυνθείς σε περίπτωση ανάγκης …».

Η τρέχουσα έρευνα μπορεί να παρέχει μια βάση που θα μπορούσε να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση των δεσμών μεταξύ του τμήματος των άγριων φυτών της Μεσογειακής διατροφής, της αντίληψης γεύσης και της υγείας στη Μεσόγειο.  Συνιστάται ανεπιφύλακτα μελλοντικές μελέτες διατροφής να αφορούν ιδιότητες που προάγουν την υγεία που σχετίζονται με την κατανάλωση άγριων πράσινων φυτών. Τελικά, η ενθάρρυνση περισσότερων ερευνών και αποδείξεων ότι το «πικρό είναι καλύτερο», τόσο σε πολιτιστικό όσο και σε μοριακό επίπεδο, θα μπορούσε να εμπνεύσει και να ενισχύσει προγράμματα που στοχεύουν στην προώθηση της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με τη σημασία της κληρονομιάς των πικρών τροφίμων για τη βελτίωση της υγείας και της ευημερίας.

Πηγή – cibum.gr

Λειχήνες – Καπνιά

Οι λειχήνες και η καπνιά εκδηλώνονται συνήθως σε ελαιώνες πυκνών δέντρων, υπό συνθήκες μεγάλης υγρασίας.

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των ασθενειών αυτών, οι λειχήνες γίνονται αντιληπτές από ένα στρώμα κιτρινοπράσινης απόχρωσης που απλώνεται σε κορμούς, βραχίονες και κλαδιά, ενώ η καπνιά προκαλεί μαύρο στρώμα με καρποφορίες του μύκητα σε κλάδους, βλαστούς και φύλλα.

Ξυλοφάγα έντομα

Τα ξυλοφάγα έντομα, όπως οι σκολύτες, ανάλογα με την ένταση της προσβολής προκαλούν ξήρανση των λεπτών κλαδιών ελιάς ή κλάδων μεγαλύτερης διαμέτρου.

Οι σκολύτες είναι σκαθάρια πολύ μικρού μεγέθους (2 – 4 χλστ.). Προσβάλουν κατά κανόνα εξασθενημένους κλάδους ή εξασθενημένα ελαιόδεντρα προκαλώντας νέκρωση του φλοιού με τον σχηματισμό στο εσωτερικό του πολλαπλών στοών από τις προνύμφες και τα ακμαία.

Οι μεγάλοι κλάδοι συνήθως δεν ξηραίνονται απότομα, αλλά έχουν καχεκτική βλάστηση και μειωμένη καρποφορία.

Τα έντομα βρίσκονται μέσα στα προσβεβλημένα ξερά κλαδιά. Χαρακτηριστικό της προσβολής είναι η εμφάνιση πολλών μικρών οπών εξόδου των ακμαίων πάνω στην επιφάνεια των κλαδιών.

Η πιθανότητα να εμφανιστούν σοβαρές προσβολές αυξάνεται με την παραμονή αυτών των προσβεβλημένων κλαδιών στα δέντρα όπως και των μη παραγωγικών εξασθενημένων δέντρων μέσα στον ελαιώνα.

Η αντιμετώπιση βασίζεται σε καλλιεργητικούς χειρισμούς και είναι αποτελεσματικότερη όταν εφαρμόζεται σε σχετικά μεγάλη έκταση:

–  Προσβεβλημένοι κλάδοι, ξηροί ή ημίξηροι να απομακρύνονται και να καίγονται το αργότερο μέχρι τις αρχές Απριλίου, πριν την έξοδο των ακμαίων την άνοιξη. Τα υπολείμματα του κλαδέματος πρέπει επίσης να απομακρύνονται νωρίς από τους ελαιώνες.

–  Ενίσχυση της ζωηρότητας των ελαιοδέντρων με κατάλληλο κλάδεμα, ισορροπημένη άρδευση και λίπανση.

–  Προσβεβλημένα κλαδιά που μεταφέρονται και αποθηκεύονται ως καύσιμη ύλη διασπείρουν τα έντομα δημιουργώντας νέες εστίες μολύνσεων.

Παρά τις αντιξοότητες και τις προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ο τομέας του γάλακτος όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, φαίνεται ότι αντέχει. Οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις κάνουν λόγο ότι την επόμενη 12ετία η παραγωγή θα συνεχίσει να αυξάνεται αλλά με πιο αργούς ρυθμούς, ενώ ο τομέας θα αποδείξει την ανθεκτικότητά του.

