Σε μια άμεση και δυναμική παρέμβαση προχώρησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να στηρίξει την ευρωπαϊκή αγορά ζάχαρης, η οποία δέχεται ασφυκτικές πιέσεις. Με τη σύμφωνη γνώμη των κρατών-μελών, εγκρίθηκε η πρόταση για την προσωρινή αναστολή του καθεστώτος εισαγωγής ακατέργαστης ζάχαρης προς διύλιση.

Το μέτρο αυτό στοχεύει στην προστασία των Ευρωπαίων τευτλοπαραγωγών και στη διασφάλιση συνθηκών δίκαιου ανταγωνισμού. Ωστόσο, η απόφαση αυτή φέρνει για άλλη μια φορά στην επιφάνεια το τεράστιο διαρθρωτικό πρόβλημα της Ελλάδας, η οποία παρακολουθεί τις εξελίξεις ως απλός θεατής, έχοντας χάσει πλήρως την εγχώρια παραγωγή της.

Στόχος η αποσυμπίεση της ευρωπαϊκής αγοράς

Η παρέμβαση της Κομισιόν αφορά συγκεκριμένα την αναστολή εισαγωγής ακατέργαστης ζάχαρης (από ζαχαροκάλαμο) η οποία μετατρέπεται σε λευκή ζάχαρη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω του ειδικού καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή («inward processing»).

Με την απόφαση αυτή, η ΕΕ επιχειρεί να «κόψει» την πίεση που προκαλούν οι αδασμολόγητες εισαγωγές, οι οποίες το τελευταίο διάστημα είχαν διαταράξει επικίνδυνα την ισορροπία της αγοράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι, υπό το βάρος αυτής της πίεσης (και του γενικότερου κόστους που αναλύσαμε πρόσφατα στο Τιμές Αγροτικών Προϊόντων 2026: Τάσεις σε Σιτάρι, Καλαμπόκι & Βαμβάκι), οι Ευρωπαίοι παραγωγοί είχαν ήδη αναγκαστεί να προχωρήσουν σε μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων ζαχαρότευτλων για να προσαρμοστούν στα νέα, δυσμενή δεδομένα.

Το ελληνικό παράδοξο: Κλειστά εργοστάσια και 100% εισαγωγές

Την ώρα που η Ευρώπη λαμβάνει έκτακτα μέτρα για να θωρακίσει τους παραγωγούς και τη βιομηχανία της, η εικόνα στην Ελλάδα είναι αποκαρδιωτική. Σε πλήρη αντίθεση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, η χώρα μας δεν διαθέτει πλέον καμία ενεργή παραγωγή ζάχαρης.

Τα τελευταία χρόνια:

• Τα ιστορικά εργοστάσια ζάχαρης έχουν βάλει λουκέτο.
• Η καλλιέργεια ζαχαρότευτλων –που κάποτε στήριζε χιλιάδες αγροτικές οικογένειες– έχει εγκαταλειφθεί πλήρως.

Αυτή η εξέλιξη έχει οδηγήσει τη χώρα σε απόλυτη εξάρτηση από τις εισαγωγές, αναδεικνύοντας τις σοβαρές παθογένειες και το διαρθρωτικό έλλειμμα της εγχώριας αγροτικής πολιτικής, η οποία άφησε έναν κρίσιμο παραγωγικό κλάδο να αποδυναμωθεί και να καταρρεύσει.

Τι εξαιρείται και η διάρκεια του μέτρου

Προκειμένου να μην υπάρξουν παράπλευρες απώλειες στις εφοδιαστικές αλυσίδες και στις βιομηχανίες τροφίμων, η απόφαση της ΕΕ αφήνει εκτός αναστολής συγκεκριμένες κατηγορίες. Συγκεκριμένα, το μέτρο δεν επηρεάζει:

1. Τις εισαγωγές λευκής ζάχαρης που προορίζονται αποκλειστικά για βιομηχανική χρήση.
2. Τις εισαγωγές ακατέργαστης ζάχαρης που δεν προορίζεται για διύλιση.

Έτσι, διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία των βιομηχανιών που χρησιμοποιούν τη ζάχαρη ως πρώτη ύλη για εξαγωγικά προϊόντα.

