Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να εξετάσουμε μια διεθνή μελέτη που εξετάζει, πώς, η περίοδος και η ένταση του κλαδέματος έχουν σημαντικό αντίκτυπο σε όλη τη βλαστική και παραγωγική περίοδο της ελιάς.
Η μελέτη διεξήχθη για δύο χρόνια σε έναν ελαιώνα ποικιλίας Leccino, από τον οποίο προέκυψε, ότι το πρώιμο κλάδεμα επιτρέπει μεγαλύτερη βλαστική ανάπτυξη, ενώ το πιο έντονο, αλλά όχι υπερβολικό κλάδεμα διεγείρει το φυτό να απορροφήσει περισσότερα θρεπτικά συστατικά για τη βλαστική ανάπτυξη και εγγυάται υψηλότερο έλαιο και αποδόσεις σε σύγκριση με το ελαφρύτερο κλάδεμα.
Το πείραμα είχε διάρκεια για δύο χρόνια σε ελαιώνες που χαρακτηρίστηκαν από τρεις ξεχωριστές ημερομηνίες κλαδέματος (1, 15 και 30 Ιανουαρίου) και τρεις εντάσεις κλαδέματος (20%, 25% και 30%) για να ανακαλύψουμε τη βέλτιστη στιγμή και την ένταση κλαδέματος στα ελαιόδεντρα.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν, ότι η μέγιστη αύξηση στην περιφέρεια του κορμού (7,18%) βρέθηκε στα δέντρα που κλαδεύτηκαν την 1η Ιανουαρίου, με ένταση 20%, ενώ η μέγιστη ανάπτυξη των βλαστών (11,13 cm) και της επιφάνειας των φύλλων (3,99 cm2) βρέθηκε σε δέντρα που κλαδεύτηκαν στις 15 Ιανουαρίου με ένταση 25%.
Σημαντικά υψηλότερη περιεκτικότητα σε χλωροφύλλη 1,57 mg/g βρέθηκε στα φυτά που κλαδεύτηκαν στις 15 Ιανουαρίου, όπου η ένταση κλαδέματος ήταν 30%.
Τα μέγιστα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ελαιοκάρπου, δηλαδή μέγεθος (1,76 cm), βάρος (2,41 gr), όγκος (2,35 cc), αναλογία και περιεκτικότητα σε λάδι (27,03%) παρατηρήθηκαν ακριβώς στα δέντρα που κλαδεύτηκαν 15 Ιανουαρίου, με ένταση 25%.
Μετρήθηκε επίσης η περιεκτικότητα των φύλλων σε άζωτο (Ν), φώσφορο (P) και κάλιο (K).
Η υψηλότερη περιεκτικότητα βρέθηκε σε δέντρα που κλαδεύτηκαν με 30% ένταση, πρακτικά και στις τρεις ημερομηνίες.
Αντίθετα, το ασβέστιο (Ca) και το μαγνήσιο (Mg) των φυλλωμάτων ήταν μεγαλύτερα στα φυτά που κλαδεύτηκαν νωρίτερα και με τη χαμηλότερη ένταση κλαδέματος.
