Τα λιπάσματα γίνονται ολοένα και ακριβότερα, κάνοντας πρόκληση την απόκτησή τους από αγρότες σε αναπτυσσόμενες χώρες όπως αυτή του Νίγηρα . Η οποία έχει από μόνη της δύσκολες καιρικές συνθήκες για σοδειές.
Έτσι, αποφάσισαν να αναβιώσουν μία αρχαία πρακτική που συναντάμε στην Ασία. Τη χρήση ανθρώπινων ούρων ως λίπασμα, με μία σύγχρονη χροιά φυσικά, όπως την αποστείρωση για να είναι όλοι ασφαλείς.
Το πείραμα έλαβε χώρα σε εδάφη φτωχά σε θρεπτικά συστατικά και οι εθελοντές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία συνέχισε να χρησιμοποιεί τις παραδοσιακές αγροτικές μεθόδους της και η άλλη χρησιμοποίησε τα ούρα μετά από εκπαίδευση για την ασφαλή χρήση τους.
Τα ούρα μας περιέχουν φώσφορο, κάλιο και άζωτο και χάρη στην αμμωνία είναι σχετικά αποστειρωμένα. Το να αποθηκευτούν σε δοχεία σε θερμοκρασίες 22 με 24 βαθμούς Κελσίου για δύο με τρεις μήνες . Είναι αρκετό για να καταστραφούν τα υπόλοιπα παθογόνα που επιβιώνουν σε όξινα υγρά.
Το πείραμα διήρκησε τρία χρόνια. Μετά την αρχική επιτυχία των ούρων σε συνδυασμό με λίπασμα από κόπρανα ζώων, επιχειρήθηκε και η χρήση μόνο ούρων. Σε 681 δοκιμές, οι αγρότες είδαν αύξηση της σοδειάς κατά 30%.
Εκατομμύρια δολάρια ξοδεύονται κάθε χρόνο προσπαθώντας να διαχειριστούμε τα απορρίμματά μας πριν να καταλήξουν στο νερό με αποδεκτά επίπεδα αζώτου και φωσφόρου. Αν καταφέρουμε να κλείσουμε αυτόν τον κύκλο θρεπτικών συστατικών, θα κερδίσουμε σε βιωσιμότητα, η κυκλική οικονομία θα φροντίσει τον πλανήτη μας λίγο καλύτερα.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Agronomy for Sustainable Development.
