Μόνο ως ένα κακό σενάριο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το ενδεχόμενο να σταματήσει από τον κάμπο της Θεσσαλίας η καλλιέργεια, ενός από τα πιο σημαντικά αγροτικά προϊόντα «σημαία» της χώρας μας, το βαμβάκι.

Το πόρισμα της μελέτης των Ολλανδών για την αντιπλημμυρική θωράκιση και τους υδάτινους πόρους της Θεσσαλίας, που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, στο οποίο περιλαμβάνεται η πρόταση για «μετάβαση στις καλλιέργειες από χαμηλής αξίας και υψηλών απαιτήσεων σε νερό (πχ βαμβάκι και καλαμπόκι) σε καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων που απαιτούν (τις περισσότερες φορές) λιγότερο νερό και χώρο», προκάλεσε την έντονη ανησυχία και τον προβληματισμό του αγροτικού κόσμου.

Όμως για τους παραγωγούς και τους εκκοκκιστές η συνέχιση της καλλιέργειας βαμβακιού στη Θεσσαλία αποτελεί «κόκκινη γραμμή», καθώς στην περιοχή παράγεται σχεδόν το 1/3 των συνολικών ποσοτήτων του προϊόντος, ενώ δηλώνουν ότι απαιτούνται γενναίες αποφάσεις, προκειμένου ο «λευκός χρυσός» της Ελλάδας να φτάσει ακόμα πιο ψηλά, παρά τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες που πέρασε τη φετινή χρονιά και με «όπλο» τη μοναδική του ποιότητα να κατακτήσει τις διεθνείς αγορές.

Άλλωστε, η Ελλάδα αποτελεί με διαφορά την κυρίαρχο βαμβακοπαραγωγό χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς διαθέτει το 80% των καλλιεργούμενων εκτάσεων βαμβακοκαλλιέργειας, αποτελεί την 6η χώρα παγκοσμίως, ενώ το βαμβάκι είναι το τρίτο κυρίαρχο εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν. 

Τι λέει η μελέτη

Ήδη, οι εκπρόσωποι των αγροτών έχουν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους για το master plan της Ολλανδικής εταιρείας «HVA International», στο οποίο περιλαμβάνεται και το θέμα των υδάτινων πόρων. Κατά τη διάρκεια της μελέτης της περιοχής, όπως επισημαίνεται στο σχετικό έγγραφο της HVA, «έγινε αντιληπτό ότι οι τομείς γεωργίας και κτηνοτροφίας στη Θεσσαλία βρίσκονται αντιμέτωπες και με έναν άμεσο και πολύ σοβαρό κίνδυνο: αυτόν της έλλειψης νερού και κατά συνέπεια της ερημοποίησης της περιοχής. Ο κίνδυνος αυτός προκλήθηκε από την άντληση για δεκαετίες μεγάλων ποσοτήτων νερού μέσω γεωτρήσεων οι οποίες υπερέβαιναν τις ποσότητες αναπλήρωσης του υδροφόρου ορίζοντα».

Ανάμεσα σε άλλα, αυτό που «προτείνεται ως λύση ώστε να διασφαλιστεί το εισόδημα των αγροτών και παράλληλα να προστατευτεί ο υδροφόρος ορίζοντας της περιοχής, είναι να υλοποιηθεί μια σταδιακή, πολυετής και συντονισμένη μετάβαση στις καλλιέργειες από χαμηλής αξίας και υψηλών απαιτήσεων σε νερό (π.χ βαμβάκι και καλαμπόκι σε καλλιέργειες κηπευτικών και φρούτων που απαιτούν (τις περισσότερες φορές) λιγότερο νερό και χώρο, ενώ παράλληλα έχουν υψηλότερη αξία παράγοντας μεγαλύτερο εισόδημα για τους παραγωγούς».

Η μετάβαση αυτή προτείνεται να πραγματοποιηθεί σε ένα χρονικό διάστημα όχι περισσότερο από 6 χρόνια, «λόγω της αμεσότητας του κινδύνου παντελούς εξάντλησης των αποθεμάτων νερού στην περιοχή και να γίνει μέσω μιας προσεκτικά σχεδιασμένης στρατηγικής για την υλοποίηση της μετάβασης», σημειώνεται. 

«Δεν καθόμαστε σε κανένα τραπέζι διαπραγμάτευσης»

Η ανακοίνωση της ολλανδικής πρότασης να φύγει από τον κάμπο της Θεσσαλίας το βαμβάκι επειδή είναι υδροφόρο φυτό προκάλεσε αναστάτωση στους παραγωγούς και εκκοκκιστές.

