Ποινή φυλάκισης ενός έτους και χρηματικό πρόστιμο 3.800 ευρώ επέβαλε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου στον ιδιοκτήτη του αλόγου «Άτλαντα», το οποίο κατέληξε από μακρόχρονη παραμέληση. Στο συνολικό κόστος προστίθεται και διοικητικό πρόστιμο ύψους 33.000 ευρώ, φτάνοντας τα 36.800 ευρώ — δίπλα στην ποινική ευθύνη. Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (ΠΦΠΟ) παραστάθηκε στη δίκη προς υποστήριξη της κατηγορίας.

Για κάθε ιδιοκτήτη ζώου — αγρότη, κτηνοτρόφο ή ιδιώτη — η υπόθεση υπενθυμίζει με τον πιο συγκεκριμένο τρόπο τι σημαίνει σήμερα στην Ελλάδα νομική ευθύνη για την ευζωία του ζώου: ποινική δίωξη, πρόστιμο σε επίπεδο διοικητικής αρχής και ακόμη ένα ξεχωριστό ποινικό πρόστιμο από το δικαστήριο.

Η υπόθεση του «Άτλαντα»

Το 2021, εθελοντές φιλοζωικού σωματείου εντόπισαν τον «Άτλαντα» δεμένο σε χωράφι στο Ηράκλειο: υποσιτισμένο, με κομμένο πόδι και συνεχή αιμορραγία. Το άλογο δεν επέζησε — η μόλυνση εξαπλώθηκε και επήλθε ανακοπή. Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία.

Στη δίκη, η συνήγορος της ΠΦΠΟ υπογράμμισε ότι η κακοποίηση ζώων δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό ευαισθησίας, αλλά δείκτη αντικοινωνικής συμπεριφοράς με ευρύτερες κοινωνικές συνέπειες.

Το νομικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα

Η ΠΦΠΟ τονίζει στην ανακοίνωσή της ότι η κακοποίηση, εγκατάλειψη, βασανισμός ή θανάτωση ζώου διώκονται πλέον ποινικά στην Ελλάδα και δεν αντιμετωπίζονται ως «ιδιωτική υπόθεση». Η συνδυασμένη επιβολή διοικητικού προστίμου (από τις αρμόδιες αρχές) και ξεχωριστού δικαστικού προστίμου σε συνδυασμό με ποινή φυλάκισης αποτελεί το πλήρες νομικό πλαίσιο που μπορεί να ενεργοποιηθεί σε τέτοιες περιπτώσεις.

Για τον παραγωγό ή κτηνοτρόφο που έχει ζώα στην κατοχή του — άλογα, βοοειδή, αιγοπρόβατα — αυτό μεταφράζεται σε υποχρέωση παρακολούθησης της κατάστασης υγείας και των συνθηκών διαβίωσης. Η παραμέληση δεν περνά πλέον αναπάντητη. Σε έναν κλάδο που παλεύει με πολλαπλές πιέσεις, η ευζωία των ζώων παραμένει υποχρέωση που έχει και ποινικό τίμημα.

Πηγή: ERT News

Νομοθετική ρύθμιση που τροποποιεί τους κανόνες αποζημίωσης για παραγωγούς ΑΠΕ με Σύμβαση Ενίσχυσης Διαφορικής Προσαύξησης (ΣΕΔΠ) κατατίθεται τις επόμενες ημέρες στη Βουλή από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με αναδρομική ισχύ από 1η Ιουνίου 2026. Στους ωφελούμενους περιλαμβάνονται χιλιάδες αγρότες που έχουν επενδύσει σε αγροτικά φωτοβολταϊκά πάρκα και ενεργειακές κοινότητες.

Για τον αγρότη-παραγωγό ρεύματος η αλλαγή σημαίνει ότι η ενίσχυση δεν θα χάνεται πλέον κάθε φορά που η τιμή της αγοράς μηδενίζεται — το κόψιμο της αποζημίωσης θα ενεργοποιείται μόνο αν η τιμή γίνει αρνητική για πάνω από δύο συνεχόμενες ώρες. Σήμερα, μηδενικές τιμές διάρκειας πάνω από δύο ωρών αρκούν για να στερηθεί ο παραγωγός.

