Τον απόλυτα καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η γνώση, η συστηματική εκπαίδευση των παραγωγών και η καινοτομία για την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα ανέδειξε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Κώστας Τσιάρας.
Ο κ. Τσιάρας πραγματοποίησε την κεντρική ομιλία στο 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Τμήματος Γεωπονίας του ΑΠΘ, το οποίο διεξήχθη στο πλαίσιο της φετινής Agrotica, τιμώντας την επερχόμενη συμπλήρωση 100 χρόνων (το 2027) από την ίδρυση της ιστορικής Σχολής.
Το χάσμα με την Ευρώπη και το σύστημα AKIS
Ο Υπουργός έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας την αστοχία του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου σε επίπεδο κατάρτισης. Όπως υπογράμμισε, η Ελλάδα εξακολουθεί να υστερεί χαρακτηριστικά στον τομέα της αγροτικής εκπαίδευσης σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, καθώς το ποσοστό των αγροτών μας που διαθέτουν συστηματική γεωργική εκπαίδευση παραμένει ανησυχητικά χαμηλό.
Για να γεφυρωθεί το χάσμα και να μεταφερθεί η γνώση «από το εργαστήριο στο χωράφι», έκανε ειδική μνεία στο σύστημα AKIS (Agricultural Knowledge and Innovation System). Το σύστημα αυτό, που ενισχύεται μέσω της νέας ΚΑΠ, δημιουργεί ένα δυναμικό δίκτυο συνεργασίας μεταξύ:
- Πανεπιστημίων και Ερευνητών
- Γεωπόνων και Συμβούλων
- Αγροτών
- Επιχειρήσεων του αγροδιατροφικού τομέα
Το νέο Υπουργείο Καινοτομίας και η σύνδεση με την αγορά
Το παρών στο συνέδριο έδωσαν κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, αναδεικνύοντας τη διατομεακή σημασία της αγροτικής έρευνας.
Ο υφυπουργός Παιδείας, Νίκος Παπαϊωάννου, και ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Σταύρος Καλαφάτης, αναφέρθηκαν αμφότεροι στην εμβληματική κυβερνητική πρωτοβουλία για τη δημιουργία Υπουργείου Ανώτατης Εκπαίδευσης, Έρευνας και Καινοτομίας μετά τις επόμενες εκλογές. Στόχος της νέας δομής θα είναι η στενότερη, οργανική σύνδεση της επιστημονικής έρευνας (ειδικά τεχνολογιών όπως το AI) με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας.
Το “καμπανάκι” του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ για τη σύγχυση στο χωράφι
Μια διαφορετική, εξαιρετικά ρεαλιστική διάσταση έδωσε στην κουβέντα ο πρόεδρος του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, Σπύρος Μάμαλης. Στάθηκε στη σύγχυση που προκαλούν συχνά στους παραγωγούς οι νέες τεχνολογίες, όταν αυτές «προσγειώνονται» στο χωράφι χωρίς σωστό σχεδιασμό και προηγούμενη εκπαίδευση.
Όπως επισήμανε, πολλές από τις καινοτομίες που εισάγονται (ειδικά στην ψηφιακή γεωργία) δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες του Έλληνα αγρότη, δημιουργώντας επικίνδυνη ασυνέπεια μεταξύ έρευνας και παραγωγής, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες επενδύσεις και κατευθύνσεις πολιτικής.
Πηγές:
- ΑΠΕ-ΜΠΕ
