Ανθοφορίες – φυτά Φεβρουαρίου

Πριν την εγκατάσταση του αμυγδαλεώνα

Απαιτείται εδαφολογική ανάλυση, που θα αναδείξει την ανάγκη να προστεθεί φώσφορος και κάλιο και τα λοιπά χρήσιμα χαρακτηριστικά του εδάφους (pH, ασβέστιο, άργιλλο).
Προετοιμασία εδάφους πρέπει να είναι απλή χωρίς βαριές κατεργασίες, αλλά χρήσιμη στο τέλος είναι η ελαφρά ενσωμάτωση με καλλιεργητή κοπριάς και 10-20 κιλά υπερφωσφορικού (αν η εδαφολογική ανάλυση δείξει μέτρια προς χαμηλή συγκέντρωση) το στρέμμα σε λωρίδα αριστερά και δεξιά από τη μελλοντική φύτευση. Εναλλακτικά κάνουμε λίγο μεγαλύτερες οπές φύτευσης και στο λάκκο κατά τη φύτευση προσθέτουμε ένα κουβά χωνεμένη κοπριά και διάλυμα εκχυλίσματος φυκιών.

Ποικιλίες

Η ποικ. Ferragnes είναι η επικρατέστερη σήμερα σε φυτεύσεις με επικονιαστή την Ferraduel ή την Ai και οψιμανθής. Είναι ζωηρή πολύ παραγωγική ποικιλία που θέλει νερό και λίπασμα το καλοκαίρι για να γεμίσει καλά το σπέρμα. Η σημασία του επικονιαστή είναι ύψιστη. Το 2015 νεαρές Ferragnes δίπλα από Ferraduel είχαν τριπλάσια παραγωγή καρπών από τις Ferragnes 5 δέντρα μακριά από τη Ferraduel.
Η ποικ. Texas με επικονιαστή την Truoito ή καλύτερα τη Ρέτσου είναι επίσης μια καλή επιλογή, παρότι η Texas έχει προβλήματα καρπόπτωσης και νέκρωσης των οφθαλμών από αίτια πέραν των δυνατοτήτων των παραγωγών.
Η ποικ. Tuono είναι αυτογόνιμη, οψιμανθής, άρχισε να καλλιεργείται στη χώρα μας και στην Ιταλία, μετά από 60 χρόνια που έχει μελετηθεί. Δεν καλλιεργείται πουθενά αλλού.
Στην Ισπανία, οι ποικιλίες Perda, Tardona είναι πολύ πιο οψιμανθείς από τη Ferragnes. Επίσης οι ποικιλίες Belona, Soleta είναι σχετικά νάνες ποικιλίες με κατάλληλο νάνο υποκείμενο. Δεν υπάρχουν ακόμα νόμιμα στην Ελλάδα, επομένως πυκνές φυτεύσεις με αμυγδαλιά εμπεριέχουν πολύ μεγάλο ρίσκο αποτυχίας. Οι καλύτερες αποστάσεις για μηχανική συγκομιδή παραμένουν στα 6 μ * 6 μ.

Μετά την εγκατάσταση

Σίγουρα φυτεύουμε το δέντρο στο βάθος που ήταν στο φυτώριο (το υποκείμενο να είναι εκτός εδάφους). Καλό θα ήταν να ρίξουμε ένα κουβά άμμο σπαστήρα στο λαιμό (και πάλι το υποκείμενο να είναι εκτός) ώστε να μην συσσωρεύονται φύλλα και νερό στη βάση του κορμού (ονομάζεται λαιμός και είναι το πιο επικίνδυνο σημείο του δέντρου να προσβληθεί από ασθένειες). Επίσης βάφω από το Μάρτιο με λευκό πλαστικό ή με ασβέστη ή με διάλυμα βορδιγάλειου πολτού (το άριστο σε μίγμα με ασβέστη) όχι μόνο το πρώτο έτος αλλά τακτικά ανά έτος. Κορμός τουλάχιστον 70 cm απαιτείται για δόνηση των δέντρων μελλοντικά. Αν οι νέοι βλαστοί στα δέντρα φτάσουν τα 50-60 cm το Μάιο-Ιούνιο, αφήνω 4-5 βλαστούς για βραχίονες και αφαιρώ το 1/3 του μήκους των. Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού θα έχω μια ακόμα εντυπωσιακή βλαστική ανάπτυξη των μελλοντικών υποβραχιόνων και το δέντρο θα έχει ανάγκη για ελάχιστο κλάδεμα το χειμώνα. Γενικά τα πρώτα χρόνια αφήνω μπόλικους βλαστούς για να καρπίσει το δέντρο και αφαιρώ σταδιακά μετά τον 5ο χρόνο.

Λίπανση

Οι παραγωγοί κλασικά εφάρμοζαν 1 κιλό Ν το δέντρο στο τέλος χειμώνα πριν το φούσκωμα. Πιο αποτελεσματικά εφαρμόζουμε λιγότερο Ν (περίπου μισό κιλό το δέντρο) από Απρίλιο έως μετασυλλεκτικά το Σεπτέμβριο σε 3-5 δόσεις, αν ποτίζουμε. Η αμυγδαλιά απαιτεί πολύ Ν τον Απρίλιο – Μάιο για βλάστηση και αρχική ανάπτυξη καρπού και πολύ τον Ιούλιο – Αύγουστο, αφού τότε ‘γεμίζει’ η ψίχα.
Στην Καλιφόρνια εφαρμόζουν 4,5-11 κιλά Ν ανά στρέμμα, δηλ. με 20 δέντρα το στρέμμα (7 μ * 7 μ) έως μισό κιλό άζωτο το δέντρο συνολικά αλλά, αν έχουν πυκνότερες φυτεύσεις και υψηλότερη παραγωγή, απαιτείται και πιο πολύ Ν.
Σε μελέτη μας στη Ν. Αγχίαλο, οι φυλλοδιαγνωστικές έδειξαν ότι σχεδόν όλα τα χωράφια είχαν επάρκεια Ν, υπερεπάρκεια Κ, Ca, Fe και Mg, οριακή έλλειψη Β (σε έλλειψη του έχουμε κούφιους καρπούς και κόμμι στη θέση της ψίχας ή ‘καμμένη’ κορυφή σπέρματος). Αν υπάρχει έλλειψη Β, απαιτείται η εφαρμογή 200 γραμ Β (2 κιλά βόρακα) το στρέμμα στο έδαφος.
Ο φώσφορος γενικά χρειάζεται αλλά η από εδάφους εφαρμογή δεν είναι αποτελεσματική στα περισσότερα εδάφη μας λόγω δέσμευσης του. Εφαρμογή κοπριάς μαζί με Ρ βελτίωσε την απορροφητικότητά του.
Διαφυλλική εφαρμογή Β (400 ppm) και ουρίας 2% μετασυλλεκτικά το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο αύξησε την παραγωγή την επόμενη χρονιά. Αν η φυλλοδιαγνωστική δείξει έλλειψη Zn, τότε εφαρμογή το χειμώνα θειικό ψευδάργυρο (όχι φρεσκοκλαδεμένα, όχι με λάδια) ή στο φύλλωμα οξείδιο του ψευδαργύρου.