Ήδη, η Διεπαγγελματική Οργάνωση Βάμβακος (ΔΟΒ), όπως επισημαίνει στον ΟΤ ο πρόεδρος της Ευθύμιος Φωτεινός, σε συναντήσεις με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων  και με τον πρωθυπουργό, έχει ξεκαθαρίσει ότι «τη μελέτη αυτή δεν την υιοθετούμε, δεν την στηρίζουμε και δεν καθόμαστε καν σε κανένα τραπέζι διαπραγμάτευσης. Το βαμβάκι είναι για μας κόκκινη γραμμή και όπως οι δικές τους μελέτες λένε ότι το βαμβάκι είναι υδροφόρο φυτό, άλλες τόσες μελέτες έχουμε κάνει και εμείς που αποδεικνύουν ότι το βαμβάκι όχι μόνο δεν είναι υδροφόρο φυτό αλλά θέλει το λιγότερο νερό σε σχέση με τα άλλα αγροτικά προϊόντα όπως το καλαμπόκι, το τριφύλλι κ.ά».

Στο σενάριο να γίνει δεκτή από την κυβέρνηση η ολλανδική μελέτη, ο κ. Φωτεινός ξεκαθαρίζει ότι το ενδεχόμενο αυτό θα φέρει «πληγή στον αγροτικό τομέα και ειδικά στο βαμβάκι». Και αυτό γιατί, όπως εξηγεί, αυτή τη στιγμή το βαμβάκι καλλιεργείται σε 2,5 εκατ. στρέμματα σε όλη την Ελλάδα, απασχολούνται 45.000 άνθρωποι, υπάρχει εισροή χρημάτων περίπου στα 200 εκατ. ευρώ από γεωργικά εφόδια, πετρέλαια, αγροτικά μηχανήματα, είναι το τρίτο εξαγώγιμο προϊόν, το οποίο εκκοκκισμένο φέρνει 1 δισ. ευρώ.

«Ποιο άλλο προϊόν στην Ελλάδα έχει αυτά τα πλεονεκτήματα; Η κυβέρνηση θα έπρεπε να είναι και περήφανη γι’ αυτό το προϊόν, γιατί  όταν μιλάμε για ευρωπαϊκό βαμβάκι μιλάμε για ελληνικό. Και αυτό γιατί στην Ευρώπη το ελληνικό βαμβάκι φτάνει στο 80% της παραγωγής και μόλις το 20% είναι ισπανικό. Οπότε αυτό το προϊόν πρέπει να το υπερασπιστούν και να μην μπουν καν στο τραπέζι της διαβούλευσης», σημειώνει ο κ. Φωτεινός. 

Μια δύσκολη χρονιά

Αν και το 2023 ξεκίνησε για το βαμβάκι αισιόδοξα, τα ακραία καιρικά φαινόμενα του Σεπτεμβρίου, τα οποία θα παραμείνουν στις μνήμες ως μία από τις δυσκολότερες δοκιμασίες, που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν παραγωγοί και εκκοκιστές, ανέτρεψαν τα πάντα. Υπολογίζεται ότι το 30% της ελληνικής βαμβακοκαλλιέργειας χάθηκε από την κακοκαιρία Daniel στη Θεσσαλία και περίπου το 40% των εκκοκκιστικών μονάδων υπέστησαν σοβαρές ζημιές.

Ταυτόχρονα, τη φετινή χρονιά σημειώθηκαν μια σειρά γεγονότα, τα οποία σύμφωνα με τους ανθρώπους της αγοράς, περιλαμβάνουν τη μείωση των στρεμματικών αποδόσεων λόγω των πλημμυρών στη Θεσσαλία, τη μειωμένη ζήτηση από παραδοσιακές αγορές, όπως της Τουρκίας, που έφερε μείωση των εμπορευματικών συναλλαγών και την αργή διάθεση του προϊόντος, τα υψηλά επιτόκια και το αυξημένο κόστος. Επίσης, η αγορά της Αιγύπτου είχε να αντιμετωπίσει προβλήματα με τα συναλλαγματικά της διαθέσιμα, ενώ η αγορά της Ασίας ήταν δυσπρόσιτη λόγω των προβλημάτων διέλευσης από τη διώρυγα του Σουέζ. 

«Κοιτάμε μπροστά»

«Τα φετινά πρωτόγνωρα πλημμυρικά φαινόμενα ανέτρεψαν όλα τα δεδομένα. Αφήνουμε αυτή τη χρονιά πίσω σε ότι αφορά την παραγωγή και πάμε τώρα μπροστά. Απαιτείται η στήριξη του προϊόντος για να συνεχίσει να πηγαίνει καλά», τονίζει ο πρόεδρος της ΔΟΒ.