Το χρονοδιάγραμμα: Το μέτρο θα έχει ισχύ για ένα έτος και θα καλύπτει τόσο τις νέες όσο και τις υφιστάμενες άδειες χρήσης του καθεστώτος. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προχωρήσει σε ενδελεχή αξιολόγηση των επιπτώσεων μέσα στους πρώτους έξι μήνες. Εφόσον κριθεί αναγκαίο, θα εξεταστούν πιθανές βελτιώσεις του μηχανισμού ή και πρόσθετες παρεμβάσεις.

Η αναστολή αυτή αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου «ελέγχου υγείας» (health check) των βασικών γεωργικών αγορών της ΕΕ, με απώτερο στόχο τη βιωσιμότητα του αγροτικού εισοδήματος σε ένα περιβάλλον γεμάτο αστάθειες.

Η οικονομική θηλιά σφίγγει επικίνδυνα για τους κερασοπαραγωγούς του Δήμου Αγιάς, οι οποίοι βλέπουν τη νέα καλλιεργητική περίοδο να τρέχει, τα έξοδα να συσσωρεύονται, αλλά τις αποζημιώσεις για τις ζημιές της περσινής άνοιξης να παραμένουν «άφαντες».

Έχοντας εξαντλήσει κάθε περιθώριο υπομονής, οι παραγωγοί προχώρησαν προ ημερών σε δυναμική κινητοποίηση έξω από τα γραφεία του ΕΛΓΑ στη Λάρισα, εκφράζοντας την απόλυτη αγανάκτησή τους για τον κρατικό εμπαιγμό.

«Δίνω 10.000€ στον ΕΛΓΑ και δεν έχουμε να ζήσουμε»

Οι αγρότες της Αγιάς καταγγέλλουν πως, αν και οι εκτιμήσεις των ζημιών από την άνοιξη του 2025 έχουν ολοκληρωθεί και τα πορίσματα έχουν εκδοθεί εδώ και καιρό, τα χρήματα δεν έχουν πιστωθεί στους λογαριασμούς τους. Υπενθυμίζουν, μάλιστα, τις κυβερνητικές εξαγγελίες περί αναβάθμισης του Κανονισμού του ΕΛΓΑ, τονίζοντας ότι στην πράξη ο Οργανισμός απαξιώνεται.

Χαρακτηριστική του κλίματος απελπισίας είναι η δήλωση του προέδρου του Αγροτικού Συνεταιρισμού «Κίσσαβος» Αγιάς, Γιώργου Ζέικου:

«Έχει περάσει ένας χρόνος περιμένοντας να μας αποζημιώσει η κυβέρνηση για τα κεράσια. Έχουμε πληρώσει τα τέλη – εγώ προσωπικά καταβάλλω 10.000 ευρώ στον ΕΛΓΑ – και πλέον περιμένουμε να ζήσουμε από την αποζημίωση. Δεν μπορεί η πολιτεία να μας αφήνει εκτεθειμένους. […] Πρέπει να δοθούν άμεσα τα χρήματα, ώστε να μπορέσουμε να επιβιώσουμε».

Το «μπαλάκι» στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης

Το πλέον εξοργιστικό για τους παραγωγούς είναι η γραφειοκρατική «εμπλοκή» που κρατάει τα χρήματά τους δεσμευμένα.

Από την πλευρά της διοίκησης του ΕΛΓΑ, ο πρόεδρος του Οργανισμού, κ. Ανδρέας Λυκουρέντζος, έχει ξεκαθαρίσει ότι ο φορέας είναι απολύτως έτοιμος να πληρώσει. Το εκτιμητικό έργο έχει κλείσει. Ποιο είναι το εμπόδιο; Πρόκειται για ένα καθαρά τυπικό, αλλά καθοριστικό ζήτημα: Εκκρεμεί η σχετική εξουσιοδότηση από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ), η οποία είναι απαραίτητη προκειμένου να παρακαμφθεί ο περιορισμός που θέτει ο κανονισμός του ΕΛΓΑ.

Ουσιαστικά, το βάρος της ευθύνης και η τύχη των κερασοπαραγωγών μεταφέρονται πλέον εξ ολοκλήρου στο γραφείο του Υπουργού. Η παρατεταμένη αυτή γραφειοκρατική ομηρία, όπως έχουμε διαπιστώσει και σε άλλες περιπτώσεις καθυστερήσεων στον αγροτικό τομέα, δεν δημιουργεί απλώς ανησυχία, αλλά απειλεί άμεσα την επιβίωση των εκμεταλλεύσεων σε μια περιοχή κατεξοχήν ταυτισμένη με την παραγωγή του κερασιού.