Όμως πώς διαγράφεται το μέλλον του γαλακτοκομικού τομέα της ΕΕ έως και το 2035; Η Κομισιόν στις γεωργικές προοπτικές της για την επόμενη 12ετία φαίνεται πώς βλέπει μια αχτίδα φωτός, καθώς, εκτός από την αύξηση της παραγωγής, αναμένει ότι λόγω των υψηλών προτύπων ποιότητας και βιωσιμότητας θα δημιουργηθεί προστιθέμενη αξία στον τομέα.

Θετικές είναι οι προβλέψεις και για ορισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα, όπως ο ορός γάλακτος, αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη, τα οποία αναμένεται να αυξηθούν, ενώ τις δυνάμεις του φαίνεται να διατηρεί το βούτυρο.

Τι …ταρακούνησε τον κλάδο

Αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα επέδειξε τα τελευταία χρόνια ο τομέας του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων της ΕΕ, ο οποίος δοκιμάστηκε από σημαντικές διαταραχές, που ταρακούνησαν τον πρωτογενή τομέα.

Από την μία ο γαλακτοκομικός τομέας είχε να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από την πανδημία του COVID-19, περίοδο που άλλαξε τις προτιμήσεις για τα γαλακτοκομικά προϊόντα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την άλλη, οι γεωπολιτικές εντάσεις, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, οδήγησαν στην αύξηση του κόστους παραγωγής (ενέργεια, ζωοτροφές, λιπάσματα, μεταφορές), την οποία πολλοί κτηνοτρόφοι δεν άντεξαν, με αποτέλεσμα είτε να μειώσουν τα κοπάδια είτε ακόμη και να εγκαταλείψουν το επάγγελμα και τις εκμεταλλεύσεις τους.

Συγχρόνως, ο υψηλός πληθωρισμός των τιμών των τροφίμων στις περισσότερες χώρες της ΕΕ αλλά και τα υψηλά επιτόκια έβαλαν φρένο σε επενδύσεις, που συχνά απαιτούνται για τη βελτίωση και την ανάπτυξη των εκμεταλλεύσεων και των μεθόδων παραγωγής. Από τα πλέον διαχρονικά προβλήματα αποτελούν τόσο η ανανέωση των γενεών αλλά και η έλλειψη εργατικών χεριών.

Παράλληλα, έντονη είναι η πίεση σε πολιτικό και νομοθετικό πλαίσιο ώστε να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι εθνικοί και ενωσιακοί περιβαλλοντικοί στόχοι για την περαιτέρω συμβολή της κτηνοτροφίας στην εφαρμογή των προτύπων καλής μεταχείρισης των ζώων.

Σταθερά και …ανοδικά

Κόντρα όμως στις παραπάνω δυσκολίες, οι παραδόσεις γάλακτος στην ΕΕ σημειώνουν μια σταθερή άνοδο την τελευταία δεκαετία, με αποτέλεσμα η ΕΕ να διατηρήσει τη θέση της ως ένας κορυφαίος εξαγωγέας γαλακτοκομικών προϊόντων παγκοσμίως. Η αύξηση αυτή των αποδόσεων αναμένεται, σύμφωνα με τις γεωργικές προοπτικές της Κομισιόν, να συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια, αν και με πιο αργό ρυθμό από ό,τι στο παρελθόν.

Όμως σε σημείο καμπής φαίνεται να έχουν φτάσει οι δυνάμεις εκείνες που συνέβαλαν ώστε το σύστημα γαλακτοπαραγωγής της ΕΕ να είναι αποτελεσματικό. Σύμφωνα με την Κομισιόν, πλέον έχει έρθει η ώρα για στροφή σε άλλες μεθόδους παραγωγής, όπως για παράδειγμα η εκτατική ή η βιολογική κτηνοτροφία.

Οι παράγοντες εκείνοι που συμβάλουν στην βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων,  θα συνεχίσουν να διαμορφώνουν την ευρωπαϊκή παραγωγή γάλακτος και τα επόμενα χρόνια. Σε αυτή την κατεύθυνση τα υψηλά πρότυπα ποιότητας και βιωσιμότητας καθώς και τα  διαφοροποιημένα συστήματα παραγωγής (π. χ. βιολογικά) θα δημιουργήσουν επίσης μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στον τομέα.

