Βαμβάκι 75,95 σεντς/λίβρα +1,3% Σιτάρι 591,75 σεντς/bushel +2,3% Καλαμπόκι 450,50 σεντς/bushel +2,6% Σόγια 1204,00 σεντς/bushel −0,3% Ζάχαρη 17,16 σεντς/λίβρα −4,9% Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο (ως 6/11) 3,42 €/κιλό −0,8% Ελαιόλαδο παρθένο (ως 6/11) 3,00 €/κιλό 0,0% Αμνός (ως 6/11) 9,32 €/κιλό σφαγίου −7,0% Αγελαδινό γάλα (ως 6/11) 55,30 λεπτά/κιλό 0,0% Αγελαδινό γάλα βιολογικό (ως 6/11) 60,24 λεπτά/κιλό +1,2% Μοσχάρι (ως 6/11) 6,45 €/κιλό σφαγίου +2,8% Αγελάδα απόσυρσης (ως 6/11) 4,03 €/κιλό σφαγίου +3,1%
e-Agrotis.gr Αγροτική ενημέρωση, Aγροτικά νέα, Aγροτικές ειδήσεις 24/7e-Agrotis.gr Αγροτική ενημέρωση, Aγροτικά νέα, Aγροτικές ειδήσεις 24/7
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026 20 Νοε
Ειδήσεις

Ελαιόλαδο: Στη Βουλή η κατάρρευση τιμών στα 3€ και τα μεροκάματα των 90€

Διαβάζεις συχνά e-Agrotis;
Ελαιόλαδο: Στη Βουλή η κατάρρευση τιμών στα 3€ και τα μεροκάματα των 90€
Ελαιόλαδο: Στη Βουλή η κατάρρευση τιμών στα 3€ και τα μεροκάματα των 90€

Κοινοβουλευτική παρέμβαση για την ραγδαία πτώση των τιμών παραγωγού στο ελαιόλαδο και τη δραματική επιβάρυνση του κόστους καλλιέργειας κατέθεσαν 30 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτη Σχοινά, στις 18 Νοεμβρίου 2026. Η ερώτηση, με επικεφαλής τον βουλευτή Εμμανουήλ Χνάρη, ζητά μέτρα στήριξης, θέτοντας επί τάπητος την ενεργοποίηση της ιδιωτικής αποθεματοποίησης, έκτακτες ενισχύσεις de minimis, καθώς και την ένταξη του προϊόντος στις συνδεδεμένες ενισχύσεις της ΚΑΠ.

Η κίνηση αυτή μεταφέρει σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο την πίεση που βιώνουν οι ελαιοπαραγωγοί σε όλη τη χώρα. Με τις τιμές στη φετινή ελαιοκομική περίοδο να υποχωρούν στα επίπεδα των 3,00 έως 3,60 ευρώ το κιλό και τα εργατικά μεροκάματα να έχουν εκτοξευθεί έως και τα 90 ευρώ, τα περιθώρια βιωσιμότητας των εκμεταλλεύσεων έχουν εξαντληθεί, οδηγώντας πολλούς παραγωγούς στην απόφαση να αφήσουν ασυγκόμιστα τα λιοστάσια τους.

Η πορεία των τιμών από το 2023 έως σήμερα

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στην κοινοβουλευτική ερώτηση, η τιμή παραγωγού έχει καταγράψει κατακόρυφη πτώση τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ενώ το 2023 η μέση τιμή κινήθηκε στα 8,20 έως 9,35 ευρώ ανά κιλό, το 2024 υποχώρησε στα 6,20 με 6,50 ευρώ, το 2025 στα 4,40 με 4,75 ευρώ, φτάνοντας φέτος στα 3,00 έως 3,60 ευρώ το κιλό.