Διαχείριση ζιζανίων

Οι παραγωγοί κλασικά αναμοχλεύουν το έδαφος με καλλιεργητή από το φθινόπωρο και όλο το έτος γενικότερα. Το γυμνό έδαφος είναι το χειρότερο για εμάς και τα παιδιά μας. Υπάρχουν πια αμυγδαλεώνες χωρίς ζιζάνια όλο το χρόνο, καθώς ποτέ δεν σποριοποίησαν και σιγά-σιγά εξαφανίστηκαν. Αυτά είναι τα χειρότερα χωράφια.
Καλύτερα ζιζανιοκτονία πάνω στη γραμμή και κοπές μεταξύ των γραμμών. Σκοπός μας είναι η υψηλή βιοποικιλότητα στους διαδρόμους. Για προστασία ωφέλιμων εντόμων και αύξηση της βιοποικιλότητας θα μπορούσαν να εφαρμοστούν διάφορα: κοπή κάθε φορά ανά δεύτερη σειρά, περιθώρια του χωραφιού με άγρια βλάστηση, χλωρή λίπανση βίκου (απαιτεί νερό αλλά παράγει άζωτο!) ή μίγματος με κριθάρι και κύλινδρο για πάτημα των φυτών (σποριοποίηση, έλεγχο ζιζανίων, οργανική ουσία, ψυχρό έδαφος, κ.λπ.).

Σίγουρα όταν καλλιεργούμε να σκεφτόμαστε την τσέπη μας, αλλά και το περιβάλλον και το έδαφος μας που το χρωστάμε να είναι ίδιο ή καλύτερο για την επόμενη γενιά. Η καλλιέργεια δέντρων μπορεί να κάνει το έδαφος καλύτερο σε ένα χωράφι και σίγουρα θα ξοδευτεί λιγότερο πετρέλαιο με τα γεωργικά μηχανήματα.

http://www.agroekfrasi.gr/

Έμπειροι παραγωγοί ποικιλίας Κορωνέικης, βιολογικής ελιάς Χαλκιδικής, αλλά και Καλαμών μας παραθέτουν τις εμπειρίες τους, όσον αφορά στη λίπανση των δέντρων την περίοδο που διανύουμε, αλλά και μετέπειτα.

Επίκαιρο το θέμα της λίπανσης της ελιάς και ο agrotypos παραθέτει, με ένα νέο άρθρο, απόψεις έμπειρων ελαιοπαραγωγών γύρω από τις ενδεδειγμένες συνταγές.

”Διαφυλλικά για καλύτερα αποτελέσματα”

Όπως ανέφερε ο κ. Ασημάκης Ντεμερούκας, γεωπόνος, παραγωγός και πρόεδρος Αγροτικού Συλλόγου Γαργαλιάνων, ” θα αναφερθούμε στην λίπανση που κάνουμε στις ελιές για ελαιοποίηση (ποικιλία Κορωνέικη). Η πρώτη λίπανση γίνεται μετά την συγκομιδή, από Δεκέμβριο μέχρι Ιανουάριο, όταν βάζουμε βόριο (Β) στο έδαφος. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά ιχνοστοιχεία που χρειάζονται τα φυτά για να έχουν πλούσια ανθοφορία, επιτυχημένη καρπόδεση και καλή παραγωγή. Βάζουμε περίπου 100 γραμμάρια στην ρίζα του κάθε δέντρου. Από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τα μέσα Μαρτίου γίνεται η βασική σύνθετη λίπανση. Μια συνταγή που χρησιμοποιούμε πολύ στην περιοχή είναι η 18 – 6 – 12 (άζωτο – φώσφορο – κάλιο). Σε αυτήν προσθέτουμε τα ιχνοστοιχεία: Μαγνήσιο – 4 βόριο – 0,3 και ψευδάργυρο – 0,1. 

Σε δέντρα ηλικίας πάνω από 30 ετών βάζουμε 3 – 4 κιλά βασικής λίπανσης για κάθε χρόνο ζωής. Πολλοί παραγωγοί σταματούν σε αυτό το στάδιο την λίπανση. Αν κάποιοι θέλουν να έχουν καλύτερα αποτελέσματα συνδυάζουν τους ψεκασμούς που κάνουν με διαφυλλική λίπανση. Στον πρώτο ψεκασμό που γίνεται για καλοκόρις στην ανθοφορία τον Απρίλιο προσθέτουμε διαφυλλικά βόριο (Β) και άζωτο (Ν). Στον δεύτερο ψεκασμό που γίνεται για πυρηνοτρήτη που κάνουμε τον Μάιο ρίχνουμε μια ακόμη δόση διαφυλλικά βόριο και άζωτο. Με την πρώτη άρδευση που θα κάνουμε τον Ιούνιο κάνουμε υδρολίπανση με άζωτο. Στα τέλη Αυγούστου για να έχουμε καλά μεγέθη καρπού μαζί με τον ψεκασμό κατά του δάκου βάζουμε κάλιο και ασβέστιο, που βοηθά τον καρπό να έχει καλή ελαιοπεριεκτικότητα. ”