Συρρίκνωση των κοπαδιών

Οι αυστηρότερες περιβαλλοντικές πολιτικές της ΕΕ και των κρατών μελών, σύμφωνα με τη Κομισιόν, θα συρρικνώσουν τα κοπάδια γαλακτοπαραγωργής κατά 13% έως το 2035, συγκριτικά με τον μέσο όρο της περιόδου 2021-2023. Όμως, η μεγαλύτερη φροντίδα και η καλύτερη υγεία και ευημερία των ζώων, αποτελούν «όπλα» για την αύξηση – σε κάποιο βαθμό – των αποδόσεων.

Ωστόσο, η αύξηση των αποδόσεων αναμένεται να επιβραδυνθεί κατά 0,9% ετησίως, ενώ η ευρωπαϊκή παραγωγή προβλέπεται ότι θα μειωθεί κατά 0,2% ετησίως κατά μέσο όρο από τώρα έως το 2035.

Την ίδια στιγμή η παγκόσμια παραγωγή γάλακτος αναμένεται να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς αύξησης της τελευταίας δεκαετίας (κατά 1,6% ετησίως). Αν και η ΕΕ συνέβαλε ουσιαστικά σε αυτή την ανάπτυξη, η άνοδος που θα επιτευχθεί στο μέλλον σε παγκόσμιο επίπεδο οφείλεται στο γεγονός ότι χώρες προσπαθούν να γίνουν πιο αυτάρκεις. Για παράδειγμα, οι χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και της βόρειας Αφρικής αναμένεται να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος κατά περίπου 3% ετησίως έως το 2035.

Η ΕΕ παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο

Παρά τα αυξανόμενα ποσοστά αυτάρκειας, οι κύριες χώρες εισαγωγής – σύμφωνα με τις εκτιμήσεις – θα συνεχίσουν να προμηθεύονται γαλακτοκομικά προϊόντα για να ικανοποιήσουν την εγχώρια ζήτηση. Την ίδια στιγμή, οι συνολικές εισαγωγές γαλακτοκομικών προϊόντων σε παγκόσμιο επίπεδο αναμένεται να επιβραδυνθεί περίπου κατά 2% σε ετήσια βάση.

Ωστόσο, η ΕΕ και η Νέα Ζηλανδία θα παραμείνουν οι δύο μεγαλύτεροι εξαγωγείς γαλακτοκομικών προϊόντων παγκοσμίως, με το καθένα να αντιπροσωπεύει περίπου το 24%. Ταυτόχρονα, η ΕΕ αναμένεται να διατηρήσει σταθερές τις ποσότητες που εξάγει παρά τη μείωση της παραγωγής γάλακτος.

Πηγή www.ot.gr

Δημιουργούνται 3 περιφερειακά αποθέματα βάσει των 3 αγρονομικών περιφερειών της χώρας, η περιφέρεια βοσκοτόπων (ΠΕ1), η περιφέρεια αροτραίων καλλιεργειών (ΠΕ2) και η περιφέρεια μόνιμων καλλιεργειών (ΠΕ3).

Για τη δημιουργία των ανωτέρω περιφερειακών αποθεμάτων εφαρμόζεται γραμμική ποσοστιαία μείωση της αξίας όλων των δικαιωμάτων βασικής ενίσχυσης ύψους 3%, η οποία κατανέμεται σύμφωνα με τα παρακάτω ποσοστά:

#   27% στην ΠΕ1

#   46% στην ΠΕ2

#   28% στην ΠΕ3

Εφόσον το αδιάθετο υπόλοιπο αδιάθετο υπόλοιπο από το εθνικό απόθεμα έτους 2022 επαρκεί για τη κάλυψη των απαιτήσεών έτους 2023 τότε πρέπει να συμπεριληφθεί αναπροσαρμοσμένο στο έτος 2023 και μοιρασμένο στις 3 περιφέρειες.

Αναπλήρωση περιφερειακών αποθεμάτων

Η αναπλήρωση των περιφερειακών αποθεμάτων πραγματοποιείται βάσει των παρακάτω πηγών:

i) Γραμμική μείωση της αξίας των δικαιωμάτων ενίσχυσης σε περιφερειακό επίπεδο, όταν το περιφερειακό απόθεμα δεν επαρκεί για την κάλυψη των 3 περιπτώσεων χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης σε γεωργούς νεαρής ηλικίας, σε νέους γεωργούς και σε δικαιούχους βάσει οριστικής δικαστικής απόφασης ή τελεσίδικης διοικητικής πράξης,

ii) Δικαιώματα ενίσχυσης, τα οποία δεν συνεπάγονται καταβολές ενισχύσεων επί δύο συναπτά έτη, λόγω:

