Απίστευτη προωθητική ενέργεια ιστορικής ιταλικής βιομηχανίας ελαιολάδου σε συνεργασία (προφανώς) με μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ να προσφέρουν 1.500.000 φιάλες του ενός λίτρου εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου στην εξωφρενική τιμή των 3,99 €/λίτρο.
Προφανώς η προσφορά γίνεται εν όψει Πάσχα (φέτος συμπίπτουν το καθολικό με το ορθόδοξο) και θα πρέπει να είναι βέβαιο πως το περιεχόμενο είναι κάποιο μίγμα εξαιρετικών παρθένων ισπανο – πορτογαλικο – τυνησιακο – ελληνικο – τούρκικων, πάντως όχι ιταλικών μια και το γνήσιο Made in Italy διατηρείται απτόητο σε τιμές παραγωγού άνω των 9 €/κιλό, άρα απευθύνεται σε άλλα «βαλάντια».
Έχουμε λοιπόν δείγματα μιας υγιούς αγοράς, η οποία προσπαθεί να ανακάμψει μετά από μια διετία εκτόξευσης των τιμών και καθίζησης της κατανάλωσης. Η ιταλική βιομηχανία προσπαθεί να ξανακερδίσει το κοινό της, μαζί με τις αλυσίδες λιανικής, κάνοντας αυτό που επανειλημμένα έχουμε τονίσει τους τελευταίους μήνες: γρήγορη αποκλιμάκωση των τιμών στα ράφια συνοδευόμενη από ενέργειες προώθησης της κατανάλωσης.
Η ελληνική αγορά ζει σε κάποιο άλλον κόσμο. Με τις τιμές παραγωγού να έχουν κατρακυλήσει στα 4,0 – 4,5 €/κιλό, και παρ΄ όλα αυτά χωρίς ζήτηση, άρα με τις δεξαμενές γεμάτες να περιμένουν άνοδο το καλοκαίρι (;;;), στα ράφια οι 12 – 15.000 τόνοι που όλοι κι όλοι διακινούνται βρίσκονται σε τιμές προσφορών 8,0 – 10,0 €/λίτρο. Παραμένει καλά κρυμένο «το μυστικό» πως αυτά τα 8-10 € τα μοιράζονται οι δεκάδες προμηθεύτριες βιομηχανίες με το ολιγοψώνιο των αλυσίδων σούπερ μάρκετ.
Η είδηση της προωθητικής αυτής ενέργειας, εκτός από την τιμή των 3,99€/λίτρο, έχει και ένα άλλο σκέλος, ακόμη πιο εντυπωσιακό, την ποσότητα των 1.500 τόνων, που ισοδυναμούν με το 10% όλης της ποσότητας των ελληνικών σούπερ μάρκετ για όλες τις κατηγορίες ελαιολάδων σε ετήσια βάση. Με άλλα λόγια, δείχνει πόσο ευάλωτη είναι η ελληνική αγορά όχι μόνο της χύμα Α΄ ύλης αλλά και του τυποποιημένου, πόσο εύκολα θα μπορούσε να περάσει υπό ιταλο – ισπανικο έλεγχο. Δείχνει πόσο αδύναμη είναι η θωράκιση της ελληνικής βιομηχανίας, ιδιωτικής και συνεταιριστικής (αυτή πια σχεδόν τελείως ανύπαρκτη). Οι μεγάλες ευκαιρίες της συγχώνευσης ΜΙΝΕΡΒΑ – ΕΛΑΪΣ χάθηκαν πριν από πολλά χρόνια και οι τωρινές εξαγορές των εμπορικών επωνυμιών (brands) μάλλον προκαλούν νέα παρά επιλύουν παλιά προβλήματα.
Στο μεταξύ μαθαίνουμε πως ο Σύνδεσμος των Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποίησης Ελαιολάδου επιτέλους δραστηριοποιήθηκε!!!.
θέλει ο Σύνδεσμος των Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποίησης Ελαιολάδου να κυκλοφορήσει έστω και προαιρετικά ένα αυθεντικό (εξαιρετικό) βρώσιμο παρθένο ελαιόλαδο από τον πραγματικό ελαιοπαραγωγό / ελαιοτριβέα απευθείας στον καταναλωτή φτηνό και νόμιμο;
Πρώτον εξέδωσε δελτίο τύπου όπου δια της μεθόδου «ναι μεν, αλλά» χαιρετίζει μεν την πρόταση της 4Ε για το «5λιτρο του παραγωγού» ορθώνοντας όμως μια σειρά από «αλλά» με δήθεν ανυπέρβλητα εμπόδια. Άλλωστε γιατί να θέλει ο Σύνδεσμος των Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποίησης Ελαιολάδου να κυκλοφορήσει έστω και προαιρετικά ένα αυθεντικό (εξαιρετικό) βρώσιμο παρθένο ελαιόλαδο από τον πραγματικό ελαιοπαραγωγό / ελαιοτριβέα απευθείας στον καταναλωτή φτηνό και νόμιμο; Όπως θάλεγε κι ο εθνικός μας Κωνσταντίνος Καβάφης «ο 16κιλος ανώνυμος τενεκές ήταν κι αυτός μια λύση».
Το δεύτερο σημείο αφύπνισης του Συνδέσμου των Ελληνικών Βιομηχανιών Τυποποίησης Ελαιολάδου είναι το λόμπινγκ του διευρυμένου με νέα μέλη (!!!) ΔΣ προς βουλευτές επαναφέροντας εμμέσως πλην σαφώς το γνωστό παλιό αίτημα: «λεφτά κι επιδοτήσεις», κι επειδή για πολλούς και διάφορους λόγους (βλέπε OLAF και τα όσα έκτοτε εκκρεμούν) τα κοινοτικά κονδύλια βρίσκονται σε καθεστώς «απαγόρευσης απόπλου των πλοίων» η μόνη άλλη διέξοδος που μένει είναι ο εθνικός προϋπολογισμός.
Πηγή olivenews.gr
Για περισσότερες Ειδήσεις και όλα τα Αγροτικά νέα επισκεφθείτε το e-Agrotis.gr
