Τα νέα στοιχεία της Eurostat για το 2023 αποκαλύπτουν τη μεγάλη υστέρηση της Ελλάδας στην ενσωμάτωση τεχνολογιών ακριβείας στον πρωτογενή τομέα. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική αρχή, η χώρα μας κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διαχειριζόμενη με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα μόλις το 10% έως 15% της χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης.
Η πρακτική συνέπεια αυτών των ευρημάτων είναι ξεκάθαρη: η ψηφιακή μετάβαση δεν αποτελεί πλέον επιλογή αλλά προϋπόθεση ανταγωνιστικότητας. Την ώρα που οι βορειοευρωπαίοι παραγωγοί μειώνουν το κόστος εισροών μέσω αυτοματισμών, οι Έλληνες αγρότες παλεύουν με παραδοσιακά μέσα, επωμιζόμενοι υψηλότερο κόστος παραγωγής και μικρότερα περιθώρια κέρδους.
Το χάσμα βορρά-νότου και η ευρωπαϊκή εικόνα
Τα στατιστικά δεδομένα της Eurostat (ef_mp_digi και ef_mp_digicr) χαρτογραφούν μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων. Το 2023, μόλις το 18% των ευρωπαϊκών αγροκτημάτων εφάρμοσε κάποιο είδος τεχνολογίας ακριβούς γεωργίας, ωστόσο αυτές οι εκμεταλλεύσεις διαχειρίζονταν το 44% της συνολικής χρησιμοποιούμενης γεωργικής έκτασης (ΧΓΕ) της ΕΕ.
Συγκεκριμένα, η εικόνα της ψηφιοποίησης διαμορφώνεται ως εξής: * Πρόσβαση στο διαδίκτυο: Στο 43% ο μέσος όρος της ΕΕ. Χώρες όπως η Δανία, η Γερμανία, η Σλοβακία, η Λετονία, η Τσεχία και η Αυστρία καταγράφουν ποσοστά άνω του 90%. * Συστήματα διαχείρισης (ψηφιακές πλατφόρμες): Χρησιμοποιούνται από το 11% των ευρωπαϊκών εκμεταλλεύσεων, με τη Γαλλία να ηγείται αγγίζοντας το 60%. * Ρομποτική (αυτόνομα μηχανήματα): Παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, καλύπτοντας το 7% των γεωργικών εκμεταλλεύσεων της ΕΕ.
Η εφαρμογή τεχνολογιών όπως ο ψεκασμός σε ζώνες, οι τεχνικές μεταβλητού ρυθμού (μέσω αισθητήρων, δορυφόρων ή GPS) και η ανάλυση εδάφους, παρουσιάζει τεράστιες αποκλίσεις ανά κράτος-μέλος.
Ποσοστό ΧΓΕ υπό διαχείριση γεωργίας ακριβείας: * Λουξεμβούργο, Φινλανδία, Εσθονία: Άνω του 75% * Ελλάδα, Ρουμανία: 10% – 15% * Κύπρος: Περίπου 1%
Τεχνολογία για ελέγχους έναντι τεχνολογίας για παραγωγή
Η υστέρηση της Ελλάδας αναδεικνύει μια δομική αδυναμία. Όπως έχουμε ήδη αναλύσει, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η τεχνολογία επιδοτείται άμεσα για τη βελτίωση της παραγωγής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα «πακέτα» εκατομμυρίων για drones και GPS στην Ισπανία ή τις καινοτομίες μετατροπής συμβατικών τρακτέρ σε αυτόνομα ρομπότ από την ολλανδική Nivavi.
Αντίθετα, στη χώρα μας, η ψηφιοποίηση μέχρι στιγμής έχει ταυτιστεί κυρίως με τους κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς. Η εισαγωγή προηγμένων τεχνολογιών στον ελληνικό αγροτικό χώρο αφορά πρωτίστως εργαλεία όπως ο νέος δορυφορικός χάρτης για τους ελέγχους του ΟΠΕΚΕΠΕ και της ΑΑΔΕ, τα οποία εστιάζουν στη συμμόρφωση των επιδοτήσεων και όχι στην αναβάθμιση της ίδιας της καλλιεργητικής διαδικασίας στο χωράφι.
Τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαιώνουν ότι η ελληνική γεωργία χρειάζεται άμεσα ουσιαστικά κίνητρα για να περάσει στην ψηφιακή εποχή, διαφορετικά η ψαλίδα ανταγωνιστικότητας με τον ευρωπαϊκό βορρά θα συνεχίσει να ανοίγει εις βάρος του Έλληνα παραγωγού.
Πηγή: agrocapital.gr