–  μη συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις του ενεργού γεωργού

–  μη τήρησης της ελάχιστης προϋπόθεσης για τη λήψη άμεσων ενισχύσεων ποσού 150€, δηλαδή το συνολικό ποσό των άμεσων ενισχύσεων προ της ανάκλησης αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και της εφαρμογής διοικητικών κυρώσεων δεν υπερβαίνει τα 150€.Το όριο των  150  € δεν εφαρμόζεται για τις αγροτικές  εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους.

iii) Δικαιώματα ενίσχυσης που δεν έχουν ενεργοποιηθεί επί δύο συναπτά έτη, εκτός κι αν η ενεργοποίηση δεν πραγματοποιήθηκε λόγω ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων. Ο ίδιος κανόνας ισχύει για τα δικαιώματα ενίσχυσης που δεν ενεργοποιήθηκαν κατά τη διετία 2022-2023, τα οποία επιστρέφονται στο αντίστοιχο περιφερειακό απόθεμα. Για τον καθορισμό των ιδιόκτητων ή μισθωμένων δικαιωμάτων του γεωργού, που επιστρέφονται στο απόθεμα, δίνεται προτεραιότητα στα δικαιώματα με την χαμηλότερη αξία

iv) Δικαιώματα ενίσχυσης που επιστρέφονται εκουσίως από τους γεωργούς

v) Αδικαιολογήτως χορηγηθέντα δικαιώματα ενίσχυσης

vi) Την παρακράτηση που εφαρμόζεται κατά την οριστική μεταβίβαση ή μίσθωση δικαιωμάτων ενίσχυσης χωρίς επιλέξιμη γη. 

Τα κριτήρια

Για την χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης από τα περιφερειακά αποθέματα απαιτείται οι εν δυνάμει δικαιούχοι γεωργοί να πληρούν σωρευτικά τα κάτωθι:

i) να έχουν αιτηθεί τη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης από τα περιφερειακά αποθέματα στην ενιαία αίτηση ενίσχυσης (ΕΑΕ) έως την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της ΕΑΕ του έτους ενίσχυσης (εμπρόθεσμη και εκπρόθεσμη με ποινή)

ii) να πληρούν την προϋπόθεση του/της ενεργού γεωργού

iii) να δηλώνουν και να κατέχουν (μισθωμένες ή μη) επιλέξιμες εκτάσεις τουλάχιστον από 0,4 εκτάρια και άνω εκτός των γεωργών που η έδρα της εκμετάλλευσης τους βρίσκεται στα νησιά Αιγαίου Πελάγους με εξαίρεση την Εύβοια και την Κρήτη

Οι δικαιούχοι

Τα δικαιώματα ενίσχυσης από τα περιφερειακά αποθέματα χορηγούνται σε:

i) Γεωργούς νεαρής ηλικίας που έχουν συστήσει νέα γεωργική εκμετάλλευση για πρώτη φορά, είναι ενήλικες και με ανώτατο όριο ηλικίας τα 40 έτη

ii) Νέοι γεωργοί οι οποίοι είναι για πρώτη φορά υπεύθυνοι/ες της εκμετάλλευσης

Επιπλέον, δικαιούχοι χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης από τα περιφερειακά αποθέματα ή αύξησης της αξίας των υφιστάμενων δικαιωμάτων ενίσχυσης από τα περιφερειακά αποθέματα είναι:

iii) Γεωργοί που ορίζονται δικαιούχοι βάσει οριστικής δικαστικής απόφασης

iv) Γεωργοί που ορίζονται δικαιούχοι βάσει τελεσίδικης διοικητικής πράξης.

Τι να προσέξετε

Για τον έλεγχο της γεωργικής δραστηριότητας τόσο των γεωργών νεαρής ηλικίας όσο και των νέων γεωργών, φυσικών και νομικών προσώπων και υπεύθυνων εκμετάλλευσης ΝΠ, συγκαταλέγονται και λαμβάνονται υπόψη τα κάτωθι: η υποβολή ΕΑΕ, η δημιουργία κωδικού ζωικής εκμετάλλευσης (αρχείο ΚΒΔ),ο αριθμός των ζώων  οι σφαγές ή/και οι παραδόσεις γάλακτος (αρχείο ΕΛΓΟ-ARTEMIS), η συμμετοχή του ΦΠ σε ΝΠ που ασκεί γεωργική δραστηριότητα που προκύπτει από τον διοικητικό έλεγχο των ΝΠ (ξεκινώντας από τον πιο πρόσφατο) και το αρχείο της ΑΑΔΕ ή τον κωδικό ΚΑΔ .