Το βαμβάκι είναι το τρίτο εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν, ενώ υπάρχουν οι προοπτικές για περαιτέρω άνοιγμα στις διεθνείς αγορές. Η ποιότητα, η πιστοποίηση, η ταυτότητα του προϊόντος ήταν τα στοιχεία εκείνα που και τη φετινή χρονιά – παρά τις δυσκολίες στην παραγωγή –  αποτέλεσαν τα «όπλα» για τις εξαγωγές του «λευκού χρυσού».

«Κινούμαστε και σε νέες αγορές εκτός από την Τουρκία και την Ευρώπη και σιγά σιγά το βαμβάκι θα πάρει τη θέση που του αξίζει. Έχουμε ένα ποιοτικό προϊόν και τα φτερά του ελληνικού βαμβακιού έχουν ανοίξει», σημειώνει ο κ. Φωτεινός.

Σε αυτό θα συμβάλλει και το νέο 3ετές πρόγραμμα προώθησης το οποίο θα «τρέξει» σε Δανία, Φινλανδία, Σουηδία και με το οποίο θα αναδειχτούν τα υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά και η ασφάλεια στη χρήση, που έχουν τα προϊόντα από ελληνικό βαμβάκι. 

Το βαμβάκι με αριθμούς

Μειωμένη κατά 9% ήταν η καλλιεργούμενη έκταση τη φετινή χρονιά (2023-2024) η οποία έφτασε τα 2.301.819 στρέμματα και παρήχθησαν 626.000 τόνοι σύσπορου βάμβακος (μείωση κατά 32%) και 210.000 τόνους εκκοκκισμένου (μείωση κατά 35%). Η μέση απόδοση έφτασε τα 272 κιλά το στρέμμα, σημειώνοντας μείωση κατά 24%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ αντίστοιχα, το 2022-2023 καλλιεργήθηκαν σχεδόν 2,5 εκατ. στρέμματα ενώ η παραγωγή έφτασε τους 915.000 τόνους σύσπορου και 320.000 τόνοι εκκοκκισμένου βάμβακος, με μια μέση απόδοση στο χωράφι 360 κιλά ανά στρέμμα.

Πρώτη στη λίστα της βαμβακοκαλλιέργειας, σύμφωνα με τα στοιχεία, είναι η Κεντρική Μακεδονία, στην οποία φέτος καλλιεργήθηκε το 46% της συνολικής παραγωγής σε 745.176 στρέμματα και τα οποία απέδωσαν 287.000 τόνους σύσπορου βάμβακος και 96.134 τόνους εκκοκκισμένου.

Στη Θεσσαλία, καλλιεργήθηκαν 728.552 στρέμματα, σηματοδοτώντας μια μείωση 7%. Λόγω των καταστροφών, όμως, το παραγόμενο σύσπορο ήταν 120.200 τόνοι, που είναι το 19% της συνολικής παραγωγής. Η απόδοση στο χωράφι ήταν 165 κιλά/στρέμμα, μειωμένη κατά 59%. Η παραγωγή του εκκοκκισμένου εκτιμάται περίπου στους 40.270 τόνους, μια μείωση 65%.

Στην Κεντρική Ελλάδα καταγράφηκε η μεγαλύτερη μείωση στα στρέμματα, τα οποία ανήρθαν σε 266.0000 (μειωμένα κατά 13% σε σχέση με πέρσι), με την παραγωγή σύσπορου να φτάνει τους 70.000 τόνους (το 11% της συνολικής παραγωγής) και 23.000 τόνους εκκοκισμένο (μειωμένο κατά 40%).

Στην Ανατολική Μακεδονία καλλιεργήθηκαν 38.000 στρέμματα (1% μείωση), με παραγωγή 16.000 τόνων σύσπορου (το 3% της συνολικής παραγωγής) και 5.000 τόνοι εκκοκκισμένο.

Στη Θράκη (εκτός του νομού Έβρου) καλλιεργήθηκαν 278.000 στρέμματα (11% μείωση), με παραγωγή 69.000 τόνοι σύσπορου (το 11% της συνολικής παραγωγής) και 23.000 τόνοι εκκοκισμένο.

Στον Έβρο καλλιεργήθηκα 210.000 στρέμματα (μείωση κατά 8%), με παραγωγή 53.000 σύσπορου (το 8% της συνολικής παραγωγής) και 17.000 τόνοι εκκοκκισμένου.

Στη Δυτική Ελλάδα καλλιεργήθηκαν 23.000 στρέμματα (μείωση κατά 3%), με παραγωγή 9.000 σύσπορο (το 1% συνολικής παραγωγής) και 3.000 τόνοι εκκοκισμένο.