Τι αλλάζει: παλιό vs νέο καθεστώς

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ακριβώς πότε ο παραγωγός με ΣΕΔΠ θα κρατά — ή θα χάνει — την ενίσχυσή του:

Η ρύθμιση εγκρίθηκε μετά από συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα ισχύσει αναδρομικά από την πρώτη του Ιουνίου, αμέσως μετά την κύρωσή της.

Γιατί αφορά ιδιαίτερα τους αγρότες

Τα τελευταία χρόνια σημαντικός αριθμός αγροτών έχει στραφεί στην παραγωγή πράσινης ενέργειας ως συμπλήρωμα εισοδήματος αλλά και ως μέσο μείωσης του ενεργειακού κόστους της εκμετάλλευσής τους. Σε έναν κλάδο που ήδη πλήττεται από αυξημένο ενεργειακό κόστος — όπως αναλύσαμε στο ρεπορτάζ μας για το αγροτικό ντίζελ και το θέμα METSAF — οι μηδενικές τιμές που εμφανίζονται ολοένα συχνότερα λόγω αυξημένης διείσδυσης ΑΠΕ είχαν αρχίσει να υπονομεύουν τη βιωσιμότητα των επενδύσεων.

Ο παραγωγός δεν ζητούσε κάτι παραπάνω από αυτό που συμφωνήθηκε: να αμείβεται για κάθε κιλοβατώρα που παράγει με βάση τη ΣΕΔΠ που υπέγραψε. Η νέα ρύθμιση επαναφέρει αυτή τη λογική για τις ώρες μηδενικής τιμής. Είναι ιδιαίτερα σημαντική για νέους αγρότες επενδυτές που στράφηκαν στα φωτοβολταϊκά ως εναλλακτική πηγή εισοδήματος, συχνά με τραπεζικό δανεισμό που έχει αποτιμηθεί πάνω στους ισχύοντες κανόνες.

Το ευρύτερο σχέδιο: αποθήκευση και δίκαιη κατανομή

Παράλληλα με τη νομοθετική τροποποίηση, το ΥΠΕΝ προωθεί ένα ευρύτερο πακέτο. Έως τέλος Ιουνίου 2026 προβλέπεται εγκατάσταση σταθμών αποθήκευσης 700 MW — ορόσημο του Ταμείου Ανάκαμψης — ενώ δρομολογείται Υπουργική Απόφαση για τον μηχανισμό αναδιανομής των περικοπών, ώστε να μην επιβαρύνονται δυσανάλογα συγκεκριμένες κατηγορίες επενδυτών ή γεωγραφικές περιοχές. Από τον Απρίλιο του 2026 λειτουργεί ήδη το διζωνικό τιμολόγιο και τα δυναμικά («πορτοκαλί») τιμολόγια για οικιακούς καταναλωτές, με στόχο να μεταφερθεί η κατανάλωση στις ώρες αιχμής παραγωγής.

Τι να προσέξουν — τι ακολουθεί

Η ρύθμιση δεν αφαιρεί την αιτία του προβλήματος — η διείσδυση ΑΠΕ θα συνεχίσει να φέρνει μηδενικές τιμές ολοένα πιο συχνά. Αυτό που πετυχαίνει είναι να αναγνωρίσει ότι παραγωγοί επένδυσαν σε ένα καθεστώς που άλλαξε εις βάρος τους και να μη μετακυλήσει σε αυτούς ολόκληρο το κόστος της αλλαγής.

Για τους αγρότες παραγωγούς ΑΠΕ, τα δύο άμεσα βήματα είναι: πρώτον, να επιβεβαιώσουν ότι η σύμβασή τους είναι ΣΕΔΠ, καθώς μόνο αυτές καλύπτονται· δεύτερον, να παρακολουθήσουν πότε ακριβώς θα εφαρμοστεί αναδρομικά η επιστροφή για τυχόν απώλειες από 1η Ιουνίου, αφού αυτό εξαρτάται από τον χρόνο κύρωσης του νόμου.