Αναφορικά με το κριτήριο του γεωργού νεαρής ηλικίας για τον καθορισμό της πρώτης έναρξης της γεωργικής εκμετάλλευσης λαμβάνεται υπόψη το παλαιότερο έτος μεταξύ των ανωτέρω βάσεων και αρχείων. Ο γεωργός νεαρής ηλικίας μπορεί να ξεκινάει τη γεωργική του δραστηριότητα από το 2018 και μετά και ποτέ πριν από το εν λόγω έτος.

Αναφορικά με το κριτήριο του νέου γεωργού για τον καθορισμό της έναρξης της γεωργικής τους δραστηριότητας μεταξύ των ετών 2021-2023 λαμβάνεται υπόψη το παλαιότερο έτος μεταξύ αυτών από τις ανωτέρω βάσεις και αρχεία και από το έτος αυτό ελέγχεται αν στην 5ετία που προηγείται ο γεωργός ασκούσε γεωργική δραστηριότητα.

Επίσης, οι γεωργοί που στην ΕΑΕ 2023 έχουν τσεκάρει το πεδίο «Μη Ευρωπαίος Πολίτη δεν είναι επιλέξιμοι για την χορήγηση εθνικού αποθέματος 2023 εκτός κι αν αποστείλουν  άδεια  παραμονής στην χώρα με πλήρη πρόσβαση στην αγορά εργασίας ή στην επιχειρηματική δραστηριότητα ή διαθέτουν άδεια παραμονής επί μακρόν διαμένοντος μεγαλύτερη ή ίση των 5 ετών (σύζυγοι Ευρωπαίων πολιτών κλπ), άδειες για εξαρτημένη εργασία δεν γίνονται δεκτές.

Στις περιπτώσεις που διαπιστωθεί από τον ΟΠΕΚΕΠΕ απόπειρα δημιουργίας τεχνικών συνθηκών λήψης ενισχύσεων ή εικονικών στοιχείων για την κατανομή δικαιωμάτων τα ΑΦΜ  δεσμεύονται προκειμένου να ελεγχθούν  περαιτέρω.

Επίσης, σε περίπτωση ψευδούς δήλωσης το εθνικό απόθεμα αφαιρείται εφόσον έχει αποδοθεί.

Η αξία δικαιωμάτων ενίσχυσης

Η αξία των δικαιωμάτων ενίσχυσης των περιφερειακών αποθεμάτων για τους γεωργούς νεαρής ηλικίας και τους νέους γεωργούς ανέρχεται στον περιφερειακό μέσο όρο της αξίας των δικαιωμάτων βασικής εισοδηματικής στήριξης της αγρονομικής περιφέρειας κατά το έτος χορήγησης.

Η ανωτέρω αξία δεν υπόκειται σε σύγκλιση, αλλά σε ετήσιες σταδιακές προσαρμογές, λαμβάνοντας υπόψη τις προσαρμογές του εθνικού ανώτατου ορίου για τη βασική εισοδηματική στήριξη.

Πηγή – in.gr

Από τη Χίο στην κορυφή της Ευρώπης

Το πρώτο master plan, λέει γελώντας, ήταν ένα κομμάτι χαρτί πάνω στο οποίο εκείνη και ο πατέρας της, που είναι δίπλα της από την αρχή και τη βοηθά, σημείωναν με ένα μολύβι τις μελλοντικές κινήσεις της επιχείρησης.

Από τότε, η πορεία για την 31χρονη Αργυρώ Κουτσουράδη, η οποία πριν από λίγες μέρες αναδείχθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο κορυφαία «Νέα Ευρωπαία Αγρότισσα για το 2023» στην κατηγορία «Most Resilient Project» («Το πιο ανθεκτικό έργο»), χαράχθηκε με μικρά και μελετημένα βήματα.

Οπως λέει η ίδια: «Δεν είχαμε ως οικογένεια πολλά χρήματα, κι αυτό με βοήθησε να πηγαίνω σιγά σιγά, να μην κάνω μεγάλα και βιαστικά βήματα».

Ξεκίνημα με έξι είδη

Η Αργυρώ, που είναι μητέρα ενός γιου 60 ημερών, είναι εντελώς αυτοδημιούργητη.

Ούτε οι γονείς της (ο πατέρας δημόσιος υπάλληλος και η μητέρα ελεύθερος επαγγελματίας), ούτε οι παππούδες της είχαν σχέση με τις καλλιέργειες.

