Την εικόνα μιας χώρας που λειτουργεί σε δύο διαφορετικές πραγματικότητες, αυτή των κυβερνητικών υποσχέσεων και αυτή της σκληρής αλήθειας των αριθμών, αποτυπώνει η σύγκριση της διαχείρισης των αγροτικών ενισχύσεων μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας. Την ώρα που το ισπανικό Υπουργείο Γεωργίας ανακοινώνει ότι θα δώσει επιπλέον ενίσχυση («μπόνους») 100 εκατομμυρίων ευρώ στους αγρότες του από τα περισσευούμενα κονδύλια, η Ελλάδα όχι μόνο δεν επιστρέφει τίποτα, αλλά συνεχίζει να χρωστάει πάνω από 450 εκατομμύρια ευρώ από τις ενισχύσεις του 2024.
Η σύγκριση αυτή δεν είναι απλώς μια στατιστική αποτύπωση· είναι η απόδειξη μιας διαχρονικής παθογένειας και μιας διοικητικής ανεπάρκειας που κοστίζει ακριβά στον Έλληνα παραγωγό, ο οποίος είναι διπλά χαμένος: και δεν πληρώνεται στην ώρα του, και χάνει τα έξτρα χρήματα που θα μπορούσε να λάβει.
Το Μοντέλο της Ισπανίας (και της Ευρώπης)
Το ισπανικό Υπουργείο ανακοίνωσε ότι από τα 4,89 δισ. ευρώ του εθνικού φακέλου, περίσσεψαν 100 εκατ. ευρώ. Αυτά τα χρήματα, όπως ορίζουν οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί, θα επιστραφούν στους αγρότες με τη μορφή προσαύξησης 5% στη βασική τους ενίσχυση. Αυτή είναι η πάγια πρακτική σχεδόν σε όλη την Ε.Ε.: τα αδιάθετα ποσά αναδιανέμονται στους παραγωγούς.
Η Ελληνική Παραδοξότητα: Και Χρωστάμε, και μας Περισσεύουν
Στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι τραγελαφική. Από τη μία, το «τεφτέρι» με τα χρωστούμενα του 2024 γράφει ακόμα:
- ~450 εκατ. ευρώ για Οικολογικά Σχήματα
- ~63 εκατ. ευρώ για την ενίσχυση ζωοτροφών
- ~30 εκατ. ευρώ από υπόλοιπα συνδεδεμένων
- Και άλλες εκκρεμότητες…
Από την άλλη, την ίδια στιγμή, από τον εθνικό φάκελο των άμεσων ενισχύσεων του 2024 (ύψους 1,8 δισ. €) προκύπτει λογιστικό υπόλοιπο ύψους 84,1 εκατομμυρίων ευρώ! Τα χρήματα αυτά, αντί να δοθούν ως προσαύξηση 8-10% στη βασική ενίσχυση, όπως θα έκαναν άλλες χώρες, παραμένουν «παρκαρισμένα».
Η αδυναμία της Ελλάδας να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα έχει επισημανθεί κατ’ επανάληψη από την ίδια την Κομισιόν (DG AGRI), η οποία έχει στηλιτεύσει τις ελληνικές αρχές για την πρακτική τους.
Μικρότερα Πριμ από το Αναμενόμενο
Η κακοδιαχείριση δεν σταματά εδώ. Ακόμα και στις συνδεδεμένες ενισχύσεις όπου περισσεύουν χρήματα, οι αρχές δεν προχωρούν στην αύξηση της μοναδιαίας τιμής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το σκληρό σιτάρι, όπου η τιμή αναφοράς είναι 10 €/στρέμμα, αλλά οι παραγωγοί πληρώθηκαν μόλις 7,5 €/στρέμμα, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αδιάθετα κονδύλια.
Η εικόνα αυτή αποδεικνύει ένα σύστημα που όχι μόνο καθυστερεί δραματικά τις πληρωμές, αλλά αδυνατεί να διαχειριστεί με αποτελεσματικότητα και δικαιοσύνη τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά κονδύλια, εις βάρος των αγροτών που περιμένουν κάθε ευρώ για να επιβιώσουν.
Μείνετε Πάντα Ενημερωμένοι!
Η έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση είναι το πιο δυνατό εργαλείο για κάθε σύγχρονο αγρότη. Εξασφαλίστε ότι λαμβάνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις, τις αναλύσεις και τους οδηγούς που σας αφορούν.
➡️ Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερες ειδήσεις και αναλύσεις στο e-agrotis.gr