Πηγή: ypaithros.gr

Μια εικόνα που προκαλεί εύλογα ερωτήματα και έντονο προβληματισμό στους παραδοσιακούς αγρότες διαμορφώνεται στον νέο χάρτη των επιδοτήσεων. Την ώρα που βασικές, στρατηγικές καλλιέργειες για την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας –όπως το σκληρό σιτάρι– παλεύουν για μια ενίσχυση της τάξης των 10 ευρώ ανά στρέμμα, μια εναλλακτική καλλιέργεια δείχνει να «σπάει τα ταμεία».

Ο λόγος για την κινόα, η οποία διεκδικεί πλέον πράσινα πριμ που αγγίζουν τα 102 ευρώ το στρέμμα, και μάλιστα χωρίς να συνυπολογίζονται σε αυτά τα βασικά δικαιώματα ή η αναδιανεμητική ενίσχυση. Πώς, όμως, προκύπτει αυτό το δυσθεώρητο νούμερο που ξεπερνάει ακόμα και τις ενισχύσεις του βαμβακιού;

Το “διπλό ταμπλό” των ενισχύσεων

Η εκτόξευση της επιδότησης για την κινόα προκύπτει από τον συνδυασμό δύο διαφορετικών χρηματοδοτικών καθεστώτων:

1. Οικολογικά Σχήματα (Eco-schemes): Μέσω της Δράσης 1 για τις λεγόμενες «καλλιέργειες καινοτομίας», η κινόα επιδοτείται με 60,6 ευρώ το στρέμμα. Το σημαντικό εδώ είναι ότι –ειδικά για τις πληρωμές του έτους 2025 που θα γίνουν τον ερχόμενο Μάιο– το ποσό αυτό αναμένεται να δοθεί ατόφιο, χωρίς τις οριζόντιες μειώσεις του παρελθόντος. Αυτό συμβαίνει διότι το διαθέσιμο μπάτζετ (42 εκατ. ευρώ) επαρκεί με το παραπάνω, μετά την κατάργηση της δημοφιλούς υποδράσης για το πριμ σποράς σε σιτηρά και ψυχανθή.
2. Πριμ Άνθρακα: Η καλλιέργεια κατάφερε να ενταχθεί και στη νέα ενίσχυση εξοικονόμησης άνθρακα, εξασφαλίζοντας επιπλέον 42,2 ευρώ το στρέμμα. Το συγκεκριμένο Μέτρο (με περίοδο δέσμευσης 2026-2028) επιδοτεί τη μείωση του αποτυπώματος άνθρακα κατά 20% το 2026 σε σχέση με το 2025, ποσοστό που πρέπει να διατηρηθεί και τα επόμενα δύο έτη.

Προσοχή: Το μοναδικό «αγκάθι» για να κλειδώσει οριστικά αυτό το άθροισμα (60,6 + 42,2 = 102,8 ευρώ), είναι να εκδοθεί ο επίσημος πίνακας ασυμβατότητας του ΥΠΑΑΤ και να επιβεβαιωθεί ότι τα συγκεκριμένα eco-schemes μπορούν πράγματι να συνδυαστούν με το Μέτρο για τον άνθρακα στο ίδιο αγροτεμάχιο.

Ποιες άλλες καλλιέργειες μπαίνουν στη λίστα

Η κινόα δεν είναι η μόνη. Σύμφωνα με τη σχετική υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 3941/B’/2023) για τη δράση ECO 31.1-B (καινοτόμες καλλιέργειες), δικαιούχοι της επιδότησης των 60,6 ευρώ είναι οι αγρότες που δήλωσαν στο ΟΣΔΕ αγροτεμάχια με:

• Τεφ
• Σιταροκρίθαρο
• Μαύρο Σινάπι
• Νιγκέλα
• Μουκούνα
• Τσουκνίδα
• Λινάρι
• Καμελίνα
• Χία (ή Τσία/Κία)
• Γλυκοπατάτα

Τι χρειάζεται για να πληρωθείτε

Για να εγκριθεί η ενίσχυση, ο ΟΠΕΚΕΠΕ θέτει αυστηρούς κανόνες ως προς τον σπόρο. Απαιτούνται τιμολόγια αγοράς σπόρου (με ημερομηνία έκδοσης έως 31/5 του έτους ενίσχυσης) που να αποδεικνύουν την καλλιέργεια.