Οταν αποφοίτησε από τη Γεωπονική Σχολή του Δημοκριτείου στην Ξάνθη, έκανε μεταπτυχιακό στο Γεωπονικό Αθηνών και μέσω Erasmus πήγε στη Λίλλη της Γαλλίας για έρευνα πάνω στα αρωματικά φυτά.

Παρά το γεγονός ότι είχε πρόταση να μείνει στο εξωτερικό, αποφάσισε να επιστρέψει στο χωριό της, το Χαλκειό στον Κάμπο της Χίου.

«Εμείς οι νέοι πρέπει να γυρίζουμε στον τόπο μας. Σκέφτηκα πως η Χίος οφείλει το προσωνύμιο «Μυροβόλος» στις σπάνιες ευωδιές της χλωρίδας της και πως κανείς μέχρι τότε στο νησί δεν είχε ασχοληθεί με τα αρωματικά φυτά και τα βότανα».

Η αρχή έγινε με 8 στρέμματα που είχε η οικογένειά της, απολύτως ακαλλιέργητα. Ξεκίνησε με έξι είδη, τα πιο εμπορικά – ρίγανη, θυμάρι, δίκταμο, κάππαρη, λεβάντα και δεντρολίβανο.

Στη συνέχεια εντάχθηκε σε διάφορα προγράμματα (π.χ. νέων αγροτών) «περισσότερο για να περάσω στον εκσυγχρονισμό της μονάδας τυποποίησης».

Γιατί μέχρι τότε όλα τα έκαναν με το χέρι.

Αγόρασαν μερικά μηχανήματα (ετικετέζες, τριβείο κ.λπ.) και όταν το 2018 πήραν την πιστοποίηση ότι τα προϊόντα τους αλλά και η τυποποίησή τους είναι βιολογικά, βγήκαν στις αγορές.

Την ίδια χρονιά η Myrovolos Organics βραβεύτηκε ως «καινοτόμος επιχείρηση» από το Επιμελητήριο Χίου, ενώ το 2020 έλαβε πιστοποίηση ISO 2200.

Στην αρχή η Αργυρώ αντιμετώπισε μεγάλες δυσκολίες.

Το 2015 που ξεκίνησε ήταν η εποχή των capital controls. Δεύτερη μεγάλη δυσκολία ήταν πως τα κανάλια προώθησης των προϊόντων δεν ήταν οργανωμένα. «Αυτό το πρόβλημα παραμένει», επισημαίνει. «Είναι η πιο δύσκολη πρόκληση για μένα».

Η γη, αντίθετα, δεν τη δυσκόλεψε καθόλου.

«Το να είμαι στο χωράφι είναι μια δημιουργική δουλειά, σου δίνει ηρεμία. Τα δύο πρώτα χρόνια πήγαινα με τον πατέρα μου και κάναμε οι δυο μας τη συγκομιδή. Το εμπόριο ήταν αυτό που με δυσκόλεψε, δεν ήταν και ο τομέας μου. Φυσικά και χρειάζεται η θέληση και το μεράκι, αλλά ένα βασικό κομμάτι, το εργαλείο για να επιτύχει μια επιχείρηση, είναι το μάρκετινγκ».

Εξάγει κρίταμο στο Ντουμπάι

Σήμερα η οικογενειακή επιχείρησή τους καλλιεργεί 15 είδη φυτών σε 40 στρέμματα.

Παράγουν προϊόντα που φτάνουν σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, αλλά και εξάγονται σε επτά χώρες στην Ευρώπη και την Αμερική, ενώ το κρίταμο τους πηγαίνει και στο Ντουμπάι!

Το κρίταμο, εξάλλου, και η κάππαρη είναι τα best seller προϊόντα τους «γιατί είμαστε λίγοι στην Ελλάδα που τα καλλιεργούμε».

Φέτος μέσω της ΠΕΝΑ (Πανελλήνια Ενωση Νέων Αγροτών) ανακηρύχθηκε «Νέος Αγρότης της Χρονιάς» και έτσι πήγε εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Ευρωκοινοβούλιο με αποτέλεσμα την πρόσφατη βράβευσή της.

«Ενιωσα μεγάλη τιμή και συγκίνηση γιατί εκπροσωπούσα τη χώρα μου, το νησί μου αλλά και τους νέους αγρότες.

Ταυτόχρονα άντλησα κουράγιο και δύναμη για τη συνέχεια.

