Μελισσοκομία: Ενίσχυση ανά κυψέλη στη νέα ΚΑΠ 2028–2034

Την πλήρη ένταξη της ελληνικής μελισσοκομίας ως αυτοτελούς αγροτικού τομέα στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ 2028–2034) ζητά με επίσημη επιστολή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτη Σχοινά, ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης, Ανδρέας Φίλιας. Η παρέμβαση θέτει ως κεντρικό άξονα τη θέσπιση ειδικής οικονομικής στήριξης, αξιοποιώντας τις πρόσφατες αλλαγές στο ενωσιακό κανονιστικό πλαίσιο.

Για τον Έλληνα παραγωγό, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία στοχεύει να μετατρέψει την ευρωπαϊκή αναγνώριση σε άμεση ρευστότητα: αντί η μελισσοκομία να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά μόνο μέσα από περιορισμένα τομεακά προγράμματα, προτείνεται η καθιέρωση ετήσιας ενίσχυσης υπολογισμένης απευθείας ανά παραγωγική κυψέλη, διασφαλίζοντας σταθερό εισόδημα απέναντι στην κλιματική κρίση και το αυξημένο κόστος παραγωγής.

Διαφήμιση

Το νομικό πάτημα: Κανονισμός 2025/2649 και άρθρα 31 & 70

Το κρίσιμο νέο στοιχείο που επικαλείται η ελληνική πλευρά δεν είναι απλώς ένα γενικό αίτημα στήριξης, αλλά ένα σαφές νομικό προηγούμενο που ψηφίστηκε πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για τον Κανονισμό (ΕΕ) 2025/2649 της 19ης Δεκεμβρίου 2025, ο οποίος τροποποίησε τον βασικό Κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115 της ΚΑΠ.

Όπως επισημαίνει ο κ. Φίλιας στην επιστολή του: «Κύριε Υπουργέ, το νέο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία για τη Μελισσοκομία. Ιδιαίτερη σημασία έχει ο Κανονισμός (ΕΕ) 2025/2649, της 19ης Δεκεμβρίου 2025, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο Κανονισμός (ΕΕ) 2021/2115. Μεταξύ άλλων, ο νέος Κανονισμός αναγνωρίζει ρητά ότι, στο πλαίσιο των γεωργο-περιβαλλοντικών και κλιματικών δεσμεύσεων, η στήριξη δράσεων που σχετίζονται με τη μελισσοκομία μπορεί να χορηγείται με τη μορφή ετήσιας ενίσχυσης ανά κυψέλη».

Η τροποποίηση αυτή αφορά συγκεκριμένα:

• Το Άρθρο 31: Δυνατότητα ενίσχυσης οικολογικών προγραμμάτων (eco-schemes) με μονάδα μέτρησης την κυψέλη.
• Το Άρθρο 70: Ένταξη της μελισσοκομίας στις πολυετείς περιβαλλοντικές, κλιματικές και διαχειριστικές δεσμεύσεις με πληρωμή ανά κυψέλη.

Μέχρι σήμερα, το βασικό εργαλείο άμεσης στήριξης των παραγωγών ήταν οι δράσεις βελτίωσης των συνθηκών παραγωγής και εμπορίας, όπως οι αιτήσεις για τις μελισσοκομικές ενισχύσεις 2026, οι οποίες όμως περιορίζονται στην αντικατάσταση κυψελών και τα έξοδα μετακίνησης. Η νέα πρόταση υπερβαίνει αυτή τη λογική, συνδέοντας το κοπάδι απευθείας με τις περιβαλλοντικές ενισχύσεις της ΚΑΠ.

Από τις κοινοβουλευτικές πιέσεις στις εθνικές διεκδικήσεις

Η παρέμβαση της Περιφέρειας έρχεται ως συνέχεια των διεργασιών που καταγράφονται τους τελευταίους μήνες στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Όπως είχαμε αναλύσει στο ρεπορτάζ μας για τη νέα ΚΑΠ 2028-2034, στο Ευρωκοινοβούλιο είχε ήδη τεθεί επιτακτικά η ανάγκη θεσμοθέτησης ετήσιας ενίσχυσης επικονίασης ανά κυψέλη, ώστε να αποφευχθεί η αποδυνάμωση των μελισσοκομικών προγραμμάτων.

Παράλληλα, το Συμβούλιο της ΕΕ για τα υποχρεωτικά τομεακά προγράμματα έχει κατοχυρώσει τον τομέα του μέλιτος ανάμεσα στους κλάδους υποχρεωτικής παρέμβασης. Ωστόσο, η διαφορά της τρέχουσας πρότασης είναι ότι ζητά από το ΥΠΑΑΤ να μην αρκεστεί στα κλασικά τομεακά μέτρα, αλλά να εντάξει την κυψέλη ως επίσημη παραγωγική μονάδα στα στρατηγικά εργαλεία των άμεσων και αγροπεριβαλλοντικών πληρωμών.

Τι σημαίνει η κίνηση για το ΥΠΑΑΤ

Η ρητή αναγνώριση της κυψέλης από το ενωσιακό δίκαιο αφαιρεί από την ελληνική διοίκηση το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει θεσμικός τρόπος» για οριζόντια ενίσχυση των μελισσοκόμων. Με τη διαπραγμάτευση για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2028–2034 να ανοίγει, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ καλείται να αποφασίσει αν θα ενσωματώσει την ενίσχυση ανά κυψέλη στον εθνικό φάκελο, μετατρέποντας τις δεσμεύσεις για την προστασία των επικονιαστών σε απτή οικονομική ρευστότητα για τα μελισσοκομεία της χώρας.