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η συγκομιδή των πυρηνόκαρπων σε Ημαθία, Ξάνθη, Φθιώτιδα και Αργολίδα, με τις πρώιμες ποικιλίες ροδάκινου, νεκταρινιού και βερίκοκου να έχουν ήδη ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό τον κύκλο τους. Όπως μεταφέρουν παραγωγοί και γεωπόνοι στην «Ύπαιθρο Χώρα», η φετινή σοδειά είναι βελτιωμένη σε σχέση με το 2025 — η ικανοποίηση όμως σταματά στο χωράφι, καθώς στην αγορά οι τιμές πιέζονται και τα προβλήματα φυτοπροστασίας εντείνονται.

Για τον παραγωγό αυτό μεταφράζεται κατευθείαν στην τσέπη. Στην Αργολίδα τα βερίκοκα υποχώρησαν στα 0,60-0,70 ευρώ το κιλό, από έως και 1,30 ευρώ πέρυσι, ενώ τα ροδάκινα κινούνται στα 0,70-0,80 ευρώ έναντι περίπου 1,20 ευρώ. Την ίδια στιγμή, στη Βέροια οι πρώιμες ποικιλίες κρατούν ακόμη τιμές πάνω από το ένα ευρώ — μια ψαλίδα που δείχνει πόσο μετράει ο συνδυασμός περιοχής, ποικιλίας και χρονικής στιγμής.

Οι τιμές παραγωγού, περιοχή-περιοχή

Συγκεντρώνοντας τα διάσπαρτα στοιχεία των παραγωγών, η εικόνα της αγοράς αποτυπώνεται ως εξής:

Η ανάγνωση είναι καθαρή: εκεί που η προσφορά ανέβηκε, οι τιμές υποχώρησαν αισθητά· εκεί που κρατούν, τις απειλεί το κόστος φυτοπροστασίας.

Βέροια: παραμόρφωση καρπών και το δίλημμα της αναδιάρθρωσης

Στη Βέροια η συγκομιδή σε ροδάκινα, βερίκοκα και νεκταρίνια τρέχει, ενώ σε δύο με τρεις εβδομάδες ξεκινά το βιομηχανικό ροδάκινο. Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Γεωργών Βέροιας, Τάσος Χαλκίδης, μιλά για χρονιά ελαφρώς καλύτερη από την περσινή, με κυρίαρχο αγκάθι την παραμόρφωση των καρπών στο ροδάκινο — φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια οδηγεί ακόμη και σε εκριζώσεις οπωρώνων. Θεωρεί την αναδιάρθρωση ποικιλιών μονόδρομο, αλλά ζητά ουσιαστική στήριξη από την πολιτεία για να γίνουν οι επενδύσεις. Παρόμοια εικόνα, με παραμορφώσεις και ξερούς κλάδους στις ροδακινιές, περιγράφει και ο παραγωγός Κώστας Μαρκοβίτης από τον Άγιο Γεώργιο.

Η περιοχή έχει δεχθεί επιπλέον χτύπημα φέτος: σε συνέχεια του ρεπορτάζ μας για τη σφοδρή χαλαζόπτωση που κατέστρεψε ροδάκινα και βερίκοκα στην Ημαθία, τμήμα της παραγωγής είχε ήδη υποστεί ζημιές πριν φτάσει στο ταμείο.

Ξάνθη και Λαμία: καλό βερίκοκο, σχισμένα κεράσια, λίγα χέρια

Στο Κουτσό Ξάνθης ο Χρήστος Κούτρας, με περίπου 20 στρέμματα βερικοκιάς, βλέπει σαφώς καλύτερη εικόνα από πέρυσι και χαμηλότερες τιμές λόγω αυξημένης προσφοράς. Δείχνει όμως δύο διαρθρωτικά προβλήματα που ξεπερνούν τη φετινή τιμή: την αυξανόμενη αλατότητα στο νερό άρδευσης, που πλήττει σταδιακά τις δενδρώδεις, και την έλλειψη εργατικών χεριών στις συγκομιδές.

Στη Λαμία ο Κώστας Μπολοκουτάς, από το Φραντζί, έκλεισε τις πρώιμες ποικιλίες κερασιάς με τιμές 0,80 έως 3,50 ευρώ το κιλό ανάλογα με την ποιότητα. Οι παλαιές φυτεύσεις αποδίδουν 500-800 κιλά το στρέμμα, οι εντατικές ξεπερνούν τον τόνο. Οι βροχές των τελευταίων ημερών, ωστόσο, προκάλεσαν σχισίματα στους καρπούς, ανεβάζοντας χρόνο και κόστος διαλογής.

