Κοινή παρέμβαση προς την Πολιτεία, με αίτημα την κατάρτιση νέας εθνικής στρατηγικής για την ευλογιά των αιγοπροβάτων, υπογράφουν τέσσερις φορείς από τη Θεσσαλία και τη Δυτική Αχαΐα: ο Πανλαρισαϊκός Αγροτικός Σύλλογος, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Πληγέντων από Πανώλη και Ευλογιά, ο Αγροκτηνοτροφικός και Μελισσοκομικός Σύλλογος Δυτικής Αχαΐας και η Συντονιστική Επιτροπή Κτηνοτρόφων του Δήμου Δυτικής Αχαΐας. Το κείμενο, που δόθηκε στη δημοσιότητα δύο χρόνια μετά τα πρώτα κρούσματα, υποστηρίζει ότι η νόσος έπαψε προ πολλού να είναι υπόθεση μίας Περιφερειακής Ενότητας και έχει εξελιχθεί σε εθνική κρίση.
Το πιο άμεσο αίτημα αφορά χρήματα που δεν έχουν φτάσει ακόμη στους λογαριασμούς. Οι πληγέντες παραγωγοί, σημειώνουν οι φορείς, εξακολουθούν να περιμένουν την αναγνώριση της ανωτέρας βίας και για τον λόγο αυτό στερούνται ενισχύσεις από τις οποίες εξαρτάται η επιβίωσή τους. Πρόκειται για κτηνοτρόφους που έχασαν το κοπάδι τους με υποχρεωτική θανάτωση, δηλαδή με εντολή της ίδιας της Πολιτείας. «Είναι αδιανόητο ένας κτηνοτρόφος που έχασε το κοπάδι του με εντολή της Πολιτείας, στο πλαίσιο των μέτρων για την αντιμετώπιση της νόσου, να βρίσκεται στη συνέχεια αντιμέτωπος και με την απώλεια των ενισχύσεων από τις οποίες εξαρτάται η επιβίωσή του», αναφέρει η κοινή παρέμβαση.
Το επιδημιολογικό σκηνικό δικαιώνει την ανησυχία
Τα στοιχεία των τελευταίων εβδομάδων δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αμφισβήτησης του σκεπτικού. Στην Περιφέρεια Πελοποννήσου τα επιβεβαιωμένα κρούσματα έφτασαν τα εννέα, με πρόσφατα περιστατικά στη Δήμητρα Γορτυνίας (10 Ιουλίου) και σε δύο εκτροφές στην Κανδήλα Τρίπολης, όπου θανατώθηκαν 70 και 109 ζώα αντίστοιχα. Παράλληλα, η νόσος πέρασε και στην Ήπειρο, με θετικά δείγματα από τρεις εκμεταλλεύσεις στη Νέα Σαμψούντα Πρέβεζας.
Η εικόνα αυτή έρχεται λίγους μήνες μετά την επίσημη διαπίστωση αποκλιμάκωσης: τον Ιούνιο το ΥΠΑΑΤ κατέγραφε συνολικά 2.179 επιβεβαιωμένα κρούσματα από την αρχή της επιζωοτίας, με σαφή υποχώρηση σε σχέση με την κορύφωση του φθινοπώρου 2025. Οι φορείς θέτουν το ερώτημα ευθέως, γράφοντας ότι «ο Αύγουστος του 2025 μοιάζει να επαναλαμβάνεται» — δηλαδή ότι η ύφεση ήταν εποχική, όχι αποτέλεσμα της στρατηγικής.
Το ζήτημα του εμβολιασμού επανέρχεται
Η παρέμβαση δεν ζητά ρητά εμβολιασμό, ζητά όμως να αξιολογηθεί σοβαρά ως μέρος μιας νέας στρατηγικής που θα στηρίζεται στην επιστήμη, θα ενισχύει τις υποστελεχωμένες κτηνιατρικές υπηρεσίες και θα εφαρμόζει αυστηρά μέτρα βιοασφάλειας. Οι υπογράφοντες επικαλούνται το ψήφισμα του Τμήματος Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, τις θέσεις της ΕΘΕΑΣ και τις προειδοποιήσεις των γαλακτοβιομηχανιών για την παραγωγή αιγοπρόβειου γάλακτος. Το αίτημα του εμβολιασμού δεν είναι καινούργιο· είχε τεθεί και στη λίστα διεκδικήσεων των μπλόκων, όπως είχαμε καταγράψει αναλυτικά, μαζί με την πλήρη αποζημίωση των θανατωμένων ζώων και τη δωρεάν ανασύσταση κοπαδιών.
«Η αλλαγή στρατηγικής δεν είναι παραδοχή αποτυχίας. Είναι ένδειξη υπευθυνότητας όταν τα δεδομένα έχουν αλλάξει», σημειώνουν χαρακτηριστικά οι τέσσερις φορείς.
Τι έχει πληρωθεί μέχρι σήμερα
Η κρατική στήριξη προς τους πληγέντες κινήθηκε ως τώρα κυρίως μέσω de minimis και έκτακτων κατανομών. Τον Οκτώβριο του 2025 καταβλήθηκαν 54,3 εκατ. ευρώ για ζωοτροφές και ζημιές, ενώ στο τέλος της χρονιάς κατανεμήθηκαν 2,43 εκατ. ευρώ στις Περιφέρειες — με μεγαλύτερα ποσά σε Λάρισα, Αχαΐα και Σέρρες — για την αντιμετώπιση της νόσου. Καμία από αυτές τις ροές δεν υποκαθιστά, ωστόσο, την αναγνώριση ανωτέρας βίας που ξεκλειδώνει τις κανονικές ενισχύσεις του ΟΣΔΕ για όσους έμειναν χωρίς ζώα.
Το ίδιο δίλημμα μεταξύ υγειονομικών μέτρων και εισοδήματος έχει εμφανιστεί και στο μέτωπο του αφθώδους πυρετού, όπου οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου είχαν αντιδράσει έντονα στα περιοριστικά μέτρα.
Οι υπογράφοντες κλείνουν με έκκληση προς κάθε αγροτικό και κτηνοτροφικό σύλλογο, συνεταιρισμό και επιστημονικό φορέα να ενώσει τη φωνή του, υποστηρίζοντας ότι η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικές παρεμβάσεις.
Η ουσία της παρέμβασης δεν βρίσκεται στα αιτήματα, που έχουν επαναληφθεί δεκάδες φορές. Βρίσκεται στο ότι υπογράφεται από φορείς δύο περιοχών με απόσταση 300 χιλιομέτρων μεταξύ τους — μια ένδειξη ότι το πρόβλημα έχει πάψει να είναι τοπικό πολύ πριν το παραδεχτεί επίσημα η διοίκηση.