Η περίπτωση της βιολογικής ελιάς Χαλκιδικής

Μιλώντας στον agrotypos ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βιοκαλλιεργητών Ολύνθου Χαλκιδικής «Biolivia», Δημήτρης Ευαγγελινός: «καλλιεργώ βιολογικά επιτραπέζια ελιά Χαλκιδικής. Το κόστος όλων των εφοδίων είναι αυξημένο κατά 30 – 40% σε σχέση με πέρσι. Για αυτό οι παραγωγοί θα πρέπει να προσπαθούν να κάνουν σωστή λίπανση. Ο ελαιώνας είναι ένα οικοσύστημα και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, ο ορθολογικός χειρισμός για την διατήρηση της παραγωγικής ικανότητάς του. Το έδαφος μπορεί να μας δώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία αρκεί να κάνουμε μια σωστή επεξεργασία. Νομίζω πως η στρατηγική λίπανσης ουσιαστικά που ακολουθείται από την πλειοψηφία των παραγωγών έχει να κάνει με την ποσότητα, και όχι με την διατήρηση της οργανικής ύλης. Προσωπικά προσπαθώ να κάνω μια ισορροπημένη και στοχευμένη λίπανση. Αυτό εξοικονομεί χρόνο, κόπο και χρήμα για τον παραγωγό. Προσπαθώ να εμβολιάσω το χώμα με μικροοργανισμούς (αζωτοβακτήρια κ.α.). 

Επίσης επιλέγω κοπριές ή Λεοναρδίτη που αποτελεί πλούσια και καθαρή πηγή Οργανικής Ουσίας και Χουμικών Συστατικών. Εκτιμώ, ότι με τους διαφυλλικούς ψεκασμούς κάνουμε διόρθωση της θρέψης. Επειδή έχω πολλά στρέμματα καλλιέργειας κάνω κάθε χρόνο πιλοτικά αναλύσεις εδάφους και φυλλοδιαγνωστική ανάλυση. Στις βρώσιμες ελιές καλό είναι η οργανική λίπανση να ξεκινά μετά την συγκομιδή κατά το Νοέμβριο. Τον Ιανουάριο βάζω λιπάσματα με ξηρή μυκητιασική μάζα και μικροοργανισμούς. Τα ελαιόδεντρα δεν είναι άλογα κούρσας. Η υπερεντατική καλλιέργεια μας έκανε να ξεχάσουμε την μεγάλη σημασία που έχει το έδαφος. Βλέπουμε πολλά αρδευόμενα ελαιόδεντρα μικρής ηλικίας να ξεραίνονται στην Χαλκιδική. Για αυτό πρέπει να κάνουμε μια ορθολογική θρέψη».

Η συνταγή ενός παραγωγού με Καλαμών από το Μεσολόγγι

Τέλος, ο κ. Ανδρέας Κότσαλος, παραγωγός ελιάς Καλαμών από το χωριό Μάστρο Αιτωλοακαρνανίας τόνισε τα εξής: «τα τελευταία 10-12 χρόνια κάνω ανάλυση φυλλοδιαγνωστική στις αρχές Ιανουαρίου, η οποία με βοηθάει να δω τι συμβαίνει στα δέντρα. Αν από τα αποτελέσματα της ανάλυσης κριθεί απαραίτητο, κάνω τον πρώτο ψεκασμό το πρώτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, για να προλάβω προβλήματα από γλοιοσπόριο, μύκητες, κυκλοκόνιο, ακάρεα κ.λπ. Στο τέλος Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου κάνω και δεύτερη φυλλοδιαγνωστική, για να δούμε τα αποτελέσματα της πρώτης εφαρμογής χαλκούχων. Παράλληλα, μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου κάνω ζιζανιοκτονία, με διασυστηματικό ζιζανιοκτόνο, το οποίο λειτουργεί και προφυτρωτικά. Στόχος είναι τα χόρτα και ειδικά αυτά που είναι δίπλα στους κορμούς των δέντρων, να είναι στο σωστό επίπεδο, ώστε να αποφευχθούν ζημιές από τρωκτικά, αλλά και για να παίρνει ήλιο το χωράφι. 

Πάντοτε κοιτώντας τον καιρό και βάσει τα αποτελέσματα της δεύτερης φυλλοδιαγνωστικής, αλλά και τις βροχές που θα πέσουν, εφαρμόζουμε αζωτούχα λιπάσματα. Στις αρχές Μαρτίου κάνουμε διαφυλλικό ενόψει της ανθοφορίας και για τα βλαστάρια. Το Μάρτιο με την ανθοφορία, που σχηματίζεται το μούρο κάνουμε πάλι διαφυλλικά, αν η φυλλοδιαγνωστική δείξει τέτοια ανάγκη, αν για παράδειγμα λείπει ψευδάργυρος ή βόριο. Σε περίπτωση που ο καιρός έχει αυτή την περίοδο εξάρσεις (π.χ. πολύ κρύο ή ζέστες), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βιοδιεγέρτες. Ειδικά σε περίπτωση παγετού είναι απαραίτητο πολύ. Τον Απρίλιο με Μάιο, μαζί με βασική λίπανση, κάνουμε ραντίσματα με χαλκούχα και δηλητήριο για ακάρεα. Πρέπει να επισημάνουμε ότι πάντα κοιτάμε και τον καιρό, που παίζει σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια. 

Τον Ιούνιο με Ιούλιο έχουμε ολοκληρώσει τον ψεκασμό για την καρπόδεση και πάμε για τη δεύτερη επέμβαση με διαφυλλικά, συν λίπανση με Καλιούχα, που πάνε στον καρπό. Το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και μετέπειτα, παρακολουθούμε συνεχώς τι γίνεται και με την παρουσία του δάκου, ώστε αναλόγως να παρέμβουμε με ραντίσματα. Τον Σεπτέμβριο κάνουμε εφαρμογή με καλιούχα πάλι που βοηθούν στην ωρίμανση του καρπού». 

Πηγή – agrotypos.gr

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε επίσημα κανονισμό που παρέχει μερική εξαίρεση στους Ευρωπαίους αγρότες από τον κανόνα της αγρανάπαυσης. Αυτό ακολουθεί την πρόταση της Επιτροπής που υποβλήθηκε στις 31 Ιανουαρίου και τις συζητήσεις με τα κράτη μέλη στις συνεδριάσεις των επιτροπών. Ο Κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ αύριο, 14 Φεβρουαρίου, και θα ισχύει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου για ένα έτος – δηλαδή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024.