Πηγή www.ot.gr

Η είδηση της εβδομάδας δεν είναι άλλη από την την ονομαστική -σίγουρα- πτώση των τιμών που καταγράφεται. Τα μεγάλα ερωτήματα είναι: ποιά είναι τα αίτια, άρα, πόσο πραγματική -με δουλειές και αγοραπωλησίες- είναι αυτή η πτώση εκτός από ονομαστική;

Εδώ θα σας απογοητεύσω. Διαβάζω μεν τις ισχυρές παροτρύνσεις περί πίεσης τιμών γραμμένες από τους ίδιους νεαρούς φιλόδοξους δημοσιογράφους, που  υπόσχονταν 11 και 12 ευρώ -μπλοκάροντας έτσι τις πωλήσεις στα 8 και 9 ευρώ- όμως, τα επιχειρήματα τους δεν με πείθουν ούτε τώρα, όπως δεν με έπεισαν και στο παρελθόν.

Το μόνο που μπορώ να προεξοφλήσω είναι η αβεβαιότητα της νέας εσοδείας 2024/25 για την οποία απέχουμε πάρα πολύ ακόμα. Όπως επίσης παραμένουν στο προσκήνιο καθημερινά όλες οι αβεβαιότητες της κατανάλωσης, την εξέλιξη της οποίας κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει.

Μα οι τιμές πέφτουν θα πουν πολλοί, και θα συμφωνήσω μαζί τους. Όμως, ποιοί είναι αυτοί που πουλάνε και πόσες τελικά ποσότητες; Πουλάνε τα ελαιοτριβεία της κεντρικής Ιταλίας (Pulgia, Andria) και οι μεγάλοι ισπανικοί συνεταιρισμοί; Δεν φαίνεται -μέχρι στιγμής- κάτι τέτοιο. Ας κάνουμε λοιπόν λίγο υπομονή να περάσει το Πάσχα των Καθολικών, Μεγάλη Παρασκευή σήμερα υπό καταρρακτώδεις βροχές στην Ισπανία.

Το σχεδιάγραμμα των τιμών στην Ισπανία (πηγή INFAOLIVA) είναι πολύ χαρακτηριστικό. Οι σημερινές τιμές ναι μεν υποχωρούν από τα υψηλά που έφτασαν γύρω στις 15 Ιαινουαρίου 2024, όμως παραμένουν περί τα 70 με 80 σέντς ακριβότερες από το χαμηλό που είδαμε στις 18 Νοεμβρίου 2023. Εικόνα που σε τίποτα δεν προεξοφλεί το αύριο.

Βασικό επιχείρημα περί υποχώρησης των τιμών αποτελούν οι βροχές στην Ισπανία. Ακόμη όμως και όσοι προεξοφλούν μια καλή παραγωγή, άνω των 1 εκ.τόνων, δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς θα γεφυρώσουν το χρονικό κενό από τα ανεπαρκή σημερινά αποθέματα μέχρι τα Χριστούγεννα 2024 όταν αρχίσουν πάλι να γεμίζουν οι δεξαμενές. Για αυτό λοιπόν ας κάνουμε λίγο υπομονή.

Το ταξίδι θα συνεχιστεί σε αχαρτογράφητα νερά.

Πηγή: olivenews.gr

Τις επίσημες προβλέψεις ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παραγωγή σιτηρών της περιόδου 2024/2025 στην ΕΕ, τις οποίες σας παρουσιάζει ο ΑγροΤύπος.

Σύμφωνα με αυτές, η φετινή συνολική παραγωγή σιτηρών της ΕΕ θα ανέλθει στους 278,8 εκατομμύρια τόνους. Η ποσότητα αυτή είναι αυξημένη κατά 3,4% σε σχέση με πέρυσι αλλά μειωμένη κατά 3,9% σε σχέση με τον μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η έκταση καλλιέργειας μαλακού σίτου στην ΕΕ φέτος ανέρχεται σε 209,5 εκατομμύρια στρέμματα, από 218 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -4,1%. Η μέση απόδοση θα είναι στους 6 τόνους ανά εκτάριο και η παραγωγή μαλακού θα κυμανθεί στους 120,8 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 125,6 εκατ. τόνους (-3,9%)

Στον σκληρό σίτο φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 20 εκατομμύρια στρέμματα, από 21 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -8,8%. Η παραγωγή σκληρού θα κυμανθεί στους 6,7 εκατ. τόνους, μειωμένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 7 εκατ. τόνους (-4,8%).

Στο κριθάρι φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται σε 107 εκατομμύρια στρέμματα, από 103 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +3,5%. Η παραγωγή κριθαριού θα κυμανθεί στους 53,7 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 47,5 εκατ. τόνους (+13%%).

