Έντονη ανησυχία επικρατεί σε αρκετές ροδακινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας λόγω της μαζικής εμφάνισης ξερών και τυφλών βεργών, καθώς και έντονα παραμορφωμένων καρπών. Το συγκεκριμένο πρόβλημα, μάλιστα, αποτέλεσε ένα από τα βασικά θέματα διαμαρτυρίας στην πρόσφατη επεισοδιακή Συνάντηση των Δενδροκαλλιεργητών με την ηγεσία του ΥΠΑΑΤ.
Προκειμένου να δοθούν άμεσες λύσεις σε μια περίοδο όπου οι καλλιέργειες βάλλονται από παντού (όπως είδαμε και με την ανάγκη για Άμεσους Ψεκασμούς κατά του Φυλλοδέτη και της Ανάρσιας), η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Ροδακίνου (ΕΔΙΟΡΟ) προχώρησε στην έκδοση εξειδικευμένων τεχνικών οδηγιών.
Τυφλές Βέργες και Παραμόρφωση: Η Δράση των Ακάρεων και του Ιοειδούς
Σύμφωνα με το τεχνικό δελτίο της Οργάνωσης, το φαινόμενο των παραμορφωμένων καρπών και των τυφλών βεργών δεν είναι τυχαίο. Συνδέεται άμεσα με προσβολές από μικροσκοπικά ακάρεα της οικογένειας Eriophyidae.
Τα ακάρεα αυτά διεισδύουν στους οφθαλμούς της ροδακινιάς ήδη από το προηγούμενο καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος, ωστόσο, είναι ότι λειτουργούν ως φορείς (διαβιβαστές) μεταφέροντας το ιοειδές του Μωσαϊκού της Ροδακινιάς (PLMVd). Η ζημιά που συντελείται αθόρυβα τον χειμώνα, «σκάει» την άνοιξη με τη μορφή τυφλών βεργών και κορυφώνεται τον Μάιο (έως και τη συγκομιδή) με την εμφάνιση έντονα παραμορφωμένων ροδάκινων, τα οποία είναι εμπορικά μη αξιοποιήσιμα.
Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, η ΕΔΙΟΡΟ προτείνει ένα αυστηρό, ολοκληρωμένο πρόγραμμα φυτοπροστασίας:
- Εφαρμογές με δραστικές ουσίες όπως η αμπαμεκτίνη, όσο τα φύλλα του δέντρου παραμένουν φρέσκα.
- Στοχευμένη εξαπόλυση ωφέλιμων αρπακτικών (φυσικοί εχθροί των ακάρεων).
- Περιορισμός της χρήσης πυρεθρινοειδών εντομοκτόνων, τα οποία διαταράσσουν την οικολογική ισορροπία.
- Συχνοί ψεκασμοί με θειούχα σκευάσματα το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.
- Κρίσιμη θεωρείται η χρήση θειασβεστίου σε συγκεκριμένα στάδια ανάπτυξης, καθώς ελέγχει ταυτόχρονα και τα ακάρεα και τις μυκητολογικές ασθένειες.
Ο Μύκητας Πίσω από τις Ξερές Βέργες
Όσον αφορά το ξεχωριστό φαινόμενο των ξερών βεργών, η Διεπαγγελματική αποδίδει το πρόβλημα στον παθογόνο μύκητα Fusicoccum amygdali.
Ο συγκεκριμένος μύκητας μολύνει τους βλαστούς βρίσκοντας «πύλη εισόδου» από τις ουλές που αφήνουν τα φύλλα κατά την πτώση τους το φθινόπωρο. Για την αναχαίτισή του απαιτούνται συγκεκριμένα καλλιεργητικά μέτρα:
- Άμεση αφαίρεση (κόψιμο) και καύση όλων των προσβεβλημένων βεργών.
- Σχολαστική απολύμανση των εργαλείων κλαδέματος από δέντρο σε δέντρο, για να μη μεταφερθεί το μόλυσμα.
- Εφαρμογή θερινού κλαδέματος για να εξασφαλιστεί καλύτερος αερισμός και φωτισμός στο εσωτερικό της κόμης.
- Στοχευμένοι ψεκασμοί με κατάλληλα φυτοπροστατευτικά προϊόντα.
Όπως υπογραμμίζουν οι ειδικοί της ΕΔΙΟΡΟ, η έγκαιρη διάγνωση και η συστηματική, προληπτική εφαρμογή των παραπάνω μέτρων είναι η μόνη οδός για να διασωθεί η ποιότητα και η παραγωγικότητα του ελληνικού ροδάκινου απέναντι στις σύνθετες φυτοπαθολογικές πιέσεις.
Πηγή : Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Ροδακίνου (ΕΔΙΟΡΟ)
