Θεσσαλία: Απογοήτευση στο σκληρό σιτάρι με τιμές στα 18-20 λεπτά – Σκέψεις εγκατάλειψης

Τις χαμηλότερες εμπορικές τιμές της τελευταίας πενταετίας αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί σκληρού σιταριού στη Θεσσαλία, με τις προσφορές να καθηλώνονται σε επίπεδα που δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά έξοδα καλλιέργειας. Σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα της αγοράς και αναφορές τοπικών φορέων, η προκαταβολή των 20 λεπτών το κιλό που ανακοίνωσε η Ένωση Βόλου αποτυπώνει πλήρως το υποτονικό κλίμα, καθώς η τιμή FOB από την Ιταλία για τα ελληνικά σιτηρά δεν ξεπερνά τα 230 ευρώ τον τόνο.

Η πρακτική συνέπεια για τον παραγωγό είναι η δημιουργία ενός τεράστιου ελλείμματος ρευστότητας. Με το μέσο κόστος παραγωγής να υπολογίζεται φέτος στα 25 με 27 λεπτά το κιλό, οι τιμές των 18-20 λεπτών που προσφέρουν οι έμποροι στη Λάρισα και τα 18-19 λεπτά στην Καρδίτσα μεταφράζονται σε καθαρή ζημιά. Η συνθήκη αυτή οδηγεί πολλούς αγρότες σε σοβαρές σκέψεις εγκατάλειψης της συγκεκριμένης καλλιέργειας για τη νέα χρονιά.

Κάτω από το κόστος παραγωγής οι προσφορές

Η ανισορροπία μεταξύ εξόδων και εσόδων δημιουργεί ασφυξία στον θεσσαλικό κάμπο. Παρά το γεγονός ότι μακροπρόθεσμες μελέτες από διεθνείς οργανισμούς κάνουν λόγο για αύξηση του αγροτικού εισοδήματος έως το 2035, η άμεση πραγματικότητα για τον Έλληνα σιτοπαραγωγό είναι εντελώς διαφορετική. Η αγορά κινείται με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς και οι εμπορικές πράξεις των τελευταίων ημερών παραμένουν ελάχιστες.

Η ποιότητα «πνίγηκε» στις βροχές και την αγριοβρώμη

Κρίσιμος παράγοντας για την πτώση των τιμών είναι η υποβάθμιση της ποιότητας του προϊόντος. Οι έμποροι επισημάνουν ότι τα μεταβροχικά σιτηρά έχασαν σημαντικό μέρος των ποιοτικών τους χαρακτηριστικών. Τα ποσοστά των υαλωδών σε αρκετές περιοχές κατρακύλησαν ακόμη και στο 50%, μειώνοντας δραματικά τα περιθώρια για υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, στοιχείο απαραίτητο για την εξασφάλιση εμπορικού premium.

Παράλληλα, καταγράφονται τεράστιες αποκλίσεις στις στρεμματικές αποδόσεις. Στις περιοχές γύρω από την οδό Βόλου, οι αποδόσεις άγγιξαν ικανοποιητικά επίπεδα, φτάνοντας τα 600 κιλά ανά στρέμμα. Στον αντίποδα, στον άξονα Νίκαιας-Φαρσάλων, η κατάσταση περιγράφεται ως καταστροφική. Η έντονη παρουσία ζιζανίων, και ειδικότερα αγριοβρώμης, περιόρισε τη συγκομιδή στα 100 με 150 κιλά ανά στρέμμα, φέρνοντας τους παραγωγούς σε απόγνωση.

Το βλέμμα στην Ορεστιάδα και τον Καναδά

Όσοι παραγωγοί και συνεταιρισμοί είχαν την οικονομική δυνατότητα να μην πουλήσουν αμέσως από το αλώνι, προχώρησαν σε αποθήκευση του προϊόντος. Η στρατηγική αυτή βασίζεται στην αναμονή για καθορισμό νέων, ευνοϊκότερων τάσεων στην αγορά. Το πρώτο κρίσιμο ορόσημο είναι οι επικείμενοι διαγωνισμοί στην Ορεστιάδα, όπου ο αλωνισμός έχει ήδη ξεκινήσει. Το δεύτερο, και ίσως πιο καθοριστικό για τη διαμόρφωση των διεθνών τιμών, είναι τα στοιχεία για την παραγωγή του Καναδά που θα ανακοινωθούν το φθινόπωρο.

Η ρευστότητα των ενισχύσεων ως ανάχωμα

Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον, οι πρόσφατες πληρωμές των ενισχύσεων λειτούργησαν ως προσωρινό δίχτυ ασφαλείας. Αν και καθυστερημένες, έδωσαν την απαραίτητη ρευστότητα σε αρκετές εκμεταλλεύσεις, επιτρέποντας στους παραγωγούς να αποφύγουν τις βεβιασμένες πωλήσεις και φρενάροντας εν μέρει τις πιέσεις των εμπόρων για περαιτέρω πτώση των τιμών. Η γενικότερη δυσαρέσκεια ωστόσο παραμένει έντονη σε όλη τη χώρα, θυμίζοντας το κλίμα που οδήγησε στις πρόσφατες κινητοποιήσεις των αγροτών του Βορείου Έβρου για ζητήματα ενισχύσεων και αποζημιώσεων.