Σε περίπτωση που ο παραγωγός χρησιμοποιήσει ιδιοπαραγόμενο σπόρο, η τεκμηρίωση γίνεται με Υπεύθυνη Δήλωση. Ωστόσο, ο έλεγχος θα είναι εξονυχιστικός: το σύστημα θα «τρέξει» διασταύρωση με την Ενιαία Αίτηση Ενίσχυσης (ΕΑΕ) των 3 τελευταίων ετών για να επιβεβαιώσει ότι ο αγρότης όντως καλλιεργούσε το συγκεκριμένο είδος στο παρελθόν.

Η συζήτηση για την ανακατανομή των πόρων και τη δικαιότερη ενίσχυση των παραδοσιακών καλλιεργειών –όπως το σιτάρι που βλέπει την κινόα με… τα κιάλια– αναμένεται να φουντώσει, ειδικά ενόψει των συζητήσεων για την ΚΑΠ μετά το 2027: Οι Αλλαγές σε Επιδοτήσεις & Κόστος Παραγωγής.

Πηγή: giorgoskatsadonis.blogspot.com

Με συγκρατημένη αισιοδοξία και προσδοκίες για επιστροφή στην κερδοφορία, ξεκίνησαν φέτος οι σπορές του βαμβακιού στους ελληνικούς κάμπους. Ύστερα από μια εξαιρετικά δύσκολη τριετία κατήφειας και πιεσμένων τιμών, οι παραγωγοί και οι εκκοκκιστές αρχίζουν να βλέπουν επιτέλους «φως στο τούνελ».

Οι χρηματιστηριακές εξελίξεις των τελευταίων μηνών και οι γεωπολιτικές αναταράξεις δημιουργούν ένα ευνοϊκότερο περιβάλλον για τη φυσική ίνα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια δυναμική εμπορική χρονιά.

Το “Ράλι” στο Χρηματιστήριο και τα 50 Λεπτά

Η εικόνα στα διεθνή χρηματιστήρια έχει αλλάξει άρδην τους τελευταίους δυόμισι μήνες. Αφού παρέμειναν καθηλωμένες για καιρό στην περιοχή των 63-65 σεντς ανά λίμπρα, οι τιμές μπήκαν σε μια ισχυρή ανοδική τροχιά.

Αυτή τη στιγμή, τα συμβόλαια της νέας σοδειάς (Δεκέμβριος 2026) προσεγγίζουν τα 82 σεντς, σημειώνοντας αύξηση άνω του 25% και αγγίζοντας υψηλό διετίας. Με τις τρέχουσες συναλλαγματικές ισοτιμίες, αυτό το ράλι μεταφράζεται σε τιμές κοντά στα 50 λεπτά/κιλό για το σύσπορο βαμβάκι. Παρά το υψηλό κόστος παραγωγής, το οποίο αναλύσαμε πρόσφατα και στο Τιμές Αγροτικών Προϊόντων 2026: Οι Τάσεις στις Αγορές, τα 50 λεπτά αρχίζουν να φαντάζουν ως ένα αρκετά ελκυστικό και βιώσιμο επίπεδο για τον Έλληνα αγρότη.

Γιατί το βαμβάκι κερδίζει ξανά έδαφος έναντι των συνθετικών

Η άνοδος της τιμής στο βαμβάκι δεν είναι αποτέλεσμα χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας, αλλά εδράζεται σε σταθερά θεμελιώδη δεδομένα της αγοράς.

Ο καταλύτης των εξελίξεων είναι η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, επηρεασμένη σε μεγάλο βαθμό από τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Αυτή η αύξηση έχει συμπαρασύρει το κόστος παραγωγής των συνθετικών ινών, όπως το νάιλον και ο πολυεστέρας.