Ξέρετε, πρέπει να δίνονται κίνητρα αλλά και να παροτρύνονται νέοι να επιστρέψουν στον πρωτογενή τομέα και να καταλάβουν ότι ο αγρότης πρέπει να είναι και επιχειρηματίας, ότι ο πρωτογενής τομέας έχει ανάγκη από επιστημονικά καταρτισμένους νέους».

Στόχοι για το μέλλον;

«Να δημιουργήσουμε καινοτόμα προϊόντα σε συνδυασμό με τα άλλα χιώτικα προϊόντα, τη μαστίχα και το μανταρίνι μας, και να ανοιχτούμε και σε άλλες αγορές».

Πηγή www.in.g

Σε δύσκολα μονοπάτια… πορεύεται το κόκκινο κρασί σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς τις δύο τελευταίες δεκαετίες τόσο η παραγωγή όσο και η κατανάλωση έχει στραφεί στα λευκά και ροζέ.

Στον κλάδο της οινοποιίας έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σημαντικές αλλαγές, ενώ οι καταναλωτικές προτιμήσεις, οι οποίες επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες, αλλάζουν και διαμορφώνουν νέες συνθήκες στις αγορές. Χαρακτηριστικό είναι ότι τις τελευταίες δεκαετίες ο αμπελοοινικός τομέας σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει στραφεί στην παραγωγή και την κατανάλωση λευκών και ροζέ κρασιών, ενώ στα κόκκινα κρασιά παρατηρείται μείωση.

Πού οφείλεται όμως αυτό; Μια επισκόπηση της εξέλιξης της παγκόσμιας παραγωγής και κατανάλωσης κρασιού ανά χρώμα κατά την περίοδο 2000-2021, έχει εκπονήσει το Τμήμα Στατιστικής του Διεθνούς Οργανισμού Αμπέλου και Οίνου (OIV), σύμφωνα με την οποία οι αυξομειώσεις στις παραγωγές, μπορεί να αποδοθεί κυρίως στις συνολικές αλλαγές στις προτιμήσεις των καταναλωτών.

Κόκκινο κρασί

Σημαντικό έδαφος φαίνεται ότι έχασε το κόκκινο κρασί την τελευταία 20ετία, καθώς η παγκόσμια προσφορά και ζήτηση έχει μειωθεί σημαντικά. Το 2021 η παραγωγή μειώθηκε κατά 25% συγκριτικά με το 2004, έτος που έφτασε στην κορύφωσή της. Η μείωση αυτή, σύμφωνα με την έκθεση, είναι αξιοσημείωτη καθώς στις αρχές του αιώνα, τα κόκκινα κρασιά αντιπροσώπευαν κατά μέσο όρο το 48% της συνολικής παραγωγής κρασιού, ενώ τα τελευταία χρόνια υποχώρησαν στο 43%.

Αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης κατά την περίοδο 2000-2021 παρατηρούνται σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής κόκκινου κρασιού, με πρώτες στη λίστα τη Γαλλία (η οποία στις μέρες μας παράγει 50% λιγότερο κόκκινο κρασί από ό,τι στις αρχές του αιώνα) και στην Ιταλία.

Οι μειώσεις αυτές φαίνεται ότι αντισταθμίζονται μόνο εν μέρει από μη ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής, όπως η Χιλή, η Αργεντινή, η Αυστραλία, οι ΗΠΑ και η Νότια Αφρική, οι οποίες παρουσιάζουν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης στην παραγωγή κόκκινου κρασιού. Μεταξύ των 10 κορυφαίων χωρών, με το υψηλότερο ποσοστό κόκκινου κρασιού στην εθνική τους παραγωγή κρασιού, οι εφτά είναι εκτός Ευρώπης.

Την ίδια στιγμή, η ζήτηση για κόκκινο κρασί τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει μειωθεί κυρίως σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές – ιδίως στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, χώρες στις οποίες έχουν καταγραφεί ρυθμοί ανάπτυξης με αρνητικό πρόσημο από το 2000.

Αντίθετα, θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης τα τελευταία είκοσι χρόνια καταγράφονται στην Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και τη Βραζιλία. Οι έξι κορυφαίες χώρες, οι οποίες καταναλώνουν περισσότερο κόκκινο κρασί βρίσκονται εκτός Ευρώπης, ιδίως στη Νότια Αμερική και την Ανατολική Ασία.