Στον αραβόσιτο φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 92 εκατομμύρια στρέμματα, από 84 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +9,1%. Η παραγωγή αραβόσιτου θα κυμανθεί στους 69 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 62,3 εκατ. τόνους (+10,8%%).

Στην σίκαλη φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 18 εκατομμύρια στρέμματα, από 19 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια μείωση κατά -1,8%. Η παραγωγή σίκαλης θα κυμανθεί στους 7,6 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 7,4 εκατ. τόνους (+2,3%%).

Στην βρώμη φέτος η έκταση καλλιέργειας στην ΕΕ εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 24 εκατομμύρια στρέμματα, από 23 εκατομμύρια στρέμματα που ήταν πέρυσι, εμφανίζοντας μια αύξηση κατά +6,3%. Η παραγωγή βρώμης θα κυμανθεί στους 7 εκατ. τόνους, αυξημένη σε σχέση με πέρσι που κυμάνθηκε στους 6 εκατ. τόνους (+19,6%).

Πηγή www.agrotypos.gr

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων εξετάζει επισταμένως το αίτημα για αποζημίωση των αγροτοπαραγωγών εξαγωγέων μήλων, λόγω των ζημιών που υφίστανται από το κλείσιμο της εμπορικής διόδου από τη Διώρυγα του Σουέζ. Αυτό επισημαίνεται σε απάντηση σε αναφορά που κατέθεσε ο Βουλευτής Λαρίσης του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Βασίλης Κόκκαλης και Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Β1 Αθηνών της Ελληνικής Λύσης, κ. Βασίλης Βιλιάρδος, σχετικά με το συγκεκριμένο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, με τη δράση των ανταρτών Χούθι.

Συγκεκριμένα στην απάντηση αναφέρονται τα εξής:

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αγροτοπαραγωγοί εξαγωγείς μήλων εξαιτίας της παρεμπόδισης της εμπορικής ναυσιπλοΐας από τους αντάρτες Χούθι της Υεμένης, είναι κάτι που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Αναφορικά με το αίτημα αποζημίωσης που θίγεται στην εν λόγω Ερώτηση, διευκρινίζεται ότι εξετάζεται επισταμένως σε πρώτη φάση από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΑΑΤ.

Επιπλέον, τονίζεται ότι ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αυγενάκης, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας & Αλιείας που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 26 Μαρτίου 2024, επεσήμανε τον αρνητικό αντίκτυπο που έχει επιφέρει στον τομέα των οπωροκηπευτικών η πρόσφατη κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα με το κλείσιμο της εμπορικής διόδου από τη διώρυγα του Σουέζ. Αυτό έχει ως συνέπεια το αυξημένο κόστους μεταφοράς αλλά και τη μεγάλη καθυστέρηση των παραδόσεων κατά σχεδόν 10-12 ημέρες.

Επιπρόσθετα, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) στηρίζει και προωθεί την άσκηση πολιτικής στον τομέα των οπωροκηπευτικών και των μήλων μέσω των Οργανώσεων Παραγωγών με στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τομέα, της ελκυστικότητας των Οργανώσεων Παραγωγών και του ειδικού στόχου της διατήρησης και προστασίας του περιβάλλοντος. Οι Οργανώσεις Παραγωγών μέσα από τα επιχειρησιακά τους προγράμματα μπορούν να υλοποιούν δράσεις που αφορούν την προώθηση των προϊόντων τους, τη βελτίωση εμπορίας των προϊόντων τους και την απόσυρση προϊόντων από την αγορά μέσω της δωρεάν διανομής σύμφωνα με τον Καν. 1308/2013, Καν 891/2017, Καν. 892/2017, την αριθ. 1400/395263/22-12-2023 (ΦΕΚ Β 7430 της 29-12-2023) απόφαση του Υπουργού και Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, όπως ισχύουν.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το ΕΜΑΣ (2023), στη χώρα μας υπάρχουν  11 Οργανώσεις Παραγωγών που περιλαμβάνουν το μήλο μεταξύ των αναγνωρισμένων προϊόντων τους:

Πληροφοριακά αναφέρεται ότι, οι καλλιέργειες μήλων στη χώρα μας σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΣΔΕ 2023, αφορούν σε έκταση 9004,29 ha.