• Η ανατροπή: Με τις συνθετικές ίνες να χάνουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα (τη χαμηλότερη τιμή), το βαμβάκι γίνεται ξανά περιζήτητο.
• Η αντίδραση της αγοράς: Μεγάλα κλωστήρια στην Ασία έχουν ήδη αρχίσει να προσθέτουν μεγαλύτερα ποσοστά φυσικής ίνας στα μείγματά τους.

Όπως επισημαίνει ο Νίκος Καραγιώργος (επικεφαλής της ομώνυμης εκκοκκιστικής επιχείρησης), «όσο το πετρέλαιο θα αυξάνεται ή θα κινείται στα σημερινά επίπεδα, το βαμβάκι θα έχει σημαντικό αβαντάζ». Το γεγονός ότι αυτή η διεθνής συγκυρία συμπίπτει με την περίοδο των σπορών στην Ελλάδα, αποτελεί ένα εξαιρετικά θετικό σημάδι για την επερχόμενη εμπορική χρονιά.

Κρατάνε τις εκτάσεις οι παραγωγοί, «βλέπουν» μείωση οι ΗΠΑ

Η βελτιωμένη ψυχολογία φαίνεται πως συγκρατεί τους αγρότες στην καλλιέργεια, αποτρέποντας την εγκατάλειψη ή τη στροφή σε άλλα προϊόντα.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Διεπαγγελματικής Βάμβακος, κ. Ευθύμη Φωτεινό, οι πρώτες εκτιμήσεις τοποθετούν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις στα 2 εκατομμύρια στρέμματα, διατηρώντας ουσιαστικά τα περσινά επίπεδα. Ωστόσο, σημειώνει πως οι παραγωγοί παραμένουν διστακτικοί με τις προπωλήσεις: «Ο κόσμος περιμένει να σταθεροποιηθεί η κατάσταση με τις τιμές προτού προχωρήσει σε τέτοιες κινήσεις», εξηγεί ο ίδιος, τοποθετώντας τις τρέχουσες τιμές αναγωγής περίπου στα 46-47 λεπτά/κιλό.

Η τοπική αυτή δυναμική έρχεται σε αντίθεση με τις προβλέψεις του Αμερικανικού Υπουργείου Γεωργίας (USDA). Το USDA, αν και προβλέπει αύξηση 4% στις προθέσεις σποράς στις ΗΠΑ (στα 39 εκατ. στρέμματα), βλέπει μια μείωση της ελληνικής παραγωγής κατά 6,8% (κοντά στα 950.000 δέματα), κάτι που οι Έλληνες εκπρόσωποι του κλάδου δεν επιβεβαιώνουν, στηριζόμενοι στη δυναμική που αναπτύσσεται αυτή τη στιγμή στα χωράφια.

Πηγή: ellinasagrotis.gr

Μικτές τάσεις, έντονη αβεβαιότητα και αυξημένη μεταβλητότητα συνθέτουν το παζλ των διεθνών αγορών, σύμφωνα με το 3ο μηνιαίο Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων της Τράπεζας Πειραιώς για τον Μάρτιο του 2026. Το αυξανόμενο κόστος παραγωγής, οι απρόβλεπτοι κλιματικοί παράγοντες και οι γεωπολιτικές εξελίξεις διαμορφώνουν ένα ρευστό τοπίο, όπου η περιορισμένη προσφορά σε ορισμένα είδη εκτοξεύει τις τιμές, ενώ σε άλλα η υπερπροσφορά τις πιέζει προς τα κάτω.

Ας δούμε αναλυτικά πώς διαμορφώνονται τα δεδομένα για τα βασικότερα αγροτικά προϊόντα.

Σιτηρά: Ανοδικές πιέσεις και αυξημένα κόστη

Σιτάρι (Σφιχτό ισοζύγιο): Οι παγκόσμιες προβλέψεις του USDA για το 2025/26 δείχνουν ρεκόρ κατανάλωσης (λόγω ζωοτροφών στην Ε.Ε.) και μειωμένα αποθέματα, παρά την ελαφρώς αυξημένη παραγωγή σε Ουκρανία και Καζακστάν. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ένα σφιχτό ισοζύγιο που σπρώχνει τις τιμές προς τα πάνω, τάση που ενισχύεται από τους φόβους για τις επιπτώσεις του φαινομένου La Niña στις αποδόσεις των ΗΠΑ.