Λευκό κρασί

Στον αντίποδα η ζήτηση και η προσφορά λευκού κρασιού σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν αυξηθεί από το 2000. Η παραγωγή λευκού κρασιού αυξήθηκε το 2021 κατά 13% από το χαμηλότερο επίπεδό της το 2002, ξεπερνώντας το κόκκινο κρασί από το 2013. Στις αρχές του αιώνα, το λευκό κρασί αντιπροσώπευε κατά μέσο όρο το 46% του παγκόσμιου συνόλου, ενώ τα τελευταία χρόνια το μερίδιο αυτό ανήλθε στο 49%. Μία από τις κύριες κινητήριες δυνάμεις πίσω από αυτή την αύξηση είναι η άνθηση του αφρώδους οίνου.

Οι κύριες χώρες που συνέβαλαν στην ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η Ιταλία (καθοδηγούμενη από την παγκόσμια επιτυχία της Prosecco), οι ΗΠΑ, η Νότια Αφρική και η Αυστραλία. Αντίθετα, ορισμένες άλλες μεγάλες χώρες παραγωγής λευκού κρασιού, όπως η Γαλλία και η Ισπανία (δεύτερη και τρίτη χώρα παραγωγής λευκού κρασιού σε παγκόσμιο επίπεδο, αντίστοιχα), καταγράφουν σταθερά νούμερα από τις αρχές του αιώνα.

Την ίδια στιγμή η αύξηση της ζήτησης για λευκό κρασί οφείλεται κυρίως σε τρεις σημαντικές αγορές αφρώδους οίνου: τις ΗΠΑ, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η άνοδος της κατανάλωσης σε αυτές τις χώρες, αντιστάθμισαν τη μείωση που καταγράφηκε σε μεγάλες οινοκαταναλωτικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Ισπανία.

Ροζέ κρασί

Τα τελευταία είκοσι χρόνια, το ροζέ κρασί έχει αυξηθεί σημαντικά τόσο από πλευράς ζήτησης όσο και προσφοράς σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παγκόσμια παραγωγή σημείωσε αύξηση κατά 25% μεταξύ 2001 και 2021. Στις αρχές του αιώνα, τα ροζέ κρασιά αντιπροσώπευαν μεταξύ 6 και 7% της παγκόσμιας παραγωγής, ενώ τα τελευταία χρόνια αντιπροσώπευαν περισσότερο από το 8% κατά μέσο όρο.

Στην περίπτωση του ροζέ, οι χώρες του βορείου ημισφαιρίου, είναι αυτές που οδηγούν στην ανάπτυξη (ιδίως η Γαλλία), παρόλο που χώρες όπως η Χιλή και η Νότια Αφρική έχουν επίσης παρουσιάσει πολύ υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Όπως και στην περίπτωση των λευκών κρασιών, η ανάπτυξη της αγοράς ροζέ μπορεί να αποδοθεί κυρίως στην αύξηση της ζήτησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Η Γαλλία είναι μακράν η κύρια αγορά σε παγκόσμιο επίπεδο, αντιπροσωπεύοντας περισσότερο από το ένα τρίτο της παγκόσμιας ζήτησης.

Τι κρύβεται πίσω από τα χρώματα

Το κρασί, αιώνες τώρα αποτελεί σημείο αναφοράς για τις αγροτικές περιοχές σε όλες τις κοινωνίες στο κόσμο, δρώντας δυναμικά στην οικονομία, την ανάπτυξη, τον τουρισμό ακόμα και στην κουλτούρα των λαών που τις απαρτίζουν.

Με μια πρώτη ματιά η διαφοροποίηση των κρασιών, επικεντρώνεται στο χρώμα. Λευκό, κόκκινο, ροζέ. Όμως πίσω από κάθε χρώμα κρύβονται πολλοί παράγοντες. Το πιο σημαντικό είναι η ποικιλία που χρησιμοποιείται – κάθε είδος σταφυλιού παράγει κρασί με ξεχωριστή απόχρωση. Άλλοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν το χρώμα του κρασιού περιλαμβάνουν τον βαθμό οξείδωσης (έκθεση σε οξυγόνο), τη διάρκεια παλαίωσης του κρασιού και το εάν έχει φιλτραριστεί ή όχι.

Διαφορετικές περιοχές παράγουν κρασί με διαφορετικά χαρακτηριστικά, και αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό του χρώματος του κρασιού. Για παράδειγμα, τα κρασιά από πιο ψυχρές περιοχές θα είναι συνήθως πιο ανοιχτόχρωμα, ενώ τα κρασιά από θερμότερες περιοχές τείνουν να είναι πιο σκούρα.

Πηγή: ΟΤ