Παράλληλα, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισημαίνει σε γραπτή δήλωσή της ότι «σύντομα θα υποβάλουμε περισσότερες προτάσεις για να βοηθήσουμε στην άμβλυνση της πίεσης που αντιμετωπίζουν οι αγρότες μας».

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σημειώνει επίσης ότι «μόνο εάν οι αγρότες μας μπορούν να ζήσουν από τη γη τους θα επενδύσουν στο μέλλον και μόνο εάν επιτύχουμε από κοινού τους στόχους μας για το κλίμα και το περιβάλλον, οι αγρότες θα μπορέσουν να συνεχίσουν να ζουν. Οι αγρότες μας το γνωρίζουν καλά αυτό. Αυτό το μέτρο προσφέρει ευελιξία στους αγρότες, ενώ συνεχίζει να τους επιβραβεύει για το κρίσιμο έργο τους για την προώθηση της επισιτιστικής ασφάλειας και της βιωσιμότητας της ΕΕ».

Η μερική εξαίρεση ικανοποιεί πολλά αιτήματα για περισσότερη ευελιξία, όπως ζητήθηκε από τα κράτη μέλη για να ανταποκριθούν καλύτερα στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες της ΕΕ, αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αντί να διατηρούν τη γη σε αγρανάπαυση ή να διατηρούν μη παραγωγικά χαρακτηριστικά στο 4% της αρόσιμης γης τους, οι αγρότες της ΕΕ που έχουν καλλιέργειες δέσμευσης αζώτου (όπως φακές, μπιζέλια ή φάβα) ή/και ενδιάμεσες καλλιέργειες χωρίς φυτοπροστατευτικά προϊόντα στο 4% της αρόσιμης γης τους θεωρείται ότι πληρούν τη λεγόμενη απαίτηση GAEC 8. Όσοι αγρότες το αποφασίσουν μπορούν, ωστόσο, να συνεχίσουν να πληρούν την απαίτηση με γη που βρίσκεται σε αγρανάπαυση ή με μη παραγωγικά χαρακτηριστικά.

Η τελική πράξη που εγκρίθηκε επιτρέπει επίσης στα κράτη μέλη να τροποποιήσουν τα οικολογικά τους συστήματα που υποστηρίζουν μη παραγωγικές περιοχές ώστε να λάβουν υπόψη την εναλλακτική γραμμή βάσης σύμφωνα με τους όρους της GAEC 8. Μια απλή κοινοποίηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα είναι αρκετή για την άμεση ενημέρωση των σχετικών οικολογικών συστημάτων.

Τα κράτη μέλη που επιθυμούν να εφαρμόσουν την παρέκκλιση σε εθνικό επίπεδο πρέπει να ενημερώσουν την Επιτροπή εντός 15 ημερών από την έναρξη ισχύος του κανονισμού, ώστε οι γεωργοί να μπορούν να ενημερωθούν το συντομότερο δυνατό.

Πηγή www.ertnews.gr

Λόγω των διαμαρτυριών των αγροτών, γίνεται πολλή συζήτηση για την “εξαιρετικά επιδοτούμενη γεωργία” και για το πόσα κερδίζουν οι αγρότες. Κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, κατέγραψαν κέρδη ρεκόρ κατά μέσο όρο – ωστόσο οι αγρότες συχνά κερδίζουν πολύ λίγα.

Το ερώτημα: “Πόσα κερδίζουν οι αγρότες στη Γερμανία;” δεν μπορεί να απαντηθεί γενικά.

Τα εισοδήματα των γεωργών ποικίλλουν ανάλογα με τον τύπο της εκμετάλλευσης.

Υπάρχουν μερικές φορές σημαντικές διαφορές μεταξύ γαλακτοκομικών εκμεταλλεύσεων, αροτραίων καλλιεργειών ή εκμεταλλεύσεων που καλλιεργούν φρούτα και λαχανικά.

Οι περιφερειακές διαφορές παίζουν επίσης ρόλο. Τα εισοδήματα των γεωργών εξαρτώνται επίσης από παράγοντες όπως ο καιρός, οι ανταγωνιστές και τα πολιτικά γεγονότα.

Μετά από πολλά κακά χρόνια: Τα κέρδη των γεωργικών εκμεταλλεύσεων αυξήθηκαν πρόσφατα

Λόγω των επιπτώσεων του πολέμου στην Ουκρανία, τα κέρδη των γεωργικών εκμεταλλεύσεων έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο, επειδή οι τιμές των γεωργικών προϊόντων έχουν αυξηθεί.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση κατάστασης της Γερμανικής Ένωσης Αγροτών, το μέσο λειτουργικό κέρδος των γερμανικών κύριων εμπορικών γεωργικών εκμεταλλεύσεων το οικονομικό έτος 2022/23 ήταν λίγο κάτω από 115.400 ευρώ ανά εκμετάλλευση – για πρώτη φορά πάνω από το όριο των 100.000 ευρώ.

Ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα που δεν σημαίνει ότι οι αγρότες γενικά κερδίζουν πολλά.

Και αυτό διότι αυτό το μέσο επιχειρηματικό αποτέλεσμα δεν είναι αντιπροσωπευτικό ούτε για το παρελθόν ούτε για τα μελλοντικά οικονομικά έτη.

“Δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τα καλά αποτελέσματα”, δήλωσε ο Joachim Rukwied, πρόεδρος της Γερμανικής Ένωσης Αγροτών, κατά την παρουσίαση της έκθεσης κατάστασης τον Δεκέμβριο.

Γίνεται ήδη φανερό ότι τα αποτελέσματα του τρέχοντος οικονομικού έτους θα είναι χειρότερα.

Επιπλέον, οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις βίωσαν πρόσφατα πολλές αδύναμες χρονιές, οπότε τα σχετικά καλά αποτελέσματα αντισταθμίζουν τις υφέσεις των προηγούμενων ετών.

Υπάρχει επίσης ένα έντονο χάσμα βορρά-νότου. Οι πολλές μικρές επιχειρήσεις στη Βάδη-Βυρτεμβέργη και τη Βαυαρία είναι κατά μέσο όρο σε χειρότερη κατάσταση από το μέσο όρο της βόρειας Γερμανίας.