Η μεγάλη εικόνα: οι ασθένειες ξαναγράφουν τις επιλογές

Πέρα από τις τιμές, ο γεωπόνος Σάββας Παστόπουλος από τα Γιαννιτσά δίνει το διαρθρωτικό κάδρο της Κεντρικής Μακεδονίας. Στην κερασιά η χρονιά είναι θετική και η Drosophila suzukii παραμένει υπό έλεγχο, με τους παραγωγούς να στρέφονται σε αυτογόνιμες, μεγαλόκαρπες ποικιλίες. Στη βερικοκιά η αυξημένη καρποφορία έφερε μικροκαρπία, χωρίς να χαλάει τη συνολική εικόνα — και το βερίκοκο αναδεικνύεται πλέον σε δεύτερη επενδυτική επιλογή μετά το ακτινίδιο, χάρη στις καλύτερες προοπτικές αγοράς. Το βάρος πέφτει στις ροδακινιές: η Diaporthe amygdali ξεραίνει βλαστούς και αφανίζει ολόκληρα κτήματα, ενώ προστίθεται και το παραμορφωτικό άκαρι. Στην Αργολίδα ο Τάσος Λέρμας προσθέτει την ιολογική «Σάρκα», αλλά και την επιφυλακτικότητα της μεταποίησης, που κρατά χαμηλά τις τιμές επικαλούμενη περσινά αποθέματα — όπως άλλωστε αναλύσαμε και στο πρόσφατο τεχνικό δελτίο φυτοπροστασίας για τα πυρηνόκαρπα.

Εδώ είναι το παράδοξο της χρονιάς: η παραγωγή συνήλθε, αλλά το όφελος δεν φτάνει στον παραγωγό — η πραγματική μάχη δεν δίνεται στη συγκομιδή, αλλά στο ποια ποικιλία θα φυτευτεί την επόμενη πενταετία.

📌 Πηγή: Ύπαιθρος Χώρα (ypaithros.gr)

Έναν σπάνιο «θησαυρό» του ελληνικού γενετικού υλικού αναδεικνύει το Τμήμα Φυλλοβόλων Οπωροφόρων Δένδρων του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ — Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων. Πρόκειται για την ποικιλία κερασιάς «Λευκό Ιωαννίνων», μια εγχώρια ποικιλία με καταγωγή από την Ήπειρο που ανήκει στις σπάνιες «κίτρινες» ποικιλίες κερασιάς — κατηγορία που απαντάται σπανίως στην εμπορική παραγωγή.

Η ανακάλυψη ήρθε ως ευχάριστη έκπληξη για τους ερευνητές: η παρουσία τέτοιας ποικιλίας στο εγχώριο γενετικό υλικό επιβεβαιώνει τον εξαιρετικό πλούτο της ελληνικής αγροτικής βιοποικιλότητας.

Τι κάνει το «Λευκό Ιωαννίνων» ξεχωριστό

Οι «κίτρινες» ποικιλίες κερασιάς ξεχωρίζουν από τις κλασικές σκουρόχρωμες στη χρωματική τους σκάλα — από κίτρινο-πράσινο έως ανοιχτό κόκκινο — και συνδυάζουν συνήθως ήπια γεύση με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρούνται «ξεχωριστές» στην αγορά και ελκύουν αυξημένο ενδιαφέρον από τους λάτρεις της παραδοσιακής γεωργίας.

Βασικό πλεονέκτημα του «Λευκού Ιωαννίνων»: ιδιαίτερη καταλληλότητα για μεταποίηση. Τα χαρακτηριστικά των καρπών του το κάνουν ελκυστικό για τη βιομηχανία τροφίμων — μαρμελάδες, ξηρά κεράσια, γλυκά κουταλιού, αλκοολούχα ποτά.