Τέλος, για την καλλιέργεια των μήλων έχει εκδοθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Συστημάτων Καλλιέργειας και Προϊόντων Φυτικής Παραγωγής του ΥΠΑΑΤ η υπ΄ αριθμ.957/275382/07.09.2023 (B’ 5534 – ΑΔΑ: 9ΡΙΟ4653ΠΓ-3ΦΒ) Υπουργική Απόφαση με τίτλο «Καθορισμός λεπτομερειών χορήγησης της συνδεδεμένης εισοδηματικής στήριξης στην καλλιέργεια των μήλων – Κωδικός Παρέμβασης – Π1-32.1 Στήριξη Συνδεδεμένου Εισοδήματος – Φυτική Παραγωγή Εκτός Πρωτεϊνούχων Καλλιεργειών, σε εκτέλεση του άρθρου 32 του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 και του Κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στα πλαίσια του Στρατηγικού Σχεδίου Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΣΣ ΚΑΠ) 2023-2027».

Την παράταση της προθεσμίας για την προμήθεια και την εγκατάσταση των ειδικών προστατευτικών μπαρών-αψίδων –θαλάμων (κατά τύπο και κατά περίπτωση) στους γεωργικούς ελκυστήρες -τρακτέρ, που κατασκευάστηκαν και πήραν άδεια κυκλοφορίας στη χώρα μας πριν τις 22 Μαΐου 1998 , περιμένουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι για να μπορέσουν να προχωρήσουν στις μεταβιβάσεις των μηχανημάτων τους.

Σύμφωνα με την απόφαση ΔΓC47/23-4-1998 και στη συνέχεια με την 11337/Γ3Β/2365/2009, καθίσταται υποχρεωτική η ύπαρξη Δ.Π.Ε.Α. στους διαξονικούς γεωργικούς ελκυστήρες.

Ο σημαντικότερος λόγος που εξακολουθεί να δίνεται κάθε χρόνο η παράταση είναι ότι δεν υπάρχουν στην αγορά εγκεκριμένες Δ.Π.Ε.Α. (Διατάξεις προστασίας έναντι ανατροπής για τους διαξονικούς γεωργικούς ελκυστήρες) για όλους τους τύπους διαξονικών ελκυστήρων που κυκλοφορούν στην ελληνική επικράτεια.

Ήδη στις αρμόδιες υπηρεσίες Αγροτικής Οικονομίας των Περιφερειών σε όλη τη χώρα έχουν συσσωρευθεί εκατοντάδες αιτήσεις μεταβίβασης κάτοχων τρακτέρ παλαιού τύπου, χωρίς διάταξη προστασίας έναντι ανατροπής (Δ.Π.Ε.Α) που εκκρεμούν καθώς πρέπει να εκδοθεί νέα απόφαση παράτασης από  το ΥπΑΑΤ.

Η τελευταία παράταση  είχε δοθεί με τροποποιητική Υπουργική Απόφαση από το ΥπΑΑΤ , που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Β 12.4.2023, τα τρακτέρ που έχουν ταξινομηθεί ή απογραφεί πριν τις 21.5.1998 και δεν φέρουν διάταξη προστασίας έναντι ανατροπής εγκεκριμένου τύπου (Δ.Π.Ε.Α.), υποχρεούνται όπως εφοδιαστούν με αυτή μέχρι και την 31.12.2023.

Γιάννης Σάρρος – ypaithros.gr

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται αυτή την περίοδο η συλλογή των σπαραγγιών, κυρίως από τις πρωιμότερες περιοχές της χώρας. Προς το παρόν, ο καιρός ευνοεί τη διαδικασία της συλλογής και οι αποδόσεις δείχνουν να κυμαίνονται σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Η παραγωγή των σπαραγγιών αποτελεί το προοίμιο της συλλογής των αγροτικών προϊόντων στη χώρα μας. Πρόκειται για μια πολυετή καλλιέργεια με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία αντιστοιχούν τόσο σε συγκριτικά πλεονεκτήματα, όσο και σε μειονεκτήματα. Ανάλογα με την οργάνωση στον τομέα της παραγωγής, της τυποποίησης και της εμπορίας, οι παραγωγοί έχουν και τα ανάλογα αποτελέσματα.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι τα σπαράγγια είναι ένα καθαρά εξαγώγιμο προϊόν, κυρίως προς τις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, όπου η ζήτησή του έχει ανοδική πορεία. Επειδή, όμως, αφορά καθαρά μία καλλιέργεια έντασης εργασίας, η έλλειψη εργατών γης απασχολεί ένα μεγάλο ποσοστό των σπαραγγοπαραγωγών, οι οποίοι δεν μπορούν να προγραμματίσουν την παραγωγή τους για το επόμενο διάστημα.

Προβληματίζει τους Εβρίτες η έλλειψη εργατικών χεριών

Στη Νέα Βύσσα Έβρου, η συλλογή του σπαραγγιού ξεκίνησε πριν από λίγες ημέρες. Ο Γιάννης Μαργαριτίδης, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού της Νέας Βύσσας κάνει λόγο για μια καλή παραγωγή για όσους πρόσεξαν την καλλιέργεια, αλλά και για μειωμένες αποδόσεις για εκείνους που δεν της πρόσφεραν την αντίστοιχη περιποίηση.

