Μελισσοκομία: Εγγυημένα κονδύλια και ενίσχυση επικονίασης μετά το 2027
Τη διασφάλιση αυτόνομου και εγγυημένου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού για τη μελισσοκομία στη νέα ΚΑΠ 2028-2034, μαζί με τη θέσπιση ετήσιας ενίσχυσης ανά κυψέλη για υπηρεσίες επικονίασης, ζητούν με παρέμβασή τους προς την Κομισιόν οι ευρωβουλευτές Κώστας Αρβανίτης και Έλενα Κουντουρά. Η κοινοβουλευτική ερώτηση φέρνει στις Βρυξέλλες τον κίνδυνο αποδυνάμωσης των μελισσοκομικών προγραμμάτων, σε μια συγκυρία όπου το κλιματικό κόστος και οι απώλειες παραγωγής πιέζουν έντονα την ελληνική ύπαιθρο.
Για τον Έλληνα παραγωγό, το διακύβευμα δεν είναι θεωρητικό: εάν η μελισσοκομία ενταχθεί στα γενικά «εθνικά σχέδια εταιρικής σχέσης» χωρίς δεσμευτικά ελάχιστα κονδύλια ανά κράτος-μέλος, η επιβίωση των τομεακών προγραμμάτων θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις εγχώριες πολιτικές επιλογές και τους διαθέσιμους εθνικούς πόρους. Η πρόταση για άμεση επιδότηση ανά παραγωγική κυψέλη στοχεύει να καλύψει το κενό εισοδήματος που δεν καλύπτουν πλέον οι αποδόσεις μελιού, αναγνωρίζοντας οικονομικά τον ρόλο του εντόμου στην αγροτική παραγωγή και τη βιοποικιλότητα.
Τι αλλάζει στον σχεδιασμό της νέας ΚΑΠ 2028-2034
Το κεντρικό σημείο τριβής εστιάζει στη νέα χρηματοδοτική αρχιτεκτονική που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Με βάση τα όσα καταγγέλλουν οι δύο ευρωβουλευτές, η μεταφορά των πόρων σε ευρύτερα περιφερειακά και εθνικά «καλάθια» κονδυλίων ενέχει τον κίνδυνο διάλυσης του υφιστάμενου καθεστώτος, το οποίο εξασφαλίζει συγκεκριμένες γραμμές πίστωσης για τον κλάδο.
Σήμερα, μέσω των τομεακών παρεμβάσεων, όπως είχαμε αναλύσει για τα 12,6 εκατ. ευρώ των μελισσοκομικών δράσεων, οι παραγωγοί λαμβάνουν στοχευμένη στήριξη για αντικατάσταση κυψελών, νομαδική μελισσοκομία και αναλύσεις μελιού. Εάν εκλείψει η ρητή υποχρέωση ελάχιστου προϋπολογισμού από τις Βρυξέλλες, τα ποσά αυτά θα ανταγωνίζονται άμεσα άλλους τομείς της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.
Τα τρία αιτήματα προς την Κομισιόν
Η νέα ερώτηση έρχεται σε συνέχεια προηγούμενων παρεμβάσεων, καθώς όπως είχαμε αναφέρει, η κρίση στη μελισσοκομία συζητήθηκε στην Επιτροπή Γεωργίας (AGRI), με την Κομισιόν να περιορίζεται τότε στα εργαλεία της τρέχουσας περιόδου (2023-2027). Πλέον, η πίεση μεταφέρεται στην επόμενη επταετία με τρία συγκεκριμένα ερωτήματα:
| Άξονας Διεκδίκησης | Περιεχόμενο Πρότασης | Στόχος για τον Παραγωγό |
|---|---|---|
| Ειδικό Χρηματοδοτικό Πλαίσιο | Διακριτά κονδύλια στην ΚΑΠ 2028-2034 | Αποτροπή περικοπών μέσω των εθνικών σχεδίων |
| Επιδότηση Επικονίασης | Ετήσια ενίσχυση ανά κυψέλη | Σταθερό εισόδημα ανεξάρτητα από τη συγκομιδή |
| Ειδικά Μέτρα για Ελλάδα | Πρωτοβουλίες κλιματικής προσαρμογής | Αντιστάθμιση ζημιών από ξηρασία και πυρκαγιές |
Η ανάγκη για ενίσχυση επικονίασης στην Ελλάδα
Στη χώρα μας, η πίεση στον κλάδο είναι διπλή. Από τη μία πλευρά, όπως είχαμε καταγράψει στο ρεπορτάζ για τις ελληνοποιήσεις και το κόστος, οι χαμηλές τιμές παραγωγού λόγω αθρόων εισαγωγών συμπιέζουν το περιθώριο κέρδους. Από την άλλη, οι παρατεταμένες περίοδοι ανομβρίας και οι καταστροφικές πυρκαγιές περιορίζουν δραστικά τις ανθοφορίες και τις μελιτοεκκρίσεις στα πευκοδάση.
Η θέσπιση πριμ επικονίασης ανά κατεχόμενη κυψέλη —μοντέλο που εφαρμόζεται πιλοτικά ή μερικώς σε άλλες χώρες της ΕΕ— προβάλλεται ως το μόνο εργαλείο που μπορεί να διατηρήσει ενεργό τον μελισσοκομικό πληθυσμό. Χωρίς επαρκή αριθμό μελισσιών στην ύπαιθρο, οι επιπτώσεις θα επεκταθούν άμεσα στην παραγωγή δενδρωδών καλλιεργειών, κηπευτικών και στη φυσική χλωρίδα.
Η πολιτική μάχη για τη νέα ΚΑΠ ουσιαστικά ανοίγει τώρα. Αν η Κομισιόν δεν δεσμευτεί σε προστατευμένα κονδύλια για τη μελισσοκομία, οι Έλληνες παραγωγοί κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα καθεστώς αβεβαιότητας, όπου η στήριξή τους θα αποτελεί αντικείμενο εσωτερικών αναδιανομών και περικοπών.
Πηγή: neakriti.gr
