Μαζικές εκριζώσεις ροδακινιάς σε Β. Ελλάδα και Θεσσαλία. Γιατί οι παραγωγοί στρέφονται μαζικά στο ακτινίδιο, η διαφορά στην τσέπη και το «καμπανάκι» για τα ψυγεία και τις ποικιλίες.
Σε μια ιστορική καμπή βρίσκεται η ελληνική δενδροκαλλιέργεια, με τον χάρτη της παραγωγής να ξαναγράφεται από την αρχή. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και οδηγούν τους αγρότες, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, σε μια βίαιη αλλά αναγκαία προσαρμογή: Τα ροδάκινα (κυρίως τα συμπύρηνα) ξεριζώνονται και στη θέση τους μπαίνουν ακτινίδια.
Όπως επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της ΕΘΕΑΣ, Χρήστος Γιαννακάκης, η εξίσωση είναι απλή: «Η καλλιέργεια συμπύρηνου ροδάκινου σε βάζει μέσα, ενώ αυτή του ακτινιδίου σου δίνει λεφτά». Ωστόσο, αυτή η μαζική στροφή, αν γίνει άναρχα, κρύβει τον κίνδυνο να μετατρέψουμε το πλεονέκτημα σε πρόβλημα υπερπροσφοράς.
Η Κρίση του Ροδάκινου: Γιατί φεύγουν οι παραγωγοί;
Σήμερα, η καλλιέργεια ροδάκινου και νεκταρινιού καλύπτει περίπου 460.000 στρέμματα. Όμως, η πίεση είναι αφόρητη. Οι λόγοι της εγκατάλειψης είναι καθαρά οικονομικοί:
- Εξευτελιστικές Τιμές: Η τιμή παραγωγού έχει καθηλωθεί στα 0,30-0,32 ευρώ το κιλό.
- Κόστος: Τα έξοδα καλλιέργειας (λιπάσματα, ρεύμα, εργατικά) έχουν εκτοξευθεί, καθιστώντας την καλλιέργεια ζημιογόνα.
Η «Άνοιξη» του Ακτινιδίου: Λιγότερα έξοδα, Τριπλάσια τιμή
Στον αντίποδα, το ακτινίδιο φαντάζει ως η ιδανική λύση για τον επαγγελματία αγρότη που θέλει βιωσιμότητα. Ήδη καλλιεργούνται 160.000 στρέμματα (σε Ημαθία, Πιερία, Άρτα, Αιτωλοακαρνανία, Καβάλα, Ξάνθη) και φυτεύονται συνεχώς νέα. Τα πλεονεκτήματα είναι συντριπτικά:
- Τιμή: Ο παραγωγός απολαμβάνει τιμές κοντά στο 1 ευρώ το κιλό.
- Μειωμένο Κόστος: Απαιτεί το 1/3 των ψεκασμών σε σχέση με τη ροδακινιά.
- Εργατικά: Η συγκομιδή γίνεται «με ένα χέρι» (μια φορά), μειώνοντας δραματικά τα μεροκάματα, ενώ το αραίωμα καρπών σπάνια χρειάζεται.
Τα «Αγκάθια»: Ψυγεία και Ποικιλίες
Παρά την ευφορία, ο κ. Γιαννακάκης χτυπάει καμπανάκι για δύο δομικά προβλήματα που μπορεί να «κάψουν» το προϊόν στο μέλλον:
1. Το Πρόβλημα της Αποθήκευσης: Η Ελλάδα παράγει περίπου 300.000 τόνους (με τάση για 400.000), αλλά οι ψυκτικοί θάλαμοι χωράνε μόλις 250.000 τόνους.
- Ο Κίνδυνος: Η συγκομιδή γίνεται μαζικά (15 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου). Αν δεν υπάρχουν ψυγεία, οι παραγωγοί θα αναγκαστούν να πουλήσουν απευθείας από το χωράφι όσο-όσο, ρίχνοντας τις τιμές.
2. Η Παγίδα της Μονοκαλλιέργειας (Hayward): Το 95% της Ελλάδας φυτεύει την πράσινη ποικιλία (Hayward). Όμως, η παγκόσμια αγορά ζητάει κιτρινόσαρκα ακτινίδια (πιο γλυκά).
- Η Νέα Ζηλανδία έχει ήδη 40% κιτρινόσαρκα.
- Η Ιταλία έφτασε το 20%.
- Η Ελλάδα είναι κολλημένη στο 5%. Αν δεν διαφοροποιηθούμε, κινδυνεύουμε να μείνουμε εκτός των ακριβών αγορών.
Εξαγωγές: Ο Γύρος του Κόσμου
Το ελληνικό ακτινίδιο είναι καθαρά εξαγωγικό. Πέρα από τις παραδοσιακές αγορές (Ευρώπη, ΗΠΑ, Καναδάς), ανοίγουν νέοι δρόμοι:
- Βραζιλία: Ήδη φεύγουν 10.000-15.000 τόνοι.
- Ασία: Ετοιμάζονται τα πρωτόκολλα για Βιετνάμ και Ιαπωνία, που πληρώνουν καλά για ποιοτικό προϊόν.
Η άποψη του e-agrotis
Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Κάποτε όλοι έβαζαν βαμβάκι, μετά όλοι έβαζαν ροδάκινα, τώρα όλοι βάζουν ακτινίδια. Η αγελαία συμπεριφορά στον αγροτικό τομέα είναι επικίνδυνη. Το ακτινίδιο είναι “χρυσός” τώρα, αλλά αν σε 5 χρόνια παράγουμε 500.000 τόνους πράσινο ακτινίδιο και δεν έχουμε πού να το βάλουμε, η τιμή θα καταρρεύσει όπως στο ροδάκινο. Η λύση είναι μία: Οργάνωση. Οι Συνεταιρισμοί πρέπει να επιβάλλουν φύτευση κιτρινόσαρκων ποικιλιών και να επενδύσουν χθες σε ψυγεία. Αλλιώς, απλά μεταθέτουμε το πρόβλημα για το μέλλον.
Μείνετε Πάντα Ενημερωμένοι! Η επιλογή καλλιέργειας είναι απόφαση ζωής. Πριν φυτέψετε, μάθετε τα πάντα για τις νέες ποικιλίες και τις τάσεις της αγοράς. Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερες ειδήσεις και αναλύσεις στο e-agrotis.gr
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
