Φθηνότερο πετρέλαιο και ζωικό κεφάλαιο: Τι ζήτησε η Ελλάδα στην ΕΕ
Την άμεση ενεργοποίηση ευρωπαϊκών μηχανισμών για τη συγκράτηση των τιμών σε πετρέλαιο και αγροτικά εφόδια ζήτησε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μαργαρίτης Σχοινάς, προσερχόμενος στις εργασίες του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες. Παράλληλα, έθεσε στο τραπέζι των ευρωπαίων ομολόγων του το ζήτημα της ανασύστασης του εγχώριου ζωικού κεφαλαίου μετά τις επιζωοτίες, αλλά και τον σχεδιασμό της νέας ΚΑΠ 2028–2034.
Για τον Έλληνα παραγωγό και κτηνοτρόφο, η ελληνική παρέμβαση επιχειρεί να μεταφέρει το βάρος των ανατιμήσεων από τον εθνικό προϋπολογισμό στα κοινοτικά ταμεία. Με το κόστος της ενέργειας και των λιπασμάτων να παραμένει σε υψηλά επίπεδα, η Αθήνα ζητά οριζόντιες παρεμβάσεις που θα επιτρέψουν τη μείωση του κόστους βάσης, συνδέοντας άμεσα τη στήριξη των παραγωγικών συντελεστών με την τελική τιμή στο ράφι και την επισιτιστική ασφάλεια.
Οι τρεις άξονες της ελληνικής πίεσης στις Βρυξέλλες
Στη δήλωσή του κατά την προσέλευση στη σύνοδο, ο κ. Σχοινάς όρισε ως απόλυτη προτεραιότητα την αντιμετώπιση της ακρίβειας στα αγροτικά έξοδα:
«Σε αυτούς τους δύσκολους γεωπολιτικά καιρούς, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής γεωργίας πρέπει να είναι κάτι το αυτονόητο. Και αυτό δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς. Αφορά την κοινωνία, αφορά την επισιτιστική ασφάλεια της Ευρώπης, αφορά την ανθεκτικότητά μας να τα καταφέρουμε, σε αυτό το δύσκολο κόσμο. Πρώτη λοιπόν προτεραιότητα πρέπει να είναι ο έλεγχος του κόστους παραγωγής. Χρειαζόμαστε ευρωπαϊκή -άμεση- δράση για να ελέγξουμε τους συντελεστές του κόστους παραγωγής, το πετρέλαιο, τα λιπάσματα, οτιδήποτε άλλο κρατάει τις τιμές ψηλά. Αυτό πρέπει να είναι ευρωπαϊκή προτεραιότητα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο υπουργός.
Το σκεπτικό του ΥΠΑΑΤ επικεντρώνεται στο γεγονός ότι οι εθνικές ενισχύσεις δεν επαρκούν μακροπρόθεσμα για να απορροφήσουν τους διεθνείς κραδασμούς. Όπως είχαμε αναλύσει με αφορμή τις αποφάσεις για το μέλλον των επιδοτήσεων, οι δημοσιονομικοί περιορισμοί επιβάλλουν τη δημιουργία ενός κεντρικού ευρωπαϊκού μηχανισμού απορρόφησης κρίσεων.
Επιζωοτίες και ανασύσταση ζωικού κεφαλαίου
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στον τομέα της κτηνοτροφίας, ο οποίος έχει δεχθεί αλλεπάλληλα πλήγματα από υγειονομικές κρίσεις. Ο υπουργός έθεσε ως αναγκαία συνθήκη την ευρωπαϊκή συνδρομή μόλις ολοκληρωθούν τα έκτακτα μέτρα περιορισμού:
«Ακριβώς το ίδιο, στην ίδια στόχευση, πρέπει να αρχίσουμε σοβαρά να προωθούμε την ανασύσταση της κτηνοτροφίας στην Ελλάδα. Η χώρα δοκιμάζεται από τις επιζωοτίες, αλλά μόλις κλείσουμε αυτό το κεφάλαιο, θα πρέπει επειγόντως να αρχίσουμε οργανωμένα, με ελέγχους, να ανασυστήσουμε τα κοπάδια μας. Να μπορέσουμε, δηλαδή, να δώσουμε περισσότερη παραγωγή, άρα να ελέγξουμε και τις τιμές», δήλωσε ο κ. Σχοινάς.
Η αναφορά αυτή συνδέεται άμεσα με τις προσπάθειες που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο. Σε συνέχεια του ρεπορτάζ μας για την ανασύσταση κοπαδιών και τους όρους αποζημιώσεων του ΥΠΑΑΤ, η πρόκληση δεν εντοπίζεται μόνο στα κονδύλια αλλά και στη διαθεσιμότητα υγιούς ζωικού κεφαλαίου στην ευρωπαϊκή αγορά, στοιχείο που καθιστά τον συντονισμό των Βρυξελλών επιβεβλημένο.
Η μάχη της ΚΑΠ 2028–2034: Νησιωτικότητα και μικρός κλήρος
Το τρίτο μέτωπο αφορά τη διαμόρφωση του νέου κανονιστικού πλαισίου της ΚΑΠ για την περίοδο 2028–2034. Η Αθήνα επιχειρεί από νωρίς να «κλειδώσει» ειδικές ρήτρες προστασίας που να απαντούν στα ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της χώρας.
«Συνεχίζεται, και εντείνεται, η κουβέντα για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική από το 2028 μέχρι το 2034. Όλες αυτές οι αποφάσεις πρέπει να κουμπώσουν σε εργαλεία και πόρους που θα κάνουν τη διαφορά και νομίζω ότι δεν είμαστε μακριά από αυτό το στόχο. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με νησιωτική επικράτεια, με πολλές ορεινές περιοχές, με μικρό κλήρο. Άρα όλα αυτά μας υποχρεώνουν να αναζητήσουμε ισχυρότερες ευρωπαϊκές λύσεις», κατέληξε ο ΥπΑΑΤ.
Η τοποθέτηση αυτή αποτελεί συνέχεια των διαπραγματεύσεων που είχαν ανοίξει το προηγούμενο διάστημα, όταν παρουσιάστηκαν τα μέτρα για τη στήριξη των λιπασμάτων και τις δημόσιες γαίες. Η στρατηγική του υπουργείου εστιάζει πλέον στο να μην αντιμετωπίζεται η ελληνική γεωργία με τα οριζόντια κριτήρια των πεδινών εκτάσεων της Βόρειας Ευρώπης, αλλά να διασφαλιστούν αυξημένα ποσοστά ενισχύσεων ανά εκμετάλλευση λόγω του κατακερματισμένου κλήρου.
Η έκβαση της ελληνικής διεκδίκησης θα εξαρτηθεί από τη συγκρότηση συμμαχιών με τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, καθώς το αίτημα για κοινοτική παρέμβαση στα καύσιμα και στα εφόδια προσκρούει παραδοσιακά στις δημοσιονομικές αντιστάσεις των βορείων κρατών-μελών.
