Σήμα κινδύνου εκπέμπει η ελληνική και ευρωπαϊκή ορυζοκαλλιέργεια, βιώνοντας μία από τις δυσκολότερες εμπορικές σεζόν των τελευταίων ετών. Η αγορά ρυζιού έχει “παγώσει”, οι εξαγωγές γίνονται με το σταγονόμετρο και οι παραγωγοί βρίσκονται σε απόγνωση, βλέποντας το προϊόν τους να πωλείται κάτω από το κόστος παραγωγής, εν μέσω ενός εκρηκτικού κοκτέιλ γεωπολιτικής αστάθειας και αθέμιτου ανταγωνισμού.
Κατάρρευση τιμών: Ζημιά έως 120 ευρώ το στρέμμα
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΑΣ Θεσσαλονίκης, Χρήστο Τσιχήτα, οι τρέχουσες τιμές της αγοράς δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά έξοδα. Μια συντηρητική εκτίμηση δείχνει ότι ο παραγωγός «μπαίνει μέσα» από 80 έως 120 ευρώ ανά στρέμμα.
Η εικόνα των τιμών παραγωγού διαμορφώνεται ως εξής:
- Μεσόσπερμα: Στα 25 λεπτά το κιλό (250€/τόνος), με ελάχιστες εξαιρέσεις στα 260€/τόνος για την ποικιλία Ronaldo.
- Μακρύσπερμα: Στα 240€/τόνος (ανταγωνιστικά μεν έναντι των ασιατικών στην Ευρώπη, μη βιώσιμα δε για τον Έλληνα αγρότη).
- Καρολίνες: Κινούνται οριακά καλύτερα, στα 320-330€/τόνος.
Μπλόκο στις εξαγωγές και πανάκριβα ναύλα
Το πρόβλημα ξεκινά από την «καρδιά» των ελληνικών εξαγωγών. Παραδοσιακά, το 50% του ελληνικού μεσόσπερμου ρυζιού κατευθύνεται στη Μέση Ανατολή (Ιορδανία, Σαουδική Αραβία). Πλέον, η περιοχή είναι εμπόλεμη ζώνη. Όπως επισημαίνει η πρόεδρος του Συνδέσμου Ορυζόμυλων Ελλάδος, Γεωργία Κωστηνάκη, τα ναύλα έχουν εκτοξευτεί στα 2.000 δολάρια για ένα κοντέινερ 20 ποδών, «παγώνοντας» το ενδιαφέρον των αγοραστών.
Το υπόλοιπο 50% απορροφάται συνήθως από την Τουρκία. Ωστόσο, φέτος οι γείτονες είχαν τεράστια εγχώρια παραγωγή, ενώ για τις εισαγωγές τους στρέφονται στα φθηνότερα ρύζια της Ρωσίας και του Βιετνάμ.
Ο αθέμιτος ανταγωνισμός από την Ασία και ο εφιάλτης των αποθεμάτων
Η Ελλάδα και η Ευρώπη (Ιταλία, Ισπανία κ.λπ.) δέχονται τεράστια πίεση από εισαγωγές χωρίς δασμούς από Καμπότζη, Μιανμάρ και Βιετνάμ. Πρόκειται για χώρες με μηδαμινό κόστος παραγωγής, οι οποίες δεν τηρούν κανένα από τα αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα της Ε.Ε. Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός προστασίας (automatic safeguard) αποδείχθηκε «δώρον άδωρον», καθώς το όριο εισαγωγών για να ενεργοποιηθεί τέθηκε υπερβολικά ψηλά.
Το αποτέλεσμα; Από τους 240.000 τόνους ένφλοιου ρυζιού που παρήχθησαν φέτος στην Ελλάδα, έχουν πουληθεί μετά βίας 50.000 τόνοι. Στις αποθήκες λιμνάζουν 170.000 έως 180.000 τόνοι, δημιουργώντας τον εφιάλτη μιας νέας σεζόν που θα ξεκινήσει με τεράστια αδιάθετα στοκ.
Πηγή: ellinasagrotis.gr