«Μια καλή παραγωγή για την περιοχή μας ξεπερνά τα 800 κιλά το στρέμμα, έχουμε όμως περιπτώσεις που οι αποδόσεις κυμαίνονται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα, κάτι το οποίο επιδρά αρνητικά στους παραγωγούς των σπαραγγιών», σημειώνει.

Για τον ίδιο, το σημαντικότερο πρόβλημα εντοπίζεται στη συλλογή του προϊόντος, λόγω της απουσίας εργατικών χεριών. «Προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας από τις γειτονικές χώρες, όπως είναι η Βουλγαρία, χωρίς όμως σημαντικά αποτελέσματα. Οι συνθήκες εργασίας στο χωράφι είναι δύσκολες και για τον λόγο αυτόν οι εργάτες γης δεν επιλέγουν τη συγκεκριμένη καλλιέργεια, με αποτέλεσμα πολλές φορές να βρισκόμαστε εκτός προγραμματισμού».

Τέλος, αναφερόμενος στα οικονομικά δεδομένα της καλλιέργειας, ο κ. Μαργαριτίδης κάνει λόγο για τιμές προϊόντος που κυμαίνονται μεσοσταθμικά στο 1,2 ευρώ το κιλό.

Δυναμική η παρουσία των συλλογικών σχημάτων στην Αριδαία

Πάνω από 5.000 στρέμματα καλλιεργούνται στην ευρύτερη περιοχή της Αλμωπίας, όπου έχουμε την παρουσία τεσσάρων συνεργατικών σχημάτων. Συζητήσαμε με τον Χρήστο Τρύπκο, διευθυντή της Ομάδας Παραγωγών «Συνεργασία Παραγωγών Αλμωπίας», για την προοπτική του προϊόντος στις αγορές, αλλά και τις δραστηριότητες της οργάνωσης.

Ο ίδιος ανέφερε ότι ο συνεταιρισμός του διαχειρίζεται περίπου 700 στρέμματα από 61 μέλη, κάνοντας λόγο για μια καλή χρονιά, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στην παραγωγή. «Οι αποδόσεις μας κυμαίνονται από 600 έως 900 κιλά το στρέμμα. Το ενδιαφέρον τον παραγωγών και ιδιαίτερα των νέων είναι σημαντικό, με τάσεις αύξησης των καλλιεργούμενων εκτάσεων», υποστήριξε, συμπληρώνοντας ότι, την περσινή περίοδο, η εκκαθάριση έφτασε στα 3 ευρώ το κιλό σε τιμή παραγωγού. «Το προϊόν που παράγουμε βρίσκεται αυτήν τη στιγμή στις αγορές τεσσάρων χωρών της Δυτικής Ευρώπης: Της Γερμανίας, της Γαλλίας, του Βελγίου και της Ελβετίας».

Ο ίδιος στάθηκε, επίσης, στην προσπάθεια της Συνεργασίας να καλύψει «όλη την αλυσίδα αξίας, από το χωράφι, μέχρι την τυποποίηση και τη συσκευασία, όπως επίσης και την εμπορία του προϊόντος, απευθείας στις αγορές, χωρίς τους μεσάζοντες. Για τον λόγο αυτόν και οι παραγωγοί απολαμβάνουν καλύτερες τιμές από της Ομάδα μας».

Επιπλέον, ο κ. Τρύπκος επεσήμανε και εκείνος με τη σειρά του ότι πρόκειται για μια καλλιέργεια έντασης εργασίας, εξού και απαιτούνται εργατικά χέρια. «Ο κάθε εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να συλλέξει δύο έως τρία στρέμματα την ημέρα. Στην Ομάδα μας, έχουμε και παραγωγούς με 35 έως 50 στρέμματα, που στην περίπτωσή τους ο αριθμός των εργατών γης θα πρέπει να είναι μεγάλος για να μπορεί να καλύψει τις εργασίες», τόνισε.

Κλείνοντας, ο ίδιος έκανε ειδική μνεία στη «Συνεργασία Παραγωγών Αλμωπίας», λέγοντας ότι πρόκειται για ένα νέο σχετικά σχήμα, με περίπου έξι χρόνια παρουσίας στην περιοχή και τζίρο που ξεπερνά τα 2,5 εκατομμύρια τον χρόνο.