Βαυαρία: Χαμηλότερα κέρδη από τον γερμανικό μέσο όρο

Σύμφωνα με το κρατικό ινστιτούτο γεωργίας, η τελευταία γεωργική έκθεση της Βαυαρίας με στοιχεία για το οικονομικό έτος 22/23 θα δημοσιευθεί το καλοκαίρι του 2024.

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία αφορούν την οικονομική περίοδο 20/21, σύμφωνα με τα οποία το μέσο συνολικό εισόδημα μιας βαυαρικής κύριας γεωργικής επιχείρησης ήταν περίπου 63.000 ευρώ.

Ωστόσο, η τελευταία έκθεση κατάστασης της Γερμανικής Ένωσης Αγροτών έχει επίσης στοιχεία για τη Βαυαρία.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι βαυαρικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις πραγματοποίησαν κέρδη λίγο κάτω από 88.000 ευρώ κατά την τελευταία οικονομική χρήση.

Τα στοιχεία αυτά μπορεί να ακούγονται υψηλά για τους μη μυημένους. Αλλά αν κοιτάξετε τι πρέπει να πληρωθεί από αυτό το κέρδος, η εικόνα αλλάζει.

Οι μισθοί και όλες οι κοινωνικές παροχές – συνήθως για τον αγρότη και τα μέλη της οικογένειάς του – πρέπει να καταβληθούν από αυτό το κέρδος.

Αυτό σημαίνει ότι τα 88.000 ευρώ είναι ο ετήσιος μισθός συνήθως τουλάχιστον 1,5 ατόμου – για παράδειγμα, του αγρότη και της συζύγου του, η οποία εργάζεται με μερική απασχόληση και βοηθάει κατά τα άλλα στο αγρόκτημα.

Ο Ruckwied εξηγεί ότι το κέρδος χρησιμοποιείται επίσης για την πληρωμή των συντάξεων των παλαιών αγροτών, τη χρηματοδότηση νέων επενδύσεων, οι οποίες απαιτούν αύξηση του κεφαλαίου, και τη δημιουργία λειτουργικών αποθεμάτων.

Οι αγρότες παλεύουν με την αύξηση του κόστους και την επενδυτική πίεση

Στην πραγματικότητα, οι αγρότες πρέπει να βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για μηχανήματα, λιπάσματα και ζωοτροφές, για παράδειγμα.

Οι μετατροπές στάβλων και τα νέα κτίρια έχουν επίσης γίνει πολύ πιο ακριβά. Για τις οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, αυτό είναι συχνά σχεδόν αδύνατο να το αντέξουν οικονομικά.

Σύμφωνα με την Ένωση Αγροτών της Βαυαρίας, σχεδόν κανείς δεν κατασκευάζει σήμερα νέο στάβλο.

Το οικονομικό ρίσκο είναι πολύ υψηλό ως προς το αν το κόστος μπορεί να αποσβεστεί ή αν τα πρότυπα θα αλλάξουν και πάλι σε λίγα χρόνια.

Ένας άλλος παράγοντας κόστους: μεταξύ 2010 και 2020, οι τιμές ενοικίασης αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 62% σε όλη τη χώρα.

Οι τιμές αγοράς αγροτικής γης αυξήθηκαν ακόμη πιο απότομα. Επιπλέον, οι έντονες διακυμάνσεις στην αγορά και στις καιρικές συνθήκες αποτελούν μεγάλη πρόκληση για τους αγρότες.

Σχεδόν καμία γεωργική εκμετάλλευση δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς επιδοτήσεις

Ανάλογα με τη γεωργική εκμετάλλευση, οι επιδοτήσεις αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ του εισοδήματος.

Τα σχετικά στοιχεία δημοσιεύονται από το Ομοσπονδιακό Κέντρο Γεωργικών Πληροφοριών.

Για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις κύριας απασχόλησης, το μερίδιο του εισοδήματος ήταν 45%, για τις νομικές οντότητες 50% κατά μέσο όρο.

Επιδοτήσεις: Δεν είναι “δώρο”, αλλά υπό προϋποθέσεις

Οι αγρότες δεν λαμβάνουν αυτές τις επιδοτήσεις ως “δώρο”, αλλά συνδέονται πλέον με την εκπλήρωση προϋποθέσεων – αυτό ισχύει και για τις πριμοδοτήσεις γης, γράφει το Ομοσπονδιακό Κέντρο Γεωργικών Πληροφοριών.

Για παράδειγμα, τουλάχιστον το τέσσερα τοις εκατό της καλλιεργήσιμης γης πρέπει να διατεθεί για αγρανάπαυση.

Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Κέντρο Αγροτικής Πληροφόρησης, μια άλλη προϋπόθεση είναι ότι οι τύποι καλλιεργειών σε μια έκταση πρέπει να εναλλάσσονται συχνότερα, ώστε να μειωθεί το ποσοστό των μονοκαλλιεργειών.

Επιπλέον, το ένα τέταρτο των άμεσων ενισχύσεων συνδέεται με την τήρηση των κανονισμών βιολογικής γεωργίας.

Οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που επιθυμούν να εξασφαλίσουν αυτά τα χρήματα πρέπει να παρέχουν υπηρεσίες για το περιβάλλον, την προστασία του κλίματος ή τη βιοποικιλότητα που υπερβαίνουν τις γενικές απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος.

Οι επιδοτήσεις αποτελούν επομένως μια εξίσωση των επιβαρύνσεων για κοινωνικά επιθυμητές υπηρεσίες.

Η γεωργία δεν είναι ο τομέας με τις μεγαλύτερες επιδοτήσεις

Μια ματιά στην έκθεση επιδοτήσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης δείχνει: Ο εμπορικός τομέας λαμβάνει τα περισσότερα χρήματα – συμπεριλαμβανομένων των επιδοτήσεων για την ενεργειακή μετάβαση.

Οι επιδοτήσεις του αναμένεται να αυξηθούν σε 26,9 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024, πράγμα που σημαίνει ότι περίπου το 40% των ομοσπονδιακών επιδοτήσεων φέτος θα ωφελήσει τον εμπορικό τομέα.