Έτος / Περίοδος Μέση τιμή παραγωγού (€/kg)
2023 8,20 – 9,35
2024 6,20 – 6,50
2025 4,40 – 4,75
2026 (εκτίμηση) 3,00 – 3,60

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τα δεδομένα πεδίου, καθώς όπως αναλύσαμε στο Μαλεβίζι, το λάδι ξεκίνησε στα 3,20 ευρώ με μεροκάματα στα 80 ευρώ, ενώ αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στην Πελοπόννησο, όπου η τιμή στον παραγωγό κυμαίνεται στα 3,10 έως 3,20 ευρώ.

Υπολογισμός απωλειών και κόστος συλλογής

Η πτώση αυτή μεταφράζεται σε άμεση απώλεια τζίρου για τον παραγωγό.

Την ίδια στιγμή, το εργατικό κόστος έχει ενταθεί δραματικά. Με το ημερομίσθιο να κινείται πλέον στα 80 έως 90 ευρώ, τα κόστη ενέργειας, καυσίμων και λιπασμάτων παραμένουν επιβαρυμένα.

Οι εισαγωγές από την Τυνησία και η έλλειψη εξωστρέφειας

Στο κείμενο της ερώτησης επισημαίνεται και η διεθνής διάσταση που πιέζει την εγχώρια παραγωγή. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει αδασμολόγητη εισαγωγή 56.700 τόνων παρθένου ελαιολάδου από την Τυνησία ετησίως (βάσει του Κανονισμού 2006/1918), ενώ την περίοδο 2025/2026 οι συνολικές τυνησιακές εξαγωγές προς την Ε.Ε. ανήλθαν στους 220.000 τόνους, με την Τύνιδα να ζητά αύξηση της αδασμολόγητης ποσόστωσης στους 100.000 τόνους. Την επίδραση αυτών των ροών είχαμε εξετάσει αναλυτικά στο ρεπορτάζ μας για το πώς πιέζουν την αγορά τα αποθέματα και το φθηνό λάδι Τυνησίας.

Παράλληλα, καταγράφονται διαρθρωτικές αδυναμίες: η Ελλάδα κατέχει το 7,5% με 8,5% της παγκόσμιας παραγωγής (παράγοντας περίπου 250.000 τόνους ετησίως με το 75-80% να είναι εξαιρετικά παρθένο), ωστόσο συγκεντρώνει μόλις το 3% των εξαγωγών της Ε.Ε. προς τρίτες χώρες, όταν η Ισπανία κατέχει το 56% και η Ιταλία το 28%. Η πλειονότητα του ελληνικού προϊόντος φεύγει χύμα, κυρίως προς την Ιταλία, στερώντας υπεραξία από τους παραγωγούς και ευνοώντας φαινόμενα παράνομων ελληνοποιήσεων.

Τα πέντε ερωτήματα προς το Υπουργείο

Οι βουλευτές ζητούν σαφείς απαντήσεις από τον κ. Σχοινά στα εξής σημεία:

  1. Την οικονομική στήριξη των ελαιοπαραγωγών μέσω ενεργοποίησης της ιδιωτικής αποθεματοποίησης (Κανονισμός ΕΕ 1308/2013) ή μηχανισμού ενισχύσεων de minimis.
  2. Τη θέση της κυβέρνησης για ένταξη του ελαιολάδου με ποιοτικά κριτήρια στις συνδεδεμένες ενισχύσεις της ΚΑΠ.
  3. Την καταγραφή των κενών θέσεων εργασίας γης και τη λήψη μέτρων για επιτάχυνση των μετακλήσεων και μείωση της γραφειοκρατίας.
  4. Την εντατικοποίηση των ελέγχων στην αγορά για την αντιμετώπιση των παράνομων ελληνοποιήσεων.
  5. Την ανάληψη ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών για την επανεξέταση των ποσοστώσεων αδασμολόγητου ελαιολάδου από την Τυνησία και την επιβολή αυστηρότερων κανόνων ιχνηλασιμότητας.
Μοιραστείτε το

Σχολιάστε