Γιατί η διατήρηση τοπικών ποικιλιών είναι στρατηγική απόφαση

Η καταγραφή και διατήρηση εγχώριων ποικιλιών δεν είναι απλώς επιστημονική εργασία. Είναι επένδυση στο μέλλον — και για αρκετούς λόγους:

Προσαρμοστικότητα: Τοπικές ποικιλίες που επιβιώνουν αιώνες σε συγκεκριμένες κλιματικές συνθήκες ενσωματώνουν στα γονίδιά τους αντοχή που οι εμπορικές ποικιλίες δεν έχουν — πολύτιμο χαρακτηριστικό εν μέσω κλιματικής κρίσης.

Βιοποικιλότητα: Κάθε ποικιλία που χάνεται είναι μια μη αναστρέψιμη απώλεια γενετικής πληροφορίας.

Αγροτική ταυτότητα: Ποικιλίες με τοπογραφική αναφορά — όπως «Λευκό Ιωαννίνων» — μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για ΠΟΠ/ΠΓΕ προϊόντα, διαφοροποιώντας την ελληνική παραγωγή στην ευρωπαϊκή αγορά.

Νέα εισοδήματα: Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αναδιάρθρωσης καλλιεργειών — που βρίσκονται ανάμεσα στις χρηματοδοτούμενες δράσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης («Ταμείο Ανάκαμψης: Παράταση έως 19 Ιουνίου για Επενδύσεις Πρωτογενούς») — σπάνιες ποικιλίες με μεταποιητικές δυνατότητες αποτελούν εξαιρετικό υποψήφιο.

Η αναβίωση παλαιών ποικιλιών σε συνδυασμό με νέα εργαλεία γεωργίας ακριβείας και drones είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα που αναδύεται στην ευρωπαϊκή αγροτική έρευνα σήμερα.

Πηγή: ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ — Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης και Φυτογενετικών Πόρων

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο “Ziro Sitia” από τη Ζήρο Λασιθίου κατέκτησε την πρώτη θέση στον 7ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Γαστρονομικού Δώρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Γαστρονομίας, Πολιτισμού, Τεχνών και Τουρισμού (IGCAT). Η κορυφαία αυτή διάκριση απονεμήθηκε κατά τη διάρκεια ειδικής τελετής στη Χερσόνησο Ηρακλείου, επισφραγίζοντας με τον πιο επίσημο τρόπο την υπεροχή του κρητικού ελαιολάδου στη διεθνή αγορά.

Για τους Έλληνες ελαιοπαραγωγούς, η επιτυχία αυτή αποτελεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η επένδυση στην τυποποίηση, την ταυτότητα και τα αυστηρά ποιοτικά κριτήρια είναι ο μοναδικός δρόμος για τη διαφυγή από την παγίδα του χύμα ελαιολάδου και την εξασφάλιση υψηλών υπεραξιών.

Στην κορυφή ανάμεσα σε 40 χώρες

Ο ανταγωνισμός στον διαγωνισμό του IGCAT ήταν ιδιαίτερα έντονος, καθώς συμμετείχαν προϊόντα από 40 βραβευμένες και υποψήφιες Περιφέρειες Γαστρονομίας από όλο τον κόσμο. Το ελαιόλαδο “Ziro Sitia” κατάφερε να ξεχωρίσει με διαφορά στην κατηγορία του, λαμβάνοντας το χρυσό βραβείο.

Η βράβευση αυτή συμπίπτει με μια ιστορική συγκυρία για το νησί, καθώς η Κρήτη έχει ανακηρυχθεί επίσημα ως η “Ευρωπαϊκή Περιφέρεια Γαστρονομίας” για το έτος 2026. Στον ίδιο διαγωνισμό, η Κρήτη απέσπασε δύο ακόμη σημαντικές διακρίσεις:

• Το “Dinnerware – Handmade Ceramics” του Δημήτρη Λυμπερίδη έλαβε το βραβείο “Best Craft Gift”, αναδεικνύοντας την κρητική χειροτεχνία.
• Το “Flavours of Crete – Artisan Gift Basket” της ομάδας Apo Koinou απέσπασε το βραβείο “Best Tasting” για την καλύτερη γεύση.

Όπως δήλωσε ο Περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης, η ανακήρυξη του νησιού ως γαστρονομικής περιφέρειας της Ευρώπης αποτελεί δικαίωση μιας συλλογικής προσπάθειας και επιβράβευση ενός ολόκληρου τρόπου ζωής που βασίζεται στον διατροφικό πολιτισμό.