Στον τομέα των τροφίμων και της γεωργίας, οι επιδοτήσεις εκτιμάται ότι θα ανέλθουν σε 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ το 2024.

Ενώ οι επιδοτήσεις θα αυξηθούν σε άλλους τομείς, το ποσό θα μειωθεί σε αυτούς τους τομείς. Το 2021, το ποσό ήταν ακόμη 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η Γερμανία έλαβε περίπου επτά δισεκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για τη γεωργία το 2022.

Μόνο δύο χώρες έλαβαν περισσότερες γεωργικές επιδοτήσεις της ΕΕ: Η Γαλλία και η Ισπανία.

Οι επιδοτήσεις αυτές είναι οι πιο σημαντικές για την γεωργία: Ευνοϊκές τιμές καταναλωτή

Σύμφωνα με τη Γερμανική Ένωση Αγροτών, η γεωργία χωρίς επιδοτήσεις θα οδηγούσε σε περισσότερες εισαγωγές και λιγότερη περιφερειακή παραγωγή.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κόστος εργασίας και τα πρότυπα είναι χαμηλότερα σε άλλες χώρες – πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να παράγουν φθηνότερα.

Ένας στόχος των επιδοτήσεων είναι να διατηρηθούν οι τιμές των τροφίμων σε χαμηλά επίπεδα, διότι χωρίς άμεσες ενισχύσεις, οι τιμές των γεωργικών προϊόντων θα έπρεπε να είναι υψηλότερες.

Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Γεωργίας, οι επιδοτήσεις δικαιολογούνται από τον ιδιαίτερο ρόλο της γεωργίας, η οποία εξασφαλίζει τη συνεχή παροχή υψηλής ποιότητας, υγιεινών και προσιτών τροφίμων για τον πληθυσμό.

Οι επιδοτήσεις αποσκοπούν κυρίως στην άμβλυνση των μεγάλων διακυμάνσεων των τιμών των γεωργικών προϊόντων, προκειμένου να σταθεροποιηθούν τα γεωργικά εισοδήματα.

Η στήριξη χρησιμεύει επίσης ως αντιστάθμισμα για τα πολύ υψηλά πρότυπα των χωρών της ΕΕ στους τομείς της προστασίας του περιβάλλοντος, των ζώων και των καταναλωτών σε σύγκριση με άλλες χώρες του κόσμου.

Οι υψηλότερες απαιτήσεις καθιστούν την παραγωγή τροφίμων ακριβότερη και σημαίνουν ότι οι τιμές της παγκόσμιας αγοράς για γεωργικά προϊόντα όπως το κρέας ή τα σιτηρά δεν επαρκούν γενικά για την οικονομική λειτουργία μιας γεωργικής επιχείρησης στη Γερμανία – ιδίως επειδή το κόστος εργασίας στη Γερμανία, για παράδειγμα, είναι σημαντικά υψηλότερο από ό,τι σε άλλες χώρες της ΕΕ.

Η γεωργία επιδοτείται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση – βάσει της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΓΠ), η οποία υφίσταται εδώ και πάνω από 60 χρόνια και έχει τις ρίζες της στη Συνθήκη της Ρώμης του 1957. Αυτές υπογράφηκαν από τα έξι ιδρυτικά κράτη της τότε Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας.

Στόχος ήταν η προώθηση της γεωργικής παραγωγικότητας και η σταθεροποίηση των αγορών στην κατεστραμμένη μεταπολεμική Ευρώπη.

Επιπλέον, οι οικογενειακές γεωργικές εκμεταλλεύσεις επρόκειτο να λάβουν ένα ασφαλές εισόδημα

Πηγη www.grland.info

Το «ασβέστωμα» ή η λεύκανση του κορμού των δέντρων είναι η βαφή του κορμού με διάλυμα ασβέστη με νερό η με διάλυμα λάτεξ λευκού χρώματος για προστασία. Το ασβέστωμα και η λεύκανση με χρώμα των κορμών δέντρων είναι παρόμοια, αλλά δεν είναι το ίδιο.

Για το συχνά λοιπόν αυτό φαινόμενο του «ασβεστώματος» των κορμών και των κύριων βλαστών των δένδρων (μπράτσα), από παλιά υπήρχε η άποψη ότι έτσι τα οπωροφόρα δένδρα κατά την περίοδο της άνοιξης, προστατεύονται από προσβολές ξυλοφάγων εντόμων και μυκήτων. Κάποιοι μάλιστα το έκαναν και για να αποτρέπουν τις κατσίκες και άλλα ζώα να τρέφονται με τα φύλλα των δένδρων.

Ανατομία του βλαστού 

Σε εγκάρσια τομή ο βλαστός ενός ποώδους δικότυλου φυτού παρουσιάζει τις παρακάτω στρώσεις κυττάρων, από έξω προς τα μέσα:

• Την επιδερμίδα, που αποτελείται συνήθως από μία στρώση κυττάρων με πάχος που διαφέρει στα διάφορα είδη,
• Το φλοιό που βρίσκεται κάτω από την επιδερμίδα. Επιδερμίδα: λεία, κηρώδης, µε πολυάριθμές µμικρές δυσδιάκριτες φακίδες, ελάχιστα σκωριόχρωμη, ιδίως στην κοιλότητα του μίσχου.
• Τα δέντρα πρέπει να αναπνεύσουν και μέσω του κορμού το κάνουν μέσω των πρόσθετων ανοιγμάτων αποκαλούμενων φακίδων.Η φακίδα είναι ένας πορώδης ιστός που αποτελείται από κύτταρα με μεγάλους ενδοκυτταρικούς χώρους στο περίμετρο των δευτερευόντων πυκνών οργάνων και το φλοιό των ξυλώδεις μίσχους και τις ρίζες των δικοτυλήδονων ανθοφόρων φυτών. Λειτουργεί ως πόρος, παρέχοντας ένα μονοπάτι για την άμεση ανταλλαγή αερίων μεταξύ των εσωτερικών ιστών και της ατμόσφαιρας μέσω του φλοιού, η οποία αλλιώς είναι αδιαπέραστη από τα αέρια. Το όνομα φακίδα, προέρχεται από το φακοειδές σχήμα (φακού). Το σχήμα των φακών είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που χρησιμοποιούνται για την ταυτοποίηση των δέντρων.
• Φλοιός. Είναι ο προστατευτικός μανδύας του δέντρου. Η μορφή του διαφέρει ανάλογα με το είδος του δέντρου. Αποτελείται εξωτερικώς από σκληρά φελλο- ποιημένα κύτταρα (εξωτερικός φλοιός) και εσωτερικώς από μια ζωντανή, λεπτότερη, χυμώδη στιβάδα, ανοιχτότερου χρώματος (εσωτερικός φλοιός), στην οποία αποθηκεύονται θρεπτικές ουσίες για να διοχετευθούν στο δέντρο. Βαθμιαία ο εσωτερικός φλοιός μετασχηματίζεται σε εξωτερικό, και αυτού φύλλα ή κομμάτια, ανάλογα με το δέντρο, πέφτουν στο έδαφος.
• Τον κεντρικό κύλινδρο, που αποτελείται από τους αγωγούς ιστούς. Ανάμεσά τους παρατηρείται μια ζώνη από μεριστωματικά κύτταρα το κάμβιο και
• Την εντεριώνη, που βρίσκεται στο κέντρο του βλαστού

