Τυνησία και Πορτογαλία ανοίγουν τα ελαιοτριβεία στις 20 Σεπτεμβρίου
Η πρώιμη συγκομιδή ελιάς, προγραμματισμένη για τις 15-20 Σεπτεμβρίου σε περιοχές της Πορτογαλίας και Τυνησίας, αποτελεί μια ασυνήθιστη εξέλιξη στην ελαιοκαλλιέργεια αυτών των χωρών. Αν και σε περιοχές όπως η Σικελία και η Ιταλία, η πρώιμη έκθλιψη συνδέεται με επιτραπέζιες ελιές, στην περίπτωση των δύο αυτών χωρών η απόφαση προέρχεται από τους παραγωγούς υπερεντατικών ελαιώνων.
Παραδοσιακά, είθισται πράγματι, σε ορισμένες ελαιοκομικές περιοχές τα ελαιοτριβεία να ανοίγουν πολύ νωρίς. Αυτές είναι οι περιοχές, όπως η Σικελία ή η Marche στην Ιταλία, όπου υπάρχει κάποια παραγωγή επιτραπέζιων ελιών. Μετά τη διαλογή, οι ελιές που δεν πληρούν τα πρότυπα για επιτραπέζια χρήση αποστέλλονται στα ελαιοτριβεία για ελαιοποίηση. Επομένως, η έκθλιψη, στην προκειμένη περίπτωση, δεν αποτελεί συγκεκριμένη επιλογή του ελαιοκαλλιεργητή, αλλά συνέπεια μιας άλλης παραγωγικής διαδικασίας: αυτής των επιτραπέζιων ελιών.
Ωστόσο, στην Πορτογαλία και την Τυνησία, αυτή η πρώιμη έναρξη της συγκομιδής δεν σχετίζεται με επιτραπέζιες ελιές, αντιθέτως αποτελεί στρατηγική επιλογή των παραγωγών υπερεντατικών ελαιώνων, οι οποίοι και πιέζουν για πρόωρη λειτουργία των ελαιοτριβείων.
Οι υπερεντατικοί ελαιώνες, ιδίως υπό συνθήκες ακραίου αβιοτικού στρες, όπως θερμότητα και ξηρασία, υποφέρουν περισσότερο από τις παραδοσιακές φυτείες από την πρώιμη ωρίμανση, ειδικά εάν η επικρατούσα ποικιλία είναι η Arbequina. Σε συνθήκες υψηλού στρες, χωρίς επαρκείς και άφθονους υδάτινους πόρους, η ελιά ενός υπερεντατικού φυτού τείνει να ξεκινήσει νωρίτερα τις μεταβολικές οδούς της γήρανσης του καρπού. Αυτό σημαίνει ότι, με την πάροδο του χρόνου, θα είναι επίσης πιο επιρρεπής σε φυσική πτώση. Οι παραγωγοί καλούνται να επιλέξουν αν θα συγκομίσουν ελιές με ενδεχομένως χαμηλή ποιότητα, ή αν θα διακινδυνεύσουν να χάσουν την παραγωγή τους.
Παράλληλα, η πρώιμη συγκομιδή εξυπηρετεί και επιχειρηματικούς στόχους. Με τον διαχωρισμό της συγκομιδής σε φάσεις, θα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ένα μέρος της παραγωγής να είναι σε δεξαμενές και να πωλείται, επίσης λόγω έλλειψης ανταγωνισμού, στη μέγιστη τιμή της σεζόν. Όπως και με τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις, η διαφοροποίηση μειώνει τον κίνδυνο. Η έγκαιρη παραγωγή, σε ένα μέρος των υπερεντατικών ελαιώνων, καθιστά επίσης δυνατή την εξασφάλιση καλύτερων ταμειακών ροών για την εταιρεία.
Η επέκταση των υπερεντατικών ελαιώνων σε αυτές τις δύο χώρες έχει επίσης αλλάξει το παραδοσιακό μοντέλο καλλιέργειας, προσφέροντας μια νέα προσέγγιση στη διαχείριση της ελαιοπαραγωγής, τόσο από γεωπονική όσο και από οικονομική άποψη.
Με πληροφορίες από teatronaturale.it