Πώς στήθηκε το success story της ZIRO Sitia

Πίσω από το χρυσό βραβείο βρίσκεται μια προσπάθεια που ξεκίνησε το 2014 από την εταιρεία “ZIRO Sitia Ο.Ε.” των Αθηνάς Αχλαδιανάκη και Λυδίας Χατζήκογλου, σε συνεργασία με τον συνιδρυτή Βασίλη Μπέη και τον ελαιοπαραγωγό Γιώργο Προεστάκη. Στόχος της προσπάθειας ήταν να βγει από την ανωνυμία το εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο που παρήγαγαν οι ελαιώνες της οικογένειας Προεστάκη στη Ζήρο.

Μέχρι τότε, παρά τις άριστες καλλιεργητικές μεθόδους, το προϊόν κατέληγε στα κοινά κανάλια διανομής χωρίς να αναδεικνύεται η ιδιαιτερότητά του. Η ίδρυση της εταιρείας επέτρεψε τον διαχωρισμό των ρόλων: ο Γιώργος Προεστάκης ανέλαβε αποκλειστικά το παραγωγικό κομμάτι στο χωράφι και ο Βασίλης Μπέης το επιχειρηματικό και εμπορικό σκέλος. Αυτό το μοντέλο συνεργασίας αποδείχθηκε σωτήριο, καθώς επέτρεψε στον παραγωγό να επικεντρωθεί στην ποιότητα της πρώτης ύλης χωρίς το άγχος των πωλήσεων.

Το ρίσκο της ποιότητας και η συνεργασία με τους Παπαγιαννάδες

Τα πρώτα βήματα της επιχείρησης δεν ήταν εύκολα. Η ελληνική αγορά ήταν επιφυλακτική, ενώ οι ιδρυτές αντιμετώπισαν δυσκολίες ακόμη και στην εύρεση ελαιοτριβείου που θα δεχόταν να επεξεργαστεί την παραγωγή τους με τις αυστηρές προδιαγραφές που έθεταν.

Οι προδιαγραφές αυτές αφορούσαν την αυστηρή οργανοληπτική αξιολόγηση από την πρώτη κιόλας χρονιά, ώστε να διασφαλίζεται ότι κάθε μπουκάλι φέρει επάξια τον τίτλο του “Εξαιρετικού Παρθένου”. Πολλά ελαιοτριβεία απέρριπταν το αίτημα, θεωρώντας τις απαιτήσεις υπερβολικές για μια τόσο μικρή παρτίδα ελαιολάδου.

Τη λύση έδωσε ο Ελαιοκομικός Συνεταιρισμός Παπαγιαννάδων, ο οποίος πίστεψε στο όραμα της ομάδας και ανέλαβε την έκθλιψη του καρπού. Η συνεργασία αυτή κρατά μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας ότι οι υγιείς συνεταιριστικές δομές μπορούν να στηρίξουν την καινοτόμο ιδιωτική πρωτοβουλία και να προσφέρουν λύσεις εκεί που οι μεγάλοι βιομηχανικοί παίκτες αδιαφορούν.

Η οικονομική υπεραξία του επώνυμου προϊόντος

Η μετάβαση από το χύμα ελαιόλαδο στο επώνυμο, τυποποιημένο προϊόν αποτελεί τη σημαντικότερη οικονομική πρόκληση για τον σύγχρονο αγρότη. Ενώ η πώληση σε δεξαμενές προσφέρει άμεση ρευστότητα, αφήνει τον παραγωγό εκτεθειμένο στις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών και στα καπρίτσια των μεσιτών. Αντίθετα, ένα brand που έχει χτιστεί πάνω στην ποιότητα και έχει αποσπάσει διεθνή βραβεία, εξασφαλίζει σταθερές τιμές και πιστό καταναλωτικό κοινό, ακόμη και σε χρονιές με χαμηλή παραγωγή ή υψηλό κόστος καλλιέργειας.

Το μάθημα για τον Έλληνα ελαιοπαραγωγό

Η περίπτωση της ZIRO Sitia αναδεικνύει μια μεγάλη αλήθεια για την ελληνική ελαιοκομία. Το μέλλον δεν βρίσκεται στην ποσότητα, αλλά στην εξειδίκευση και την πιστοποίηση. Η οργανοληπτική αξιολόγηση και η χημική ανάλυση κάθε παρτίδας δεν είναι πολυτέλεια, αλλά το διαβατήριο για τις premium αγορές του εξωτερικού.