Εικόνα 2. Τομή κορμού δέντρου. Από την τοποθεσία press.ntua.gr/documents/KEFALAIO1_wood.pdf

Το «ασβέστωμα» ή η λεύκανση του κορμού των δέντρων

Το «ασβέστωμα» ή η λεύκανση του κορμού των δέντρων είναι η βαφή του κορμού με διάλυμα ασβέστη με νερό η  με διάλυμα λάτεξ λευκού χρώματος για προστασία.

Το ασβέστωμα και η λεύκανση με χρώμα των κορμών δέντρων είναι παρόμοια, αλλά δεν είναι το ίδιο.

O όρος ασβέστης είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε εκείνα τα ανόργανα υλικά που περιέχουν ασβέστιο, και στη σύσταση των οποίων κυριαρχούν ανθρακικά άλατα, οξείδια και υδροξείδια. Ο κοινός ασβέστης είναι το οξείδιο του ασβεστίου (χημικός τύπος CaO) ή το υδροξείδιο του ασβεστίου (χημικός τύπος Ca(OH)₂, παρασκευάζεται με ανάμιξη οξειδίου του ασβεστίου με νερό). Επίσης ασβέστης ονομάζεται ορυκτό με χημική σύνθεση CaO, που συναντάται πολύ σπάνια.

Η βαφή με διάλυμα λάτεξ λευκού χρώματος είναι επίστρωση από εύκαμπτο υλικό  στον κορμό του δέντρου. Μη χρησιμοποιείτε χρώματα του εμπορίου με βάση το πετρέλαιο για την προστασία του κορμού.

Τα οφέλη και οι αρνητικές επιπτώσεις

Το ασβέστωμα του κορμού των δέντρων εξακολουθεί να γίνεται σε πολλά μέρη του κόσμου, ως πρακτική που κληρονομείται από την καλλιέργεια φρούτων σε κρύες περιοχές, όπου μπορεί με αυτό τον τρόπο να βοηθήσει τα πρόσφατα φυτεμένα, μπολιασμένα ή κλαδεμένα δέντρα, για να τα προστατεύσει από τις ξαφνικές αλλαγές θερμοκρασίας στα τέλη του φθινοπώρου και του χειμώνα. Οι οποίες αλλαγές θερμοκρασίας μπορούν να προκαλέσουν τη καταστροφή σε μέρη του κορμού και συγκεκριμένα στο στρώμα του  ιστού του καμβίου.

Είναι επίσης χρήσιμο και σε ορισμένες περιοχές για είδη που καλλιεργούνται όπως οι μηλιές και οι οποίες  απαιτούν ψυχρές περιόδους για να για να αποδώσουν καρπούς.

Το «ασβέστωμα» ή η λεύκανση του κορμού των δέντρων μπορεί να προστεθεί σαν απωθητικό για την προστασία του φλοιού των νεαρών δεντρυλλίων  που αποφλοιώνονται από λαγούς (Lepus europaeus) και από διάφορα τρωκτικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Η λεύκανση η το ασβέστωμα με υδροξειδίο  του ασβεστίου Ca(OH)₂, μπορεί να είναι επωφελής για την αφομοίωση ορισμένων θρεπτικών συστατικών υπό συνθήκες υψηλής οξύτητας του εδάφους, αλλά μπορεί να γίνει επιβλαβής σε άλλες περιπτώσεις. Το ασβέστωμα που χρησιμοποιείται για τη λεύκανση του κορμού ξεπλένεται με τις βροχές, διαλύεται και μεταφέρεται χαμηλότερα στο έδαφος με την έκπλυση.

Όταν αυτός ο ασβέστης φτάσει στο έδαφος, έχει την ιδιότητα να αυξάνει το pH του. Το pH είναι πολύ σημαντικός παράγοντας και επηρεάζει τη διαλυτότητα των ιόντων και κατά συνέπεια και την ανάπτυξη των φυτών. Το pH είναι ένας δείκτης που μέτρα της ικανότητας του εδάφους να διευκολύνει την ανταλλαγή ανόργανων στοιχείων και να τα κάνει να απορροφούνται από τα λεπτά ριζίδια των φυτών. Μια ιδανική τιμή pH κυμαίνεται από 6 έως 6,5. Όταν το pH αυξάνεται, το έδαφος γίνεται πιο αλκαλικό. Το υψηλό pH δημιουργεί μειωμένη διαθεσιμότητα θρεπτικών στοιχείων, ιδιαίτερα P και μικροθρεπτικών Zn, Fe, Mn και B, συνέπεια των οποίων οι καλλιέργειες συχνά υποφέρουν από τροφοπενίες, κυριότερη των οποίων είναι η χλώρωση του σιδήρου. Όλα αυτά τα προβλήματα της μειωμένης διαθεσιμότητας των θρεπτικών σχετίζονται με την εκτεταμένη παρουσία του HCO3 στα ασβεστούχα εδάφη. Τα ανιόντα αυτά επηρεάζουν άμεσα την πρόσληψη τους από τα φυτά και εμμέσως μπορεί να δημιουργούν τροφοπενίες Fe και Mn.