Σταθερή και χωρίς προβλήματα η καλλιέργεια στην Πέλλα

Ένθερμος υποστηρικτής της καλλιέργειας δηλώνει ο Νίκος Θωμαΐδης, παραγωγός και έμπορος σπαραγγιού από τους Γαλατάδες Πέλλας. Ο ίδιος εκτιμά ότι η μονοκαλλιέργεια της ροδακινιάς στην περιοχή του ενέχει σημαντικούς κινδύνους και το σπαράγγι μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη στήριξη του εισοδήματος.

«Είναι μια καλλιέργεια που δεν επηρεάζεται σημαντικά από τις καιρικές συνθήκες, όπως συμβαίνει με τα ροδάκινα, διότι δεν κινδυνεύει από τον παγετό και το χαλάζι. Τα σπαράγγια μπορούν να συλλεχθούν σε μία περίοδο που οι καλλιεργητικές δραστηριότητες βρίσκονται σε ύφεση και τα εργατικά χέρια μπορούν να βρεθούν ευκολότερα, εφόσον γίνει ένας σωστός προγραμματισμός. Με λίγα στρέμματα, μια οικογένεια μπορεί να έχει ένα καλό εισόδημα, ενώ η παραγωγή δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις σε εισροές», περιγράφει ο κ. Θωμαΐδης.

Όπως υποστηρίζει, τέλος, σημαντικός αριθμός νέων της περιοχής του έχει στραφεί προς αυτή την καλλιέργεια λόγω της αυξημένης ζήτησης από τις αγορές του εξωτερικού.

Σε μελέτη που διεξήχθη κατά τις περιόδους 2018/2019 και 2019/2020 σε ελαιόδενδρα ηλικίας 12 ετών σε εντατικό ελαιώνα, έγινε προσπάθεια να προσδιοριστεί η επίδραση του διαφυλλικού ψεκασμού με διαφορετικά λιπάσματα με βάση το κάλιο, στην ανάπτυξη, στην  παραγωγικότητα, καθώς και στην ποιότητα των καρπών των ελαιοδένδρων.

Συγκεκριμένα, για τους σκοπούς της έρευνας χρησιμοποιήθηκε θειικό κάλιο, νιτρικό κάλιο, κιτρικό κάλιο και φωσφορικό κάλιο σε ποσοστό 1,5% και 3%. Συνολικά διενεργήθηκαν 3 ψεκασμοί: αμέσως μετά την καρπόδεση (Μάιος), μετά τη σκλήρυνση του πυρήνα (πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου) και μετά τη συγκομιδή (Οκτώβριος).

Τα αποτελέσματα της έρευνας

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση των λιπασμάτων καλίου βελτίωσε σημαντικά τη βλαστική ανάπτυξη, τη σύνθεση των μεταλλικών στοιχείων των φύλλων, την καρπόδεση, την παραγωγικότητα και την ποιότητα των καρπών σε σύγκριση με τα δένδρα στα οποία δεν είχαν εφαρμοστεί.

Ειδικότερα, ο ψεκασμός με νιτρικό κάλιο 3% πέτυχε τα καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά τη βλαστική ανάπτυξη (μήκος βλαστών – αριθμός νέων πλαγίων βλαστών / βλαστάρι – αριθμός φύλλων – επιφάνεια φύλλων), ακολουθούμενο από ψεκασμό με κιτρικό κάλιο 3%.

Όσον αφορά την περιεκτικότητα των φύλλων σε ανόργανα άλατα, τα ποσοστά αζώτου και καλίου αυξάνονται μετά τη διαφυλλική εφαρμογή νιτρικού καλίου 3%.

Τέλος, τα ελαιόδεντρα που ψεκάστηκαν με νιτρικό κάλιο και 3% κιτρικό κάλιο κατέγραψαν τις υψηλότερες τιμές σε χαρακτηριστικά ανθοφορίας. Η απόδοση και η ποιότητα των καρπών επηρεάστηκαν σημαντικά και οι υψηλότερες τιμές επιτεύχθηκαν σε ελαιόδεντρα που ψεκάστηκαν με 3% νιτρικό κάλιο, ακολουθούμενο από 3% κιτρικό κάλιο.

Με πληροφορίες από Τeatro Νaturale (olivenews.gr)

Στην καρδιά της εξοχής, σε μια περιοχή όπου η γη συναντά τον ουρανό, ο νέος αγρότης Pericle Mihai Sălceanu από την πόλη Leoşti, κοινότητα Pădureni, κομητεία Vaslui, ζει και εργάζεται με πάθος για τη γεωργία. Αν και μόλις 22 ετών, έχει αφιερώσει τη ζωή του στη φροντίδα και την ανάπτυξη μιας μικτής φάρμας που περιλαμβάνει 3000 πρόβατα, 40 αγελάδες, και έκταση 2000 στρεμμάτων αροτραίας καλλιέργειας, μαζί με 3.000 στρέμματα βοσκότοπων.