Όταν ο παραγωγός τολμά να θέσει υψηλά στάνταρ και να συνεργαστεί με ειδικούς στο κομμάτι του marketing και της τυποποίησης, το αποτέλεσμα μπορεί να ανταγωνιστεί επάξια κολοσσούς από την Ιταλία και την Ισπανία. Η Σητεία, με το μοναδικό της μικροκλίμα, διαθέτει όλα τα φόντα να πρωταγωνιστήσει, αρκεί οι παραγωγοί να ξεφύγουν από τη λογική της εύκολης πώλησης σε δεξαμενές χύμα ελαιολάδου.

Με πληροφορίες από: Νέα Κρήτη

Μια εξαιρετικά βίαιη χαλαζόπτωση έπληξε το μεσημέρι της Πέμπτης 4 Ιουνίου 2026 περιοχές του Δήμου Αλεξάνδρειας και ευρύτερα του νομού Ημαθίας, προκαλώντας εκτεταμένες καταστροφές σε δενδρώδεις καλλιέργειες που βρίσκονται στο στάδιο της συγκομιδής. Τα κλιμάκια του ΕΛΓΑ αναμένεται να ξεκινήσουν άμεσα τις αυτοψίες για την καταγραφή των ζημιών, με τους παραγωγούς να βρίσκονται σε απόγνωση καθώς είδαν τους κόπους μιας χρονιάς να χάνονται μέσα σε λίγα λεπτά.

Η χρονική συγκυρία είναι η χειρότερη δυνατή. Πολλές πρώιμες ποικιλίες επιτραπέζιων ροδάκινων, νεκταρινιών και βερίκοκων βρίσκονταν στο στάδιο της συγκομιδής ή ελάχιστες ημέρες πριν από αυτήν. Αυτό σημαίνει ότι οι αγρότες είχαν ήδη επωμιστεί το σύνολο των καλλιεργητικών εξόδων, όπως κλαδέματα, λιπάνσεις, φυτοπροστασία και αραίωμα, και περίμεναν τις πρώτες κοπές για να αποκτήσουν ρευστότητα και να καλύψουν τις τρέχουσες υποχρεώσεις τους.

Ποιες περιοχές της Ημαθίας επλήγησαν περισσότερο από τη χαλαζόπτωση;

Σύμφωνα με τις πρώτες αναφορές από τους τοπικούς ανταποκριτές και τους ίδιους τους αγρότες, το φαινόμενο είχε έντονη τοπικότητα αλλά εξαιρετική σφοδρότητα. Οι περιοχές που βρέθηκαν στο επίκεντρο της καταιγίδας περιλαμβάνουν τα χωριά:

• Κεφαλοχώρι
• Καβάσιλα
• Επισκοπή Αλεξάνδρειας
• Νέα Λυκογιάννη
• Μονόσπιτα
• Στενήμαχο

Σε αρκετές από αυτές τις περιοχές, το μέγεθος του χαλαζιού ήταν ιδιαίτερα μεγάλο, γεγονός που προκάλεσε άμεση πτώση των καρπών από τα δέντρα, αλλά και σοβαρά τραύματα στο φυτικό κεφάλαιο, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τη δυναμική των δέντρων και για την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Ποιες καλλιέργειες δέχθηκαν το ισχυρότερο πλήγμα;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στις δενδρώδεις καλλιέργειες. Τα βερίκοκα, τα επιτραπέζια ροδάκινα και τα νεκταρίνια δέχθηκαν το τελειωτικό χτύπημα. Λόγω της εξαιρετικά ευαίσθητης φύσης του φλοιού αυτών των φρούτων, ακόμη και ένα ελαφρύ χτύπημα από χαλάζι καθιστά το προϊόν μη εμπορεύσιμο, οδηγώντας το απευθείας στη βιομηχανία χυμοποίησης με εξαιρετικά χαμηλές τιμές, ή ακόμα και στην πλήρη απαξίωση αν η σήψη προχωρήσει γρήγορα.