Ο σίδηρος, παραδείγματος χάριν, ένα βασικό μέταλλο για την υγιή ανάπτυξη του δέντρου, δεν μπορεί πλέον να ληφθεί από τις ρίζες. Εάν το έδαφος είναι αλκαλικό από μόνο του, όπως συμβαίνει σε πολλές περιοχές της πόλης, με το ασβέστωμα του κορμού έχουμε μόλις επιδεινώσει την κατάσταση και επηρεάζουμε περισσότερο τα δέντρα και άλλα φυτά. Το ασβέστωμα οδηγεί το δέντρο να βιώσει μια κατάσταση τροφοπενίας όπως προαναφέρθηκε που ονομάζεται “χλώρωση”, τα συμπτώματα της οποίας είναι το κιτρίνισμα των φυλλωμάτων και η μειωμένη ικανότητα φωτοσύνθεσης.

Τα δέντρα πρέπει να αναπνεύσουν και μέσω του κορμού, το κάνουν μέσω των πρόσθετων ανοιγμάτων αποκαλούμενων φακίδων. Το «ασβέστωμα» ή η λεύκανση του κορμού των δέντρων φράζει αυτούς τους πόρους με τη μείωση της ανταλλαγής αερίων και ως εκ τούτου επηρεάζει το φυσιολογικό μεταβολισμό στην περιοχή.

Άλλα επιχειρήματα που προβάλλονται είναι ότι με τη λεύκανση του δέντρου προστατεύεται αυτό από ζημιές που προκαλούνται από τα μυρμήγκια, τα παράσιτα και τις ασθένειες, μπορεί αυτά να συγχέονται σε ορισμένες περιπτώσεις και να μην ανεβαίνουν (δεν έχει μελετηθεί εάν αποτρέπουν την προσβολή των εξαπατημένων εντόμων από τις υψηλές θερμοκρασίες που ξεκινούν την επικονίαση).

Το άσπρο χρώμα στον κορμό μπορεί επίσης να καταστήσει ευκολότερο για να δείτε εάν ο φλοιός του δέντρου δέχεται επίθεση από τα έντομα από τις τρύπες που έχουν δημιουργήσει σε αυτόν. Πολλά από τα ξυλώδη φυτά μας, όταν είναι νεαρά, έχουν τα στελέχη τους πράσινα (φωτοσυνθετικά ενεργά) και είναι εκεί που αναπτύσσονται μύκητες συνήθως από τις επιθέσεις που  πραγματοποιούν τα μυρμήγκια, καθώς εκείνη την εποχή δεν χρειάζεται λειτουργήσουν φωτοσυνθετικά για να παράγουν, αλλά αργότερα στον εσωτερικό φλοιό η εργασία παραγωγής του  φελλού καθίσταται ανεπιτυχής, αλλά εμείς βέβαια όπως βλέπουμε τους κορμούς βαμμένους, θεωρούμε   ότι είναι κανονικά ανεπτυγμένος ο εσωτερικός φλοιός. Ο ιστός αυτός προστατεύει τους άλλους εσωτερικούς ιστούς ενός φυτού από την ξήρανση, τη μηχανική βλάβη, από τα έντομα και τα φυτοφάγα ζώα. Με τον τρόπο αυτό προσφέρει μηχανική προστασία, και ταυτόχρονα αποτελεί έναν καλό θερμικό απομονωτή αφού οι κυτταρικές κοιλότητες του είναι γεμάτες με αέρα.

Άλλα είδη, γενικά φυλλοβόλα, π.χ. Lagerstroemia indica (L.) Pers. “Crepe” Platanus x acerifolia (Ait.) Willd. “Banana”; Caesalpinea paraguariensis (Parodi) Burk. “Guayacán” Geoffroea decorticans (Gill. Ex Hook. & Arn.) Burkart “Chañar” Cercidium praecox (R. et P.) Harms «Brea» κ.λ.π. έχουν κορμούς με φωτοσυνθετικά ενεργή επιδερμίδα και αφομοιώνουν εκεί τις ουσίες που τους επιτρέπουν να αρχίσουν να «δουλεύουν» όταν ακόμα δεν έχουν φύλλα, αποφεύγοντας τα φυτοφάγα, που εκείνη τη στιγμή έχουν μεγάλη ανάγκη για τροφή, από την άλλη πλευρά, οι διαδοχικές εκτομές δηλαδή αφαίρεση ή απογύμνωση του φλοιού ενός δέντρου, επιφέρει τη μερική ή ολική απώλεια κρούστας, που τους επιτρέπουν να απαλλαγούν από επιφανειακά είδη,επιφυτικά και υφέρπουσα είδη που, με την πάροδο του χρόνου, τείνουν να γίνουν επιβλαβή.

Λέγεται επίσης ότι η λεύκανση του κορμού κάνει το δέντρο πολύ «αισθητικό» και δίνει την εντύπωση ότι αυτά είναι «καλά φροντισμένα». Τι είναι πιο αισθητικό από ένα υγιές, δυνατό και ζωηρό δέντρο, με κορμό που δείχνει το άθικτο φλοιό, το χρώμα και τη χαρακτηριστική του εμφάνιση.

Είναι σύνηθες να βλέπουμε τους κορμούς δέντρων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων να είναι βαμμένοι λευκοί, όπου οι άνθρωποι και τα οχήματα είναι βαμμένα για να καμουφλάρουν τον εαυτό τους … !!!

Δικαιολογείται ή λεύκανση των κορμών  εκεί όπου πρέπει να φαίνονται καθαρά οι κορμοί (σε περιοχές κυκλοφορίας ή στάθμευσης οχημάτων χωρίς σήμανση ή οριοθέτησης).

Προφανώς στη χώρα μας και ιδίως στις νησιωτικές  περιοχές η λεύκανση του κορμού των δέντρων συνδέεται με την παράδοση. Είναι μια πρακτική που συνδέεται με την καθαριότητα του σπιτιού η του χώρου μπορούμε να πούμε με τον εξαγνισμό. Συνδέει τις μυρωδιές της άνοιξης με τον ασβέστη.  Βέβαια από την έρευνα έχει αποδειχτεί ότι αυτή η τεχνική έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα.

Πηγή dasarxeio.com