Καλαμπόκι (Υπερπροσφορά με «αντιστάσεις»): Αν και παρατηρείται αυξημένη παραγωγή (σε Βραζιλία και Ουκρανία) και υψηλότερα παγκόσμια αποθέματα, οι τιμές παραμένουν ανθεκτικές. Ο λόγος; Όπως ακριβώς έχουμε δει να συμβαίνει και στην εγχώρια αγορά με τις METSAF: Έκτακτες Κρατικές Ενισχύσεις για Λιπάσματα & Πετρέλαιο, το τεράστιο ενεργειακό κόστος και τα ακριβά αζωτούχα λιπάσματα κρατούν τις τιμές ψηλά. Στήριξη δίνει και η απόφαση των ΗΠΑ για καύσιμα με αυξημένη αιθανόλη (15%), που ενισχύει τη ζήτηση.

Ρύζι (Επάρκεια αλλά ρίσκο): Οι διαθέσιμες ποσότητες παραμένουν επαρκείς και η παγκόσμια ζήτηση συγκρατημένη. Ωστόσο, τα αυξημένα διεθνή ναύλα και το κόστος των καυσίμων λόγω γεωπολιτικής αστάθειας προεξοφλούν μια βραχυπρόθεσμη άνοδο των τιμών εισαγωγής.

Βαμβάκι και Σόγια: Η μάχη προσφοράς και ζήτησης

Βαμβάκι (Στήριξη από τις εξαγωγές): Το θεμελιώδες ισοζύγιο δείχνει αύξηση της παραγωγής και των αποθεμάτων, κάτι που κανονικά θα έριχνε τις τιμές. Παρ’ όλα αυτά, το βαμβάκι σημείωσε άνοδο, χάρη στη βελτιωμένη εξαγωγική ζήτηση των ΗΠΑ και στις κινήσεις των επενδυτικών funds (short covering), που δημιούργησαν ισχυρή αγοραστική ροή.

Σόγια (Ισορροπία με ανησυχίες): Η αγορά της σόγιας δείχνει σχετική ισορροπία με μειωμένη παραγωγή, αλλά και μειωμένη κατανάλωση. Παρά ταύτα, οι έντονες κλιματικές αλλαγές σε Ινδία και ΗΠΑ (ξηρασία) καθώς και η αυξημένη ζήτηση για βιοκαύσιμα προκαλούν ανησυχίες, ενισχύοντας τα συμβόλαια αγοράς.

Ο αντίκτυπος όλων αυτών των διακυμάνσεων στο εισόδημα του παραγωγού αναμένεται να είναι ένας από τους κεντρικούς άξονες συζήτησης και στις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ΚΑΠ μετά το 2027: Οι Αλλαγές σε Επιδοτήσεις & Κόστος Παραγωγής.

Ζάχαρη, Χυμός Πορτοκαλιού και Κτηνοτροφία

• Ζάχαρη: Ο παγετός έπληξε το αμερικανικό ζαχαροκάλαμο ρίχνοντας την παραγωγή, ενώ ταυτόχρονα η κατανάλωση αυξάνεται. Επιπλέον, η διοχέτευση ζαχαροκάλαμου για παραγωγή αιθανόλης (λόγω ακριβού πετρελαίου) αυξάνει τη μεταβλητότητα. Τις τιμές “συγκρατεί” ελαφρώς η ενισχυμένη παραγωγή σε Βραζιλία και Ινδία.
• Χυμός Πορτοκαλιού: Παραμένει το κλίμα υψηλής μεταβλητότητας και αβεβαιότητας, με την παραγωγή στις ΗΠΑ να μένει σταθερή. Η πρόσφατη διόρθωση αποτυπώνει την υποτονική ζήτηση λόγω των εμπορικών εντάσεων των ΗΠΑ με Καναδά και Μεξικό.
• Βοοειδή: Η προσφορά παρουσιάζεται ελαφρώς ενισχυμένη, λειτουργώντας πιεστικά προς τις τιμές. Στο εξής, το “κλειδί” για τους κτηνοτρόφους και την αγορά κρέατος είναι αποκλειστικά η καταναλωτική ζήτηση, η οποία απειλείται σε περίπτωση παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης.

Πηγή: 3ο Μηνιαίο Δελτίο Τιμών Αγροτικών Προϊόντων Τράπεζας Πειραιώς