Οι παραγωγοί αναφέρουν ότι η καταστροφή σε ορισμένα κτήματα αγγίζει το 100%, αφήνοντας μηδενικά περιθώρια για διάσωση μέρους της σοδειάς. Η ανησυχία επεκτείνεται και στα όψιμα βιομηχανικά ροδάκινα, τα οποία, αν και βρίσκονται σε προηγούμενο στάδιο ανάπτυξης, υπέστησαν πληγές που ευνοούν την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών όπως η μονίλια.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τους πληγέντες παραγωγούς;

Η διαδικασία για τη διεκδίκηση αποζημιώσεων πρέπει να ξεκινήσει άμεσα. Οι αγρότες των οποίων οι καλλιέργειες επλήγησαν οφείλουν να ακολουθήσουν τα εξής βήματα:

Πρώτον, πρέπει να υποβληθεί επίσημη αναγγελία ζημιάς από τους κατά τόπους ανταποκριτές του ΕΛΓΑ στους δήμους που επλήγησαν. Η προθεσμία για την υποβολή των δηλώσεων ζημιάς από τους παραγωγούς είναι αυστηρά 15 ημέρες από την ημερομηνία του συμβάντος.

Δεύτερον, οι παραγωγοί θα πρέπει να συμπληρώσουν τη σχετική δήλωση, καταβάλλοντας τα προβλεπόμενα τέλη εκτίμησης ανά δέντρο ή ανά στρέμμα, ανάλογα με την καλλιέργεια. Είναι σημαντικό να αναγραφούν με ακρίβεια τα αγροτεμάχια όπως αυτά έχουν δηλωθεί στην τελευταία αίτηση Ενιαίας Ενίσχυσης (ΟΣΔΕ).

Τι πρέπει να προσέξουν οι αγρότες αν πρέπει να συγκομίσουν άμεσα;

Ένα συχνό ερώτημα των παραγωγών σε περιπτώσεις χαλαζόπτωσης πάνω στη συγκομιδή είναι αν μπορούν να μαζέψουν τα φρούτα πριν περάσει ο εκτιμητής του ΕΛΓΑ. Η γενική οδηγία είναι ότι δεν πρέπει να γίνει συγκομιδή πριν από την εκτίμηση.

Ωστόσο, εάν η συγκομιδή είναι απολύτως αναγκαία για να σωθεί ό,τι είναι δυνατόν, οι παραγωγοί πρέπει οπωσδήποτε να αφήσουν “μάρτυρες”. Πρόκειται για ανέπαφα δέντρα σε διάφορα σημεία του κτήματος (συνήθως το 5% έως 10% των δέντρων ανά ποικιλία), τα οποία θα επιτρέψουν στον γεωπόνο του ΕΛΓΑ να σχηματίσει σαφή εικόνα για το μέγεθος της ζημιάς όταν πραγματοποιήσει την αυτοψία. Επίσης, η λήψη φωτογραφιών με γεωεντοπισμό (geotagging) μέσω smartphone αποτελεί πλέον ένα χρήσιμο υποστηρικτικό εργαλείο κατά τη διαδικασία της ένστασης.

Πότε αναμένονται οι εκτιμήσεις από τα κλιμάκια του ΕΛΓΑ;

Οι παραγωγοί ζητούν την άμεση κινητοποίηση του υποκαταστήματος του ΕΛΓΑ Βέροιας, ώστε οι γεωπόνοι να βρεθούν στα χωράφια πριν σαπίσουν τα χτυπημένα φρούτα πάνω στα δέντρα. Η ταχύτητα των εκτιμήσεων είναι κρίσιμη, καθώς η ζέστη των επόμενων ημερών σε συνδυασμό με την υγρασία θα επιταχύνει τη σήψη των καρπών, αλλοιώνοντας την πραγματική εικόνα της καταστροφής.

Οι τοπικοί αγροτικοί σύλλογοι ήδη πιέζουν για γρήγορες διαδικασίες και για στελέχωση του ΕΛΓΑ με έκτακτο προσωπικό, προκειμένου να αποφευχθούν οι πολύμηνες καθυστερήσεις που παρατηρούνται συχνά στην έκδοση των πορισμάτων και την καταβολή των αποζημιώσεων.

Με πληροφορίες από: Thes.gr